장음표시 사용
21쪽
ca Platonis nomen accepit a Socrate, ut Tetetzes assirmat, sive ut alii ab Aristone Argivo Palaestrita vel x ob humerorum latitudinem Serv. in 6 aeneid. vel 1 oblatitudinem pectoris Sen Epist. rg. ιΤι, Τύσω iam, TZeta. Chil. 6 vii ix. Chilai Hist. 3so. π Τυς Τα ερυμ Olympiodor. Hesych. illustris Suid &Joh. Sarisberiensis VII. s. policratici. Vel 3 ob latitudinem hontis. Neanthes Cyzic apud Laertrum III 4. Hesych. illustris, Olympiodor vel 4 a. 7, ἐυεξίαν sive bonam babit Maeinem eor- νον ι AlexanderPolyhist apud Laertium, Apuleius de dogm Platonis vel sypropter πλαΤυ sive copiosum atque aperium dicendi genus M--- vocat Pli- Mius lib. t. Epist. o. Laert Hesychiusi illustris, Suid Olympiodori Denique
Timon in Sillis nomen Platonis perstrinxit tanquam dictum a verbo πλασα quadest fingere ac comminisci λ ἁνεπλωσε Πλα - πεπλασμένα ΘαυMαΤα unoe. apud. Laert. III. 2 Athenaeum xl p.ros.&Hesychiiuri illustrem Sed rantisthenes per convicium pro Platone dixit Sarbonem, dialogum edens, ita inscriptum Laert. Ill. 33 &UI. Is Athenaeus v. o. p. 22 . l. ulti p. Repetitum antem Sathonis nomen ab obscoeno σαλ unde οἰνδρο me apud Hesycb. Fuere Malii Platones in veteribus monumentis memorati ae sedecim hoe nomine ob servasse se indicat onsius p ta de scriptoribus Hist Philosoph. licet quos, quove in loco, non addit: Ecce verosi Plato priscae eommoediae Poeta 1 Plato iunio eoeta novae Comoediae, idem Epigrammatum scriptor De utroque dixi libro . in notitia Comicorum. 43 Plato Thebanus magister equitum. de quo Plutarch. lib. de genio Socratis sci 3. 4yPlato Peripateticus Aristotelis discipulus Laert. Di ios. Joh Philoponus in i prior Analyticor ) Plato Atheniensis Dux sub Alexandro M. apudCurtium . T. 2. 6 Plato Cynicus apud ertium inDiogene VI. tia neq;
enim probo conjecturam Barthi XLII. Plato Praxyphanis discipulus. ejusdem ni fallor de quo Laert in s. quem Epicurus auscultavit teste apud eundem X. 33. Apollis roj Laert m. I s. s Plato Sardianus Epicureus diversus a uperior de quo Cicero lib. I. Epist. 2 ad Quintum fratrem plato ex Lycabnis Arcadum Regis filiis quinquaginta apud Apollodor lib. . io)Plato
νetiiκ te P-Τω Patria Gerasemis. Stephano ByZantino memoratus in Γεοασαι. is Plato Stoicus Panaetii discipulus Rhodius patria, teste Seleuco Grammatico apud Laert. ill Ios a Plato Medicus, cujus catapotium refert Galenus lib., de medicamentis καΤαὶ τμου T. a. edit Basil p 64 63 Plato, de quo inscriptio vetus apud Cruterum M. ELPIDIUS PAMPHlLUS PLΛTON I TE SUO BENEMERENTI FsClT. Tata attoni adud Nonium est Pater. Hoc loco videm sonare senex Patris instar colendus. adde Martiat. I. gor.&Scaligeri Lection. Auson lib. v. as. 34 Plato Martyr, Ancyrae sub Maximiniano, de quo Martyrologia adaa. Iul. is) Plato praesectus Urbi apud vimirem munensem in Chronico sub Consulatu Probi MC 13. Λnastasii Imp. 3. iεὶ Plato Pater Iohannis Vll. Pontificis Maximi .nationeGraecus, teste Platina inJohannis vita onustio Panuinio in Chronico Rom. Pontificium ad Λ, ror. Is Plato Abbas Monasterii Studi rarum, cui sub Constantino Copronymo laceesut Theodorus Studites. Vide ΛωSan
