Historia bibliothecæ Fabricianae qua singulis eius libri eorumque contenta et si quae dantur variae editiones augmenta epitomae versiones scripta adversa et hische oppositae apologiae sive defensiones auctorum errores et vitae doctorumque virorum...

발행: 1721년

분량: 565페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

c in risu ru restimonia condemnatum. ColonIae ad Spream l7q4.

ra: ,st Papius se id animo scripsisse, atque eum in finem , ut It eonverteretur. Addidit etiam Praelationem seu Misto-Imgius com ex ς φ . eollegae suo, iam ver neri, adversus Ittigii sententiam. R,silii S C Η MIDII Klarer bemeis, Perspicua demonstra-

nova falsi te inismi Iesensione sua, ab Huberianismo in in m -- so liberaverint. Francolani di Lipsiae I o Itiu'ex prolata agit de mbιriani m. dg Puecianismoue telum in aggressores retorquet, quo illi Ipsum ferire Intenderant. . Andreae SΤ VBELII Rede mit Gott,. Colloquium eum Deo dreo.quod Spiritus antipietistici A. i69'. publice expola erint: Lanco i 1 oo. Et nominatim quidem D. Sarn Sebraeir , D. Iuc. Isccbιkr, D. Sam. Sebe via, M. Frid. Christ. Bueber, ex A. M Z P C L. Cui insertae sunt Epistolae ad D. Io. Geo . e . Μ' ι' in 'ri iri imn D. Io. Frid. Asuerμm, D. S/m

Ouorum omnium conscientiam fodicat, di ne ex pIetatis commen-

me studioque monstrum pietismi sacere, eumque m cultoribus suis persequi pergant. hortatur. Agit etiam de D. Io. Fecb.

Das bestiedigie ge issere, Tranquillata conscientia laser Anctificatione sabbati. A. Goy. Auctor eius est Io. ELMER,. Qui ex scriptura S. N primorum Christianorum praxi ostendit . praeceptum de abbλto, ia qu3otum est ceremoniale, Christianos

442쪽

i hisu obligare: interim bene fierii ut die dominico, qui M. Ap

i stolis placuit. 8c inde ab eo tempore. inter Christianos ad hoc ne- , - gotium observatus fuit, synaxis fiat i& eultus divinus instituaturri curandum autem Magistratui christiano, S Ministris ecclesiae, uti verum celebretur sabbatum, sine peccatorum perpetratione, sed, di sine rigore iudaico. . Scriptum hoc accurate est concinnatum.

i dilectione dignum. . . .. - S

I Io. Himer, Melna. magdeburgicus, a regimine scholae mamisi Iebiensis ad pastoratum schermekensem vocatus, per XXVI. annosi singulari eum fide, industita ac diligentia obiit, & vel XX. tracta. i tibus germahicis in publicum emisti vitam deposuit' A tro .l aetatis s3. cum dimidio. Inter illos autem sunt Vnitas spiritus vel rum fundamentum conciliandi religiones diversas: Simplex inis structio, quomodo Ecclesiae Protestantium coniungendae, atque ita reformandae sint, ut apostolico coetui vere comparari possint: l Fontangiarum delectatio, in piis mulieribus & virginibus sedatal S suppressa: & Mens cordis sui, sive magna & singularis devotio. quam nonnulli Christianorum hodie venditant. quando se ab Ecclesia Christi separantes. sine necessitate S. coenam sive soli, si-

, ve eum secta sua celebrant. -

SINCERI EUANGELICI Sendschreiben. ad Saxonu

eum aliquem theologum de vera, viva S aes iva fide. hsis. Verus huius Epistolae aues or est D. Paulus ANTONIVS, docensi in ea, fidem veram, vivam 8c activam requiri ad iustificationem. & vivam atque adtivam dici , non quia vitam S efficaciam suam a caritate accipiat, neque propter apprehensionem Christi. sed quia est vis & operatio Spiritus sancti, di iam viva est, cum Chri- . stum apprehendit. Et hanc doctrinam tuetur contra D. Io. Georg.

