Jo. Barclaii Argenis, nunc primum illustrata 1

21쪽

JOANNIs BARCLΑII UITA . munificentia exceptus: & in lecta nobilium centuria qui regio conclavi praesunt, est constitutus. Ibi suae Palladis aegide agitata hostium tela retundebat; solus prandente Rege, seu eodem jubente legebat: Et quamquam a Regis religione differret, nemo tamen propiore amicitiae gradu apud illum fuit, nec unquam plebeiae patuit invidiae,quae in eos desievire solet qui principum amicitiis illustres sunt. Illius nomine legationes obivit ad Rodolphum Ι-peratorem , ad Matthiam, Panoniae Regem , & ad Em nuelem Philibertum ducem Allobrogum . Tandem uXO- rem duxit Aloysiam Debonnaire, Quaestoris militiae Gallicae filiam : ex quo foedere coniugali emersit gemina se-boles virilis, tertia Reminea, uti e hoc carmine in t

status:

Pinge meos dixis Pictor fidissime vultus;

Pinge. Feret longos ista tabella dies. Paruit his pictor , digestisque ordine conchis, Ergo meam verbis duc , ait ille , manum :Primum , inquam , qui me capiet locus , orbe pudico

Sit similis templis , liminibusque meis, Non mihi plebeio oecies sit pilis amictu, Nec fla sit luxu consticienda suo. Sed faciles cultus , ct quos velit esse maritus,

Praecipue falsus non tegat ora color. Nam nec Arabs nobis , nec mittit Iberia vultum, Nectit adoptivas nec mea dextra comas.

Sit mihi vir juxta , quem toto lumine Ram; Lumine , quod rarium non sinat esse pudor. Sit mihi jurantis facies, non ulla dearum Connubia his nostris anteferenda thoris: Nec fiet ingrato qualis marcescit amore Frons mihi, sed parili qualis amore nitet. Adde quoque se Fura simum, iunumque Minerva Artifcis : sunt haec Numina magna mihi, Denique pinge lares, fac parvos ludere natos:

Bareat

22쪽

JOANNIA BAncti Ati Uir, Hareat hic dextra , pendeat ille sinu.

Has ubi reddideris formaε , ne nomιva pene, Ut quondam, faceret cum νnde pictor opin.

Sit satis hos versus sub imagine scribere nostra:

Hac sunt, haec animi pgnora vera mei. Nulla maritarum plus me dilecta marito, Plusque suum coluit nulla marita virum. Huic autem triplici suae proli timens quae legi adversus Catholicos promulgatae erat obnoxia, iterum solum veristit. Non sine tamen aliquo doloris sensu, & amicitiae argumento eum Rex dimisit: abeunti enim e figiem suam insertam aureae pixidi, multis gemmis distinine , donis dedit. Mysia Gallia Romam destinat peregrinationis me eam , quo amicis precibus Romani Pontificis Pauli U. v cabatur per Gondomarum legatum Regis Hispanis. Isti per quinquennium cum vixisset, tandem obtinente Gregorio XU. qui & amore in eum Paulo U. successierat,eum que& illaetribus honorum titulis, & annua pensione una eum majore natu filio impertiverat) defecit hoc Europae lumen, atque brevissimae, sed acerrimae se is aestu ultimum diem clausi anno milles sexcent. vigosi primo, Augusti duodecimo,vir de Musis optime meritus.Morti proximus locum sepulturae destinavit sibi extra omne homi

Libros doctrinae suae obsides reliquit plurimos, quos inter Argenis haec nostra gentium omnium donata linguis, multam feret aetatem , & plenum gloriae auctorem suum deducet ad posteros r nec labem absterget tam ill stri auctori geminae satyrae stilus petulans, quam vix ex ephebis egressus publicae luci dedit: enimvero & si Juvenalis , Petiti, Lucilii, Terentii, Varronis, Martiani,

