장음표시 사용
201쪽
Fabianira vi Hothu, italice a Monte S. Savino, susteonversus iuda . laicus aretinens, dioeceseos, et lector sive professor linguae ebraeae in Collegio neophytorum romano, clamitaque initio iaculi XVII. laudatus a D. Mich. GH uris initari huius principio. LXXXII.
ESSE LI Tractatus de oratione. Et modo orandi, eum dominicae orationis explanatione. Ε bibliotheca a Guixιι. Videtur impressus esse Basileae: locus enim impressionis non est adscriptus. Opera vero eius prodierunt Groningae A. 16I 4. & Mar- .
Ioannes, cognomine Hermanuι a patre, sive ab ,
avo, di Ganr ius sive G fortius a gente seu familia sua, quae Gamsono vico estphaliae oriunda erat, narias Groningae, &di ninguendus a Banua vi Vesalia. in pueritia parentibus orbatus, di extrema paupertate pressus, admirabilem Dei providentiam lensit, dum mulier quaedam eius miserta, una cum filiolo suo edu- candum assumsit. atque in scholam postea sviollensem utrumque misit, ubi noster vitia eorporis erat enim strabo, dc uno pede claudicans ingenii praestantia S discendi alacritate ostendit se se comist nare & quasi corrigere posse: tantum namque brevi tempore in
litteris proiecit , ut pueros S adolescentes ipse informare rustineret. Deinde, cum hic adversarios nactus esset, ita ut meretur 'Αpologiam edere, Coloniam Vbiorum se recepit, atque in Collegio. quod Bursa Laurentii vocatur, madia sua persecutus est . ita ut cognitis theologiae scholasticae nugis, & ineptiis aristotelicis , totum se traderet philosophiae platonicae , S assiduae bonorum lubrorum , atque in primis eorum, qui auctorem habebant Rupertum abbatem miliensem, immo & sacrorum bibliorum, Patrumque ecqclesiae lectioni, ae discendis lina'ia graecae Sebraicae. Quibus subsidiis instructus agere cum laude potuisset prosessorem theologiae. Neque ad hoe deerat occasio: nam PHILI PPUS, Elector palatinus, Heidelber eum vocavit ad docendam theologiam. Sed theologi illius loci resistebant eo, quod esselus careret gradu Doctoris, atque ad praestanda se se offerenti, magistraliter scilicet. respondebant , honores doctorales non esse pro laic'. Sic ergo ille a theologia dominantibus exclusus , non nisi lectiones philo
202쪽
so iras habere potuit. Relicta autem Heidelberga abiit Lov
nium, ac Lutetiam Parisiorum, atque auditis utroque in loco praestantioribus doctoribus, cum Generali Fratrum Minorum. Fra 'cisco a Ruvera, qui postea Papa factus, S IXTI IU. nomen assumst, ad Concilium missus est basileense, in eoque eruditionis ac prudentiae suae merces ita explicuit, ut Patribus conscriptis a mirationi esset. SI XTVS IV. episcopatum, aliudve egreg um et destinaverat beneficium, ideoque praesenti aliquando dixit: fili.
iam a .abis 'ete, quod vim nihil tibi negabimi , quod ct nostram astumationem. st tuam eonditisnem decebit. Tum ἐβε hortatin est Papam, Da admistraret magnam suam functionem , quo , cam venerit magum
.vium Pastor, dicere posset: Euge, serve bane ct fidelis, intra i. gaudiam Domiri tui. Reponente autem Pontifice: mst nobis eura Gνunt, tu pro te aliquιd pete r nihil aliud rogavit . quam ut sibi ex
bibliotheca vaticana darentur Biblia ebraica S graeca. Quae &facile impetravit. Sic ille binos istos codices lautissimis Si amplis.. simis beneficiis ac dignitatibus, raro, immo rarissimo exemplo. Ionge anteposuit. Erat lc oser superstitionum atque corrupimiarum, & quasi prieambulo ae propheta reformationis ecclesiae atque academiarum, vindex autem S propagator purioris doctrinae.& sine qua illa sordet, sancta studiosus vitae. Summa igitur eruditione, Zelo spiritus, nobilissimisque virtutibus quum coruscaret, mirum non est, Lucem mundi appellatum esse. Sed lux haec. si praesentem respicias vitam, non suit, nec cise potuit perpetua. quippe quae exstincta est in patria anno I 8'. aetatis praeter propter o. Scripta eius. adhuc φxstantia, sunt sere illa, quae hune
Iam sequentur Tractatum, atque a nobis recensebuntur: cetera enim disparuere, aut a Monachis mendicantibus eombusta sunt.
