Dan. Hartnacci Pomerani Prolusiones oratoriae de periodo ejusdemque praecipuis affectionibus in usum candidatorum eloquentiae editae

발행: 1701년

분량: 582페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

PER VERBA MAGIS ILLUSTRIA. rν

Quid enim Tubero tuus ille districtus in acie Pharsalica gladius agebat culus latus ille mucro petebat qui sensius armorum tuorum Z quae tua mensi oculi e manusὶ ardor animi quid optabas &e. Poetis quoque maxime familiaris est haec amplificandi ratio, Agellius eam in rem seqq. Homeri adducit: Hectora de jaculis de pulvere Iuppiter, & de caede virum abduxit , de sanguine deque tumultu, Praelia, confiictus caedes hominumque necatus. Et ap. eundem arumis inter Ajacem & Hectorem decvtantes inter in dentemet Heu dulces pueri pugnatae aut cernite ferro. Tale quoq; est illud Plauti in Baeh. act. s. sc. r.

Quicunque ubique sunt , qui suere quique suturi sunt postuac . stulti, stolidi, fatui, fungi. bardi,

blenni, buccones: Solus ego omnes antideo stulti

ita & moribus indoctis. Eidemque non absimile illud Ternniij in Heaut. ach. s. sc. r. In me quid vis horum convenit , quae sunt dicta in stultum: Ca dex, stipes, asinus, plumbeus, Virgil. quoque GIEn. Quem si fata virum servant: si vescitur aura Sintherea, nec adhuc crudelibus occubat umbris, &lib. 3. Quid puer Ascanius superatne & vescitur aura Ovidius etiam in Metam diluvium deucalionis deinseribens: Omnia pontus erant: deerant quoque lit tora ponto. vicissim : sternuntur segetes, & depictis rata colonis vota jacent, longique periit labor irriturι annis s. Fastor. Magna fuit capitis quondam reverenastia cani inque suo pretio ruga senilis erat. Et s. Tristi, Passibus ambiguis fortuna volubilis errat. Et manetia nullo certa tenaxque loeo. seneca denique in

232쪽

Ηyppolyto Λnceps fortuna bonum mortalibus Exiis gui donum breve temporis ut velox celeri pede laberis. - Ex quibus omnibus constat in Synonymis Rhet rum non esse neeesse, ut verba verbis responis deant: sed sufficere, si sensus sensui quemadmodum Cie. in risenem: o tenebraei 5 lutum i 5 sordes; non ego te furiosiam, non Oreste tetriorem aut Acha. mante putem y

AMPLIFICATIONE PER EPI-

i ' THETA. FPitheton definiente Phavorino in Lexico est nciis men substantivo in laudem additum vel dede-sus. Additura vero puta cum virtute, quo ipso major poetarum quam Oratorum libertas est; namque illia ut ait Quintil. 8. Institi Orat. cap. I. satis est coninvenire verbo cui apponitur ; quamobrem si dentes. dicantur albi, aut humida vina in his non reprehendimus. Apud oratorem autem , nisi aIiquid effieitur, redundat ; Tum autem effieitur , si sine illo, quod dicitur, minus est, qualia sunt et O scelus abci- minandum i o deformem libidinem. Hactenus illa. Requiritur ergo ut epitheta majorem fignificandi vim vocabulo addant , neque tamen nimium poetica sint, x. g auricomus Sol &c. Necessitatem auisse m quandam habere videntur pleraque Ciceronu-

ut la orat pro Marcello a Diuturni silentij P ' tres

233쪽

tres Conlcripti, quo eram his temporibus usus, finem hodiernus dies attulit. Et prima Catilinaria: Quem ad finem sese effrenata jactabit audacia nihilne te nocturnum praesidium Palatii &c. nihil consensus bonorum omnium, nihil munitissimus habendi Sena.

