장음표시 사용
461쪽
x e lari Diausus hinsuntur aliorum eruditorum, etiam contradicentium, Tesm
Io. Ios wIN C R L E RI Arcanum regium. Cum defensa Uitem rga. IIo 3. Agit illud de concordia inter Euangelicos seu Protestantes facienda. Vitembergam autem strophis VILoe anteis defendit M. Christian. Mich. Fischbu , S. theol. candidatus, & Facultati philosoph. vitembergensi adiunctus. Io. Ioseph. Winc ter, natus Luckae, Altenburgum inter icPegavia. anno Christi is o. a concionibus pomeridianis Magde-hurei in ecclesia S. Petri habendis. ad pastoratum militarem Chiistiadis selenissimi Marchionis brandenburgici Ludoviei promotus, atque sie occisionem nactus videndi Italiam & Belgium, vigilantia & fidelitate sua meruit. ut diaconus constitueretur in aede cathedrali praedictae celebris urbis; nunc autem altius ascendit, aliacue ibidem est pastor primarius, inspector dioeceseos in circu- Io silvatico Ducatus magdeburgensis, di consiliarius consistorialis. LIVsDEM Austichtige entdechung, Ingenua revelatio 4ordis sui erga omnes fideles Christianos, S in primis erga ecclesiam aedis cathedralis magdeburgensis. post exortas ex Arcano regio magnas turbas. Wernigerodae si O4 . Arcanum regium non esse inum scriptum ait, sed aliunde ad se transmissum se autem id tantum addidisse, quod ad promotionem pietatis videretur utile, Si hoc iam declaraturum: tradidisse quidem Area num illud augustissimo Regi, sed non eo animo, ut in aliorum veniret manus, multo minus, ut tapis exscriberetur. Ceterum de Resormatis ita iudicat, eos in doctrina de S. caena ita se declara te ut realem manducationem corporis Christi agnostant , abBIurum decretum reiiciant, controversiam de persona Christi minsam faciant, nec dubitent aperte confiteri gratiam Dei universalem.
stere. Ius sacesdotis iritualis ad opera ministerialia in quavis . necessitate. Mulithusii 7cs. Disputaverat auctor cum P. Ba. & Lutheri doctrinam de sacerdotio spirituali vindicave . iat. Sed quia aliquis Doctorum lumeranorum ipsius symmysta. D. Ge-
462쪽
D. Georg. Christian. Eilmar, pastor ad D. Mariae eadem in urbe emisit scriptum sub titulo Grundiicher Ercerterung Fundamentalis deductionis doctrinae de spirituali sacerdotio. N aultoris proposita contumeliose attigit. ideo ille sibi incumbere putavit,
ad argumenta eius ut responderet. Hoc autem ita facit, ut I. ipsa Lxtώινι verba exhibeat. a. falsum Lutheri sensum, quem adversarius sibi facit, redarguat. 3. extensionem sacerdotii spiritualis ad opera ministerialia, in eam necessitatis, probet. 4. falsa antagonistae praesupposita convellat. s. eius argumenta refutet.& s. veram tradat definitionem seu descriptionem spiritualis sacerdotii, quae haec sit: Spirituale sacerdotium est opus admirabi lis lucis aci quod Christus homines a tenebris vocat. quod etiam producit, atque in iis operatur, dum eos lavat suo sanguine, quo fideles se, ut lapides exstruunt ad domum sanctam. sacrificia Deo lacentia offerunt, virtutem Dei annunciant, Deique peculiumunt. per quod etiam laicus ius ac potestatem habet in casu necessitatis absolvendi, vicesque pastoris sive ministri ecclesiae apud proximum suum obeundi. Pedaechtliches antworischreiben, Praemeditatum responsum ad amicum de rebus pietistarum in urbe argentoratensi. i7os. In eo narrat auctor rigorosum processum, qui contra lic dictos Pietistas ibi fuit susceptus, ita ut coram diversae religionis Magistratu fuerint accusati, facultatibus eorum manus inieriae, alii ab ossiciis suspensi, alii carceri inelusi. S cum ignominia ex urbe etesii. Existimat vero auctor, in talibus rebus accusandis S diiudicandis maiori opus esse circumspectione & moderatione, atque ad ea quae eontra illos obiici possunt, respondet , tandemque caussam aperit persecutorii teli, ut vocat, perversi.