Minari, Petronii, Apuleii, Horatii aemulus, tamen sem

ius innocens, ut luculenter probavit ipse in Apologia sita: eum purgat & Icon animorum, ubi gentis cujusque genium gnaviter exprimiti diluit praeterea aestum illum ju- η α venilem

23쪽

IO ANNIs BARc LAII U I T A. Venilem non poesis illa modo, quae illustrem ipsi inter Scotiae poetas locum promeruit: sed & illa Parenaesis adsectarios Aiviliae, quam Romae edidit. Mitto plures co ceptos animn foetus quibus praecox fatum obicem posuit. Vix repererat Argenidem suam, cum subito expirat Philomela sub ictu. Facessant autem quae astititio Jo. Ba clati titulo insignita protruduntur in vulgus 3 qualis est Alethophilus: sic enim sentit Hyerenaias DrexAlius Societ. Iesu , in Aurifodina sua; ubi inter poetas non Vulgaris notae Jo. Barciatum collocans haec scripsit: P. Baresaius Latinim oppido scriptor ct elegans, iconem animorum,o Argent-dem edidit, soluta orationi ligatam hinc illinc miscuit. Et paulo post: A Barciali morte homines fimplices, o prorsus alba mentis quadam ejus nomine obtruserunt edita, vis litterarum hos avum a plumbo nesciret aurum distinguere. Ad immortalitatem Barciali una sussiciet illius Argonis, quam Richelaeus aevi nostri miraculum assiduis, ut uni, versabat manibus, habebatque quasi praeceptri cem ac directricem illius regiminis, quo deinceps Galliam. venerabilem iuxta terribilemque gentibus caeteris fecit.

Sed hercle nemo, nisi forte non amans, aut ignarus Optimarum artium divini, ut ita loquar, istius operis admiratione non rapiatur: nam si cum rerum gravitate majestatem characteris ponderas, mirabere in una Argenide Pandoram donis omnibus a Diis audiam: apiculam variorum

florum succo gravidam undequaque delibato: habet enim heroicum Tullii vigorem, Laconismum , & politicam Taciti, Livii antiquitatem, flosculos puros Petronii, les fabulosos Nasonis, poeticam Maronica vix inferiorem. Ubi soluta, nemo pene disertius ; ubi stricta, nemo sole tius. Seria jocis, prophanis sacra sic temperat, nemo ut sit ex templo, ex foro, qui non imbutus modo optimis a tibus , sed & optimis moribus institutus ab hac Argenidis lettione abeat. Sed quam suaviter suspensos animos fallit i Quam solerter triumphantem de vitio, fortunaeque

ludo

24쪽

IOANNIs BARC LAII U I T A. Iudo virtutem sub fictis nominibus, & ad sustinendas per-1onas idoneis in scenam inducit λ quis fuerit Jo. Barciatus dicit compendio Hugo Grotius: Gente Caledonius , Gallus natalibus. Hic est. Romam xiomano qui docet, ore loqui. Neque te pretereat istud Naudaei in Bibliographia sua, ubi sic ille; Prodiit tandem aurum ex marchasta, ct uniones

ex matrice concha Icon animorum 'Io. Barciali cui ego aactori non

modo praestanti facundias omni genere laudis qua ex litterarum sudiis elegantioribus provenire solet, ne ex veteribus quidem Eomanis quemquam antepono. Attamen inter tot opes natu prodigae, Jo. Barctato unum defuit vita prolixior,qua magnis es saepe negata viris squidem vitam temporalem im- . mortali commutavit Romae anno aetatis nono cum sem stri supra tricesimum.

Neu plangit , meminitque sui Parnassus alumni, Sicque gemit stass Musa secuta comis. O Dium t Ah l no irae cecidisti gemma corona: occidit ante suum noster Apollo diem.

Parcite Pierides lachrymis , in latius ora Fingite ; nam terris vester Apollo micat. Dum vivent aterna tui monimenta libelli, Barctat , vires cuncta per ora virum. Hac tua per totum te praedicat Argenis orbem,

Cum scelus imperii , sed sine dente notaε. Castaliis puras hausisti . fontibus undaε, das inodo digestia ecce propino libens.

