Musæ Etonenses: sive, Poematia in duos tomos distributa ...

231쪽

' horea Virga Arabum,' florentes veris honores λIMarcitas quereretur, &halantes Hyacinthos; Hec tantum hamatis nocuisse Rosaria spinis. vange oculos quales nec acuto Lyncea visu Ser esuehalaim ferunt, ut corpus Arachnes vi sim mira stupefactius imagine rerum, Spectaret Sophusin tenues ceu retia telas, ouotve subitassis animalcula parva latebris Caseoli posuere larem quot nutrit acetum, Horreret miser, armatamque proboscide muscam. Jam quae ratus alit, cecundi rura Canili, Lustra oculis. Rapidos tosto sub sidere Cancri Sisit equos Phoebus, cursu cum pascua verrem Diluvies aestiva vago premit agmine Aquarum. Jam non alta petit septena per ostia flumen, Sed tegit oppresses acies Neptunia campos. Exultansque animis, nactus secura Colonus Saxa, triumphantes ex alto despicit undas. Unc nempe arentes succo pinguescere sulcos, Atque

232쪽

Atque optata videt sata luxuriare neque ante Sollicitaris , versata liginibus arva, Quam late obducto saecunda imma limo, Per prata undanti stagnaret gurgire Nilus. Nec tamen haec cum sit torrentibus insita virtus Fluminibus, nihil humori contrarius urus, Vulcanique iuvant incendia: Feranda tollit Flammarum mna globas iamque atra volumina fumi Cum pice silphureos iam faucibus evomit ignes: Fragminaque exesae rupis sa visera, torquet Cum gemitu hinc omnis circum vastata tumuis Terra jacet; plangunt Vincta boumque labores, Pulsatumque cavo se pumice contrahit aequori Ni faciant, vide ac fatali sueta ruina Intremeret talus ferventibus omnia flamnus, Stemeret Ignis atrox,' subterranea rumpens

Claustia, laborantis compagem Biseret orbis. Quin ubi subiecta agricolae vulcanius imber Texerit arva novas essectae Incendia vires sumunt

233쪽

sofficiunt Terrae,' rident Cerealia dona, ortunata malo hinc adeo Te fertilis Enna, Hora opibus decorat luctando hinc gratia veri, Mi Sicuti Romana implent Granaria messes. Quid memorem strages, quid tela madentia leto' Si nulli infimo Martis fera castra secuti, Constat rem occiderint, habitanda Colonis Deficeret tellus, victumque exhausta negaret.

Usque adeo juvat Ambitio juvat horrida Belli Tempestas , prodestque ipsa intra funera mors. Sic ne plus rumi foliorum prodiga Vitis

Luxuriet, curva tollit capita alta ditator Falce salutifero compescens Visaere ramos. Plane in

234쪽

Planetae sunt halitiailes.

EDALEAS artes pennataque memio Rapta super nubes, trajectasque aequoris

Remigis alarum laetavit prisca Vetustas, Μonstrorum foecunda parens nunquam artibus illis Humanam instruxit Divum sapientia gentem, Frustra affectantus Velitis consurgere pennis, AEthereasque intrare domos vis insita molem Urget, cognataeque inligit corpora terrae.

Hinc quibus indigenis habitantur dissita longe RuraFLANETARUM, quosve illis provida sensus Natura indulsit, quas brmas, aptaque membris Corpora, Terrigenas latet, reemumque latebit. Si qua fides illσGibbosus --eis Lunam Incolit, & crebro cyathis uvescit Iacchi, Forsitan Atlanti similis qui vertice Sedes sidereas

235쪽

Si reas tollit Gentes cervice superIas Sostinet, inque sinu magnas complectitur Urbes. Compages Laterum ingentes aria alta fatigant,

iamiamque terunt frontem stant empora multo Caria gelu, curvumque irrorant Fluirina dorsum.