stiana epistola ad Mart. Hi tum de quaestione : An omnibus hominibus sine discrimine ianua gratiae usque ad finem vitae pateat Betolini t os. Auctor quidem amplectitur sententiam negantem quia r. Deus vult salvos facere homines in ordine ad poenite tiam & fidem. a. multi homines indurationis iugo colla subdunt, atque in eo permanent usque ad finem vitae. 3. Aliqui volunt salvi fieri, nec tameo propria culpa possunt salvi fieri. 4. perti-
463쪽
ia Ag calvo r. F selli nams g aliae divinae contemptoribus atque induratis gratia reis vocatrix ad paenitentiam est denegata. IRENOPHILI Animore. Responsum ad D. Sam. Strime.
si quaestiones, concordiam Sim corum S Res torum spectintes. I O . Auctor nemo alim est, quam Casp. CALVO ER,
de quo dictum Pam II. p. 4eta. in stiris
an discrimen sit satiendum inter mere theologicas seu in scriptuis a saera fundatas veritates. & eas veritates, quae Deculiare secum Dondus vehunt. cuius intuitu omnino sint retinendae: dinum hoc iserimen faciendum respectu christianae quae nunc agitatur. conis eoidiset a. kn quonam pondus harum veritatum errorumve conis
sistat, ic quis sit character, quo momentota doctrinae a non m mentosis distinguendae ηFliedsertiges bedenchen. Pacificum iudicium de controverissili S. caenae, extractum ex Guil. FORBES II Considerationibus controversiarum, atque in germanicam linguam translatum. Brunsvigae mos. Librum Forbesii, alias rarissimum, denuo ediderim ego isque ob variam doctrinam & insignem 'oderationem adeo placuit serenissimo Plmes, Duci Brunsvicensium ae Lunedurgensium, ut particulam aliquam In germanicum Idiomatransferendam curaverit.
Gussi aberdoniensis. a professione Logices, quam
in vario collegio obiit, in exteras prosectus est regiones.& quidem in Prusiam, Germaniam & Ηollandiam; reverius autem advenates suos. atque a Consule & Senatu aberdoniensi, honoris &benevolentiae caussa, municeps creatus. primum Alsordiae, deinde Aberdoniae verbum Dei annunciavit. Cum vero corpusculum eius infirmius atque imbecillius esset, quam ut praeconis munus sustinere posset, Aberdonienses, optimi civis, di Iam promoti doctoris theologiae miserti. ecclesiastico eum onere sublevarunt
K Collegii mareschalliani praesectum secerunt. In qua nova di h notabiliore provincia ille ita meruit, ut non tantum juventutem hebraeam linguam de theologica fidelissime doceret, ipse vero ad deeani Famitatis theologicae & rectoris magnifici dignitates eveheretur verum etiam publieorum aedificiorum, collegii videlicet.
