장음표시 사용
11쪽
habemus, non ineondite scriptum est, et perspicue, ut tironum manium versari possit, excerptum ex auctoribus,
quos conferre licet, et qui perierunt unde subinde naritat, de quibus alii tacent vel diversa prodiderant. Insunt quaedam vergentis aetatis, serenda potius quam imitanda. I annis ita omnia turbata sunt, ut nescias, scriptoris bitum sit an librariorum, et severa etiam medela vix subveniri possit. Igitur idoneo interpreti sua pars semper relinquenda est ab editore, quum vir rebus necessariis pariun imbutus langa etiam institiumne uti nequeat, dignus
suo munere duce supersedere possit, malitque, ut ingestio suo et doctrina satis confisus Graeco saepius redditum esse Eutropium, vel ex temporum imperiique Romani condicione, quae tuno fuit, conieceris. Superesi paeani Graeca interpretatio, liberior quidem et quae aepe ad diversum exemplum saeta videatur, sed ad iudicium de singulis locis serendum maxima sere auct- iis, praeserum quum vix serioris ipso libro sit origiari. Qui omnem historiam in compendium redigere coe- 'erant, mox insertis, quae suae aetati magis placerent, sequentis etiam temporis historias attexuerent. Inde ian-1em orta est historia miscella, quae non seculo a Paulo
Diacono talibusque deinceps viris consecta diu oracula εdidit do historia Romana, doneo restitutum cum Omnis eruditionis luce de antiquitato iudicium genuina a spuriis
dispescere didicit. Itaque post primas editiones, Romastam a. 147 1. Venetas, Parisienses, Florentinas, Bas,leenses, quas hic recensere non aulaei, exsistere, qui prudentius in eo negotio elaborarent, Schontiosius Basileae a. 1546. Elias Vinetus Pictavii a. 1553. Sylburgius
Francolarii a. 1588, Paulus MerulaLugduni Bat. a. 1592.,
12쪽
cessarius Siso ab amo indo 1678. Hemiliis Angoxoni 1703. , averhampius Lugd. at 1729. et eum codicum Lugdiniensium, qui praestantissimi si diligentior explorator Verhenius Lugd. Bat. 17 Taschuckius denique, qui duas editiones, maiorem et mis copiosam Lipsiae 1796 , et minorem ibidem ravulgavit eommemorintimus nomina, quae ius quod in Eutropio sibi vindicamini. Nos, quantum perediti rationem licuit, eorum laboribus usi, id unum in habemus, ut norinthi ad sternendam adolescentibus liquitatis viam, vel inuio disciplinae salestris impedithoo tralaticio etiam opere contribuisse videamur. Drestae prid. Kal. Iul. 1824.
13쪽
dum Baui arten misius, vir ingenis non iniis, quam loctrina insignis, mortuus esset, divenditis exempla-ibus Eutropii, ab illo anno mcccxxiv. editi, mihi a ibliopes homaenissimo, socero dilectissimo, id man is delatum est, ut denuo libesii Milionem curiumn Quo nunere ita tantum me bene et pro virili parte fungi possontellexi, ut non solum quae Upothetae pecuassent, seditiam, in quibus a prioris editoris iudicio recedendum isset, corrigerem. Quare varias scripturas, a viris dotis enotatas, perlustravi. Adhibui etiam editionem M.
laueri, quae Monachii sumtibus et typis Ε. A. Flesso, iann prodiit sed eum ius, d. in titulo haec ascripsis-
et: ad dem cod. bib reg. Monac. isaelum constivit, spe deceptus sum, cum mox intelligerem, non int pras illius codicis scripturas, sed haud raro virorum do- aurum emendationes ab eo exhibita esse. Quam obem cum ex ea editione minime cognoscatur, quae codias Monacensis sit natura ad fides, neque quas suripturas adlibeat, tamen nonnullis locis iudicium meum contim sim est ceterum quae quibusque de caussis mutaverim, annotationibus libello adiectis lociores cognoscent.
laint autem fortasse, qui me quod interpunctionem ad ystiorem simplioitatem redegerim, reprehendant, cum
14쪽
tironibus eo male consultum putent. Quos rogatos volo, ut secum reputent, utrum praestet tirones crebris signitia perturinum, ut quae sint enuntiatorem in multa incisi distinctorum constructi0nes, perspicere vix possint, a c0gere eos, ut, quae colviereant, quo quodque vocabil lum reserendum sit, quo modo latini sermonis consuetutia nostra in enuntiatis coniungendis diversa sit, ipsi cogi tando invenire studeant. Scrib. crimae d. xxiii. Dee. MDCCCXLVIII.