22쪽
Atheniensi, orimum avi sui nomine dictus Aristocosis Natus estifex post Isocratem annis, die VII. Thargelionis, Oli mpi ad LXXXVII. s.co ante Christum CCccxxx. Archonte Apollodoro Anno aeta-
etor T. I. Maji Menologium Canisianum it. Nov. 4. April. Raronium Ad A. C. Pos. T. Q. Annal. His si annumeres Platonem nostrum jam habebis Platones noni decim , sed duodeviginti. Praetereo recentiores . Platonem Tiburtinum qui Albategni librum de scientiis stellarum Sphaerica Theodosii Tripolitae ex Arabi eo latine transtulit Matthiam Platonem, gente Germanum, cujus meditationes de Iibro vitae prodierunt Ambergae 6Is. a. bed si ad tam nova descendere volumus. nullus finis Platonum esset ut recte Marquardus Gudius in Epistola ad Menagium . cujus utriusque observationibus plerosque hoste Platones debere me libens prcifiteor. Nescio, sitne hoc loco etiam a me asserendum, quod Eratosthenes Cyrenaeus
dictus est δευΤεργέ νε γ Πλααν, teste Suidaci quod Λlexander Seleuciensis Cilix
sub Antonino Pio clarus lae quo Philostratus in Sophiltis per ignominiam vocatus est Πηλαπλατων. quasi Plato quidam ex luto conflatus ac compositus: Quod Philonem vel alterum vel secundum PlatonemJudaeum pronunciarunt Critici, ut tradit Hieronymus Epist ad Magnum oratorem in tritum confirmat proverbium , λων πλατωνις ψω των φιλωνίζει , quemadmodum vicissim Plato Numenio apud Clementem I. Strom, p. 362.&Eusebium XI. I praeparat audit ιἀώς φιλω- ζων. Et quod Georgius Gemistus Platonis Zelo se vocari amavit Plethonem, ut saltim quamproxime ad nomen accederet PIatonis, quod ex Manuele Peloponnesio me-orgio Chariandro retulit Allatius de Georgiis p. 333. l. Quod denique prosper Mandosius in theatro Archiatrorum Pontineis Romani p. m. narrat Pranciscum C lumbum Medicat artis scientia clarum tanto amore prosecutum suisse scripta ae Philosophiam Platonis ut eum semper in ore habuerit, ipse Platonis cognomentum tulerit, quo poster eius per multum temporis fuerunt insigniti. ι Pro Aristo cla vitiose legitur ν ηοριυ apud Sarisberiensem VII. s. licratici. noethium in lib.Aristotelis de interpretatione p. 3o9. quod e Laertio Iu 4. 43. Sexto Empirino, ex Anthologia Maliis obvium est emendare. Pro Periclyone elatonis matrem Potonem nonnulli vocarunt teste Laertio quod Sororis nomen esse testatur Suidas e Laertii 4. Amphictyonem vocat plus simplici vice Origenes contra Celsum , facili in praepositionibus ἐμφνωπερὶ ex quibus utrumque componitur Permuratione, qualem&in aliis nominibus propriis memini me obsereare. Quod vero ab polline compressam tradunt Periclyonem . Aristone interim per somnium jus illa per decem menses aini aere, indeque natum Platonem ut narrant scriptores viris doctis laudati adLaertii III. r. perinde eredat qui volet ut apes mei in ejus admodum pueri os congessisse, quod scribunt Cicero i divinat Plinius XI. s.