464쪽
Fre, M 447hibliotheeae εtiani S. Francisci sive exstructione sive instauratione. vigilantiam, pietatem ae prudentiam suam maiorem in modum demonstraret. Et quamvra in patria sua ume ad ultimum spis
ritus halitum permanere ipsi constitutum euet, edenburgenses tamen cives. eloquentem hune di pium virum ut pastorem sibi redderent, nulli pepereerunt operae, nullis precibus, ae pollicit tionibus nullis, nee destiterunt. donec eum nolentem volantem ad se traherent. Sed cum doctrinam eius de primatu episcopali, quam etiam publice proponebat, verbi divini illum auctoritate, praxi apostolica & primitivae ecclesiae consuetudine niti anserens, ferre non possent, nee volerent, pristinamque benevolentiam atque aestimationem in odium & contemtum converterent. &se metuendum esset. ne insormationis suae semen, velut in agros erili satum, nullos fructus proserret, praetereaque tenue ac macilentum eo us perpetuo uritis fumo involutum periclitari inciperet, communicatis cum viris piis ae prudentibus consiliis ad Α- herdonienses suos redire statuit, re vale dicens pertinacibus Prese eterianis hisee. Deo favente, risiit. Sed haec felicitas, de qua Senatus, clerus, populusque aberdoniensis sibi gratulabantur, non erat diuturna: mox enim C AROLVS Stuartus Rex, in Motiam veniens, cosnita viri doctrina sanctitate, dc facundia ex aliqua eius eontione, iussit eum creari Menburgensium episeopum, requidem primum. Ecce autem d. epis pias hie multa praeclara parat, atque egregia molitur paci & reformationi dicereseos suae apprime necessaria, morbo graviore corripitur, atque a summo viistae Moderatore ovibus sui3, per placidissimam mitissimamque moristem, qualem antiquitas viris saepe maximis sanctissimisque obvenire odservavit subducitur, anno IQ4. eum episcopatum tres tantum menses tenuisset, vitae autem numerasset annos M. Pauca
seripsit, immo nihil edidit: Considerationes enim controversiarum, quas in lucem publicam reduxi a mendis plurimis repurgatas, summae doctrinae fc pacati moderatique ammi ingens specimen. Dost sata eius, amici cuiusdam cura, typis exscriptae fuerunt. Si nosse autem eupis, eur pauca scripserit, sic habeto: Seire ac diascere eum maluisse, quam scribere. Atque ideo scripturienti cuidam, & magnos labores ostentanti. suaviter 8t amice dixit:
plura, s ct Ariri r cura. Ceterum Forbesius noster incredu
465쪽
bili pollebat memoria, di iudicio praeditus erat sublimi, vir vere apostolicus, non pontificius, ut quidam calumniantur, antiquitatis catholicae callentissimus, qui nulli priorum ab aevo apostoliis eo doctrina, sanctitate, humilitate, temperantia, modestia, gravitate, orationis N ieiunii tam publici, quam privati frequentia, b
norum operum praxi, industria Pauperum cura, clinicorum crebra visitatione 6c consolatione, omnique virtute christiana erat
secundus. Eius igitur beatam memoriam nullum tempus delebit, nulla invidia corrumpet nulla calumnia obliterabit. Vide eius Vitam ab anonymo aescriptam, S libro Considerationum eontroversiarum praemissam, nec non alteram Georgii Garrinii, quae exstat in operibus Io. Forbosi , cuiusque mentionem faciunt
Collectores Actorum erudit. A. 17O . 227. eadem erud. A. I68
24o. N A. IIo . 42 I. Rostium de nobilibus theologis p. M . Matium Biblioth. theolog. 6ys. N Sirimestum Praefat. in Consensum sendo- miriensem I .
Opiis posthumum. Brunsvigae i os. Quod eonstat Me
ditationibus, Contemplationibus theologicis, di variis, perillustris auctoris pietatem. variam eruditionem, prudentiam, S iustitiae bonique ordinis studium satis superque comprobanso Auctor vero eius est Ascan. Christoph. a MAREN HOL Z.' Ascanius Christoph. Liber Baro a Marenbola. , hereditarius in Smiper, Nienhagen, Sylda. e. r. serenissmi Electoris Brunsvic. Et Luneb. a comitis sanctioribus, inter illustres eruditissi. mus & inter eruditos illustrissimus, tam praeclare de publico meruit hisce commentationibus, ut exinde christianus ac verus aulicus dextre ac feliciter formari queat; ipse autem aeternum sui desiderium omnibus, queis de meliore luto finxit praecordia Ti. tan, reliquit, decedens anno I7os. aetatis οI. - CLXV.
