장음표시 사용
131쪽
Dbyci disserentia:quaedam ut plurimum eueniunt, ut in .s ate calor, in Deme frigus; uaedam rates accidunt,a i tam a quaedam an ait verumlibet,quia aequa iter fieri, ta non fieri possunt, ut quae a voluntate no tira
pendent. deprimis,&secundis, es determinata veritas, quod erunt, non erunt,νt plurimum,vel raro. At de contingenti futuro ad utrumlibet non est determinata verita talis eII in uniuersum euentus acuti moria,quia pote i occidere, ta non occidere . Altera ad Quod in ipso acuto morbo adhuc tri lex illud cotingens reperitur plauno xi .,ntis enim ut ita dicam i omnia signa boua babeat fanabitur aeger : si omnia mala morietur si partim bona partim mala dubius erit morb. In I. secundo casu Medicus serpsemper uera praedicit, quia, ut plurimum contingit sanari cunisignis bonis, ta mors cum malis. At in tertio dubius est euentu . Ideo in omnibus illis inceris praedieliones ut plurimum in primo aut m,ta secundo casu,raro in certo
ucilio. moris es ille, quis uati ua signa exquisita;ut Catilion tim, uigiliam, asi dentem calorem,cum seruat benignus dicitur At Causon,cum sine siti est, uel cu fomno malignus diciturnia benigno raro contingit errare appareu
tibur signis optimi uel pessimis in maligno ut plurimum, quia in consas. a. Aphor. Ideoscripsit IIip. in inc Ilantibus temporibus inconstantes morbos feri, 2 ad iudicandum dissiciles. q. adnota Quod in omni acuto morbo potest eripi aedictio,vel in principio,vel isi is is a m Vm, uel sectatu ipsius morbi. In principio, ut plurimum incertae
dictiona praedictioues, etiam in augmento. Ideo monuit Hi .non esse prsescendum, donec statum acceperit morbus; eo enim tempore coectiones accidui quicquid natura poterit ostenditur. Caeterum causiae, cur in uniuersum non in certae praedietiones in acutis siunt materiae caliduas, ta tenuitas quare cito de una parte ad aliam transmittitur,error aegri, ad iantium, aut Medici fortuna nouus su erueniens morbus: est tamen certior ad morte ,
quam ad salutem ρrsdietio,quia magis contingit mori, quem praedixeris D tarum quam ocontrits.ammad c od uessicus in m nostico duo facit: 'rimo mete agitat,quid sit fu-
versio. turum deinde id pronunciat, uoce explicat. rimum appellat Galenus praesentionem ecundum praedictionem. debet igitur Medicus semper uti praesentimae non siemper naedictione nisi cum in no fundamento omnib. Lib. re collectis signis, ta inter se comparatis prop) morbi istatuminam ex uera dictiona. praedictisue admirabilis iudicatur Medicas. O si erraueris ait Hip. fortasse insanire uidebitur . , -d 00 ψ' Quod Pro Q cum multa comprehendit; retum,te Et m , .d e Mo, dum Muctore, qualitatem, de quibus omnibus uera est sententia. De eueἡ-bi,. rascripsit Hip. alios esse morbos sanabiles, ut tertiana, quartaxa, alios
132쪽
In secundum Aphoris Commentaria. et
mortales, ut morbus acutos in praegnanti muliere lios dubius, ut actati in principio omnes. De simpore eueutua dixit a las esse breues, ut angi- , pleuritis, alios longos , ut nephritis , podagra, derelinquis eodem
Quod morbus,quo fuerit acutior manifemorem habet a principio prae
dietionem,quia Itatim magnae mutationes antiqui enim euasuri junt r-Glὸ spirantes dormientes line dolore degant. Morituri di clip Drantes, s Progiudelirantes cum dolore desunt, at tu morbis longioribus firmior es praediatio in processu,quia materia magis crasia o non ita in labilis.
