장음표시 사용
31쪽
Porphyrii corramentaria ' Boethio laudati interciderunt Latina Petre, Dara versio prodit Lovanti in a. 8VIII. Πολωκος η - βασιλειας, λογικοe. De prudentia polis ea, o serum, ejusque Origine, fine,' quod Rex debat euis Pater ac Pastor populorum,
IX. ApMENIΣΗΣ -- π ων λογικοe. Subtilis disserti tio PMdo essentia rerum intelligibili. Fingit Parmenidem cum
Socrate confabulantem, licet hoc temporum rationi adversari notavit Athenaeus lib. XI. p. os. Macrobius lib. l. e. r. Saturnal.
Exstat Procli Commentarius S. Asclepiodoto inscriptus, &Dimissili,teste Gesnero in Bibl. Iabbeo Bibl. nova MSS. Marini periit, ω irmi Castricii quoque ac leni, ut e Damascio in vita Isiodori apud Photium p. 37i edit. Hoeschelii colligo. Sane Galenus scripserat li-hros tres πω τῶ ετ ω - Πλάτων πεμμι διων αν-ς, ut ipse tellatur de libris propriis T. . p. 368. Caeterum fallitur Menagius ad Laert. III. 33 amrmans Marinum putasse hunc dialogum inscribendum mes Θεων non m λέαν Potius sensus est Marinum adversus Procli sententiam Consule etiam, si placet,quae de deis ex Platonis mente disputat Seneca
X. Num η τε ἡμεῖς ἡλκος. De mutare, quod nec in illa bonum hominis consistat, nec in , O ,-ω, sed in utriusque communicatione cum summo bono Deo. inu liber mes τυν ἐν ψιλήβο -- rem, tum P-Γ commentarius intercidit, nec minus Minisi ab auctore ipso flammis traditus Exstat Olympiodori commentarius S. XI. ΣΥΜΠΟΣΙΟN, ii τε si εος - λκο Gnvisiuis sive Hisnore. Ita vulgo hic dialogus inscribitur, tum in editionibus, tum apud Laertium, Iicet verum titulumPlatonici Symposit esse M. HM- contendit Lambecius lib. VII de Bibl. Vindob. p. h. Sane de Α- more tota est disputatio, quod per se nec bonus sit nec malus optimus autem in bona ac divina unice seratur Athenatus lib. i. Dipno phist. Observavit numerum convivarum duodetriginta. Pluret Anachronis
32쪽
mos in convivio Platonis notavit Aristides oratione II Platonica T. 3. p. 7s. 476. MAthenaeus V. p. 87. I Q a. ai 6 seq. Confer Causabonum ad Athen. V. ig AristoPhanem in eo Comice suggillatum, atque adeo sui in Comoedia protectus specime editum a Platone,tradit Olympiodorus in vita ipsius p. 18ς. Diophanis defensio pro Alcibiade in Platonis Symposio memoratur a Porphyrio in Plotini vita c. s. Caeterum apud antiquos vulgati moris suisse in conviviis eruditas ventilare quaestiones, antequam psaltriarum,citharistriarum saltatricum usius in illis obtineret, notatum post alios Apostolio VIII 3 proverb. L tine vertit Symposium Platonis Ianm Coreari Basil is48. 8. Gallice, additis etiam commentariis Lud Regia Paris. I s69. 4 Phahmis Pisi Mi. randulani in Platonis Ovivium, sive potius in Hieronymi Beni veni carmen ad Platonis mentem compositum, libri III. Hetrusca lingua scripti leguntur inter Pici opera. XII. As4pΟΣ πε- ου καλὰ ἈΘueis Depulchrosa se ae x re, ejusque amore, contra Lysiam Vide Laertium III. 23. qui sest 38. ex
Aristoxeno refert, hunc erimum suisse ex iis, quos Plato scripsit, habere enim quaestionem in illo propositam nonnihil μωκιωις, sive juvenile. Eodem in loco Dicaearchus dicitur scribendi characterem in praesenti dialogo οἰe φορταο sive vehementionem reprehendisse,siquidem, ut Olympiodorus auctor est, totus spirat dithyrambum. Ita enim in Platonis vita Του Διθυρ ιιβου ο Πλει--κηα - ἐά λφάλου
τουτον πρῶτον γραψαντ μαλογον, eo ε' . Nonnullas etiam descriptiones ut alienas, supervacuas taxat Plutarchus in Erotico.
