장음표시 사용
781쪽
videtur dubitandum. At nepos hujus Jesu, qui librum ab avo Hebraice scriptum Graece interpretatus est, quae sola Graeca interpretatio Hebraico codice perdito aetatem tulit, in prologo assirmat se in Egyptum venisse sub Ptolemaeo Euergete, anno XXXVIII non primum Everge
tem qui Pliiladelpho, sed secundum ' qui Philometori successit liben
ter intellexerim, cujus initia Gl. CLVIIII a Philadelphi morte ahlunt annis nonaginta quinque. Annum vero XXXVIII. putem ' de interpretis annis aetatis,non de annis refini Euergetae intelligendum, necuenim legimus e. τῶόγδόω κιακοςωPειζέ του βασιλι sed Ari ζrυεργέτου βασιλέως --λιὸ ἐς λιγημν,4 neuter Ptolemaeorum hujus cognominis tot annos regnavit ut .ex Claudii Ptolemaei Canone Eusebii Chron constat Hebraicum codicem, cujus se vim atque pondus Graece interpretando assequi potuisse nepos inficiatur, vidit adhue
suo tempore Hieronymus prati in proverbia: Fertur Panaretos Iesium lit&rach liber, re altas studepigraphus, qui Sapientia Salomonis inscribisur.
uorumpriorOm Hebraicum reperi, non ' Achsastisum fouilla iis, si a parabolas Mutam nanotatum;Cui juncti erant Ecelesiastes s Cantieum
Cantisorum, uisimilitudinem Salomonis nonsolum numero librorumsederiam materiarumgenere coaequaret Equidem Iosephus Scaliger p. pr. Epist. existimat in Hebraicam versionem Ecclesiastici ex Graeco concinnatam
Hieronymum incidisse; sed nihil est in Hieronymi verbis quod ita esse illa intelligenda necessario evincat, itaque malo assentire Drusio quaesit.
original. . veteribus quoque Eusebius, Glacas&e. ' sic hunc locum aecepere Nic. Lira, Ioacb. Camerarius.Jo. Drusius, illustris Huetius 3e alii. Josephus vero caligera, sagog, Can. p. 29s intelligit annum duodequadragesimum Iobelei, vel 38 annum periodi Dionysianae Dionysii Mathemati ei Philadelpho cari Vide tu de emendat temp. p. 268. V. p. 434. Alii apud Torniellum ad A. M. 38os putant innui annum 3s ab insigni illa relaxatione raptivorum Judaeorum qnae sub Philadelpha contigit. Bertramus c. s. Lucubrati. Franckenthes annum 32. a tempore quo avus Iesus filius Sirach li. brum suum Hebraice scripsit Petavius denique X. q. de doctrina tem an is num duodequadragesimum a tempore quo nepos Jesu in Egyptum sui prove ctus Tot eruditorum virorum dissidia unico vocabulo praevenire scriptor potuisset, si ipsi hoc visum suisset tanti. ' De ne issc titulo vide vales ad Euseb. p. 4r Stephani te Moyne not ad varia ia- cras fas io Andream Bolium schediasmate de notitia scriptor Ecclefiast. c. I.&Phil. Jac Harimannum de rebus gestis sub Apost. p. s .
782쪽
j,6 ECCLESIASTICI EDITIONES Lib. m. e. XXIX.
per Epist. CV qui plum exemplar Hebraicum avi Hieron umo visum ιihi persuasit. A de codicibus Ecclesiastici Heb aicis Seb. Munstero qui typis exscriptum a Iudaeis CPolyiuisse refert,4 Paulo Fagio memoratis, recte suspicatur Illustrιs Huetius, eam esse recentiorem hujus libri Hebraicam de Graeco versionem, qualis duplex exstat Tobiae.
