장음표시 사용
131쪽
132 HIs Toni Ahisae, cum sit in vilipςndium totius Christianitatis removere Vacalis
istias, &c. I cspondetur, quod removere causam quae praestat S occa- ,, sonem dat peccati, & damnationis animarum, per quam ctiam parat
is tur scandala de fiunt, per quam destruuntur Ecclesiae, & universaliteris personae Ecclesiasticae opprimuntur, & stant in errore: intcntioque is fundatorum Ecclesiarum, & beneficiorum fraudatur, & perquam ,, opera pictatis impediuntur, & justitia laeditur, cst adornare Christia
,, nitatem, & eam in devotione confovere: Nec per hoc si innovctio, is vel immutatio contra promissum vel conventum: di quando haec fa- ,, cta non cissent, aut fierent, Romanorum Rex illustrissimus & omnesse alii Reges, & quicumque Christiani haberent incretare totum g si nerale Concilium . quod mora in hujusnodi data bui siet, & ultra se nihilo citius venient qui obediunt Petro de Luna, estque modica spes quod voluntarie aliquid boni faciant, & iacilius propter hoc in
,, clinabuntur ad rccedendum ab ejus obedientia.
is Subjungit, quod ex illis appellabat ad Sedem Apostolicam,& sum
is naum Pontificem futurum, & Apostolos petit, &c. Omittens Conciis lium generale fraudulenter, non dubium quod deberet csse iudex is competens in causa hujusmodi, & quod sedet de praesenti & ad illudis potest haberi recursus faciliter, & appellando ad Papam tantum sac itis causa ditagii: nec Papa videretur judex competens, eo quod sit pars formata, & rius Camera Apostolica, & considio Cardinalium in is hoc uteretur, qui assectum quem habent ostendunt. Ideo ex praemissis & resultantibus excistam conjunctim quam di is vis m, neque appellationem dicti de Scribanis, neque aliam interposi is tam nomine dictorum dominorum Cardinalium & eorum Collegii, ,, nec aliam interpositam per inanislmin Joanncm Ponccti, seu quosis cumque alios in maioria hu)usmodi S ipsus occasione, haec venera-- bilis Natio Gallicana propter hoc solanniter congregata, matura de is libcratione habita ducit admittendam, nec eos admittit appellantcs, ,, nec eorum frivolis appellationibus vel alteri carum esse deferendum ,, neque deseri. Parata cadcin venerabilis Natio, & se offerens velleri respondere plenius & singulariter singulis causis praedictarum appelis lationum ex quibus causantur & justi scare nituntur dicti Domini
,, Cardinales, & dictus Ponceti appellans, per cos suis nominibus intc is postis, quarum copiam, etiam laeta debita diligentia habere non po- tuit) quandocumque dabitur ci,vcIhabere poterit: Protestando etiamri de specificatione quorumdam aliorum hic non expressorum. Hancis respon-
132쪽
CONCILIORUM GENERALIUM. is responsionem eisdem de Scribanis, Procuratorique Colle ii domiis norum Cardinalium, & ipsis dominis Cardinalibus, ac praefato Pon ,, ceti lingulariter singulis, ac quibuscumque suis adhaerentibus & ad ,, haerere eis volentibus coniunctim de divisim pro Apostolis, ad quouis teneri pollet, dans& cis faciens, S Praesidens ejusdein Nationis deis consensu & mandato totius Nationis. Protestans eadem venerab
A lis Natio, S Praesidens, ac singula supposita eius, maxime &speci ,, liter destinati pro parte Praelaxorum atque Cleri Galliarum ad hocis generale Concilium, de prosequendo corum receptam Conclusi is nem apud praesens generale Concilium, & ubicumque de iure debite, poterit, re licebit; & de eadem reserendo, intimandoque, & scri obendo serenusino Principi Francorum Regi, & germano suo Regi,, Siciliae Ludovico nominato, illustri duci Aquitaniae, primogenito Regis Francorum illustrissimo, caeterisque Ducibus, & Comitibus, is& Baronibus Galliarum, Praelatis, ac illis de Ciero, qui in partibus,, remanserunt, nobilibus, S illis depopulo omnium Galliarum, ad se ipsortim excusationem & exonerationem, & ad debitam provisi
Evi cu ti bellus defensivus Conclusionu Narionis Gassicanae super Anna non soloenis, in Concilio Constantiensi proposita. Verui'ut ad Historiae nostrae contextum redeamus, Sessione XL dic V III. Novembris anno MCCCC xv II. Patres edicinat constitutionem Clementis Papae VI. super modo & forma cibariorum , quae dantur Cardinalibus conclave ingredientibus observari. Insuper aliquot condunt capitula, in quae electores Ponti scis jurare volunt antequam conclave ingrediantur; tumque demum Jovis xy. Novcmbris die sacro D. Martino Otho Cardinalis de Columna, qui Pisano& Constantiensi Concilio intersuit, deligitur in summum Pontis-ccm, vocatusque est Martinus V. ob sancti Martini reverentiam. Sesaone XLI I. die xxv I r I. Decembris decre in conditur,
quo Sigismundus Imperator liberatur a custodia Baloraris de Cosa, qui olim Joannes XXII. dicebatur , hicque dispositioni Martini V.
