장음표시 사용
431쪽
Et hie trairitus constat XYII. Quaestioniblis sive punctu, in quibus lanenses errasse Meuiantur. Bene autem se habet , quoa in plurimis, utpote in rebus non ad fidem, sed ad theologiam sch lasticam, quae tamen, ut inanis & mataeologica statim in initio improbatur, pertinentibus controversia sit, ac dissensus. Abr. CALO UII Antib mius. Mittebergae Is . In quod etur, quid habendum sit de secta Iae. Baebinii, sutoris gcerticensis, &an quis. invariatae Augustanae consessioni addictus. sine dispendio saluti ad eandem se conserre, vel in eadem persever re possit ξ Quaestio haec ab auctore negatur ex XIII. rationibus: eique sub finem additur Coronis de admiranda & gratiosa eo
versione non paucorum ex illa secta. Ioach. Langius cum aliis miratur in Ingenuis relationibus T. V. N. D. uvium, cui meruta sua non invideat, nee debita moderatione . nec eo, quo alias
polleat, iudicio hunc seripsisse librum, sed bona malis, civicia ais inaris, & lucem tenebris ex praecipitantia miscuisse. Et Frid. Bret Iiugiati opposuit ei Anticatorium, sive Calovium cum asseclis suis frustratum. & Iac Bab -- cum aliis testibus veritatis defensum.
tachii in puncto sententiae de
Praeclarissimi alimius theologi lutherant Iudicium de Calimitiis desiderio dc midio sarciendae concordiae ecclesialticae. Frei-bergae
432쪽
Spiratias Templo honor. refer. P. 266. di Memor. theologor.
Ens. indicant: isque Desiderium calixtinum ait esse erroneum candalosum. & noxium; immo etiam multa continere falsa dioia ero .. Quae tamen fri- Georgii Calixti pluribus in locis vim
traditio prophetic apostolico-euangelico-Iutheranae do rinae determino gratiae peremtorio. Lipsae i7co. Qua id repetit, quod in disputatione quadam de hoe argumento tradiderat; re nune quidem germanice in gratiam eorum, qui latina non intellisunt reum plurium obiectionum solutionibus. U Ante omnia format statum huius controversis dicens, non esse sermonem de eo, an Deus omnes homines velit salvos fieri, iisque omnia fratiae media osserat Bl eonferat; neque de hoc, an Deus apostatis, aliisbue magnis peccatoribus, qui enormibus facinoribus foedus baptistret fregerunt, ec veram fidem Deique gratiam amiserunt, novam heis rum gratiam ad conversionem ae veram paenitentiam, ut salvi Gant, largiri velit; sed de restastariis, contumacibus, oeccetatis, i duratis, di propter ipsorum perpetua peccata. iusto Dei iudicio, in reprobum sensum datis peccatoribus: V hisce Deus gratiam suam identidem, de usque ad ipsomm obitum se daturum proin miserit; aut, an non illis, consilio sapientissimo, secundum ium-tiam suam, ex voluntate consequente iudiciaria, certum gratiae terminum hae in vita posuerit, qui non semper ad finem naturalis vitae talium hominum pertingati Et hie priorem quaestionem negati posteriorem inirmati obstitisse autem Rechenbergio hae in doctrina praecipue D. Thomam Iulium, eius collegam, notius est, quam ut opus sit diei. Denique Appendicem ann ctit ex Theoph. Grastisauerι Clamore vigilis de sera poenitentia. Planam hane Traditionem postea diversis temporidus secutae sunt IIX. Appendices, videlicet I. de ortu huius certaminis, Squod ianua gratiae divinae non pateat prorsus obstinatis, usque ad finem ipsorum vitae. II. Contra Disputationem dc censuram quandam vit- tuo . IIL Contra Aldi Ioach. a Mahora. Dinquisiis
433쪽
his Reebe erg. Da L eher γquisitionem Scripturae consormem. IV. Contra D. Ittigit Desensionem ac Responsionem ad I. Appendicem. V. Contra sponsionem ad IU. Appendicem. VI. Contra I. G. Risumanus Eris certerung sive Explicationem, cum aliquibus testimoniis praeclari imorum theo .r m adversus doctrinam Neu mannianam. VII. Contra istigii Responsionem ad V. Appendicem, & 4. alios litis
consortes. p. Ioz. II8. Iaa. I29. Cum testimoniis non nullorum theoriarum. p. I38. ΙIX. Contra Brigii Annotationes ad VII. Appendicem, cum testimoniis multorum theologorum. Neque deis
Iuni Additamenta & inserenda, S I. quidem ad VII. Appendicem, contra Istigii Praefationem. VII. Additamento oppositam. II. contra eiusdem Additamentum ad ipsius Annotationes in VII. Appendicem. III. contra eiusdιm Schediasma, II. Additamento positum e cum D. Io. Ouaris Depulsione iniuriarum, adversus ipsum effusarum, & Baronis U-cheri Iudicio de caussis Pietita. rum: praeterea contra Bilis Concionem sesti natalitii.
