장음표시 사용
41쪽
dem Chalcidii de quo in Biblii theca latina , quemque emendatiorem edere, si tempus ferat,animus estin ulterius procedit quam translatio. Erecentioribus Timaeum illustrarunt praeterea, quae illustrandis numeris Platonicis diis utata sunt a Ioh. Replero in opere de Harm nia mundi, Seb. Foxius Basil. I sq. sol. Maribae Fragilianas Bellovacus Paris scio. q. mus lanius Rom. Do4. 4. Gallice vertit illustravitque egregie Lud Regius Paris is I. . cum nonnullis Isocratis, Demosthenis & Xenophontis Italicea bastianus Ericius Venetus, eum notis, in quibus subindeetiam observat Marsilium Ficinum quaedam non satis recte interpretari Venet. 8. Idem similiter illustravit Platonis Euthystronem, Aeologiam Socratis, Critonem ac Phaedonem. Confer. ambecium lib. VII. Commentar de Bibl. Vindob. p. 3 . Spectat Scad Timaei locum insignem illustrandum Celsi Manein Ravennatis syn- augia Platonica, sive tractatus de modo quo fit visio Ferrari s9I. 4. XXXII. ΚpITIΑΣ - Ατλαισικὰ ηΘinoe. Appendix veluti I
mae , diligentius persequens narrationem de Antiantide I uti, cujus in Timaeo facta fuerat mentio. Per hanc Atlantidem laus Rudbeckius T. I. Antianticae c. 7. Sueoniam intelligit, argumentis variis 3e nonni tua veri specie lectori blandientibus, auctorisnues commendantibus ingenium. t plerique alii Americam innui a Platone existimant, quam sententiam novissime propugnavit Vir Clariss Ianus Bircheroditis in Schediasmate de Orbe novo non novo Alidor 168 . Exstat G org.Casparis Κirchmateri του, ἄκαυis Exercitatio dePlatonisAtlantide Witteb. 68s qui putata Platone respici tractus extremos Africae versus Austrum atque Occidentem. Submersam iam pridem terrae motu Λtlantidem suam Plato haut uno loco diserte testatur, itaque operam &oleum forte perdunt, qui eam quaerunt in terris hodie exstantinus, nisi icta sit fabulosa narratio, ac de industria conficta vel ab Aegyptiis Sacerdotibus, quod visum Mallincrotop. 93 paralipom de Hist graecis vel a Platone ipso vel Solone, quod tamen non credo, etsi bella, qu3 ante novies mille annos ab Atlanticis gesta PIato scribit, fabulis sine controversia accensenda sunt. Non absolutum esse hunc dialogum, sed a Platone morte praevento imperiectum relictum, dolet Plutarchus in
vita Solonis, quem vide p. 96.4 93. Similiter Solon, cum λογον Ατλαντικον carmine Graecis explicare constituisset, sive quod aliud deinde maluit agere, sive prae seni, operis magnitudine deterinus , id facere omisit.
Obiit Septuagenarie malor Upsal e A. I OE.
42쪽
Iogo , quem & ipsum volunt impersectum ad nos pervenisse, praeter disputationem de eo quid sit lex, continetur Apologia pro Minoe legislatore Cretentium, quem alii destribunt tanquam Τυωνικe , βίπιον, δασμολογον , γγ ῆm - πει - νωταυρον - τον ΛαβυρονΘον, κλ- 1σει συμβῶ- - Διωδαλω, ut notat Strabo lib. X, p. 76 qui addit, dimile dictu esse , tradententia verasit. XXXIT NOMΩ - - νοαοΘεμιαe βίλἰ isi, - κοe minibvivus Socrati tribuit Salvianus lib. VII. de Dei providentia polo.