Utrum Dicaearhus librum scripserit φαυδε περ σισα, in quo superflua &cpoex1κα Phaedri notaverit Platonici, ut conjiciebat Simeo Bosius ad Ciceronis XIII. p. ad Atticum,&Menagius p. sa. ad Laertium, valde incertum esse arbitror, Reinesius III. 3. Var Leet putavit a Tullio potius respici Phaedri Epicurei librum πεφ Θεων, qui Phaedrus memoratur apud eundem Cic. i. de legib. 4 de n. Porro Atherneo judice lib. XI. p. Os Phaedrus Socratis aetate vivus esse non potuit, ne dum ab illo amar, Sed ejusmodi anachronismos jam plures in Platone observatos annotavi. Alii quaedam in Phaedro minus caste ac pudaeed tacarpere non dubitarunt, e quibus illustris Nicolsonus in collatione cum Dei sta Anglice edita pari. r. p. g. Aman t- in the Phaedrus of
33쪽
PLATONII Lib. m. ais minHt allegoriae si the strange metaphor Ofthat 7 eoursie into albas aniet. Phaedri amores Platoni objectos notat etiam Laertius III. p. ωs Io Proexeommentarius in Phaedrum, cujus meminit . in Tismaeum p. 3ι o. intercidit.
Hermia sive Herme Ammonii commentariorum libri IILMSti exstant in variis Bibliothecis Locum ex illis prosert Aliatius o g. vitat Homeri, Malibi Rhetorica praecepta de Rhetoribus antiquis iudicium ex Phaedro Platonis excerpsita latine retulit Bessarion lib. t. incalumniatorem Platonise . Platonicam de amore honesto doctrinam illustrat praeter alios Leombravi tribus dialogis, qui ex Italico malias quoque linguas translati leguntur, ut latinam, tum Galilaam a Di nysio Sylvestro Lugd. yy I. g. c.
de natura hominu, mairnκος. Respicit Meletius, cum in libro ejusdem argumenti Socratis librum περὶ φύσεως νΘράπου memorat.
logo contendit Pluo animum hominis esse hominem, corpus instrumentum animi. Conser. Simplicium praef. ad Enchiridion Epicteti p. F.
Ex Proesi commentario, qui desinit in verbis Platonis p. 2Io seq. edit Basit. A ἀργι τῶν καλῶν , καθοσον καλον, κακον, ουση ἄν --σχοων καθοσ ρνασχω, αν in , graece adhuc ineditus occurrit in variis
Bibliothecis fragmenta latine vulgavit Marsilius Ficinus. Obmpiodori commentarius M S allegatur non uno loco a Rigal-tio ad Onosandrum& a Sam. Petito IV. a. Misc. ubi ex eo properi locum, quo Alcibiadem primum omnibus reliquis Platonis scriptis praemittendum contendit uterque, Proclusin Olympiodorus, e legato Holstentano exstat manu exaratus in Bibliotheca hujus urbis Johannea. Uterque Iamblisbi etiam commentarium laudat, Olympiodorus praeterea Damasicii Harpocrationis. At 'M. Baptistae Camoti ineditum corrumentarium habuit Naudaeus, teste Labbeo Bibl. nov. MSS. p. 23 3. Gallice Alcibiadem priorem vertit an Faber de notis illustravit A. I 666. ωAndreis Dacer in rispo Ia Paris. i. XIV. Dj9jljaeo by GO Ie
34쪽
SCRIPTA EDITA Lib. m. c. I. Is
sive praeibis adDeum, quod plerique nesciant quid orent, atque imore centur sibi mala imprudentes, unde vehementer probat versias Poetae squi exstant MinantholoFia lib. I. c. a.
