Jo. Alberti Fabricii ... Bibliotheca Graeca, sive notitia scriptorum veterum Graecorum quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è Mss. ac deperditis De scriptoribus qui claruerunt à Platone usque ad tempora nati Chr

791쪽

MANASSAE. A. III. r. XXIX. TyreTe exempla Regium numero'3α - το, προλεατο προς Κυροον, Κύροι παντοκροίτωβ. suibus accedunt omnes ii apudquos intre Cantica Scriptura δε-gebatur, quodfactitatumpatre HS Alexandrinos Regiis, s ex eo quodes Heculsus Apelle Canticumpamitentiae, Anastasius Sinaita in Psalmum VI. EUa σευχus R. Georgius vero Syncesius, Mich. Goeas s Theophanes cera- meus is δό-. En Graea Theodori Studitae alia νει τω hol εωe νῆ σηαεοον --.os . . I θεὰ Deκλησία. Istuare ad marginem asterius S. Georgii Monais Giseu Hamarioli in Bibliotheca per Regia sicholium is deo aree: ἱλοπα

omm. Pro quo in Damascent Parallelis lib. a. c. ιF leges Memoriae proditum est ab Aphricano quod dum orationem hanc funderet Manasses, vincula ferrea conisacta fuerint, atque ipse fuga saluti suae consu

τῶ γειν τα οὐδὲ τια--Ω - δε μια δέρα γησω σιδήρ, οντα, φωγ . Graeci etiamnum hodie in Psalterio suo inter alia Cantica sacra hac Ma- . nassis Oratione utuntur,cathismate sive sect XX ut notavit LeoAnatius de libris Ecclesiasticis Graecorum p. 62 ubi resert se Ioannis Geometra paraphrasin illorum Canticorum habere ambis Graecis concinnatam. Vide etiam Lambecium III p. 37.4 72. Orationem hanc necGraece necHebraicereperiri,a viris quibusdam doctis assirmatum est, quod merito aliquis miretur in Bonferiop. 4. in praestantissimo du Pinio p. I. prolegom Biblic Constitutionum Apostolicarum exstant plures editiones; unaGraecaTurrianiVenet. ira 3. 4. &quatuor Graecolatinae prima Frontonis Ducaei ad calcem Canonum cum scholiis Zonarae Paris I 6i8 sol. Secunda in Conciliis Labbeia . Paris 167 sol tertia&quarta in Patribus Apostolicis C teterii Paris i 67a. Amst. I 698 fol. Non in his tantum Oratio Manassae exstat Graece , sed etiam in Bibliis latinis Roberti Stephani A. Is o Graece e M Victoriano prodiit Praeterea Avenario suo Grae- colatino subjunxit Christophorus Dauderstadius, Ienae 628. 8. Angli vero in Polyglottis suis ediderunt cum Variis lectionibus Codicis Alexandrini, in quo post Psalmos inter Cantica sacra exaratam invenerunt. Edidi&ipis adjuncta veteri latina versione, Lipsiae asy I. 8. cum

Conser Targum ad a. Paralip. XXXlli 2 seq. Auctorem imperfecti ad Matth. I. Io Syncellum p. ars Suidam iuMανασσ. Glycam Ras . Eutychium&ς.

792쪽

' o LIBER PAR HL Lb. III. e. XXIX

Eeclesiastico, Sapientia Iudithae ac Tobiae libris. Addidi quoque e taphrasin Poeticam duplicem Manasseae orationis Graecam unam ante non editam eamque elegantis Isimam, mei quondam Praeceptoris A Jo. Godostedi Herrichen alteram latinam petitam ex Balduini Berlico mitSylvatducensis Hierostichis editis A. yy s. exomina Commetiniana. Reddidit etiam carmine latino quod tunc me fugiebat, praeclarus Claudius Espencaeus Paris I s66. Deniq; oratio Manassat exstat in libris Apocryphis Graece editis Francos. 694.3. Homiliis ad populum eandem orationem exposuere Io Forsterus, Georgius mertus V. Si Auctori Constitutionum ApostoIicar.VAEIncredirrius. Librum sub nomine BARUCH hodie superstitem, qui Ieremiae Prophetae ' discipulus, amanuensis fuit, Iudaei in Synagosis suis lectitarunt quotannis una cum threnis Ieremiae, die magna expiationum, decima nempe mensis Gorpiae qui Septembri respondet. In dubium hoc vocat Io. Dallatus cui lib. i. de pleudepigraphis Apostolicis c. 17. p. 19p. illud non magis videtur esse verum, quam quod lib. VI. c. s. arunt eaedem constitutiones, Legem extra Iudaeam legi proni bitam fuisse ab ipso Moyse ἀπισο - ἀιωτοῖe e M. N υGe m Aene-

