장음표시 사용
141쪽
HisTORIA XXV. Verum in hac Polonorum provocatione ad suturum Comellium Lector habet duodecimum Monimentum praxeos Auctoritatis
Concilii supra Papam. Quod si quispiam Martinum . Pium & J
lium II. Constitutiones edidille de non provocando a Papa ad Co cilium, easque in Bullam Coenae Domini relatas opponat: Repe des , haec ad quaestionem facti & ad abs tutam Papae Monarchiam spectare quam Ecclesia non agnoscit, quippe cum illa Monarchia de spolica Juri Divino, naturali S Canonico penitus repugnet. Certe,
quamprianum Martinus suam Decrctalem de non provocando a Papa ad Concilium evulsavit, Parisiensis Cancellarius contra ciusmodi Decretum hos lucubravit atque edidit Tractatus : liceat ut ea
sis fidei a Summo 'Anisce appellare ta ejus Iudicium aec a . Ite
Resolutionem de valore ex communa rationum inque smeguiaritatum:
In qua haec leguntur Consideratione 3. Dixeruns olim Pontifices scilicet ante Concilim Generale Asianum Constantiense quod nudo modo luebat appelgare aci Concisum,'allegant fura sua pro se valde, siciu eu videtur, expressa . Sed constanter nunc asseratur quod est haeres damnata per Costitutionem expressisimam podiuinam m Contatis Constantiensi, prout alibi distrisius est offense . Intelligit autem Gers nius Tractatum praedictum quod scripsit: e n luceat in Causis fidei a
Summo mulso appellarer Ubi nominatim asserit Constitutιώuem Mammu V. de non prodocando a Papa aci Concitium , non modo Ffanum G Constantiense concibum, verum etiam Martini V Eliationem tahannis XXIII. Benedicti XIII. cs Uregoru XII. abicarionem me rere . quod certo certius est. Quandoquidem Joannes XXIII. Gregorius XIL & Benedictus XIII. tantumdem sibi Juris potuissent usurpare contra Pisanam & Constantiensem Synodum, ac prohibere ne de suis Sententiis ad Concilium provocaretur, quam Martinus V. Quod si Curiales respondeant, ut tablent. In casu tantum schisematis Concilium esse supra Papam : haec eorum cavillatio nihil eis proderit, quia post Martini V. Electionem & Bullam de non provocando a Papa ad Concilium Petrus de Luna saperstes erat, seque
legitimum esse Pontificem venditabat: quae a me dicuntur argumento ad hominem.
XXVI. Ultimae Sessioni Constantiensis Concilii BuIlam Martini
et pro exequutione Articulorum contra errores Joannis icleffsubsiciemus: Quam nullam Martinus de Consensu & Approbatione Patrum Constantiensis Sinodi evulgavit, sicut patet ex eiuslem Bul lae
142쪽
CONCILIORUM GENERALIu M. I 3 Iae lectione : Ubi haec Concepta leguntur : Sacro apyrobante cinertia Constantiensi per Apostobca scripta committimus ta Undamus quatenua
vos α rchiepiscopi ta Episcopi ac Elesti, ta quilibet L strum pre se sitialium venia os quos gravo 2 idoneas Tersonas spreuualem dum
nem habentes esse volumus , m. Dcinde in fine eiusdem Bullae, appetiationis seu appetiationibu quibuscumque cessantibus procedatis , ac ipsos juxta Osirim Canonicas traditione1 puniatis: enu opus fuerat Cuna se culari relinquendo : Contra tores per Censuram Eccosiasticam apyria latione postposita compescendo. Invocato ad hoc , si um fuerit , auxilio ejusdem hrachii secularis, m. Parum Constantia est avo kalencias Maria tu, Fonti uim nostra anno primo. Hac aurem Martini Constitutione, haereses Joannis Hus & Wiescis iisdem omnino conceptis verbis damnantur , quibus antea Sessione v I x r. Constantiensi damnatae fuerant a Patribus. Unde cum Articulo XL. M icless omnem S dis praerogativam Romanae Ecclesiae his verbis abnegaret: Non esse de necessitate salutis credere Romariam Ecesesiam esse supremam inter atias Ecclesiis: Martinus V. post Synodum Constantiensem Sessione Vm. errorem istum sic damnat : Error est, si per Romanam Ecclesiam
intelligat Universatim, aut Concilium Generati e aut pro quanto ne aret
primarum super abin Eccle ae particulares. Qua clausula Martinus ad mentem & propositum Synodi Constantiensis declarat primatum S dis Apostolicae sese duntaxat ad Ecclesias particularcs extendem: ne quaquam vero ad Generale Concilium cuius directivo.& coactivo Judicio Papae subiicitur Sessione 1 v. & v. Hic enim sensus cst Patrum Concilii , quos Martinus se sequi testatur dum hane Bullam