H. Editiones. Interpretes Ecclesiastici
Ne di eam de Bibliis graecis,in quibus Sirachides, ut notum est, Iegit , quaeque supra c. I a. g. 6 recensui eximia hujus libri Graecas vel Graecolatinas editiones debemus i Ioach. Camerario Basil issa. l. cum latina ejus versione ac notis Lips. Us 68. . t Io. Druso qui ad Hebraismirationes plura revocavit, versionem novam totas addidit, Romanamq; editionem cum aliis contulit, variis etiam lectionibus a Iac. Κimedontio ' ad Camerarii δογὰ S. Codice notatis Franeqv eo s. Davis Haesichelio, qui Ecclesiasticum edidit Gra cerecensitum ad vetustissimas membranas Bibl. Augustanae,&qua- uordecim praeterea exemplaria tum SS. Codd. Palatinos tum varios editos, addita versione latina vulgata exedit Romana& suis notis. Augustae Vindel 1 4 3. Hoeschelii editio Graeca cum ejus notis exstat quoque in Criticis sacris Anglicanis, Franci, furti Min Besgior ecusis ad . iunctasque habet animadversiones cu-ι Baducsti, Seb. Castellionis D. Drusiis Hugonis Grotii. Drusii editionem versionemque sed sine notis recudendam dedi Lipsiae 16ol. 8. cum Ecclesiasticum Graece clatine ederem junctum Tobiae, Iudith, Orationi Manasseae xlibro Sapientiae. Prodierunt etiam libri Apocryphi V. T. in his Ecclesiasticu, Graece An tu verpiae a Plantin II 84. 4.3 Franco furti I 694 forma octava majore Graeco latina Ecclesiastici editio cum versione .notis Matthia Meti Brunsvicensis Helmst. II Xo MLubec. I so r. 8. eis Hetu Ecclesiasticum reddidit Paulus mi eius ' Plauentis, discipulus Malanchthonis, unde Melanchthoni Metaphrasin hanc tribuere videtur Antonius eisserius Vir Clariss in elogiis Thuaneis.
Prodiit Dolscii Sirachides Lipsiae A. is l. 8 apud Io Rhambam.
783쪽
Latimseisis complexus est eundem librum Io Lorichius Ha
marius, Ingolstadiici et .vi centum amplius annis post Martinus Nesselius Emda i 6sq. 8. D. Seche ista Paraphrasis Poetica lucem vidit Basileae apud oporin. 8.4 Henrici Hermanni Lippiani Lipsiae Us 36 8. Germanico earmine transtulit Magdalena Homehria Ratisbonensis A. Is7i acci 178. . Norimb. Is . . tum o Hildebrandus Halis
Alii interpretes uini, praeter veterem vulgatum,qui mi, reddiderunt,exstaut quam plurimi,Camerari' &Bergius supra laudati, tum Pictorinus dirigetius qur& notas addidit Lips. 17I. 8. Iustus item Ionas&qui universos Sacrae Scripturae libros interpretati sunt Complutenses quos in Sirachide sequuntur editiones Basileenses Graeco latinae Xan. tes Pagninus Lucensis, tumRaminius Nobilius,Arias Montanus,Sebast. Castellio,&Seb. Schmidius ακα μης vel qui Apocryphos libros, ut Petrus Cholin ut in Bibliis Tigurinis obvius,4 cujus verno in Rob. Stephani opere Biblico comparet Claudius Baduellus,& Franciscus Iunius; vel qui veterem vulgatam versionem interpolarunt Isidorus Clarius, Thomas alvenda, Lucas Osiander & Paulus Eberus.
Germanica versiones vel evulgata concinnatae sunt, ut quae an
te D. Lutherum prodiere in lucem, aut in Romana Ecclesia compositae fuere a Io. Dieten bergio, Io Eccio, Melchiore Brunio, Caseare Ulen- bergio&Theologis Moguntinis. Aut vero e Graeco sunt derivatae ut D. Lutheri nostri qui tamen Cipis e veteri latina frequenter loca quaedam versioni suae inseruit Tigurinorum, Io. Piscatoris,&versio nova Germanica Ecclesiastici cum notis Criticis haud contemnendis edita Halae Sax i7o6.8. sub nomine auorundam S. Scripturae studiosorum. Iulneri versione in idioma in serioris Saxoniae, in Suecicam, Danicam,&Belgicam translatus est linguam licet praeterea Sueci,Dani, Belgae ut nunc Esthones quoque ac Livoni habentis translationes ad
. In Polyglottis Londinensibus exstant versiones Ecelesiastici Syriacasse abica cum latina singula versione exstat ibi & vetus vulgata &recens Flaminii Nobilii latina interpretatio. In Syriaca vero divulgata veteri quaedam hinc inde aliter Minterpolata leguntur, interpretibus ut fit quaedam de suo vel ex aliis locis vel ex Salomone adjungentibus. Habenter&Anglicae versiones,&Istandi cae, tum Hibernica;&Finnica Eschilli Petrati, Wio. Tornati Bothniensis Lappica , Polonicae Zeta et quoq;
784쪽
νι ECCLESIASTICI INTERPRETES. Lib. Wis ranu
quoque celebrantur, tum aliae tum Jesultarum lac. ieci Justi Rabir Hungaricae praeterea ac BOhemicae Stavonica atque Ruthenica sive
edita illa in Bibliis A. is Ir sol sive quas ad editionem parasse nuper dicuntur viri laudatissimi Erenestus Gluchri Elias Kopyevvisius. Denique Armenica.
