장음표시 사용
211쪽
Eulalio. Placentiae sine anni expressione. Quae in tractationis initio vocantur is ita privata Societatis Iesu, di eum in finem seripta sunt, ut Societas ista conservetur, dc augeatur. In Prae satione continetur quasi panegyricus, in lausm Iesultarum. Sed, quae adduntur, Italorum lc Polonorum quorundam de Iesuitis Testimonia, & Prosa in eorum laudem . minime promoventeorum laudem S gloriam, sed artes di vitia ipsorum detegunt. Placet autem mihi, immo perplacet Piaeeu aequitas S modestia,
qua in libro de Scriptoribus anonymis, cum leuiitica & Antilesui lica recensuisset. p. 37o. probe distinguit inter ordinem S singula eius Membra dicens, si aliqui, aut multi, plurimive, in illo
ordine exorbitant, id tamen toti Societati non temere tribuendum, sed pietatem, virtutem, industr. am, aliasque insignes dotes, S de Rep. christiana ae litteraria contracta merita, quibus Societas illa fulget, grato animo agnoscenda, debitisque laudibus celebranda esse, cum nullus sit ordo, qui non suos habeat sucos , suaque carcinomata; propterea autem totos ordines non esse culpandos, damnandos, ac reiiciendos. IUuitrea per unitas Belgii Provincias negotiatio. Ex Frane- herano exemplari recusa A. 1616. Videbis hic, ait auctor Praefatiunculae, quibus artibus, quantoque studio, ex R. P. Bernardi Oliverit, provincialis S. I. per Belgium, praescripto, suam, quam vocant negotiationem in unitis Provinciis Iesu itae exerceant, id
est, pontificiam religionem cum dominatione iesuitica, in Ecclesiae it Reip. reformatae perniciem, propagare conentur. Petrus Suavis Polanus, contra Ssortiam PAEEavicinum , & Scipionem H nriei defensus ab A ME LOT Io de IaΗoussala. Curiae Nariscorum Amelotius, sive larvatus D/la Matha Iustual, versioni suae gallicanae Historiae Concilii tridentini Sarpianae Praefationem praemisit, in qua ad pleraque Passavicini & maerici argumenta, contra Sarpium allata, respondet. Atque hanc Praefationem in latinum convertit Io. Christoph. Lyriet, eamque hic exhibet. . t ἀιla mussata, gallus, Resis christianissimi in amplissi. ma adsereniss. Remp. venetam legatione secretarius, floruit mediosaeeulo XVII. & ultra, strissitque etiam idiomate suo, h. e. gallicano, Tiberium, sive Diticursus politicos super Tacitum. erudit. A. I686.-& Piacci de pseudon. p. 4ss.
212쪽
Paxlvi Iesipo. Cois r. I Deum ' ne Io. Christoph. Lur,eto Ioannis Georgii, antistitis quondam vinariensis, ut videtur, frater, postea Pastor & superintendens mon- 1ldeliensis, lam anno i686. ingenii sui monumentum erigere , studiique litterarum fructum edere valuit. PAVLI IOSEPHI Scala vera Ierusalem. Viennae Ig26. ae prius, ut Wolf- Biblioth. hebr. p. 's . indicat, Isia. 8. Qua ex veteri & novo testamento . praecipue autem ex revelatione Ioannis & Danielis monstratur, V. T. esse sublatum, di quo modo vera fides christiana sit cognoscenda. Speciatim tractatur de Messa, ecclesia Dei, Mahommικε, antichristo Da.. 8. Apocalypsi Iohannis, revelatione IV. libri Esdrae, divinitate Christi, divinitate Spiritus sancti, & Trinitate. In Praefatione, sive dedicatione ad
FERDINANDUM II. Imp. extollit Ecclesiam romanam, Lut breum & ca vinum ut haereticos traducit, narratque, se Nori-bergae audivisse Io. δε-bartum quem Savarthum appellat Ioannis Apocalypsin pro concione explicantem, S aliquot dies, in praesentia Senatorum scholarcharum, collocutum esse cum Pastoribus aliquibus, atque etiam tum, sicut nunc, cum scriberet ederetque hunc tractatum, fuisse caecum, in eoque se exponere caussam, cur romanam sibi delegerit ecclesiam. Pualis Iose b, rabbi antehac posnaniensis, conversus & ba.
