장음표시 사용
581쪽
via, Ἀκουν aura accipi, iunge. de poetica meditatione, ad 97. Dupis mutnua auae eoque de ipso carmine pari Pit, alterum Alcimidae, Lgendo: quoties hymnum terum familiae claudandae. mμOno. aQέπων, subians. ἄγγελω94. Nunc a digressione iterum praeco. Erat gentia ad victorem rodit. Τ πἀρ Victoria Vigesima quinta. ποδὶ scit κυuae vel ut που Io -8. δυο μὰν Κρονίωνηia dicatur, vel ut που sit πρὸ τεμένει, παῖ, σέ τ' pro πηδαλιον, ut Odyss. Κ, σφι τε, ιμίδα, κλαρος προκ33. Dictum est ut vulgare: πεπη. αν- a 'Ολυμπιάδ- res qua es ante Mes. h. c. duos victoria Olympiaeas Proxima. - Tum s. tax tibi, o uer, et tibi, o Larida.
582쪽
Ταχος Via uex Bον ελοι- μι Μελησίαν, χερῶν τε καὶ - σχυος ἁνίοχον.
Πar. σέ τ' ἔserte Rom. .ar. Aldus, unde Crat Muia ret' eduxit Romanam Ioetionem Μoxeu Steph. mox a leg σέ, ἐνέσεισε, Τιμῶδα Nun et ΜiugamIlus idemur it Timidas alius seu cognatus, an frater seu tribulis, almimida per sortem exclusus lucta in certamisae olympleo. An veram rei rationem Scholia exponant, dubito. v. Notalia, eriμui sors iacta. ,curus lociis , nec iuuat Ol. citius sunt verba: ρωθέντες ουτοι παίδων νωασθαι, ut εταε γενεια--, ἐξεκρουσθησαν τουνος, quod absurdum est; ir sortitionem enatami lania gitiem saltem sic agenda sunt κληρωθέν- ουτοι παίδων ἀγωνισασθααελ γενεια σαντες ἐξηκο. componebantur pariaucta et in pugilatu ac cratio: cf. l. vii l. o. i. VIII. III. Nein. X. O. Otus est locus apud Lu-um. V. Faber Agonist. Sorte quoquo constim, qui Prior an poste- prodirct. Ita et in crine musico. v. Ar ligon. yst. i. et ibi ictus p. 3. sortitionem adeo in-
ctiam cst, non amplius Juerorum numero eos
esse habendos. Nec tamen his expeditam rei videas; quae enim in hoc culpa sortis et tum, si iam antea inter ephebos habitus et
ex pustramim certamine exclusus fuit Alclini das, quomodo hoc in carmine, quod scrius est, lucta si παισὶ vincero potuit Scilicet. quantum sine historica fidec verbis efficere licet videntur Alcimidas et imidas sorte Cum tam robustis et exercitatis luctatoribus comparati fuisse, ut vinci eo necesse esset Magni enim ad certamen momenti esse debuit, componereturne aliquis cum fortiore an cum miraris forti. In no οἰνίοχον do magistro et alipta dixit. De Au vario vocis V. Iacoba Animadvv.
583쪽
ogenem iam nascendo esse pentast o destin tum, nunc Victorein carmine dignum, Praemio consentane Praeclare factorum: 16. quo Celmbritatem illa assequunt ir, interdum quoque ipsam maiorem, Nempla lyssis. 48. Carmine est lebrata faria Neoptolemi ex Aeacidis ad cuius sata digreditur. 78. Inde ad Aeginam, Theari nem, victoris Patrem, et ad ipsum victorem redit -i1 . vota facit ad Iouem Nemeorum praesidem, eiusque filios, Aeacum et Herculem, Pro uero victore Sub finem Iso ad Neoptolemum edit
et deprecatur narrata de eius morte, ne in Euin Peccasse videatur. Σ. f. . r.