In libro ecclesiastico monasterii spiritualium virginum eivitatis Groningensis, ubi exuviae eius depositae sunt, naee leguntur:
Auno Domini I 8'. ve rabitu dilatus Hermanni, egregius doctor sacra theologia, ct in ut na , s graea s Febrea lingua multum erudιtus, ct in tota philosophia quasi naeiversalis. Idem a Luthero
Praefat. in eius Epistolas vocatur vir admirabilis ingenii, rari lcmagni spiritus, quem Sc ipsum appareat esse vere theodidactum quales prophetaverit fore Christianos Esaias. & ab Vbb. lib. 3o. Rer. fris primus Germanorum . qui ex litteris excellens Para IV. In q. A a nomen
203쪽
Io. WES SELI & aliorum ad ipsum Epistolae. Cum Pra fatione Mart. Lutheri , qui de eo ac seipso testatur, utriusque spiritum adeo conspirare in unum, ut, si antea sibi fuisset lectus, hostiabus suis videri pomisset se se omnia ex illo hausisse. In illis au - tem Epistolis multa disputat contra, vulgarem de indulgentiis Spurgatorio sententiam, docens, Indulgentias esse pias fraudes qui, us populus in officio contineatur: Clavem persectae earitatis esse ministerium, non imperium: Solum christum dare induugentias a poena & culpa : Ministrum Christi solvere S ligare soluta & ligata in caelis: Purgationem animarum optimam, esse pi tatem ad omnia valentem; Revelationes, spirituumque apparutiones, nisi grano salis temperentur, periculosas & illusorias esse: Salubre esse pro mortuis orare, si tamen in gratia decesserint: Mis am nihil aliud esse, nisi commemorationem passionis Christi &commemorantis compassionem, &. sive ceIebretur, sive non animas in purgatorio,quanto compatiendo profecerint, tanto ettius eniti ad
regnum illud coeleste, ac beatum: denique de Magistro Ioanne de V alia ait, saepe se veritum, ne periculum incurreret temeraria sua locutione, quae, licet scholasticae subtilitatis, S sortassis etiam catholicae quid veritatis haberet, ad vulgus tamen indoctum Splebem incapacem non sine scandalo proferri potueriti Neque praetereundum nobis est, quod Lut heei Praefationi subiungitur, vaticinium ἔμισυ, quo M. Ioanni Ostemi pio, canonico templi S. Lebuini dauentriensis, ipsum ad illum victurum diem, quo
doctrina recentiorum S contentiosorum istorum theologorum, Thoma & Bonaventura, Sc aliorum eiusdem farinae, ab omnibus vere Christianis explodenda sit. EIUSDEM Farrago. In qua tractatur i de Dei providentia. G de causis, mysteriis & effectibus dominicae incarnationis. 3 de dignitate & potestate ecclesiastica. 4 de sacramento
204쪽
paenitentiae, ac potestate ligandi & solvendi. 0 de vera commurnione sanctorum, thesauro ecclesiae, fraternitatibus', meritis alie nis, fundationibus missarum, aureolis, & potestate Papae in remis sione culpae & poenae. Q de purgatorio. In omnibus fere hisce capitibus purior & exactior eius est doctrina, quam quae publice in scholis & ecclesiis sonabat. . ΙDEM de Sacramento eucnaristiae & audienda missa. Inhoe tractatu docet, dum Missa celebratur, neque legendum tibi neque orandum quid aliud, sed commemorationem faciendam