Fortasse vero ex Hellenistis quidam alicubi illa aetate, hoc est tertio post Christum natum iaculo Baruchum legerunt, uti constat alia etiam lecta a Iudaeis iuisse in Synagogis praeter libros divinos, etiam Amsam, quae prohibetur in Iustinianiam Novella CXLVI. Similiter Christiani quoque publice legerunt non modo Clementis Romani Epistolam, sectetiam Varia sanctorum Acta, Varias Homilias Di ictorum Ecclesiae Ceterum S. Hieronymus ad Ieremiam praefatus, Grum, inquit Baruch, --

rami ejus, qtia apud Hebram nec legitur nec habetur, praetermi in συπιουρ ελοωοι Baruehi Epistolas notavit etiam Epiphanius de mensur. pond. c. V. Conversum tamen esse hunc libellum Graece ex Hebrato , non valde negaverim. Veteres subinde laudant sub nomine Ieremiae. Intes Graecos commentariis illustravit Theodor viis auctor Greenet

Obiit vir egregius Lipsiae ubi Recturam Seholae Meolaitana gesserat, septuagenari

major&rude donatus A. iror. v. Cal Februarir. 'Iosephus Xll. ii p. 343 resertJeremiae precibus a Nabus daae liberatum τον μαλ-

793쪽

Mich. Ghisterio Lugd. 62 3 sol cum commentariis in Ieremiam editae atq; ex Olympiodoro, Severo qui p. 4s. allegatur Misceno collectae Latiis nam vulgatam versionem non agnoscere auctorem Hieronvmum,contendit Lud. Cappellusi s 64. Opp. posthum. Alia vetus latina trans Iatio edita est a Clarissimo Viro osepho Maria Caro Rom4688.4 Nicephori stichometria numerat libri Baruchi ueri septingentos , computata simul ut videtur EPISTOLA quae fit tir ας O fatente Hieron. Prophetae IEREMI tribuitur,4 jampridem Barucho subjungi

consuevit. In Polyglottis occurrit versio utriusq; Syriaca& Arabica. In Criticis lacris Anglis habes Baduelli, Castello nis&Grotii notas. His addes Sanctii aliorumq; Commentarios, qui vel totum lacrum Codicem

illustrarunt striptis , ur quos supra laudavi in Sirachide, vel qui Ieremiam, ut Ghisterii , o Maldonati, Christophori a Castro vel denique qui in Baruchum scripsere separatim , ut Petri Maucorsita Laelii Exstat& in Polyglottis, sub Baruchi nomine quaedam Epist

Ia a libro de quo jam dixi diversia, eiq; ab Anglis praemissa verum exstat non Graece sed Syriace millustri II uetio ' judice ita de futuro judicio&iuturae vitae poenis ac cruciatibus disserit, ut Christiani esse hominis foetus videatur, alicujus forte ex his Monachis , qui Syriae deserta prismis Ecclesiae temporibus incoluerunt. Possit & Epiphanius videri pei spectam habuisse hanc Epistolam, quoniam Epistitis Baruchi, non Epistolam commemorat. Sed potius Ieremiae tributas litteras simul inteli ibi, ne dicam Graecis scriptoribus Epistolas pluraliter etiam de una diaei, ut notavit Grotius ad I Macca b. XII. ων p. Cotelerius ad Episti lycarpi α3. Sic με latinis Plinius XXXIII. I. M. Brasi in Philippinis caminsti Episto reperisaetur, frementes bulas tribumtias ex auro geri Iullinus XL

794쪽

IUDITHAE LIBER Lib. m. eap. XXIX.

