Juris canonici theoria et praxis, ad forum tam sacramentale quam contentiosum, tum ecclesiasticum, tum seculare. Opus exactum non solum ad normam juris communis & romani, sed etiam juris francici authore Joanne Cabassutio Aquisextiensi ..

발행: 1685년

분량: 850페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

11쪽

ambiguitatum tenebris obvolverentur piorum mentes uantis scrupulorum aculeis divexarentur ilia extincia luce, quam tot pientissimi & eruditionis praecipuae Viri collatis laboribus , studiis & frequentibus ad D cum precibus per annos sere quin entos accenderunt 3 Expectanda essent plura secula donec pares

exurgerent tum superius nominatis, tum Dominico Soto Academiarum Hispaniae & Concilii Tridentini , in quo praefulsit,

ornamento ue dc S lvestro Prierati Sacri Palatii Magistro ambobus Domini canis; tum nunquam satis laudato Cardinalet Francilco Toleto e Societate Iesu , & aliis. II. Cum tamen proclives sint hominum sibi nimis indui inentium animi ad opposita extrema , nec libenter in mediocritate, quae utplurimum virtutis re veritatis propria est sedes, conquiescere velint, aequale vitium est hominum ad opinionum mortinaque laxitatem, S aliorum in oppositam nimiamque rigiditatem defleetentium. Non me latet in stagulis ac seorsim spe statis quantumvis praestantibus Scriptoribus rarilis quidem, sed tamen aliquando utrumque extremarum opinionum posse notari defectum. Nemo enim mortalis usque adeo eruditus & perspicax est, ut non aberret aliquando : sed hujusinodi singulorum dese- estis advertit & corrigit communis caeterorum gravium Authorum consenstis, quo fit ut errare interdum aliquis possit inhaerendo alicujus gravis & laude digni Scriptoris opinioni; non tamen peccabit inhaerendo communi, vel majori graviorum & Ω-pientiorum Doctorum consensui . modb propria ipsius conscien

tia , quan vis erronea , non adversetur. Leves autem Authores,

α novarum suspectarumque opinionum studiosis opifices 'quan vis mutuo inita inter se nistione plusquam centeni occurrerent, nihil moror. De talibus admonet Evangelium : Caecin scaecum ducat, ambo in foveam cadunt. Praeferendum esse gravium Authorum consensum unius, aut alterius etiam gravis alioqui Authoris singularibus placitis, sapienter docent Ioannes Andreas in cap. i. de constitui. dc Navarra cap. 27. num. 28O. duo Canonici Iuris columina. ΝI Il. Sanctus Ioannes Damascenus in fine sui haereticorum catalogi quosdam nctat, quos vocat Ethico proscopias, id est circa morum doctrinam errantes : horum veris duo invicem contraria , sed tamen aequaliter perniciosa dicit esse genera ue eos scilicet qui

12쪽

qui nimia facilitate A segnitie res qliae illicitae dicunt esse

licitas ; A illos e contrario qui nimia sevcritate res quae licitae sunt, pronunciant illicitas. Utrosque eodem judicio, parique maledictione condemnat Deus Isai. 1.2 Vae qui dicitis malum bouum,

or bonum malum e ponentes tenebras Meem , o lucem tenebras: po nenies amarum in dulce, o dulce tu amarum. Praeclare quoque ait Sanctus Bonavent. lib. 1. Compend- Theolog. VCrit. cap. 1 r. Caseis Ia est conscientia nimis larga, ct nimis fricta: nam prima generat praesumptionem , fecunda desse rationem: item prima spe dicit malum bonum , secunda e eo Ira bonum malum: item prima saepe saliat damnandum , secunda e contra damnat DIvandum. Idemque Sanctus Doctor paulo post subjungit: Error conscientiae eau situr ex singularitate . qua homo sequens senisem proprium non conformat se aliis , nec sequitur communes vias bonorum. His conveniel ud Numer. ii. Extrema ea rorum consumoit ignis. En igitur ut

