장음표시 사용
801쪽
dos summus eum fideli comitatu suo intercessit ne Rex veniret in san cstuarium. Verum hanc conjecturam merito respuit Steph. le Moyne Epist ad Amplisse Cuperum de Melanophoris p. 2 I seq. Philostorgius qui tertium rejicit vocatque rio τωδε lib. I. c. I.
etiam quartum Maccabaicorum librum numerat, eundem innuens quem in
quibusdam Graecis & Graecolatinis Bibliorum editionibus legimus,4 in Codice Bibliorum Alexandrino Graeco S exstare testatur Bevergius Codice Canonum vindicato p. 289 brevem sed elegantem ac disertum sub titulo Τορρι πῆ αυτ,κ ne λιγιίμ. . De eo dixi infra libro IV ubi de Flavio Iosepho Hunc in Athanasiirynopsi&ab aliis veteribus pern-hrum quartum Maccabaeorum intelligi, testimonio Philostorgii, Syncelli Maliorum certissime constat, quanquam Sixtus Senensis lib. L. Bibl. Sanctae p. o. refert seLugduni in Bibl.SanctisPagnini apud Praedicatores repeta de librum quartum Maccabaeorum longe alium,plenum Hebraismis,3 historiam XXXI annorum continentem, atque incipientem his verbis: ra ἀπεκτ-ΘlUM τει-εν Ιω- ης ο νἱος ἐυλιεριὐeo is, mac ipsa in caede Simonis desinit liberirimus Maccabaeorum, additurque Ioannis filii gesta scripta esse An βιουλίω μεμ υνοωμηeά-ῆ. Qui si fuerit idem liber Sixto inspectus, dolendum lane est non fuisse in lucem editum,antequamBibliotheca illa conflagraret,quod factum esse haud diu post e Possevino narrat Seldenus de successione in Pontificatum lib. I. c. XIII. X. Supersunt alia monumenta Apocrypha sub veterum Prophetarum nominibus ut i P almus GL - το, Γολιάθ, ' qui ad calcem PsaIterii Min Graecorum Horologio Graece exstat, Graeca Metaphrasi poetica pridem donatus est ab Apollinari Antiquam ejus latinam versionem edidit Iosephus Maria Carus Rom. 3688. Habetur Sin versione Syriaca, Arabica Angiti saxonica. ' Meminit Athainnasius sermone ad Marcellinum de Interpretatione Psalmoriarn, Arhanasius junior in Synopsi Scripturae, Auctor Epistolae qua sub nomine Mariae Castabalitidis exstat ad Ianatium, ' Vigilius Tapsensis in conflictu Arnobii ac Serapionis & Euthymius prologo in Psalmos. Paraphra
vitam Goliathi atque in hoe praesentis Psalmi illustrationem exspectamus a Rev. Aedoctissimo viro, amico nostro, Paulo Christiano Hillchero, Pastore dignisilino Palaeodresdensi. ' MS. in Bibl Bodi.' ' Colomesu obser iacti p. si . Coteserius ad Patre Apostol. T. t. p. IV .
802쪽
phrasi poetica Graeca & latina donavit Olympia Fulvia Morata, iterum latina Adamus Theodorus Siberus, Gallica Blasius Vigenerius. χ Ἀδά menia ad bbrum Jobi II. s. seq. XLII. I. seq. 3 naberiam Gomo uis sive Psalmi Salomonis XVIII a Ludovico decla Cerda editi Graece eMS. Augustano.& versione ac notis illustrati ad calcem Adversariorum sacrorum Lugd.4626. l. obvii etiam in S.COdice BibliorumGraecorum Alexandrino ut testatur Beveregius, .memorati Athanasio in SP nopsi, Balsamoni ad Can. LIX. Laodicen atque in Nicephori ιαχωμεκῶα. 4 Nesameηtum Patriarcharum , s Henoc, fragmentum c. Longe plura vero deperdita memorantur, quorum partem magnam persecutus est nuper Scipio Sgam batus in Archivis V. T. Neapoli editis, de quo opere paucis sorte adhuc viso, sed singulari Rev. doctoris quondam mei Tho. Ittigit benevolentia mecum comunicato, consule Acta Eruditorum Annici or. p. 33 . Ego quidem ut in dice Apocrypho NoviTestamenti quam ante quadriennium vulga vi,persecutus sum
non exiguo numero scripta quae vel CHRISTO vel Mariae Virgini, vel Apostolis atque Evangelistis supposita suerunt, ita similem in modum singulari libro ejusdem commatis scripta sacris V. T. Patribus ac Prophetis supposita recenIere pridem constitui in Codice Pseudepigrapho veteris Testamemi.