ptizatus iudaeus, vixit initio atque in adolescentia ciculi XVII. leseripsit, indieante id Biblioth. hebr. p. y ex U. T.&Tal-mude. Christum esse verum Messiam, A. I6ia. 8. Nisi forte hieliber idem est, qui prior. LXXX U. Seripta varia de necessitate reformationis Ecclesiae romanae, S Tridenti concilii iniquitate, ab Herm. C O N RIN GIO collelia. Heimstadii isso. Atque illa sunt i Georgii WΙCELII Via regia, sive de controversis religionis capitibus conciliandis sententia. iussu FERDINANDI I. Caesaris A. is6 . ab auctore iam sene conscripta. Percurrit auctor omnes Articulos Augustanae consessionis, atque de iis candide ac libere iudicat, suorumque, ubi opus est, ulcus etiam tangit. Non enim tunc, cum haee scriberet, lutheranus erat, sed romano-catholicus, neque
affectibus indulsit, aut simulatorem egit, sed ex animi sententia locutus est. Atque ideo p. II. his utitur verbis: Bb a partis
213쪽
partis novum ae falseum nequo probamin, neque prepugnaudum suscipimur, quicquid garriant mali subicacas Magistrι. Stamus immotι ιn pro--μηe Eeclesia Dei, quam catholicam ct apostolicam credimis , nee discedimus a scriptis didacticis, qua nostro nomine divulgarunt typographi, nisi solidiora doceamur , primam e Scripturis sanctis, deinde ex Patribus ecclesia vetustissimis , 30 remo argumentis probabilib- , non sphisticis, nee
haretieis. Et de eius cin domatibus Ecclesiae romanae orthodoxia testatur Salsora Biblioth. erit. T. II. 2 7. De Regia vero hae via vide Lue. Ossandrum Hist. eccl. cent. XVI. 2o3. Io. Frid. Marerum in Syllose scriptor. de Roma reconcit. 63. Epp. p. tu. 8t in Struvii Actis liter. T. I. sest. III. I . Mi/Vare Biblioth. erit. Τ. Il. 242. & conringium in Dedicat. epiistola praesentis scripti, qui in eadem pluribus disserit de corruptione morum S doctrinae in Ecclesia romana, adeoque necessaria eius reformatione, ab
Imperatore, Resibus & Principibus eχpetita, sed a ConciIio tridentino non, uti fas erat, instituta; hinc CAROLVM V. Caesarem, etiam post definitionum tridentinarum de peccato, iustificatione, sacramentis in genere , baptismo S confirmatione publicationem, in suo Interim, improbatis illis, alia, nee leviter diaversa sancivisse; eius autem fratrem FERDINANDUM. huiusque filium, Bohemiae tum regem, Maximilianum iam finita &conclusa omni illa tridentina Synodo, de reconciliandis religionis dissidiis alia plane consilia agitasse, G. Cassandri S G. IVDelii, doctrinae di moderationis Iaude celebrium ea tempestate hominum, sententiis exquisitis: nihil minuisse Ecclesiae romanae mala per tridentinum Concilium, sed in universum potius austa, nec eius reformationem sperandam, nisi pia Resum cura intercedat; nostrum autem esse, bono exemplo emendationem istam provocare, sopitis intestinis nostris dissidiis, omnemque dare operam, nostra ut moderatio Innotescat omnibus, nec promiscue omnia illius membra, quorum simplicitati de indulgentia Domini venia concedi potest, condemnare. In Praefatione idem Conringius agit de Wie.lii & binis hisce eius scriptis, eaque genuina esse, contra Er-barmannἰ Obiectiones evincit, hoc etiam addens, non illa in id scripta esse, ut vulgarentur, sed pro scriniis caesareis, ideoque nunquam edita, nisi inter Centurias lectionum memorabilium Ioan.
