Specimen literarium inaugurale exhibens Prosopographiac Juvenalis partem priorem ...

11쪽

Iam tandem muneres de neturνδ, quod adhue otabat, quominu diei soδε- ladium academicum ad snem decurrisδe, quem priu/, quam se cariδδime pater, o ellem, cui tot tantaque debeo, quanta mense potiuδconci ere oraum, quam verbia e rimere Tu enim non visa ootam omniumque quae ae tuae ho do

erre olet auctor mili erilitiali, ed ab infantia

animum oecolere Ufimisque iati erudire omni eurae indu/Dia luduisti; ne patrem tantum se atque educatorem, ed eundem iterarum a di/ciplinarum praeeutorem rem nactuδ, ludiorumque ocium es adjutorem. Nolae autem tibi tin cauδae mi pater, quare πλεφuam plerique odalium meorum eademica ludi αδ- Miserim, nec sarditati quidem eis meae, verum aliis

12쪽

eonjungere iis liceret, o ali longum templi in utrisque operam collocavi. Meminiδli vero, qu- eaennio fere ablino gravi morbo asseelu per aliquo men-δω olito suo munere fungi impedireris me rogatu tuo, ne prorδu inδlilutione arerent di/oipuli, libenter in tuum locum uoceδεiδε et pro viribu meis operam dediso ne per aegritudinem suam omnino adole/eente diseiplina δεδιiltili δεens. Po/iquam reconvaluisti et comprobatio sua meorum conatuum,

et ero θεα ostendi dulcedo me inestasi ad selendum a te, ut mi a jurivrudentia solum literis me dare miki liceres, e te duo atque adjutore quotidie aliquos ora Meendi sileri impendere. Con-oedendo beatam me reddidi/li, et ab eo inde empore, floris inter ludia mea et munu Moendi disiais, illa

fortarae aliquantum ac re retardata uni, ed i in hoo non inutiliter operam collocarae videar, non arsae illud mili eris eo e alioni. Zam vero quantio in θω legendo et elaborando peeimine dissi ualibus consistatua im, notum sibi Gl. Bis varia earibdia

nam illi quoque non omnino ingrata te es aliquam

13쪽

- III

aallem titilitatem asserendo non rorau operam edissidiis sidear. Sed quum viderem ri solum jam ab-εolvere vellem, pro Fecimine eademico nimiδ magnam piam ore, ne diutis disserendam δε diraereatisinaeditionem, uno partem laneum operi eon et meo igiis a legi eademicae ali aetam quae t non omnino displieene vero fore ut in soaterum elera amdendo debilum Oisere oraim.

topere illa ludia istim iterarum ludis in conjuneta. τε vero quo nomine Mellabo, elari ime OBET, promotor a tumulisδime, qui nee pleno jure suum di/-

14쪽

risulum me disere audeam, ne plane fame conoetudini tuae Metrinaeque fuerim e era Quum enim solito more fui Deliantibu auditorem ad ae mihi non eonligisoee, ovilia jura mili onerari/si e do ingenti sua eruditionis resia largiter et mi gne mili imperlitu eδ. Praecessi autem onδiliisque sui quantum me ad veri ad reelam ludineum viam ingrediendam e vera a fatii distinguenda, nunquam non grato animo recordabor. Utinam tibi quoque paterno amieo, lari im ΗUL-LEΜΛΝ, salam hic gratum animum s lari soraem promulli quae in me contuliae benesciis Verum, Heu, immatura mora se disessum, amicis, ludiiδ, patriae eripuit Fama tamen tua os δι et memoria mareel, quam si equidem e re ervabo.' denique, odales, quomum per vitam academicam ει Deunda et lilia mihi fui amitalia, sales e mei lole memore' ac perauam vobis abes nunquam fore ut vetiri memoria meo animo aridae. Melodami menas Octobri 1864.

15쪽

DE PERSONIS EX IMPERATORUM TEMPORIBVs, QUARA IUVENALE INDUCUNTUR.

CAPUT PRIMUM

DE IIs, QUI LITERARUM AETUDIO ET DOCTRINA INOLARUERUNT.

