장음표시 사용
61쪽
S ROM. IMP. et candide silentio praetermutere decreuerit Blondellus, supra diximus. Quamquam enim Caroli Magni solium cuius desposterorum .ditionem unice in ore habet Blon-dellus agnoscunt tuentur Nostri Imperatores, adeo tamen non est omittenda Epocha Imperii Romani Ottoniana, ut veriola ea rem aduersus criminantium fabulas possit conticere. Qui ergo fatetur, Principes Austriacosa Rodulpho primo fuisse Germania Reges quod additur, seu Francia Ortentati censura explicatione opus habet eo ipsi, eosdem Imperatores Romanor- fuisse fateatur oportet In beneficiis' amplissimis etiam priuilegiis concessis, Ista In perit saluum inteliigitur Inde ab Ottone Magno imo ulterius, scd hinc repeti sat est fori mula turisiurandia pud Comum extat, qua laudatarii iurabant : se 1 deles Domino futuros aduersim omnes homines, Ex CEPTO IMPERATORE AvT REGE. Atque ita Fridericus I. anno sue ob d Petri Principis Apostolorum reuerentiam Σ IHadrianopsa citotatem dimisit Tiburtinam, SALVO TA- p.;ι .MEN sv PER OMNIA lvRE IMPERi Axi, absoluit deinde Tiburtinos a Melitate, quam Imperatori iuranerant, praecipit, it venerabili Papae Heliti assistant, deuote ferulant, ataue sicut Dominosuo deuote obedire studeant scientes,
iurament de talis,quod nu erfecerint,se absolutos, sALvo IN OMNI Bus IvRE IMPERIALI. Potuerunt hi Papamnum a noscere potuerunt solui iuramentosirilitatis, Eu Pontifici iurare, saluo tamen iure Imperatorio. Iterum atque iterum notentur haec adu sus Blondellianas illationes vi simul de reuerentiae in Papam ossiciis iura imperatoria non extinguentibus. I. Parum sibi constat B. . desim,vi prout in partes sibi invisas aut dilactas incidit, in contraria quasi vento circumagitur Cum de Balduini potu
Philippi titulo Imperatorio, de de Renati Andegaznsis
62쪽
axolique filii titulis regiis agit, modeste scilicet philo-
non vidit, si vicisset contra Germanos Romanorum Imperatores, quod voluit quod quideli nunquam concedendum est non minus pro his valitura, quos inpugnat, quam pro his, quos tali disputatione tuetur sImmanis prorsiis est temeritas Blondelli, ita tandem sibi
63쪽
S ROM. IMν. 3 Sed Europa scilicet, quem inuexit, abusum emendabit
siue potius Blo estin Europae totius hac in re criminator, ad mutandum consensum tam diuturn una, stilum tam studiose receptum, Europam impellet sua auctoritate, ratiunculis. Eiscient illa nugamenta, ut in Conciliolo rius Europae, imperatori nostro titulus imperii Romani abiudicetur, Pontifici adiudicetur. Et quoniam expectauit, dum hoc fiat, cur interim negauit, cur interim priuato ausi stilum publicum, incessere&mutare id est, Huersu antiquorum torrentem niti, quod alibi Chiseelio obiicit, statuit Hoccine est imis d. de quo insonat pro
iure nostro negabimm Bona verba. hoc ius nullum est, vanum est &sine cuiusquam approbatione, commentitium it priuatus, auctoritatem totius Europae, deabusu accuset, contra eam excipiat, imo decernat, praeiudicium unus contra omnem Quiris an Senator sine suffragio Zxfaciat. Et expectauit ille quidem, sicut in fabulis
rusticus expectat, dum desua amnis. An reliquit expectationis socios neminem, puto, cui cor sapit. Nemo Pontifex, nemo Regum Christianorum, Blondellianum consilium pro bono, sano, utili Vnquam. habebit. Qui non videt rationes,omnium Regnorum Principatuum rationes ignorat. Quare semper credidi, neque adhuc dubitandi ullam mihi video, vel probabilem. caussam relictam, de mente omnium Europaeorum Christianorum Regum memo est, inquam, Venerandorum I coronatorum capitum, vel etiam de Amicis eorum, qui non adulatorias per artes, sed grauitate prudentia consiliorum locum in republica suum tenent, cui
vel satis honestum, vel utile videri queat , obtrectare Imperatoris Romani titulis& iuribus. Quis enim non
64쪽
64. S. ROM. IMP. habentur,4 cum Imperatore Romano incomparabilem possunt trigam facere, rationibus interioribus prorsus r pugnare id contentionis genus; reliquos autem omnibus argumentis ad contextum Europaeis communitatem pertinentibus,atali proposito longius abstineri Dictum sapienti sat est, iam pridem a m4 Roniam clogio desinere haec scriptio tendit in