Bas quicunque tumens prono non appetet ore, 'Tantalus in mediis ardeat alter aquis.

Fercula diversis dapibus condita ministro, Hoc sine non sapiet docta Minerva sale. Erat Io. Barctato gracile corpus, statura media, lene supercilium, glaucus & suavis oculus, coma subnigra, frons ad hilaritatem porreota : denique is erat quem nouplus Muta quam Charites amaVerant. .

25쪽

EPISTOLA

JOANNI S BARC LAII

PAULUM V.

SUMMUM PONTIFICEM.

SI votorum copiam mihi numen antea fecisset, Beatissime Pater, nihil optassem avidius quam quod tua clementiastonte

nunc obtigit; ut nempe mutata rerum mearum sorte, tuam sanctitatem placatam habeam, possimque te non communi tantum

Christianorum jure,sed pracipuo alιquo parentem appellare. Equi dem augustissimam tuam sedem unicum vera fdei virtutisque domicilium , teque in ea divinis austiciis collatum, Beatissme Pater, semper colui; sed locorum divortio ; ct temporum culpa, minor quam voluissem uit hic cultus , ct minor quam fuerit, fuisse est creditus. Urebar anxiis motibus quod ostensum tantum Patrem haberem, is placare non auderem. Sed nobilissimi viri, ct hic omnia pro tua sanctitate experti, Domini Didaci Sarmiento de Acuno, legati Catholici, opera atque verbis, primum de tua se-νenitatis clementia, omnia oerare visus sum ; mox non sperare modo, sed credere. Ingenti itaque gaudio ubi primum tuam sanctitatem vocantem audiri,relictis retibus o navi tuam vocem secutus sum: nec luculentius animi mei pignus dare potui, quam quod spem mihi meisque liberis undecim annis quotam apud Regem nunc maxime mihi benevolentem, nonmodo omi*sed prorsus interνerti ad tuam sanctitatem perpolaturus. Urgeo prostitionem meam quantum impedita mulierculis ct infantibus familia sinit. Dabebis nos propediem omnes sanctitatis tua pedibuspratos, nec aliam salutem aut fortunam habituros, quam quae tua sanctitati

placuerit. Deus te, S. P. incolumen diu serpet in Ecclefia utilitarem , augmentumque corona, qream quotidie infelicisiimam immortalitatem texista Vale. Londini, Idibus Septembris, I 6 Is .

26쪽

s COTIAE REGIS,

CARO LO

LOTHARINGIAE DUCI.JA c o s V s Dei gratia Scotorum Rex, omnibus ad quos hae litterae perferantur, falutem. Cum esset nobis relatum a dilecto nostro consanguineo Georgio Comite de Huntlie, nec non a dilectis nostris DominoΡatritioGordonio Auchindoun, Domino Vestero Ogiluio de FimSater Equitibus Auratis, Joanne Leneo Domino ac Barone Balguane,Joanne Gordonio Domino ac Barone a Piclurge, Ualtero Barctato Domino ac Barone Actolle, &c. & a Davide Barciato, Domino ac Barone a Cularne, &c. ac etiam ab aliis regni nostri primi ordinis nobilibus Gu-glielmum Barciatum praedictorum virorum Illustrissimum cognatum in Galliam ante aliquot annos profectum, jam tandem sub amantissimi fratris & cognati nostri ditione in Lotharingia consedisse, ibique assinitatem genere moribus quς