Valerius Max. I. s. Aelianus io. 23. Uar. Fuerunt, qui Thebis natum esse Platonem
traderent, iis loco cui nomen Cynocephalos. Vides etEae Chiliad. xl hist. 3sa. Sed scriptores praestantissimi conveniunt patria Atticum fuisse. O De die, quo inqueem editus suit constat testimoniis tum aliorum tum maxime Plutar. chi, qui ulli. i. sympositestatur die vis Thargelicinis Genethlia Philosophi e elebra. . quae Πλατωνμα videntur appellari Porphyrio in vita Plotin ubi se carmen solenui illo die recitause de sacro connubio memorat apud. st o
23쪽
tis vigesimo Olymp. XCII. 3. Valere justa Athletica, pictoria, & M sices poeticesque studio, quibus hactenus operam dederat, atque ut Aelianus III a 7 Var tradit, etiam militia, ecepit audire Socratem Philosophum, qui nocte priusquam ad se a patre deduceretur, vidit Cygni pullum e ex ara quae in Academia Cupidini consecrata fuit, volasse atque in gremio suo resedisse is postea olorem illum pennis coelum petiisse, canore musico auditus hominum Deorumque mulcentem. Addit Origenes f Platonem ipsum tertio se oculo auctum sibi visium. Socrate circa Olymp. XCV. 1. O defuncto, cum interim Cratylum Heracliti discipulum&Hermogenem Parmenidrum s Philosophum
sectatus esset, annos natus duodetriginta varias regiones adiit, Euclidem Megarensem i Theodorum mathematicum, tum Pythagoricos 4 Archytam Philolaum, Eurytum, Timaeum Locrum Echecratem,
Acrionem aliosque accessit,4 Prophetas i AEgypti frequentavit, no
Longino quoque celebrata mα7-μα referuntur, etsi codices quidam in eo loco male minώμα reserunt. Eodem die natiis Carneades, ut nonnullis traditum. Delius ipse Apollo, Nouαγέτας inde appellatus Pridie illius diei ut supra obseris vatum, Socrates Philosophus lucem vidit. De anno pugnant veteres scriptores. Ego secutus sum Athenaeum, cui Plato natus Archonte Apollodoro, qui post Euthy emum fuit. Vide lib.U. Dipnosophist. p. at . De aliis sententiis consulendi Chro. nologorum filii, quae notata viris doctis ad Laertii III. 3. Gudioqne in Epist ad Nenagium. Thema natalitium Platonis e veterum scriptis profert Julius Firmicua lib. i. Astrolog. ονσορante a uario, seu ia Hibus funa1n rem nis e quinisto eirciter die a novilunio Falsum esse contendit Scaliger Praesae ad Manilium, sed ibidem annus natalis Platonis in editione saltim Manilii, qua utor Argentoratensi vitiose editur atinus primus olymp. LXXXIII. Nam e Scaligeri notis in Chroni- . con Eusebianum constat eum sciripsisse LXXXulli. Uide etiam Caroli patini dissertarionem de numo, cujus una facie estigies Augusti mp. altera exstat Platonis. Ut Flato Phuo horum Homeν- vocatur a Cicerone, ita virgilium misarum Platon m dixit Alexander Severus, teste Lampridio cra . c. In Musicis audivit Draconem Λtheniensem & Metellum Agrigentinum teste Plutarincho p. 336. de Musica. o Apulejus de dogmate Platon Laertius lil. q. Pausanias in Atticis, Origenes s. contra Celsitim Olympiodorus in vita Platonis Tertuli de Anima c. 46. Ognu de sinu
Cicero v. de finibus Augustin. Iv r de civ.Dei daricis .eontra Academ. vitet
nymus Apologia contra Rufin. 0 usebius XI. s. praeparat observat Platonem tum in AEgypto versatum, cum Redrae patria secundo pulsi Persis dominantibus in aegypto degerenti
24쪽