Sacro approbante Concitis edidit pro exequutione Canonum. Ait endum
insuper, Martinum eadem Bulla mandare, ut omnes mspecti de haeresiita intcrrogentur : Utrum credant, ta teneant, G asserant quod quo Met Concilium Generati , ta etiam CONSTANTI ENSE UNI
VLRsALEM ECCLESIAM REPRAEsENTET: Item utrum
eredant quod ii d quod Sacrum Concisum Constantiense Universalem Ese sam Frasentans approbavit ta approbat in favorem fidei ta ad su Hrem animarum quod ab universis Christianu Metilus approbandum Utenendum : G quod condemnavit V condemnat esse fides vel bonu mo
rebus cont=mmm, hoc ab eisdem esse tenendum, pro condemnato creden
dum asserendum. Haec propria sunt verba Martini V. Cui ad mentem & dcclarationem Patrum Synodi Constantiensis propositum fuit duos oppositos crrores circa potestatem Papae damnare: Primum e
143쪽
Λ44 HIs TORI Arum cui docebant Papam esse infallibilem Monarcham , ita ut ne
uidem Synodo Generali subiectus cssci: In quem errorem Decrotum in iv. & v. Sessione : Alterum errorem Hussitarum & Bo- hemorum , qui absolute primatum Ecclesiae Romanae ictgabant: Contra quem Sessione V III. & Martinus hac ipsa Bulla, quam enodamus. Quocirca Martinus his conceptis verbis : Utrum credat tareneat G asserat quod quodubet Concilium Generale stantiense Universdem Ecclesiam reproentet , e . I V. & V. Se1sionem indicat, quibus hoc in nominatim statutum Nationaliter inquam & Conciliariter : Itaque Martinus haec se inviolabiliter si qui & tenere indicat, iuxta ea quae in ultima Sessione Concilii dixit : Nimirum quod ea quae in materus fidei Conciliariter erant decreta civiolabiliter tenere ta nunquam contra e volebat. Quod Argumentumii Adversarii sine ulla evasione diluere potuerint, ipsum quidem C tetanum acumine superabunt: quoniam lib. de auritoritate 'Papa ta concilii Cap. 9. non potest hunc nodum aliter solvere quam sup- politione falsi, Moerendo scilicet Articulum XL. contra errores P-rict dicere quidem Papam habere potestatem in piniculo ei Ecclesias suminime nessare potestatem quam obtinet in Ecclesiam Unioes m. maii Vero, Caletane, Patres Constantienses qui obiter tantum N per accidens ratione crrorum Joannis N iclest de potestate Papae super Ec-Hesias particulares in v ii I. Sessione Articulo X L. statuerunt ; tum corum fuissent immemores , quae Sessione I V. & V. directe &ex proprio instituto de immediata Ecclesiae auctoritate supra Papam
tanqua in de fundamento omnium agendorum decreverunt. p uruque apud cos seret accessorium quam principale. At iam dixi illis propositum suisse in hac Synodo duos debellare errores ivlto Ecclesiae restimini infestos. Ita ut I. Sessione I V. . Aristocraticum; deinde Sessione v m. statum vel principatum M narchi cuin super Ecclesias particulares explicarnat& decreverint: Liuia
quidem, inquam, ex proprio instituto ta diredie: hunc vero obiter tantum quando errores motarum condemnarunt, qui Ecclesiae Romanae primatum abnegabant. Porro magis ridendi quam confutandi sunt, qui elencho a divisis ad coniuncta S a particularibus ad universalia cinxillantur Papam ideo pollere potestate super Eccletiam Congregatam in Concilium Generale, quod potestatem habeat luper Ecclesias par ticulares disgregatas : hoc enim perinde est ac si quispiam interret Milonem Crotoniatem, quia unum bovem ferre & comedere po-
144쪽
mit, potius te etiam cunctos boves ferre & comedere. Caeteruta, haec Bulla Martini V. pro exequutioni Decretorum Synodi Consta sensis decimum tertium Monimentum praxeos Auctoritatis Concilii
supra Papam nobis exhibet: quoniam Marti nux omnia & singula de Concilii consensu & approbatione gerit: & ita depellitur quarta obiectio proposita in Analysi, IV. & V. Scssionis Constantiensis ubi o jectiones Adversariorum propulsavimus. Summa huius Historiae Synodi Constantiensis est, ex propriis fumdamentis Adversariorum, qui nullum Concilium validum este perlibbent nisi a summo Pontifice auctoretur : Synodum Constanti ensem etiam quoad IV. V. & XV. Sessionem esse legitimam & cecumenicam:
quippe quae a Martino V. ultima SesIione & peculiari etiam Bulla,
qua Decreta Concilii Constantiensis exequutioni mandat confirmata fuerit.
