Musæ Etonenses: sive, Poematia in duos tomos distributa ...

발행: 1755년

분량: 361페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

mucere per teneras segetes, patulaeve sub umbra Arboris incautum ne te nova vulnera cogant Exercere choros cantusque haurire salubres. Praesertim siccas in rubra Canicula messes

Excoquit, haud ullo gens Appula impore tantum Insanita tremulis tunc undique cantibus Ether Fluiniat, & medico strepit omnis murmure pagus. Ergo ubi se venis udo sublapsa veneno Implicuit Pessis, penitusque per osse cucurrit Protinus in nodos ac densa coagula Sanguis Confluit, in raros simplex se Lympha liquores Laxatis incerto volitant libramine Nervi. Inde Animo variae s ira, simulacraque rerum Irrita famduntur querulo nunc murmure Lingua Fracta gemit, nunc essus, nat alta cachinnotΜox toto ditan sit iners se corpore in m. Frustia herbis indicus succisque potentibus instat Sollicitans alias artes, aliumque edentem Flagitat, exposcitque - mirabile virus.

Dis Aspice,

222쪽

Aspice, uti, dum prima novi tentamina cantus

Dat elicus, sensim sopitos susinat artus er humo; donec tandem firmatus ad auras Emicat, chreta figit vestigia territi Haud secus Amphion proludens pestine chordas Dum ciet, attolli lapides, sensimque moveri stupuit primo mox undique marmora vidit

Confluere, ac subitis coalescere moenibus urbem. Nec vero cantus poscit Furor omnis eosdem:

Tympana miles amat stimium stadentis avenae Agricola , at cytharam attonae mollior auris Fla tat a Fidibus Virgo petit aegra salutem. Postquam quisque suo aptavit modulamina morbo, Idem omnes simul ardor arit pede pulsi tremiscit Assiduo tellus, risu senat aura luto.

Dementes credas sacra orgia ducere Baccho Maenadas, aut Pani Satyros saltare procaces. Non Pudor innuptam potis est retinere mellam,Canities non pigra senem; nec membra movere Rusticus

223쪽

Rusticus in numerum nescit vis insita morbi Componit gressias specio more palest . Noxius interea, tepefaebas in ossibus humordiaria , secum volvens secreta Veneri Semina, per resiauta fluit *iracula Sudor. Nec minus assiduis tremulus concentibus Aer Fluiniat, inque leves impactis antia Nervos Verbera totam agitant molem labat impet eperio Succussas sanguisu mox ocius ire per artus Incipit, inque suum Fibrae remeare tenorem. Si tua, si tali periisset laesa veneno Eu dice fidibus felicius atra canoris Tartara movisses, Orpheu nec moestias ad auras Irrita flevisses insemi dona Tyranni.

Non tamen omne malum misero, nec tota veneni

Semina decedunt venis latet abdita ristis Altius ti quoties rediens se adduxerit aestas, Apparent iterum reducis vestigia morbi. Tu memor anteveni Citharis, pestemque reb*leni

P a Perturba

224쪽

Perturba sonitu choreisque salubribus instans Excute, cedet enim inis de corpore virus. Tandem etiam nostros insana ARANτuLA fines Attigit, inque tuos manam, Brittamna, natos, wra lues late fudit contagia morbi. Hinc ramontanos cantus, vocesque petitas Per mare miramur tremulo hinc modulamineri amis scimus, excisae veneris monimenta, senores. Ite procul molles, sexus simulacra virilis, Quos Citharain muliebris alit canor, ite per arva suis, per campos bacchataque rura choraeis. Quo rabies vocat indigena, populare venenum Memineos illic cantus, citharasque licebit Exercere, illic medicis de more iuvabit Aspirare choris, a risque afflare Salutem.

225쪽

U Libya, admoti radiis obnoxia Phoebi, Infames monstria campos destitaque tesqua reuit, hic Urbem mustos mansisse per

anno.