CAPUT XXX De POLYBIO MENEA Tactico
aliisque rei militaris scriptoribus.
803쪽
POLYBIus natus est Megalopoli in Arcadia Olymp. CXLIII 4 can
te CHRISTUM ios. patre Lycorta faxstatego sive praetore Achaeorum, de quo vide, si placet Iustinum XXXII. i. q. alutarchum intPhilopoemene p. 368. Adolescens Philopoemeni se adjunxit Plutarch. p. 79i an seni gerenda Resp. functus & ipse primum honoribus in patria ac legatione ad Ptolemaeum Epiphanem Ol. CXLIX. 4. postea Ol. CLlII. a. evocatus cum aliis Achaeis rerum novarum suspectis Romam, tamiliaris suit Scipioni juniori Africano b cum quo&Africam adiisse,&Carthaginis everssoni se interfuisse traditur OLCLVIII. 1. Amno post vidit Corinthum incensam a L. Mummio, qui illam ingenti clade subjecit Romanis. Sane expugnationi Corinthi praesentem fuisse constat ex Plutarchi extremo vitae Philopoemenis aestatur ipse polybius apud Strabonem lib. VIII. p. 3 3i. Dehinc Achalae tritates obiens, res eorum, legesque constituit, ac Romanos iratos illis,qui dicto suo audientes esse volebant reconciliavit. In AEgypto quoque pin a versatus est sub Euergeta Phystone, ut exeodem Strabone cognoscere est lib. XVII. p. 7o7. Sed&alias terras adiit , Galliam Mispaniam ce Alpes mariaque trajecit, ne quam in Timaeo reprehendit locorum ignoratione ipse historiam scripturus peccaret. Diem obiit supremum anno aetatis LXXXII. Olymp. CLXIV. ante CHRISTUM 124. cum mare domum repetens, ex equo excidisset , morbo in-
a vide Uosuom lib. t. e.' s. de Hist. grae eis Sin arte Hist. α 22. Suida Ly Orta apte est Lycus. . Excerpta eires e lib. 33 p. 49 Plutarch. IV. I. Sympos velletus lib. I. Mianus T cti c. c. I. Λmmianus XX iv. . Paulahias Arcadicis 66 Lubi ait omnia , t .cunque e Polybii monitu gesserit Scipio, issicite ei successisse, in aliis ipsum offendisse. α Appian Libye p. a L. empta Petreic. P. Isr seq. Pluta ch: catone Malore pag. 3 I. Paulania Arcadisi,
804쪽
de fulisset correptus. D statua ejus memoriam coluere Mantinarenses, teste Pausania in Arcadicis c. 9. Megapolitani id. c. o. Pallantienses, id 44. Tegeates id. c. 48 tum Methydrini, id. e. 33 qui hoc addide
ecuram fuit Graeciam,si Polybii consiliis paruisse. grapite vero allicta unumisium prasidio fuisse. In scribendo laudem tulit viri nec in dictione prorissus negligentis, sed bene ac perspicue narrantis docentis ci licet iis qui collocationem verborum non admodum curarunt, annumeratura Dionysio Halicarnasseo. h At longe majorem habuit rationemr rum, quarum peritissimus,&veritatis, cujus amantissim is fuit trique adeo, ut Zenonem Rhodium ι reprehendat, quod dictionis elegantiae magis quam rerum inquisitioni Margumenti sui tractationi studium impenderit, jubeatque, se sicubi de industria mentiri compertus fuerit, citra veniat spem increpari, uti vicissim ex ignoratione lapso sibi tanquam homini in tam longo praesertim opere dari cupit veniam. Singulare et , quod Ioli. Hoornbeeckius p. 39. Orationum reser de Carolo Maelio, qui quando ad eorrectionem interpretationis Belgica Bibliorum e accingeret, erebra Polybii lectione mentem imbuebat, quodejus Phrasin ad aei in Novo testamento textus intelligentiam non parum momenti adferre arbitraretur.