Paulus natus Hirschfeldae prope Zittaviam in Lusatia A. 16ci. serenissimi Friderici A usti, neredis Electoratus saxonici, a eoncionibus in bienni per Galliam di Hispaniam itinere. deinde superintendens rochliziensis, ae tandem theol. doctor diprosessoriti academia halensi, atque assessor Consistorii regii, vir' ' religiosissimus, pacisque ic concordiae amans, exhibuit Concilii tri- dentini, adeoque & Pontificiorum doctrinam publicam, di plures' - Pars IV. D 4. I ii Disser-

443쪽

4 AE Hausere. Dissertationes, ut de Insigni harinonis fidei. quae iustificat. & fides. Quatenus iustifieare diuitur, de alitate fundamentorum, ex qui- hus Principibus persuadere nituntur Professionem ndia

tridentinae. contra An 'mi alicuius, cur serenusimus N.N. romano

me litae se addiserit religioni, scriptum de ιλιαν ι sive Propitiati ne,ex r. D. M a. de Vera di filia doctrina recte dignostenda, de Dincrimine praxeos phyosophicae di theologicae de Libeis taris ruana, ex Lalhινε . ae Gemino principio aes ionum christianarum, de Redemtione per λυτρον seu pretium: di alia.

monstratio spiritualis iacerdotii omnium prudentum, Deoque devotorum Christianorum. Minthum no3. Contra P. Evinundi

Baumauui Partem I. Vocationis apostolicae romano - catholicorum

sacerdotum: Cuius etiam Excerpta hic dantur, ad q- Frohnius ex ordine respondet. Spirituale autem sacerdotium ita describit,

euod sit dignitas & ius spirituale, quod Christus fidelibus suis lu

eris in baptisino, di per unctionem Spiritus sancti in conrersi ne larghus est, in quo, virtute inhabitantis Spiritus, quotidie Deo

rata orirunt sierincia, sed & proximum suum ex verbo Dei ae. ificant, pro suo proximo deprecantur, eique benedieunt, in ea. su necessitatis baptismum administrant, peceatorum absolutionem annunciant, S. caenam porrigunt, praeterea doctrinas & opera hominum ex verbo Dei aliudicant, templi sui spiritualis curam gerunt , sancto in decore coram Deo ambulant, di sanctum perpetuo celebrant sabbatum. Io. Adolphus Hobnius, primum rector scholae Iemgoviensis, deinde ibidem pastor, postea S. theol. doctor, pastor primarius, superintenderes, Consistorii assetar, & scholarum inspector in li- hera & imperiali urbe Muhthusio, laudatus a Theo M rinteliensibus, quod in Mologicis eximie sit doctus, & invariatae Augustanae confessioni sincere addictus, quodque eius eruditionem non satis commendare possint, obiit A. I7i3.

M. T. H. M. Tobiae ΗΟΕPFNERI vnterritati Instructio. seciandum quam studiosus theologiae biennii spatio tantum potest addiscere, ut Deo di hominibus in munere suo recte &

444쪽

- MEUM .sebiis piso. i dextra servire valeat. Atque hoc opus suum ductus Mescite . , pitibus, quorum primo, de initio studioriam in renere; se . , cundo de modo rearundi laudia theologica & philo hica, ae spe, cutim de theologia thetica . polemica, exegetica seu homiletiea. , morali; item de Logica. Oratoria. Physica. Historia. ec Gerer ι phia. me dissilendum utiles hic tradi Marina , dc monita perisi quam utilia. i Tobias me sere, philos magister, eoque tempore, quo In structionem edebat, legens Lipsis, sive privatus doctor, deinde

pastor adiunctus Κlein - Gassianii in Silelia. adversarium eo e i pertus est D. Io. David. Sch-erdiuerum, quod omitteret in conis cionibus exordia, & orationem dominicam, valvisque templi hν-i mnos, qui eantari deberent, alendos curaret. Sed non tant tum ipse contra eum se defendit. verum etiam defensita est a M

