장음표시 사용
51쪽
caussa fuisse . Perdissidia autem ut priora, ita haec ipsa, fieri aliter non potuit, quam x quidam Pontificis, alii Imperatoris partes sequerentur quare& Gibellinorum&Guelphorum certamina dirum in modum per haec tempora saeuiebant. Quis hic fanus, ctiamsi inter tanta certana in pars Pontificia aliquid Imperio debitum occupasset, ius Imperii propterea extinctum . possessoribus stabilitum assereret Quis si Imperator in ipso recuperandi
vindicandique actu morte praeuentus, aut rebellionibus ac defectionibus debilitatus, absoluere coepta non potuit, ius Imperii interiisse iudicaret Quis errorem eorum, qui Pontificia anathemata, ut oracula veneranda esse persuasi erant, vero iuri cuiusquam hominis praeiudicio est debere contenderet' unde us aduersus haec Omnia, quasi opertis oculis,excerpit infortunia quaedam: Mitionem , inquit, mouerunt Romani aduersu Papam; ergo ante seditionem Papae paruerunt non Friderico. Quasi
vero ridericus quicquam Papae iuris concessisset , ni saluis iurecthonore Imperii tuorum regnorum quae exceptio, etiam si verbis non expressa esset, naturaliter su intelligeretur in Friderico tamen sollennis fuit, apud Sigonium. Amplius insonat Viterbium amisit, recedere det.It. lib.a coactus eis Fridericus Scilicet, fortior postea respiraret, 'q*'in vos REAELLE insurgendo. Sicut ipse, quem testem citat, loquitur Matthaeus Parisiensi s. Ille de mutatis o tunae vicibus& Paparum desperatione fugaque amplius docere poterito ille, utut metuens a Pontifice dissentire,
diligenti si me Friderici apologias actionem aduersus Pontificem, adeoque iura riderici consignat nec sine; ἡ . . t cum dicit Pontificis inuectivas In perialem I p. oue edit.
sto amaice PROBASILIA contineret si 'ectam reddidi iisq; ιβψsi ut cum refert Dominin Imperator admirans, quod robur
52쪽
Romanorum nims enervatum a constantiis subiectionis deb/tae sidelitatis tam Aducialiter promissae recati trauit,
y g 7 permittendo in eundem Imperatorem, Dominu uum naturalem , sententiam excommunicationis inferri in ciuitate,scra it cura e R. Cardinalibus se Senatori Vrbi, Romano, victum defectores omnes comparat hominibus temporax g qmfortuni equuntur serenitatem ut cum Landgra' uium ait vi xisse Imperatorem o Roman in rae, inimicosy 8 13' aemulos Friderico quaerentis,odi secati Diiones Vtcumras. n. ait , ux sitissis mas aduersus rideri cum criminationes multos potuisse erigere, nisi Papales eiusdem Friderici Huersarios, auaritiae simoniae se surae, aliorumque vitiorum macu e coinquinassent. Sed curia quidem Romana corruptelas infinitis locis fatetur deplorat tr. e. Cur non X-cerpsit ex Matthaeo cordata ilia cflimonia, via dc de iure
Friderici 5 iniuria Pontificis non obscure constare potuit' rauissima sunt Regis Gallia verba, quibus Pontifici
respondetur 'iritu vel cus te Prarro Papa Iantum Princ*em, quo non ermator, imopar inter Christianos, non
conuictum uel consessum de obiecti, i criminibus exhaeredauit, se ab apice Imperiali praecipitauit 'inisi mer;/usuis exigentibui deponendiu esset, non, pergenerale Concilium cassandus iudicaretur. De tran responibus suis non eri hostis v suis dei adhibenda quorum Papa dignoscitur esse cap lis. Et quae sequuntur, valde consideratu digna consimili grauitate Sacerdos Parisiensis iusius excommunicationis formulam e siuggesto publicare Aud te, inquit.
