Historia Conciliorum generalium. In quatuor libros distributa. Auctore magistro Edmundo Richerio, doctore ac socio Sorbonico 4.1

발행: 1683년

분량: 600페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

121쪽

CONCILIORUM GENERALIUM. 99 'quesuccessoribis Primatum contuma Chrisoror manos Pontifices eanonice Electosflupremam a Deo potestarum sine medio consequi Ger ordinem ac proportionatim in omnem Hsfundere Eem Flesiam i seri que precam fili divino udici γρα-nienda relinqui. Si quid ergo adpersus harae BoitPinam inveneritis, inquit, aut in dialogis aut in Epia solis nostri aut in aliis opusulis nostris restuire contemnit 2 sequimini quae nune duimus orient magis quainjuveni erectora nec privatam hominempturis facite quam Pontificem LMEneam rejicite, Pium retipitri, Te Dicent forosse aliquicum Pontificatu bene nobis opinionem advenisse, cum dignitate mutarem se Sententiam mad la est longe aliter actum se Memoratque post

quam Eugenius primam dissblutionem Sy

laodi Basileensis tentavit , frequentem numerum Praelatorum &Cardinalium etiam Roma venisse ad Concilium isosque, ut omnis mutilitudo inimita Principi, Eugenii nomen Ommbis modis latenuset se vero qui ex Patri jurenu non ex urbe ad Concilium migniverat, ct nova tum primum alis ex Senensi G innasio evolaUerat, ruindi inexpertus vera putasse omnia quacumque dicebantur; neeptirabamus ait, mentiri alios , quinsiremus 'si mentiri nee Engemum soleramus

ligere quem tot tantique se indignum Pontis elodicerent. Aderant Legati Parisiensi Scbola, cujus est mapercelibris adsuerunte aliquando vesti, aliorumfludiorum Germanica NaIιonis Orato res: ino enuntiore ore Coηcibi Generalis aucto

122쪽

IO HIs Ton IAritatem adcaelum esserebant: De Potesate Romaλει Pontificis pauci erant qui loquipraesumerent:omnes qui publice loquebantur prurientibus auribtumultitudini applaudebant. Accessita ipsius Euge-

nra consensi qui dieolutionem Conribi ast facta,

revocavit e re progressum editu approbavit, T c. Novae intercessere di cordia cum aliis de rebiu , tum poti mum super transatione Concilia Graecorum causa in alium locum. Eugenim in Italia non sine rationa Conciliumpetebat: POPULARITA SYNODALIS , transire mentes horrebat is in Avinione aut Sabauda iscum desiderabat, ree.

En summa rationum quas Pius I. prorC- tractatione ad horum Basileensis Synodi excogitavit. Porro si illas dogmatice examine mus, tantum abest ut gestis Eneae Sylvii de . rogent, cum potius illa magis ac magis cor, roborent. Primo dum causatur, se non X urbe,Cujus mores consuetudincm instituta minime noverat, sed ex Gymnasio Senensi juvenem & rudem ac rerum humanarum inexpertum Basileam contulisse, sine ullo mendacio aut fuco quae ibi peragi vidit scripsisse, ac se bene agere putasse : Certe haeCnullo modo retractationi quam adornare usui

esse aut gestis quae magna cum fide scripsit detrahere possim: si enim Sylluus Romae

educatus a prima pueritia Curiae Romanae studiis innutritus fuisset, neque ex Gymnasio Senensi Basileam velut tabula rasa evolasset averisimile, imo ex iis quae subsequuta sunt

123쪽

num evadit, illum ejusnodi Manullo mo

do aut saltem cum tanta fidein integritate non scripturum fuisse. Secundo pondusin Commendatio aus Contemptus Actorum Basileensis Synodi non petendus a quaestione Fiatu, id est a juventute aut aetate scribentis, sed a veritate rei causis essentialibus potestatis Ecclesiasticae, ouae ibidem explicata a Patribus & fideliter anaenea Sylvio collectae sunt: Δωm, in t nihilmemm --, nihilia

stra aliud erat objectum quam boica utilis- σ-- veri Mars illo, quo nihil potest ad A. ctorum ejusmodi commendationem adduci,

robustius: dis quejudiciosactum videtur, ut Pius II hic pugnantia loqueretur id est,

uno atque eois calamo actita se scriptare mi etd comprobaret. Sicque displauditur quod praeteXit, se tum B. missi oram, Ecclesiam periequutumin nunc S. Augustinum imitari Hercle aliud est Curiam Romanam aliud Ecclesiam Catholicam persequi. Tertio, quod objicit S. Petrum ejusque succesi es primatum habere a Christo: id nulli in parte controversum est inter Catholicoso sed duntaxat de absoluta Cu riae Romam: Monarchia tanquam Iuri Divino, Naturali sanonico festa alterca