mortis Domini: etiam calicem Domini iuberi nos accipere coni- memoratione, magnumque ex commemoratione fructum oriri r corpus & sanguinem Christi, si corporaliter tantum sumantur, occidere; sbiritualiter autem accepta, vivificare; fide etiam accepta spiritualem vitam operari: omnem sapientiam nostram, iustificationem, redemtionem, in passione Domini, neque haec, nisi digne percipiendo, nos consequi, non autem digne percipi, nisi commemorando, conservando, conserendo, diiudicando, ruminando, atque amando e nullis nostris iustitiis nos dignos effettanto sacramento, di tamen iuberi manducare : vere probare seipsum, & corpus dominicum diiudicare , qui imbecillitatem &insipientiam suam agnoscens, remedii impetrandi caussa accedit.& hune fructus reddi participem. Hisce subiunguntur i Collectanea quaedam ex SS. litteris de magnitudine passionis domini Ie su Christi. M Tractatio de incarnatione Verbi. Praemittitur a tem Epistola ad Sororem sanctimonialem, in qua scribit: ne putet sua se munditie posse mundam inveniri in conspectu Dei: neminem suis meritis, neminem sua iustitia salvari: si cum pia
intentione recogitet amatorem S sponsum suum, pro ipsa let-vanda traditum, non iam praesentem complexuram, sed inhabitantem in triclinio cordis, immo manducare & bibere carnem & san uinem eius: non hic proelio & certamine, non exacto ieiunio aut horrido cilicio, non corporali labore opus esse ad fructus
passionis ae mortis Domini sibi adplicandos, sed quieto desideatio, dulcibus lacrimis, fidis osculis, placida assessione ad pedes Iesu '& sedulo pietatis exercitio, di quo etiam dignus paenitentiη
205쪽
HERMANNI EinseItio bedenchen von der Reso aistion, Simplex iudicium de resormatione ecclesiarum Electoratus coloniensis. Marpurgi Isqs. In principio quidem libri legitur annus is 4. sed in fine alter ille, quo lider prelo exiit, expressus est. Prima editio in lucem prodiit Busschovii. secunda Bonnae
A. Is 3. tertia ibidem A. Is . latina eius translatio etiam Bonnae A. Is s. Sed germanica tamen clarior est 6c amplior. In praefatione narrat reverendissimus Archiepiscopus, 'e se eum conscientiae ratione, atque ut Ecclesiis succurreret suis, tum ex obediisentia erga sacratissimum Imperatorem, qui cum Nuntio apostoliis eo in nuperis Comitiis ratisbonensibus omnes Epist os christianam & ecclesiis salutarem reformationem ius erit suscipere. item consentientibus S approbantibus, immo flagitantibus terratum suarum Statibus, adhibitis etiam in consilium & subsidiumviris quibusdam piis, prudentibus & doctis qui erant Mait.
Phil. M. ehi hon, & Io. Pistarim, utilissimum ae necessarium reformationis opus aggressum esse, ac praesentem librum
c factum autem hoc per conscriben cum curasse. Sed ille displicuit Canonicis templi cathedralis coloniensis, qui ei per
Ioarinem Gruperum, ut aiunt, opposuere Antidi dama, eine Ge-genberichiung) in cuius praefatione, post magnam vim eonviciorum in Lutheranos . claris Verbis assimant, sub imperio Turiaratum malle se st vivere, quam sub Magistratu, qui Reformati nem illam sequatur, atque defendat; multo magis autem Papaeromano, qui non cessavit sulmina sua vibrare contra pium Uectorem, cuius auspiciis partus ille erat editus. Neque etiam apis probationem invenit sive EuctorM sax'nisi, sive Lmherii ille enim putabat. doctrinam non plane puram hic fluere, multasque emtimonias, quae tamen minime tolerandae, speciose incrustari; hie autem, eius auctores nimis molliter, praecipue in articulo de s.caena, ubi non satis clare exposuissent realem Christi praesentiam. ει oralem manducationem, Incedere. Quod vero ad contenta huius Reformationis attinet, sciendum, in ea disseri de doctrina usu sacramentorum, & eaerimoniarum, cura animarum, εc cultu diuino. usque ad Concilium liberum S christianum, vel emenia dationem ordinum S. Imperii romano- germanici. Vide Suhem
dorsu Luthermisinum germanice reddi p. zao8.