αδ innis Origenis assirmative accipiunt, quo sensu notum est cim , s&similia poni interdum ascriptoribus Graecis, quasi Origenes testatus fuisset Judaeos librum Iudith habuisse inter Apocrypha Atque ita vel apud Hieronymum est legendum praef. in lib. Iudith, vel Hagiographa laxius ibi accipienda : Apud Hebraeo liber Iudith inter Hagiogriphalegitur, c us auctoritas ad roboranda illa qua ad comentionem veniunt minus ad ne Iudicatur , Chaldaeo tamen sermone conscriptus inter historias computatu .E Chaldaico sensum sensu exprimens latine vertit idem Hieronymus, cujus translationem cum Graeco contulit Lud Cappellus Opp. pomlium p. s q. seq. Exssa re tersa editio Graicacitari adit, teste m. Pseiffero, μακαρίη p.79 . Criticae 6 seda recenιiori proculdubio manu Iuda cujusdam Syriaca versio occurrit in Polyglottis. Poetae Hebrari

rhythmos de Iuditha recentibus enim Iudaeis, ut auctori Germinis D vidis aliisque Iuditha satis nota est, sed e nostris libris, ut notatum Scaligero p. 96 ad Euseb. ωMaccabaeis cum versione sua Mnotis in lucem

edere constituerat, morte ante aliquot annos praeventus vir doctissimus Matthias Frid. Beckius , usurus forte editione Veneta A. 6oci. g.

Iam in Bibliotheca sua Theologica eximius Lipenius commemorat. ie festo in memoriam victoriae Iudith instituto, consulesSeldenum III. de Synedriis Hebraeorum p. i 3 seq. uctor quem nonnulli e Pseudo Philone Annii, Ioachimum vel Eliat imum, vel denique Ioachimi parentem Iosuam filium Iosedeci faciunt , incertissimus est, eritque. Temporum vero&Historiae dissicultates quibus longe maximis narratio ipla est obsepta, novissime monstravit Io ChristophorusArtopoeus ' Argentoratensis nuper Academiae lumen, in meteremate historico quod narratio desuduha Holoferne non biso sit c Iosepho etiam nusquam

795쪽

comemorata ed Epopoeia 'rgentorat. I 694. q. Dispellere eas conatus erat post Petavit XII. 16 doctrin temp. tot aliorum virorum doctorum conatus Bernhardus de Montisticon Monachus doctiss. Benedictinus in libro Gallico lixerite det Histoire de Iudith paris. 69o i cui Arphaxadus est PhraortesDejocis filius, Nabuchodonosor vero Saosdu chinus quem Assaraddino Ptolemaeus subjicit. Eieteribus non memini rui in hunc librii scripserit ante Bellatore qui non exstat,&Rabanu. Petri Riga Cantoris &Canonici Brem aurora, in qua libros Biblicos plerosqISIudith a quoq; carmine elegiaco reddidit,a multis promissa nondum vidit lucem ErecentioribusVictorinus Strigelius, Iacob us Ziegle ruri, Frid. Nausea, Caspar Sanctius, Nic. Serarius, Didacus de Celada, Josephus de lacerda alii quidam pauci nominari possunt, qui comentariis vel notis hunc librum illustrarunt, praeter illos quorum vel in Apocryphis universis vel in toto sacro Codice explanando versata est industria Collectio Criticorum sacrorum Anglicana exhibet tantummodo Baduelli notas&Grotii. Ejusdem Baduelli versionem retinui in editione mea Graecolatina Lips isor. 8. Praetereo Ionae Heuleriis aliorum includitham homilias, vel dramata ac poemata de Iudith quae latine dederunt Cornelius Schonaeus, Sallustius Bartamus, aniliolomaeus ortoletius Germanice Martinus Opitius, Gallice Boyerus, cujus Tragoedia prodiit Paris r6Os. m.

TOBI E librum ejectum a Iudaeis jam olim professus est Origenes libro de Oratione p. 47. τλθὲ Τως,1 βις λώ, ἁ λεγουσιν ei μα,

τιμH. Chalda o sermone scriptum testatur Hieronymus, quem cum non satis intelligeret, quia vicina est, inquit, Chaldaeorum lingva sermoni Hebrai-

eo, utriusque lingua peritissimum i quacem reperiens, unius diei laborem arripui, quie quid id in hi Hebraicia rerbis expressis, hoc ego accito notario sermonibus latinis exposivi. Si cum Gis conseras, jam paraphrastae jam epitomatoris videtur partibus iungi vetus quae hodie exstat interpretatio Hebraeum Tobiae codice quem ab Ois valdo Schreckenfuchsio Rectore Scholae Mem- mingensis acceperat vulgavit Basil. rs 4 a. q. Is 9 8. I6 8. cum latina versione sua motis Sebast. Munsterus. Hunc indubitatum esse textum

originarium hujus libri, persuasum est , Gregorio praef. ad Observationes in aliquot S. Scripturae loca. Sebastia ius quoque Cistellio ait Tobiamst ex Hebraonve edito, quo ibi νιμ esse venor, interpretatum, σ