Adamus Rechenberg, natus Augustoburgi in Milaia, d. 'Septemb. A. i642. S. theol. doctor & profestar primarius, Colle-lii theologici di Nationis milaicae senior, canonicus nil ensis, tipendiariorum ephorus . Academiae decemvir, & Maioris Principum collegii collegiatus, de humanioribus & sacris litteris optime meritus, praestantissima & utilissama scripta edidit. inter quae Liber memorialis praelectionum historicarum, Liber de studiis academicis, Summarium historiae ecclesiasticae. Dissertationes historico politicae Volumen exercitationum in novumTestamentum. Historiamque ecclesiasticam, S literariam. varii argumenti, ic Fundamenta verae religionis prudentum. Apud Cranium Anio
madvers philol. & histor. P. XIX. 43. laudem habet viri praestantissimae civilitatis. variisque litteris S scientiis eruditi; & apud
Laurentium Norrmannum Praefatione in Consessionem ecclesiae oriental. cap. 8. amplissimi celeberrimique bonarum litterarum antistitis της is ubique laudatissimi. Nic. Christoph. Da Lyncher, marpurgensis, eruditione, virtute. dexteritate limeritis suis ea praemia tulit, ut maiora ne optare quidem potuisset: creatus enim doctor utriusque iuris, ius publicum et seudate docuit in academia siessensi inde Ιsenaci mu
434쪽
De ne sν. meheisuri EugeI rius gessit consiliarii aulici & regimin Io. Drauebia sta ctus pr0sessionem obtinuit priminam m mcancellariatu in eademia tenensi. Neque hic terminus disngatum. . Nam Sceonsiliarius factus est Aulae tenensis, consiliariu intimus vinariensis, itemque praeses non modo supremi, quod ibi est, consistorii, sed ' tandem etiam eonsilii secreti ducatis. interea varias quoque abis legationes obivit. interque eas unam ad augustissimum litterati Dsmumque Imperatorem. LEO POL DUM, huiusque tantam sibi aequisivit gratiam, ut ab eo Nobilis & ues, deinde etiam Barci S. R. I. proprio motu declararetur, atque ad splendidissimum postea munus consiliarii in romano Imperio aulici, in quo hodienum elaret fulgetque, clementissime vocaretur. Quid praestare queat vir hie per illus , ae senerosissimus, non tantum collegia eius tam philo hi ea quam iuridica, nee non spartat illae . quas memoravimus, sed di scripta eius, partim Gessae, partim Ienae eis dita, loquuntur. De quibus, eorumque amplissimo auctore I ge, si placet, numerum in Vitis ICtorum tenenssum p. I9i. noster enim stilus obtusior est, quam ut ad praedicandas herois laude suffetat. ιRECHEN BER G I I Animadversiones ingensium theologoruia. Responsum, Lipsiensi in caussa determino gratiae divinae oppositum. 17oo. Quod Respoissum hic ipsum inis
EIUSDEM Consensus orthod cus, malevolorum novatucrientium per calumniam eonficto Dissensui oppositus. I OLEIUSDEM Paraenesis ad studiosam Iuventutem lipsiensem super D. Iumii Praelectionibus de statu induratorum publice dictatis, posteaque publicatis. EIUSDEM Paraenesis altera ad eandem Iuventutem super Epistola D. Irrigu, qua suas Praelectiones de satu induratorum
Pauli Matthiae E N G E LII Epistola ad L C. Rosteuscherunt.
qua sententia de gratiae revocatricis termino adversus novatur entium importunas vellicationes defenditur. I7oO.