Quibus in iuuentute aluus est, . CVM antea de excretione uerba feci tita docui et alimenta cele conexio. riter nutrientia celerem excretionem habere. Hunc ostendit Hipp. quomodo se habeant aetates ad desedliones. Quibus in iuuent ute altius Gl hronedia n senectute siccatur, Θ p contra sicca in iuuentute humectatur insenecta. Ne miremur, si ratione aetatis contingat celeriter nutrientia raro exire,2 E contra . Deinde uero, ut hanc alui siccitatem, 2 humectationem non morbosam, ed naturalem esse dignoscamus. Diuiditur haec sententia in duo partes in quarum prisa, pr mam Hituit conclusionem in altera uero alteram illi contrariam. Causiae contranae esse ius pariunt contrarios. Sed cati ae deiectionis in i uuene, Osenesunt contrariae. Ergo 1 clus parient contratios, per consequens aluus in Iuventute humida icca fet insen Aute , Nὸ contra. Maior certa est.Minor ollanditur, nam iuuerius in ratione aetatis sunt
calidi ac sii ci: senex uero frigidi , humidi. Quod causiae alui humidior:s, uel siccioris est temperies ventrictili, intesinorun , o Daepatis. Calidum igitur, I siccum per se caussa est alui sic
rioris,per accidens autem,aluum hianidam faciunt ob bilis copiam. E co-tra si idum, humidum caussa es humidioris. Qui igitur iuuenes aluos humidas habent fit ob copiam bilis siccabitur autem, in senectut de in te temperie in frigidam, S siccam; uare paucagignetur bilis. At E contra, qui iuuenes aluos habent siccas, ob critatem, O caliditatem, ins 1rces ite hu nidae fiunt refrigerato corpore,c, humiliato. Editas igitur,ta frigiditas maximp faciunt ad retentionem, N attractionem,uenas quoque amplas constitui trunde ex si catur alvus nisi tanta gignatur bilis copia, ut uincat. Frigiditas, ct humiditas aluum humectant, quia minime
133쪽
retinent, par attrahant,venasq. angustas consituunt. Quod ad huius sententiae veritatem deberesupponi a nobis. dem homo, non diuersi praeterea idem citus , eodcmque modo paratus. Aequalitas in rebus non naturalibtissolum. Disserentia debet esse in aetate. mod frigiditas duplex est,alia interna,alia externa . Interna aluum reddit horida externa vero siccam. Quare siripsit Hipp. Aquilonias constitutiones aluum indurarcinam calor innatus augetur p frigora:ν re magis consumit,ta attrahit. Constringitur quoque podex , Cr non facile patet aditus. Sed dices frigus externum cutim densat. Ergo pestis intus crementa; Aluus igitur erit humidior. Dicendum, quod magis potest i. caliditas,qua tanta eiu per id Lmporis,ut magis consumat, O exsiccet, i Api s niam ex adiitrictione catis intus promoueatur Sed quid dices Galeno scri
Denti copiosora esse excreminia per bome, G in urinis hypostasim copiosior 'An quia θ me plua cibi fumimus. lus etiam ei cimus. At nouita frequens Hi deiectio per frigora mut per humida ut tumperata.
. APHORISMVS VIGESIMUS PRIMI S.