imisit, esse autem libellorum horum eam dignitatem, eamque
214쪽
eruditionem & pietatem, ut omnino debeant a quam plurimis legi, quibus Ecclesiae & Rei publicae salus eordi sit. 2) Appendix
de abusibus ae incommodis quibusdam Ecclesiae romanae, in causa propria deprehensis. Et post eam ostendit, superbum fastidiaum concordiae quaerendae in caussa fuisse, cur opera inanis sumptast in Colloquio wo aliensi. & cur Concilium quoque tridentinum citra bonam frugem di lutum sit. 3 ΕΙ USDEM Elenis elius abusuum corruptelarum deformitatum, vitiorum S deliquiorum praecipuorum in Ecclesia romana. Scriptus ad M AXIM LLIANUM II. Imperatorem romanum, anno, quo auctor iam septuagenarius vita decessit, is 3. 4 EIUSDEM Via pacis inter ditardias ecclesiae. Iudices inter utramque partem esse de- here Patres ecclesiae, tam graecos, quam latinos. s) G. C A S S A N-D RI Epistola ad Nicelium. Seripta A. Is6s. in eaque contin tur laus ut viri eruditi, & pacificandae ecclesiae idonei dc promissio Consultationis ab ipsb scriptae. 6 Pars ultima libri Desid. ERAS MI de amabili Ecclesiae concordia. Scripta A. ad Psalmum 83. Conrietu iudicio libellus hic est dignissimus Iectu. elegans nimirum, doctus, disertus, uno verbo, totus erasmianus.
) Consilium de emendanda Melesia romana, iussu P A V LI III. Papae conscriptus. A quibus ἶ Α quatuor Cardinalibus, duobus Archiepiscopis, uno Episcopo, uno Abbate, & uno Magistro S. palatii, videlicet Case. Contareno, Io. Petro cara , Iae. Sadoleto ginaldo polo; Fria. Fruclo, Hieron. Aisandro; Matthaeo Giberto, Greg Coriola , & Thoma Radio. Qui sane aperte dc eandide a nsus tollendos indicarunt. Vide Gerhardum Consess cathol. p. 44. I litium in Dedicat. Histor. Synod. nation. inter Reformatos in Gallia M& Acta εrudit. A. I 6's. I37. 8 CAROLI V. Imperat.
Epistola ad Collegium Cardinalium. ut, negante seu differente Pontifice generalis Concilii indictionem , ipsi indicant. Scripta
Α. Π26. eo tempore, quo Imperator propter duo acuIeata & acerisba Brevia iratus erat Papae. CLEMENTI VII. nominisque pontificii auctoritatem per omnem Hispaniam aboluerat. Et G ta stis eam primo Constitutionum imperialium volumini inseruit. EIUSDEM Protestatio adversus Concilium Tridento seiv
Io praetextu Bononiam translatum, per Iac. Mendo'am Romae i stituta. Altera Protestatio, Bononiae instituta, eadem paene atque
215쪽
h.Cest Fragmentum epistolae ecclesiasticorum Germaniae
Principum ad PAVLVM III. Papam in conventu augustano scriptae A. Is 3. Qua petunt, Concilium in pristinum locum lcstatum ut restituat. eademque opera essiciat, ut expulsis errorum
tenebris, omnique dissidio procul ab ecclesiastica doctrina. atque animis hominum profligato, reddatur lux pristina Ecclesiis Germaniae. It Petitiones oratorum FERDINANDI Caesaris, Legatis pontificiis in Concilio tridentino anno- . Iunii exhibitae. Sed non erant ad palatum Papae, sicut nec paria Regis Galli rum Postulata; ideoque obtineri non potuit, ut in deliberatio. nem Patribus proponerentur. ia) Augustini BAUM GART NERI Oratio. nomine inberti Bavariae Ducis habita in Concilio tridentino , M. Iunii A. Qua petit, ut turpes Cleri mores repurgentur, coniugium clericis permittatur. & prohibitio tollatur utriusque speciei. i3 Scriptum FERDINANDI Caesaris oratorum. Tridentini Concilii Legatis A. issa. d. 27. Iunii exhibitum. o petunt calicis benedicti usum non tantum pro Bo- hemis, sed etiam pro incolis aliorum regnorum S provinciarum Imperatoris: