Thomae Bartholini Defensio vasorum lacteorum et lymphaticorum adversus Joannem Riolanum ... Accedit Cl. 5. Guilielmi Harvei De venis lacteis sententia expensa ab eodem Th. Bartholino

발행: 1655년

분량: 206페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

rso tantistiam non videan tar posse exspectare In hoc igitur casu longa consuetudine vel copia urgentium liquorum patulam viam ad renes deligunt. Nemo ibit inficias, viorem hanc esse viam, quando patet. a. Cum vimin o a1- ιher tus nen ri r rapem nise per intesima, cur non decurrumpor adanam ' Et hac quoq; per alvum subinde exonerantur. Quia vero commodius erat hominibus & in asseetibus renum &-sicae utilius pervias urinarias copiam assumptam mejere. hanc potius eligit Natura provida quia dc vinum, inprimis Rhenanum, ob partiumsubtilitatem&insitum tam-rum,dc aquae nonnullae thermales vesicam renesque petunt, unde diuretica dicuntur. Per intestitia tam facilε eo perveniunt, quam lamus clivius ad mesenterium. Quid impediat non video, si quidem laediae mesentericae omnem ex intestinis chylum excipiant λ Magnacum nausea impulsorem vel attraci orem postulas. Miqui tot annorum experientia es munitus, declaranuis in liquiritia, Cassia, therebintina, sp. salis,seminibus Auci, cantharidibus, petroselino, aliisq; diureticis sit ita. pulsor, ut vias haec urina: potius ςligant, quam intestina. Sint tenuium partium, fundant at tenuentq; sanguinem, latioresq; a sanguine segregent, causam tamen nobis prode, eui tenues illi labores vesicam magis, quam alvum ment. Doce nos, veterane Doctor, quis impulsor Rh,

balbarum hepati biliq; mittat, quis splani lcmelancholico succo solia senae, quis uia purνntia per alvum praecipitet, Sc a viis urinariis divertat. In his magnum tuum iu dium exerce, de mihi inutilibus quaestionibus deinceps non eris molestus. -

162쪽

Methodus Medendi ex immutato Hep tis i ii

ossicio confirmaturi l at

EX eqviii Hepatis a Natura indictis & 1- illi

interprete procuratis interesse Motinus prorsu subterfugit seu odio naturae seu aetatis taedio, seu nimio luci ii impeditus ex fatali hepatis, sui amici, ruina. Ego praeficae implevi partes. & cum aliis Riolanum adfunus deducendum convocavi, si absit, hegleisti ossicii poenas & damna ipse praestet, & sine illo funus jam

latum est, nunquam rediturum, Nin us quidem i. 7. c. ra. exempla recitat illorum qui funerati revixerint. Sed nisi me fallit augurium, ver E mortuam hepatis actionem nunquam in integrum reducet invita natura & reluctante, sine qua Medicus in curandis morbis frinora luctatur. Mortuorum resuscitatio, solius DEI opus est, non hominis. . . A Regina Maria Minicaea, cujus ultimus suisti Medicus, non potuisti, natura negante, fitatem horam avertere, cur delacistam hepatis actionem spes Te reducturum, ut Naturae adverseris p crucem cepi esses meritus si tantam a clem Drofitearis, & .sn salut e Reginae Matris segnem te praebuisti. Nemo deinceps sua incolumitatem lux committet fidei. . Qua arte, quibusq: mediis defunctum Hepar conetur ad vitam revocareRioianm ultimo hoc capite expediemus brevissimε. r. Si mihi reveniaret o si retaretur, re puer erat Elatinus in alate senili pueri, ex Hi pocrate or Hepistocisnt. Ut mihi consentias, non impense laborauo.

Naturae tibi dictata expono rimanda, quibus suffragium

tuum

163쪽

tuum addere omni iure teneris. Non semel insantiamin his Aniniadversionibus prodidisti, ut mirum non sit si &in hac hepatis apotheos cum aetate cunas repetas. Recte Seneca Epist. 4. non pararim is mμθ ,sed, quod in gravim uertistin remora, ct - quidem peis in, quod auctoritatem habemin senum, vis uerorum, ne uerorum tantumoedi sentium, Azi levia,Lfama formidan nos utrino Cave, mi Risiane, quem hepatis funus terret, ne de te narretur haec fabula. Alii autem sunt pueri, qui apud Hippocratem cor vocabant hepar , quibus nec Tu, nec ego accensemur. Hepar cum corde non misceo, sta actionem hepatis post- limimili cordi vero possessori restituo. Errant pueri, qui hepatis dolores ex bile . provenientesad cor relerunt, de quo Hippocrates i. . de Morb. Vel ventriculum, cujus iccirro morbum seu cordis morsum vocantibidem. Ignis anatomiae vel affectuum similitudine etiam exeraeitati subinded instu partium aberrant saepissime, ut heia par vel lienem vel Ventriculum dolentes, cor credant princeps laborare. Sunt qui ita se suamq; peritiam prostituant, ut statibus Hypo Ondriacis sursum elevatis de diaphragma prementibus, ex utero se laborare clamitent. Imperitum vulgus, etiam ob sexus discrimen utero carens, id saepiusvitii apud me conquestum memini, quod ανου inviam reduxi. Quid igitur nobis cum pueris illi qui nuces magis a tesseris distinguunt, quamcordissitum