N hac quoque voce ludos facit B elgio liberalis scilicet vult videri, si Augustis Caesaribus nostris i. nomen Imperis,dc Imperatoro concedat, quatcntus Imperrum significet dominium, nemim in terra obnoxium sua vi aduer in omnem vim nixum quatenus Germania alias mutio ditiones, quae Imperiale binomen vindicarunt, Ignifate ac potentia longe perei. a. hac conditione, ne Imperium d c. Imperator, absque adiectione neque cum adiectione elogii Romanorum; sed Imperium Germanicum, Impera-ror Germania didatur Satis imperiose aduersusImperium&Imperatorem. Sed in mala causia, cum ad sophistarum
artes semel confugimet, nihil sinceri aut incorrupti adferre potest, sit velit animo suo satisfacere. Quaestio erat de Imperis Imperatorusignificatione antiqua, prima ac primaria in hac de de Principatibus disputatione 4 consanti supropagata absque omni contradictione dubitatione mutatione Bundesius affert nobis significationern nouam herio hodie natam, oecundar am, nu uam
pro ostenni receptam , sed paucorum arbitrio vel condonatam, vel relictam, Imperator enaria VOX, ex quo constituta a Caesaribus monarchiae aecommodata est
initio in Caesare dictatore facto in Augusto firmato prae
65쪽
s. ROM. IMP. 2s nomino semper deinde significauit Roman una Principem non alium ullum . Etiam absque adiectione Rominstituli lirsccnimina perator est Princeps Romanus. unde apud Dionem Cassium est et sucii λου dicitur 'Pι,μειων - χ γ ῆκρατι. . An aliud sigm sicauit cum Carolus M a. gnus . ctus cst Im' ν aior, cum Otto Magnus eorumque
succelibres munime cialium haec una significatio in ore, in alii motus usque in hunc diem toti Europae, omni b. is, quibus res Europa pem: tu is notuerunt , si
paucisianaos excipias brabare inuictos. Imperator, inquam, Im Perrum semper significauit Romanum imperium lia Germanici lia is crinores, ii intelligebantur, qui, in dignitatem eius Imporii, qu id Romanum vocatum cst, successerunt. Igit ir, sives maxime stilum, non animum Bion delii quis secet Lacias G rmanicum Imperium, Germaniae Imperatorem diceret, non ariter tamen nec alius,
ab ullo stili publici perito acciperetur , quam illud regnum, quod Romani Imperii nomen&aestimationem meretur actuetur hactenus, indeque ipsum vocabulum Imperii geri r ille Princep qui ex iure Ottonum, ritu&significatione vetusta Imperatoris nomen habet Caecus utique sit oportet, qui non videt, toto caelo distare illa: quando Imperatores nostri, citra adiectionem Imperatores vocantur; dc quando alii Imperatores sis ania, Imperat mirosae quae iactantur exempla appellantur. Hic enim ad ali eram illam & nouitiam significationem transitur: quasi Imperii raior vox excellentius quiddam 16naret, quam regnum, Imperuria id esset, quod pluribus regnis constaret, aut plurium regnorum viribus responderet. Amcnt hanc significationem quicunque volunt nostrum I νιum , etiamsi hoc quoque nomine citra Omnem controucisiam caccllit, altiore tamcnauspi-
66쪽
s. o M. IM .cio appellationem suam metitur. Sunt haec celebritatis, gloriae, honoris, Olivina in quibus interpretandis infra tyronem sapit,larii non animaduertit, quid interliti nigrnomen imperatoris noliris Caesaribus debitum, Maliis Principibus, ex alia scilicet caus a, accommodatum. Et quamquam loqvcndi genusinu in idemque videatur si dicas imperator Romanorum, Imperator Hispanorum in diuersitas tamen maxi in i best, tum quod alicra appellatio auctoritate&vsa publico inualuit, altera cotisque non processit tum quod celcbritas& maiestas Romani Imperii, supra omnia Principatuum elogia ascendit. Sicut
d Imperator Gramaniae, Vt notare coepimus, longe aliam