uniuersiis accepi in mandatis, ut canistis accensis,ctsulps panis in Imperatorem Fridericum feram siententiam so tinnem causam autem ignorans , non ignoro grauem controuersisis odium inexorabile motum inter eos. Scio etiam, quoa -- Lorum alii iniuriatur qui mi, nescio. Sed Eum, in diuan
53쪽
iu qua utum e m .ia extendit potentia, excommunico se ex- conins vicat denuntio , alterutrum istorum . ideliceti sum, qui alii iniuriatur, O ab otio iniuriam patiortem, quae tam damno a si tori Christianitati. Si aliquid ex hae indole hau lictet Plondellus, non semper iniurias, d facta Pontificum latino iure nixa, aduersus iura Imperat Grumat lcgaret cum pri sertim talia peraeque Pontificibus quibus ipse tantopere cautum vult nocere debeant ii suarum in disputat lo legum mento esse velit. Digna est, quae legatur apud euiadem Matthisum Parisensim disputatio populi Roniani, ibi iura Pontifici nullo modo obnoxia vindicantiRDe interregno XXIII circiter an totum non op erat dicere. Sed, quanto rectius iudici uerint ipsi'oritvfices Romani. quam fi onidus, manifestum est , d Eusad abolitionem Iuris imperatorii in ditione non una, id interualliam icta r. At, nolita sensit Pontii ex Nico
laus, qu R dolpho L post interregnum Imperato rhale.
Rudolph, omnibus Austriacis imperatoribus inio p. a
Eccti si curro, nihil par nou os ei fosse erit, a ta S ccessori Dieres ruo quo accepto ictu, latib Longobardicis alti sitas ια nisi regni iura in Gnop fu fuerat. Sed notuinin alibi dei non ratum est. Nomen ni petratoris Romanorum dc Oronam sinc lora Ina perii Roma Ri, non compet re Imperatoribus nostrisscidi propicr caerimoniam coronationis Pontasiciae, sed i cr
54쪽
34 S ROM. IMP. Electionem Principum Germanorum, olim communiter ue ab aliquot saeculis , a Collegio Electorali factata . sicut ipse Pontifex publico testatoque diplomate tarn Ottonis I tempore agnouit Neque obest hiuc assertioni, quod nonnulli ante coronationem Pontificum se Leges
tantum Romanorum dixerimi, non Imperatores Roma inorum. Id enina ni iuuerit unde um Cima ex Romanorum non minus ius in urbem Romam notat, quam Imperator Romanorum. Deinde nulla necessu ate, sed libellimo arbitrio factum id est ab Imperatoribus unde, siqua suspicio aut ratio maioris rei se offerret, aliter factum est. Ger de Ro Sic Maximilianus Primus in Italiam profecturus, Triden - , titulum Imperatoris Romani, pro Rege Romanorum, assctum sit, publice promulgauit in in hunc diem optiano maximo iure, nec repugnantibus Pontificibus, Imperatores Romanorum,etiam Roma non coronati, vocantur. Perpetuo autem liberalitate navi beneficia Caesarum aduersus Pontifices Blondellus, pro abdicatione omnis iuris Imperii, quasi de plano, arripit. Verum nec potuis vel Rudolphi vel Alberti vel Caroli IV, aut v liorum Caesarum donationibus,alienari ea, qua sunt imperii neque non reseruatum esse summum ius Ina perii in Romanos de qta ibius Blandestus portis inum est soli cittas ostendit,&nobis disputationem ampliorem lucri fecit docti imimus conringius in praecellenti de Fimbus opere cap. XL XX LVnde etiam corruunt Blo esitana carna na innumerum extensa : Germania Imperatores Romae Romanam ditionem ab anno Iapy adeuntes,n ea vii 'it sin alieno et axisse, nu umque in Romanos rumpo region populos imperium habuisse,sed Ecclesiae Romanae supremum In tempora libo dominium agnos si oque Imperatores Romano
rum nec rei a nisse, nec dici, ν - siue admodum o
55쪽
S ROM. IMP. 3 tu se . dc quae plaira n falso minus, quam cum contumelia eructa l. Rectius inTlicologia sua aetatem fatigauet. quam in iis rebus ubi non potest discernere possessionem dependentem a summo alterius iure, independentem prorsus tum intelligere dominium utile, etiam plenum; quod non excludit ius superiori In primis autem nisii plane voluisset in tenebris micare debuit requirere crapublica monumenta authenti a,unde Cesaribus Imperio disertis verbis adimereturius in urbem Romam. Hic Rhodus hic saltus in quo profecto crus fregerit, vel celeberrimus controuersitarum desultor.
In hac confusa sed audaci asseveratione, rursus fraudem commisit Ande m non reticendam cum enim de omnibus ab anno i , Imperatoribus disputationem instituisset, eosque quicquam in urbem Roniam aut Romanam ditionem iuris obtinuisse , impudenter negasset, postea ad Austriacorum aes rima nomen versus rimam si bi elabendi reperissi visus est, si omittere posset Henricum VII Osce burgium, Ludovicum Bauarum, V Omnis Iuris imperatorii ita in Italiam Romam Romanos quo, grauissimos vindices ne scilicet cursus ille remporis, quem Pontificibus quasi ad sucapionem contra Caelares procedere optauit , nimis manis est interpellaretur. quamquamne tum quidem,si abessent haec iuris tam potenter excerciti documenta, peruenire, quo vult, posset.