Dabona,sime rogeremus, seu nulla rogere eis mala, quantumvu poscentibus, usque negato.
Non minus laudatLacedaemoniorum formulam, vi καλαί dice, Θῶὰ ζι-M- άHola, ut honesa sibi a bona etiremur u Neque vero Deum in precibus respicere pompam&munera , sed an, mum justum purumque sceleris. Α nonnullis Xenophonti esse tributum hunc dialogum, ex Λthenaei XL p. sos testatur Muretus Orat. 6. Antistheni quoque sup- situs dialogus quidam Alcibiades sulca siph ra Eretrico, ut est apud aertium II ci ubi Minter Aeschinis dialogos Alcibiades recensetur, ex quo locum affert Aristides orat. i. Platonica p. 33. Inter Eucsidio ouoque Megarici dialogos Alcibiades suit, ut testatur Laertius Π Io8. Caeterum utrumque Alcibiadem sine controversia Platoni tribuit Laesetius ni si .& sq. E Thrasyllo. Gallice&hunc vertit And .meeriin. XV. 3ΠΠApXΟΣ 1 φιλικερδὴ de lueri cupiditate , δικοα Male editiones quaedam περὶ φιλοκερδῆe. Ex hoc dialogo cum nonnulla ait Met Aelianus VIIL 1. Var Hist subjungit: γει δὲ Πλάτων --ου, ειε πιναρχ' nλα -ος έ. Ἀντι. Ita legendum recte monuit Gem rus ad Phaedrum p. io. Tan Faber, assentientibus Schefero, Euhnio, Perironio, licet editi manu exarati codices miro consensu addunt, sed inepte prosecto vocabulum, ἄδη M. Docet in hoc dialogo Socrates Lucripetam quemlibet lucro velut bono alicui inhiare, secl illud demum laudandum este lucri studium, quod non falsam lucri speciem eaptet&appetat, sed ejusmodi lucrum prosequatur , quod vere sit utile ad finem summum boni consequendum. Hipparchus juvenis Atheniensis, qui cum Socrate colloquens hic inducitur, diversus est ab Hipparcho Pisili rati F. de cujus studiis literarumis caede per Harmo-diums Aristogitonem, l. LXVI. q. perpetrata adsperguntur hic quae dam alibi non obvia Gallis Hipparcnum Platonis laxiochum ver tit Steph. Doletu Lugd. II 6 a. XVI. ANTEpA Ah Ita Laert. III 4 pro quo in vulgatis ἔρο-
τα δε in ipso dialogo πεμφι racpiac, De Phisosophia, quod
35쪽
16 LATONII Lib. III. e. Lnon sit proletaria cognitio variarum artium, adversus nescio quem, qui in hanc sententiam acceperat illud Solonis:
Commendat Socrates inter alia inscriptionem Delphicam, quae praecipiebat σωρο - άσκειν,---οσννην. Gallice vertit Andrea Daceria
XVII. ΘΕΑ ΓΗΣ. περ σιφιας, tamευrικοe de Sapientia, cujus studiosus Theages Demodici F. Socrati indisciplinam dati e cupit, dSocrate convincitur, quid Sapientia sit, ignorare, neque sapientiam doceri a se, nisi daemonio suffragante, posse. Gallice vertit And ea Dacerius. XVIII. ApinΔΗΣ πεφ σωφρωνυν- , πωγo eis. Peramcenus, qui post pugnam ad Potidaeam habitus fingitur cum Charmide adolelcenteae Critia, de temperantia naturis desinitione. Latine vertit praeter Ficinum, Cornarium, Serranum, et
XIX. A XΗΣ - περ ἀνδρος, de Fortitudine, ἀπιευτικia. Disputat amorum disciplinam juvenibus honestis esse parum dignam, d inde disquirit de sortitudine, quid sit, vel potius, quid non sit.