res tibroseondidit, c memoria hae pudendia mandavit. limpiodorus in
Platonis vita observat Platonem a Solone genus ducere, hujusque aemulatione legum libroso de Repubi scripsisse Arcadibus, Cyrenaeis ae Thebanis quantumvis rogatus leges ferre noluit, quia surdas eorum au res reperit ad aequabilem honoremde partitionem bonorum admitte dam, ut reserunt Aelianus II 42. Var. Laertius III. χι.4 Plutarchus ad principem inerudi tum Athenaeus vero Platonem reprehendit, quod leges cripserit non hominibus, quales uni, sed quales ipse finxit imaginatione, lib. I. p. o8. Ludovicus Caste svetrius scriptor acutissim us in commentario ad kristotelis poeticam Hetrulca lingua edito p. IIo reprehendit Platonem.quod has de legibus dissertationes uno vesperi factas dictasq;fingat, properanti lectori vix intra quatriduum absolvendas, tamen easdem in tredecim libro, dividere non dubitaverat Sed ad postremum hoc iresponderi potest, divisionem librorum non esse a Platone ipso, verum a Philippo Opuntis vide quae in Darium XXXV. Aliud in Platone reprehenditaeneca ist. XCIV. In hae redissentio a Posidonis: non probo, quod Piatonis letibusad Marincipiasunt Legem enim brevem esse oportet, quo faciίαι ab imperitis teneatur, ut velut emissa divin r- voxsit 'ubeat, non ἀθputre Nihil mihi videtintriti /,nihilinepti-M uam
sex cumprologo. Ad hoc quoque responderi potest , Philosophi timui partibus fungi voluisse Platonem. Contra Platonis leges Perse- Stoicus scripserat libros septem, teste Laertio VII. 36. Passim quoque in leges Platonicas invehuntur veteres scriptores Christiani, eorumque exemplo Georgivi rapezι-
43쪽
is PLATONI Lb. m. e. I. incomparatione Aristotelis Platonis Venet. Ira 3. g. contra quem operat pretium est videre, quae pro legibus Platonis vel excusandis vel defendendis scripsit Cardinalis Bessario Λ.r47ι de natus, libro quarto operis, quod contra calumniatorem Platonis sita Trapezuntium vocat inscripsit, postea excudit Aldus Venet. Iri 6. M Idem Bessario sing Iari libro reprehendit crassiores quosdam errores ab eodem Trapeχun. tio admissos in latina versione librorum Platonis de legibus. Aldus editionis suae praestantiam in titulo commendat his verbis passim verba
graeca ipsiuι Platonis recitantur semendatas cumsuis accentibin I amm ινιι Roma olim impressis desium. Deinde a Bessarionesve argumento praemisso in latinum vertuntur. Postremo Trapezuntii tralatio eorundem verborum Pirionus juvitur, quod es perquam utile iis, quigram literis insituuntur atque ex gracis bonis bona latina facerevolunt. TrapeEuntio, qui admodum senex
obiit Romae A. 486. etiam in Epitaphia exprobratum legitur quod Platoni paulo acerbius insulta vit:
Hac tima Trapezuntii quiescum Georgii ossa, parum Diis amici, e uod aeris nimium procace tingua Platonem severis parempetivit.
Conser Allatium de Georgiis p. 378. ut ad Platonem hevertar, ejus Iegem de communione uxorum vide quomodo purget Bessarion lib. IV. cap. 3 cui adde, si lubet, Mosellanum ad Gellii XVIII et Livium Galantem in comparatione Theologiae Christianae cum Platonica lib. I. p. 16 seq. Cotelerium ad Patres Apostolicos p. s83. e. Aristotelis Ἀμώμων λα-O-, sive tribus it Laert. V. aa. sive duobus libris opus constititi ut Anonymus a Menagio editus in Aristotelis vita hinterciderunt, perinde ut epitome legum a Theophra
