장음표시 사용
341쪽
3a EDITIONE VERSIONIS Lib. III. e. XII.
2. ALDIN Uenetiis A. I rig. HL ab Aldo ita, ut in M stoeodice invenerat, eoque licet ah Hebraicis S latinis codicibus passim dissidente ordine, cur Andreae Asulani fideliter edita, sine latina
Hane secutae sunt Rasileensis Graeca A. is 4s sol apud Hervag. eum Philippi Melanchthonis praefatione.
Argentinensis Graeca A. II 16 8 Vol cura Iob. Lam ceri, sed
qui in ordine ad Hebraicos codices revocando libertatem ibi permisit, ut ejus exemplo deinceps alii. Basileenses Graeco latinae trio. 4182. . apud Bryringerum
Hamba gensis , in Bibliis quadrilingvibus David Imlῶν Α. 96. sol exhibens Hebraica, Graeca, latinam vers. vulgatam & Pagnini, Lutherique Germanicum. Francofurtensis Graeca praestantissima A. is 9 . sol typis nitidis emendate excusa4 versiculis distincta, instructaque variis lecst. Scholiis a Francisco Iunio, ut nonnulli existimant, sive ut alii verius fortassis a Frid risi Murse. Ordo Aldinae edit. nonunquam iMutatus est,&quatuor penultima Exodi capitularescissis Aldinis ex Complutensi editione restituta, nec minus pars magna capitis XXIV. Proverbiorum. Denique Franco riensem reterens Venera Anni 687 fol.
hpud Nicolaum Dulcem de qua consule, si placet, Acta Eruditor. T. Miupplementi p. et s. 3. ROMANA e sto codice eximio Vaticano mille amplius annorum recensita, adhibitis praeterea Veneto Card Bessarionis, aliisq; vetustis codicibus, e quibus etiam, quae in illo deerant ut capita prima XLVI. Geneseos, Psalmi CV - CXXXVIII. libri Maccabaeorum supplere licuit. Auspiciis Stati V. Pontificis, cura Caia Caras, Flaminii Nobilii, aliorumque virorum doctorum ' prodiit graece cum Sch Iiis graecis per Codices Stos collectis, Romae A. is D fol. typis per quam nitidis. Haec editio prae reliquis puriorvi integrior merito videtur Viris doctissimis, licetvi ipla suis non destituatur naevis, nec veterem
cis elaborasse praeterea Perγω MorsnMm, tum p. 82. Db Mamnatu ν P. 24 . Antonism Age m. aut in suo ad Psalmos commentario testatur in Codice illo antiquissimo recentiore manu plurimasivue depravata ad libros recentiores.
342쪽
LXX INTERPRETUM. b. III. LXII. a i
sincera per omnia referat, ut praeter alios usserius c. 8 syntagm. de LXX. demonstravit. Post anni spatium latinam versionem a se ab atomo curast a elucubratam atque ex antiquis Doctoribus latinae Ecclesii, quantum fieri licuit, collectam, velut in compensationem perditae veteris HGonis Itala ' edidit Flaminius Nobilius Lucensis, Romae I 188 sol. additis scholiis Mannotationibus quantivis pretii. HMeditio graeca pariter Matina una cum scholiis unctim recusa est, capitumque versiculis distincta Parisiis A. isag sol a. Volum. curante Iob. Morino , qui in praemissa praefatione hanc longe purius,
quam reliquas editiones, verba sententias LXX. Interpretum referre disputat. Versionem latinam in hac Parisiensis editione occurrenistem male ad Morinum velut auctorem resert Lambecius III commentari de Bibl. Vindob. p. I 6. Expresserunt praeterea Sixtinam sive Romanam, Graec latim Londinensi in Polyglottis Briani Naitoni A. I 64 I sol. 6. Volum.