CV M multa de conualescentium refectisve dixisset M'. supra: eo
tingat autem non proficere corpora ob nimiam a B ptionem. Docet nunc,quomodo sit reprimendus as petitus, qu)d etiam Aphoron O d cimosexto alia ratione explicauit quietam praecipiens. Famim tollit vini potio. Vt celebre,ta commodum famis remedium describat;&, ut ostendat de vino hoc habere mali,quod appetitum tollat; nam bibaces non a modum Aut edaces. Hulo Jententiae breu tu Lusionem non patitur. suod caussae amis eni contrarium em tollit. n t vini potio causie is contraria G. Ergo
Vini potio famem tollit. Maior per sie patet.Minorvero declaratur; nam famis fit ob in. hi
nem, aut corrugationem ventriculi Mis a frigido, ta mordaci humore. Inaciationem citi anptollit vinum means tr a niuei uni corpus, iuxta illud Facilius cit potu refici, quam cibo. J Frigida ventriculi intompei res, stumordacitas a vino corrigitur, ta attemperatur. Quare omnem Amen touit vini potio. Quod famis naturalis,qu edam est mediocris ob coseu tam inanitionem orta; alta vehemens, qualis conuale centibus, vel valde excitatis comtingit ob nimiam corporis consumptionem . Famis uero prato naturam. omnis
134쪽
In secundum Aphoris Commentaria. q3
-ηῖs in excessu consi tim omni fame Hra est sententia licet Galenus
Quod fames praeter naturam duplex en,quaedam canina dicitur, per Altis, ,aquam homo nunquam expleturista quantumuis edat ad vomitum redit, norati sicut canis.alia autem vicitur,per quam homo in princinio quidem Pnementer appetit,st paulo post deficiente cibo deficit, or linquitur animo . itus. ab ingenti ventriculi stigore tu i siqui per niura, ct glacier pliunimio ieiuni iter faciunt rapitur enim calor ad cor non babens unde pascatur, vel humor acris a ventriculo attramu consensu cor asscit, undesnc is oritur. vanimia Quod vinorum, aliud est generosum,aliud mediocre,auud exigx rur uessio. fus in sapore liud dulce aliud austerum illud messium. Vinum itaque hic intelligit Hip. calidum odoratum mediocriter austerum,quale est Grineum maluaticum;testit enim hoc uinum tam naturalem fame,quam eam, quae est praeter naturam. Sed innatinali dandum cum cibo, O put illud. cum pane,vel ossa intinctum, ne uacua fa reperiens, caput ostendat. Insisme νero non naturali ta a cibo,ta ante cibum; nam Iamis canina eo curatur in cibis pinguibus, autem, sicut omnis animi de sectus, eo etiam corrigitur,non solum potu, sed G odorei . Quod vini potio meraci nosolum habet dictam praerogatiuam tollendi Iam , sed urixam maximὸ movet , unde franguriam,oedi uriamsoluit, libotulorum item dolores acu Samgida . non modo potum, sed in fomento 3. Acut adhibitum: nocet tamen js, qui debile caput habent, ut Pueris. Quare xum. . in rotu hunt a vino arcendi i ' non modo illi,sed eorum nutrice quod epi 7 4ph lemiam inducat, o lapides gignato nde concurrunt omnes celebrei Medi j Aphori ei,Pueris vinum esse prohibendum νμ. ad decimumquartum annum. 4- ai. rarum vinum dulce minus caput ferit, , inebriat, ct lutum magis edu- H ip. 3. cis,quam vinosum in pituitoses naturis, incommodum enim eri bilisses. ς 'im.
APHORISMUS VIGE SIM US SECUNDVS. Qui a repletione Morbi fiunt. CV M in praecedenti de famis remedio tractast,qiad ex meri potio conexi
ne commi. Nunc caussam reddit,cur vinum tollet famem, quoniam contrarium eli illi ta contraria contrarijs pelluntur. Curatio per contraria Iacienda. Intentio. Trima,ut postulatum in Medicina ponan. altera vero ut causiam red- Ro intendat praecidentis aphorismi,tertia,ut illas reprehendat,qui putant omnem
morbum a repletione fieri. Diuiditur haec Antentia in duo partes.in prima exemplo particulari Divisio.
135쪽
suae latentionis causam ponit: in altera vero conclusionem latentam .
Denuina 'pletio cratione tollitur,cbὸ contra. Ergo stratio contrariorum contraria sunt remedia, tecedens ponitur ab Nip. tamquamnotum, G ex Aphorimo δε- timo optimo comprobatum, anatio enim,ubicibus, plus quam ratis ρ sula assumptus est,sitsomacho evacuato, aut vomitu, ut delestioneo .