Eλε Θυια, πάρεδρος Μοιραν βαιΘυφρονων,
Sogenes, Theaxionis l. Aegineta, Pentathlo icto Nem. XIV. quam in I. LXXIX, a. incidisse, acute eoniicit Corain. Dim. Nonisi. P.M. 53. Vt prima Nemeas numerari coeperit instauratis Nemeis ludis Ol. LXXIX. . qui proximio pii amarathonia luexunt a. Εἰλειavin Primum corrupte Brub inde Morali. Steph.
L 6. Cur Ilithyiam inuo miniscuntur Grammatici cet Pindarus, multa com aristodemus, Aristarchitabo acipulus,
584쪽
Ηρας, γενέτειρα τέκνων ' ανευ σέΘενου φάος ου μέλαιναν δρακέντε ευμπαν
Ἀναπνεομεν δ υχ παντες ἐπὶ hac
scipulus, tradiderat Thea-rioni seni cx votis ad Lucinam factis Sogonem fuisse
Nattrin. At enim cogitaridiam est poeta id esse familiare, φυῆ, ἐκ φυsse, irtutem venire, etiam cor oris. Itaque faιcisia uerum statim nascendo a tum facit ad ἄθλησιν, dum Corpus Tobustum et agile natura ei Contigit. Praeclare autem attemperatum est totum Pharitasma Oetae, quod vulgari oratione si enuritiatum ess ot Ipsis statim natalibris, Osthenes sortitus est robur Corporis tam in-Signe, Vt nunc puer victor ait in pancratio. 4. sva exo. υ h. συνσοὶ tuo mimine. Porro volebat dicere ἄνευ σέθει οὐκ ἐλαχομεν pro λαγχανοαεν ῆβην nam nisi nascendo
validum corpus nacti sumus, pubertatem non attingimus ornauit hoc, για- scendo seu die seu noctu:
ὀρακέντε ευφροναν. 8 9. ειργει δε ποτμω ζυγον ἔτερον ταλετέρα vid. v. L. Dixerat . . Non mura ad gandam sortem nascimur. ὀ
585쪽
minum sunt fata, adeoquo acri os ἀνα-D- - - . non ἄν iam omna condition a rores visimus si ζυμ scriptum esset. expeditior forte esset ratio ποτιμ ζο . . M vis μερο μεν Κωeωe, σι ἔτερον Meοι Dei iugum alium disiungit alio itaorsis pam tibias rex Vt int repetit v. 79 sq. naan ad iiagi notionem ducit ipsa es et ahγει et σα. se iugum Iea iungit, συ εὐπιδει, si et διαζευγνύει, disiungit, Vt alter comparium diuexsum, temon m dio interiecto, sorixatur locum Fatum igitur, quod alii aliam assignat sortem, tanquam iugo imposito disiungere moriale dixerit poeta si Tetinendum est, iungo cum δε. Vt ait: ασσε M o. Sed deletum et ipso malim a. ,δα. Ald cum SehoI.
ζυγὰ est aut de Iane antas rem fati alteram de elistago accipiendum. Vtrique ιν videram Partam Eraρα. conueniret ευγειν,'Natenus V est scribendum. λαι ravet pondere deprimitur ἔτερα ἐτέρως ut altera, senlanx, vel interiecto temone bonae s. aduersae fortunae, disiunguntur boum paria depressior sit. Atque haec prius tamen praeferam. Pos Placer possunt prae uera sunt referri haec ad Ilithy ratione, Vt ποτα ζυγῶ scri- iam si a γει scribas tu batur, isque subiectum sit. nascendi atatim sorte lan Μο συν ιέ τιν, ἐῶ - -
586쪽
Σκοτον πολυν μινων χοντι δεομεναι.
