장음표시 사용
161쪽
Lib. III. c. n. ismeniantur. Demque indesiuri, ut in Hiis Codicibus, iis quidem, qui antiquitatem praseferunt, multa eorum, qua in vulgatis editionibu leguntur, deside. remus, qua autem ille exstami, ati plerumque ordine collocata reperiamus.
In editionibus graecolatinis occurrit latina versio Theodori Gara, quae prodierat Venet. I 93. l. Basil. D 7 fol.& Ex duplici translatione, antiquavi Gazae, cum expositione Petri sonensis Patavini lucem viderunt Venet Isos sol. Verterat ante G Zam Georgius quoque Trapezumius , cujus translati nem reprehendit idem Gaza in praef.4 Perottus. Vide Allatium de Georgiis p. 38 I. Iulii Gustarim Patricii Genuensis, Medici Pisani in primores decem sectiones. Lugd. 6o8. Mi Lud. mia Commentarii, Francos. I 6oa. 46o7 sol. Sythurgius in Graeca sua Aristotelis editione problemata Aυ-xandri cissi subjunxit. Quae vero sub Aristotelis nomine saepe edita sunt separatim latine cum problematis M. Antonii Zimara, etiam Asiel dami 161 o. εχ additis problematis Alexandri Aphrodis Politiano interprete, 6eoul. f. Maligeri problematis Gellianis, non sunt integra Aristotelis, sed ex Aristotelevi aliis collecta. Idem dicendum de Germanica versione Basil. De 66.8. Gallica Lugd. 3 3'4. g. c. Suidas in αχεοα. Emi τι d*το--τα. Ἀγ Πλους, νωκή. Casaubonus lib. I. e. r6. ad Athenaeum pro legit Q hι,- interpretatur in hunc sensum, Matream composuisse uuaestiones ad Aristotelicas , hoc est, quae cum Aristotelis problematis sint comparari. Alios problematum scriptores audat Theophylaetus Simocati in extremo M-- φυσυιαν. o si
problematis dixi infra num XXXVIII. METAPHYSICA.
XXVI. GN META TA' ΥΣixΚ βιζλία a Maphsicorum GH XIV. Acroamatici, quod opus ab Aristotele vulgatum indignatus femtur Rex Alexander, sibi soli hanc sublimioris sapientiae partem serva-
162쪽
Lb. me. y I rtum cupiens. Sed respondit Aristoteles εκλεικε - μη κλδωκεν , vastasse s non vulgasse. quia nempe non satis plene ac perspicue singula tradiderit. A M. , addit Plutarchus haec narrans in Alexandro pag. 668. 144 ποῦς--οὶ σπα γ τεια προ λδασκαλi- . μ σιν κω εχου-- φθιμον λοδειγμα ni πιππιδευώοις π άρχει σκαπτα . Quorum verborum hic est senius, in Metaphysicis non docere Aristotelem rudes, sed eruditos amin Philosophia imbutos monere, hoe primum statim scribentis fuisse institutum. Anno 2. Olvmpiadis CXI. scriptum esse ab Aristotele hoc opus contendit Sam. Petitus ad Leges Atticas pag. 64. Idem diversum quoque librorum ordinem probat, eo modo quo vides in hac tabella, ubi varias editiones inter se discrepantes cum Petitiaententia contuli. Vetus&Ar
Huius libri luctor quibusdam ereditus Pasicrines Rhodius Bonaeis Eudemi frater 'teste oh Philopono in παριαῖολαις ad etaphys p. X. In hoc libro cap. 3 - - . multa repetuntur libro, 4. Quam ανακεφαλαίωσιν Mistoteus elle negat, utilem interim satetur ossius sib. de Philosophia p. 34s.