Silesii alimius PASTORIS EVANGELICI Kurrer
435쪽
it LBelas. Πscis de termino saluti, humanae peremtorio simplieiter intelligenda site eum PATRIS ad filium hae de re Epistola. 1 m. . t osorum Iutheranorum Iudicia de gratiae revoratricia termino. Lipsiae nor. Qui sunt L U T C Κ Ε N & FIS C H E R. Fran. Iulius Li.t su , luneburgensis, ex rectore scholae bran denburgitae diamnus ecclesiae s. Catharinae masdeburgensis, inde praepositus stargardiensis, post haec S. theol. d. iv praepositus be-rolinem, tandem lue in urbe regia hasniensi ecclasiastes aulicus assessor Consistorii, S sacrae professor theologiae in academia taquitum, reliquit Conciones funebres & miscestaneas, Conciones paenitentiales, Explicationem.epistolae S. Pauli ad Colossenses eumonnotationibus in Epistolam ci Titum, di Collegium biblicum 'secundum Lows theologicos adornatum: quae omnia post eius obitum conquisita di impressa sunt. Ipse autem hinc migravitaruio Christi I ia. Io. Fischer , lubecensis, Bauιrtι de Aug. Varanii discipulus theol. doctor, Syrimum superintendens sulabacensis, Geinde superintendens per Livoniam generalis, 'supremi Consistorii regii praeses, & Academiae do elanae procaneellarius, tandemque praepositus coenobio rhagdebursensi ad D. Mariae, de litteris aeque ae pietatis studio praeclare meritus, edidit Libellum Rich. Bax ινι de abnegatione sui, In sermonem germanicum translatum, ob quem l orem; quis non miretur φ m fanaticismi suspicionem incidit Versionem S. scriptum V. di N. Tti Ietticam, Dogmatum L dei christianae ex sacris litteris iuxta seriem Aug. consessiqnis repetitorum decades II. Preces & suspiria ad Io. A dii libellum de genuino christianismo, Imaginem boni felicisque Monarchae. &Re-bonsiqnem, sub nomine Christiani Aut bubili, ad Epistolam C. G. cientis , lucisque usura privatus est anno Christi 17bs. aetatis D. Io. Hem. Rou Seeun Athen. Iubecens P. I. 3Io. EXCERPTA e sermone quodam de termino gratiae & salutis: in quibus status controversiae nilucide proponitur, fundamentum disjutationis ostenditur, res ipsa Deilis redditur, di ad concilia
dos dissidentes occasio porrigitur.
masigeblicte gedanckeno Modessae cogitationes, quo ultumque moao dici queat. Gratiam Spiritus saniti operatricem , et in
436쪽
&in universum omnem Dat iam tabere. non habere terminum Auctorem habent Feta. Helis. LICHT SCHEIDIUM tune temporis ecclesiasten cicensem insuae. 'Phil. Iae. S P E N E RI Concio paenitentialis de iudicio indu rationis, cum subiuncta Ex licatione. suae doctrinae de termino gratiae omnibus praefixo hominibus, & vindiciis locorum, tuis escriptis a D. Io. Georg. Mum ηι in II disputationibus perverse
Ad. RECHEN BERGII Epistola ad Eusebium Pacianum super Paraenesi ad Theologos lipsienses, in qua D. U. nulli Dinsertatio ecclesiastica hic recusa pro merito simul commendatur.
Br. MULLERI Epistola de noviter quaesito consertis plurium oppugnatorum termini gratiae revocarucis. Τeophili IRE NA EI Iudicium de termino gratiae divinae peremtorio : in quo sententiam seri de Eusebii Paeiau , cquod nomen assumere placuit M. Io. FRICRIO, ut mensi, nune in patria summi templi pastori S professori theologiae in Gymna-1io S .IUi, D. Io. Christiani Acmi, S alicuius scriptis
terminum gratiae negantibus; Recbeηλυ io autem suadet, ne manem controversiae cum antagonistis, postquam sitis se defendisio ac bonam caussam, trahere pergat. l
Io. Conradi FE UER LINI Iudicium de eontroversia teramini gratiae, si- Praefatio ad ipsius Novissima novissimorum de statu damnatorum in beatitudinis experte aeternitate infernali. Io. gradus Femruin, Esthenari notibergensis, Rau.Mein, Omasii. Murmia, mage sellii, Reinbarii S SaMmi in academia aliatossina, ubi & lauream accepit magisterialem, in tenensi au. tem potissimum Bauri discipulus, consecto itinere hollandieo &anglieano constitutus est in urbe patria diaconus primum ad LAegidii, deinde ad S. Sebaldi, atque inde retractus ad priorem sedem, ut eius esset pastor atque antistes, pariterque inspector inuinasii. Neque tamen fata voluere, ut praestantusimus vir in
437쪽
36φινιια. metier patria sepeliretur terra: paruit enim novae vocationi. & Noestinis gam eoncessit, pari fide et vigilantia, ut Noribergae secerat, primatii pastoris, superintendentis ec scholarchae munera sequens, usque dum hemiplexia, nee longe post plena apoplexia corripe retur, atque ita finem laborum 6c vitae tacere a supremo rerum Moderatore iuberetur: id quod factum anno I I8. postquam annos transegerat 62. 6c 8. heudomadas. Vide 'sius Curriculum vitae, ubi oc eius scripta recensentur, quae consistunt in Disputatione philosophi ea ae immaterialitate mentis humanae, duplici Disquisitione de universali Dei gratia, di electionccontra Io. Dan. Sebmidimaunum, Restauratione gymnasii aegidiani noribergensis, di variis Concionibus. A D. Rechmbergis magnum reportavit elogium, dum verus ab eo & praestans theologus fuit vocatus, in Praerat. in Lichtscheidit Vera pacis media in controversia de termino gra-
. . sive Resutatio Georg. Frid. Niebenthi, qui pro defensione. Concionis paenitentialis Zach. Grapii se se opposuit Examini illius concionis, a instituti: cum Appendice de heterodoxia dimataeologia antiterministica . t tu hiilc D. Dassisti. Lipsiaei or. Io. Sigism. Philosophiae magister, erat tunc pastor alicuius ecclesiae.