206쪽
- - Dum 'Hemannus, Comes de Uda, Archiepiscopus coloniensis, S. R. I. per Italiam Archicancellarius, & Elector estphaliae de Angriae Dux, Episcopus paderbornensis, vir, uti Gua-- Iib. XI. 224. testatur, miti ingenio, ad haec pius 8c verbi divini sedulus Iector, ει devotus pro divina illuminatione invocator, a Pontifice
tamen propter eceptum reformationis opus excommunicatus, su
rum periculo potius, cruam rei familiaris ae dignitatis dispendio territus, ultro coloniensi archiepiscopatu eique adhaerentibus h noribus cessit anno Iss. 6c privatam vixit vitam usque ad annum Issa. quo aetate gravis Biverint, pago dioeceseos coloniensis, obiit. Melch. Adam. in Vitis theol. aio. Sechendars Lutheran. 22 I. da in p. 4 I. soy. Π6. 786. Mutis Hist. concit. trid. 2o2. 44I. Lutheri Col l .meniat. Melanchthon Epp. P. I. a I. 6c in Consiliis theol. latin. ns. Chytram Ilist. avg. cons. Du Piu T. XIII. de la biblioth. ecclesiast. I24. G. Arusia Hiae eccles. 8c haeret. P. II. 324. PDηπιν Hist. pae. westphal. Ir. P. Don in mertensis Mesiberichi.
P. II. 334. Acta erudit. A. I684. 6
Ludoviet Εllies DU PIN Disertationes historieae de antiqua ecclesiae disciplina. Coloniae Agrippinae si non Parisiis, aut
stelaedami 169i. Antea prodierant Parisiis anno Is86. dc re censentur in Tomo I. Suvlam. Actori erudit. p. Agitur in iis de se a te distributione eeelesiarum, se a iudiesorum ecclesi sticorum, excommunicationis antiqua ratione, & primam romani Pontificis. Et in I. quidem Dissertatione docet, Metropolitarum aut Patriarcharum dignitatem nec a Christo, nee ab Apostolis insitutam, sed ex sola Inmerii distributione it urbium ipsarum praerogativa repetendam este. In II. eontra Christianum Lupum, a Metropolitani di Synodi provinciae iudicio provocationem ad rom.
Pontilicem, nec canonibus veteris ecclesiae eongruere. nec exemplis in hane rem adduci solitis stabiliri posse. In III. Primis e
clesiae saeculis non solos Episcopos, sed cum eis Presbyteros, a cedente non nunquam fidelium lateorum consensu, excommunicationis iudicium in noxios exercuisse; postea vero obtinuisse
morem, ut Episcopus it Gerus soli, sine consilio plebis, excommunicationis sententiam serrent; Episcopum autem vix unquam sine Clem ab ecclesiae eommunione aliquem exclusisse: Iaicum
vel clericum peccantem ad proprii episcopi tribunal deserri opor- Aa 3 tuisse:
207쪽
testi: Iaicum vel clericum recursum habuisse ad Synodum provinciae, ratamque esse habitam talis Synodi sententiam: non conissultum esse. Reges, etiamsi queant excommunicari, ecclesiae comis munione privare, nec regna integra, provincias, urbes. 'b Regis aut Magistratus peccatum, sacris ossiciis interdici licere; in moris tuos autem analogam tantum S impropriam excommunicationem cadere. In IV. B. Petri primatum non posse ex dictis Matth. I6 I8. I9. & colligi, ecclesiae autem romanae primatum supra ceteras orbis ecclesias traditione niti. In V. Pontifices romanos non esse in iudicando infallibiles. In VI. Potestatis ecclesiasticae immediatum subiectum esse universam ecclesiam: ipsos Pontifices ultro concilia convocasse, tanquam ad dirimendas eo troversias necessaria: concilia pisanum, constanti ense & basileense, a tribus legitimis Pontificibus Uprobata, definivisse, Papam Conciliis generalibus inseriorem este S contraria Scheistratia a gumenta vim ac valorem habere nullum. In VII. Pontificem aut Ecclesiam nullam habere in Reges, eorumque bona auctoritatem
directam, vel indirectam: nec posse Reges ab ipsis ullo deponi modo, aut eorum subditos a fide di obeatentia eximi. LXXXIII. Conradi T R E U Von Friedefleven de Bonis ecclesiasticis. Freybergae trio. Germanice. Exponitur hoc libro, I cuius eois tum sit possessio & dominium. χ) quis illa spoliet, aut recte adis ministret. 3 Quo modo ad vere christianam, 'mnibusque Statubus utilem possessionem & usumfructum reduci queant. Conr. Treu Von Friedefleven sive hoc nomen sit verum .si.e fictum floruit A. Is o. quo librum istum scripsit Delmen-horstii, sicut ex epistola patet dedicatoria, in qua defendit Protestantes aitque, animos eorum a seditione esse alienos, pronos autem ad pacem & concordiam . multumque iniusti variis passos modis. Ut adeo hinc constet, & ipsum ab eorum fuisse partibus.