minetenus Sechnuphidem Heliopolitam. m Ex AEgypto reversus Deliis exposuit sensum oraculi n) quod Graecos jussit aram, quae in De la erat, cubica ratione duplicare.Inventum aliudPlatonis de agro mei, endo refert Vitruvius XI. i. Ter adiit Siciliam o varia sortuna, &modo gratiam modo indignationem utriusque Dionysii expertus. Rem publicam gerere noluit sp), consiliis tamen ad ruit Dioni&multis viris principibus Archelao etiam Macedoniae Regi charissimus, licet de eo non aeque meritus praeclare, q Philippum ouoque Macedonem Perdiccat primum commendavit, qui provinciae ab hoc praesemis copiisque auctus regnum post ejus obitum invasit. II. Dictione usus est peramoena, ut non defuerint, qui dicerent Iovem rhipsum, si Attice verba facere vellet, non aliter locuturum,& Cicero in Oratore c. 3. Platonem appellet bn intelligendi solum
sed etiam dicendi gravismum auctorem. Idea sermonis elus inter poema
Syrosam media est, ut notavit Aristoteles apud Laertium III 3 7.4 licet abest a versu, tamen quod incitatius serturo clarissimis verborum linminibus utitur, potius poema putandum aliquibus visum est, quam Comicorum Poetarum, o apud quos, nisi quod versiculi sunt, nihil estaIiud quotidiani dissimile termonis. Apopthegmata quaedam ejus, fert Laertius III 38 sq. praecineris narrans rogatum num& ipse instar taeterorum Philosophorum memorabile aliquod dictum esset ad posteros transmissurus, respondisse, priuι esse optu, ut nomen accelebritatemsibi comparet I tunc enim futurum, ut facile quamplurima ipsius memorentur. Di
citur idem gratias egisse Deo, quod homo non bestia, in quod Athenis,
&quod tempore Socratis natus esset. Diem obiit supremum praetore Theophilo Olymp. CVIII. I. 3 ter
an Clemens, strom. p. m. Feremtamqnoque Prophetam a Platone auditum seripserat Augustinus il is de doctrina Christiana. Sed praeterrem scripserat, ut ipse fatetur ll. 4. retrasationum Caeterum fuere, qui occasionem suscipiendi in Eguptum itineris Platoni suisse scriberent, quod oleum ibi voluctet venderes, ut narrat Pliniarchus in Solone p. 9. - Plutarchus degento Socratis si,u.
25쪽
CCCXLVIII. anteChristum, PhilippiMaced XIII. O anno x aetatis r. Sueeetare inAcademia relicto sim eptem annis ante natum lym
piade CIX. s. Epicurum, ut Author Apollodorus apud Laertium X et r. Primus dia os innalyticam Methodum philosophandi imtroduxisse quibusdam visus est, ut legasapud eundem Laertium III a Sed dialogorum inventorem negat Athenatu XI. p. os cum Alex menesTejus ante eum Socraticos dialogos ediderit, teste Aristotele a es ποιηταis, Zeno Eleates dialogos scripserit priori tauri. III. 8 θΑt expolivisse hoc genus scribendi Platonem, nemo dubitat. Confer, si pilacet, Caroli Sigonii librum de dialogo ad Ioli Moronum Cardina- Iem,Venet. I 6 a.&Li,s. 3 9 6 8 4 Georgii Paschii Prolataris Κilioniensis diatribam de usitata,veterum exemplo,ratione tradendi per dial
In naturali Philosopia Pythagoreos atque Heraclitum, in morali Socratem, in Dialectica Zenonem ac Parmenidem Eleatas equitur. Conser, vim viri docti ad Laert. III 8. quae notavi supra lib. 2. c. I3. ubi inter Pythagoricos Platonem recensebam. III. Scripta Platonis 3 persequar eo ordine, quό secundum Tl ossi te vid. Laertium III. s 6 seq. digesta leguntur in editione graeca Aldinas Basiisensi Neque alium videtur amplexus fuisse Varro,