Vida , si placet, Alex Morum ad Galat. II. 3 ubi notat Paulum Apostolum frequenter vocibus uti Polybianis. II. Scripsit IΣTopiciis cra Historiarum de rebus toto sere terrarum orbe per annos LIII Id gestis unde ipse opus suum vocata euo καθλικί ab anno primo Olymp. CXL. initio helli Punici secundi, ubi deli erant Timaeus Aratus Sicyonius, i, ad eversionem regni Macedonici, sive Persen Macedonum in Regem
f Lucianus Macrobiis T. 2. p. 474. Casau dedicatione Polybii ad Henricum IV. p. 43.
. Excerpi Peire sic. p. 7s. U Excerpt. Petresc. p. 83. se adde lib. XII. e. e. Ubertus Foliet in dissertatione de ἔ- mi istudine normae Polybianae, sive utrum Historia non sit nisi verautum rerum narratio, ut sentita olybius G Polybius lib. 3. c. q. Zosimus lib. I. sub init. m P, lybius Lib. 2. c. I. s. Lib. I. c. a. o Lib, . G. 3.
805쪽
1 Romanis victum Olymp. CLIII. r. libros quadraginta quorum duo primores veluti ruro duclionis loco praemissi strictim persequuntur se; Rei Romanae res apta perGallos urbe, duce Breno Olymp. XCVIII. ad primam trajectionem in Siciliam, atque inde paulo disertius usque ad initium belli Punici secundi. Ut vero diligentissimus fuit in rebus Romanorum describendis, ita egregie quoque explicavit res Carthaginiensium, Achaeorum, Macedoniae, Syriae, AEgypti, Ponti, Cappadociae, Persidis aliarumque gentium, multa de ingenio ducum, de re militari, de ratione& forma rerum publiuarum, de causis interioribus, initiis aemodo gestorum praeclare observavit, utique praestans recti etiam in hoste lauciatorem, inimicum vitiis , prudentiae ac virtuti plus tribuentem quam fortunae confictis prodigiis, cultorem tamen Dei divinaeque providentiae religiosum. 6 Historicum denique non rnus narrati ne integra ae fide digna , quam saluberrimis monitis midentem prodesse lectoribus suis, licet ob hoc ipsum non desint, qui eum insectentur, ut post Seb Maccium Italum satis acerbe nuper fecit Vignotius arvi lius Milcellaneorum T. r. pag. in Latinae lingvae peritus Polybius libros Censuales Walia ejusmodi monumenta Romae commendatione Scipionis e Capitolina aede utenda accepit, de pluribus ex Laelii ore&memoriis factus est certior, testatur etiam si se incidisse ita indicem sive tabulam aeneam scriptam ab Hannibale cum in Italia ille versaretur,4 hanc se secutum, unde Punice etiam calluisse pomis suspicari. Ex historicis, qui ante ipsum scripserunt , plurimum tribuit Λrato, minus contra fidendum docet Philino, Fabio oue&Phylarcho, Chaereaeque ac Sosito, quorum duorum scripta non historiam sed fab Ias ex tonsoris officina reserre assirmat.