ab hepate λ Procul hine sint proiani. α. disicitsubsantiamberat. Hicunda bructis.

164쪽

accidentario. Rubicundum omnis caro nitorem ostet

ditab assi usan inis, quo nutritur. Quis tam estj dicit elumbis, qui ex colore isto musculorum, musculos pro toto sanguificare asserat ρ nam sicut pro se musculi, ita & hepar sanguinem pro sui nutritione transmutat. Rubrum colorem hepati dixi esse accidentatium, quia per se candicat, separatoq; sayguineo concremento relictor fibrae sunt candidae, quali quoq; colore embryonum hepar tingitur, antequam sanguis affutatur. Sanguinis igitur is color est hepatis, neutiquam nativus. Nec omnium animantium jecinora rubent, quanquam ex vi terum suppositione sanguificent. In orbe pisce tam I dida infla in ostendi, ut minio non cederet. Lan petrae jecur viride demonstrat Monetaerin, unde orta illi De Principatu jecoris dubitatio. Vel igitur concedes, Doctissime, non omnium animalium jecinora lan- suifieare, via Alsum erit ideo sanguis inhepar, quia m-bet. Patere ut ted eam. Impense rubet he , quia sanguine abundat triplici, venoso cavae &portae, &arte-rioso Praeterea separata bile eundem opum L Dives

sus ab hoc lien, non parum ab isto splendore recedit quia acidum sanguinein continet obscuriore lumine siscunt, anquam lint inter eruditissimos, qui nigrorem lienis, ni eme hominis per negent. Spiralim l. 8 de Hum. Fabr. c. 1 non semel in publico theatro Patavis, lienem satis magnum monstravit ecori rubedine non cessee, ut prin. pterea existimavericlienem nigriorem hepatis parenchymate, non bene sani esse hominis. O ingim vir Erudbtionis consummatae de sang. Gen. c. c. multiis probat ni-storeiu aegri esse lienis, hominibus enim plerum: l. . V rare

165쪽

nius Certe Vestivi Anatomicorumantesignanus l. s .c. m. colorem lienis riibeum etiam in adultioribus nam inscctu novum non est observavit, quod& nobis quoq; visum.

Si desin ium esset hepar MUecernendae ct costgendae, ratione feta lutei, deberet Himili colore rivi, ut et , of --,nec foret sua Ore vesta, quia bilio . Bilis locum in jecore Hippocrates prodidit I.

Morb. dc experientia tirmat, nec tamen hisenus in istud mesani incommodum incidit. Tingeretur sane he palluleo colore fellis, si instar vesiculae fellis, fel colligoaet. At vero, ne tingat, ne sanguinem inficiat, ne dens que parenchyma insuave reddat bilis, separatur & ab he- pate expellitur. Quamdiu sanguini mista est bilis, nutulum partibus amarorem, nullum coloris lutei praedonu- itum monstrat, sed sola separata. Hepati autem ramuis. Ji sunt inserti, qui bilem ad sua receptacula statim e sugunt, ne oneri sit aut sanguini aut parenchymati. Heri r igitur omni parte rubet dr esui aptum, nisi in vescaelleae confinio, ubi Sc flavet ac amarum est, re vescentibus gratum. Si credimus. quorundam experientiae apud Zerbum, jecinora eorum qui felle rent,dulata sunt, pro

heq; colorata, A particula jecoris quae felli subditur, dies .cissimaest gustu. Sin vitio quocunq; bile liberari non possit, aut nimium tineatur, dubium non est, quin ingrato amarore gulae sit inniasium, & nimia flavisine detur. petur. I cur hi milite post fluxum aeruginosum mortuo, tam varii erat coloris, luridi, pallidi, et lac viridis ut miraculo fuerit spectantibus, notante Bontis Med. Ind. Obs ν. Quod in Ictericorum aliorum; dissectione jecturatius observetur biliosum sed potius scirrho- ι ι