qui libro VIII de lingua lat non nihil e Phaedone Platonis proferens allegat
. Hermippus apud Laertium Ill. s. x La ertius illi. o. Athenaeus v. p. In Quo faeilius possit notitia de singulis seriptis a lectore repeti, adposui eatalogum illorum alphabetieum, subjuneto numero unicuique secundum ordinem suum adscri
Acephalus s. Euthydemus t I. Phaeaces M. Alcibiades I.&IL 3. I Euthyphronis. - is Mis q. Alcyon. 4I. Gorgias a I. Phaedruscis. Anterastae I 6. Hipparchus o Philebus Io. iochus 43. Hippias maior Se minoras.&aLPoemata varia ς Charmides ig. Hirundo 46. Protagoras te. Clitopho s. Ion et . De P. 3o. Cratylus r. DeJusto io Sisyphus 4s. Critias Iz. Laches s. Socratis Apologia g. Crito 3. De Legibus 4 Sophista . Definitiones 42. Lysis o Symposium 11. Demodocus 43. agicarum insitutio m lib. Π.Testamentumas. Epigrammata 3ν. Menexenus M. Theaetetus . Epimenidd Αν. Meno 24. The Ae l . Epi nomis 3 . Midon s. Timaeus 3 r. Epistolae 36. Minos 33. De vacca g. Eri xyas 4o. Parmenides o De virtute se
26쪽
lagat Platonem in uuarto. Consule Petrum Victorium XVIII. r. ar. Diversum ordinem secuti unt alii , quorum sententias vide apud Laertium III. o dea et Franciscum Patritium de Dialogorum Platonirordine, Miam. Petitum IR et Misci
I. grΘΥ ΦpΩN- πε ι μου, πειοα eoe. De veras falsa pietate, sive de justitia adversus Deos, te dialogus est inter decem illos, quos Andreas Daceris eleganter Gallice vertit, sipraemissa Platonis vita atque in Philosophiam ejus introductione edidit Paris. 699. 12 hoc ordine: Alcibiades I. 4. The ages, Euthyphron,inpologia Socratis, Criton, Phadon, Laches, Protasoras, o rivales sive 'ερας- Ante Daceis rium mucroein a Gallice reddidit EuthIphronem, Hippiam ME thydem um. Italice Euthyphronem Apologiam Socratis, Critonem, Phaedonem, ac Timaeum,transtulit notisque illustravit Sebastianis Ericiαι. II. ΣΩΚpΑΤΟΥΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑ, -λκοe Socratis avologia ad Iudices, contra accusationes Anuti, Melitique lyconis, Vide Laertium II 39. Ex quo disces assos fuisse eos, qui cum Themistio Orat. XXIII p. 69. accusationem Socratis a Polycrate scriptam putarunt eandem esse, qua Melitus a nytus in judicio adversus Socratem usi sunt Polycratis enim oratio squa inprimis ille ibi placebat, teste Isocrate in Orat de laude Busiridis, scripta demum est pluribus post Socratis mortem annis, quia, ut probe observatum Favorinu, in illa mentionem secit murorum a Conone instauratorii,quod factum est Olymp. XCVI. r. Conser Ionsium descriptoribus Hist Philosophicae p. 36.37. Praeter Platonem pro Socrate scripserunt Demetrius Phalereus, Gai nus, Libanius, Lysias f qui vivo Socrati apologiam pro eo scriptam exhibuit, sed ut illa uteretur, neutiquam potuit persuadere Vide M nagium ad Laertium II 4o.b Plutarchus, Theon Antiochenus Stoicus,
Xenophon&Zeno Horum omnium scripta exceptis Libanii, Xenophontis& Platonis periere. Contra Colotae Epicurei calumnias Socratem etiam tuetur Plutarchus P. IIII. Rectene Socrates se non defenderit in judicio disquirit Maximus Tyrius diss. XXXIX. De Platonia