Fames repletione flatim toltitur. Consequentia deducitur a particulari ad
Altera d. Poten, ta uniuersali ratione probari hune in modum. monstra- Omne quod alicui vim infert illi en contrarium . it. 1 ιο. Sed omne remedium visn infert vitio corporis. Ergo
Remedium omne erit vitro contrarium .
t maior, o minor per separent. r. adnoti suod duo sunt Medici postulata, quae quidem ipsie, re quod euidentis i0. sunt, ta mincipia sunt supponit rut exemplis solum declarat.Primum est conseruationem fieri per similia. Alterum vero curationem po contraria fieri . Sed c tra dicet aliquis, si Medicina est adiectio, ablatio. Ergo Guedicvi semper addit , vel demit. Conseruatio igitur fit etia per
contraria, addere enim est tollere defeelus vitium demere irem,quod ab ἔ- dat. Quare dicendum, vel fieri omne opus Medici per contraria, sed immorb s, quia euidens est contrarium;dicitur curatio insanitate, quia eo cesima ferὸ non sunt sensibiles. Dicitur conseruatio. Rursus dices, Corpus temperarum debet in sua temperisseruari ergo per exacte similia. Verum est sed quia ob varias transenutationes rerum non naturalium, no potea in eodem statu permanere:ideo ad illam conseruationem requiritur additis , atque ablatio . Altera a Quod cum triasint praeter naturam,nempe morbua,causia, cto to-nimaduer m de omnibus ureum est urationem per contraria fieri. Cum vero dicimus tolli molestiam per contraria; dupliciter intelligi potest, aut priuatiatim pastor tollitur intacta rubedine dolor indueta vomptate, calidum
inducto frigido, sicintelligendo, nulla est di multas; vel intelligimus ;ita esse contrarium remedium,ut vim habeat liciendi contrarium, o sic vera etiam essententiasu uis illa contra j liciendisit in remedio actu, seu potentia ediaipseu immediatὸ, per se ut per accidens; nam vomitus, vomitum curat fluxus stinuineammonea bilem tollit,oe febre, quassis actu similia sunt sed vim habenι esciendi contrarium, caussam tollendo. s. animia QMd contraria bis largo modo accipere oportet; ει non propria: quia uerso. non omnis morbus habet νπὸ contrarium, sed opposita intelligere debes, quocunq. modo opponantur. Oppositio autem non siolum in primis,sed se cundi ει tertiis qualitatib. est consideranda. non enim solum calido, aut
frigido curantur morbi,sita amaro adyringenti, ta non solum iis, sed proprietate
136쪽
In Secundum Aphoris Commentari a.
prietate occultaequa ratione alexipharmaca, o alexiteria , venenu ορ- ponuntur. Sed dices Theriaca, quae ex Vipera componitur veneno ipsus resistit. Curatio igitur fit per sinulta. Dicendum tamen inesse quidpiam iis came viperae veneno ipsius contrarium. Sed quid dices scorpioni applicito loco ab eodem demorso, sanante attrabente similitudine. Ergo per smilia curatio fiet. n quod contrarium diciturscorpio applicitum, qua caussam remouet,licet actu sit simile . . Quod morborum, quidam dicitur inferi,alius in facto esse. Primus requirit praecautionem,ta curationem: Alter verosolum curationem, sed dices Hip. vult,ut seper nos opponamus causa morbinat factus morbus, mi hectica caussa caret. Dicendum caussam, etiam si absit:indicare tamen remedium, saltem mediaip. caeterum propter hoc putarunt nonnulli caussam coniunctam siemper esse cum morbo Maliam a morbo nullam habere iudicationem;cuius contrarium in causia antecedenti contingit, nam ablato erotate humore,non tollitur ulcus: at ablata intemperie tollitur febris, quia illa in illius coniundia caussa. Seu igitur tollamus coniunctam causesam,seu ponamus illam eandemvel distinctam asuo essectu, parum refert
Quomodo autem soluatur pleni ado,oe quot illius sint genera late scrι imma supra Aphorismo decimoseptimo eis autem plenitudo frequentisma,ct maxλὸ familiaris morborum causia, adeo ventri sunt bomines, G ebrietati indulgentes.
Morbi acuti quatuordecim diebus iudicantur .