Et de Henrici quidem VII imperio in urbem , de latis per Italiam in victos legibus, factis iti reos laesae maiestatis
iudiciis, exempla sunt O.Γ nie Iceptione maiora in qu
bus lenouatam Luem e tam a Romanis ponunt; Vrsser ense s supplemento,&Goti sto, non omissam cetera
de Imperio in Italiam urbemq; Romam candide denarrant Alberim Argentinensis, Conradus cceram, Auentin
56쪽
ratorii auctoritate, egregiam nauaritiat operam ordines Imperii meque eius rei finis est factiis, donec venenia patricidiali optimus Princeps e medios blatus cst. Quadere non historia tantum, sed publica discept ioncs, in Monari his Visti, testimonium dicunt. Quibus addide
Caroli quoque V histori , etiamsi pro se puro facere ΓΔ dira, nimiam eius facilitatem aduersus Pontificem, adfunamam quaestionisin bonae fidei pertinet, non dissi mulari prius iter Imperatoris in Italiam, ubi ob equ/a Itali struis, 'furique si γε non defuerunt δε posterius iter, ubi Senator Romanus quidam habita ad populum ora
tione vere ingena inauit. Ecce Rex Tuto emi in Paralipo. menti Upergensis Addendus cili utina in Urbano νι - να Ex quo etiam Obse ruare licebit, circa illa rem pi a de quibus loqui coepimus Senatoriam dimitatem Romae Imperatoris nomine gestam esse. . nedic in cnim no-d ramus Legat demum, o Senatui vulvu Romano persuas, τι Senatoriim dignitarem quam Diu 'GION
Mi NE Gess ERANT,su tandem se Ecclesie afficiis ad ni-frarent. Eiusdem Harma candorin modestia merito Ogiliare potestssi dei si perclicaciam in tuendis decreris partium studio a se factis. Non ille Mari: L, Italicam, interr erpetua usidia rebelliones, tyrannides quibus&ipsa Roma usque ad exitium conflictata est vel ad Pontilicum riua adstruenda , vel ad naperatorum iura destrucoda arripit, sed absentiam imperatoris veram tot malorum causam iudicat iurisque imperatori minimc dubii pret cnriorem sum, ut remedium desiderat. Interim, inquit in innoceiiii VH, comes et Orontis e se pii i Mi. PELArox carran Dali et a Mia sicli terricani secensia
57쪽
iv RE SUO Nil l DECEssu Ru testar min. Dc hoc tamen Principe, cuius victricia arma talia expauit. Roma sensit, Elon e i faictu quidem, quod Pontificim cum rota curia
τrbe subpore te habuerit, Romaeqi e potensfuer/t, sed glosis solitis indulgens addit eundi υ obnia hostili dominat pometa ito, Clemensem VI P am in nregrum regitur se, id est,ut ipse accipitio mi istam peratorio iure abdicasse. Neque suilla it Ouid ii iter lunoni in
aurem dixerit, enucleated nainat Elon et M id cur coro
natio Italica Bononiae non Romae facta sit impudentis,
58쪽
ν S. o M. IMP. coronaturo quidni ergo Caro D in Bononiam saltem , et coronatin es , Ponti clam certe urbem, a quid realis potest. tis consecutin videretur vel ex regula , quam quana non ex mente Bion dellici si sibi consentanea vellet dicere. Deinde, quem horribilis huius arcani auctorem laudat ZAn ita coniicere licet de luna morum Principum acti Onibus J conssiliis an conjicere fas est, imo hariolari in iis, quae dubiae si non patitur historia, ierum series Edit , iii ibis crat nobis non somnia Blondelliana, sed rem certam 'c
r Z nari statuorar, quamquam id ante Rom. aciendum creuisset, ubi superiores Celare ta; quam in unci sim scrorum sede felici nationum ominium domicilio, urbes ipsa
veteris imperii honore, antiquorum triumphis, esse pendi fortunae sit remae mo/λumentis longe clarissima, coronas legiatim iure susceρis O . Sed uastataei sis es nondum nouis commodis ut uuat. 8 al. - a tenuit opulenta sepe
lecIllis ornu. Nentorum .' ria Caesarem auertebant, quaras