gitima depositio: in refutationem duorum scriptorum D. Valent. Alberti, quae hie, contra eum edidit pariterque D. Generum suis stectum reddere ausus est. Glauehae is n. Vbi etiam est refutatio eorum, quae in Delictis Pietistarum contra ipsum publicata sunt, aliaeque res memorabiles, ut de cerevisiPpentecostali, vero pietismo, observatione mandatorum Dei, potatione. Iusu, . choreis. libris symbolicis, millenario Christi. pasto am ad auditores admonitionibus privatis longis concionibus, remotione im- enitentium a loco confessionis, & reliqua. i Iustinus natus Gerae. pastor fuerat Plantisthiae, Som-
merseidae N AIthenae. sub inspectione lipsiensi. & scripsit Instructionem, Scripturae sacrae consormem, .de mox futuro, splendido &
438쪽
Rιeheηbore. Lishseheia Arrhenedicto regno Christi, eiusqua fidelium millenario, editam in ε. Post remotionem vero inspector factus Orphanotrophii Glaueha-halensis, omnem in hoc munere fidem, operam atque vigilantiam praestitit, donec spiritum Deo redderet A. I718. aetatis Q. Prusung, Examen iniquae alicuius censurae Anonymi cuiusdam super controversia de termino gratiae divinae. I7 . Auctore, ut nu
D. Io. Dan. Areuiarii Irregularem respon1ionem de datis contra eius Responsum in caussa terministica commonefactionibus: cum Praefatione contra D. Andr. Κubnii Unterrichi sive instructionem de controverso tempore gratiae, in qua ostenditur, bonum viruma ianua status controversiae aberrasse, & de cepis blaterasse, quum alii de allio loquerentur.
Ferd. Helse. LICIIT SCHEIDII Uera pacis media in
controversia de termino gratiae. Lipsiae I oa. occasionem ad hoc scriptum dedit rever. Ministerium lubecense De sensione sui in caussa terministica dati Responsi adversus D. Rechenbergit Examen. . Praefationis autem auctor est ipse Rechenbargias, in qua ille
disputat contra M. Thomam μυιditum , pastorem & S. Ministerii lubecensis seniorem. Observat tamen Lichise heidias statim in Principio, scriptum illud lubeeense magis, quam alia, .modestiam observasse, idque laudat ex merito. Et duo hie eapita per-- sequitur: I. D. Rechenbergium propositis pacis mediis usurum.& usum esse, modo ab altera parte vacivas invenisset aures. a. si quae sint obstacula, quae tam laudabilem i scopum impediant adhuc, iis ab utraque parte occurrendum Ase. Ferdin. Hel fricus L ebscheid, natus mermi ingae, pago Austriae, V. lapidibus supra Viennam, in pueritia exul factus, it patre orbatus, discipulus Erh. V qetii, & Fridem. Bechmanni, prumum diaconus cietensis, postea S. theol. doctor, consiliarius consistorialis Regiae Maiestatis borussicae, pastor S praepositus aedis S. in Colonia ad Spream, Circuli ad eam pertinentis N Gym- nasii inspector, commissarius Directorii pauperum, & Aeademiae scientiarum regiae socius, vir infirmae quidem valitudinis, sed a
439쪽
t ebis ei Deo mire consortatus, ita ut eontionando, meditando S scribe do inter cuius scripta est etiam Interesse veritatis aliisque laboribus multum praestare valeret , piam animam Deo reddidit A. i o . cum vixisset annos 46. Suam ipse vitam descripsit, eaque at nexa est sermoni sacro, quem in lanere eius ad ecclesiam habuit Lue. Henr. Theriritus. A D. Recbenbergis egregium nactus est logium, quippe qui eum in Praefatione Veris pacis mediis praeis fixa a 3. vocat non solum sundamentaliter doctum philosophum, sed accuratum quoque lichristianum theologum. M. G. m. P. L. Grundiicher beweis, Fundamentalis deis . monstratio , Thomam mn holum in sua Remonstratione veritatem S innocentiam violasse. Lipsiae i7os. Cum Praefatione D. Miseboabeet ι ad Pastores lubecenses, S XX. Quaestionibus ad Ioan. Π ine lerum, pastorem hamburgensem, super eius Epistola ad D. Io.