C V M insuperiori Αρborismo praecipia de euentu morbi egisset,ase
ferens non esse certum in acutis. mcde tempore metua acutorum agit,terminum praescribens ilici iam. Morbi acuti quattuordecim diebus iudicantur. Vt quamuis incertus sit acutoru euentur, saltem Medicus hoc certum habeat ullos intra quattuordecim dies iasignem effecturos mutationem,&νt moneat Medicum,magetam diligentia in iis morbis adhibeat;in quibus operadi occasio adeo breuis est. Quare maximὸ medicum laudat Hip. qui in morbis acutis, a quibus plurimi moriuntuν excellat. Non eIt ca ax diu sonis hic . bori ua ob breuitatem. 2 atu a diu magnos labores ferre nequit. Acuti morbi labores magni sunt. Illos natura diu ferre non poterit. Ergo Sed e voerientia docuit, bunc terminum non transcendere quattuord
137쪽
cim My twnu. Igitur inna hos spatium finietur acut m impctus Maior , O minor clara per sie satis sunt. r. adnota auod per acutum morbum ilia intelligit, qui magnus ess, ta celeritertio. mouetur. Iudicium autem hic accipit testim m0rbi mutationem, uti iam euidenter de morborum exitu pateat; non enim omnes acuti morbι Iubito
solumtior; sed aliqui paulatim , mpleuritis, ta peripneumonia. Ideo hic iudicatio non solum mutationem subitam signi calfid quamcumq4nsignem: dicitur antem fieri quattuoν, ta decem diebus, non quod necessaria ad eum terminum sint perventuri omnes acuti sed quod intra ilia term nantur antem aliquando intra quartum,ut peracuti exa D, intra septem vero peracuti non exactria septimo autem ad quattuordecim acuti simplix. hui ua. citer. Modum uero bos terminos dignoscendi scripsit Hippocrates cum au3 3. accessiones , o contatutiones. Altera a- Quod acuti morbι quidam sunt continui, G πniformes qui Hatim in. Nux duer gem, oemseueram in suo illo uigore. Ali1 siunt distfirmes, ου interpo lati. De primis intelligit hic;nam non potes natura conlisu labores,re magnos ultra dies quattuordecim tolerare, qui quidem dies numerania
sunt nonsolam a principio morbi, sed a principio uehementiae morbi in morbi interpoliati acuti ad quadragesima diem sese extendere pinuntio .hbai E. βαρ*Hiρ- Lauros bonam restiirationem,qus in acutis morbis tintra
iviii. quadraginta dies iussicationem talentes cuius igitur morbus quattuordecim diebus iudicatur. H acutus ex decidentia iam iudicatus eti,quia ex sua acutie decidiri quod Hipinteν iudicationem reponit. Sed dices An xion cum pleuaritide ad trigesiimum peruenit sine in signi mutarione cu ta3. Epidea men αρ. velit pleuriticum morbia iudicari intra quattuordecim ces ,alio M iorum . quin insuppurationem transire. Dicendum Anaximem Neuriticum iudiis i. ' catum esse νndecima iuxta sensum huius aphorismi, quia eo die sudauit,s. e pure cepit, qua diciturγnsignis mutatio. Cum uero scribit Hip. pleuriticus suppurari,ns intra quattuordecim diesIupra repurgentW,numerari oportet dies, non a ρrincipio morbi,sed ὰ dis,quo ex fluere cepit qui quide . fuit νndecimus: U ubi ad vigesimum quartum deuenit,boὸ erat expurgatus,licet xo in totum; non enim vult Hip eos ex omni parte expurgari debere, Hfugiantsun rationem intra quattuordecim di Ged sussciis maiori ex parte repurgentuF.
. adnota Quod morbus acutus quidam si ci febre eoniunctus alius vero sine tim febre .u ursus cum febre, vel habet eam febrem sine inflammatione, ut o Ommothasuci cu inflammatione,int pleuritis, angina,ph nitis.Morbi acuti sin febre siunt apoplexia , conuulsio, i epita. Sed dices apoplexia , N e flepsia longo admodum tempore iudicantur .ergo no omnis acutus morb. babebit praescriptum terminum quattuordecim dierum. Dicendum amplexiam iuditari, ius magnam mutationem essure intra tuos
138쪽
In secundum AphorisCommentaria. qy
CV M in antecedenti Aphorismo de tempore euentus m acutis morbis tractasset quattuordecim dics Hatuens. In praesenti modo de di bus contemplabilibus agit in eisdem malis. . Dies in acutis contemplabiles sunt quartus,septimus, undecimus, de musquartus,decimis timus,s uigesimus. Vt Medicus dies cognoscat,in quibus insignes mutationes sunt , c ut Gendat ultimum terminum in acutιs e se vigesimam diem si continue affligant cum bre sententia unim habeat conclusionem non est cur a nobis diuidatur . .