Fama refert coluit quondam genus aere Virorum,

Armorumque potens madiis opibusque superbum. At nunc, inemo simia quasi subdita vincla, Omnia tuta silent , non vox hominisve feraeve Auditur miseram simul atque intraveris urbem, inmorea agnoscis simulacra , versa vir um ubsidum miro duramine corpora savim. Unde nova haec rerum faciei an numine laeso, Hoc subeat moesinini populus dic, Phoebe, superbam, quondam Nioben iussisti in marmora versam Stare lacessitae monumentum insime ruinae Vento vires, tetrisque vaporibus insint

226쪽

Tam dirael tantumne Medusae vindicet ama pScilicet Matu, memorant, quos ille maligno Spiritus attigerit, pecudesque hominesquo repente Concretum per membra simul traxisse rigorem. M turbare situs, aut rerum vertere Armas Non datur inceptoque, sedibus haeret in iisdem Incola, quas habuit, cum nondum invaserat urbem Saxificus turbo,, spirantes marmora venti. Quippe figuram hominis decedens vita reliquit In medio integram gesta extremumque laborem Servat adhuc, operique intenta incumbit Imago. Ergo hominum varios imitari saxa labores Aspicias vulgo destinctaque corpora vita

Antiquas servare domos, veterumque tueri Fortunarum habitus neque enim sera omnibus una,

Aut lapissima confusus honos. Pars grandior urbi Praefiden, titulos sub imagine gestat honestos; Compita dum stipat variis tacitum catervis interior turba, & statuarum ignobile vulgus. Hica

227쪽

Hie, tibi si placeat tectis succedere, Multro Hostilitum tentare novum, sedet ecce virorum Turba, sed intranti tibi nemo assurgere curat, Molirive moram aut veniendi quaerere causas. Fors inter sese strepitu convivia nullo Umbrae hilares celebrant convivaque luminis expers Poc a tenet tamen ecce apparet Mago ocosa Plurima per tectum, & circum undique gaudia mutis hibus impresse,' tacitumi in marmore risus. Quin thalamos eas diret invasisse puellae; Memineosque inter mirere silentia coetus. Neco 'clis tenuisse sitis genus omne virorum Captivum satis est effusa licentia pestis Ulterius tendit communique omnia sorte

Urst saxea vis, Mi Iuctabile fatum. Stant solidi ripis amnes in spicula aristae

saxea durescunt tenerae nec frondibus arbos Decutitur, patiturve comam diffundere ventos.

Hic subito, dum mpha suum fugiebat amantem, Substitit

228쪽

substitit ille avidus collo dare brachia cis 'Μarmoreo infelix medio in conamine torpet: Usque tamen simulacro infigit lumina caro, 'minimeos frustra mentitus amores. Parte alia nitet instructis exercitus alis, ordinibusque fi equens, quem bellum Brae Parantem. Stare loco jussit, campoque infixit aperto repens saxum necdum omnis gloria cessit Armorum, nec pulsus honos stat miles, Mar Examines tractant digiti, ferroque corustant.

Nec vero hae sne Rege suo, sine Iudice sedes: Conmilius selio Princeps sedet ille silentum Concilium regit, & turbam supereminet omnem intestiue gravi pompaque superstite crimis Iam populos longa placidos in pace gubemat.

229쪽

quo libratam suspendit in aere molem Terrarum Deus, jussit per inane moveri,

Cuncta suum munus peragunt, nec inutile

squicquam

Orbis habet: aria, ac Tereos, celumque profundum Si penitus lustres, oculis occurrit ubique Divina Artificis mauius, & Sapientia mira. Ipsa etiam quaecunque hominum metuenda paventes Sollicitant animos, non haec sine numine Divum Eveniunt, prosuntque ala hoc se cardine volvit Natura, rerum non enarrabilis ordo. AEtherios oculo primum circumspice tractius, Imbriserasque domos Ventorum, regna Diei Lucida nonne vides ut in aethera purget apertum si nubes, decoransque novis 'lendoribus orbemtarior eniteat Phoebus, simul igne cur colatonuere

230쪽

Intonuere Poli, comma Palatia cissi, Ees norim antiquas semere taminia mercus 'Tempestas etiam ipse vim normiatur in uius Et Venti Et cumulas Notus in te tollit Parim Horris os, Boreaeque undantes vectere Sylvα Procumbunt viduis siter mura tam Animanrum Deficeret Terris, eo pioque aere rima

dime desertis mina incumberet agris. scillati hine agilis fit, stagantesque vapores Discutit aura fluens flatuque exercitus AEther, Mitis alit fixis , ex Terras sanior ambit.

.i Euphyrique strepit quae flamine Sylva.

. ita viam si cui sensus persectior esset .υ liuo, ingratos illi spiraret odores Thurea

SEARCH

MENU NAVIGATION