quo in opere praeter Nobili Scholia doli. Drusii scriptis locupletata
adjectae sunt variae lectiones ex MSto antiquissimo Graecae versionis Al xandrino,&ex editione Complutensi inldina, tum e MSS. Cottoniano per Genesin, Cantabrigiens per libros Chron. Rupisulcaldiano per
Esaiam M&Cardinalis Barberini per minores Prophetas, Andreae Masii in Iosuam,&Patricii denique Iunii notae eruditissimae in graecam, quam parabat EMSto Alexandrino editionem, sed quas dolendum est non produxisse ultra caput XIV. Numerorum. Graeca Londinensis Α.46s3. 8 typis nitidis, sed quae in ordine Iibrorum, Psalmorum numero Maliis nonnullis a Romana recedit, ut notavit Usserius sy ntagm de LXX. Interpretibus c. o.
Canta stiensis, itidem graeca, Londinensem preta pede sequens, eum luculenta Ioh Pearis nil praefatione, in qua de ulu lauctoritate Graecae versionis agit,&loca quaedam illius erudite vindit δε I 663. 2. 2 Volum.
Amselodamensis graeca A. 683 8 e Cantabrigiensi, una cum praefatione Pear sonii viridum nai ad verbum expressa, curante Iolla Leus-denio, quod ipse testatur in Philologo Hebraeo mixto p. a.
ritus Itala vocatiar versio latinagnetae interpretationis Bibliorum verso Novi Te stamenti, qua ante Hireonymum perritaliam aliis in locis usa est Ecclesia latina. Conser Walton Prolegona. IX. 33. P. Pithoeumide latinis S.Sctipturae interpretibus, Rich. si menem Hist Crit. v. T. libro r. c. . lib. a. Hist. Crit..N. T. P. so &ε. Hodiun p. 42. seq.
343쪽
3a EDITIONES PROMISSAE L b. III. e. XII.
Linsensis denique,e Lo sis me resti Immi expressa itidem gra cari. I 697.δ. cum Scholiis graecis Romanae edit locis Scripturae S. para DIelis& variis lectionibus, eruditaque praefatione amici nostri Clariss Iohannis Hic ii, Ut mensis, ut nomen suum prae modestia dissimulavit, sive primoribus tantummodo literis innuit. Novam quidem editionem versionis graecae ad Stoicodices' veterum Ecclesiae doctorum fidem accuratius recensendam pridem moliti sunt viri doctissimi. r. Friato meaeus, ut constat ex eius epistola ad Tegnage- Ihim apud Lambec. T. I. commentar de Bibl. Vindob. p. 92. tum ex Epistola Sarravii CLXXXIX, quam respicit Colomesius p. 3. Epist ad Iustellum, denique ecassendo in vitaPeireskii lib. . ad A.4638 p. 28s.seq. cujus verba adscribam rationiamisero Fronto Dueau parabat eodem tempore editionem codicisgraei, literis majusculis scripti, magnamque Bibliorum partem continentis, s ea quidem antiquitate, ut oceretur eorrectus manu propria Origenis ' attestantis eum tetrapsis mage vetustis fuisse collatum, id cum ei- res ius probe meminisset exstare apud eundem Cottonum,Stum Graecum pretio-ssimum, busque Theodosii temporibus characteribus etiam majustulis exara σὼ Rege Iacobo mille aureis emtum; ideo, inquam, ut ea editio ex ollatione seret completior, stripsit misitque in ingliam, Irdesponsioneque data Coduem obtinuit,
a. Parricis Iunius, qui versionem graecam Bibliorum recensere voluite Codice milleo trecentorum circiter annorti, quem Alexandrinum vulgo vocant, quia Alexandria eum Constantinopolin asportaverat, qtii inde dono ad Carolum . Angliae Regem misit Cyrillus Maris, Alexandrinus primum, deinde CPolitanus Patriarcha. Variae lectio-ones hujus Codicis, sed non satis diligenter enotatae leguntur in Poly-glotris Londinensibus Libriim integrum Iobi ex eodem Sto πιπι ρῶς aniliquo more expressum edidit idem Iunius ante Catenam Graecorum Patrum in Jobum, Lond. in 7 sol.&Junii exemplo Job. Terentini Fra--cherae I 663. 4. una cum Variis lecti Ejusdem Junii commentarius, quem in Graecam versionem parabat, certe praeclarus, sed non ultra caput XVII. libri Numerorum progressus, lucem vidit ii mo sexto polyglotto Londinensium, ut paulo ante dixi. a. s. Disius, qui instaurandae a se LXX. viralis versionis spem
Hoc credat, qui volet, nam quaeratim sequuntur perspicuein fallor, id refellitat.