Vide Acta Εtud. T. a. supplementi p. 4s sese

796쪽

ara fere me stymus, exponit Beda, Mathous Metrificat, reproost livor, amicus habet

Huic aecedunt commentarii recentiorum ut Nic. sera ii,ta. biani Iustinianioe Didacide Celada, Davidisque Maudent, ut alios jant praetermittam.&ceteros hujus commatis libros paucis adhuc perse quar veteres υμπία dividunt Tobiam in eapita XCIILoctingentos Iudithae librum in capita LX ve LXIII. .ci cseptingentos.

vii DANIELIS Prophetae Hibro ESTHERIS ' in

Graecaeditione adsutae sunt hinc inde quaedam laciniae, quas in Hexaptis suis Origenes, quoniam Hebraei codices illis carebant, obelis confodit ut testatur ipse lib. de oratione p. 47. Idem se ij in versione sua Hieronymus, ut profitetur praetat in Danielem, & recte fecisse te adversus Rufinum disputat Meminit& Hebraei cujusdam, qui additamenta Danielis non modo non probavit, sed a Graeco nescio quo conficta variis etiam contenditargumentis Graeca quae hodie habemus in Danielis laciniis rheodotionem videntur habere auctorem, Iudaeos vero narra tiones illas ex Hebraeis Prophetae erasisse codicibus, recte aFlavignion gatum. Qui enim hoc secissent aut quando' quem in finem pula herin rimos hymnos&documenta virtutum gentis suae rescidissent me Historia Susannae notissima estorigenis cum Africa disputatio, ad quam

eruditae Io. Rodolphi meistenti commentationes conferri merentur. Basili467 . i. cum diisertatione ejus de Susannae historia ibid. sol. 4. Carmen AEariae & trium puerorum et cum aliis sacris Canticis interpretatur Catena Graecorum Patrum in Psalmos Corderiana T. t. a

ratio de Belovi Draconein AthanasiiSynopsivi Stichometria Nicepho-

Dan. lli. c. 9 . 1rmen Azariae ac trium puerorum Cap. Xlli, d Susanna, Me pι xlv. de Belo de Dracone. Post Esther. 3. veteres sibi persuadent hoste pueros fuisse filios Iolahi mi Danielis propinquo ,qul ab stillis genitalibus in regios fuerint Spadones allecti. Colmas indicoplevstea

797쪽

ri memoratur sub titulo Prophetiae Habacuc diversi ab eo qui inter duodecim Prophetas Nam ut ex Hieronymo praef. in comment Daniel discimus Porphyris Eusebius s Apollinaris pari sententia responderunt. Ianna Betisque ac Draconis fabulas non contineri in Hebraico, sedpartem esse prophem Habaeucsilii Iesu de tr bu Levi, sicutjuxta eptuaginta interpretes in titu-ι eiusdem Belis fabula ponituris o ρομα ACcακουαί- ουδα Cal. 'tho'

vel 'Acri ἐκφυλης Λευ Mentio hujus narrationis in 'rareschith Rabba seel. &apud Pseudo Gorion idem lib. I. c. V ID X. Versibus. Iatinis non inelegantibus complexus est Io Commi rius. Neque inscitum hoc Henr. Harderi Epigramma, in quo Susanna loquitur:

npudet aeternaeano aspergere laber Nonpudet hae famam labe notare meam ρMonstra sonum i non hic amores, insana libido est, uam 'νονὼfluiis citat igne rogi.

Hic ut in irriguis e mundeto abluat undis, Non ut commaculet, nuda Susanna sierit. At neque fraude minime labat mens integra sternam Iectos nuda, virossemina, bola duos.

Damasceni αμα ρ M. Oiam memorat Eustathius ad Di nys quod num ad Sulannam nostram spectet clo. Damasceni sit, an quod nonnullis placere video Nicolai Damasceni, alii viderint Libri Esthereditionem Graecam duplicem ex Arundeliana Bibliotheca produxit vir paucis comparandus Jacobus usserius Origenicam alteram, qua additamenta obelis confodiuntur. itemq; alteram auctore ut videtur Theodotione. Ad calcem Syntagmatis de LXX. Interpretibus Lond. 36 s. 4 recusi Lips46or. 4. Iohannes vero Drusius additamenta libri Estheris de craeco latine transtulitis notis Criticis illustravit, ad calcem annotationum in librum Estheris latine versum a Sante Pa3nino. Lugd. Bat is 36 Leguntur hae notae cum Baduelli, Grotiique animadversionibus etiam in Criticis Sacris Londinensibus. VIII. Librum qui ESDRAE sub nomine tenius in latina veteriversione ambulat ex Hebraico translatus videtur Io Morino p. 23.