, Constantini SCHUT ZII Infelix laquetra diaboli, qua

, multi clerici captivi trahuntur ad tristissima Lata Iudae Istharioth i Lipsiae fit Regiomonti nor. Oppositus Censurae L C. s. adeoque est Apologia contra obiectiones ipsi factas. Constantinus Abiitacius, viratistaviensis, Aegid. Stra νώ, &la. Musti discipulus, primum ecclesiastes in insula Stublaviensi. patria suae. ωnde diaconus in aede catharinea, tandemque pMstor ad S. Mariae, edidit Disputationem de fundamentis hypothesium astronomiae. Manes Rathmaum intempestive evoca intos. Orationem γ traxi de Studio theol. recte instriendo, cum Annotationibus, Medicamen contra Sche υν tu pomum eridos.' vindietas Insormatorii biblici Io. Amdu, di alia, atque in munere' saero. fideliter serviendo, eonsumtus est A. 1712. aetatis 6se civinum de viris eruditis gedanensibus P. I O. . . Io. VINITO RIS Specimen vindiciarum adversus sebast.' Edesedi Sehediasma de termino gratiae. Magdeburgi r o2. Censorem illum ait D. mei πbruis a gere, quod praevitum suae de termino gratiae revocatricis sententiae tantum in testimoniis theologorum quaesiverit, ipsum vero nec subiectum, nec prae' dicatum, nec nexum quaeuionis intellisere ; ceterum loca, si Iii a Ve

445쪽

- Si tui. Blneristrangia testimonia theologorum a Reebrubrutis adlat . sed quae censor evertere laboraverit, pro virili vindicare aci tueri studet. Io. Vinitor, verum ne, an fictilium hoc sit nomen. in dubio relinquo staneus, S philoc magister, discipulus fuerat D. Reehι barrit, di quoniam hic in VII. Additamento p. Ioa. scripsit, se nolis Ie cuivis assultori respondere. ideo illa eius in se partes suscepit. atque ita pietatis ossicium praestire se posse ae debere credidit. EIVS D EM Resutatio Demonstrationis I oz Nimirum Sebast. Edeardus, Log. 6c Metaph. prose r in Gymn

sto hamburgensi, ediderat Demonstrationem, ut vocat, maniis stam eontra D. Rechenbergii scripta de termino gratiae divinae. Eam hic iam examinat & confutat discipulus, ut diximus, Reis chenbergianus. Alia contra eundem, quae hic compacta sunt, eerta de caussa praetereo.

Andreae STUBELII Confessio spei certae S indubitatae. n. 1o. Christoph. Nuveseri Dei de eratae meliorum temporum

opposita. Francosurn I 6 28. Hae in Ressitatione auctor Nun- gesserum presso pede sequitur, atque, ut ulterius habet titulus. euriosa de reditu Christi, consummatione huius mundi, chiliasmo antichillasmo, conversione Iudaeorum & Gentium, & exitu antichristi tractat dilucide. EIV s D E M Novissima Antipietis arum. I oa. Contra doctores Me erum, Neumaπηum, Nungesserum , Rotthium. Inter

alia declarat, quid pietismus sit genuinus, quid antipietismus,&antipietista. Causa Dei & pietatis, Symmystis Io. Henr. numiura, superis intendentis teminensis, versibus ostensa. 16'8. Occasionem adstriptum hoc formandum sumsit auctor ex Epistola Feusthingit eirculari ad Symmystas, eo quod illa esset, certe ipsi videretur, virulenta in Pietistas & Chiliastas. In fine exhibetur Summa haeresium Pietistarum, quas superintendens sibi fingat. sigism. ΒΕΕR E N S P R V N GII Collatio eum D. Thoma It 'io de quaestione, An fidelibus & stantibus gratia divina S remissio peccatorum vere S iterato a ministro ecclesiae conserri possid