mur. Quarto, etsi potestis Ecclesiastica,

primatus immediate sit a Deo institutus 'a

124쪽

piscopis aut sacerdotibus et idcit, absquCior .nt1terio Ecclesiae quce Papam Episcopos , M sacerdotes deligit, quibus etiam Sacros defert ordines. Qtio igitur sensu capiendum cst quod Pius II essem Pontificem Romaniam Canonice elcctum me medio auctoritatem Consequi a Deo.Cum auctoritas Ecclesiallica tota resideat in Christi sacerdotio Ecclesiae ut illud proportionatim Papae, Episcopis , dc sacerdotibus dispartiretin Q Quinto, OmnCf. Episcopi presbyteri aeque immediate. suam derivant potcitatem a Deo quam ipse Papa : Sicut omnes inseriores Magistratus Gallia verbi causa, aeque immediate suam a Rege Christianissimo mutuantur auctoritatem quam ipsa Partamenta. Siquidem in potestate Ecclesiastica duo sunt, forma scilicete materi : habitus aut facultas agendi &actus. Quod spectat ad formam. δ habitum una cum Sacerdotali aut Episcopali ordine

conferuntur: materia Vero: actUS CXCrcitu

quando Tithilus materia, et populus regendus confertur Episcopo per Sacras clectiones aut alia via. EX quo evenit, ut Episcopus dc presbyter, actus exerceant hierarchicos non delagata sibi a Pontifice, sed propria atque immediata potestate sibi collata a Deo , ut fusius alibi demonstravimus contra Franciscum Suarem. SeXto, ut Curiales causae suae verificentur, frequentissime hoc in ore habent nimirum, primam Sedem a nemine tu

125쪽

CONCILIORU GENERALIUM. Io 3

dicarici ver juxta Ecclesiae pri iuris stiplinami res veritatem declaratam in synodo Con1 taenii sessione quarta di quint , hoc salsissimum, imo etiam haereticum est, ut saepe docot Gersonius quiaΡontifex di-

tur.

Septimo , quod perhibet se Eugenium diligere non potuisse, cum videret Cardinales kc Curiales Aulae Romanae illius famam suggillare, ad quaestionem bet pertinet. Quae-itio autem juris est An major sit Papae quam universalis Concilii Ecclesiam immediate di

immediatius acesicntialius quam Papam repraesentantis auctoritas: Et utrum invitore inconsulto Concilio Pontifex Romanus possisit dissetvere Concilium Generale , quocumque voliterit traducere. Porro fessan non erat absque causa quod tum Curiales Eugenio obloquerentur: Cum ipse Platina nam.

ret rotam initio sui Pontificatus numeris malis

originem praebuisse s bellum in mila excivisse. Octavo Legati Parisiensis Academiaedii liquarum universitatum Oratores qui Auctoritatem Concilii supraΡηram efferebant , id quidem ex causis essentialibus: ad normam dogmaticae Theologiae faciobant, quocirca hoc nihil potest imminuere fidem Actorum ab Enea Sylvio scriptorum Cum potius magis fulcia r qui enim ex ause evidentia

126쪽

1L 1aec voluisse insere te inter CXCusationes suas cum in is coiissi mandis inserviant '

Decimo valde notatu dignum est, quod

Contemptum oncilium vocet opuiaruarem

Synodalem Certe non ita Dominus, qui Mai tnaei XVIII pollicetur se certo adiuturiam Conciliis Ecclasiae, summu fDerim duo et

tres congregati in nomine meo ibisum in medio eo

re sua formula omnem excludit singulaminiarchian quam Cu- ales adstruere moliuntur. Compendium Cinnium Argumentorum Pii II est, Enean Sylvium cum esset juveni nccdum sibi ad opes, beneficia. dignitates Ecclesiasticas animum induxisset, firmitate atque eviden 'tia causarum impulsum ad Acta Synodi Basileensis fideliter absque ullo suco saliri iis scribenda, consequenter potius illi habet ir

i lam

priVato, quam ut Caidinali aut Pontifici Seni M stilitano ipse rationem reddit. Nam, in quit , nihilmentirisumω, hi adgratiam , nihil ad orium remi inci nec mentis nostra ab d rarobiectum quani publicis utilita , amor perii Contra adepto Cardinatatu lontificati, causae sua privatae potius mi in

127쪽

CONCILIORUM GENERALIUM. Iostholicae servire, satum temporalcm Cu- riae Romanae tueri voluit Profecto, ipsa veritas quanto majori artificioin contentione

animi hic a Pio II obtegitur, magis sese prodit idque summa est illius praerogativa, Ut ab illis ipsis qui eam ampleeti detrectant aut

implicare conantur In libertatem asseratur atque in hominum oculis aperte CXponatur.