tus locus . nihil horum ora vultusque moverunt & Τtibus itaque de causis ut notavit ad Terentii Eunuchum Λch. 2. se. s. Donatus nominibus epitheta adinduntur , Proprietatis diseretionis & ornatus gratia ;vel u tscribit Servius ad i. Eneid. Virgilii v. i86. Epi

theta, nunquam vacant: sed aut ad augmentum aut

ad diminutionem aut ad discretionem poni solent. Proprietas in nominibus propriis hoc postulat observante Quintiliano, ut id, quod est appositum , si a proprio diviseris, per se significet& faciat Anton

masiam; ut s. d. evertor Carthaginis & Numantiae Λntonomasia est; non convenit autem hod epithe

ton ulli Duci praeterquam Seipioni. In nominibus autem appellativis propria dicuntur epitheta, quae iulud exprimunt, quo quidque insigne maxime & comparatum cum aliis differt e. g. quando Virgilius in Bucolicis apros setosos aut suam tetigeram , &M. En. lyncem maeulosam dicit, Cererem item almamqs. omnia in terris aleret I Lucem quoque almam quod eius beneficio viventia inerementum accipiant,

plantaeque progerminent Eneam pium quod patrem Λnchisem extulerit igneo Proprietati proxima d fleretis locumque in iis habet, quae commune vel quod ambiguum posset videri , quomodocunque distiu-guunt. Sici Virgil. 3. aeneid. Antandro & Phrygiae a N 4 ma

234쪽

13o DE AMPLIF. GRAMMATICA A Praesenti tempore.

Exanimo , intimoque sensu, te, mihi elarisisime Amice, diligo ut oculos meos aut si quid oculis charius est. Seio quidem amari te a multis squae

tua est de omibus bene merendi facilita J' omnes ta mea in amore vinco, neminique prorsus concedo. Quia vero , perpetua quasi eatena benesciorum, amabilique nexu, me tibi obligatum esse profiteor. tuae in me benevolentiae respondeo vicissim quantum in me est, tua causa cupio , quantum parentis mei causa volis , meaeque c urae ac cogitationes ad te referuntur omnes & in te , tuique rebus eonsu

muntur.

Imperfectum. . . . Erant mihi olim multi in intimis arctissimo nexu devincti familiaritatem fovebat illam λ studio. rum similitudo necessitudoque, mutuis ossidiis donstituta: fateor amabamus internos vehementer amicitiae vinculo ita copulati; nihil ut conjunctius esse posset. Perfectum. At postquam ab iis me fortuna distraxit mihique

feeit tui copiam laxari sensum animadverti e liveteris illius amicitiae vinculum: Delevit e memoria , illorum olim familiarium priscas imagines, imago. tui praeteritam obscuravit benevolentiam, praesentiae tuae splendor illustrissimus, non secus ac exorients sole Stellarum fulgor evanescit : non quod eontem

serim , quod alias amore dignum judicavi, sed quod l

235쪽

quaecunque sparsa in singulos amaveram , collecta in te uno sum demiratus universa-

- . . . .

riusquamst Uectam.

Et vero multa quidem ac praeclara de te L ma & auditione acceperam ; audieram ex iis , quihus familiariter utebaris , te omnibus naturae donis exornatum adeo liberalites su illi , ut nemo esse putaretur, qui tecum ullo modo componi posset: sed victam esse , longeque superatam Cognovi, cum te primum vidi, opinionem illam quam de te concitatas, egoque conceperam : itaque inflammari me sensi studio ut jam praetentis, quem vel absentem, incognitumque mire dilexeram , nulla ad deinceps ad amorem meum , accessio fieri possit videatnti

Futurum Quare haerebis tu mihi semper in medullis, singulari te in perpetuum benevolentia complectar, nullum in te colendo, atque honestando locum aut tempus, nullum studii &observantiae genus praetermittam: in tua dignitate,Omnem in meam curam, industriamque figam & locabo omnem operam ad horimorem tuum, omnem diligentiam conseram, sum

mique benefici loco ponam si qua in ro tibi patii.

i. L Imperativus. Impera proinde, qua tibi grata videbuntuηεuae tuo animo arri serint, sine Dila eaeeptione mauis voluntas, lex aris atqui norma, quid

236쪽

ιν1 DE AMPLIF. GRAMMATICA

vis praecipe quodvis ciueai: iube ad remotissimas eam mundi plagas, ibor iube me tua cansa spoliem botu omnibus spoliabo; lube profundam protesangui

nem.