15쪽
PER P grs AdsisST0. Romanas ex voluntate maminetudinis tuae a vi beondita ad nostram memoriam, quae in negotiis vel ellieis vel civilibus eminebant, per ordinem temp0um brevi narratione collegi strictim, additis etiam iis, vae in principum vita egregia exstiterunt, ut tranquillatis tuae possit mens divina laetari, prius se illu- trium virorum facta in administrando imperio secutam, uam OMosceret lectione.
17쪽
1. Urbis Romae origo Romulo conditore. 2-8. Septem regum Romanorum moreS, instituta et res gestae. . Mutata imperii sorma exacto T quies Superbo, rege ultimo, et subsuiuia cons lum dignitas. 10. Bellum a Tarquinio Superbo mouini, ii ri sena,mirascoram rege, adiuvante Bellum eum Sabinis. 12.ctaturae origo. 13. Populi seditio et orta inde tribunicia potestas. I 4. Victoria de Volscis, qui ante a Tarqitinio Superbo victi belltim reparaverant. 15. Coriolanus urbi, unde expulsus erat, bellum inseri, Volscorum opibus adiutus, sed matris uxorisque fletu et deprecatione superatu recedit. 16. Fabiorum pugna cum Veientibus ei caedes census civium. 17. uuiniit Cincinnati dictatoris vitae ratio ei res sortiter gestae. 18. Decemvirorum imperium. 19. Bellum eum Fidenati s Vesentibus et essem. 20. Bellum Gallicum.
c P. I. Romanum imperium, quo neque ab exordio ullum fere minus,neque incrementis toto orbe amplius humana potest memoria recordari, a Romulo exordium habet, qui Reae Silviae, Vestalisvirginis, filius et, quantum putatus rist, Martis cum Rem fratre uno partu editus esi is cum inter pastore latrocinaretur, Octodecim annos natus, urbem exiguam in Palatino monte constituit, XI. Kal. Maii, Olympiadis sextae anno tertio, post Troiae excidium, ut, qui plurimum minimumque tradunt, trecentesim nonagesimo quarto.
18쪽
CAP. II. I. condita civitate, quam ex nomine suo Romam vocavit, hae fere egit. Multitudinem finitimorum in civitatem recepit, centum ex senioribus legit, quorum consilio omnia ageret, pios senatores nominavit propter senectutem. Tum, cum uxores ipse et populus mus non haberent, invitavi ad spectaeulum ludorum vicinas urbis Romae nationes, atque earum virgines rapuit commotis bellis propter raptarem iniuriam, caeninenses vicit, Antemnates, Crustuntinos, Sabinos, Fidenates, Veientes. Haec omnia oppida urbem cingunt. Et cum orta subito tempestate non comparuisset, anno regni trigesimo septim ad deos transisse creditus est et consecratus Deinde Romae per quinos dies senatores imperaverunt et his regnantibus annus unus completus est.
cap. III. IL Postea Numa Pompilius rex creatusas est, qui bellum quidem nullum gessit, sed non minus civitati, quam Romulus, prosilii Nam et leges Romanis moresque constituit, qui consuetudine proeliorim iam lair ne ac senilbarbari putabantur, et annum dosoripsit, in decem menses prius sine aliqua computatione consusum, et infinita Romae sacra ac templa constituit. Morbo decessit quadragesimo tertio imperii anno. A. D. CAP. IV. III. Huic successit Tullus Hostilius. Hic θῖ bella reparavit, Albanos vicit, qui ab urbe Roma xii miliario sunt, Veientes et Fidenates, quorum alii sexto miliario absunt ab urbe Roma, alii octavo decimo, bello superavit, urbem ampliavit adiecto Coelio monte cum triginta duobus annis regnasset, fulmine ictus cum domo sua
Α.u P. V. IV. Post hunc Ancus Marcius, Numae exii silia nepos, suscepi imperium conira Latinos dimicavit, Aventinum montem civitati adiecit et Ianiculum, apud ostium Tiberis civitatem supra maro sexto decim mili
rio ab urbe Roma condidit. Vigesimo quarto anno imperii morbo periit. A. 1. CAP. VI. V. Deinde regnum Priscus Tarquinius aetas cepit. Hic numerum senatorum duplicavit, circum Romae
19쪽
LIBER aedificavit, ludos Romanos instituit, qui ad nostram me moriam permanent. Vicit idem etiam Sabinos et non parum agrorum, sublatum sistam, urbis'mae territorio asiunxit, primusque triumphans urbem intrivit. Muros sedit et cloacas, capitolium hic avii Trigesimo octam imperii anno per Anci filios occisus est, regis eius, cui ipse
CAP. VII. VI Post hun Sem ius Tullius suscepit v. imperium, genitus ex nobili semina, captiva tamen et an 'si cilla Hic quoque Sabinos subegit, montes tres, Quirin lem, Viminalem, Esquilinum, urbi adimiit, lassas circa murum duxit in imus omnitim censum ordinavit, qui ashuc per orbo terrarum incognitus erat Sub e Roma omnibus in censum delatis habuit capitum Lxxxii milia civium Romanorum cum iis, qui in agris erant. ccisus est xLv. imperii anno scelere generi sui Tarquinii, filii eius re gis, cui ipso successerat, et liliae, quam Tarquinius habe- bat uxorem.