Hispam variis dialectis Castellana , Ualentinade versiones 1 longo jam tempore habuerunt,ut notavit Fridericus Furius Coriolanus in libro quem Bononiam proscripsit p. m. ne dicam de translatione Hispanica Casliodori de Reyna, Cypriani de Valere c. Lusitanicam nullam vidi Galli Cantabricam olim habuerunt sive Vasconicam , tum Catalonicam, nam de recentibus dicere nihil attinet, quas vel Romanae Ecclesiae addicti Lugdunenses iovanienses, praeterea Parisiis Renatus Benedictus, Franciscus Besseus & Franciscua Friso, ac novissime Isaacus de Sacy ediderunt, vel e Protestantium numero Sebastianus Castellio, Io Deodatus DGenevenses a variis deinceps recensiti cinterpolati ac recens admodum singulari studio Davidis Marcini. Dabea versiones notae sunt Nic. Maternati Veneti Abbatis Benedictini, Antonii Bruccioli &do. Decidati: Nam quae tempore Stati V. Λ.4389. Romae typis exscripta, ' mox iterum suppressa mit.
Iam eos paucis juvat referre, qui notis, animadversionibus, &commentariis Ecclesiasticum illustrarunt,praeter eximios illos quos ante memoravi vel quorum in universos aut plerosq; libros Biblicos industria enituit, ut sunt e nostris Osiander, χαλκέω Calovius, e Re- formatis Conradus Pellicanus & Paulus Tossanu, e Romanae Ecclesiae sociis Menochius, irinus 4 Lapide atque his antiquiores Nicolaus Liranus,4 glossae ordinariae at hinterlinearis auctores Strabus Fuldensis &Ἀnselmus Laudunensis, Dionysius praeterea Carthusianus Mugo Cardinalis. Ex vetustioribus Ecclesiae docto libus nemo Ecclesiasticum integrum vel majorem ejus partem commentario aut homiliis est intemPretatus, licet argumenta ejus compendici referat Athanasius junior
Euthalii aequalis in Synopsi Scripturae, Lindoca quaedam singula exstent homiliae Ambrosii, Augustini c.
'rodiit liber Basileae In IL ' Mς quae Gregorius Leti invita Sixti P. Tum a. p. 3sq. seq.&Nagensellius intelis
785쪽
ET COMMENTATORIS TUMI. e. XXIX. STUM annis floruit expolitio Ecclesiastici libris X ad Olgarium Archi-Ep. Moguntinum Paris. I344. inter opera Colon. 62 fol. Alexandri ab Alexandria Ord minor. Romae A. I I3.2-
pulti &Jo Alerii Carmelitae commentarius, dubito an editus. Roberti Hothot circa A. C. i; o. lectiones in prima septem Ecclesiastici capita Oxonii habitae prodierunt cum ejus lecturis in
Canticum Canticorum Venet. Is N. Cornelii Iansenti Gandavensis commentarius. LOvan.Iiis. ἰPauli de Palatio Colon I.
Octaviani de Tufo, Neapolitani, Soe Iesu, in primor XVIII.
capita Lugd. 6a8. Colon I 62 p. sol. Io de Pina ad itensis, commentarii, quatuor tomis. Primus in X. prima capita prodiit Lugd. 363o sol. Oliveri Bonarii Iprensis Commentarius Antvverpiae A. 163 4 fol. Salvatoris de Leon expositio&illustratio in prima XV capita Antvverp. 6 o. sel. Petri Gorsit explicatio Paris iss/. I. Alphon si de Flores, in capita XXIV. Antvverp. rous r. HI. Gasparis Sanctii in capita primora XXIV. Francisci de C peda ineditum commentarium memorat Philippus Alegambe. His accedunt e Gallis recentibus Sirachidis illustratoribus BOGsvetus Episcopus Meldensis, variis politissimis scriptis notissimus
Brevem quoque Ecclesiastici explicationem David Chytratus dedit, quae plus simplici vice recusa est, ut omittam alios qui sententias Sirachidis in locos communem digesserunt, uti Lucas Geterbergerusin Io Koenthenius fel qui contulerunt cum dictis Ecclesiastae ac libri proverbiorum4 Sapientiae, vel qui Homniis ad populum habitis explana
Cons. de Huberini libro Rev. D Goegit Praesulis dignissimi Lubeeensis Bibliothecam Mortuorum II p s. side Mathesii in Siracidem Homitiis vitam ejus auo Basethasare Mathesio Pastore Procis inscriptam p. III.