344쪽
LXX INTERERETUM. m. m. p. XIT secit lib. de LXX. Interpretibus c. 7. D. . atque a Ioli Pearsono in praefat. ad Cantabrigiensem editionem his verbis ad promissa exsolvenda
invitatur Euoniam Me Seniorum4es etiam S. Hieronymi tempore corrupta fuit atque visiata, danda est opera, ut eipristina puνisas restismo redintegrari possit. Certum est, exemptiri qua habemus, Complutense, Aldinum, Romanum, pluνimum inter fies ab Alexandrino Hscrepare , alios etiam Codices aliquarum A.
Scriptura partium fatis antiquos nunc eum eorum aliquo, nune cum nullo conveniare. Optime igitu fecerit, qui codices omnes, . cum editis dulgemer eontiale rit , qui varias lectiones non tantum ad Hebraicam veritatem examinaveris, edeum antiquissimorum Iudaeorum Philonis Iosephi s retustissimorum Patrum scriptis comparaverit, ac denique expositiones eas, quae apudLexicographosacriapturarios Hesychium maxime reiamnum exstant,velpotius delitescunt, in 'xerit, a que ita nobis editionem LXX. maxime puram adornaverit. Auale opus
utinam aliquaudo vir doctissimus Is ossius , qui optime potest, perficeret,
4. Paulus Colomesius, cujus haec sunt verba in Epist. ad Itistellum data 3. Oct. 68s editaque in appendice Ic ossi ad Melamp.
I 29. sapias a Dieu d. ominuera me saporiste de sagrare, is achos de supplere a.d aut ae Pere Fronton, en donnanti Edition des Septante de Rome avecis Nouissu Testamen corrige enmusior endrotis, s inritate astu grand non bre derigetes parassiles,qui iendronilim de commenta,e,s qui jus erant cla rement que Dplus pari des moisspeeisuxo des phrases particulieres,u emplo M sei Gangelisses aes A tres, boni ordoriremem threet de Septante.
Sed cum horum omnium conatibus intercesserint sata, egregiam ejusmodi operam denique perficiendam, publicoque bono prinstandam speramus optamusque a duumviris praestantissimis, L AMBERTO BOS, qui in Franequerana Academia Humaniones literas cum magna laude docet,AE cujus ingenio atque industriae expolitam propediem luculentam Graecae Bibliorum Versionis editionem debebimus rtum a praeclarae eruditionis , incomparabilisque industriae viro IOH ERNEST GRABIO, qui post luculentam S. Irenaei, quam dedit, editionem jam totas in eo est, ut graecam LXX. Interpretum Jnterpretationem, qualis ab origene recensita sui ex Codice Λlexandrino potissimum Ecclesiae restituat, collato diligenter cum Codicibus manu exaratis .impressis, veterumque Ecclenae doctorum scriptis commentariis, vertionibus antiquiso Hebraico denique contextu, steri
345쪽
33o LXX INTERPRETUM Lib. m. e. XIL
Ia, tum quae in novo foedere allegantur, denique fragmenta caeterarum versionum graecarum ingulari tudio conquirat ac comparet Vide ejus Epist ab Ilodyoeditam p. 6, 9 libri de Bibliis Originalibus Malteram ad soli. Alium Clarissimum Virum seorsim excusam Oxoniae. 7os. . qua ostendit libri Judicum genuinam LXX. Interpretum versionem eam esse, quam MS.Cod ex Alexandrinus exhibet Romanam autem editionem, quod ad dictum librum ab illa prorsus diversam atque eandem cum Hesychiana esse. Praeterea subnectit triplex specimen novae editionis LXX. Interpretum cum variis notis Mobservationibus. Illiust rem quoque virum G Danbemium Potentiis mi Borussiat Regis ad Serenis . Angliae Reginam legatum ad recensendam expoliendam G aecam Bibliorum versionem invitavit his verbis Poeta Orator memoria nostra suavisumus Petrus Francius P. II poem. posthiam.