tractatus theologico-historicus de controversiis, quae ecclesiam D mini ab ascensu eius ad decursum iaculi XVII. usque agitarunt. Primas ille lineas, uti auctor in Praefatione testatur, debet bibliothecae Theodori Iordanu , consiliarii, dum viveret, ecclesiastici electo-
466쪽
Casar. Regm 'λεψιν. missis lectoralis brunsvicensis superintendentia in Hercynia gener lis eIausthaliensis ἔ a cuius genero, Wilh. Mohavis, physic' ac medico civitatum in Hercynia metallicarum ordinario, rogatus. Calvoerius, in lucem ut emitteret, multaque in eo abesse, alia es.se superflua, & quaedam emendanda occurrere deprehendens, aliam ei sermam adaptandam iudicavit. Atque ita factum , ut libellus satis antea exiguus in novum quasi opus, ct iusti voluminis Armam redigeretur. In primis hoc operam dedit celebris Calvaerius, ut praecipuam cuiusvis religionis seu se thesin recenseret, indeque conclusiones di portlinata deduceret. Magnum etiam laborem in historiam controversiarum nostri temporis impendit; atque ut operi universo Tabulam praemisit, qua orbis hodierni facies secundum sacra & religionem breviter delineatur item Hermetem, varia sive Haereticorum sive Schisinaticorum devi ad eatecheseos regulam ex Danao monstrantem, ita duos subiunxit Tabulas, ostendentes, in quibus detur sive consensus, sive discrepantia tam inter Euanselicos & Pontificios, quam inter Euangelicos ipsos. In Historia, quae quasi corpus est huius libri ad saeculorum ordinem respexit, omniaque secunduris calculos chronologicos, additis in margine Imperatoribus ae Pontificibus, sub quibus quaevis religio aut secta nata est, disposuit, maxime ne falsa cui lententia tribueretur. Vide Prafationem auctoris .
CLXVI. ' . S. CAES. MAIESTATIS & S. R. Imp. ecclesiasticorum& politicorum STATUUM Recessus S Constitutiones, item Regum. Electorum S Principum Edicta adversus rebelles Anaba
ptistas, Fanaticos, Ioristas, Weigelianos, Rosaecrucios, Pan phistas, Baehmistas. Chiliastas, Enthusiastas, duackeros, Labadistas, Apocalypticos, Quietistas, di Somniatores. IToa.
Io. Theodori ΗΕ INSONII Bedenchen, Iudicium de nocva hae orationis sermula et Miserero , Domine, eorum , aut tua mi Vatione digni su t. oldenburgi IIo 2. Quae improdatur. quia homines non merentur, ut Deus ipsorum misereatur. Pag. fri. Pari In Mmm appen-
467쪽
appendicis loco proponitur quaestior An homo renatus Iegem sive 'deealogum Dei penitus implere, seu perfecte observare possit Z Ad quam auctor respondet: Christianum regenitum posse uuidem ae debere per vires gratiae initium facere servandae in hae vita legis divinae, non tamen eo usque in sanctitate pervenire vota , ut omnibus numeris persectae N absolutae impletionis omnium di singulorum Dei praeceptorum gloriam sibi tribuere
C.Dxιι discipulus, tantos in mathematicis, atque in primis in Alcebra, progressus fecit, ut inclyta Societas scientiarum regia Lonis dinensis doctissimum hospitem . cum in Anglia degeret, in col- estium suum recipere nulla dubitaret. Honore hoc ornatus cum in patriam rediisset, serenissimus Frisiae orientalis Princeps vocavit eum ad generalem episcopiam ecclesiarum Augustanae conia fessionis, sessionem in consistorio, & primarias Aulae suae eoneiones, atque ut maiori eum disnitate splendidis hisce muneribus uraeesset, eundem voluit creari doctorem theologiae: quem quidem honorem, dexterrime praestitis praestandis, hie obtinuit me decano & promotore. Nunc autem in eeleberrimo Germaniae emporis, quod Hamburgi esse nemo negaverit. sanctitatis, eruis
ditiai, & secundiae suae dotes e plicat, Pastor constitutus eccleissae M. apostolorum Petri 6c Pauli. pariterilue scholarcha. Deseriptis eius prostant Disputatio inauguralis de paradiso. Relata. tio monachi cuiusdam pontificii de origine lutheranismi, & te
Dimatione Iutherana; ut alia praeteream. Hoc autem minime retieendum, laborare eum in opere algebraico, quod erudito oris
hi utilissimum erit gratissimumque. COLLABORATORII in euangelio Fragen an einige Maenin
aestiones ad aliquos homines, qui propter certos scrupulos aeonfessione peccatorum, usu S. caenae, & cultu divino publico se subducunt. Πο4. Auctor est Casp. CALVO ER tune eeller-feldensis superintendens, nunc pastor clausthalensis & generalis super tendens ecclesiarum Ducatus grubenhagensis. & Consisto-
ait hanoverant asstor: de quo diximus P. II, tam bibl. p. sa.