vim significandi habet, quam Imperator Hosaniae. Ille enim nomen Romanorum Pxincipum rex iure saepius declarato, cum respectu illius, gerit hic, taleius nec allegare potest, nec eandem appellationis origine n ullo modo ostendere , neque denique eandem significationem praeferre. Mirari hoc loco lubet, quod nec hodie desunt, qui suadere suis Principibus, an obtrudere aemulationem Imperatorii nominis instituunt. Nonne dicemus, hos ignorantes verum iter gloriae, gloriosumpntatare, quod a magnitudine& grauitate animi, summis fastigris unice digna, longius deuertit. Cur enim imitari studeas, quod non assequare Fallunt enim&falluntur,
qui idem esse putant,aut aeque magnificum, si dicas, imp rator siritanniae, aut alteram regni, ac si nomines Imperatorem Romanum, aut Impe orem absque adiectione. Et hoc posterius genus, silcut aliquid excellentiae ostentaret intelligitur, ita nemo vindicare sibi volet aut poterit. Quis
enim ommu Regum si volet absolute appellari inpλ- torem Ex quo Caesarum nostroruin praerogatiua,clara in luce collocatur. Dc quoru antiquissima beneque fundat
67쪽
Q. ROM. I P. excoli 'ntia, cur nemo iiiiii in ortina Principum aliquid decerpere iri iam in cre op ema di suis ipscvi totiusChristianitatis r. ionibus uertrimentum creare vclit, magnae sunt, Omnibus I londellianis commenti , cinuentis adulationis sortiore rationes. Sciunt,qui publica caprunt nobis enim non licet si prolixis. Quam agat parum bona fide Bion delitas ctiana cum Christianissimis Regibus Ael hinc constat, quod per speciem arcanae 1cienciae cordatissimis Heroibus attingit animum ab ipsorum indole prorsus alienum, quasi in fovenda Imperat rum nostrorum dignitate o praerogativa, non serio agere, sed comiter more Plato lanira voliterint. Scilicet talia blandimenta per tot saecula, tanta asseveratione alia aliis
Sicut aute in Imperatoris nomine paratragoediat Blon-dellus ita in Casis de Augusti vocab filis mira: noua parturit quae verbo tangenda sunt,uel ideo, quia Imperii Romani propria haec elogia censentur. Haec quoq; ut imperatorib nostris dubia faciat, non susticit ei dicere, aliis quoque Principibus ea accommodari posse, sed nescio quae
somniare videtur D, inquit, eodem cum Mosiouitis auorum uniuersa ditio extra vetem Romaniae sines iacet, enses C fruet ocabulum Germanis surpare libeat, ut quemadmodum Mosouit Principem suum qui Dissimum portum tenet, in eoque ture vere monarchico, quale Caesarum in Romani fuit, utituro sarem non Romanorum, quibuscum
ista nihil ei negotii seou. genti ac regionis inscribunt sic
Germani Regem suum , quia lateo vere monarchica Caesarumque in vetere Imperio paripotae potestate, Garem, suum scilicet non Romanorum, in quos ei nihili eris nemo re reclamauerit. Sed eadem rationesiuum Franci suum massam Regem, quia mori vere C areo imperio teraueris uionesua rementa eminet, sarem,siquando coeu tum
68쪽
it, verissime dixerint. Quot sententiae, tot monstra Scilicet a Moscouitis Germani exemplain rationem Imperii
describendi Sc nominandi petent 4 nouitio dominatu, antiquistimae appellationis interpretatio arcessietur nam de vocabulo CZar Osco uitico, quod Regem significare periti tradunt sciunt , nolo dicere. Scilicet Caesar inde dictus Minter vocabula Principatus adscriptus est, quod rura vere regi d monarchica aut amplitudinem
lmperii significaret. Scilicet Caesia Romianorum, C. g. Traianus Caesar manorunt , in Latinis formulis est. Haeae in literis, tali viro nenio condonanda dixerit in republica vereor ne naulto minus excusare hominem ullus
mortalium ausit. An titulos stibi publicos dc Ollcnnes, Principum quisque, siquando collubitum est , vltro accommodat An sit, praeter imperatores nostros , alii Reges, se Caesares dicerent, id statim idem signaret, eandem que prorsus aeui mationem subiret, quam inconsuetudine totius Orbis Gesar sonat in clogiis nostri imperatoris tAn credat quisquam, inter ast duos elegant, aulicae profectus, futuruciquenoua qui suo Regiluadeat, ut se Cesaremsuae gentis, aut, si ne additamento, Cularim vocet Gerbersi, Caesarem vocanti, Lotharium Regem manifesta ratio est disertis verbis exi dicata satum Caesaribus, rem poetico more dixit. Aug istiGin Celar quid intcrsit.