Versa Interpretibius ditiina Volumina Grsis uando salutifera concibabis ope pIpe Libo tuus est, qui lingua clarus utraque
Sanabis medica vulnera crebra manu.
me tibi cunctarum sit cura potissima rerum: Catera namque homines obligat, ilia Deum Convenit arati doctrina conpenit isti, Convenit ingeni non m gis tilia Tuo. SuidqMod exempla ista qua vivis in urbes, Misit Alexandri quodpius urbe M pater. Nilisto mνlitis, nilisio antiquius usouam Continet ulla suo Bibliotheca sinu. Huic insudandum est Libro Tibi. Consule Librum
Et quam conveniant omnia rite doce.
6orum justam Seniorum si cipe causam, Illorum causam suscipe, causa Dei est. Dignius haud poteris pacuum disponere tempus ,rma tamen vacuo si uis hora Tibi. Postulat hoc Pietas, pirius Tua, postulat omnis
MS. Λlexandrinum quod Alexandr nus primum postea CPolitanustatriarcha Cyrillus ut ad Carolam iuinnalia Regem, stolat Londini.
346쪽
VERSIONIS AUCTORITAS Lib. LIV XL Ili
VII. Auctoris graecae, de qua hactenus dixi, versionis magna merito esse debet ac singularis, ciuia antiquitate praeceihi Omnes reliquas Bibliorum versiones is a tota sere Ecclesia per plures annorum centurias audita propemodum unice est is pro divina fere
habita , quin a Iudaeis non paucis adhibita Christi aetate, ut e Philonis Ioseph scriptis apparet, neutiquam deniq; spreta ab Apostolis ipsis
atque Evangelistis. Nec minor vel sionis hujus ms esse intelligitur, tum ad plurima loca V. T. recla intelligenda, tum ut sciamus, quae lae .rit sententia Iudaeorum ante Christi tempora de variis dictis Moy lis ac Prophetarum , deinde ad recte tractandos veteres Ecclesiae doctores, quorum fere omnium pleraeque interpretationes fundi loco hane translationem habent. Maxime veri, omnium haec vertio conducit adprobe noscendum scriptorum novi sce cieris sermonem, quoniam is, cui LXX. Interpretes familiares fuerint,multa melius inscriptis Evangelicis atque Apostolici percipiet atque interpretabitur, quam qui in aliis Graecis scriptoribus multum diuque fuerit versatus . Judici nihilominus opus est, tum ne in tanta confusione Coodicum&corruptione, glossem aliquod, vel Theodotionis aut alterius interpretis πιι pro versione Senum amplectamur, tum, ut subscribentes sudicio Sirachidis cogitemus, etiam Senes illos in versione sua non per omnia rem acu tetigisse, verum haud raro a vero sacrorum scriptorum lensu aberrasse, quamobrem Evangelistae quoque4 Apostoli non
raro neglectis η LXX. Interpretibus loca V. . ex Hebraico potius allegant. Certissimum equidem existimo graecam versionem , quandoque fuisse a recentibus scriptoribus reprehensam iis etiam in locis, cum hi potius pli essent reprehendendi vel propter Graecae lingvae ignorationem, longeque magis propter praeposterum ea , quae non intelligebant carpendi studio m quod praecipue 'Fius luculentis aliquot exemplis in libro de LXX. Interpretibus ejusque Apologiis, tum
Joh. Pearsionius in praefat. ad Cantabrigiensem editionem Graecae versio, ni demonstravit. t indigna Viro tam erudito praefidentia idem Vossius ab omni penitus errore immunem illam contendit interpret tionem is in responsione ad iteratas Rich. Simonii objectiones eum provocare audet his verbis spelunums rem, qui non rufeia LXX. Inter
Uide Christianisellofani Matribam de auctoritate versionis LXX.viralis. Franeh.I663. . p i. Hodyde Bibliis Original. p. 2-.sca.