a Mr de Maucro dans se ceuvres de pro sede de Poesieris. . De hac pro Socrate Λ pologia videtur accipiendus loeus Plutarchi lib de altilitione p. o. ubi aliplatonem restripsisse orationem Lysiae, sive argumentum a Lysia in orati ne tractatum de novo tractasse idem p. 41. Καὶ γαρ Ἐλατων τὀν Λυσω λα- γον τε Κατα δε ευρεσιν ἐπιφωνουετ, ατα- -τιωμεν , μως ἀπου τέ επαγγελίαν παρνει , - ἔτι των ὀνοματων σαφω. --ρογγυλως εκπιον απον
27쪽
Apologia diserta licet S. eleganter scriptaCassius Severus apud Senecam patrem praefat. libri 3 ControversEloquentusim viri Platon oratio, quae pro Socrate scripta est, nee patrono nec reo dignas Non patrono quidem,'nisciret Masistrum suum illa neutiquam indigere Nec reo, qui iniquit tem inimicorum suorum indignam responsione habebat Graece seo sim prodiit Argentor I FAEo. 4. 4 91 8. cum praefatione Ph. Boschi de Vita Platonis: Et cum versione& scholiis Esromi RudFueri Norim Issi. g. Initium hujus Apologiae illustrat Iohannes Curisin in arte Critica T. I. p. I96. Alium locum ingeniose tentatum vide si placet in Ephemeridibus literariis Berotinensious A. ros p. 364. Gallice Apologiam vertit post Antonium merderium, qui versionem suamis morat p. II. Bibl. Gallicae, &nirium, cumque notis edidit And eas Da e-νiuι, Italice Sebast. Ericius, ut paulo ante in Euthyphrone dixi. Hieronymus quoque Cardanus accusationem Socratis scripsit, idem, qui volumine singulari laudavit Neronem Cardano pro Socrate respondit Georgius Raphelius Hamburg 16O6 8. III., ni πευ προκοου,-1Θικοe. De eo quid agendum, Socratis in carcere ex somno excitati cum Critone disputatio. Inscributur etiam in editionibus, πεὶ ἀληθῶς - λκαίου, egregie docet vulgi opiniones contemnere, calamitates ferre patienter, inimicos non ulcisci,animo esse erecto ad sola honesta Maeterna.Esta hic dialogus inter eos, quos praeter GreiumGallice vertit& notis illustravit AndreMDareis ritu Italice Sebast Ericiis Graece Gorgiaso Crito seorsim excusi sunt A gent. IsqI. q. IV. A IMaii πεν Φυγής. Θικος De animi immortalitate, quam variis argumentis confirmat, licet fatetur plane certam demon strationem afferri in praetenti vita vel plane non posse, vel diffficillime posse, εἰ μιηπις διγναῆ ἀσφαλεςερον ἡ κοδ ηεοον ἐπι β εβαιο ου 1μα- λογου Θέου πινος διαποσευΘῆνα , nisidetur firmis securiisque nitidivino aliquo testimonio. Hunc Dialogum Platoni seustra abjudicasse traditur Panaetiu Stoicus, cujus sententiam eleganter resellit Epigramma lib. i. Anthologiae c. 44. p.94. ις, φήσωνα διάλογον Πλαὶ νγ ΟΘευομε
Nempe Pamnius a Platone de animae immortalitate dissentiebat, inauctor Dissiliae by
28쪽
estor etiam Ciceroci Tusc. qu. Ait igitur Poeta non mirum esse, ii Phaeodo Platonis in dubium vocetur ebeo, qui ipsam negavit animorum immortalitatem. Sed fortassis falsus est Poeta nec recte cepit, quod apud Laertium Ia 64.legas a Panaetio solos tanquam genuinos Socraticos admistas dialogos,quos edidissent Plato,Xenophon,Antisthenes, Aeschines De Phaedonis&Euclidis addubitatum , reliquos universos rejectos. Ex quibus verbis perspicuum est, Panaetium non in dubium, casse Phaedonem Platonis, sed dubitasse, an dialogia Phaedone aucti-
de editi vere Socraticorum nomen mererentur. Scripsit autem Phaedo Eliensis teste eodem L sertio II. Io9. dialogos Zopyrum, Simonem&forte alios, sed de quorum auctore ambigebatur Niciam, Medum, Antimachum sive Senes,3 Sermones Scythicos. Caeterum hunc, de