27쪽

. EpIs T. JACOBI SCOTIAE REGIS, que suis non indignam contraxisse, precibus a nobis contenderunt, ut nostra testificatione exteras nationes de ejus viri antiqua nobilitate reddderemus certiores, idemque maxime ut intelligat charissimus frater noster ac cognatus Illustrissimus Dux Lotharingiae caeterique omnes apud quos dictum Guglielmum Barciatum

habitare imposterum contigerit eum suam nobilitatem nihil esse ementitum, quod facere interdum nonnullos humili & obscuro loco natos nobis suggestum est, sed ex antiquissimis regni nostri familiis longa avorum serie ortum traxisse. Nos itaque verum esse, quod praedicti viri Illustrissimi nobis narrarunt, re tota diligenti inquisitione explorata comperienteS, Corum supplicationi, eo quod justissimam videtur continere petitionem,libenter annuimus ac praesentium litterarum tenore tam praedicto fratri ac cognato nostro charissimo, quam teriS omnibus, quorum hoc scire interest, hoc locupletis, simo testimonio significamus,praefatumGuglicl-mum Barciatum ex conjugali toro natum antiqua majorum suorum nobilitate esse illustratum ex quibus conplures etiam Torquati Equites, ut fideliter accepimus, multis retro seculiS CXti

terunt.

28쪽

CAROLO LOTHARINGIAE DUCI.terunt. Quod ut planius praefato fratri ac c gnato nostro Illustrissimo Duci Lotharingiae ca terisque omnibus innotescat, hoc auctoritatis nostrae testimonium a nobis subsCriptum magno Sigillo nostro communiri praecipimus. Datum Edimburgi decimo nono die Martii, Anno Incarnationis Dominicae millesimo quingentestimo octogesimo secundo, & Regni nostri deci

Amico

29쪽

Amico suo in ultimis

11 ARDUINO

G. B. S.

1 π quod tibi, quamvis mei amantissimo,

jure succensegm, in contractam indignatio ne bilem in te essundam. Ergone tibi satu novsuerit, notulas quas in Argenidem Barcialisub eisivis horis utcunque dictabam , consanguineo meo in re litteraria adhuc rudi, vix ignoscendo furto subtraxisse, easdem tu publicae luci, ne expectata quidem mora, qua ego foetum bunc meum lambendo gnavius spingerem, ausus sis committere e imo ne emendatis quidem, ut audio, eis erroribus, qui ex in citia exscriptoris irreesere.

Dici non potest quam graviter sud feram, δ'

sim laturus ι maxime nisi huic editionipraefueris, aut, si non potes,peritus aliquis tui loco ei praesit. Ut ut se res habeat, volo hanc epistolam innocentiae mee,mfurti tui testem huic operi praefiguai qui isiud ad manus s oculos a overint, sciant in quem iEius naevos debeant refundere, mihique alieni peccati labes non imputent. Vale. HUM Α-

30쪽

- reo

HUMANISSIMO

LECTORI

INnocentis furti conscium ac participem si te fecero, ne delictum puta, humanissime Led hor; furtim eni has notas cum subripui, reipublicae literariae consulebam Inscio suffuratus lum, sed familiari, quem inter & me Communia cuncta semper credidi. Succenset quidem ille mihi; sed ejusdem Reip. litterariae precibus, quam j Vero , ut spero, se facile patietur exorari. Cur enim uni sibi, suisque tantum invidiosius premat, quod natura sua postulat in publicum diffundi λ Quasi vero tantis littierarum dispendiis ipsi modesto esse liceat. Acceptam igitur referos & mihi hanc illius Argenidem una cum notis, Argumentis , nova clavi, & analysi sermonum, quibus audia tibi reponitur: in quibus omnibus quidquid fabulosa antiquitas amoenum habet, quidquid reconditum, dilucide tibi explicatur. Sed quoniam adolescenti earundem n tarum descriptori, hasce subripui, excusabis, si praeter editionis errores, adhuc aliqui naevi irrepserint, quos propter festinationem, & locorum intervallum non potui detergere. Peccassem, fateor, in amicum, si quo modo possent in eum illi refundi: sed & ex iis quae natat ibidem eruditissima, & ex aliis ejus operibus doctissimis, s

cile se apud non iniquum j udicem ab eorum infamia libo

raverit.