446쪽

autem affirmaverat in disputatione A. o'. die 28. Aug. Siegmund Beere 'rong, philos magister pastor ludenhainensis laudatur a Ioach. Antibarbari orthodoxiae Tomo I. ni. & T. II. sao. ab eodemque defenditur contra D. Val. Ern. La

gicae de ecclesia graecanica hodierna, adversus Resutationem Senis ehit, id est, Leonis Marac Francosurti is 66. Exercitatio historico theologica erat disputatio , ab El. Hielis conscripta, Aringentorati typis impressa, praesideque D. Io. Conta Dannbauero ibidem in academia habita. Refutatio hic etiam subiuncta cernitur. Capita autem, de quibus controvertitur, sunt XXXV. videlicet: Additio, Bboque, Aquae calidae admistio, Artolatria, Baptismatis immersio trina, Chrismatis in baptismo coniunctio, Clerosamia, Communio sub utraque, Consessio auricularis, Conis firmationis sacramentum, Crucis lignum, Descensus Christi in eucharistia, Eucharistia infantibus praebita, Excommunicatio mutua, Fiducia propriae iustitiae, Haereticorum supplicia, Idololatria,

Ieiunium, Imaginum cultus, Insernalis mutabilitas, Lutherus de verbo Dei, Matrimonii insolubilitas, & sacramentum, Mnhamme danorum testimonium. Operationes divinae. Origo schismatis, Ordinis sacramentum, Panis enZymus, Papae 2 rimatus, Polygamia successiva, Paenitentiae sacramentum, Praelanctificata, Processio Spiritus sancti ex Filio, Psychopannychia, Purgatorium, Sacramentorum numerus, Traditiones, Tubingense negotium, & Vnctio extrema. Praemissa est Epistola Christoph. Arnoldi, in qua occasio-rie calogeri Ioasaphi L sotheta multa narrat de rebus Graecorum. videlicet de pronunciatione diphthongorum S literae de derivatione vocis caleterui, de Concilio florentino, de fictilia tam ab- Iegatione Gabristis patriarchae alexandr. ad Papam romanum, quam eoncordia Graecorum S Armeniorum, de communione sub utraque , de triplici lingua 'graeca, excommunicatione tympanitica,

monte Athos, Templo Sophiae & Mosis sepulcro.

Elias

447쪽

M.firete Calavii discipulus, phili sophiae magister, ac postea theol. doctor. eiusque in patria urbe proletar publicus, antistas Mimiasterii saeri. N Gymnasii director. A. I 6. pectoris angustia & eaia

tartho suffocativo extinctus est, aetatis Io. Multis scriptΔ.. tam latinis, quam germanicis inclaruit , e quibus sunt Iequentia ἄBrevis institutio, quomodo euangeliea veritas contra pontificiam

falsitatem, secundum Catechisini ductum, modeste delendi poΩsit. Observationes ecclesiastitae in de ecclesiis tradendis orationem. Excerpta Prognostis Liachmisera iani de calamitatibus Germaniae per Regem aliquem Galliarum infligendis, Explicatio utriusque epistolae S. Petri, S. Augustium, veri salsique in capit lioribus cum pontificiis Doctoribus controversiis fidelis index δε-

ni Memoria & merita in ecclesiam Dei, Dissertatio de scriptoribus canonicis & apocryphis, contra Christoph. Sandium, uagam in Dissertationes Natalis Alexandra, Historia&necessitas reforma. rionis euangelicae per Lutherum institutae, ex str tis Gorpi Prin. eipis anhaltini, & Praefationes in Aeg. Hunnii Tractatum de male

state S. seri rete, in Io. Frichii Examen Pollarum errorum Iata. Bishmii, in H. G. N. R M. Demonstrationem, quod Gottis. ArisnoMus Ualentinianum fragmentum Theodoti nec dextae, nee fideliter transtulerit, atque in Ingenuam ostensionem multarum

falsitatum N pravarum desensionum Gottae Amaidi; de neionibus, disputationibus, atque ineditis ut nihil dicam. Vide P μμα ιι Memorias theologorum p. I 6-N Semilii Epitaphia me logoh. duev. p. MaSnis eum elogiis legimus ornatumr a IMAheumatera enim apud Pιξpingium l. e. vocatur doctrina pariter At vita sanctissimus vir, ει lingularibus prorsus donis, quibus res christiana adiuvari poterat . a Deo instructus, qui verbum Domini