347쪽
Lib. Ine. XII pretibus expressus sit, reperturum fiet Simonius sperat locum,frusra semper est laboraturus, etiamsi mille vixerit annos. Sane aliter judicasset ipse vir doctissimus, si partium studio, quas semel publice in se susceperat, renunciare voluisset. Aliter etiam judicaverit lector quilibet, Critices vel maxime,
nec minus linguarum Hebraicae&Graecae peritus,quicunque versionem hanc cum Hebraicis contulerit, aut attente consideraverit observata via
rorum doctorum, qui hoc jam ex parte fecerunt, Ludovici praecipue ορ- pelli in notis post humi ad vetus testamentum nam in Criticae sacrae editione caput integrum, quo LXX. Interpretes examinaverat, a Morino est omissum tum Iohannis Drusi in commentariis suis, ne de Iob. Litthloto dicam, cujus opus, sed vix inchoatum exstat in scriptis ejus post-humis in quo discrepantias Versionis graecae a textu Hebraico digerere examinare instituerat sub hisce titulis Inaniter addita periculostdeeu in
rata sensium clarum obfussantia, vitiantia pulcrtim. Reddita in sensum alienum. Daditiones Iudaisas redolentia Hebraica retenta. Redditaprofama Gentiεῖ profama textus Paraphrasies. Propria nomina facia appellativa. Numeri male calculati. Locorum nomina,ecentiora. beatis male lecta Litera missem. Sensus faedatus Variatio nominum Hersus male conjuncti c.
VIII. Cum versione illa Senum strenue uterenturChristiani,& ex eadelicet a Iudaeis composita lubinde crebrius intorquere coepissent testimonia adversas ipsos Iudaeos, aliae deinceps versiones graecae a Iudaeis atq judaigantibus Christianis consectae sunt. Prima harum est AQUILAE a Sinopensis Pontici, qui ex Ethnico Christianus factus & baptiratus Hierosolymis sub Imp. Hadriano is a quo urbi restaurandae praefectus, ipsius nempe, si Diis placet, Imperatoris socer vel amnis rario μου afuisse traditur. Hinc cum Christiani Astrologicas ejus superstitiones probaremollent,circumcisus est, accessit ad Judaeos. Horum proselytus se factus R. Akibae indisciplinam se dedit, ut narrat Hieron Imus Q posteaque concinnavit novam graecam librorum antiqui foederis verisi
H Vide Drusii quaesit per Epist. I. Coeum Hilt. literar. ad A. C. s. Tillemoni Hist. imperator. l. 2 p. t M. Hod P. σε seq. 4 3 seq. . 'piphanius depondet in mensuris c. i . Athanasius Synopu seripturae, Euthyo ius praesat in Psalm p. Isa edit. Stephani Le Mo=neci Chronicon Paschale p. a 3. Glycas 240 seq. ccc renaeus Ili. 24. apud Euse v. Hist a Niceph. v. Jψ. Eusebius Vii. I. deministrat. Hieron Caralogo de Epist de optimo genere interpretandi.