786쪽
ν, SENTENTIAE BEN SIRAE. m. m. e. XXIX. Sententia Ben ira ' di v N
In libro Schebeth Iehudaquem latine edidit Gentius, Bensira dieitur vixisse post Augustum Imp. Sed hoc argumento qui uteretur ad demonstrandum diversos esse esum Sirachidem &len Sira sive lilium
Sirae, levissimo uteretur. Perlumi enim temporum notatores sunt re .centiores Iudaei. Itaque David Gana in suo Zemach pag. 6 p. seq. audacter eosdem facit, di dentiente quidem Guil. Henrico Vorstio in notis, Drusio ad XXV. 23. qui tamen III. 23. qu. Ebr. aliter senserat &Nic. Serario ad Bonifacit Epist. i. sed consentientibus plurimis aliis inter Christianos viris doctissimis, Christophoro Cartvvrighto, ut in mellificio Hebraico V. I 3 p. 3 ao. seq. en Sirae sententias ad almudicis laudatas confert cum dictis Ecclesiastici iugo ne rotis ad Ecclesiastici cap. VI. 6. Cornelio Bonaventura geri ramo qui eos lucubrationum Franckenthalentium testatur se in Ecclesiastico enucleando, revolvendo atque cum quibusdam aliis libris conserendo quam accuratissime elaborasse, HOttingero,iquetio aliisque quibus haud invitus accedo. Sententias Ben Sirae XLIV. ordine& numero duplicis Alphabeti edidit & priorinus XXII. Hebraicum Perusci, live explicationem
nescio cujus auctoris adjunxit Paulus Fagius, qui etiam vertit latine Titillus libri est Sententiae Morries Ren Sisa vetustissimi au/horis Hebrae qaia Iuriis nepos Hieremia Prophetae fuisse creditur,cum succincto commentario Tobias Heseaue c. Isnae II a. 4. Hinc sententias omisso Hebraico commentario vulgavit cum versione & notis suis Io Drusius Franeqv ry97. cujus editio in Criticis sacris Anglicanis est recusa Tomo VIII. p. iJ6o. seq. edit. Lond. Critici ut notum est , deinceps in Belgio detraneo-furtensibus sunt recusi. Exstant praeterea sententiat illae etiam latine in Cornelii a Lapide commentario in Ecclesiasticum p. o. seq.' apud Ι. Euseb. Nierembergium X. 9 de origine Scripturae Sunt etiam a mel, idem Fcclesiastico Graece& latine edito subjunctae Ioannes Bari occius i. Bibl. Rabbin p. 6 8 8 meminit editionis Hebraicae Venetae A. 1 s4. 8. Sed exstat Malia antiquior relicuis omnibus Politana quam olim habuit Munsterus & deinde Buxtorfius qui in Synagoga Iudaica c. . de spectro Lilith agens, Pertinethur, inquit, historia qua legitur in Ben
Memorator etiam quidam Rabbi in excerptis Gemarae tractat Chagigaliquos nuper edidit Clarivamus Hottingeri nepos P. D.
787쪽
Sira, non illo quem doctismus Paulus Tagius iatine redditum excudi kravit, sed eo quem Judaei ediderunt. Et meum quidem exempla CPoli est excubum s illud psium cujus mentionem facit Sebastianus Mun russubfinem tua Cosmographia latinae, ex quo historiam illam Hebraicam de Prestogiani ditione ad extremum libram annexamba sic depromsit, illudque mihi de Iudaeo in vicinia, qui ex Munsteri Biblio heca habuerat emi. Munsterus enim Basile lingva Ebra Pνolestor
fuit ibidemquesepultus quissicis. Idem Buxtorsius in Bibl. Rabbinica testatur in illa editione multa fabulosa de sapientia Ben Sirae post sententias ejus morales adipersa legi. In esse alios traetatus plures , quos ibidem recenset. III. Ecclesiasticum excipiat SAPIENTI E liber, qui non minusquam ille Panaretus ' dictus&Salomoni ' Regi tributius fuit Obaliquam eoquii, ut ait Augustinus, similitudinem Alavinus:
Tres Salomonidros mirabilis edidit auctor His duo junguntur pe Paradigma hisLAuorum quippe prior Sapientia dieitu alma, Notatur Iesu nominesserior.