summa praedicaverit essicacia, ac rarissima eloquentia dc voce tonante contumaces Achabos, impiasque Iubeles sancto correptus zelo obiurgaverit, fit tantum non impune grassantia ae crescenistia scelera mascule reprehenderit; simul tamen pias affictasque animas. dirissimis praebertim sub gallico-bavarico iugo temporibus divino recreaverit solatio ac sustentaverit; a Debiis in seculi XVI. Hisi. ubertate & fructu D 3. summus theologus, et in antiquitatibi cum urimis ecclesiasticis, solide versatus; atque in B ιudor' in

448쪽

tatis theologus. Plura dabunt Sevium l. c. et clarissimi auctores in armis e duri diversis in locis. EIUSDEM Mercitatio theologico. ecclesiastiea de varii deconomiae s rae, potissimum ecclesiastieae, generibus. Vinae I 688. da ostenditur creonomiae seu dispensationis ecclesiasticae species este IV. & primum quidem versari περιτα seu circa m res, ritus di disciplinam ecclesiasticam; secundam στερι τας λεξεις, seu eirea varium S liberum de dogmatibus & rebus fidei loquendi modum; tertiam τα προωπα circa personas, ut quando illi , oui ab aliquibus doctoribus 8t ecclesiis excommunicatIi sunt, ad aliis recipiuntur & in communionem admittuntur, fidei

unitate & concordia utrinque integra manente; quartam ταμ μυια seu criminum eommissorum & canonicarum poenarum relaxationem. Et hae occasione aliquot graves errores Andr. Sciat-s in Photii talogis vertendis commissi deteguntur & corriguntur: eumque Mutim apud Photium potestatem dis nationum ecclesiasticarum in primis penes eos, qui thronis episcopalibus insident, esse doceat, ideo etiam de thronis episcopalibus sermo heie instituitur, & coronidis Ioco exempla aliquot plagiariorum adferuntur, ut Schorti, crederia, Maimbuetu. Vide Eruditorum

EIUSDEM Disquisitio theologiea de sententia S. Augustiani, an haeretici & schismatici vi ad fidem sint cogendi Vlmae Ἀ89. In qua ex diversis locis probat, virum sanctum violentiam in conscientias minime adprodasse, additque, eandem omnibus piis ecclesiae doctoribus mentem filisse. EIUSDEM Historia & necessitas reformationis euangeliineae per Lumerum feliciter institutae. Vimae 169a. Ostensa ex scriptis serenissimi Priseipis anhaltini Gεστώ, I. ob varias corruptelas in dogmatibus. a. ob superstitiones plurimas in cultibus elediitiis. i. ob αιμαν in rebus adlaphoris di caerimoniis, vel obtrusis, vel inmugnatis. 4. ob caussas malorum S abusuum; S tandem ob- 1egiones proponuntur ae solvuntur. Manlisae loco p. ψs6. accedit Narratio de illustris viri Anti Asmi, Nobilis florentini, conis versione, qui orbi litterato dedit Regum S Principum Stemma

449쪽

ta, Tractatum de principiis religionis christianae, & Exercitati nes theologicas. pieque obdormivit Campidoni A. Ioas. aetatis τ'

EIUSDEM Romano eatholicus dubitantius in disputatione de conceptione B. Mariae virginis. Franeolani S Lipsiae iis . Maxima praesentis opusculi pars aliena esue summam exhibens lubri Petri da Alva ct Astorta, ex ordine Minorum, sub titulo, F