15. In συπινειρον argutantur Inipp. Est pro Ἀπειρος, αμπειροι, ἐν τοι μω , adeoque ἀγωνι . 17. ἐνέβαλε Echmiditis ex Schol. m nente metro Testituit. Vulgo βαλὸν sere vi I. XIlI, 2 ωβαλον. Pro saeis alter Schol. moam aut legit aut interpretatur. Alter xeddit φευμασι, recte, si de libatione accepit. I. v συ προ ν languere visum Pau-io itaque refingit: tu σου h. rem reis ισιτe-ον, aequias ingonio. Enimuero, si multo
magis lxiget. vaee. et II. ἀείδεται, quia 18 ἀλκαὶ π αρεταὶ τὰ Aeginetae certaminum tu κατορθούμ . mox ἔργα.diosi sunt adeoque carmina o. Conspiciuntur prae- in victores amant Clara facta in carmine tan-r . ἐθέλοντι iamant οἱ quam in speculo splendor πολῖται ex πόλιν ἀμφέπει factorum hymno quasi re- Θυμον ἔχειν συμ rsi ρον εἴ flectitur Sententia saepe ναιι απειροι αγωνία. ἐν ἀγῶσι. Doqrientata, nunc nouo et I 6. τυχεῖν iterum pro εὐ- ingenioso innento Ornata, τυχεῖν, ut sup IV I48. I. quod non nisi carmine ce-II, 93. ἔριου praeclara ex Iebrata facti inclarescunt, sequendo, factis ἐνέβαλεν et quod claritas obtingit αἰρίαν, Praebet argumentum, tanto maior, quo maior car-υλην, ροαῖσι Μοι ταν lissatio minis est claritas. rananibus Musarum, carmini tulit hoc idem postea ad sebus, ut Pyth. V, 134. VIII, historiar καθόλου δε φαίνa-8 I. Isthm VI, 3 o. VII, 6. ται παν τὸ πραχθὲν τοιουτον,4 -οrον
587쪽
vauι παραστή et ipse Diod. 423. C. - obscurum est: I, Iuαθον οὐδ' υπῶ κέρδει βαλον as sui sayit, de Poet ' h. βαλλουσι vidoritur commm carminaus, et quae ararium eius innuere quod factorum alori fama sententi postulat; rideseruatur. muro cogitat coniicias. forte: oti τὸ quemadmodum. Atqui ex κέρδη βαλον, pro απέβαλον. Inore suo solum comparans Est tamen mos poetaea a Ponit D meriti nautae a contrario synonymiam in lem estαι multo ante cogi tere: ουδὲ ἔβαλον, necis tau quam illi ingruit gligunt, h. e. et Ohεeruant, μέλλοντα 'ριτα οὐ ἀνεμον, πω συν κέρδει, agaciter.
Ne omnino finitum pro tu Etsi vel sic ἀπ - βαλον
fuit posuit, vel nisi hoc verius esse arbitror inscite nimis argutum e3t, cum re mutatum propter nέρδει. spectu eius quod de insula Pergit, a 6. Morimur om-Linara narrari solet: e m nes nec nostro memorio sinius fumo, quinam saturi perstes est nisi Per carmina. sint venti, inuriduum me a T. 8. σαώα θανατου. Vt disere incolae traduntur. v. alibi δῶμα θανατον ingrediuntur
588쪽
Παρὰ σῆμα νέονται. 'Eνω δὲ πλεον ελπομαι
- σωμα Ald. 29. πλέον Schmidius se. wm maiorem famania nec adeo male; sed et illud elegatis equidem fur ico λογον τι-τέσ2a πλέον κατα πλέον, narratum esse iam lius quam) η παθεν. o. 'oδυσσέως Ald. 52. Oxonienses ediderant ποταν γε . Laborat versus vulgari lectione Schmidius ad formam eliquorum T finxit: ἐπδε μύλσίν οἱ ποταν γε μἀκαυει quae Tespondent liqv.
antitheticis. Contendit auw, dupliois iambi locum in medio
Posso antispastum obtinere: -εσσιν πο- m. et a iam olim in libris Variauit. V. Schol. Aldus Ias Rom. Vi de iis climGas in rixar g Crat sed ceti ov. suam quisqvs Pali. exponit. Μihi sic videtur: si enim Posset vulgus aritatem, quae ad sas setat, Perspicere, non risfragiis suis adiudicasset Achillis arma Vlyssi, et Aiacem iis priuatum ad mortem adegisset. Tum nέμεν Sciunid potest Mneri dactyIus pro anapaesto locum tueri.