Separatim excusi Platonis de legibus libri graece Lovanii. Graece& latine librum decimum inter dialogos selectos edidit Vir clarissimus Ioh. Nort,Cantabrigiae 6 3 8. In illo agitur de Dei existentia, providentiaqueae ιαιολκὶ, existimavitque Plato eum instar proinceml legibus praemitti potis, συδεν mi ira ἡά. rio ἀ-ντων -- GeorgiiGemissim . de legibus MS. Antoni3Monternini Epitome librorum de legibus, egumque inordinem redactarum Ferrar is9 . HI Iob. Meuari summa DO-ctrinae Platonit de Rep.4 legibus Argentor II68 8
44쪽
sCRIPTA EDITA. o. m. o. I. R XU. 'EBINOMaci νυκ nram σνΜογ iλοπφOmλmκος Theoni p. 9 de locis in Platone Mathematicis vocatur viis stiuieri Vicissim Pnilo Iudaeus Deutoronomio Mosistra viri Devt. XVII. II. vocat ἐπινομίδα in libro, qui haeres rerum divinarum. Sed&Iulius Caesar Scaliger librum postremum Poetices suae inscriptitis-μβα, quasi Meessorium muniu. Nam4 strenam ἐmνο- dixit uti planus apud Athenaeum,4 recte quidem, ut notavit Casaubonus lib. Iu. c. g. Caeterum mirum est, quod Suidas,3 solus, ni fallor , tradit, ouod paulo ante dixi, auditorem quendam Platonis, Philosophum opus
de legibus in duodecim libros distribuisse,a decimum tertium, hanc nempe nisi us loco accetarii, de suo addidisse. Quia res insolens videri potest, & plura hujus discipuli Platonici scripta eo in loco recensentur, en tibi ipua Suidat verba φιλόος Τους Ιου Πλατωνο νομους οἶ-ειλιν - ωλία β T RO ἀυτος προσΘῶνα λεμ α ρα ν Σωκ' τους
versium, quod Laertio idem Philosophus III n7. vocaturibilippus. Ait enim plerosque arbitrari Philippum oeuntium leges Platonis ex cereis, in quibus auctor eas scripserat, tabellis transscripsis &tertium decimum librum addidisse. Em rasam. ο ὐ λππ 44-H. τὰ νο-
iis . Husdem Philippi inter Platonis discipulos mentio III 47. XXXVI. FmYToΛAI ἡ καρ Epistola XII de his aliisq;
Platoni tributis dixi lib. II. c. X ubi scriptores Epistolarum recensebam. Prima, sicunda re tertia scripta est ad Dionysium, quarta ad Di nem Syracusianum, quinta ad Perdiccam, si Ha adHermiam Erastum&Coriscum Scepsios, mima liber pro Epistola Soctava ad Dionis amicos nona ad Archytam Tarentinum. Decima ad Aristodorum, qui L
ertio est Aristodemus; unde ti/na ad Leodamantem, duodetim. iterum
ad Archytam, tertiadecima ad Dionysium. Ord apud Laertium a
45쪽
IV. SCRIPTA DUBIA vel SUPPOSITA PLATONI.
Quibus Asteriscus praefixus est, illa non exstant amplius, sed
in hoc dialogo cum Socrate colloquuntur, Eryxias Stirieus arasistratus Tota autem disputatio est is eris c Ialm iiiiiis Latine vertit
XLI. ἈκΥΩ, Leonti Academico tribuitur a Nicia Nicaensi apud Athenarum lib.XL p.4 Favorino apud Laertium III. 6 r. atq; etiamnum existat, non quidem inter Platonis opera sed Luciani T. I. p 76. edit Amstelo d. Siquidem vera est conjectura elegantissimi Muretiorat. IV Da v. Haeschelii ad Catalogum MSS. Bibl. Augustanae&Tan. Fabri ro ad suavissimum fabulonem Phaedrum. Integer titulus ibi est: Αλκυ- - μεταμο σι--, totus versatur in admirabilibus Dei operibus celebrandis, cujus potentiam homines ne cogitando quidemastequivalemus. XLII. AxfΦΑΛΟΣ ΣΙΣΥΦΟΣ .Laertius III cet. In Platonis editionibus inscribitur Σωωφω πεδι τὰ βουλευεσθαι Suidaevi Laertio II. Oo inter Aeschinis Socratici dialogos referuntur ι καλ-εω
46쪽
ἀκιφαλοι. Disputat hic dialogus, quid sit deliberare ac quaerere,4 quomodo haec inter se differant Latine vertit Sebassianast Corraduae.