Seraphicu; Doctor extrema opinionum quasi oppositos scopulos Syllae de Carytalis declinanda docet ι auream vero consectandam mediocritatem , quam ab illo inveniri monet qui communes se- qttitur bonorum vias , proprioque abdicato sensu communi bonorum judicio se conformat. IV. A quibusnam ingeniis ultra modum aut severioribus, aut indiligentioribus magis periclitetur animarum salus, difficile aestimatu fuerit. Per indulgentiores quidem deducuntur animae per spatiosam latam viam qu. ae ducit in aeternam perditionem,

talium ille Directorum obstetricante manu educitur coluber tortuosus, concipitur , paritur dc fovetur peccatum. Hinc apud Ezechielem cap. i 3. Dominus indignatur de maledicit consilentibus pulvillos sub omni cubito , de facientibus cervicalia sub capite universae aetatis , ut scilicet molliter dc bland E in peccatis sitis conquiescant homines seducti, sibiqiae de hujusmodi Dire

ctoribus complacentes. Hos perstringit Is aias cap. 3 o. i dicunt tilentibus . Nolite videre et is assticientibus , Nolite assicere nobis ea tia recta faut: loquimini nobis placentia, mi lete nobis errores. Sapienter ait S. Hieronymus ad Eustochium epist. r'. Euoniam mel in Dei uis iis non ossertus, nimis dulcedo arte musata est,

quadam, ut ita dicam ἡρ eris austeritate condIta. Apud meum

enim nihil se luptuosum , nihil tantum suave placet . uis quod in se habet ni quid mordacis υeritatis. Illud quidem a Domino signifi-c a catam

13쪽

catum credo ubi mel ἀ sacrificiis prohibet, sal ver b naturali acti

monia praeditum adhiberi jubet. Eces csam cera E nuper in emuisse vidimus a filanione quorundam novorum Casu istarum, qui quum antiquos aspernarentur , seque illi, longe praeferendos jactanter scriberent, cam morum relaxationem , & criminum etiam atrocissimorum licentiam quamplurimis editis libris praedicabant& propugnabant, ut satis mirari nemo possit haec opinionum portenta qtiae Alexander VII. proscripsit dc anathematizavit , potuisse hominibus probari quibus aliqua rationis & probitatis scintilla superesset: adeo interest combauni Patrum & Doctorum coia sensui debitam servari laudem dc approbationem. V. C aeterum sicut noxia est laxior indulgentia, ita δc immoderata in rebus conscientiae austeritas , quae hominum imbecillitatem nihil pensi habens, neque a praeceptis consilia discernens, dum illos ad nimis ardua compellit , viam salutis aeternae , quam Christus illis aperuerat, praecli adit i salvandos, ut ait D. Bonauciat. damnat, & conscios propriae infirmitatis ad desperationem adigit. Accidit enim ut miseri homines hac audita rigidiore doctrina credant, vel dubitent ineve mortalem culpam ubi nulla est , sed tamen rei difficultate victi , cx erronea conscientia mortaliter peccent dc damnentur. Suam ex opposito benignitatem Salvator hominum Iesus-Christus nobis enixo commendat: Venite ad me, inquit, laboratis se onerati sis , or ego resciam vos. GIIite jugum meum super vos , cr discite a me qWia mitis sum cr humilis

corde ι or invenietis requiem animabus vestiris : Iugum enim meum Dave est, ct onus meum leve. Idemque Scribas dc Pharisaeos hoc nomine criminatur, IV atth. 23. Alligaut enIm mera gravia Crim portabilia , ct imponunt in humeros hominum. Quem in locum vetus operis Imperfecti Author , qui sub nomine S.Clirysostomi

prodiit, ita commentatur : Talea funt nunc etiam Sacerdotes , qui grave pondus venientibus a I poenitentiam imponurat s qu/ dicunt,

non faciunt: o se dum parua praesentis 'innitentiae fugitur , contemnitur poena peccati futura. Sicut enim si fascem super humeros adolescentis , quem non potes bajulare , posuerit, nece se es ut aut fascem relictat . a at sub pondere confringatur: sic se homini cui grate pondus panitentiae imponis , necese est ut aut pa micutiam tuam rejiciat, aut fiscipiens , dum s fere non potes, scandalizatus amplius peccet. locus allegatur in can. Alligant , 26. quas. 7. His accedit

14쪽

dit s. Ambrosii prudens discretaque admonitio comment. in

Psal. i is . serm. s. Sunt etiam in nobis qui timorem Dei habent , sed non fecκndam scientiam . statuentes ἀμriora pracepta quae non posse humana conditio sustinere. Timor in eo est, quia videntur Isbi consualere dis lina , opus virtutis exigere. Sed inscitia in eo est, quia non compatiuntur natura , nec assimant possibilitatem. Quapropter

praeclare admonet in sitis distichis S.Gregorius Naz.