nec intelligit lon delius. Facilius quiuis Principum
A ustu dici potest, quam Caesar. Sancium cnim notat Augustus nota alaterra sinctitas Rigum. Et dicuntur sane
saepius Augusti Principes: sed oratorio fere studio ac more monstrent noriis exempla, si post mi, quis Augustus
eo more, formula, ratione dictus siit, Vt nostri micrato. res dicuntur Reguntur haec omnia, quae ad titulos pertionent, usu longi temporis, consensuvi suifragatione geniatium ν
69쪽
tium , auctoritate curiae. Quae omnia , inaudita quasi temeritate profanantem Blo ire la)n atque concul intem Q luisse re Doteli,
ille bono utatur stomacho oportet Pollet alba intemperies uberius exhiberi, redargui, nisi iam in longius proces asset haec anno testio Supererat etiam , ut Sacri Roma ni inperii seruata in hanc diem diuinitus αξιυααὶα singularia, quae id faciunt longe lateque eminere, paulo accurat is in conspectum daremus: ut rantum instar
sit, in Augustali fastigio , m comparabili Electorum' vere regio splendore , in Principum inusitata dignitatis despotestatis
praerogatiua excelsissime florentium numero&ord lite in Ciuitatum , ali dissimi corporis robore& virtute rempublicam sustentantium, illustri collegio per momenta ciuilis prud)ntiae inter ora exhiberemus. Sed expleto huius scriptura: lodo , satis habeo contra obsoletas naenias , nouis coloribus imbutas temerariis obtrectationum stimulis perarmatas, alleverasse, inconcusso iurere vigore perstares, nostram Rempublicam, atque in perpetuum andue SAcRVM dc ROMANUM IMPE Ri 'M. Iterum autem iterumque volo meminisse lediorem , non constitutum nobis mille, ipsum tam nobile argumentum tractare,
ct quid de singulis partibus disputari possit, in medium afferre: sed unice voluimus , quae petulanter Minsolentera Blondello iacta
sunt, repellere. Contumeli, inquam, aduersarii refellere, non confirmare Imperii iura , haec dissertatio instituit. Multum enim differt utriusq; instituti ratio. Ne quis existimet viri in doctum inclementias a nobis habitum , non veremur si quis ipsius Blondeli verba expendat id quod ab aequo iudic nostro iure contendimus Tam HTe- Uerenter, tam probrosesim mos Principes incessat, tam contem-tim nationi nostra insultat, ut interdum ne referre quidem intolerandas Germanis&ingenuis auribus iniurias sustinuerim. Igitur ne dubito quidem, quin omnes, qui criminationibus responsionem comparauerint , meram moderationem agnituri sint. Quamquam non mea sed Patriar&sanctissimorum in terris Capitum caussa indignanti mihi paratam apud omnes bonos veniam sorti satis scirem.
70쪽
I. Quaeri potest, an ivntitis contra Nabidem tyrannum bene disputet apud Livium XXXIV, 31)quando sentire videtur Vius tyranno&inuasori, etiam domi pactione cum oppressisqHα-iicit in aduersus tertium parum valide allegari In illis verbis Amuitia societas nobis nulla tecum, sed cum Pelope rege Laced mo'niorum iusto ac legitim actae l. cuius iis tyranni quoque, qui Ut
per vim tenuerunt Lacedaemone imperium quia nos bella, nunc Punica nunc Gallica, nunc alia ex aliis occupauerant usurparunt,sicut tu quosebo Macelonico belro feci ii. Et Dan haec causta aduersus tyrannum ei prodesse possit , qui iam cum tyranno rempublicam obtinente semel vel aliquotiens contraxit Et anpotius artificiose dissimuletii ius tyranno post inuasionem qua in una λ Placebit liac vice, colloquii caulla, Quintium defendere. II. Masanillia non recte argumentatur in controuersa finium aduersus Carthaginenses , obtentu interruptae pollessionis p dLiuium XXXIV, 61 illis verbis: Neque enim, de quo agat r, prodi re eos posse non modo semper,sed ne diu quidem eos possedisse per opportu nitates, nunc ι os, nunc reges Numidarum usurpasseius semperses Τeum 'sessonem fisisse, qui plus arnu potuisset. Interuenerac enim consessio regis, terminatio finium a Romanis secta cui rex Acile, qua erat apud Romanos gratia,interuenire potuisset. Aliter ωmelius de perpetua posessione, aut interrupta disputat Sulpicius aduersico
Antiochum, apud eundem Historicum XXXV, i 6. III. Legatus Pontificius in conuentuTulnens, cum pericula Christianis, Turca imminentia, nisi I nperator sineretur vires e vertere, expositisset. Alios, inquit , Christiani orbi Reges Principi in Germaniam oculos babere coniecito, nes aliquid prius moturos, q*-m
s expectandum Gerard. Roo Nise. Austr. lib. VII. p. 74. IV. Mercatura , si magna sit, non serdida ut Cicero disti: guit est ubi non dedeceat Nobiles, est ubi dedeceatri si nimirum nulla occasione&more loci inuitati, aliorum homin in Mercurio proprie operantium lucra inuaderes praeripere studeant. Haeconi in ratio dignitatem habere nullam potest. Qui autem fructus