III. Ex illis quadraginta libris quibus adhuc integris usurra Caesarem Bryennium suspicatur Possinus in notis p. ia. non plures hodie integri exstant, quam pr-m qui pae. Elibris I usque ad
806쪽
Lb. III. e. YYY. XVII excerpta tantummodo ad nos pervenerunt, quae Isaaeus saubonus suspiuatus fuit esse partem epitomes , quam e Polybii opere fecisse extremis vitae aetemporibus traditur M. Brutus. 6 Sed merito haec viri docti conjectura parum credibilis visa est Henrico Valesio, qui eam refellit&excereta ab epitome distinguere docet in pro lego menis ad excerpta Petresciana , licet probatam etiam Mottano Vayero Viro ingeniosillimo. In Bibliotheca a Augum mimi Imperatoris in codice Historico as 'o atque adeo bis exstant manu exarata excerpta adhuc in editati, i XVIII.&XIX. quae in lucem protrahi operae pretium sit. Post haec enim verba , quae in editione Casauboni&Gro novit ultima sunt libri XVII. λιοκνα σοα, λασαφεῖν τοῦ κολ- immαταις ζουΓους ἀυτω απφεπῆ, sequiatur in illis codicibus Πολυβιε ia ζι λόγου. γ 3
&ci Deinde post excerpta e libro XVIII. Πολυοῦ ias PMνου Πεθ
quod incipit εω rebu- Μηχα, α τε ΛαέγΘΘ ἡ Ἀμρος ἀξιόχρεως &e. Libri quinque primores&excerpta a meditae libris sexto usque ad decimum septimum δε exstant etiam in manu scripto Codice praestantissimo Augustae Vindelicorum, cujus varias lectiones edidit&illustri viro Iohanni Capellano dicavit Iohannes Henrisus ira clerus Vir Clariis. Argentorat r6 o. 4. Harum omnino ratio habebitur in nova, si quando curanda erit, Polybii editione. Ἀlia ex historiis Polybianis exce
lita delegationibus jussu Constantini Porphyrogeniti a pridem se-
ecta, Graece edidit OAH Ursinus Antvverp. apud Plantinum is 82.4 additis eruditis suis notis&aliis fragmentis a se collectis , in quibus sunt uaedam e Suida, quae ipse ex sola conjectura parum certa imo ut valeus et observavit non raro falsa Polybio tribuit. Denique alias pret C cccc 2 et
co Plutarchus in Bruto p 9s . essetius parte V. Catalogi Bibi vindob. p. s4 s .i Ze p. s. π Decimi octavi quoque excerpta legi in illo codice notavit in suo Catalogo Fllast hirti
gerit . ded errore numerorum deceptum virum optimum notarit o Herusa
1 De his excerptis ago infra lib. I. a. 'Meuus praei. ad incerpta Peircso,.
807쪽
7ς6 POLYBII b. III. e. XXX. claras eclogas de virtutibus , itiis ex eodem Polybiano opeie ejusdem Constantini jussu excerptas a codice Fabricii Petrescit usus Henricus ni inivit eruditissimus graece&latine in lucem edidit cum notis Paris. IV. ditisne Polybsi Latina. Interprete mola Perotto libris Rom. r 73. Brixiae a 458. l. Perottus versionem suam inscriptit Nicolao . pontifidi Max. cujus auspiciis eam adornandam in se sui ceperat Prodiit deinde P lybius itidem, clatine ut putare se ait Gesne rus in Bibl. Basileae apud Frobentum Henricum Petri ante Annum ri s. de quarum neutra editione mihi alio testimonio constat. Ceterum editus est iterum Lugd. Is q. 3. Basil Iss7 8. Geneu 3ς97. Wi6o8. Ιχ. in quibus editionibus praeter libros quinque e Perotti versione, habentur excerpta Eproximis duodecim libris, interprete uiuango Musculo. Is Calaubono interprete , libris. ex libris V - XVII. excerpta , tum excerpta de legationibus, meae Tactica , cum
protegomenis ejus d. Casauboni ad Olybium Francos lupis echelianis A. 6io. . Ad hanc versionem suscipiendam plus simplici vice hortatus Casa ubonum est Iosephus Scaliger. Nam
illa Musiculi, inquit , idicula est Perotti ad quinque libros , a ea, asiam non vidi Epist. II 4. Casau bonus ipse EpiIt. I 3. Perottus Latine qaidem loquitur,sedlonge ab auctore discedit. De Musiculo nihil dico, in quo prater egregiam voluntatem nihil invenio, quod Laudem. Habeo in manibus Pompilii Amasii,esonem eorum , quae ex interpretatione Musculi vulgo legantur. Pellem id es, ut consi in dares, aequisicendumne in ea sit , annon Elegans profecto es s compta. Sed νisprobus hae cautione usus es , ut obscuris asDasque -ικοπά c. non attingeret, eontentus lectorem monere, petiposse eorum
persionem a Mustulo. Nobis vera non sicet esse tam securis. Respicit C
O Quae in hisce excerptis p. 4 seq. leguntur de Scipione ea P. Pur Boeckrm3M TRversione&annotationibus illustravit Argentorat. 6s 4 sub titulo: csio
Po9όυ colet'-ρωι --emico accommodarus Haec di arriba paucis soliis constans non legitat inter dissertationes Boecteri Academicas unctim editas Argentorix o . . In Nie Balgermo tam dissertationibus Academi eis adoptimos veteris
novae Historiae Scriptores undiquaque ut Jac Thomasius S a 3 de plagio observat eorra &excuus Iran s. icis. iiint etiam Polrbium spei tacitia quaedam pauca.