plurimos enim esse, qui illum sibi postulent; misgant etiam . Archiepiscopo pragens ut liceat sacerdotes ordinare Calixtinorum: eos enim illi,& Papae romano submittere se velle.. Andr. DUDITHII oratiuncula, habita Tridenti A. 1 62. Itidem de ealicis restitutione. Admonitio oratorum gallicorum ad Legatos pontificios, exhibita 3. Iulii issa. Et ipsi urgentesicis distributionem, commemorantes pariter Galliae Reges inde iam a M amplius annis eo die, quo coronantur S consecraniatur, eueharistiam sub utraque arcipere, similiter etiam monachos
non conficientes statis quibusdam anni diebus. 16 F Ε R DIN ANDI Caesaris Epistola ad PIVM I V. ponti max. de rectius instituendo Concilio tridentino. Qua vitia. qu ibus la borabat Synodus, haud pauca attinguntur: eiusque meminit non tantum Pet. Suavis, sed etiam Thu/η- lib. I Alia ιι-d m ad PIUM IU. de calicis communione, & connubio sacerdotum. Illam
quidem Papa concessit, hoc denegavit. l8 A L B E R TI. Bavaariae Dueis. Epistola ad Pium IV. Qua rosat, ut saltem illis in dulgeatur sacri calicis usus, qui ita persuasi aliam saniorem ad
monitionem non admittunt. I' Considerationes super matrimoniis Diu 'asti Cooste
216쪽
P IV. Cassaiιῶν. Rrdinan iis L. monio sacerdotum, Romae exhibitae. zo PII IU. Breve ad Henricum iuniorem, Ducem brunsvicensem. Scriptum I. Septemb. A. & narrans ipsum, ad instantiam Imperatoris, consilio delectorum aliquot Cardinalium S aliorum piorum virorum, maioris mali declinandi caussa, Praelatorum quorundam Germaniae arbitrio commisisse, ut, si ita visum esset, facultatem sacerdotibus darent communionis sub utraque faciendae, ita tamen ut sumentes sint contriti & consessi, catholicam religionem ac fidem tenἡ-ant, atque Ecclesiam romanam, sub una celebrantem. profiteantur nec errasse, nec errare, denique admoneantur, Christum in.
tegrum tam sub una, quam sub utraque specie sumi. Huc reser Litteras secretiores FERDINANDI I. Rom. Imp. pro obtinenda eucharistia sub utraque, in gratiam MAXIMILIANI II. Boh. Regis, A. is6o. missas, atque a venerabili Abbate Io. Andr. Schmidio editas Helmstadii A. I i'. 4. ai) EIUSDEM Breve ad Ludolsum moerium , Henrici iunioris Ducis cancellarium. Anno S die eodem. Et huie significat Papa, se se Heri ipsius desiderio satisfacere, suique de sacri calicis concessione consilii certiorem facere voluisse. ut sciret, quemadmodum ea res se se habeat, & quod Romae actum fuit, non sine gravissima caussa &maturo admodum, pioque consilio actum fuisse intelliseret. 22 G. CASSANDRI ad Guil. nileiarium Epistola, scripta anno
In qua refertur, Pontificem summum non tantum FΕRDINANDI Imper. hereditariis ditionibus ius utendi dominiciealicis in communione laicorum permisisse, sed etiam ad Electo, res ecclesiasticos litteras misisse, quibus facultas data, eligendi di
deputandi catholicos sacerdotes qui sacram coenam tam sub utra
que, quam sub una, dispensarent; FΕRDINANDUM doctos
S prudentes viros convocasse, qui deliberarent, quo modo ex Pontificis praescripto quam decentissime sacrum epulum adminustraretur, eiusque deliberationis formam ad Archiepiscopos Electores transmisisse ut eam expenderent di, si quid addendum videretur, libere candideque adderent: atque ita factum ut 8c ipse rogatus sententiam suam ad illam deliberationem adiunxerit; sed nescire se, cur hoc negotium huc usque quasi suppressum re occultum lateat. 23 FERDINANDI I. Edictum per Episcopum gurcensem Viennae in templo S. Stephani 29. Iul. A. Iss .