C, P. VIII. m. Lucius Tarquinius superbus, s
ptimus atque ultimus regum, Volscos, quae gens ad cam A. U. paniam euntibus non longe ab urbe est, vicit Gabios ci No. vitatem et Suessam Pometiam subegit, cum Tuscis pacem fecit, et templum Iovi in capitolio aedificavit. Postea Ardeam oppugnans, in octavo decimo miliario ab urbe positam civitatem, imperium perdidit. Nam cum filius eius, et ipse Tarquinius, iunior, nobilissimam seminam Lucretiam, eandemque pudicissimam, Collatini uxorem, stuprasset,
ea pio de iniuria marit et patri et amicis questa suisset, in omnium conspoctu se occidit. R opter quam caussam Brutus, parens et ipse Tarquinii populum concitavit et Tarquinio ademit imperium vix exercitus quoque eum, qui civitatem Ardeam cum ipso rege oppugnabat, reliquit;
veniensque ad urbem rex portis clausis exclusus est, cumque imperasset annos Viginti quinque, cum uxore et liberis suis fugit. Ita Romae regnatum est per septem reges annis ducentis quadraginta tribus, cum adhuc Roma,
20쪽
possideret. cci p. IX. VIII. Hinc consules coepere pro uno rege
duo hac causa creari, ut, si unus malus esse voluisset, alter eum habens potestatem similem coεrceret. Et placuit. ne imperium longius, quam annuum haberent, ne per diuturnitatem potestatis insolentiores redderentur, sed civiles semper essent, qui se post annum scirent laturos esse pri- A. U. Vatos. Fuerunt igitur anno primo expulsis regibus consules L. Iunius Brutus, qui maxime egerat, ut Tarquinius pelleretur, et Tarquinius Collatinus, maritus Lucretiae. Sed
Tarquinio Collatino flatim sublata est dignitas Placuerat enim, ne quisquam in urbe maneret, qui Tarquinius vocaretur. Ergo accepto omni patrimonio suo ex urbe migravit et ideo ipsius factus est Valerius Publicola consul.c p. X. IX. commovit tamen bellum urbi Romae rex Tarquinius, qui sierat expulsus, et collectis multis
gentibus, ut in regnum posset restitui, dimicavit. In prima pugna Brutus consul et Aruns Tarquinii filius, invicem
se occiderunt, Romani tamen ex ea pugna victores reces gerunt Brutum Romanae matronae, defensorem pudicitiae suae, quasi communem patrem, per annum luxerunt.
A. U. Valerius Publicola Sp. Lucretium Tricipitinum collegam fi sibi fecit Lucretiae patrem, quo morbo mortu0, iterum
Horatium Pulvillum collegam sibi sumpsit. Ita primus annus quinque consules habuit, cum Tarquinius collatinus urbe cessisset propter nomen, Brutus proelio perisset, Sp. L cretius morbo mortuus esset. GA p. XI. X. Secundo quoque anno iterum Tarquinius, ut reciperetur in regnum, bellum Romanis intulit,
auxilium ei serente Porsena, Tusciae rege, et Romam paene A. U. cepit. Verum tunc quoque victus est. Tertio anno post reges exactos Tarquinius, cum suscipi non posset in re- A. U. gnum, neque ei Porsena, qui pacem cum Romanis secerat,2 7 auxilium praestaret, Tusculum se contulit, quae civitas non
longo ab urbe est, atque ibi per quatuordecim annos privatus cum uxore c0nsonuit uuaris anno post reges ex