166쪽

lapideum, a mutuatum,durum, candicans, scutis. stantvir Aon l. a. Eph. p. as 3. raminii, Cent. 1.Obs. 3. Hor in L . Obs p. a. i. a. Aontimus Resp.&Cur Med. p. 9o. M WH- c. 1. de Hep. aliiq; , haec causa est, quod obstrileta vesicula & vitiato hepare, nec illa recipere nec hoc sparare bilem possit, unde sanguini mixta bilis dif- fiindit se per universum corpus, quod inficit sanguine impuro 3: bilioso. Hincossicio suo Gefraudatum hepar to peti induratur, & ob necessarii utilisq; nutrimenti dese- . ctum, subiode quoq; candicat, deniq;obsanguinein viti, tum corruptumq; patitur abscessus.

' debet essem ri in solliculo. Hinc naturae in sanguine depurando sollicitudinem&curam summam aestimamus, quae duplici via hepati prospexit. Imo & hinc hepatis ossicium in bile separanda asseritur. Duplicem esse bi- lem , adeoq; duplici canale expurgandam in Anat. Resor- mata l. i. e. 1 r. & alibidemonstratum. Canalis seu porus bilarius faeculentam, vescula tenuiorem bilem excipit. Simili canale caret lien, ad sui excrementi separationem, quia partim alio fungitur ossicio, partim quia per selenicum ramum ad hepar mittit acidum sanguinent, ibidem cum reliquo sanguine expurgandum, quanquam&vas breve schaemorrhoidalia vasa, & ipsumPancros et jusq;ductum hineat, in quibus suas sordesdeponit.' s. rii patu magnitudo, o incrementum natura episi . nisi, rima strat non es secret eis m rara ste principa- is si s. F. MalEjumcum minoribus in corpore parti- bus agitur, si mole aestimanda st illarum dignitas. Ste ectum intestinum cordi praeponderabit, droculus digni' latebi suam podici cedet. Cerebri externus cortex, v a nchis

167쪽

nobili ventriculo major, nec tamen dignior. Pulmones ingentes cordi circumtenduntur, huicqi in transeolando sanguine inserviunt, non conficiendo. Hactenus in Ana tome inauditum fuit, partes quo majores esse nobiliores. Persuum Rempublicam inspexit Miamin, cum irae; scriberet, qui Reges suos volebant comoris mole em dere, quod Barbaris quoque in more pontum, narrat Cur-

risu. Sed inanis ista superstitio, quia non ad cubitos He oum virtutem metimur, sed animo invicto & prudentia, quae a nulla corporis mensura dependet. Saepe in pusillo corpore ingens animus, in magno essectus. Mediocrem molem in nobilissimo corde intuemur, in humore crystablino minimam, &quo ignobilior pars Ac reliquorum servituti magis addi , eo majori mole increscit. In te igitur ipsum converte teIum tuum, ut eo succumbas. Ex

incremento enim illo hepatis, servile esse membrum rectius iudicaveris. Increscit ob sanguinis copiam &a ficu- Ius augetur, sicut glandibus suos, quia dulces sunt. De lac ficuum inflatione finim de suibus L 8. e. s r. hibetur se ars e ri femina rum, si v anserum, inventum . Apicis, sico arida saginatis acini necatis repente mulsi tu

dato. Ficus quia dulςes instant & distendunt hepar,quod

dulcibus intu aestit, sed carnem non ς' pactam neq; fise in in generant, verum sublaxam ac subinanem ut fame, calen. l. a. de Alim. f c. c. de Ficub. Unde ex hoc

mento hepar humanumpro sanguinis boni generatione nullum inveniet sutadium. Quantitate naturali in ho- in us est, qua ' animalibus. Ration ni oriani eddunt to i 'principiis baia enus cognitis. γ'n certe, ut ς'plosorem sanguinem generet,

168쪽

3s dum accuratius sanguinem, homine dignum, Sibilis sep rationem, quae in homine quam animalibus frequentius

abundat. Nam curricuo motw, rotarum vers ta facies serius rei r in caveam, elephantes Nina vox terret, ex Sone l. a.dela. c. ia. Hominibus vero frequentius, ut