XXVII. Tempore Synodi Constantiensis regnum Gallicanum, partim ob Caroli V I. intervalla, partim ob Burgundionum & Anglorum invasiones graviter periclitabatur: & Curia Romana florenti fortunae Anglorum atque Burgundionum favebat, sicut temporum illorum historiae docent , R ipse Gersonius non obscure indicat in Dialogo Apologetico supra laudato: ipse enim cam ob causam Syn do Constantiensi soluta coactus est in spontaneum proficisci exilium, ut insidias sibi a Duce Burgundo paratas vitaretr estque tricianium
moratus Ralcmbergae in Bavariar unde Carolo VI. vita functo Lugdunum rediit anno M CCCC XXII. postquam Carolus VII. regium thronum conscendit variis concussuin motibus: Idque ut ille consuetudine Fratris sui Nicolai monacbi ordinis Coeleuinorum ureretur qui erat Lugduni. Tum vero Martinus V. aliquos .iudices & Nuncios Apostolicos misit in Franciam, ut Ecclesiae Gallicanae Decreta quibus statuebatur Gallicanam Ecclesiam ad suas antiquas libertates
reduci & jus commune servari perfringerent, ac repugnantes sententia excommunicationis innodarent: Idque ut facilius assequerentur, hac vulgari paroemia infirmorum animos tcrritare conabantur: Sententias Pastoris etiam i usta est timenda ta tenendιr qua ex re Ge
sonius ansam captavit dogmatice examinandi illam Nunciorum Ap stolicorum propositionem tractatu quem inscripsit Discussis Assius asesertionis Sententia Pastoris etiam injusta tenenda est: quo in opusculo domonstrat Reges Franciae die siue inaugurationis solitos se sacramento a stringere ad propugnandas Ecclesiarum regni sui libertates: ta debere ro Lib. II. T . putare
145쪽
1 s His TORIA CONCILIORUM GENERALIUM. putare sentemias cujus mytte Tastoris, etiam summi Fontificis Avati in oppositum esse injustas, ta continere errorem intolerabilem contra pubi
cum Iustitiam 2 cedere in usurpationem indebitam: continuoque nec te nendas nec necessario timendas, praesertim cum Rex obtulerit in facis Comesiis Generatis Constannensis, separatumose providere statu ummi Pon timis sicut alta Reges ta regna pro sua parte. Reliqua videbit Lector, Mnotabit Martinum V. ubi animadvertit hoc suum incoeptum de ant, quandis Ecclesiue Gallicanae libertatibus sibi exanimi arbitrio minime procedere r atque Carolum VII. quamquam Anglicanis bellis implicitum sertiter pro Ecclesiae Gallicanae libertatibus & iure communi vindicando pugnare: usum opera Reginae Hierusalem & Siciliae, necnon etiam Ducis Britanniae Armoricae, ut Carolum VII. ad suas partes alliceret: qui quidem magnis Curia: Rotnanae pollicitationibus pellectus, tandem Martini V. postulatis, quem sibi hac ratione v lebat demereri, assensum praebnit: atque edictum adversus Ecclesiae Gallicanae libertates evulgavit die X. Februarii M CCCC in iv. hoc autem quo minus in rem judicatam abiret, Magister Petrus G, OtCognitor regius generatis obstitit, ut liquet cx Actis Partamentit quae a
Petro Pithoeo doctesimo & nunquam satis laudato viro edita sunt