163쪽
ARISTOTELIS METAPHYSICA m. m Q α
XI. περὶ p λο-u ἀXII. πεφ φιλοει*ιοις 3 Exstant e Graecis sed universi latine tantum editi, in omnes hos libros quidem Iob Philoponis ex versione Francisci Patricii: In libros duodecim primores Alexander Aphrodistin ex Ioh. Sepulvedae versione: in libros XIII ae XIV fuit MS in Bibliotheca Joh. Vincentii Pinellit stein Scholio in vita Aristotelis, ico Meminis Possevinus XII. s. 19. Bibl. selectat. In librum XII. Graecis XI. Themistivi, ex interpretatione Mosis Finaii. In librum III XII l. ωXIv c Graecis II XII. XIII. 9θνι-- ex translatione Hieronymi Bagolini Graece supersunt in variis Bibliothecis, ut suo loco dicam. Volui i Tralliani scholia in VI primores libros ex ore Ammonii Hermeae excepta, MSS. occurrunt teste Labbeo pag. Ii 3. Bibliothecae novae ins in codice scripto Venetiis ab Antonio Eparcho anno D 74. Idem testatur Ph. Baptista Camotii qui medio Saeculo post Christum natum XV Venetiis floruit, Scholia Graeca inedita in librum XIII Metaphys fuisse in Bibliotheca Renati Moreau. Habetur ἔe Georgii Pachymeru Epitome 4 Herennii Philonu Commentarius S.qui fuit in Bibliotheca Isaaci Vossit, Mallegatur ab H Dodvvello in diis. de sanchoniathone p. 6. Dbraue exstant Metaphysicaaristotelis in Codice gr. Regis
Christianissimi, ut notat Labbeus pag. 79. Et cum comentariis Averrois ex Arabico Hebraice versis, in Bibl. Vaticana,teste Bartoloccio I p. 483. In editioniblis Graeco latinis leguntur cum versione Bessari nil, ut Tomo II. Du Uallii, qui notas largumenta addidit. Trecentioribus illustrarunt praeter Thomatis Aquinarem , Motum, Alexandrum de Ales, Pereus Fonstea, qui tamen sallitur cum alios praeterea libros octo
de Philosophia prima ab Aristotele scriptos amrmat ex depravatis codi cibus latinis Eulebit praeparat. XIV. I . seq. ubi ex Aristotelis libro octavo de Philosophia magnum fragmentum affertur, sed Aristoclis non Λ-
Isse liber Graece editus est ernendatius rarisiis a Guit. Morello. η' Libri duo postrem quamvis rhomae quinati haud lecti. omissi in Argyropyliversione . tamen Aristc teli tribuuntur a Syriano QPhilopono, tum ab Approdi seoquoque Aristotelis vero esse de ad hoc opus pertinere probat DuVallius etiam ex eo quod viIl. e talolaphus ipse promisit se dicturum de entibus Matheniaticis
164쪽
ET SCRIPTA MATHEMATICA ra m e. n. 49ristotelis recte legitur in Graecis editionibus. Franciscus Marea, Iacobus
flianus metreus Philosophus ac TheologusRegiomontanus, cujus Phil sophia prima ex Aristotele aliisque commentatoribus accurate conscripta lucem vidita. I 644. q. . Praetere alios magno numero laudatos in Bibliotheca Philosophica ζ μακα λου Martini Lipenii, cui tamen cave credas memocranti iniet aliosolympiodorum in Metaphysica Aristotelis Venetiis editum. Nam in Meteora quidem, in Metaphysica vero nusquam exstat
Olympiodori commentarius. Simplicius in lib. I. de anima text. 2o meminit suorum in Metaophysica commentariorum. Sed illa interciderunt.
a. p. 7sse leguntur cum versione Nic. Leonici Thomaei. Interpretatus praeterea est Piccolomineus, cillustravit Iosephus Blaneanur, praecipue vero Henricus Monantholius Medicus ac Methematicus Regius, qui Graeca recensuit, novamque versionem&commentarium addidit Paris ivsp.
. Idem Monant holius hunc librum Aristoteli vindicat adversus o C iones Francisci Patricii & Hieronymi Cardani lib. de Proportioni-Mνn- B commentarius lucem vidit Ie82. XXVIII. - Υ6MnN DAMNίN. De lineis instrabilibus imber Laertiov. 2 memoratus, ac Graece primum editus inter nonnulla
Aristotelis ac Theophrasti ab H Stephano A. iri s . 8. Itaque in editionibus scriptorum Aristotelis omnium vel quorundam quae hunc annum antecesserunt, ut Florentina Leonici Thomati , Iasileensibus legitur tantum Graeca hujus libri Paraphrasis , quam Camotius in Veneta sua Aristotelis editione tribuit Georgio Pachyme , sub cujus deinde nomine in Sylburgianad Graecolatinis comparuit, atque in his quidem cum la. tina versione Iacob sheg si Liber ipse Aristotelis Graece tantum legitur in editione Graecolatina Lugdunensi A. Isso. is sed in caeteris insecutis, quemadmodum Min Duvalliana postrema T. a. p. 8O latinam versionem Iulia Marti i Rota adjunctam habet nevisast a quibusdam fuisse tributum testatur Simplicius in III de Coelo comment. 3.