468쪽
Regiam Maiestatem, nomine Euangelico-lumeranae ecclesiae, de concordia religionum: cum christiano consilio ad salutarem p cem ecclesiasticam. A. I o3. Auctor est D. Valentinus Ernestus LOESCHERUS, cui tam splendidum legationis munus simulare, & sua id auctoritate, sub speciose Lutheranae ecclesiae titulo. obire plaruit. Praecipuas autem controversias inter nostram re Resormatorum ecclesiam ait esse de VI. capitibus, videlicet de praedestinatione, S. coena, persona & proprietatibus Christi, meis, diis salutis, vocatione universali, dc universali merito Christi. In singulis istorum duo considerat, r. quid Reformati in eo cedant. a. an Euangelici salva veritate quid cedere possint. Et hoc negat, mox adversarium namas D. Io. Christoph. Becmannum, qui . une nominis quidem sui expressione, opposuit exceptionem. Valentinus Ernestus L cherus , natus A. I673. Sonderihusae in Thuringia, Casp. Laesehινι filius, S. theol. D. primum pastor superintendens iviter ecensis, deinde delicientis, postea pro- fetar theologiae vitembergensis, tandem superintendens dresaenis sis, summique adsetar Consistorii, vir plurime eruditionis, S in arena theologica Iumitor impiger, ae resutator perpetuus, sed di saepissime ab aliis refutatus, multa edidit scripta, ac plura, uti stupendus edendorum ipsius eatalogus promittit, editurus est. A dtor μιμι ηουι Tom. III. sos. Siruve Introduct. in notit. rei liis terar. I6. a'I. S in Supplementis pag. Ioachim. Laue Austiche. nachrichi. P. IIX. 74. Elogia eius passim exstant, eoque tendit elegans Commentatio M. Io. Christ. mnduri, de Meritis D. L eis scheri in ecclesiam di literas positiores, edita Ienae A. nao.
eonsilia de conciliandis Euangelicis, secundum Scripturam & Ω- nam rationem examinantur, & offensiva, infirma, partimque periculosa iudicantur. Gottileb k rnsdars, natus Schoenemaidae, oppido Saxoniae.
manni discipulus. S. theol. D. & professor princeps in academia vitembergensi, assessor Consistorii ecclesiastici. di superintendens. Mmm a eccle-
469쪽
ecclesiarum in Circulo electorali faxonico generalis, vir in omnibus theologiae partibus, praecipue autem in polemica historiaque ecclesiastica excellens: atque ut aeri iudicio, ita & elegantissima, ct admodum concinna facilique scribendi ratione instructus, tantoque erga Lutherum affectu & amore flagrans'. ut nunquam cubitum eat, quin partem quandam ex eius Tomis legerit mulistis variisque scriptis in orbe erudito se manifestavit. Eius enimiunt Dissertationes de eensu, quem Caesar OCTAVIUS Augustus tempore nativitatis Christi per orbem terrarum fecit, de conis fessione tetrapolitana, sive arsentoratensi, te Henrico Pio Saxoniae Duce, ae Milaiae Marchione. de henotico ZENONIS Imp. de Apollinari laodice , de fanaticis Silesiorum. de auctoritate librorum symbolicorum, de exploratione suae ipsius fidei, de libro Sapientiae dc ecclesiastico, quod pro canonicis non sint habendi,
contra G. innoldum, de termino vitae non fatali de libertinismo docendi, contra Io. More erum, de dissensu iundamentali inter socios Augustanae consessionis & Reformatos in articulo de S. caena, de spiritu teste fidelium interno, de Augustana consessione, eon.