Georgii WICELII Dialogorum de rebus religionis libri
tres. Lipsiae Etiam germanice. Colloquuntur Teuto, civis euangelicus, cure, pastor euanselicus, defensior ecclesiae romanae, Urι---, neutri parti addictus, pacis autem &concilia-
208쪽
I9reonciliationis cupidus , 6c Patιmon, quasi iudex, eorumque, quae orthodoxe dicta sunt, confirmator. Atque in Praefatione, monstratis pacis ecclesiasticae commodis, contentionum autem & rixarum damnis, auctor censet, utramque partem aliquid cedere debere; 8t hue ipsa etiam colloquia directa sunt. Ad faciendam autem concordiam, tria putat deliberanda esse, I. de missae sacri. ficio. 2. de distributione sacrae coenae, sub una ne, an sub duabus speciebus. 3. de multitudine missarum, quae quotidie in ecclesiis S privatis locis celebrantur. Ioannis FIS HERI, episcopi roffensis, Resutatio arti Io-rum XLI. Lutheri, in linguam leutonicam translata a Casp. Metis f-Lris Lipsiae ing. Articuli illi agunt de essectu sacramentorum. peccato originis, metu moribundi, poenitentia, consessione peccato rum, absolutione, communione sub una, indulgentiis. exeommunicatione, potestate Papae, auctoritate Conciliorum, condemnatione Io. , bonis operibus, haereticorum supplicio, bello eontra Turcas, libero arbitrio, purgatorio, di ordine Mendicantium a
Io. Fiseber, qui anglice Euhιν scribitur, angius, ex dioecesi eboraeensi, primum Goctor 8c eancellarius universitatis eantabrigiensis, deinde episcopus rogensis Si informatorPrincipis regii qui rex iactus nomen adeptus est HENRICI II X. magna eius floruit gratia: sed & eadem excidit. quum expulsionem resinae CATHARINAE, & abrogationem auctoritatis pontificiae adprobare nollet. Atque odium S ira Regis vires aequisiverunt, cum PAVLVS III. papa pileum captivo cardinalitium missset: hine enim commotior Rex factus est, magisque exstimulatus ad propositum suum exsequendum, ita ut A. Ins. securi eum percutiendum curarit. Quod supplicium patiente tulit animo, nee imprecatus est persecutori suo. Trium fuit linguarum peritus, vigilans in episcopatu, ita ut quotannis omnes ubi commissas ecclesias visitaret, in sisque sermones ad populum ederet, admirabili vitae sanctitate ornatus, summeque ueneficus S liberalis erga pauperes di egenos, non quod tam opimum haberet episcopatum, ted quia frugaliter vivebat, geniumque defraudabat suum , ut haberet, quo miserorum egestati atque inopiae succurreret. Sed di ingenii monumenta, quae reliquit, commemoranda nobis sunt: scripsit enim
209쪽
enim Mettionis LM, i de variis doctrinis papisticis Confutationem. Defensionem Assertionis HEN RICI IIX. Regis Angliae de VII. saeramentis contra Captivitatem babylonicam, Librum de veritate eorporis & sanguinis christi in eucharistia eou-tra Oιratia adium , dc alium de unica Magdalena contra Iod. Geb-tinaxm , Iae. Fabr- stapulensem; omniaque eius opera edita sunt Wirceburgi A. Mut 3os. R. --- de scriptoribus ecclesiast. i7. Mecb ur in Praefatione, Lexican Mnive chistor. T. II. I16. H de Catal. Biblioth. diei. T. I. ass. D. P.M T. XIV. Biblioth. eccles. I s. Val. AEHrt Εxam. proseis fidei tride