Ilii dies in acutis sunt maximὸ considerandi,in quibus insignes mutatio
Sed in quartoseptimo, deciso,decimoquarto,decimoseptimo, Er M-gesimo insignes fiunt mutationes in acutis. Ergo in illis illi dies a M dico magnopere sunt animaduertendi. Maior per se nota est.Minor,ut experientia comprobata accipitur, ab Hippocrate Quod dies contemplabiles sunt in triplici disserentia, alis indicatiuιαι- cuntur,alij ιudicatorii, alij denique meci . Inicatori, sunt quartus, undecimus , decim eptimus. Iudicatori, uero septimus, decimusquartus, vigesimns. Intercalares sunt tertius,quintus,nonus, decimustertius, docimusnonus , O uiges usprimus. Citerum dies indicatiui,quasi praec nes Ant eorum,quae in iudicatoriis fieri debent. am quarta,quid inseptima: undecima, quid in decimaquarta: decimas tima, quid in uigesima fieri debeat, monstrat.Et dicuntur indicatiui, non quod in istis critis noufiat; sed quod magis, indicent,quam iudicent. Dies iudicatori sunt: in quibus potismum fiunt crises, ta ills magis ad bonum. Dies autem intercalares sunt illi,in quibus natura, uel anticipans, uel postponeus modibum indicat, uel iudicat. . Quod in febribus continuis supradictos dies cotemplatur Medicus,sta, ut sunt. Sed in intermittentibus solum dies acccssionis, ut quemadmodum
in istis quarta in index septims;ita ibis quarta arcesost index septima accessonis,2 ueluti septimus dies ib illis ess iudicatorius, ita in his septiis
mconexio . Inictio. Ro iniciationis.
stratio Pr .ma animaduersio. Altera adnotatio. Di
139쪽
1va accessio iudicat: Illud vero non ignorandum, quὸd usque adules diem,quaterna' sunt potenti Di , quia in eo istacio uis robusta es, tamagnae fiunt disserentiaeper quaternaria:at post vigesimum vis quaternarii defici quia languidior iam natura,ideo magis mutatio fit per septenaria, scut post quadragesimum evanescit eadem ratione vis se enarii, ct magis uigenari' indicantsunt tamen duo ρotenti si ni dies in acutis septimusci quadragesimus ulla enim primus est acutorum terminus,hic vero νθ mus, primus enim es quattuordecim dierum, secundus viginti, tertius
, ,h; uiae QSV o tWAE impetus βkntfcri per dies impares; trabit enim naturatio sio. uiscripsit Hip. in die pari, expellit uero in imρari. Quari sit, ut morbi , 4 demor qui per dies pares babent accesso ira sint di ius iudi ta febres,quae in λ bi, imp- θη ηρη Νωβηιμ rectivas faciunt. Ideo mala iudicia fieri solenern sexto,ocI.ruo,duodecimo, G decimoctavo. Sed dices,si impar dies est iudicatorius,ergo decimus tertius.ta non decimusquartuniumqdecimusno nus,aut vigesimu primus erunt iudicatoris,non autem decimusquartus,ta . . vigesimus. D/cendum decima quartam iem,ta vigesimam esse impares, quia sunt finesseptimanae. Secunda enim ab octaua die numeratur;tertia vero a decimquarta . caterum dies quarta babet ration em imparis, quia