XLIII. AmoXoui; οι Θανατου, de morte non metuenda propte
vitae praesentis miser iam,videlicem animarum immortalitatem. Αeschinis Socratici est, testibus Laertio, Harpocrationed Suida. - - Scinu latine vertit, ediditque sub titulo Xenoreatu PIatonici morte. Sane inter Xenocratis scripta Laertius IV Ia refert librum πιθ ἄνατα Lucem adspexit saepissime is ad calcem librorum Ficini de veritate Religionis Christianae Α. Itor Argentorati in 4. Latine transtulit etiam Rudolphur Agrico , cujus versio in quibusdam Platonis editionibus occurrit , ut in graeco latina Lugd. x tuo fol. Resanue mesaeaia , ex cujus versione una cum ipsius scholiis prodiit Colon ip 6 4. Basil a s 7. 8 Gallice Axiochus Gipparchus PIatonis Stephan Dolet interprete, Lugd. 344. I 2. Laudat ex merito, sed Platoni perperam tribuit Theodorus Prodromus in Amarant φ. - . seq. reprenensus eo nomine a Gilherio Gaulmino in no- is p s 64. Praetereo recentiores ad Platonem auctorem reserentes, ut Mich. Neandrum, virum optimuma doctissimum, in Anthologico
XLVI ΕΛΙΔΩ si mi Laertius ubi supra, in cujus editionibus tanquam duo diversa scripta reseruntur xιλι Λάβδομ . Sed ita, ut feci conjungenda esse suasit H. Stephanus, Ilaei fateor ti Ii,
XLVI. EnrMENfΔΗΣ, Laertius m. M. allegatur bPlatonis nomine ab Eusebio X. praeparat. q. p. 671. XI 26 P-sqq. Sed posteriore Ioco legendum Minomiae pro Epimenide. XLVIII oror, Dinintitara, a Laertio non memorata PIatoni tribuuntur ab Ammonio in κἀμπις, siane ex PIatone coi Iectae sunt. Sub θων 1 inomine edidit Iatine a se transIatas Mas tus Humus Vertit
etiamC--s vir doctissimus Equidem Speusippum ρει scripsisse testatur Laertius IV.F.
XLIX. nEpe ApED 'Σ Mαπιον. Inter si in Socraticidialagos resertur a Suida mori tendit, ut saepe alias Plato, Virtutemus neque
47쪽
3 DEPERDITA PLATONI L F. m. caneque disciplina neque natura comparari, sed Θέα μοινα inesse illis, qui eadem praediti sunt Latine vertit Sebastianus Corradu . L. Epr ΔIXAIOT de , quid sit Plures dialogos Platonem scripsisse, quibus conetur demonstrare, quid sit justitia neque tamen quicquam potuisse proserre, quod sit perspicuum, aut quod lectoribus persuadeat, assirmat Isidorus Pelusiota lib. IV Epist. sa. Hunc quoque dialogum latine vertit Corrasis. LI. Platonis de Raeca supposititium, quod allegatThomas Bradinvvardinus de causa Dei contra Pelag.4 quos vocant Institutionum libros Magi circumserunt, explosos adoli Pico Mirandulano lib. I. in Astrologos p. 8 q.
V. SCRIPTA PLATONIS DEPERDITA.'
lejus de dogmate Platonis: Pictura non pernatus artem, tragoediis, diat rambisse Milemfinxit. Iamque carminum considentia intus certatorem se profiteri cupiebat, nisi Socrates humilitatem cupidinis ex ejus mentibus expusisset,
η Simili parodia exiliad. Σ. 3st usus Metrocles apud Laert. IV. 9s.
48쪽
vrea laudis gloriam in ejus animam instrere curasset Gellius XIX. ii asserens distichon lepidussimum Platonis in Agathonem, addit hoc ipso eum adolescentem tragoediis eodem tempore faciendis praelusisse. Praetereo dubios dialogos deperditos , de quibus dixi num3o. 44. 46.47. O. truncos, de quibus num. 29. tum γω*ου συνκασίαι platonis, e quibus Aristotelem subinde profecisse notat Franciscus Patricius T. 3. discuss peripatet. lib. o. p. 34F. Dictum ejus, quo affirmavit Deum μου εμαεr , in scriptis Platonis hodie non occurrit , exponitur a Plutarcho VIII. a. Sympos. Platonis scripta divulgasse Min Siciliam transportata vendidisse Hermodorum, ipsius auditorem , reserunt Zenobius ciuidas in λόγους Eoiagris -ορευῆοα , atque Cicero XIII a I ad Atticum.
Vetustiores Platonis interpretes ad minimum LXV. reperire se ait Franciscus Patricius anre Λmmonium Saccam, qui Alexandriae vixit circa A. 4oo. Nec pauciores post illa tempora clari fuere. Horum plerosque commemoratos lector reperiet intra capite tertio. Pubolire autem observat Chalcidius p. 34o Sementiu Platon pune s ditiingenter elaboratu,niores Philosophos, ut non optimos haredes, paternum censum instastra dissipantes perfectam atque uberem sententiam non raro in mutilinvisi eulis incidisse Similiter Numenius apud Eusebium XV praeparat.
cap. 3 p. 72O queritur Platonem a suis Penthei instar hinc indeque mi sere diltrahi.