Mi: τιν' , μή τι φρόνησιν

Noli justitia rigidae ct infe cibili, neque prudentia versatili as-diectus esse. optima est in omnibus moderatio. VI. Advertant quaeso illi qui omnia reprobare solent quaecumque non sapiunt extremam rigiditatem,quam directe adversetur eorum propositum sacro Canoni sic admonenti: In his vero su per quibus rus non invenitur expressum, procedas aequitate servata,

semper in humaniorem partem declinando , secundum quod personas ct causas, loca ct tempora videris postulare et cap. ult. de transiact. Discerni vix potest ex duabus extremitatibus relaxationumta rigiditatum, utra plures animas in infernum praecipitet. Prima quidem spatiosam illis viam aperit, quae Claristo attestante ducit ad perditionem: secunda verb quae privato, non evangelico spiritu praescribitur, easdem urget ad aeternam damnationem dupli ei

tramite , scilicet erroneae conscientiae,& desperationis ex nimia dissicultate. Etenim persitata sibi, csse mortale peccatum ubi nullum est, & aliunde rei dissicultate deterrit. e mortaliter peccant ex erronea conscientia, propriaeque infirmitatis experimento: de ex desperatione eo tandem labuntur ut praecedentem, qua antea assiciebantur , salutis suae curam penitus abjiciant.

VII. Constat ex nimiam pertinaci ad aequo rigidiorem illam, quae supra descripta est , disciplinam affectu permultas haereses

ortum duxisse , quales fuerunt Novatra noriun , Encratitarum,

Alanichaeorum, Montanistariim, Cataphrygiim, qui pro suis ultra modum rigidis observationibus bellum Ecclesiae indixerunt, & Fideles quosque sugillaverunt ut carnales, animalcs, scia suum voluptatibus addictos de indisciplinatos. Novatiani pariter eadem tetrici spiritus rigiditate semel lapsos omni spe veniae excludebant. & Christi Ecclesiam aversabantur hac ex causa, quia lapsos poenitentia ῆunctos reconciliabat. Qitis credidisset Tertulla anum c 3 praecellen

15쪽

pfaecellentis inunii Scriptorem , qui tam strenuo patrocinatus Ecclesiae fuerat editis invictis limis ad Gentiles apologiis, & adversiis haereticos libro illo de Praescriptionibus , qui velut arx inex pugnabilis & munitissimum armamentarium vel solus sufficiat ad omnes haereses debellandas , futurum tamen acerrimum haeresis propugnatorem, & quod amplius admireris , insulsissimi Montani& duarum muliercularum fanaticarum discipulum 3 Scilicet te tricum & superbum ejus ingenium quidquid extremum rigorem&inflexibileni duritiem non sapiebat, insolenter & proterv E dedignabatur. Fugam in persequutione crimini vertit, praeferens Montani dogma Christo suis stiadenti discipulis, ut urgente persequutione fugiant de civitate in civitatem, ut ex ejus libro de suga in persequutione liquet. Militibus Christianis fas esse praefracte negat, coronam pro accipiendo ut tunc moris crat in donativo

in capite deserre: qua sutili A sal, doctrina potcrat facile odium M persequutio Gentilium in Christianos recrud scere , ut contigit Christiano militi cruciatibus addicto , qui hac imbutus persuasione incoronatus ad donativum recipiendum accesserat , ut patet ex ejus de corona militis libello. Idem secundas nuptias paricum stupris condemnatione criminatur , ut ex ejus tracta tibiis

compertum est de Monogamia, & de Pudicitia. In hoc secundo Romani etiam Pontificis decretum illis qui fornicati aliquando

fuerint pollicens veniam, si conversi canonica poenitentia functi fuerint, proclamat propudiosiam & infame, atque ad inscriptiones amandat prostibiliorum januis praefigendas. Idemque in Orthodoxos , quos pro sua modestia perpetub vocat animales , acriter invehitur libro de jejuniis adversus psychicos , hoc nomine, quod multo minus quam Montanistae jejunarent. VIII. Quid Luciferum Caralitanum Episcopum commemorem 3 Illum enim post insignia virtutum specimina, post mirifica de Ecclesia in arduis negotiis & temporum dissicultatibus mcrita, nimia inflexi animi austeritas in schisina praecipitem egit. . ita nimirum praefracte aversabatur sapientissimum tum Liberii Komani Episcopi, tum Alexandrinae Synodi decretum, cui magnus

praesederat Athanasius, prorsus ad Ecclesiae tantopere periclitantis pacem instaurandam, de reducendos ad orthodoxam fidem Arianos necessarium.Isto itaque pervicaci spiritu perniciosum diuturnia n-

quo schisma Antiochiae excitavit in odium Melctii laudatissimi

16쪽

v lj

EpIseopi , hoc praetextu quὁd antequam eius urbis Patriarcha

tum iniret. exterilis cum Arianis communicaverat ue ideoque notavum ibidem instituit Lucifer Episcopum Paulinum. Nec his