Gallice vertit Andrea Dacerius. XX. TΣΙΣ , η περὶ Cιλιας De Amicitia, νεπιευτικος Hunc dia
Iogum cum recitari audisset Socrates , adeoque illa adhuc superstite ante Ol. XCV. i. editum, exclamasse fertur, proh Dii immortales, ouam multa de me mentitur adolescens Laert. III. 31 . Hinc Iulius Caesar Scaliger p. 3. POem. nix unum verbum multis ex millibus junt Aut posivit Piato de Socraticis exisse avola. Caeterum in hoc dialopo docet Plato, Deum ipsum esse verae amicitiae conciliatorem, neque illam reperiri nisi inter bonos, in quibus solis intercedit similitudo. Gallice Lyfidem Platonis cum Ciceronis Laelio MLuciani Toxari edidit Biasius de Pigenere Paris 3IO. . Ante Vi generium verterat GalliceBonaventura des Periers, Pererisu inter cum ius opuscula legitur Lugd PFqq. 8.
36쪽
hoc dialogo Socrates Euthydemum & fratrem hujus,aetate provectiore, Dionysodorum, patria Chios, domicilio Thurios, pollicitos docere vi tutem, tantummodo Sophisticis interrogatiunculis auditores suos lud re ac suspendere notat. Docet idem bonum esse non divitias, liberi
rem, eruditionem, honores, potentiam, quin imo ne immortalitatem
quidem, sed sapientiam recte nis utendi. Hanc esse τε- βασι ara . XXII. moror . Σοφιςα , ἐώεικτικες. Laudatur Gellio V. 3. In hoc dialogo Paratus&Xanthippus, quibus Pericles paterfuit , cum Protagora disserunt , secundo adventu Athenis morante Olymp. XC. I. quos multo ante infamis illa pestilentiaAthenis absumpserat, ut notatum Macrobio lib. r. Saturnal. c. t. Athenaeo lita XL p. sos ubi refert Protagoram lecto hoc dialogo, dixisse, Platonem optime novisse ἰαμβιζω, h. e. criminari. Aliis objectionibus Athenaei lib. . p. 218 quas probat Cas unus V. g. p. ι86. respondere conatur nisdreia Dacerisu, qui Pro stram gallice transtulit. Inducitur autem Protagoras Abderites Sophista celebris, promittens Hippocratem Ap-pollodori F. qui ei se in disciplinam dare volebat, artem civilem docturum sed Socrates negat posse doceri virtutem Θεόσδε re boni ac verae
voluptatis scientiam, cujus unius desectu peccant, quiuui peccant. Eleganter quoq; explicatur dictumSimonidis,ω - δε γενεθα χαλιπόν, minusque probabile dictum Pittaci, ηαλε- ἐσθλὸν σμενα. Latina Geron versio, cujus saepe meminit Priscianus&Hi ronymus, periit. Inter Critonis quoque dialogo Protagoras fuit, i
In hoc dialogo Socrates cum Gorgia & Polo Rhetore disputans, post uam contendisset Rhetoricam nihil aliud esse quam artem persuadendi in foro, caeterisque coetibus, non docendo accurate rei naturam, sed fidem qualemcunque faciendo oratione συμιου ἡ πεwικης ita promτευrnere legit Sextus a contra Mathemat. p. 64. Ma χαλι- , contendit eam parum esse utilem artem aut praeclaram, sed malam potius κολακεέα corruptricem rurari e nisi ad sustum &bonum referatur usum videlicet quendam ωperitiam venustatis in dicendo adi Iuptatem audientium, Mornandas oratione causas injustas, itaque pari passi ambula e cum Sophistica, q/οπιιητικῆ/ fucatoria sive κοώριωτικλquae&ipia voluptatem sectentur solam, corrumpantque ramo φ, Medicam artem ac Gymnasticen. Contra adversus Calliclem probat
nihil utilius esse studio Philosophiae ac virtutis,in hanc veram artem ci- vilem
37쪽
subadriauo Imp. vixit, bri quinque, τι- δε τ, Πλατων P. πολιτεια
Graeis aetatem tulit 3 Commentarius, in quaedam Po- Iiticae Platonicae loca. Nescio an etiam alii, quoniam in libris de Rep. interpretandis Theon uterque, Plotinur, Proclis, Iamblichin, Marsibus Fui. nin hircum mulgere videntur Bodino in colloquio Heptaplomere S.