VI A PLATONE LOQUENTES IN DIALOGISME-NuINIS INDUCUNTUR.
Adimantus Callicles Λgatho Cebes Alcibiades Cephalus Λnytus Menonis Chaereehon Apollodorus Charmides Aristodemus Clinias Cretensis
Aristophanes Clitophon Λristonymi Rintheniensis hospei plato ipse, ut Craulus
nonnullis visum, dissentiente Critias Laertio duci. Crito Callias eis
49쪽
- PLATONIS LAE. IIte. ECtesippus Megillus Lacedaemonius Demodicus Mesesias
Diotima Menexenus Echecrates Menon
Eleates hospes Parmenides ulvi Minos sum quibusdam, dissentiente Nicias Laertio III. sa. Pausanias Eryximachus Phaedo Euclides Phaedrus Eudicus Philebus Euthydemus Polemarchus Euthuphron Polus
Glauco Prodicus Gorgias Protagoras Hermocrates Protarchus Hermogenes Simmias Hipparchus Socrates
Hippocrates Theages Hippothales Theaetetus Ion Theodorus Laches Thrasymachus Lysimachus Timaeus
Pνιma Aldina Venet is ij. sol cui praefixa Aldi ad Leonem X supplicatio pro bonis literis promovendis. In hac, quantum ipse studium ad libros emendate excudendos posuerit, furibus refert, atque inter alia de praesenti sua Platonis editione haec scribit Es vere in ma
gno fas estobrepere somnum non enim unius diei hiciabor est noster, iamvis rum annoram, atque interim nec mora nec requies9 sic tamen doleo, ut,Dossem, mutarem finguia errara numoaureo. Eidem editioni praefixum est προ
quam elegans Mare Muturi carmen elegiacum in laudem Platonis, quod ita probatum est Leoni Pontifici, ut ab eo non altim ut creditur, ob causam Disiligo b Corale
50쪽
PLATONI Lib. m. cap. I. 33sam Archi-Episcopus Epidaurensis crearetur. Vide Dan. Hein sit praefati ad peplum epigrammatum graecorum, Nossium de Poetis gra cis p. M. Altera, Basiliensis, apud Ioh Walderum A., 34 set quae editici
eo maxime nomine est commendabilis, quod Proeti commentarios eximios in Timaeum Remp. Platonis graece adjunctos exhibet, indice locuplete in Platonem est instructa , castigataque Simone Grynaeo de
soli. Oporino. Trem, itidem Basileensis, apud H. Petri A. I s6 l. quae, exceptis Procli commentariis. Valderian a m exprimit, sed ad MS dices ab Arnoldo Artento emendatam ac suppletam. Huic quoque Musiuri carmen praefixum est, cum latina Zenobii --joli Metaphrasi.
I. Ex versione Mars GFirini, qui eam Laurentio Medicis inscripsit, Venet i 9 l. Dicitur Ficinus versionis suae primum specimen ostendisse Marco Musuro, & ejus censuram rogasse. At hie inspecto Ficini labore,digitos atramento protinus immersit,eisque prima Ficinianae versionis pagina obliterata, demonstravit, alia vertione opus esse, hanc non nisi una litura posse emendari , ut refert Menagius T. a. Antibailleti p. 17. Itaque Ficinus denuo rem majori studio adorsus, illam , quae in omnium manibus versatur, composuit Platonis versionem, quae post priorem, quam dixi, Venetam, & Florentinam Labbeo memoratam editionem, laepius lucem vidit cum ejusdem Ficini argumentis Venet is i sit apud Phil. Pinctuma Parinis in aedibus Ascensianis A. M8. l. Basileat apud Froben ex recognitione Sim. Grynaei res i. l. tum Lugduni 'ra iis . l. apud Antonium Vincentium, in qua editione accessere sex dubii Platonis dialogi e versione Sebasiam CorradF, quae separatim viderat lucem Lugduni apud Gryphium Ps 3. 4. Ab eo tempore iterum prodiit Plato a Ficino versus Lugd. φω l. ex recensione Stephani Tremulati si a. ix tribus voluminibus. In Ficinianis editionibus scripta Platonis exhibentur hoc ordine: Hipparchus, ερος , Theages, Meno, Alcibiades uterque Minos,Euthyphro Parmenides, Philebus, Hippias major, Lysis, Theaetetus, Io, Sophista, Politi-