contentus, nolens deinceps quidquam habere commune cum reconciliatis Arianis, neque cum Orthodoxis qui cum reconciliatis communicabant , omnem cum Ecclesia Catholica tanquam veterum Canonum infractrice communionem abrupte usque ad vitae suae exitum. IX. Multorum verb consulens utilitati, Amice Lector, pe multas tractationes in unum corpus redegi, quales antehac vis e

non fuerunt in unum compilatae . sed dissitis ac sejunctis voluminibus dispersae. Alii namque Scriptores Canonicam disciplinam qua methodo in Universitatum Scholis tradi solet, egregihexplicatam, non ad usum forensem, sed ad theoriam, seu speculativam notionem literis commendaverunt: alii ad praxim collimantes in ea sola versati sunt quae conscientias dirigit, & ad usum pertinet sacrae Consessionis. Caetersim alii diversum sibi scopum praefigentes , eam solam sibi proposuere praxim, quae circa beneficiarias lites & contentiosas causas occupatur. Atquci etiam ex Authoribus istis aliqui solius Iuris Communis practicam disciplinam tradidere, nihil eorum attingentes quae ad GaI- Iicanum usum, consuetudines ac leges Regni Francici, plerumque a Iure Communi diversissimas . singulariter pertinent. ocirca operae pretium non exiguum fore visum est , si post diuturna in his studia dc indefessam perquisitionem, harum cunctarum Ecclesiasticarum rerum pleniorem tractationem suscipe-xem , quae simul theoriae principia umbratilis, & utriusque fbriosum, tum secundum Ius commune, tum etiam secundum Iura Gallicana compleisteretur : quae tam multiplex , atque diffusior cognitio clim hactenus hauriri non nisi ex multorum voluminum

opero a lectione posset, jam multb ficilius & celerilis per hasce

lucubrationes nostras compararetur. In his praeterea curam adbibui , ut quae saepemmaero alibi perplexe & obscurE traduntur, quanta potui perspicuitate declararem.

17쪽

EPISTOLA

A R. P. D. PAULUTIO Sacrae Romanae Rotae Auditore ad hujus operis Authorem transitissa. M odum Re verendo Patri ac Domino , Domino JOANNI CABAssuTIO , Congregationis Oratoriq

D Monu M REvERENIE PATER AC DOMINE, Viae prodiit summo Venetiis excepta plausu Notista tua scrorum cinciliorum, er vel solo excitatus iisκlo, ob quem c eum Plinio dieam jocri Iuris cultor vadimonium deserat, statim eam mihi habendam censui. Legi , ct opinioni opus restondit o nihil eum

reperi non in ea brevitate mirandum. Sustexi diatribarum elegan-riam , ne plane selectam Ecclesiasticam eruditionem. Dimissa benigno nutu Serenis a Reipublica Veneta sacrorum Canonum interpretatione , quam e prima Sede vespertina in Patavino Lyceo ρ Debar, evocante Summo Hierarcha Clemente x veni ad Ius reddendum in suprema Romana Rota Auditorio , vixque limina nitienae opus alterum a doctismo Cabasutio mustarum audivi. Pro eon tracto , me eumque delato in id neminis cultu quaesivi anxie , pereurri avidὲ , o pri ina aestimationi non modica facta accesso Theoriae enim Canonisi Iuris junctam mirifie constexi Praxim , aeea non omissa qua in florentissimo Gariarum Regno obtineat , arbrevitatem ubique fine distendio , ne fuco elegantiam . e fa cia doctrinam. Indeque ovortunum nactus interpretem Ictastrissimum Ioannem- Bapis m Chiavari, Abbatem S. Maria de Regali Roma in comitatu Eminentissimi Carilinatis Hieronymi GrimaIdi Aquas- sextias remeantem, eidem observantiae in Te meae , ac ingenua simationis delegavi incium , quod Tu sic excepisti , ut per-