lib. a. Ex Arabiba errae Paraphrasin Rei p. Platonis composuit,
quae edita est latine, Iacobo Mantino Medico interprete, Venetras a. 4.& inter Averi oli opera. Erecentioribus nominare juvat commentarium Miast. Eoxa Morridii Hispalensis, Basil diss6 sol. Antonii Montecatini Partiti Onesin Paraphrasin, Ferrar. Iis . sol M. Antonii Mureti notata in librum . 4. Ingolstad Iocia. 8. M. Seleidani summam doctrinae Platonis de Re p. de legibus, Argentorat. I 43. 8 Iob. Metomenus libros X de Rep. e graeco in latinum, e Dialogis in perpetuum sermonem redactum edidit Venet. 1616.4. Politica Platonii Aristotelis Gallis interprete Lud. Regio Paris i 6oo sol Platonem de Rep. mbratia exstare S in Bibl. Vaticana.legas in Iulii Bartoloccii Bibliotheca magna Rabbinica T. 4.
P. 3s3. XXX l. T MAIΟνη περὶ φυσεω e, φυσικο e. De aratu a dialo gus, qui arx quadam caeterrex Philosophia est, Ii Claudianum a mertum audimus lib. 2. de statu animae c. q. Proclus Theol Platon lib. I. c. I. τὴν περὶ φιαω. λμην συμ-- ο Τιμου π--ὸ π rων λογῆτα των,- σμαρια συνοραὶ δυναμένων. Apulejus in Apologia . --ε Philosopha iti illo pracla rufimo Πmao caelesti quadam facundia universi munudam molirin. Fingit vero Socratem disputantem de rebus naturalibus Muniversi constitutione cum Timaeo Locro Pythagoreo, quos eonstat -- demsaecvo non fuisse , ut ait Macrobius lib. i. Saturnal. c. I. Sed falliis
tur Macrobius, si verum est quod Cicero V. de finibus ci Tusc. Hieron in Apologia contra Rufin non longe ab extremo, aliique testantur Timaeum hunc a Platone in Italia fuisse auditum. De hoc Timaeo, quem e Pythagorae magisterio Astronomiae disciplinae persecte peritum vocat halcidius p. r. pauca quaedam dixi lib. a. c. XIII quibus in prae senti addere juvat, quod libellus illius Dorice scriptus πελ ψυχά κω - φ Dd adhuc exstat servatus a Procloin commentariis suis in Dissilia ' Corale
38쪽
Lib. m. e. LPlatonis Timaeum praemissus, hinc cum Platone saepius editus Graece&latine de anima Mundus Nis ura. Transtulit post versionem canticis. vulgatam primum Venetiis A. I 8. l. Ludovicus garria, cum cujus interpretatione&commentariis prodiit Venetiis I p. 8. Recusus est eodem anno graeced latine Parisiis eadem forma octava, dea Thoma Galeo cum eadem Nogarolae versione Iob. Sestines argumento ac notulis editus iterum inter opuscula Mythologica , Physica Tthica, Cantabrigiae I 6 r. 8. Amst. 1688. In praelatione edit. Cantabrigient haec inter alia doctissimus Galeus Timaem major, occasione hujus seriaptus a Platone, potes dubitare, illustrioremne an obscuriorem reddiderit. Certe dum dialogumsuum κτην Θν κω βοή ρυχibili Mi Locro lucem darestuduit Piato in nonnullo locis sim cem, rectum seriptorem anili siversitisue corrupinseat animuiquadam huc, quod factis fieripoterat, ex Iamblicho πεῖ κοι mἀ- . Θηριατικης, Proclo, S iano G Damasti qui quidem s. in majorem Timaeum commentati sunt, abosque ejusdem commentatores, Crantorem, Longinum, mentum Origenem, Porphyrtum, Severum, Taurum, saepe multis verbis citam