Ludovico I vita functo Carolus VIII. Ludovici filius regnavit in Gallis Anno MCCCCLXXXIV. quo tempore Curia

Romana, non modo observationi Pragmati-Cae verum etiam decrotis Synodi Bassileensis

Constantiensis magna objiciebat impedimenta inuae instar febris erraticae per Galliae Regnum crebro recurrebant. Primo anno Principatus Caroli Conventus trium ordinum Regni habentur Turonibus t ubi Mati-se Joannes de Reu, Doctor Sorbonicus &canonicus Ecclesia Parisiensis, nomine trium

ordinum suasionem habuit qua decuriae R manae Artibus & gravaminibus valde conquestus est supplexque petiit a Rege tanquam vindice.& protectore Ecclesiae Galli- Canae, ut eam ab ejusmodi exactionibus liberaret : SubjunXit quoque Regem minime pati debere Summum Pontificem aliquid in Pyaεmatica praejudicium contra Ecclesiae Gassicanae libertates, Iura regia, &canones Synodi Constantiensis Basileensis facerer viderique tribus Regni ordinibus, Cardina-

128쪽

lem Andegavensem quem Papa legatum instituebat in Galliis neque quemquam alium legatum admitti Oporteres quoniam temPoribus elapsis tres Legati Pontificii immensis pecuniis regnum exhausisientd multos auro atque argento onustos Romam abduxissent. Quod si quid in Decretis Pragmatica proede auctoritati Pontificia moles um videretur, tres ordines Regni paratissimos esse de re judicium Concilii Generalis proXime celebrandi subire dc amplecti. Videat Lector Collectionem Actorum Conventuum trium ordinum Turonensium sub Carolo ubi multo plura quam a me hic per Liptoti commemorantur observabit quae quidem ad historiae Ecclesiastica notitiam prime conducunt os enduntque Majores nostros viriliter ac strenue Ecclesia, Regni Gallicani libertates cum Synodi Constantiensis c Basileensis decretis propugnasse: cujus etiam exemplum monimentum peculiare lubet appingere videlicet Parisiensis Academiae appellationem ad laturum Concilium ob Decimas quas Innocentius VII LPP. contra Decretum Coostantiensis Conci

lii Anno MCCCCXCI. volebat exiger in

Regno Franciae.

129쪽

anno M CCCCXCI.

IN nomine Domini Amen. Per hoc prae sens publicum Instivinitum , cunctis Pateat evidenter, Sciit notum, quod anno ejusdem Domini M. CCCCXCI. indictio Rne nona mensis vero Septembris die deci-- tertia, Pontificatus sanctissimi in Chri uno patris&Domini nostii, Domini Inno ce rentii, diviti providenti ripae VIII in ano octavo, in nostrorum Notariorum sub tascriptorum temumque infrascriptorum cc praesentia persim constituti RE OR Universitatis Unisiensis, necnon sacra Theo--

amaniae,& Al tata nat num indita, Uni ιι versitate Procuratores, vice ac nomine di cceta: Universitatis, sinSulorumque Docto μ m. Magistror a Licentiatorum; Bac . . calariorum S scholarium singularum fa- esultatina, regentium non regentum .. aliorum suppositorum ejusdem universi. etatis,' tam pro ipsis quana pro aliis sibi Madhaerentibus Madhaesi is in hac parte, quemdam odi gemma Vr im, scripturam quae sequitur continentem Mobis exhibue i nobi Gomentarieade- - cerunt

130쪽

Μ jus quidem scriptura tenore sequitur in

is haec verba.

Sacrosancta Romana Ecclesia, desideris& vota fidelium, praecipue Regum Catho, si licorumdi Principum, tanta novit benigni, tale suscipere,&illa consuevit tam congruari moderatione pensare, ut nihil Euangelicis A seu Apostolicas regulis, vel divinae legi,

es pugnanS,aut quod saCrorum canonum Con. stitutionibus, vel Conciliorum generalium

P decretis obviet, precibus ves supplicatione aut importunitate concedat, & si quicqua ζ statutis Ecclesiasticis contrarium, vel Mure. dissonum vel quod fidei Catholicae regulisse dei get, seu per quod pax tranquillitas

aut libertas Ecclesiae, ipsiusque fidelium ministromisturbetur, vel per quod in ipsi ' Ecclesia scandalum oriri verisimiliter time-- atum, cum gravamine subditorum indulgeat: suadet rati, gravatos, heses di oposi presb , per appellationis remedium ou , viam ire. Sanes, diligenter haec attendentes, nos, Guillelmus Capel Rector universitatis Pa 'se risiensis, necnon sacraetheologiae, Decro torum, ac Medicinae Facultatum Decani. Procuratoresque Franciae , mordiae. Nor

maniae, Alemaniae nationum, in eadem uni

versitate Parisiensi vim ac nomine ipsius

uni t

SEARCH

MENU NAVIGATION