pratere Castri Multa opportu statoris rem re in Germanta peragenda. qua plura ibi sequuntur. Et, potest ne homo quisquam, cui statu scius temporis non plane est ignotus, credere Pontificem vel verbulo contra dicturum fulmei sit Caesar victor, omnibus forna datus voluisset Romae coronari ZQuisquam nefando audivit,i'Ontilicem villanu uo iuri Romano ita voti iste cauere, si imperatorem Romanoriam alibi quatia Romae coronaret Ine Imperatores, qui Carolum V. secuti taliani nu nouam ingressi sunt, iam suo iure debacchari videtur posse P. 2-
59쪽
S ROM. IM p. 39 nemini credidissem nisi oculis meis co progreditur Blon-delliana rabies in Caesares, adulatio in Pontifices, ut dicere ausiit Fuerint ergo in prasn potestatis uae temporalis ac IIIoni Iure mox mepro rete, si titulum istum non a seernentur hui lyco aras, Augustio Komant m eratores, Romani poni ces quorrem in urbe, ob mundi domona, prisca
C, arum eis, totaque circumiaccnte regione, quae Carlouingorum symanum Imperium uniuersum constrauit , aliis quibo cunque regibu exclusis, summum rium eis. Quid audio nihil obilat, q ic minus Caesaris, Augus i , Imperatoris nomina sibi vindicent Pontifices, praeter fastidium huius honoris aspernantur scilicet hos titulos. Quam diuerso vivimus ingenio mortales melius putassem de Pontificibus meriturum, qui dixistit potuisse eos inuadere haec nomini, nisi modestia obstaret. Faucre huic opinationi historia Solus enim Bonifacius Vi II, cum de Electione Alberti Imperatoris approbanda appellaretur, ea superbia usus est, ut diceret palam esse se Pontificem
Imperatorem esse apud Gerardum de Eoo ceteri Imperato lib.2. p.
toribus iniqui, alia&varia caussati, eo non excessisse
Sed ninii Siongum est, Omnes Blondelli criminationes refellere. Quae ultro concident, si inania lana colorum , quos aspergit, abstergantur. I. cnitia, quod de loci continua nc interrupta possessione se honore Hlii, quasi loco obaer iactitat validissime aduersus Pontificem adeoque pro Imperatore facit, quod Pontifices LXX per annos Romanam sedem, iuxta ipsorum dogmata loco astixam sollennem , non obtinuerunt sed Auenione, tamen pro Pontificibus Romanis haberi voluerunt,4 a Blon dello habentur Curca hypothcsis non aeque imperatoribus pro desiet' qua constaret, non in loco esse immo-
60쪽
o S. Mo M. IMP. tum fixumque ius, quo deserni,c: II. Et sane, contincti iure victoriae citra dubi sim videtur potestas rata, serendae sedis imperii, rc tento priori noni in o. Nihil solidi in contrarium afferri potest . Nam argutatio de vocabulis, mille exemplis redargui potest. Ill. Ita de hospitio c
perit, nugae scint canora , quas connci Bion delius. An Princeps, qui prouinci .V tam in seudum ait ri didit, neque sibi peculi. uia ae dilacia res cruauit scd in domo vas illi aut alterius ciuis ius prouinciae diuer illar, ἰ Otiens accedit, proptere.i Omne iussu uni in illa mi Od in clam abdicauit aut omisit An a urbibus ditionis star,n mini in reneficium datis, nullsem ius habet, si in ciuis aedes diuertit, neque ' ci .liarem don im sibi cserta a Pibi habet IV. F. istam inde ab Ottonis .inni Cmporibus Germana cum imperium ita Cri,an poni
posse, ut hoc ab illo diuelli queat. Eo ipso enim quod
Rex creatur in Germania, est etiam non cria amae tantum Rcx, sed Rom inorum ex imo iure ipso imperator, nisi A ad interdum nomen imperatoris liferri potuit, icut apud ph: res g ntes in hunc dicit , Reges Optimo iure regnantes, ante sollennia inaugurationis , non Reges, sed Rcges designatos, aut aliter, vocari potui illa constat Romae enim ab Ottonianis temporibus nihil relictum est sust agi aut arbitrii, quo possct denegare'Q-men Imperatoris ei, qui quo iure actuque factus est Rex Germaritur, codem urcetctuque nactus estius Imperatorium, sime factus est Romanus imperator. Undeci , c tracontradictionem , hodieque est 5 manet Imperator On anorum, ex quo tempore Roma tenetur sequi iudiciunt Cermaniae cum inuic largumen: irobur, quam parum candi-