fied in aliudtempus refeci. Denique Anglice versum Timaei Locri opusculum est a Thoma Manteis, in cujus Historia Philosophica jam saepius lucem vidit. Ex hoc porro Timaei libello Platonem concinnasse dialom praesentem, jampridem notavit Timon Sillographus apud GerullumlII. 18.4 Iamblichum ad Nicomachi Arithmetica p. 48. Pr elusi. 3. μολονει- αφοι πάνων, ου γ ΠνΘαγορκουθιαωου Το βιβλίον
us a Plinio II. 8 Hist nat. &in indice libri V .lib. XVI. ra Timaeus Mathematicus, nestio, an diversus, plures enim fuere Timaeid praeter Ionsio p. a. Mi as notatos Timaeus Crotoniata &Timaeus Parius Pythagorici Iamblicho memorati in vitaPythagorae eap.ult. a Clemen ite Alex. V. Strom. p.6O , Theodorito lib. iI. Therapeut. p. 36.&c Suidas non satis accuratus scriptor Timaeo Locro praeter libellum hunc, οἰφυσεω tribuit Mαλαατικα librum de Vita Pythagorae. Sed de vita Pythagorae merito ambigunt viri docti. Vide Jonsium p. 3 2. Porro librum πιω-ιω respicit Syrianus. in XIV. Metaphyc ubi docet Peripa-Disiligo by Orale
39쪽
Lacedaemone cum incredibili applausu dixisse de praeceotis Nestoris, quae dedit Neoptolemo, desideranti nosse pulaherrima vitae instituta quibus juvenis gloriam consequi possit. Hinc Socrates petit occasionem ex Hippia audiendi, quidnam sit quo aliquid est pulcrum, ac variis quaeat ferunturSophistae descriptionibus, ostendit rem acu,quod dicitur, neutiquam tangi, pulcrumque disserre a decoro, ab utili, a dono, labemquod delectati&a voluptate conjuncta cum utilitate. XXVI. 'in HIA οελάέων, ἡ οε Του pei/δic, de Mendaci. ά ατρlππικόe. In hoc dialogo eundem Hippiam exagitat Socrates,
ostendit ex ejus doctrina sequi,quod inter mendacem studiosium veri nullum sit discrimen, is inus peccet, qui mala facit. de industria, quam qui invitus.
s-α. Idem ne sit Ion Ephesius, cujus nomine dialogum inscripsit Plato cum Ione Chio de quo libro II. nTragicis a me citctum , vide diiputantem Jonsium lib. 2. de criptoribus hist Philos. c. I 3. Quod in hoc dialogod Poetis Maliis viris non paucis, per populi praecipue sustragia ad honores evectis, detrahat, tanquam δυσπιι ιδι invidus perstringitur Plato apud Athenaeum lib. XI. p. o6. Inter Aeschinis quoque dialogo Ionauit. Caeterum Lae lius IV. a. hi de Arcesila scribit 'Iωνα δε - χαροπιηργον - , non respexit hunc dialogum Platonis, sed scripta Ionis Chii Tragici. XXVIII. MENEZENoΣ - m-φι Θιαος Exhibet orati nem in defunctos pro patria in variis praeliis Athenienses, tanquam scriptam ab Aspasia ' Milesia, dictam a rimis, quem perinde ut Socratem illa Rhetoricam docuit. De hac orationc Cicero in Oratore c. 4 . qui lic probatam testatur, ut quotannis Athenis in panegyri recitaretur:& Synesius Dione p. 3 7. ubi confert Periclis orationem ἐφαψιον ejus dem argumenti, quae occurrit apud Thucydidem. lib. r. Vide & Di nysium Halic. de Demosthenis vi in dicendo T. a. p. II 8.