es sieptima dimidiu, qua quidem quarta dies raro admodum iudieat,&siquid boni habet liud tertiae tribuendum, quia Iendit, q id in tertiassen ἡ 's - c terum dies, quemadmodum mensis, ta anni non aequaliterkhbale, vφη πιπμη , Vtscripsi Hip. Tuncsit, ut tres septimanae ad vigesimum hum. termιventur,. oenon ad vigesimumprimum; itidem Sex ad quadrages mum accidit autem hoc ob uarietatem motus, Lunae,c, Solis. adnota Quod dies critici intra mώnsem Lunarem 4 Luna reguntur: quocircatio. cum Luna uigintis tem diebus,d, octo horis circuitum perficiat; diuisio eo tempore in partes quattuor sent dies sex, ta horae uiginti. Itaque primas dies criticus inseptimu incidit, se uos in quartum decimy, sicilicet Hes De Acim, O horas decem , cs sex. Tertius in vigesima rimam , sicilicet dies viginti,ta boras duodecim. Ex bis septima dies in acutis uuidissima concurrentibus duabus cauos validi smis,motus rudem et Luns, ta motus morbi.Post hunc decimusquartus, qui dimidium eri totius ambitus Luna Dies autem extra mensim . Sotis motusumuntur. Verum Hi his veluti experientia comprobatis magis,quam ratione aliqua fidem ba
1. P ab ea bora, in qua siensibiliter bomo maia babet: aliquando ab illa hora , gnom. in qua morbus moimὸ riget:aliquando ueroab aliquo accidente, a quo morbus pendet, ut in abortu, O partu, si succedat acutus morbus aliquis
interpotis diebus viat Nipta die partus computationem esse faciendam.
140쪽
In secundum Aphoris Commentaria. 6
cum igitur tria ista principia concurrunt, nullas contingit error in ratio ne numerandi is non concurrant,potes numerari unus dies pro alio, o sic dies sptimus videbitur fixtus aut octav - . Contingit etiam enerob Idiotas,qui primam dism morbi non recia accipiunt.Si enim quis agrotauit prima die mensis ad vel rapetumerant illam diem unam ; tum una dies sit accipienda vigintiquatuor horarum ab ea hora,in qua caecidit homo. Ex hoc contingere poteri,ut diesseptima rideamr Octaua; qua quidem omnia sunt a Medico consideramla Quod ius diei iudicator' tantam ut nisi morbus in ea iudicetur etia
cum bonis signis recidiua seu expectanda:ροβ oim in ea die fiat etiam j
ne coctisne,tum magnast efficaciae,ad tutam enim, fidam crisim duo requiruntur, coelio, dies cotemplabilis aliquisa 4 sicri ιι αμ mo bos, quin' c- signissalutaribus,neque in diebWs iudicatorijsdemtint,plorumque recidivam escere .
APHORISMUS VIGESIM VS QVINTVS.
Aestiuae Quartanae plerumque breues . . e CV M insuperioribus de duratione acutorum morborum tractasset. Nunc de longorum euentu pertractat, γ loco exempli Quartanam assum us - Aediua quartanae plerumque breues. Autumnales vero, ta qua ad hiemem pertingunt, longe . Vt unoproposito exempla morbi longissimi,demonstret omnes morbos in ritate breuiores esse,quam in aliis temporibus, praecipup. Mutumno, hieme . Praeterea, ut ossendat salubrior fore alituum Quarta , nam, quam bimalem. Haec sententia in duas partesselatur. In prima de Quartana animi conclusionem ponit: in altera vero de Quartana autumnali,vel hiemali. Quo tempore Quartanae caussa in misericalor intensor, habitus comporis rarior citius Ioluetur. Sed Quartana inaessate caussam babet mitiorem .cator eo tempore maior,ta habitur corporis Laxior. Ergo Aenisa Quartana breuior,quam autumna lis,o biemalis,oepem cousequens morbi in aeuate breuiores siunt. Maior perse clara est, Minor autem probatur ex parte cavsiae, quis humor Quartanam creans subtilior est in aestate,quam in Autumno. Re liqua vera aperta sunt. Quod Quartana duplexesiniter a exquisita, altera notha. Exquisita oritur a melancolia naturali,uel sanguine per assate erasiato ad autum-