Librum Salomone dignum nec cum ullo quocunque scripto humano comparandum vocat Io Gregorius, Anglus, praef. ad Observationes in locas. Scripturae. --m etiam nuper tribuere non dubitavit Vir Clariss Nic. Hieronymus Gundlingius Observ. Hallens. V. H. hujus enim se auctorem diatribat profitetur in Historia Philos. Moralis pari. r. pag. 73. Sed praestantissimum lectuque ac memoria dignissimum libenter profiteor, Salomonis esse nunquam mihi persuadebo, librum Iudaeis ignotum, Mantiquis etiam scriptoribus Christianis doctissimis confitentibus sub Salomonis persona a pio aliquo & erudito viro compositum, quiculique etiam is fueritia πω ταωαρέω ,σίαν ei αῶ προλπονα Θεις ut loquitur Eusebius XI. s. praeparat. Scripsisse autem post Iudaeos a gentibus jam subju3atos patet ex eo, quod memo
ludi ad recentiora longe Salomonis tempore Graecorum sacra per voces
vide Cotelerium ad Clementis Romani Epist. I. cap. s . T. I Patrum Apastol. P g. 78. ' veterum loca Euesesiasticum Salomoni tribuentium eollegit serarias ad s. Bonifacii
Epist. I. Similiter ωProverbiavi Eccksiastes cuiunt ipsis titulo Sapientis
788쪽
ψα σο ειν,βρ ειον προ-- πομπει M. λα , αγω. c. Neque rem conficit quod Salomonis persona auctor ora capite IX. Perinde enim fit in Psalterio Salomonis, quod vulgavit Cerda, in testamento ejus adhuc in edito, quae duo scripta nemo sobrius Salomonis esse contendet. Quemadmodum igitur sub Sapientiae Salomo, ita sub Salomonis persona loquitur auctor hujus libri. S c sub Timothei persona seripsit Salvianus. malo enim cum hoc illum conferre quam cum impostoribus, qui falsis nominibus decipere lectores suos voluerunt, uti Hetruscarum sutor fabularum sive antiquitatum sub Prosperi nomine id itastis ego P Uperus. Et pseudo Clementinorum scriptor Ego .
mens, Ego Petrus, Nos obtoti,ac limilia Nec vero crediderim quod auctor
voluerit credi a lectoribus suis Salomo, sed aliquis divinae sapientiae Salomoneae, ut Sirachides in prologo dicitur, ,α iocaton sectator,perinde ut Salvianus nunquam voluit existimari libros suos a Timotheo esse scriptos discipulo Apostolorum, sed latis ipsi fuit sub nobili hac persona delituisse. Ecquis vero demum sit striptor pulcherrimi&aurei libelli, nemo affirmare certo potest. Nam quod Philonem quidam volunt, illum Alexandrinum cujus scripta plura legunturi ut contenditJo.Costabadius libello singulari quem edidit Bredae 6 8o a. perspicue falsum esse opinor, teterum testimoniis ac genio scriptorum Philonis contrarium. Pro antiquiore ' recte habent qui Philoni alicui tribuunt seniori. Verum quis ille Philo senior, dicere vix possum, cum absurdum sit de Philone iusipicari quem de Iudaeis quaedam scripsisse aiunt Iosephus, Clemens, Eusebiusci eum enim Ethnicum constat fuisse Pythagoreum. Nimis quoq; acutum est quod nonnulli, quoniam h. e. ammollis Salomo dicitur χ. Reg. XU. s.&R Azarias Philonem Iudaeum vi. cissim in suo Meor Eoajim non es 2 scd iron appellat, hinc concludunt sub Philonis nomine ipsum latere Salomonem A Philone pres 'tero graece conversum ait Is Vostius libro de LXX. Interpretibus pag. 396. neque ex Hebrae conversum abnuerim, etsi stylus graecam eloquentiam ' redolere visius est Hieronymo, qui suo jam tempore nullum
789쪽
lum se Ebraicum exemplar reperire potuisse est testatus Chaldaie scriptum vidisse se refert scriptor recens R. Moses Nachmanides Geronis densis, Meminit etiam R. Araria sed quae ex illa ara ,se producuntur, conveniunt cum versione qualis exstant in Polyglottis iliamque dialectum referunt,ut Buxtorfio Hottingero pridemn latum quamobrem versionem tantum ex Graeco factam , neque eam valde antiquam vidit, qualis etiam est Mabua in iisdem Polyglottis excusa, e Syriaco ut videtur concinnata. Epiphanius vero qui Ecclesiasticum de S pientiam accenset libris v εγις, non noc ipso prodit eos lingva Hebraica carmine adstrictos fuisse, sed tantum in Graecis quos evolvit Epiphanius codicibus scriptos fuisse instar Psalmorum librorum Salomonis per cum sententia desinentes, non una serie longitudine procedentes per totum volumen,ut in ceteris libris Biblicis fieri consuevit.