348쪽
AQUILIS. b. ILLAIV 33 3 nem, eosuidem consilio, si Epiphani credimus, Aiae Um
-ατ n , ,σκηψας τῆ ἐβλ- - δυο ἡρπιμε- Ejus versionem avide mox arripuerunt Iudaei, ut patet ex suppare propemodum Aquilae Tryphone apud Iustinum Martyrem de ex Origenis responsione adnisi-
εχουι- ρ ορθης' ἐβλμηκοντα ἐρμηνευτ πιλα - σιν,M--νομου κα--λυσιν, p. 9 quo in loco Severum Eutychianum quod auctoritatem Patrum respuat, dicit νεον ni αγκυλω. Publice quoo; segenda permittitur
Iudaeis ab Imp. Iustiniano Novella I 46. nec raro a Talmudicis Diaudatur Aouila, qui cum αν -- ω Chaldaicae interpretationis auctore confunciunt. Sed christiani scriptores studiosistimum interpretem appellantes diligentiam in eo laudaverunt, ut Origenes e. 44. Philocaliae oestatur eum κυωοί-- h. e. maxime propνie reddere libros si ocu studuisse &pluribus in locis Hieronymus ob licet alibi ci eum reprehendit tanquam contentiosum interpretem, quod non solum verba sed & etymologia verborum, quin V.Θυι atque aniωμω syllabas interpretari cliteras κακουλως fuerit conatus Idem Aquilam Iudaeum Hicet quaedam ut Christianum vertisse testatur ad cap. III. Ha-hacuci, nonnulla LXX. interpretibus melius reddidisse quaest Hebr. in Genesin Libros duos Samuelis in unum contrarusse, notatur indu-
se Epiphaa de ponder. 3e mensuris e. Is Achoe diserte negat Hieronymus Epist. 3. ad Mareellam cum hoc ipsum observaturus versionem Aquilae cum Hebrae contuolisset Iampridem,inquit cum voluminibus Hebraeorum editionem Aquilae consero. ne quid forsitan propter odium Christi bunagoga tutaverit : ut amicae menti intear, quae ad nostram fidem pertineant reperio. is Vide Lighelaothea lx. appendiei, ad horas Talmodicas in I. ad Corint &ejusdem opera posthum p. s. Morini Excerc. Bibl. p. 3 I. c. υ Non recte hoc fieri, licet Onhelosi nomen Babylonica dialecto idem sit cum nomine Aquilae scriptores multi Christiani consentiunt Vide Hottingerum 332 Εnne dis, ChristianumΚorthol tuin de variis S. eripturae editionibus, 3 et Leusdenii Phi.
bora Dp t 6 se Caveus parte a. blist literar. 0 .pist de optimo genere interpretaudi in Esaiae VIII adde Epiphaaium det men' Mis ac pondegibus. s. s.
349쪽
M VERSIO GRAECA m III e.XII. plici Scholio graeco apud Cotelerium ad Canonen Apostolicum
LXXVI. T. 1. Patrum Apostolicor. p. 448. Porro secundis curis versio. nem Bibliorum ab Aquila emendatam ex eodem Hieronymo disicimus in EZechielis caput IU. qu verosteunda aetio, qu.εm Hebraiβκα nominant. Memini ejusdem Agobardus Epist. ad Fredegi sum, tum idem Hieronymus iterum in caput IU .XL atque editione prima in caput XVI. At in Iustiniani Novellaci 46. per Judaeorum λυτερα r: non intelligenda ecunda quia editio cum . Volsio in res onso ad tertias Simonii objectiones p. 84. Nam neque Anastasius Sinaita in loco paulo ante memorato secundam Aquilae editionem, sed simpliciter versionem ejus, respectu interpretationis LXX. senum, Ἀκυλα λυτίρω ν vocat, tum verba Imperatoris in dicta novella perspicue ostendunt, eum non loqui de verno ne aliqua sacrorum librorum, sed de opere a sacris literi, quam paulo ante memoraverat concesseratque Aquilae vel ione plane alieno ac distincto, quale est opus Milnicum, vel quales Mosis&Akibae live Barahibae, tum Aiadae sive Annae cognomento Iudae ratorum Assamonaei διυ ρωσεις sive traditiones memorat Epiphanius XXXIII. 9. pi 224. Alio sensu A in b, accipitClemens supposititius, ad quem vide Coteleri notas Constitui Apostol. lib. I. i. Antequam vero de Aquila dicere desino, diligenter animadvertendum , quod Christiam scriptores frequentissime, quando ad Hebraicum codicem, Hebraeorum ερογκον vel ad Iudaeorum πιπικαφα t provocant, non ipsum Hebraeum textum, quem paucissimi propter ignorationem illius linguae consulere potuerunt, ed hanc Aquilae versionem intelligere.