1. DE POETIS.

Ab illis initium sacere opportunum mihi visum eat, qui iisdem, quibus ipse JuVENALIS, studiis se dederunt. Graecorum autem hujus aetatis poetarum mentionem quum faciat nullam de solis Latinis hic nobis agendum esse video. Hi igitur cum in aliis tum vero in Sat. VII memorantur, quae quidem, etsi disserunt inter se interpretum opiniones, scripta esse videtur primis imperii TRA1ANI annis I). In scholiis autem ad hujus Sat. s. l. CAEsAu explicatur per NERONEM; quod quum de ipso NERONE accipi nequeat, DOMITIANUS in-

16쪽

telligi videtur, qui ab ipso JUVENALE Gisu Nero vocatur in Sat. IV et in scholiis saepius gno dicitur. Alii de leto, de NERVA alii UvENALEM his versibus loqui judicant, SPALDINGIUS I de HADRIANO SALMASIUs vero, cujus equidem sententiae accedo, de TRAIANO DOMITIANUM enim h. l. a JUVENAL laudari

vix probabile esse mihi videtur, qui si unquam poetis savit, eorum maxime autorem sese praebuerit, qui adulando et assentiendo eius gratiam sibi conciliare studerent 2ὶ Hoc igitur imperatore potius exstitisse mihi videtur misera ista omnium qui studia in literis collocarent conditio, quae in hac satira describitur. Ergo de Ieto ne cogitari quidem podisi; NERVAE autem imperii spatium brevius est, quam ut frigera amen revicere posset; sed cum ΗULLEMANNO, qui AR FRID. HERMANNUM laudat, statuendum esse mihi videtur ad TRAIANUM pertinere, quae dicit poeta: Et spes et ratio studiorum in Caesare tantum: aesus enim tristes ha tempestate Camenas respexit et.

Huno enim literarum studiis savisse vel inde apparet, quod bibliothecam Ulpiam constituit, cum idem a LINI 3 laudatur in Panegyris cap. LVII: MSub te a spiritum, et sanguinem et patriam receperunt studia: πquae priorum temporum immanitas exsiliis puniebat. Quod quamvis inprimis ad mathematicos et philosophosti Vid. SpaLniηcius in Praefatione ad vintiliani Insι Or. pag. XXXll a Vid. SuaxoNius in ita Bom caput li:, inprimisque pMticae,studium tam insuetum antea sibi quam postea spretum ot abjectum. et TacITus in vita grie cap. II. 3ὶ uia.Exausus l. l. dicit Rau ηηu idoneis argumeniis firmasse, Sat. VII paulo post Pampyrieum Linu A. 10 vel ita editam esse.

17쪽

pertineat, omnis humanitatis autorem eum fuisse ex PLINII loco consscitur, qui tamen TRA1ANI merita nimis exaggerare videtur; quemadmodum JUVENALI etiam testimonio non nisi prudenter utendum esse recte monet ΗULLEMANNus d. q. Jam Ideamus quaenam uerit poetarum conditio, quam describit JUVENALI Sa VH s. 3-97. Ρω- tas, etiam nobilissimos, coactos fuisse dicit, ne fame interirent, visis valedicere atque ex aliis, vilissimis etiam ossiciis victum sibi quaerere. Jam vero quum sub TRAaΛΝ imperio in melius conversa tempora videre ιur, poetas admonet, ut in honorem Caesaris armina componant. Legimus enim s. 20 sq. Hoc agite, o juvenes circumspicit et stimulat vos materiamque sibi ducis indulgentia quaerit. Aliunde vero ne exspectent praesidia rerum suarum; divites enim disertos, in iis poetas, admirantur quidem et laudant, nec vero muneribus eorum paupertati v

currere student. Qua ratione autem divites, qui ipsi versus faciunt et uni tantum OMEsto cedunt, satisse poetis savere putent, legimus s. 39 sqq.

tu si dulcedino famae

succensus recites, maculosas commodat aedea:

haec longe serrata domus servire iubetur, in qua sollicitas imitatur anua portas. 8ei dare libertos extrema in parte sedentes ordinis et magnas comitum disponere Voces; nemo dabit regum, quanti subsellia constant, et quae conducto pendent anabathra tigillo, quaeque reportandis posita est orchestra cathedris.

18쪽

poesi operam dare, sed pauperes notiusque egregios vates esse nequaquam posse dicit, quod deinde multorum exemplo, RUBRENI LAPPAE, SALEII, SERRANI, aliorum ostendit, quibus opponit ORATIUM e VERGILIUM, qui celeberrima sua carmina non composuissent, nisi curis vacui fuissent. Gloriam quidem consequuntur, ait, egregii poetae, ut STATIVA, sed tamen esuriunt, nisi histrionibus carmina sua vendant. Hi enim soli sere poetarum autores sunt, non ut olim divites parvum

tamen lucrum inde capiunt ipsi poetae, ita ut recte addat:

Haud tamen invideas vati, quem pulpita pascunt. Talia igitur universe JuVENALI memorat de misera ante TRArANUM poetarum conditione jam vero ad singulos in Sastris nominatos poetas transeamus, omissis, ut par est, quos comparandi tantum causa confert prioris aetatis poetas, LUCILIUM, HORATIUM, VERGILIUM. Atque a M. ANNAE LucANo quidem et . ΡAPINIO STATI ordiamur, quorum alter divitiis abundabat, alter in aumma egestate vivebat.