In Ni ephori οχοαεπία, Sapientiae numerantur χοι mille& centum,
Ecclesiastici bis mille &octingenti. Versionem vulgatam latinam hujus libri, quae exstat, Hier nymum auctorem non agnoscere, variis argumentis disputat Lud.Cainpellus p. 63. Opp. Posthum. Bellatoris presbyteri, sexto post CHRISTu natum iaculo clari, octo libri in Sapientiam, Cassiodoroe . divinata laci memorati
Bedae Venerabilis in unum Ralterum locum Sapientiae eon mqntatio exstat, in qua meminit duplicis latinae hujus libri translationis. Anonymi expositio latina M in librum Sapientiae memora. tur Lambecio lib. II de Bibl. Vindob. e. 777. Rabani Mauri libri III in Sapientiam, ad Olgarium Archiepiscopum A. Gla . scripti leguntur inter eius opera. I Bonaventura Cardinalis CDoctor ut Scholasticisti me Seraphicus scripsit ipse in hunc librum medio saeculo post CHRDSTu natum XIII uti centum annis poli Robertus Hothoi, licet sunt qui hujus commentarium tribuunt Reginaldo de Λlna Ord Ci- sterciensis. Petri Nannii scholia quae Basileae A. I re 2. 4 viderunt lucem, miror non adjuncta esse a Criticorum sacrorum Angi editoribus ad n tas Baduelli , Cast Ellionis, Isidori Clari4 Grotii quas exhibent in Sapi-Λaaa entiae
790쪽
entiae librum, quem Nannio neminem melius elucidavisse notat Paulus
Colomesius p. io s. observati. sacrarum.
Casparis Barthii commentarius in Sapientiae librum,ciijus meminit notis ad Claudianum, nunquam editus est neque Sixti Senensis, qui libro IV. Bibliothecae sanctae inter scripta sua reser Sophias Mono- tessarum, in quatuor proverbiorum, Ecclesiastis, Sa pientiae icclesiastici Volumina: neque Casparis Sanctii denique, cujus commentarium
Nic. Sellaecceri editio Graecolatina cum nova versione, argumentis, notisque prodiit Lipsia is 68. 8. Victorini Strigelii translatio quam in mea Graecolatina Apocryphorum editione recudendam dedi &.animadversiones. ibid. is Is . . Conradi Dieterici Homiliae praeclarae in hunc librum Germanice editae Ulm. 618 sol. Io Lorini eruditus commentarius Lugd oo . . deinde
Moguntiae atque alibi plus simplici vice. Commentarius brevior Christophori de Castro Lugd. i6I3. . Prolixior Laurentii de
Aponte Paricissa'. o C. fol. Iacobi Calfhilla metricam expositionem ante paucos annos edidit Vir Cl. Daniel Gulielmus Mollerus. Nova versio Germanica libri sapientiae cum notis Critieis diligenter collectis lucem Vidit Halae Sax. Λ. 7os. 8. Carmine Germanico reddidit E S de Reichen bach. Praeter Bossveti Bellegarde observationes, non ita pridem Parisiis edita est Anonymi Metaphrasis Poetica Gallica, A. t 696. a. Ceteros interpretes plerosque paulo ante in Sirachide notare
IV. ORATIONEM MANASSAE Regis quam eaptivus oravit a Paralip. XXXIII. I scriptam fuisse in sermonibus Resum Israel Rin sermonibus Hoeta Prophetae , sacer scriptoribidem testatur u i S. Ea vero quae hodie Regis illius nomine exstat , verbis Paralipomenon uno veluti tenore subjicitur ab auctore Constitutionum Apostolicarum Clementi Romano tributarum I xa atque fatente Cotelerio fictilia ess
a extra Canonem librorum divinorum coliocata auamvis pro genuina habue-
sostomi, Antonius Monachus lib. a. Milissae Ierm p . Theodorus Studia Iermone Catecheticopo Theophoes Cerameus Homia. 2. oebo. reculsus, Georgii duo Suncellus sanariolus in Chronicis suis, atque Suιdas in voce --ο μ, ubiret Ie