quo in praesenti agimus, dialogum Platonis Phaedo ipse legit teste Athonaeo lib. XL p. 1or. negavit, se quicquam ejusmodi dixisse, qualia
a Platone locutus fingatur. Idem Cicero, ne alios jam nominem, sine eontroversia adscribit Platoni Piatonis, inquit, liber, qui estde animo, is alio nomine P arin dicitur lib. I. Tusc. qu. Et licet inter Aeschinis Socraticidialogos quoque fuit Phaedo, si Suidae credimus, falso saepe atque ince to testi Platonis tamen nomine hunc omnes laudant, Christiani prin cipue scriptores, Tertullianus Origenes, Eusebius&alii: Sed Ethnici quoque graecivi latini. Notum praeterea vel ex Hori IV. 2. I. quoa Cato antequam mortem sibi conficisceret, lecto noctii ad lucernam Platonis Phaedone paululum quievit tum circa primam vigiliam stricto gladio revelatum manu pectus semel iterumque percussit Plures scriptores eandem rem narrantes , in notis ad Florum laudarunt Iohannes Camers &Freinshemus. Simile quid apud Ciceronem, L cstantium, Hieronymum, Augustinum alios legitur de omlroto, quem μAροκι-κὼ μειράκιον vocat Georgius Pachymeres in diatriba de se Philosophiae definitionibus. In eum exstat Callimachi Epigramma lib. 3. Antholog. c. 3 3. quod Occurrit etiam apud Sextum Empiri. . cum p. contra Mathemat Ammonium Hermeae in Porphvritas xogens. 6 alterum Ammonium in γράμωαδε Theodosium Alex in
scholis meditis ad DionysiuThracem, ubi Cleombroti facto, qui post lectum Platonis librum de muro se praecilitavit sive ut Callimachus ait, λα---u11,, Psiliis in inortem, Sen Epist. 77. oppositum legas judicium O piodori Philosophi, quia ni mavit jam pridem se evita exced re voluisse, nisi de statu animae ex Platonis Phaedone certior reddmis fuisset. Eli
29쪽
Paulino tamen judice, carmine adversias paganos v. 38. Platonis de anima liber prate titulum nil certi eontinet intuου. Certe ne Ariostoteli quidem persuasit, si credimus Theodorito lib. s. Θεραπιυτ. Oompiodori hujus commentarius in Phaedonem s. exstat in variis Bibliothecis. P MΓ in Phaedonem intercidit,in latina Apuleii versio. recentioribus Phaedonem illustravit Sebastian- Toxiuae, ciis jus commentarius vulgatus est Basilea i s 66. l. Gallice cum notis edidit Andisin Daceriin Italice Sebast. Erisivi. Nee praetereundum D Helia missi Poema eximium de contemtu mortis, cujus argumentum magnam partem petitum e Platone. Dum autem Plato immori lam animam esse defendi , ex altera parte incidit non modo in falsum dogma de animabus ante corpora praeexistentibus,3 de ριεἰεμψυχάσει uuam recidivatum & reciprocum discursum animarum appellat Tertullianus Sed Min alium incucurrisse videtur errorem haud levem, quod immortalitatem hanc, atque ut ita dicam, indestructibilitatem superstruxit dogmati de ἐυ--1σία animae, unde sequatur illam aeternum esse
& increatum motus principium, ' quod soli Deo proprium est. Vide Ioli Baptistam Crispum de Philosoplais caute legendis distribui. I lib. r. l. Baylii librum Gallice editum sub titulo re os lanis ad quaestiones
cujusdam hominis e Provincia Tomo I. c. in usq; adeo abest Plato μοabfuit procul ab Epicuri opinione,animum nostrum natura mortalem
sta- Ηue spectat illud Arnobii lib. a. p. r. An,-- σοί --- υσιῶ necessitate nimi rum essent qua ratione solus Deus habet immortalitatem I. Iim vi is non Dei conditoris voluntate immortalem ipsi naturam tribuentis in messe n----.