798쪽

. Exere Bibl. Isidorus Hispalensis VI et Orig. vocat librum secundum , negans eum apud Hebraeos haberi;&Esdrae --θηκον, ac divinum Nehemiae librum qui aliis secundus Esdrae est, pro uno computans, quod apud Hebraeos factum testatur Hieronymus Athanasio autem in Sy- nopsi in Graecis Bibliorum editionibus est Liber Disaeprimus, quoniam historiam paulo altius atque ille repetit, ut nota Io. Rainoldus T. r. censurae Apocryphorum p. 23 3. Lectus est a Clemente Alex Mab Origene, Cypriano aliisque sub Esdrae nomine allegatus, unde quin bene antiquus litin est dubitandum. Esdrae autem dicitur non quod ille sit auctor, sed quod magna ejus pars c. VIII seo de Esdra agit Graece exstare negarunt viri nonnulli docti, quia deest in nonnullis Biblior editiaonibus. In plerisque vero exstat,4 in PolyglottisParisiensibus ac Londinensibus legitur Graeces, Syriace ac latine Graeci eum diviserunt in capitula CIX. ut in edit Ald illa acqui eam sequuntur apparet. In Nicephori χοuεχία duobus Esdrae libris huic tertio nimirum qui Graecis primus est, &canonico Esdrae itemque Nehemiae libro qui ambo secundum illis constitu utithtribuuntur χοι quinquies mille acquingenti Latinae versionis S. Hieronymus non videtur auctor. Sed diu amte Hieronymi tempora latine lectitatum constat hunc librum e Tertulliano , Cypriano aliis Germanice noluit transterre D. Lutherus, nam quae in recentioribus Bibliorum Germanicorum nostrorum editionibus occurrit versio libri III.&IV. Esdrae, atque III. Maccabaeorum B. Dan Cramerum auctorem agnoscit. De quarto Esdrae libro, qui latine tantum exstat,4 Graece olim lectus fuisse ex fragmentis in Barnabat Epistolam Clemente Alex occurrentibus cosnoicitur, dixi in Codice Apocrypho N. T. pag. 936. seq. Monui etiam ibidem deversione Arabica hujus libri Sta in Bibl. Bodlejana,4 de Codice latino itidem manu exarato , qui perinde ut Arabictis ab editis plurimum discrepeti Eos in lucem proferri ab iis qui possunt, fortassis sit pretium operae propter non contemnendam libri antiquitatem Latinum veterem interpretem interpolavit Sebastianus Castellio, Franciscus item Iunius, qui notulas quoque adspersit.

799쪽

748 MACCABI ORUM b. m. XXIXI MACCABAEORUM ' ine Hassamonaeorum librumprimum Hebraice reperisse se testatur Hieronymus. Neque abnuerim Hebra ce primum scriptum, etsi pro Graeca lingva contendit doctiss. Bever gius in Codice Canonum Vindicat p. 277 Titulum Hebraicum servavitorigenes apud Eulebium VI 2 r. Hist. Cum enim libros δε κους v teris Testamenti commemorasset, f- του rων, inquit ες - Μακκα- cmaeia, ἄπελ γεκα βαι Σαμη Σαρβανε Γλ. Quod Scaliger ad Euseb. pag. 4O interpretatur in ut porta domuisse , Nporta filiorum Dei vel potius principes familia, ' an ' , N principes filiorum Dei Bochartus sceptrum Principis filiorum Dei Franciscus Iunius muratusci Un id a rani:

N sceptrum sue virga rebellιam Dei. Fullerus mirus verili militer: Generatio rebellantium Graecam versionem, quae amita Hebraico exstat.&Flavi Iosepho forte lecta est ad varias editiones exegit atque cum versione sua & notis edidit D. Drusias subjuncta Merici Gentilis dissert tione qua tuetur loca nonnulla quae in hoc libro reprehendi solent. Fra- neqv.43 99. . Haec Alberici dissertatio cum Drusi & Baduelli, Gr tiique notis occurrit etiam in Criticis sacris Anglis. In Polyglottis Vulgatam veteremo latinam recentem Nobilii, Syriacam habes versio nem Nicola P inardi Harmoniam libri utriusque Maccabaeorum quampridem typis impressam sed nondum publici juras factam ante