18쪽

ι rem scriptionis tira reposueris usuram , qua Cr propriam in me contestaris voluntatem, o verum qua moliris , raDonem perhumaniser exhibes. Gavisus sum sic in me assectum intuens Virum aflietate, a virtute magnum , novumque lumen accendi huic aevo per erum qua adornat gravitatem se elegantiam. Laudo augendam tuam Theoriam , Praximque Canonicam aliis additamentis , no-

iamque admovendam Ecclesia facem per Notitiam Historiarum, drCoueitiorum selectorum , quam ἀare paras : nihilque non magnum expecto , quοι pilo tuo, o tanti Cardinalis suasione ae auspieiis vulgetur. Gratias ex animo se habeo, se reddo ; humanitatemque illam impense revereor, qua te se inclinat, ut or incia mea graia habeas, se literaria consita tua reveles. Invideo beatum quo eris otium e quod si pars ejus mihi daretur modica , Opus sacri I-ris, quod jam oris provexi, stera rem ad culmen perducere, eu-jus specimen. ac lineamenta libare tibi non audeo. At aliὸυοeavit Numen , ct quo vocat eundum. Tu perge feliciter , meque tui cultorem eximium instabiti devotionis nexa obstrictum tu reliquum vita habe.

ddictissimus.& ex eorde Servus ANTONIUS PAULUTIUS ICAPPIoata

19쪽

ὐ PPROBATIONES

Doctorum.

pN Erlegi Librum eui titulus , δελι Canemri Thram ct Praxis . ad forare. tans Sacramentati , quam contentisson , tum Mosesiasticum , tum sicula-iare r opus exactum non solum ad normam Iuris communis & Romani, sed etiam Francici, Authote IOANNE CABAS SUTIO Aquisextiens, Congregationis Oratorii D. I E su Presbytero. Datum Patisiis decimoseptimo Aprilis i674. M. GRANDIN, pro illustitis Domino Cancellario Franciae. t s Canonici Theoria & Praxis ad forum tam sacramentale quam eoniatentiosum, tum Ecclesiasticum, tum Seculare, Authore I O A N N E C ME ASSUTI o Aquisextiensi Congregationis oratorii Domini Jεsu Presbytero , novis nune accessionibus ab eodem locupletata , non sol sim nihil con tinet quod Sacris Canonibus de Catholicae Fidei adversetur, sed etiam cum insignem Authoris pietatem ubique saviat de doctrinam , ad Reipublicae Christianae utilitatem de commodum plurimum conferet, suosque Lectores re in Ecclesiastico Iure exercitatiores reddet εc meliores. Ita censeo , ita testor. Datum Aquissextiis die '. mensis Maii, anno Domini 168 . IA UBERT, in Universitate Aquisextiensi te tar, de Sacrorum Canonum Prose rRegius.

Licentia ReCerendissimi Patris Generalis Congregat. Oratorii Domini nonri JESU-CHRISTI.

NO, ABEL LUDOVICUS DE SA IN TE MARTHE Congr.

Oratorii Jεsu Cn Risis Domini nostri Presbyter & Genetalis Praepo- sinis : Iuxta Regium diploma datum xx. Decembr. I 671. quo Bibliopolis omnibus proh betur , ne libros ejusdem Congregationis imprimant, Jc venatis exponant citra licentiun nostram : Visis Doctorum approbatione & di-

20쪽

olomate Reelo, permittimus LAuRENTIO ARNAun, & PETRO Bonni, Lugduni Bibliopolis , ut librum cui titulus , Iuris Cirarici Thestia ct P a xis, ad μι- tam Sacramen is quam coumtiosum , tuin Ecclasiasti m , tum Modare : OZin exactum non sium ad normam μω comminis Romaά, sdinam Francio, Authara JOANNE CABAS SUTIO A sextiens, Cominis. D. I. Presburo, typis edere , pc libere divendere possint.

Datum Parisiis 6. Κί. Iulii is . ΗΑ. L. DE SA IN TE MARTHE

UDovIC Us XIV. Dei gratia Galliarunt & Navarrae Rex Chrimm stianissimus, singulari Privilegio sanxit, ne quis per universos Reeno

- rum suorum fines , intra decem annos a die novae impressioni, stiliae eomputandos imprimat, seu typis excudendum curet & venalem habeat librum qui inseribitur , Iuris ommci Nema O 'araris , ad fra tam Geram ab quam contentissum , tum Ecclis incum , tum Seculara , Autiare I O A N N pCABAS SUTIo, Presbytero Congregatismi oratorii Domim I E SV praeter P 1 TR u M BO R D E , Bibliopolam Lugdunensem , aut illos quibus ipseme concessierit. Prohibuit insuper eadem authoritate Regia omnibus suis sibditi, eundem librum extra Regna sui limites imprimendum curare, vel quem iam ubi inque fuerit, ad id agendum impellere ae instigare, sime eontensu icti PETRI BORDE . Idque omne sub confiscatione librorum . aliisque poenis contra delinquentes expressis , uti latius exprimitur in Litteris dati

Ex manilato Regu,

Signatum L E P E T I Trtracta es bac posterior editio die, Iunii i681.

SEARCH

MENU NAVIGATION