aliculi nodi indissolubilis de conceptu mentis S conceptu ventris, Bruxellis A. i 663. editi. Huius auctoris scopus eo tendit, ut iactatam Metrinae Thama aquinatis ab omni errore desectuque immunitatem . di animae Maria ab omni culpa & macula praeservationem inter se conferat, & Dominicanis ostendat, ea, quae ab ipsis dicantur de S. Thoma, eiusque doctrina, operibus, scripti scientia S sapientia ratione puritatis, gratiae, praerogativarum, di privilegiorum, longe maiori iure di gradu de Mariae virginis conceptione eiusdemque puritate ac immunitate a peccato dici concedique debere. Finitis autem Excerptis, Vetelius epicrisin subiungit. litemque in romana ecclesia diu agitatam ostendit nunquam decisam fuisse, Minori tam interea Dominicanos, vi suarumhyyothesium, in magnas coniecisse dissicultates, nec facile pontificiis scriptoribus miracula. visiones ac reu elationes crepantibus mdem adhibendam. Euangelieorum autem viam, qua lanctissimae Christi genitri ei debitum, nee iusto maiorem honorem exhibent, tutiorem dicendam S laudandam. Acta erudit. A. l627. 483.

easu missici poenitentiam a. e. Ulmae I or. Illud ex antiquis ecclesiae graecae & Iatinae doctoribus illustratur, atque ad quaestionem de termino salutis S gratiae revocatricis placide determinandam accommodatur. Nimirum auctor dispescuit Dissertatiunculam in III. Sectiones, quarum prima continet scita Patrum de ianua gratiae, usque ad finem vitae serio poenitentibus semper patente; secunda eos locos. qui duriori sententiae patrocinari videntur; tertia cohortationes di comminationes adversus eos, qui longanimitatem divinam cervicibus suis, tanquam pulvillum nequitiae, substernere conantur. Stat itaque auctor a partibus D. Iulia, D. autem Rechιnbιrgii sententiam improbat. Quamquam non eum intel-

450쪽

, ligat per iuniorem theologum, std-ita enim se se explis eat in Epistola ad amicum, de qua statim dimiri sumus. Memo

rabile autem est, quod Aug. Visfris in Antimelancha l. a. α ao., P. Ioa7. ad Chrysostomi verba annotat, quodque ex eo repetituri a mehιηbιrgis in Praefati in Lichtschedii Vera pacis media a 4. . , EIUSDEM Epistola ad amicum de iniquiore censura U. C. in Dissertationem chrysostomianam. πο2. in qua ad Rechmis, berg.ι Epistolam ad Eusebium Pacianum scriptam respondet, ne- Iana, se eum vocasse theologum iuniorem, aut contra ipsumisputare voluisse, ae dolens, disputatione de termino gratiae perat emtorio tempus perdi, quod melioribus di utilioribus rebus imi pendi posset. . Notandum autem, Rechenbergium Vetelio dicenias ti, serio poenitentibus gratiae ianuam semper patere, his responis: dere verbu: has negavit ' immo scribere, e eius sientemiammenis

Christophori SONNTAGII Animadversiones C. miseelis

tae in fanaticismum tam veterem, quam recentiorem. Altotaii7m. Fanaticismum autem appellat sallacem S inanem pietismum, sive falsam pietatis verae & illuminationis verae persuasionem, cum portentosa eiusdem testificatione identidem coniunctam. Et innne reiicit definitionem theologiae mysticae, & phrasin hane, Christus est novus Adam in nobis. Christoph. Muutu, editus in lucem meidaeis Variscorum.

discipulus. primum sacerdos Upurgensis, deinde superintendens, et gymnasii inspector schleuungensis, tandem theol. do hor, &professor primarius in academia altorina, & eeclesiae antistes, mira alacritate indese que bene merendi studio in rebus muneribusque suis expediendis versatus, non tantum labores utrius. que cathedrae fideliter magnoque zelo obivit. sed multis etiam variisque scriptis consignandis atque edendis, inter quae potissimum sunt conciones di disputationes, tam graecae quam latinae nam S litteras graecas Altomi docebat tempus impendit, acriter dimicans contra Papisiaι, misisistas , c,GUM, Puti , Adinhoria φι, Gymnastin, Mein M , Donatistas, Adamons , Athaistas, &quos non φ fatoque cessit anno IIII. aetatis Q. Vide Prurammanra IV. In . mk a δε-

SEARCH

MENU NAVIGATION