Amica petitio melioris explicationis doctrinae de termino gratiae, in quantum ille in fine vitae corporalis, sive in temporali morte ponitur. I M. Petitio haec fit admψιῶium, rev. Ministerii lube-eensis iuniorem, cui III. proponit quaestiones: r. cur illud temporis intervallum, quod a petulante induratione ineipit & usque ad mortem durat, tantum eiusmodi sint actiones voluntatis Dei, quae quidem divinam peccatorum poenam, sed semper cum reis spectu ad poenitentiam induratissimi etiam peccatoris, secum trahunt; nunquam Vero poenam . quae sine intuitu paenitentiae hominis perpetuo obstinati est, in se pati ac tolerare possint; di quomodo haec poenitentis hominis poena conciliari possit cum eo, qui peceatum commisit in Spiritum sanctum Z a. Cum in 'morte temporali concursos fiat diversarum actionum , quaenam Deo. homini, di mortiti ibuendae sint: Squaenam ex illis, una ne, an plures, mortem proprie constituat vel constituant terminum gratiae peremtorium, adeo ut gratia postea in aeternum non possit offerri 3. Quam connexionem mors babeat cum sequente aeternitate, ecan immutabilis semper status in aeternitate initium faciat φΕIUSDEM Sendschrei ben. Epistola ad D. Io. nebrium. Lipsiae i7οι. A quo humanissime petit, ut de praecedentium qua stionum
440쪽
turalis finem faciat gratiae divinae φIerem. Henr. RICHTERI Ittigi sche Disputirhunste, Sophisticationes litigianae. Lipsiae i C3. Bene multas detegit auctor, atque ad eas respondet. Praefatio est Reebenbergit, qua Ittigii fausa, ut vocat, & iniurias repetit ac resutat. Frid. Helis. LICHT SCHEIDII Hertzlictae Ermahnuns Pia admonitio ad D. Thomam migium, ut ab usitatis sarcasmis mscriptis controversiarum desistat, & plus conscientiae, moderationis & evitatis ostendat. Lipsaae I7O3. . Petri Sigism. PAPE Gebutirende ablehnung Iusta repulso derisionum & conviciorum . quibus adversus ipsum usus est D. Thomas Diuius in Praefatione in II. Partem suarum concionum funebrium. In hoc scripto defendit se auctor & graviter. & m deste, idque in forma epistolae direxit ad D. Io. Otiarium, ordinis theologici illo tempore seniorem. Petrus Sigismundus Papa, natus Freyenwaldae ad Viadrum A. ig6έ. die ao. Aprilis, Doctorum lipsiensium Io. Benedicti car-ν vii, Io. Olearii, Val. Alberti, Aug. Uthfri S Lie. Rivini discipulus, primum diaconus substitutus ecclesiae patriae, pariterque modo conrector, modo rector scholae . deinde ecclesiastes ad S. Petri Coloniae ad Spream, S propter insignem eruditionem ac pe-fitiam , praesertim in linguis orientalibus, in Societatem scientiarum receptus Regio-borusscam, multis variisque seriptis est celebris, tam latinis quam germanicis. Ε germanicis sunt illa contra D. Blitium S D. Stolabium in caussa terministica, Christianisinus apostolicus, Catena catechetica, Explicatio epistolae S. Dinerimen doctrinae socinianae & euangelicae, Error mortalium de
externa communione christianae ecclesiae. Marchicae N euangelicae conciones iubilaei, Veritas pro termino gratiae contra Nubenthi Imrministam calviniZantem, Zenηorennam ad Io. 3, 3. Lucubratiuncu-Ia de officio Christi mediatorio. & Lexicon onomato- phraseologicum N. Tti cuius praecesserat Compendiolum, seu Specimen. Sat magnum est elogium, quo eum mactat tam veri, quam iusti amans D. ReebenHVi-s Praefat. in Richteri Sophisticationes IIugianas B 3. scribens, esse doctum di verum theologum . . EIVS-