165쪽
Ioh Philoponus in lib. t. de generat ac corruptione, quorum loca amauulit Menagius ad Laertium p. ac6.
brix Acroamatici, quos Nicomacho ' ipsi Aristotelis filio tanquam auctori tribuit Cicero . de finibus, atque ut videtur Laertius VIII 88. At Samuel Petitus IV. G. Misc. Nicomachum ne uuidem natum fuisse contendit, cum hos libros scriberet Aristoteles, ut ipsi videtur circa Olymp. CXI. unde consequitur nec ipsi dicatos fuisse, quod tamen praeter Ammonium sive Philoponum in vita,amrmat uno ore totus veterum chorus. Sed nec de disipositione librorum quisquam facile Petito assenserit, qui videns a Laertio memorari ἡθικαν libros V. 4 Suida Nicomacho tribui uia, libros l. hoc unum Midem opus putat,4 ad hoc quoque reserendos et se titulos apud eundem Laertium librorum arta miseΘου, - μη - φι , hoc pactoo
- - . ιθ II. III. IV. V. I. R. IIεδ ιλὼκἀ VIII. IX. Πιοὶ ἡδονῆ α. Libri X prior pars. Πιρι τα Θ Ω- is libri X pars posterior. Idem Petitus conjicit Nicomachum nonnulla in opere parentis interpolasse Capitum distinctionem ut in aliis sere Philosophi libris veteres codices habent nullam, sed librorum distinctionem praeter MStos Codices confirmant interpretes Graeci qui exstanti Exstat autem ci9 Paraphras, quam sine nomine auctoris primum Lugd. Bat. 6o . 4. deinde sub Andremei Rhodi nomine edidit cum latina sua versione Dan missius 6i . 8. recusam Cantabrigiae i679 8. Quanquam antiquiusimi illius Andronici, de quo intra in Peripateticis dicam &cui audacter tribuit Reinesius p. 3 a. Epist ad Holmannum non esse, docet Salmasius ad Simplicium p. χχχ. seq. ωOmpiodoro potius tribuendum
166쪽
ETHICA AD NICOMACHUM Lib. III. e. n. si putabat Naudaeus in Bibliographia politica 'raedo in Bibliotheca Ca,
sarea occurrit sine nomine auctoris, teste Nesselio parte IV.p. .4 Hein-sius affirmat Andronici Rhodii nomen in Codice luci adscriptum fuisse a manu recentiore atque indocta. Capitum distinctionem c diversam ab ea quae est in editionibusAristotelis hic si hi tribuit quisquis fuit auctor paraphraseos VIII. i. recentior fortassis etiam Olympiodoro. Nam iuit quoque Andinonisus quidam Callistus Philosophus Peripateticus Thessalonicensis, tempore Gregorii Palaeologi , ad quem Epistolarius exstat in Codice Regis Gallicae ins teste Labbeo Bibl. nov. MSS. p. 98. Idem p. Ioi. memorat Nicolai Secundini Epistolam ad Andronicum callistum Philosophum, & p. 99. Cardinalis Bessarionis ad eundem, & p. rir Andronici Callisti Peripatetici de Physica scientia & fortuna, eiusdem divisiones Physicas, libriam πει παθών, de animi assectionibus, quem itidem sub Andronici Rhodii nomine edidit David Hoeschelius A. D 3 8 atque paraphrasi Nicomacheorum deinde Heinsius subjunxit, cujus latinam versionem elegantem non tamen ubique fidelem esse affirmat Samuel Rachelius introductione ad Nicomache'p. 46. Idem Labbe p. II 4 memorat M. CantacuZeni paraphrasin librorum ad Nicomacnum, critiam sub nomine bini sive Das; hi Monachi Eju dem Cantacuaeni in libros quinque, Maliam Georgis Pachymeris, quae fuit in Bibl. Hurtadi Mendorae, laudat etiam Gesnerus. Eadem Pachym rae Paraphrasis exstat Mediolani in Bibl. Ambrosiana Extam Commenta ιι Graecorum m Nicomacheri ἰraece primum edita a Paula
Manutio Venet is 36 fol.4 latine versa a Ioh. Remaris Feliciano,qui inte pretationem suam Cardinali Alexandro Farnesio inscripsit, Venet. Is i. Paricis s. Venet. 3s89. l. Sam. Rachelio curante Helmst isor. . Felicianus alio codice usus est quam Manutii editione, & in libros I. I. 4. duplicibus commentariis mutilis& divulsis, quae utcunque composuit, unde non mirum ejus versionem a Graeco edito hine inde dissideres, quaedam interdum in illa addi, alios quoque subinde auctores commenotariorum ad singulos libros denotari, ut ex hac tabella patebit:
In Lib. , Eustratius ab Eustratius.