Optativus.

o utinam talem ex me requiras amoris notam, ut sundendus mihi sit pro te tanguis ut tam illustrisi. gnificatione, perspicuum tibi esse possit, meum erga testuuium t O si adeo honorifica se mihi daret occasio, tibi aperiendi animum meum: quam me felicem, fortunatumque ludicarem.

Sub nctivi praesens lNam quid est, quod tui gratia non suscipiam

non exequari non exhauriam s. cum mihi ipse sis aeque charus atque ego epse mihi esse posthm Quid esse queat tam arduum, . tamque difficile, quod te jubente non aggrediar, constantillime meque con

Currerem, si juberes ad desertissimas orbis o eas vastissima obirem aquarum, terrarumque spatia, excelsissimarum rupium juga superarem , labores acerbissimos quoque non perti miscerem discrimina omnia imperterritus subirem ipsam denique min tem non reformidarem, neque vererer ullo α odo me, ut quisquam , vel obsequendi studio, vel ob. aremperaridi celeritate antecederet. r t. f

- Esto, fuerint, qui ob ariicos inulta cupieri

237쪽

multa fecerint, multa pertulerint, illorum nomina, venerata sit antiquitas, ipsorumque fidem atque comstantiam; eximiis testatam , expressamque monuis mentis, transmiserit ad eonsequendos annos, suspiciendam posteris.

Ps quamperfectum.

Audebo dieere, concessissent mihi profecto ii omnes , si animum perspicere meum potuissent amoris palmam 3 seque gloriose victos a me , vel inviti non abnuissent.

nturum. Quid ita 8 quia sic ego in te animatus sum , ut postquam meae erga te benevolentiae testandae causa profecero, quicquid illi, amore licet incitati vehe. . mentissimo , pro suis amicis praestitere , aut praestareeonati sunt nihil me fecisse tamen putaturus sim . quamdiu advertero , superesse adhuc quidpiam ι quod tui gratia navare possvn.

Infinitivus. I Ita est tametsi vires omnes meas in te ornando consumam , meque continenti labore angam atque conficiam , vix ullam tuorum meritorum paristem , assecutum me esse eredam . neque putabo um

quam , int9 me saliriecisse vel amori , vel muneri.

238쪽

,ν DE AMPLIF. GRAMMATICA.

AMPLIFICATIONE PER VERBA

MAGIS ILLUSTRIA.VErba ait Cicero lib. de partit. Orat. h. n. quae

vim habent illui indi , nec abusu sint abhoristentia gravia plena sonantia , juncta facta cognominata non vulgata superlata; nec in singulis verbis ledincontinentibus soluta ' quae dicuntur sine conjunctione, ut plura videantur. Potest autem oratio illustris fieri modis pluribus , & principio quidem

quando verba gravitate delecta ponuntur e. g. pro lege Manil. n. 6. Agitur populi Romani gloria, quae vobis a majoribus cum magna in rebus omnifus , tum summa in re militui tradita est Agitur salus sociorum tque amicorum , pro qua multa majores vestri magna & gravia bella gesseruntii Aguntur certissima populi Rom. vectigalia & maxima, quibus missis & eaeis ornam nia di subsidia belli frustra reis quiretis. Debent autem secundo. vqrba non esse ab usu abhorrentia , sed quae ab omnibus intelligantur Ita illustris est illa exclamatio pro Plancio n 9'. oaeerbam . mihi memoriam temporis illius ac loci, cum h in me incidit, complexus est , conspersitque lachr3mis nec loqui hiae moerore potuiti opem cum auditu cruileiem . tum 'visti nefariami o reliquos omnes dies noctesque eas, quibus iste a me noui e cedens Thessalonicam me in quaestoliumque petisi.Translata autem plurimum illustrant oratio-