lta Pelia villis ad Epiphan Morinus Meere. Bibi p. 296. seq. Steph te Moyne ad varia sacra p. 42. Ody se Rich. Simon e atque ante hos Driisius praes. ad Proverbiamen Sirae de lib. i. quaest Hebr. 34. 0 Eusebius VII. i. demonstrat Evangel ἐν τοῖς οἰον Ιουδα Ἀσορμοις κατα-- ά cia μιεταολήν. mI Irenaeus lII. 4.&apud Euseb. V. Hist. 8c Niceph. Iv.I4. Athanasius Synopsi.Euthymius praes in Psalmos p. 93. Epiphanius deponder.&mensuris c. I . Chron. Paschale p. 63. Josephus Christianus in Hypomnestico MS apud Hodyum p. s83.
350쪽
THEODOTIONIS. 3. m. c. m. φO S proselytus Iudaeorum ρ condidit exemplo quilae Pontici
translationem alteram sacrorum librorum graecam, quae jam exstabat cum Irenaeus scriberet, Aurelio Imperante Anno Christi CLXXVI. vel CLXXVII. ν Symmachi versione tum nondum edita. In hoc autem differebat Theodotionis interpretatio a translatione Aquilae, quod propius accederet ad LXX viralem tu inter contentiosi interpretis tervile studi uim atque inter licentiam Symmachi veluti media intercederet. Unde Hieronymus praefat. iis obum: tauasi non crapud Gracos
Aquis Ἀγmmachus Theodotio pelverbum ἡ verbo, pelsensum δ' ia, vel ex utroque commiatum is medie temperatumgenus translationis expresserint. Quoniam vero a LXX interpretibus minus utroque discrepabat, hinc inter novos veteres medium incedere ait idem Hieronymus praef. ad Evangelia.
Non mirum itaque videri potest , quod Origenes editionem graecam eum Hebraeo collatam& Asteriscis instructam ex Theodotione potissimum i suppleverit, aut, quod liber Danielis u integer non tantum caput quartum, ut Is Vossio visum praeter multa Iobi loca x quae in versione LXX virali desiderabantur,ex Theodotionis interpretatione jam pridem receptus sit in Ecclesiis,&hodieque in graecis Bibliii legatur Thre nos idem interpres, perinde ut Aquila in versione sua omiserat,&Estheraeicujus libri versionem graecam Lysimacho cuidam praeterrem tribuunt additamenta se Danielis vero additamentas, non pie prim8Theodotio posuit, nedia libros friuos vocant Apocryphos collegit primus cum in antiqua versione graeca invenerit eadE Origenes . vi quandoq; conterat veterem illam cumTheodotionis editio se Epiphan. Athanas. Iosephus Vs Chron. Paschale, Euthymius. Hieron in Catalogo ubi de Origene &ad capes. Habacuci Suid iuώμγέ-,
a irenaeus loco laudato. ν Dodvveli. de succe T. Ponti sic IV irracdiss ad Irenaeum Iu 3 o. seq. l. E. Grabe pro- Iego in adirenaeum p 4. Cave in Hist literaria S E ad A. II 1.
ι Epiphan. Ηie n.&Josephus S. apud Hi dium p. 12.4338. st Usserius syntas de LXX cap. 6. - Usserius ibid. δe Drusius fragmenti Vetti Interpret. p. 34o6 Ilody p. 243. x Usserius cap 8 p. si , edit Lipsis Origenes apud Drusum fragmaiu. p. ' An legend. Summarabol 4. Origenes Fpi ad African. p. as.