De illo legimus Sat. VI M. s.

Contentu fama aeeat Lumnus in hortis marmoreis a Serrano tenuique Saleio

gloria quantalibet quid erit, si gloria tantum est γQuem etsi obiter tantum tangit, famam divitiasque eius laudans, quo magis eluceat misera conditio poet rum, de quibus deinde agit, paucis tamen de eo Hoexponendum puto, quamquam auctorem Haraalieorum non sacile cuiquam ignotum ore existimo. In vita

igitur UoANI, quam scripsit SuETomus I legimus

19쪽

eum Cordubae esse natum, quod confirmatur loco MA TIAIas I p. LXI Duosque Senecas unicumque Lucanum Faeunda loquitur corduba. ANNAEO EL patre 1ὶ equite Romano, matre ACILIA natus, mature Romam traductus est, ubi ed caretur. Ab optimis praeceptoribus eruditus, deinde audientium admirationem consecutus est ac Romae si ruit imperante NERONE, cujus primo usus est lavore, nee tamen in gratia permansit; qui enim imperator iste, qui ipse quoque poetae laudem affectaret, aequo animo LUCANI amam serre potuisset quemadmodum docemur a D1os Libro XII a. s. o καὶ δή Aoυκανος κωλυθη

ποιεῖν, πειδαν ἰσχυρῶς ἐπιδεῆ πονήσει anyνειτο, cum quo

loco s. Λciet. Annal. XV . 49 2ὶ Quanta autem a NERONE contumelia affectus sit, quamque graviter eam tulerit, legimus in vita LUCANI: νNon tamen pediomansit in gratia si quidem aegre serens, quod Nero se orecitante subito ac nulla nisi refrigerandi sui causa uindicto senatu recessisset, neque verbis adversus prin-ncipem neque actis exstantibus post haec temperavit ocet.' In quibus quaedam animadvertenda videntur. Neque enim placet illud factis Malantibu pro quibus legendum existimo irritantibu/, aut, ut IAHNIUS con-ιibros reliquiae pag. 3s sqq. qui iudieat vitam a Sugetosi quidem seriptam sed initio mutilatam esse, ne in reliqua parte integritatem suam servasse. ano vitam legimus in editione REIrrgas gio pag. 50 sqq. quum pag. τε sqq. affert vitam M. Annalli Lucani, de eommenιarioui dieit aera subisis. 1 e. s. aeir. Anna XV IT. 2 in vita Lucasi apud Raiννxaseaginu pag. 3 additur ei ivis dictum esse causarum actionibus.

20쪽

jecit, elevans ua. Tum molesta sunt verba indisso Mnais, quae vulgari quidem significatione de μαιω-fra orianem eonvocato hic accipi nullo modo possunt. Neque enim si huius rei causa recessisset princeps, erat quod tam aegre ferret UcANUS atque ita prorsus languerent verba refrigerandi otii ea a Latet igitur, ni allor, vitium in his verbis, quod quomodo tamen

emendandum sit mihi non subvenit. Hoc certe constat uoANUM a NERONE contumelia affectum odio incensum eo usque processisse, ut carmina samosa in no uideret et postremo socius, quin paene signifer

sactus sit conjurationis isonianae . U. 18, de qua legatur Acietos I). Conjuratione detecta LucANus reus agitur primo abnuit, paulo post, promissa impunitate consessus est, quin etiam, quo ardualem - νε- ut tradit AoITUS, matrem suam ACILIAM HI-

noxiam quasi sociam coniurationis detulit. romissae tamen impunitatis fructum non tulit narrat enim ΤΑ- cITU Annal. XV cap. 7 eum, arbitrio mortis a NERONE dato, venis concisis diem obiisse. Anno post pater ejus bona filii repetens, ipse etiam accusatus -- quam socius ejusdem conjurationis, eodem modo mortem sibi conscivit. De ingenio autem moribusque Uco haec legimus apud QUINTILIANUM AM. Or. X, I, 90: 'LUcanus ar-ndens et concitatus, et sententiis clarissimus, et ut AEdicam quod sentio, magis oratoribus, quam poetis νadnumerandus.' Laudatur ab auctore Dialogi de Orasori a cap. 20 νexigitur enim jam ab oratore etiam opoeticus decor, non Accii aut Pacuvii veterno inqui-