tione in S. Imperio, donec in generali concilio concordia ineatur, observandum sit, publicata A. Is 8. d. is. Maii. Francosunt ad Uiadrum, apud Nicol. sed sine anni expressione. Germanice. Atque haec Declaratio vocatur Inferim, quam mulistae secutae sunt dissensiones ac turbat; eiusque auctores fuerunt Iulius 'lutin episcopus naumburgicus, Michael moui- suffraganeus mosuntinus ac postea episcopus merseburgensis, & Io. Agri. Dia istebius. Frid. FORNERI Historia colloquii mormatiensis. Ingoustadii 161 . Colloquium isthoe habitum est A. I . inter Romano-eatholicos & Consessioni augustanae addictos, in quorum numero ab utraque parte principes erant Pet. Causim di Phil. M D-ehibou. Auctor historiam tuam vocat hactenus sepultam, a se . autem ex into ait integra fide transscristam. notisque exegeticis tam prae daneis, Quam marginalibus esIe illustratam. Praefatici agit de origine ic scopo huius Colloquii. Fridericus Forυν- , episcopus hebronensis . suffrag.meus hambergensis, S. theri. doctor. claruit anno 24. saeculi XVII. de plura edidit. nominatim Panopliam armaturae Dei adversus omnem excantationem, magorumque ic sagarum insidias Sermones de custodia angelorum, Rosam pentaphyllatam. seu devotionem augustissimorum vulnerum domini Iesu, IV. libros de malo temulentiae. Palmam miraculorum ecclesiae catholicae, di in primis B. Ma-- Digiti Lod by Coosl
210쪽
Ioan. BUSAEI Apologeticus disputationis theologicae de
persona Christi, in moguntina academia adversus Vbiquitarus edi. tae, oppositus Steph. Geriachio. Moguntiae Is88. Io. Busam, noviomagm, Societatis Iesu theologus, dedit Instructionem de modo redie meditandi divina, Paralipomena Petri blesensis, Io. Trithrmia aliorumque nuper in typographeo mo-guntino editorum, Enchiridion piarum meditationum in omnes dominicas, Sanctorum sesta. Christi passionem ite. Uiridarium christianarum virtutum ex S. scripturae Patrumque sententiis con- 1 ructum, Paradoxa &ώ-me selini, & Panarium adversus animi morbos. mundoque valedixit anno Ici I. cum vixisset annos s . Alet His Hist. scriptori Soc. Iesu p. 37 . di mitte Diar. biograph.
Nieolii VIGNERII Dissertatio de Venetorum excommuis nicatione,' adversus Caes. Baranium, Ε. R. Cardinalem. Francaia furti isI7. In qua vera excommunicationis ratio, tum ex S. scriptura, tum ex antiquis Ecclesiae christianae monumentis breviterti dilucide demonstratur. Cui propter amitatem argumenti ad iuncta est Christitanorum Reip. venetae civium & amicorum ad antichristianam Card. BaraWii Paraenesin Responsio. In utroque scripto sortissime negatur, Pontifici romano competere iurisdictionem in Summas potestates. Nicol. V igneriis, gallice riguier, natus Barro ad Sequanam
in Campania, familia non quidem obscura, attritis tamen opibus. ob bella civilia solum vertere coactus, in Germaniae Principum aulis aliquandiu medicinam fecit. donec ab H ENRICO IRhonorifico stipendio invitatus Lutetiam venit. Inter philosophiae Et medicinae studia magnam quoque historiae omnis di temporum sibi acquisivit cognitionem, unde enata Commentarius de fastis opus chronologicum, Chronicon burgundicarum rerum, & Historia ecclesiastica; cui tamen ultimam ipse manum non potuit adhibere: et enim immortuus est armo Is96. aetatis σύ. uanis lib. Ii7. p. 77I. δε Dr- P. II. de histor. p. 2s8. Baecur Bibliograph. crit. 377. Aurea monita SOCIETATIS IESU, edita a Theophilo Param. με. Bb Eu