808쪽
stubonus Eclogam primam&terita me texto Polybii libro de diversis rerum p. b Armis deque Romanae praestantia, quae o Imilis Amasto Romuli Amulati, qui Pausaniamin Xenophontis quaedb Iatine convertit, filio interprete prodierunt Bononiae A. Is43. 4. Idem Casa u- bonus Epist. as. Tandem imperavi ipse mihi,&versionem a me ex pressi, vel potius initium versionis Kalenclis enim Novembris A. io os . prima ejus ducta est linea Scis quam non contemnendus Perottus sit, oui vir, si graecarum literarum cognitionem habui Tet, in eo genere scriptionis paene mihi regnare videretur. Sed rudem fuisse ἐλά-rim reapse deprehendimus, sic tamen ut, καλοκαγαθὸν uin sculum, qui stagmenta vertit, multis paralangis anteiret Epist 26.
D Podibi scis me nune esse, cujus versionem ne mepaeniteat fuisse aggressum, P rotti interpretissatuita facit qui mille amplius locis omissio Mobio Livium descripsit nobis, quare merito Itali tui latinitatem homines fiunt admirati sedd sideissius, quodpraedicar Iopius d quis ferat quo animes irascors vehementer
quirim. Conser Calauboni piae sationem, p.7i seq. Etiam Vincentio
cn Hane Polybi elegantissimam dissertationem expressi e videri potest MachimelI
lib. t. dissi in decadetu primam Livii cap. 2. ς Praeter illas duas eclogas ex ejus versione editas Calaubonus in praes ad Polybium testature Sylburgii Bibl. ad manus suas pervenisse schedam parvam titu-Ios X Ut continentem variarum lucubrationum quas hic vir doctillimus Amisecius illustrando Polybio composuerat 'in insint, esiam tire δε ιν. -- in ca sarc H Asemus admonisi exsare adlime abῖi in I alia aspis liser
quo multum admoas sumus difficiα- quadam fragmenta is Amasa non esse
809쪽
Οpsopaeo notante Perottus non paucos locos praetermisit, interdum totas stubtersiliit paginas, quamvis Franciscus Sabinus Perotti Polybio nihil assirmat esse politius. Conferanton Borremansit Varias lecl. c. p. ii .vi Leonnardi Nicodemi additamenta ad Bibl. Neapolitanam Nic.