η Conser Plaeei F μακκοi του librum de Anonymis seriptoribus p. s/ editionis primae t secunda enim longe tutura locupletior jam sudat sub praelis Hamburgentibus &are-lii Lexicon T. t. p. 23 .aditionis secundae. .. Fuit hic Metrodolia Nicaenus sub Imp. Alexi, omne no saeculo post natum Christum Tl. circa Λ. C. IIII. clarus, cujus etiam commentatius in librum s cunt
167쪽
3. Anonymus Eustratius. q. Aspasius Eustratius.
r. Mich. Ephesius se Mich. Ephesius.
cundum posteriorum Analyticorum exstat prodiit Graece Venet. It 34. sol in latine Andrea Gratarolo interprete ibid. os 42. Is68 sol. Scripsit eruditam hanc Ethl- eorum illustrationem senio jam conseistus&morbis, in gratiam conjugis Imp. aut ia
γε-- Και ιγ ηιιεις λιγομα τεις, cis γηρα su νούοι κατακα τομενοι&e Eustathium male appellat Franciscus Patricius sius ἐξομλογησι qua sati iacit pro erroribus quos in libris dilobus adversus Armenios admiserat, servatur mata in Bibl. Caesarea, teste Nesselio pari. I. p. 4ra lia Eustrati scripta me morat Allatius, quem si placet viderit Io de consensu p. sio. Laudat hunc Anna
cujus mentio in Epistola xv. Eneae Gazaei. a Lustratius Thaumaturgus de quo Bollandus IX Ianuar. I 'ustratius presbyter CPol. de quo Photius Cod. CLXX L&eruditissimus C. iveu qui eum circn A. C. i s. floruisse observat Vitam Eutychii ab illo scriptam allegat Λllatius lib. de interstitiis ordinum apud Graecos p. II Edidit Graece&latine Papebrochius ad calcem Tomi t. prilis. Quemadmodum librum de vitas ctorum stat Photio lectum vulgavit idem Allatius de consensu utriusque Ecclesiae circa purgatorium p. 3 9 - 8 . Rom. 6s s. g. Aspalio potiusquam Rustratio tribuendos ducit commentarios in lib. t. 4 .Contingius Epistola ad Rachelium p. 2 3. Hic est Aspa celebris Peripateticus cujus commentarios in Schola Plotini lectos testatur Porphyrius, Meujus discipulum audiisse se refert Galenus 'qui sub Antoninis floruit di de cognoscendis curandis animi morbis , unde de aetate Λspasi constare potest jus commentarios in plerosque Λristotelis libros, singilatim in sib. de interpretatione memorat Boethius Raso. 'Alexanae incruron alta AristonΓι Γόνδε λ in Me asas eam m/ωρ γ.e e dernae Laudat deinde Aspasium p. as 291.3o3 3res. 3α I. 333. 347 3so. 394. In libros Physicorum scripsi e constat e Simplicio. ut in Metaphysicorum libros ex Alex Aphrodiseo in Categorias e Galeno de libris propriis c. l I. Scripsit in Platonem, Porphyrioteste. ι Michaelem Ephesium multi eundem faciunt eum Mic LPsello, qui Deculo post Christium natum XI. claruit. Sed distinguendos monet Allatius libro de Psellis p. o. seq. Michaelem hunc Ducam Parapiaceum selli discipulum suisse conjieit' d Aspasii veteris Peripatetici esse dubitat Hermannus Conringius, propter mentionem τι- άγγελων. Dissilire