217쪽
aoo carahia Austr. Maxis tauin II. Tetelibo. 3ιDIis promulgatum. Huius argumenti: Pontificem summum ex sinis
gulari S paterno affectu. ad petitionem εc instantiam Caesareae Maiestatis, concessit se, ut in posterum coena domini sub utraque celebraretur atque exhiberetur specie. a ) MAXIMILIANIII. Imp. Epistola ad PIUM IU. de connubio sacerdotum. Rogat
Pontificem. ut resarciendae pacis S concordiae caussa. ac ne amplius Ecclesiae sacerdotibus destituantur. illud indulgeat. M CAR OLI. Archidueis Austriae. ad PIUM IV. Epistola. Eiusdem est argumenti. atque remedium isthoc ocissime adhibendum esse monet. 26 M A XIMILIA NI II. Epistola ad Latarum a Schwendi. Scripta A. in . aa. Febr. Qua improbat atque eX- seeratur factum Linienae parisiensis, resque pietatis gladio diiudicandas aut tractandas esse negat. Et Conringivi p. 276. fatetur, nihil se eaussae habere, eur dubitet. num illa Caesaris manu sit exarata, multo minus, num sit ab illo prosecta: notum enim esse. Monarcham illum mediam emendationis viam tota vita consectatum . nullumque peccatum gravius duxisse, quam o sanctam summi Imperantium cogitationem l conscientiis velle dominari.
2 Valentini a TE TELEBENὶ Episcopi hil de heimensis. Instrumentum publicrum de sententia papali. per CAROLUM
V. Caesarem contemta. Quoniam haec quidem res non pertine-hat ad sorum Pontificis, eum Ioannu, tanquam perduellis S proscripti, bona pleraque. auctoritate Caesaris. Brunsvic. Duces Heuis ic- atque Ericvi Occupassent. 28 FRANCISCI Regis Gall. de Protestantium placitis sententia, per oratorem Guil. Bestatum Langaeum exposita. Quae quidem descripta est a Io. Sti Mauo lib. IX. Commentar. Cui adiunguntur eiusdem FR ANCISCI ad Phil. ianehibouem Epistola, εt huius Responsio. quae etiam exstant in Melanchth. operum Parte IV. 823. nec non ad Melanebthonem , huiusque ad Iacobum Stuemium Epistola. In illa rogat Episcopus parisiensis, occasionem rei gerendae inter mortales omnium pulcherrimae h. e. pacificationis 3 ne disserat; in haestribit Vianehthon, summam se contentionem adhibuisse, ut sere- nisi . Herus suus eoncederet in Galliam ad colloquium abeundi potestatem. verum impetrare non potuisse eo quoA metuant praeiudicia seque putent aliquanto minus vehementem. minusque pertia uacem. Fatetur. se non putare, contendendum esse, nisi de magnis
218쪽
citharisa Miseea. carolin card ubar. Ererενι- . Et necessariis rebus, nee se velle tueri omnes ακριβολογας & ψυ--λογας ' nune autem esse democratiam aut tyrannidem indoctorum in utraque parte. qui rixentur de nonnullis leviculis rebus, & inter- dum suis affect ibus serviant; nee dissimulare. evectos etiam nostros' interdum εσγωμριενα et magno in periculo propter hanc mo- derationem se versari, ut soleant in civilibus discordiis moderati eiu ves utrinque male accipi, planeque sibi fatum Theramenis impendere vereri. Σ')CATHARlNE Mediceae Epistola adPapam PIUM IU. de Protestantium placitis. Depromta est ex uani lib. XXIIX. in eaque illa aeque, ut Protestantes, multos abusus in Ecclesia toti
Iendos esse iudicat. 3o Postulata CAROLI IX. Regis Gau-liae . in Concilio tridentino pridie Non. Ianuarii A. Is63. oblata. Comprehensa sunt capitibus XXXIV. inter quae in primis urg