Ora remem ira, nigrescuntsnguine venae,. Lumina Gorgone aevisu angue micant. Auctumautem hepar praeter consuetam magnitudinem, segnius ad munia exsequenda redditur. Vidi in tabidis eparquinquies majus solito, in aliis duplam triplicemq; magnitudinem, qui iccirco pejus fuerunt nutrici. In gallinis morbosis jecinora observavi Unciarum XII, NX c. N praeter angusti corpusculi molem maxima, quae contabuerunt tamen. Hepar hydropici XX librarum&lius vidit M r Cent. a. s. 13. Incssabili mole C. Gemma l. 1. Cosm. c. 6. Ex quo Lmna magni hep tis in sal ificatione tua disces. Uidit Parens illius grandaevam foeminam quae ne ad mori elatum quidem absq; ingestione ciborum Potuum vivere potuit. T-dem auri supra modum pinguedine, & calore suffocato, apertusest venter, detractaeq; adipis librae propemodum viginti, inventum hepar integrius, turgidum cnguine spirituque, sed impensius rubens, ac mole inestabili, ut sola scilicet magnitudine membra spiritalia 1 conterminas partes opprenerit. o. Truncm vena Porta aequalis ea trunco cavae inseris, risi intra se extra hepar duplo patentior, se amplur trunco a rariae Caeliaca,etiam addita sinterica arier G. Crisis n- Dis si iacin reflueret ad traneum ρoriae, deberet isti truncus

169쪽

Irationem haec spectant, quam alii ante me illustrarunt

Verbulo naturae institutum propalabo. Porta amplo hiatu in hepar patet, latiorque est quam arteria Caeliaca, quia universus abdominis ianguis hac data via ad hepar

recurrit, ex liene, intestinis, omento, mesenterio, ventriculo, aliisq; partibus venae portae ramos admittentibus.

hinc eadem porta ob copiam sanguiuis tunicam in hep te habet crassioremWarteriis similem, Arteria autem Caeliaca sanguinem duntaxat arteriosum, subtilem dc parci rem ad hepatis nutritionem x singuinem hepatis torpeti,tem excitandum sumministrat, nec ideo capacitatem poritae debuit assequi. Sanguis iste arteriosus Caeliacae non refluit ad truncum venae Portae, sed fluit ad hepar, in quo

ramuli arteriarum quaquaversum distribuuntur. Ad- haec nexus argumenti Riolaniani valdhestiit firmus. Esca iacin ad truncum Porta, emb hic minor esse debis arteria ciliata. Illatio Riolanum seriet, quia inve tenda. Si enim refluit caeliacus sanguis ad truncum

tar, hic major esse debuit quam arteria ipsa caeliaca, quia pGeter arteriosum sanguinem a caeliaca, etiam proprio largissimε abundat. Vas octo amphorarum capacius est 'pula duarum. . Nai, a res te Ociosvui iisnu, truncampo ra non in ris es inhumero per hepatis sub antiam disse sis Meret,se jungeret ca per aeuo veno reducturassen Lnem ad Cor. Natura tam sellicita filii in sanguine 'epurando, ut per amplos truncos eum noluerit ferri, sed per minimas venula, in hepate prius percolari quam trunco cavae adscendenti x cordi deinde traderetur. Iabnimi igitur venularum poliae ramusculi ' hepar dinspersi tam ita ni ex Muina regione reduci accidi t

170쪽

avneropportuni, quam chylo transmutrando. auhaec tuit sentet tia, piet xum 1 luna venularum in hepate separandae ilavae bilis gratia extitisse. Quae enim pro sanguinis transmutatione contra tum protulit Ga Us. Pari. c. 13. nostrae usi ex aequo inserviunt. Nam ut maneret hic tinguis diutius, smus&perfecte de puraretur, transitus angustia: extiterunt. Aqua fontium salientium, in visceribus terrae non generatur, sed per minimoi angustum terrae meRtus tanti λ ppi .latur, Velut in ibrum, ut in usius mori limo lin pida exsiliat. in t valde remotu/, in jec re, nec ei ulla modo m-- untem teuo E. hepar bili xxsugendae non iit estinatum. R. Nemo hactenus in homine, aromatium perfeci issimo, fellissollicul una desideravit, n isi vino qu0 uno ablatum. Quanquam autem animalia quaedam ca s eiu videantur, analogon timen habent huic i haser .viens, . Aristoteges La. An m. Hist. c. rs. l. t r. c. gr. quidem fel Pnt quibusdam , sed invita experientu, qu ippe bilis canalis omnibus adest, sive amplior uve anguestior, proanimalis necessitate , sive proximo intestinis- stus, live remotius, communi tamen ductu hepati co sentiens. Accur te de his egerunt oro an inde UT.. Bisulcis de alibi Dalech impius in Not. ad Plin. c 37. l. I x. CV inmin c. I deSang. Gen. qui omnibus in unive

sum animantibus sanguit eis, quibus jecur, & set in jecore nasci contra de Plinii authoritatem erudi- more suo , probavit, nec quidquam addo, ne noctuas enas inferam.

SEARCH

MENU NAVIGATION