168쪽
8. Aspalius spasius. 9 Euhratius '' Eustratius so. Eustratiusis Eustratiu1IVeis secundum alios Mich. Ephesius.
Intercidit Moant πιλ- τ ιν τοῖ 9κοῖς Nικοααχέοιe τέλους ἀμφιβολως κτλανων ωοιας, quem librum Hephasio per plagium sibi tribuerat, teste Athenaeo XU. p. σ73. Exarabibus exstant commentari, Oreu, latine, Devo Mamris interprete T. 3. Opp. verrois EpitomenEthicorum A. C. II c.
Arabice criptam in Hebraicam linguam A. C. ix3o vertit Joseph ben 'i,quae versio in habetur in Bibl. Caelarea Aristotelis Ethica per Don Meter Medicum Regis Castiliae A. C. 34os Hebraice versa cum Commentariis R. Scem offuit MS apud Iulium Bartoloecium. Versiones eis Nicomacheorum feruntur quam plurimae, I. Auin quidem, cum Thomae Aquinatis commentariis edit'ante quam alia vetustior laudatur ab Alberto Magno.
a. Iob. Aet opuli, qui Florentiae hos libros illustravit comis mentariis, quos ex ore ejus collactos vulgavit Donatu Auinis Florentinus. Occurritin Argyropuli versio in editionibus latinis Aristotelis Venet. Α. 149ς Basil is 48 tol Sec.
3. Le-haia Ararim, cujus sagope in hos libros legitur. 4. Hectini eujuviam, quam vidisse se testatur Obρνια G fanivi, qui hos libros eruditis commentariis illustravit Francos. 6og. 8. Vicen
risum vocat Iacobus Thomasius Ο ἄκαυτηρ, qui Andrea praeterea Trebatii
Anieassilia meminit in Commonefactione de versionibus latinis Nicomacheorum, quae subjicitur breviario& Analysi eorundem editaeLip-siae A. ct 38 8.
s. Iob. Berna dimiciani, cuius versio exstat cum Graecorum
commentariis in Nieomachea ab eodem Feliciano latine versis, de quibus supra,4 in editione Aristotelis latina cum Averrae, venet. Iro1. q. I 37s. ω spa. in editi Graecolatinis in s v 6.
e Aspasio tribuitur in Catalogo MSS. Bibl. Mediceae, sed perperam. eum auctor fuerit homo Christianus. p. trio. σπερ νυὸ μέγας, ἐν Θελοια tara κγονιν ἐν τῶ μεγαλου Βασιλει ἐπιταφι μία aera ἐν δ ι σωροσιν f Rectius Mich. Ephesius habetur auctor Commentariorum in lib. IX. X. nam Ueraclitum civem suum vocat.&meminit commentationis suorum in Sophisticos E. linchoa phyuca ac MetaphIuc
169쪽
6. Ioachimi Perioni Paris ly o. q. ωBasileae De 42. 8. . Nisiai Gruchii, qui Perionium emendavit. Paris i 7 a. 4. I. Adriani Turnebi. Huiusli est illa, inquit Rachelius p. 46. m.
quae olim Basileae, s63. 4 rya post Ioli Magiri commentariis aucta Francolarii prodiit A. iso3.& 627. lateor quod vim recte adsequatur in multis. Ea tamen illius est obscuritas, ac pene adfectata inaequalitas, ut discentibus parvo possit esse usui. Atque his causis adductus vix mihi persuadere possum illam elia Turne, idque tanto minus facere queo, quod ipse hanc operam literarum studioso, non sibi tribuat. o. em Actorii Florent. I 176. l. cum commentariis quos octogenario major composuit. io Dion irambim, cum ejus commentar Basil et s. &M- ditis Theodori ingeri scholiis atque argumentis s8a sol Lambiniversio quoq; exstat in Graecolatinis Aristo telis ealtionibus, Casauhonia. na&DuValliana utraque. 11. Matthia' regii Brunsvicensis, Prosetaris Altdorfini, qui Lambinianam interpolavit Francos 1 sor Hanov. 6M. g. Cum hac uersione recudi hos libros secit S m. Rache , divisos in minores lactiones,&illustratos argumentis locisque parallelis,4 introductione
3. Tarquis si Ga GSabini versio re commentarius Paris I 634. I 643 fol. duobus Voluminibus. a 4 morioiorigessi, qui Paraphrasin potius perspicuam praecipuorum locorum, quam justam totius operis versionem dedit Lips.