tur usus calicis S integrae coenae restitutior iisque caesareorum Oratorum mandata quoque consentiebant. inem vero ad m, , dum sint a Papa & aliis accepta & discussa, Petrus Suavis refert Histor. libro VII. p. loos. 3i CAROLI, Card. lotharingit, oratio. habita in Concilio trident. 23. Nov. I a. 'petit, ut nova dimidia per novas & infructuosas quaestiones vitentur, atque ut de resoris matione & morum. & ecclesiasticae disciplinae omnino decernatur.32 Arn. FERRERII CAROLI IX. R. Galliae legati oratio. habita eodem tempore Tridenti i confirmat Cardinalis lo- tharingit dicta, & postulata Regis contineri ait aut SS. Bibliiu. aut
vetustisiecclesiae catholicae Conciliis . aut antiquis Pontificum NPatrum Constitutionibus, decretis & canonibus. eorumque restiis tutionem in integrum Regem omnino petere. 33 Protestatio CAROLI IX. regis Gall. oratorum Ferrerat dK. Fab contra PIUM IV. Papam, in Concilio trident. A. Is62. mense Septetmbri. In causa praecedentiae, quam . ille Hispanicis. oratoribus prae Gallicanis concesserat. . Quamvis autem haec res ceterorum oratorum interventu fuerit composita, ae dubium sit, utrum hale Cratio a Farreria conscripta. in Synodo sit recitata; docet tamen
illa, quid de tridentinis negotiis viri longe prudentissimi & summae auctoritatis tum iudicaverint, nempe non videnti , Ad Roma illa gerι, ac decreta in publicum misa magis PII IU. quam Conuitia
tridentiat in . Concilio nuro libertatu antiquorum cooetuorum vestia
219쪽
ἰ in IV. Hadriamu/ VI. Gηring habita in Concilio trident. Io. Kal. Octobr. In qua conten dit, ne quid contra maiorum Regis leges. contra eius auctoritatem, gallicanaeque ecclesiae libertatem decernant; si contra se-eerint . te se eorum decretis imercedere. Hoc ultimum verbum cum quidam ex epistopis, qui aderant, non intelligerent, a proxime sedentibus quaeredant, quisnam ille esset, pro quo Ren i tercederet christianissimus. Ad quod Ferrerius. eos exauctora
dos esse respondit, sicuti olim factum ab HONORIO III. qui
epistopum calviniensem propterea tantum, quod Grammaticam
non didicisset, dignitate privaverit. 3o PHILIPPI IV. Hisban. regis oratorum Replica, URBANO II X. A. Romae data. contra ea, quae Ministri eiusdem Capitibus reformationis. ex pa te Regis catholici oblatis, responderunt. Est quidem hie libelliuin fine mutilus. minusque elegans, nobilissimi tamen are'merui, quippe qui testatur. potentissimum Hispaniae Regem serio tune
uiue ut in ordinem cogeretur romanae Curiae tyrannis immensa. Resertur etiam de episcopo bracarensi, Fr. Bartholomaeo da Matris
ursis , eum in ipso concilio tridenti dixisse. pestiserum hoc verbum esse, Papam esse domismis , ct non disyensatorem bene is raem. 36 Pars Instructionis, quam HADRIANUS VI. Papa eommisit Fran. suo ad norimbergensia Comitia nuncio, A. Isaa. mense Novembri. In qua optimus Papa eonfitetur. Deum hane persecutionem ecclesiae suae inferri permisisse, propter hominum peccata. Sacerdotum maxime ac Praelatorum, a quorum peccatis peccata populi deriventur, atque ideo Curiam papalem, unde hoc malum processeriti primum reformandam esse. 3 S. Rom.