diuntur se ulcrum. Horat. sublimo evolat, vis ingenii. II, 18, et Aequa tellus P u et tum ipsum carmen. Est Peri recludiaur egumque autem V ηχαν', instrumen- Pueris tum, et pus, et ars, Pt vis. 3 a. σεμνόν τι ἔπεστι 'νευ σοφία δὲ - cf. Ol. I, 4 sq. ὀδεσσιν οἱ figmentis HOineri, Poetae ingeniurn rara. ποτανα ααχανα arto, quae 34. Ad verum enim Persy ingenii vi sublimia tentat. ciendum vulgus caecutit.
589쪽
δυνατὸν ην, τοὶ ὀφλον Ιων κέοντ', ἀδόκητον ὀ ἐπ---.τ αλψε καθ' ἐαυτον, is Vulgo etiam in Scholiis, κατ' αυτον εν -- 38 Iterum est in non νinantem et in Nem VIII 39. evectantem, ita nouo su44. Redit ad superiora v. Mόκητον active dictum est. a Sed . ut dixi, mortis ingarellus ad κυα refert: eius. Κῶμ' 'Alδοι κοινόν netate suctus Orci irae m κοινωσὶ ἔρχεται irruit καὶ elatus etiam in clarum in ἐνέπεσε -πorra ali Ἀδοκη rum. ιιι δὲ γίνετα τι- τον καὶ δοκέοντα tu elaros μιῶνταί honor, nomen ad adi in obscuros. Sic apud posteros obtingit iis, ων Atticos scriptores οἱ δοκουν θεολάβρον αυμ λ ον τac, illustres,yrinoines sunt rum famam Mulcram fouet, Ita et in verss. ap. Stobaeum celebrae numen Carmine. Ecl. I, 3, dia καθελω μ ν δο Forte θεὰ est iaspe, Musa.
590쪽
Ε καἰ δοκέοντα. τιμὰ δὲ γίνεται, si Θεος ἁβρο αυξει λογον, τεθνακοτων Βοα Θοῶν τοι γάρ μέγαν
48. .astis erat. Interpungitur inde a Romana, nam Aldus uuiam habet distinctionem ita βε. s. simpliciter sunt viri fortas. Volunt Veteres βο-οοι esse pro mini. v. ad Iliad. Ν, 477. Nullus inmen dubito falso a grammaticis hoc tradi, et suisse a sin, seu in Pugna, agilis. Et m. o. h. l. Veteres Didymo in
Scholiis auctore interpunxerunt: τι- δὲ μενἀ ων εM MN allias γον. σ39ακότων βοαΘόω τοὶ - etc. continua oratione aque ad πρα3εv. sed male haec Grammatici interpretantur. Nam per hyperbaton haec essent dicta, et iungenda: εο--εως, ἐπεὶ Misisne ι-ου και τε3νακοτω βο-έων, caesis detonsoribus, o Hectore et aliis. At durissimum hoc esset hyperbaton. De τοὶ ae dubitat Schmidius nisi est in Iambico spondeus pro dactylo, qui cetera cola obtinet. o. ωολον olim lectum fuit, Vt e schol appa-xet videntur scilicet fuisse, qui iungerent: τοὶ ο= νμελε et quitur . 5 7κοvτο Μολον Schmid. Potius μαλε 3-ὸς quod Verum arbitror. Pauwio anapaestus pro iambo est. o idem ecto ad metrum Dii,3ίοισι δὲ δ Pau tamen V. Ex suspicatur, m. Te primam in δ-D produxisse. 51. Πριαμου ex Aldo Sohmidius. Alii Πριαμι inuito metro . . Ald. Vitiose et mox Σκίρου. 52. In εοπτόλεμος una syIlaba Pronuntiandum Naa. .