ήρκου γενοMεια αλ--ἐυο λλοντορ.' Platonem veluti suae sententiae faventem allegat Dodvellus in Dissertat. Epistolica Anglice edita Lond γCf. s. de anima per naturam mortali P. Z l . ys. in praemonit p. 2I. Sed advertarium ipse agnosciti. ν 3. eo de σε ut probe observavit Sam Clarhe Epist. ad Dodvvel p. s. Sane in Timaeo etiam, ubi nihil non extra Deum atque adeo animas quoque natura dis lubiles docet Plato, hoc neutiqnam eo sensu intelligit, quasi a Deo non ipsis data tui siet natura immortalis, quae viri Ct rissimi sententia est, opinantis in solis illis quibuscum foedus iniit Deus animos ab ipso post lata conservari,praeternaturam illarum, per ipsius omnipotentiam ad poenas infligendas vel per spiritum Christi in baptismo impertitum de ab anima hominis distinctum ad vitae sempiternae perfruitionem Platonis contra Timaeus ani mas dissoliabiles fuisse innuit, niuinus qui eas progenuit universas immortales esse isset.
30쪽
sCRIPTA EDITA. Lib. me. I. statuente, quam utinam hominibus incrustandam nuper reliquisset doctissimus iraestantissimus Dodvellus.
Agit desecta nominum ratione, utrum se an Θέσει rinus imposita fuerint;&disputat quaedam v ἡ Θειοτέροις δ ρεα ω esse η-των αν ροπων.
In Etymologiis non raro infeliciter versatus est Plato, ut observatum AEgidio Menagio , qui Origenes linguae graecae edere voluit c. s. Anti Bailleti testatur e vix ex bonas Elymologias reperisse, cum simili studio Platonicas examinasset , quo Iosephus Maliger Varronianas.
Idem p. x 49. ad Laertium : Platonis in Crasti fiunt fere Omma Pstud e ma. paleianti visi liceat ἀxisse: sedde his alibi. Seor Iim excusius Philosophi Cratylus graece& latine is 27 Argentorat. F4I. 4. Gallicae suae trans lationis meminit Amtonis Veririus Bibl. Gallicae p. 8 r.
Prota Commentarius sive scholicinia exstant in variis B, bliothecis, ut alibi dixi. VI. EA ITΗΤΟΣ --ἐπι-μηe, πτιγΦκος. De scientia, suve adversus falso jactatam Sophistarum scientiae comparandae rationem: verae Philosophiae studium propter ipsorum vanitatem , avaritiam, imperitiamque ac fraudes non esse negligendum. Inter alia in hoc dialogo perstringuntur obscura scripta Heracliti CPhilosophi Heraclitet, ut in Phaedone scripta Λnaxagorae. Proeli commentarius inaneaetetum intercidit, nec minus Luperci Beotii liber, του et os Πλατωνι ἀλεκτρυον . die rha in Theis attei p. p. edit Basil *πινο- α μοι ἀλεκτρυονο αγDὐ-πὴ νε- ωιηκε, . . , δησαν ne γλ τλλον α δειν. Locum ex Theaeteto, quo Socrates conlari Philosiophum cuniviro civilibus adstricto negotiis Florus gallic transtulit C divi Fleuo ad calcem libri de delectu ac methodo studiorum. VII. ΣΟΦΙΣTur: ν -- του μντο- λογικοe De Sophissa, quod
ita differat ejus doctrina vera sapientia, quemadmodum res falsa a vero ente. Conferenda elegans Themisti oratio IV cin Harduini qua Platonica pDi, Sophistae sibi non convenired, Poris edit. XXIII. sputat.