239쪽

PER VERBA MAGIS ILLUSTRIA.

nem , t ut L dι Lumen orationis splendor generis j conetonum procellae, orationis flumina fulmina to.

nitrua. Sic pro Milone n. 63- Quid odistet Clodium Milo segetem ac maletiam gloriae sive 3 Et vieissim. Equidem caeteras tempestates & procetius in iliis duntaxat fluctibus contionum semper putavi Miloni esse subeundas. Nec minus Superlata alAugmentum atque ornatum simul faciunt e. g.l pro Marcello n. 2. Domuisti gentes immanitate barbari ras, multitudine4nnumerabiles , locis infinitos . omni copiarum genere abundantes. Et pro lege M nil. n. 23. Qui extrema pueritia fule miles summis Imperatoris r Ineunte adolestentia maximi ipse exemitus Imperator ;s qui saepius eum hoste eonfii Rit, quam quisquam eum inimico concenavit, pluta bella gessit quam meteri legerame, plures provincias confecit l, quam alii eo upierunt. . Quinto ad noumen quoque addita orationi nod raro dignitatem δ splendorem conciliant. i Ita pro Milono n. 4o. oratoer Erat id itemporis clarissimus &.fortissimus Gbnsul inimi eus Clodio P. LentuIus , ultor sceleris illius , propugnator Senatus u defensor vestrae vo-' laniatis , patronus illius publi., consensus, festitutofi, salutis meae. Denique congeries; verborum & sen-: tentiarum idem pene fignificant n Mefvus illustremit orationem facit. i Ita Cic. pro Milone n. 3 . Tu Clo

dii cruentum radaver ejecim domo . in publicum et icisti it tu Mi tum imaginibus4 exequiis , pompa la datione infelieissimi lignis simi ustulatum noctu a

240쪽

Hρε DE AMPLI . GRAMMATICA, i

de quam fit varia vitae commutabilisque ratio, quam vaga volubilisque fortuna, quantae infidelitatis in ami. cis, quam ad tempus aptae simulationes , quantae iuperieulis fugae proximorum, quantae timiditatis &e. Pariter in verrem: Id agit, ut sempersuperius suum

facinus novo scelere vineat. Ibidem iterum : Aderat ianitor carceris . carnifex Praetoris mors terrorque sociorum & civium, lictor Sestius, cui ex omni gemitu doloreque certa merces eomparabatur. Pr Sext. Rosc. Amer. Petimus abs te M. Fanni, a vo

hisque judices ut quam acerrime maleficia vindice iis, ut quam fortissime hominibus audacissimis resi- fatis.ut hoc cogitetis, nisi in hae cauis qui vester mimus sit, ostendetis,eis prorumpere hominum eupi- . ditatem dc scelus & audaciam , ut non modo clam, verum etiam hic in foro . ante tribunal tuum M. Fanni, ante pedes vestros judices, inter ipsa subsellia

caedes futurae sint. Vieissim et sua quemque fraus, .luus terror maxime vexat, suum quemque scelus a gitat amentiaque confieite suae malae cogitationes conscientiaeque animi terrent. Hae sunt impiis aia, siduae domesticaeque furiae , quae di s noctesque pM Eentum paenas a consceleratissimis filiis repetunt. Pro Rabirio post h. Equitem Romanum veterum amicum suum studiosum amantem , observantem fui, non liis

hidine , non turpibus impensi cupiditatibus atque iacturis, sed experientia patrimonii amplificandi la-ihentem , excepit corruere non sivit si, fulsit de suae..uit i re fortunis fide hodieque sustinet , nec amia,

SEARCH

MENU NAVIGATION