tra Bee manuum, maximeque G. Arnoldum, de contristatione Spiritus obsignatoris, de metamorphosi christiana. de praede-ssinatione & repridatione, contra Paullum Ember, de Christo ceu ine exemplo homine. de perpetuitate ecclesiae euangelicae, de recentioribus circa baptisma controversiis, de origine baptismi Christianorum mere divina, de circumcisione, de peccatix semel remissis, an homini relapso denuo imputentur; de verbo Dei scripto, de fundamento fidei, contra Brim um, de loco a. Pet.I 2O. contra Herm. der. Haiat, de recentioribus controversiis de S. coena , de gratia Spiritus sancti docente, contra Io. Olearium, Meroldum, Laetium, de potestate Principis circa symbola civium
in religione ab ipso dissentientium, de simplicitate in Christo,
de analogia fidei, eontra Ochfheidium & -duum quendam Iongo - saltssanum, de communione fidelium cum Deo , contra G. Arnoldum , de theologia mystica, de libris Io. Aradu de vero christianismo, de textu euangelico dominicae II. Adventus ex
Luea 2 . coli. Marah. 24. & Marc. I3. de adventu Christi ultimo accipiendo, contra Men I ma num S Zut erum, de polygamia,
eontra I rinbargium, de primo primi hominis statu, contra Fa-
470쪽
natιe 3, 6c observatoria hau Via, de absolutione ministri ecclesiae non
mere declarativa, de Osiandrismo in pietismo renato, de spiritu
Brendeliano, contra Georg Christopn. Breudelium, de primordiis emendatae per Lutherum religionis, contra Heum annum, &de progreisu emendatae per Lutherum religionis. Longum foret omnia eius Programmata academica, Orationes, & Praefationes recensere. Libri autem di tractatus, quos scripsit, non sunt a nobis praetereundi r ut Breve iudicium de D. Sir si Delineatione concordiae Lutheranorum & Reformatorum in fundamento fidei, de Cabbata, contra D. Buddeum, de Oratione do- minica, contra Novaturientes, atque in primis D. Maium, & de- nique de indisserentismo religionum, contra Ericum Diedlisbium, hoe est, Iae. Frid. Lud,viti. Vide Io. Christoph. Cιl rum, ordi- nis philosoph. vitembergensis asscssorem, in Descriptione vitae D. Gottileb Wernsdorfit, qua ei novam dignitatem gratulatus est, editam Vitembergae anno i i9. 4. qui S Prosessorum vitembergensium Vitas pollicetur, opus eruditis pergratum suturum. Exception-Schrist. vii der die alterunterthaenigste Adresse Εκeeptio contra Subiectissimum Iudicium, nomine Evangelicolutheranae ecclesiae scriptum. Anno i o3. Auctor eius est D. Io.
Christoph. BEC MANNUS. theologus di prose r in academia viadrina, qui preta pede sequitur dicta Lastheri, eaque ordine resutare laborat, in principio statim contra simulationem Ecclesiae lutheranae intercecens, ae dicens sibimet nihil rei esse
eum illa. sed cum ipso scriptore, qui, quasi mandatarius illius esset, in publico comparuerit. Abhandi ung etlicher fragen , Εnodatio aliquot quaestionum
de possibilitate, necessitate & utilitate christianae concordiae inter ecclesias euangelicas. IT . Quaestiones sunt tres & quidem de rebus modo victis: & in fine expenduntur postulata Praepositi Lst euii. atque osten situr. minime ei gratum suisse collegio interesse de praeli minaribus faciendae conciliationis deliberantium, bperamque dedisse omnem, ut illud desereret. Historie der ersten Religions. motuum, Historia primorum religionis motuum Lutheranos inter & Reformatos: cum Respon . Mmin 3 sione lDiuitigoo by GOoste