u . quod a virtute pater ei dederat Persica lingua sonare Κοι ανον sive δε- uxor, notavit Isidorus Pelus lil. Epist. Mathathias apud GOrionidem

fortis rinem inam Drusius I. I Obsis initio commentarii in x. Hasmonaeorum 'Nzm ex octorem neerpretatur, ar 2 exstinguo Alii vide Memorias litterarias Trivult. . iro . pag. 3 o. seq. repetunt et ri quod est delere perdere Pri desideravit. Hottingerus preis stratorem ab Arabico P.MId prostravit in terram Abraham Ecchellensis. quod miror, maerentem in Chron. oriental Etiam primae litterae verboruris Exodi xv ri quibus in S=mboli vicem usus Maccabaeus sertur, nomen 'ΣΣ reserunt, quae nominis notatio placet praeter Reuch linum Junium, rotiumque&alios Ioanni Smetio Antiquitat Neo mag. p. O. Tetropollino p. 378. ρ cilegii Evangesici vide et si iuvat, Fulierum II. 3. Misc. ac B. Dorshei pent decadem pos .&Mich Waltheri quadragenam Misc. Theol. p. 6 seq. De H.u an onara Sel denum lib. I. de success in Pontificatum cap. 1ω de Christiani Noldiimist Idumaeam p. 4ia seq. Walthenienzur p. 1 IO.

800쪽

MBER I. II. III. Libm e ram. 49 duodeviginti annos scriptis eminentissimus Norisius de Epochis Syromacedonum diae 2. c. I. etiamnum premi existimo. Praetereo Bellatoris perditos in hunc librum commentarios,in quos habemus Rabani, Thomae Aquinatis, atque ut ad recentius saeculum veniam Serarii, Sanctii,&qui in versu in. capillis IX substitit, diffusi Petri Redani. Liber Maccabaeorum secundus post primum scriptus videtur, neque ut primus Hebraice sed Graece, notante etiam Hieronymo praef. an libros Regum eui Philonem auctorem esse neutiquam credam Ha.

norio Augustodunensi. Neque Allatio assenserim, cui auctor est Si- isto Maccabaeus sacerdos maximus p. 2oo de Simeonibus. Post pra missas Epistolas binas continet Epitomen librorum quinaue a Ialones

renas Graece illi dubitet Blondellus p. 23 p. de Sibyllis criptorum de Iuda Maccabaeo H3ic est Mare te viistia ιρων 'E-- Clementialex laudata V Strom. p. 3 ut jam Scaligero observatum. Quae narrantur capite tertio, quarto, quinto, contigerunt ante ea quae prosequitur liber prismus Maccabaeorum: Quae vero liber primus habet post caput septimum, de iis nihil amplius in secundo libro exstat Syriaca versio libri quoque secundi occurrit in Polyglottis, sed quae ibidem sub hoc titulo legitur Arabica, nihil aliud est quam versio pleudo Gorionidis, ut nota. tum Antonio an alen viro acutissimo dissi de Historia Λristeae

pag. 36. Her toto in Bibliotheca Orientali p. 23.

Liber totius Maccabaeorum dicitur qui ordine primus est, MaaΓaratisve ut existimat rotius in prole gom ad h. l. appendice de Antichristo p. 77. aam quia Chrisianis serius innotuit, nee miste patenorem quam duo illiauctoritatem adentis est. Tempora attingit Maccabaicis

priora, Min canone ultimo ex illis qui falso ad Apostolos reseruntur una cum duobus prioribus adscribitur catalogo librorum sacrorum. Onditus Graece,styllas charactere Alexandrino, ampulloso, qui proxime abest a cothurno, quod judicium est Scaligeri, quem fi placet vide ad Euseb num MDCCXCVII. Latina vetus versio nulla exstat, Syriaca I gitur in Polyglottis. Ab Hieronymo vocari hunc librum Philopatorem praef. in libros Regum corijectura est Viri Clariss Marci Meibomii lib. de tabrica triremium p. 4s. Alii Pastorem legunt & Hermae librum intelligunt, etsi ab aliis inter Apocrypha Novi non Veteris relatum Testamenti Franciscus Iunius qui librum quoque tertium Maccabaeorum latine interpretatus est & de eo locum Hieronymi accepit, maluit --ves, nempe sive mi o. h. e. ab atrio in quo sacer-

라틴어 텍스트