Imperii PRINCIPUM ae PROCERUM C. Gravamina quae
adversus Sedem romanam ac totum ecclesiasticum ordinem, Numeto apostolieo in Comitiis noribergensibus proposuerunt. Herm. inrisiim, natus Nordae, Frisiorum urbe, hereditatius in maiori T-Ibstere & Sirbech, Medicinae in eiusque S P litices professor in academia Iulia, Regum Sueciae & Dan Prin-eipumque diversorum consiliarius, atque a LUDO UICO Magno, propter doctrinae claritatem, usque ad initia belli eontra Belgas suscepti, annuo stipendio mactatus, vir statura vix mediocri, sed vastissimo ingenio, memoria fidissima, de iudicio limpidissimo. immci Iuris naturalis, gentium, publici, ac philosephiae omnis petissimus,
220쪽
tissumis, praeterea philologus insignis, orator, poeta, historicus Q theologus, editis multis scriptis praestantissimis, iisque theologicis. medicis, physicis it philosophicis, item historicis, politicis, S iuris
publici, nee non philologicis di varii argumonti quorum omnium eatalogus eius Epistolis praefixus est, pie placidissimeque acquievit Α.i68 i. aetatis 7s. Vide beati viri Vitam, quae Catalogum scriptorum
praecedit, Epp. clarorum virorum, editas a Io. Brant, ic quidem Ep. s. in Anti T. II. Ia . 'Draem Monum. inedit. p. 4o . -- girum 233. atque doctorum virorum de ipso iudicia & testimonia. quae praedicto Catalogo subiunguntur. Boin burgius in Epp. p. 224. eum vocat totum suum; G νή- Epp. p. 2oa. plurimis in omni
doctrinarum genere scriptis nemini: paullo humaniori ignotum; Sebur eischiis Epp. select. p. so. virum admirandi ingenii, iudieii singularis, S immensae lectionis. Quid i usque adeo illum
solum ait in historia germanica excellere. & nostris perinde, at xe ceteris, lumen accendere. dignum, cui posteritas statuat illu- ratae Germaniae monumentum. Quin & noe addit: Mihi satis erit sequi vestigia viri. S agnoscere merita, ac reserre posteris
magnum nomen; S disp. de Henrico Leone quae est XXXII.
p. '. virum sua laude maiorem; denique Io. Bruummannus Praefat. In Comment. de episcopis p. 2I. virum aeterna laude dignum. &unicum seculi sui ornamentum. Notatur tamen a SareGasis qui
ipse est Sehurifiei sthius in Actis Sarchmas. p. 4. Morbosio Polyh. T. II. 17s. Lintrvio Praefat. in Borrichii Dissertationes, S Dan. Guil. stero disp. de Panuinio p. 23. Sed sciendum, Dissertationis illius, quam Mosterin tangit, respondentem, non ipsum Conrit1-gium, auctorem fuisse. Et cur a scriptis theologicis condendis atque edendis non abstinuerit, ipse prodit in ConmVianu p. I37. Latitavit etiam sub larva modo Irenat Eubuli, modo 0rraei Thra1 maehi. Adversarii, quos vel ipse oppugnavit, vel qui eum opis
pugnarunt, sunt Rquentes: Io. Mulma mia, Valerianus Christophorus Havnota, Vitus Erberma--.Fratres mateuburchii . Dionysius Aeg. Strauchim, Io. Otto Tabor, Ol. Barriaehiis, Colaniensis quidam, sive Anticonringit auctor, & Matthias Herm. CONRINGII de purgatorio Animadversiones in Io. Mulmonum, & Programmata sacra, circa dies festos publice C e a PropO-