In Petri Maro osse Ioach. Camerarii, quorum ille libros duos
primores, initiumque tertii, hic reliqua absolvit. Eiusdem Camerarii commentarius post humus in Nicomachea prodiit Francos apud AVechelum I, 3. 4. Petri Martyris Commentarius, Tiguria s63. 4issi acobi Ladoini Strabat visionem memorat Gesnerus, dubito an omnium librorum. Librum ρη--m transtuli etiam atque eximio commentario illust vitesmonesmoniis Lucensis Genev cs67.4 Vertis de indomar- Talauae, i quintinn praeter Melanchthonem de Aitum Amerbachiam, M. Mιoninc
in η Maeggenu perperam vocat Bibliotiaeca Philosophica Martini Liperii.
170쪽
μικας Venet. Is 83 8 cuiusvi notae in libros decem Nicomacheorum prodierunt Ingolstadii Iooa. 8.Hebrate transtulit Nicomachea R. Meter circa . Q r4ος. quae interpretatio adhuc superest manu exarata Romae in Vaticana Italies sermone duas se vetitones vidisse Gilanius testatur, unam Felicis Figli ucii Senensis, paraphrasticam, Rom. Is I. . alteram Florentini cujusdam, verbum verbo exprimentem. Gallica Paraphrasis Beneventani, dicata Reginae Galliae Margaritae, Iucem vidit Rothomagi A. Isqq. Commentarios jam memoravi Thomae Aquinatis, Alberti M. Donati Acciajoli, Melanchthonis, P. Uictorii, Mureti, Lambini, Zvvingeri, Gallutii,Gilantio aliorum: quibus addi possint Iae.SPhethius
Quanti fecerint jam pridem plerique hos Aristotelis libros,patet vel ex ApologiaAugustariaeConfessionis, quam composuit Melanchrethon, p. 62. Auaeivimus quosdampro Concione ablegato Evangelio, Aristotelis Echica enarrare. Nec errabant illi, si verasunt quae defendunt adversarii, scilicet, per opera rationis nos posse justimari. Nam Aristoteis de moribus alvilibutarioscripsit erudire, nihil ut de his eauirendumsit ampliuν. Christianis tamen virtutibus&gratiae divinae male cum Ethicis Aristotelis convenire, itaq; ex illis non instituendos esse Christianos, ' probe sensit D. Lutherus T. I. Altenb. p. i 8. Ethica Aristotelis cum Moribus Christianis contulit Andreas, peritu, Lichae, Idoo. De Aristotelicae Ethices ab Historica& Poetica Ethice differentia liber L bam prodiit B sileae is oo. 8 in quo multorum Aristotelis locorum fidelior interpretatio, quorundam ωemendatio affertur , ad calcem Musae Principum
XXX. ΘIxn ΜΕΓΑΛΩN, Murnorum Moralium libriu qui Aristoteli '' vindicantur avomo lib. de Philosoplac.XVIII. g. 8.&in Graeco latinis editionibus leguntur cum versione Georgii Ralla Placentini. Ad patrem Nicomachum scriptos esse ab Aristotele, nescio quo argumento, assirmant viri quidam docti. Requiro etiam rationem, cur magna moralia auctor inlcripserit, cum sint breviora reliquis, Iuccinctius singula persequantur. Meminit Simplicius in Categor. V et XXXI.
Conset Rev. Ioli Francisci Buddei diatribam de naevis Ethlete Aristotelitae. ' Dubitant de auctore Husto Grotias ad Lue. VIII. I s.&Jontas D. 4 de scriptςribus Hist. Philosi