XXIX. KAEITΟΦΩΝ - προτρεπ-κος, ἡ ι. Inter dubios dia- Iogos exstat in editionibus quibusdam Platonis , ut Serraniani sed agnoscitur a Thrasyllo apud Laertium III 6o.4 a Laertio III. 1 o testa-
De Aspasia dixi lib. s. 43 ad 8 3r. De Pericle lib. 2. 16. ad a.
40쪽
ripateticam Philosphiam ocelli Timaei vestigiis insistere Timaeus
Platonis plurimos nactus est interpretes, quia omnium dialogorum hujus Philosophi est obscurissimus. Cicero quidem 1 devin cum dixis.set, obscuram orationem duobus modis sine reprehensione fieri, si aut de industria facias, ut Heraclitus aut cum rerum obscuritas non verborum facit, ut non intelligatur oratio, quasu, inquit, est in Timaeo munis. Confer Chalcidium initio commentarii& p. 4ao. Praecipue nume-
caliginis habet, atque ab interpretibus Platonis intacta sere transmissa est notante Sexto Empirico lib. i. contra Matth. p. co. Inde in pr verbium abiere Platonis ' numeri. Idem Cicero VII ad Attic. 3.
Aenigma Oppiorum ex Velia nonplane intellexi, est enim numero tironis obscurius Hieronymus lib. a. comment inAmolum. Obsecurusimus Haronis fibre ui ne Ciceron auidem aureo ore*ptinior. Idem praelat ad ii XII in EsDeniquo Nimaum de mundi harmonia astrorumque curseus numeris aestutantem
ipse, qui isterpretatus es Tullius, se non intelliger eonfitetur. Claudii Galerilibri IV. de iis, quae in Timaeo Medice dicta sunt, jam pridem intercid runt. Periere etiam commentaria in Timaeum Platonis, scripta ab Adrasto Peripatetico Porehyr. p. 27o in Harmonica Ptolemaei AEliano Platonico id. p. et I 6. Alfino, Armocle, si iodoto, Olympiodor in A. Meteorolog. Caearcho, Crantore Damascio, Der sitae, Iambluho, oviso, Numenio, Origene, diverso ab Adamantio horarcho Atheniensi, Pomphyrio, Posidonio Stoico Sext. p. I3 4 contra Mathemat. Ptolemaeo Platonico, Severo S iano, Tauro Philopon. VI. I 8-mundi aeternitate in Theodoroasinam, quos propemodum omnes laudat linc inde expendit Proclus.
In Bibliothecis latet Mish PF si M'. νΠλα- νωγονι-.Vbde Allatium de Psellis p. 8 . m. I. Ex editis graecis scriptoribus huc spectant Piatarrhi liber πεώτη is Τιμαiω ψυχογονίας p. II 38 seq. lib. de Musica Proesi commentarius in Timarum , in quinque libros distributus, sed vix tertiamtias Valla ad calcem commentarii in Ciceronem de fato Venet issor. fol.&cum graecis Platonis confert Dath Perionius ad calcem versionis Nicomacheorum Aristotesis Paris. imo. 4. Basil. II 41 8. atq; . M phanus in LexicoCicerqniano. Chauidii quoque versio integra non est,
vide quae his illustrandis praeter ChaIcidium, Proclum p. Is 3 seq. Macrobius i. d.