Quid reseram similes naevis in corpore ontes pQuosve Lacus oculi Mesunt; quae littoramasus ZAh miser hic si quis quassatam Nauta carinam Inscius impingat non major in aequore Calpe, Itinctave Tyrrheno Rupes Lilybaea Peloro His similes maculas toto nitidissima vultu

Diffusas Venus agnoscit Martemque, ovemque, Linea multa secat, quas credimus esse Paludes, Terrasque Oceani disjunctas impete erris; In quibus Halantes Herbae, ntesque sonori, Et sylvae campos ditant munitaque cireum Oppida cumque suis consurgunt moenibus Urbes. At quales, Saturne, tuos habitare recessus Inisgenas dicam ' nam Tu procul orbe remoto ToM IL E Supremus

236쪽

Supremus peragis coeli per inane meatus. Nullum ver unquam, placidive aestatis honores Arva Manici sed tristis Hyems, atque horrida passim Frigora longinquo nequeunt mitinere Sole. Ne tamen aeremo Meant tua Vespere Regna, Sole repercussos tibi suscitat Annulus ignes, Splendoremque auget quin qua tu cunque per auras Incedis Lunae certis famulantur eunti ordinibus, grataeque ministrant munera lucis. Nec vero, dum inserme gelu tristisque riuina Cultores norunt, non est habitabilis Ardor, Aut summi nequeunt scelus nutrire calores. Aspice, Mercurius qua servidus axe citato In celeres rapitur gyros, perque AEthera callem Antiquum renovat, fruiturque aestate perenni. Pioximus illius dum Sol superimminet orbi, Vicinosque polos torret Volcanius ardor, Forte alias fruges, diversa animalia nutrit, Quae Tellus nescit, nec mitior educat aer.

237쪽

OI 'felix Senibus sedes his exulat oris Wrijda orborum rabies, inlataque semper

Membra calor genialis alit non inera plebem Languentem Raartana quatit, nec anhela fatigat ussis anus, dentesve senili extundit ab ore. Ceme age, qua medius rerum Titanius orbis volvit inexhaustum radiis crinalibus ignem. Forsanin hae sedes, haec torrida rura colantur, Et Salamandrino irrigui per membra liquore Indigenae, medio coeli candore fruuntur Quamvis centenus Phlegethon incendia torquet, Et totidem impiis strident somacibus inae.

Concipe jam sinus, humilis Telluris alumne,

Et rerum te finge caput I tibi scilicet imi, Natura inservit Te propter selera cursiis Assiduos peragunt, certisque per ardua coeli volvuntur gyris, justoque errore agantur. Sic Parva aggesto semica esespite clamet, Ut mihi sub pedibus callis firmetur eunti, a Caucaseae

238쪽

set MUSAE ET ONENSES.

Caucaseae tollunt umbrosa cacumina cautes:

Quaeque Hat amfracto deserta in littore Concha, Ad Coelum immanes scopulos consurgere jactet, Ut secura imis radicibus Ipsa quiescat. Non ita nequicquam veteres longinqua magistri Sidera tellurem circum ancillare putarunt. Nunc alios passim in coelo deteximus orbes, Et soles alios o quantas Inclyte grates

Debemus, salitae, Ubi tu primus Olympi

Ferratas restrare fores Tu pandere regna Lucida, mortales olim indignantia risiis, Et sine Thessalico deducere carmine lunam. Artibus his instructa Hominum Blertia mundum Explorat, major dum rerum nascitur ordo, Et late stellata patentiaquearia coeli. Ninlitas

239쪽

bilitas sola es atque unica Virtus.

UΜ Patrem riviae Ciceronem ma salutat Quid refert tacere quem vocet ipse parrem t sit novus Arpinas, ignobilis & patre nulla; Virtutis modo sit Filius ille suae. Quid magnos prodest atavos inares Cethegus Hos jactare potest hos Catilina potest. decorat patres crimatos alter; cistam Sergia Gens sebolem progenuisse dolet. Ignotum Augustae Ciceronem astribere stirpi Quam vellet proavus magnus uterque suae lScilicet est aliquid claris majoribus ortum regiae auctores laudis habere patres: Clarius a fulget proprio qui fulset honore, Quique suas laudes in putat ipse sibi: ini titulos Genti, quos non invenerat, in-;

240쪽

Et decorat morum nobilitate genus.

Macte tua virtute potensu Sic itur ad astra,

Artibus his vere nobilis esse potes. Nobilis esse potes, casulae licet incola parvae Ignoto nomen de genitore trahas. Quisquis eris, generosus eris: Virtutis honorem Gens dare nulla potest, demere nulla potest. Blustrem Virtute Virum non obruit ulla obseurum vitiis nulla nitere facit. Vir Bonus esse potes: Clypeoque insigne paremum, Addere si nequeasu quod licet, adde tuum. Oratis