figetemensis librorum quinque, apud Secerium, cum versione Nic Perotti separatim adjectari isto. fol. Praefationem addidit Pincen- eius opsopaeus, ex cujus codice haec editio recensita est. Basileensis A. II 49 sol apud Hervagium, librorum quinque,
cum separatim subjuncta versione Perotti, excerptorum e proximis libris usque ad XVII. cum versione molavi Musculi , qui HervagianoMS cum codice Augustano per Xystum Betulejum A. i rq g. collato usus illam versionem, cumTiguri exsularet, adornavit alieno rogatu aetate jam grandi. Excerptum e libro XVI. de praelio navali circa Chium primus Graece vulgarat illustraveratque Lazarus Rosius libro de re navali edito primum A. 33 7.4 novissime recuso T. XI. Antiq. thesauri Gronoviani pag. gr. seq. Profitetur autem Barfius illud accepisse se a Victore Fausto Cujus, inquit, copiam mihi fecit Victor Faustus, dum Venetiis a Rege Christianissimo legatus commorarer. Parisiensis A. I 6O9. typis luculentis sol apud Drouartium, curante Viro incomparabili Isaac Casaaboxo, qui libros quinque primores e codicibus MSS.tribus, Regis Galliae, Bavarico MAntonii Ver-derii, sed, in quo duo tantum primi libri erant emendavit, adhibitis insuper vetustissimis membranis urbini Ducis, in quibus excerpta exprimis libris XVII. atque adeo quinque etiam illis continebantur. Excerpta e libris Io XVII recensuit ad fidem tum earundem membranarum, tum aliorum codicum M. Regii, Memmiani, Francisci Pithoei, quod, inquit, depreheod asset dipsium unde Basilaeensis editiosaerat desumta Codicem Cardinalis Ioyeusii Rothomageniis Archi-Ep. demum inspexit absoluta jam sua editione. Excerpta legationum a Fulvio Urlino pridem edita emendavit&supplevit codice S. Andreae Schotti, Me codice excerptorum a nescio quo Theodosio parvo quae tum idem Scholius ad saubonii miserat, tum Casaubonus ipse in quae
omitus excerptorum in bis. Codice Tritaneo o ἐρανίσας το παρον θεοδο ιο, ἐσπ
810쪽
Bibliotheca repererat Thuana. Universa jam recensita, Meclogas quidem legationum primus Virdoctissimus fide eruditione, Melegantia insigni vertit latine, fragmenta non pauca collectis a Fulvio Ursino adjunxit,3 Synopsi Chronologica Polybium illustravit. Addidit etiam
Eneae Polybio memorati Poliorceticum, ineditum hactenus, cum versione de annotationibus,de quoinfra hoc ipso capite dicam. Haec editio ad verbum recusa est eodem anno admodum niti- de Hanovia A. Dp. foc typis mechelianis. Ex commentariis vero , quos in Polybium molitus fuit Ca-nubonus, illos tantum habemus in librum primum, tanto viro dignissimos, atque ut vere Morhofius i. Polyhist. p. 2aO aureos, qui post auctoris obitum lucem viderunt Parisii 'ra ist7. 8 deinde Boeclero curante recusi Argentorati A. I Qq. 8. ac denique in ron Ovianam Polybii editionem, de qua mox recepti. Ex horum lectione incertum est, majoremne usum & voluptatem capiant studiosi, an dolorem,
quod non minus maxima elegantissimi operis parte carere coguntur, quam Apparatu Casauboni ad Commentariam Polybianum, quo militiae Graecae&Romariae aliarumque gentium veterum explicationem, sortunam cum hodierna comparationem tradere instituerat, tum indice Graeco in Polybium stractatu de Do Pol bi- , quae Parentem suum in assectis habuisse testatur in praefati ad notas suasi ror. q. ωχχχ. filius Mericus
saubonus. PoIybii Casa ubono praemissa est dedicatio sive Epistola lactu dignissima ad Henricum Iv. Galliae Regeni, qua praeclare disserit de usu ac praestantia Historiae, tum de Polybio ipso ejusque virtutibus, ouem eum aliis Historiuis veteribus confert, & ab impietatis crimine
adsolvit. Αnseouiamensis A. io o. g. Ium editore Iacobo Gronorio
V. Cl. qui Parenti suo Ioli Friderico Gronovio eam inscripsit. Praeterea, quae in Parisiensi& Hanoviensi lesuntur omnia inhaereperies istcommentarios Calauboni postumo in librum Polybi primum, a Excerpta de virtutibus iitiis ePolybiano opere,cum versione Mnotis nνiei Paless Merisi suboni notas ante hac in edita in quinque primos Polybi libros, ex parentis ipsius Isaac eastigationibus collectas quas orae codicis Basileensis vel etiam Parisiensis suae alleverat, in quibus modo vera lectio Polybio restituitur , modo versio castigatur, quae in
In Lipenii sibi Philosophiea perperam traditur polibium Casi ora Graecein latine