PP. traaitur. XX. Sessione XLIII. die x XI. Martii MCCCC xvIII. Martinus V.
aliquot promulgat Constitutiones de unionibus, de fructibus percipie dis, de Simonia , de dispensationibus, de decimis , atque aliis oneribus
Ecclesiasticis, de vita honestate Clericorum: idque quoad accur. . R 3 ratiot
133쪽
HisTORIA ratior reformatio, quam in proximum Concilium rejectam suisse m nuimus, haberetur. Notandum vero Decretum de decimis nullo
modo quadrare decreto Concilii Sessione x i x. proposito: ibi enim P
tres sciscunt, ne decimae imponantur antequam cauta in Synodo exam nata & probata fuerit. Hic autem Martinus causae cognitionem de adi probationem ad se solummodo redigit; Per nos, inquit, nullatenus imp nentur generaliter super totum cierum . ni siex magna ta ardua causa , uti tare universalem Ecclesiam concernente, ta de consilio , ta consensu, c subscriptione Fratrum nostrorum S. R. E. Cardinialium, es Prael uorum. quorum consilium commode haberi poterit: nec specitauer in isquo Regno velῬrovincia inconsultis Praeliatis ipsius Regni vel Provincia , est i nom nomentibus, vel eorum myora parte , cs eo casu per persinas Eces
fiasticas ta auctoritate e sol ea tanta et leventur. Haec ille. Ex quibus liquet quam operosum fuerit Ecclesiae libertates, & A ristocrati
cum regimen recuperare. Nam solemne fuit Romanis Pontificibus,
quoties hujuscemodi decimas colligere vellent, politicis Principibus, Primatibus, Archiepiscopis, & Metropolitanis aliquid polliceri & largiri de alieno, ut facilius paterentur ista onera imponi di exigi a Cieromiserioris conditionis, cujus rei plura extant mohi inenta in tabulario
Parisiensis Academiae, quae saepe de hujusccmodi exactionibus ad futurum provocavit Concilium. XXI. Sessi'ne X Ov. die XIX. Aprilis M CCCC XVI'. Mart nus V. certus atque indubitatus Papa decretum pro habendo futuro Concilio in haec verba sancit; Cupientes ac volentes decreto hujus diu ram Concibi satisfacere inter adia disponenti, quod omnimodo generia a Concilia celibrentur in loco, quem siummus Pontifex per mensem ante sinem fas Concilii, approbante es consientiente Concilio, deputare V designa tenearur ,pro loco iudi proxime futuri Concilii celebrandi supradicti, eodem consentiente ta approbante Concilio , civitatem Papiensem tenore praesentium deputamu , cs etiam assignamus: statuentes es etiam decernentes quod
Praelati cs etiam alii, qui ad generalia Concita debent convocari: tempore praedicto civitatem ipsim 'piensim accedere tene.wtur. Nulti ergo hominnum liceat, eve. Qua in bulla Martini Vox, Pontifex teneatur, appri' notanda venit, quippe quae demonstrat, Martinum agnoscere se decretis Concilii Constantiensis obligari: ει idcirco cx quinque Nati num consensu Papiam habendo Concilio idoneam deligit & nominat: sicque undecimum habes Monimentum praxeos auctoritatis Concilii supra Papam, etiam ab ipso Martino deductae in rem iudicatam. XXII. Ses-
134쪽
CONCILIORUM GENERALIUM XXII. Sessione XLV. quae est ultima,die XXV. Aprili sitis imponsetur SVnodo. Ut autem Aeta illius diei accuratius percipiantur, ea sunt revocanda in memoriam, qua supra notavimus numcro Ii. videlicet Patres semper de more habuisse res controversas prunum inter quin- ue Nationes examinare. Deinde quae communibus Nationum sus-ragiis essent sancita, ad Synodum reserre, ut Conciliariter in publica Sessione approbarentur & concluderentur. Itaque decreta prius Nationaliter quam Conciliaritcr probari ut robur haberent oportebat sicut etiam observatum est supra Scssione XXXum. Et postquani Nationaliter aliquid examinatum probatumque iuerat , statim res rebatur ad publicam Scissionem, ut Synodice S Conciliariter auctoraretur. Hicque mos erat & ratio procedendi Patrum Synodi stantiensis: quem Papa immutare nullo modo poterat: maxime vero quod id pertineret ad moderationem Aristocratici regiminis. In qua recuperanda omnes animi nervos Patres intendebant. Porro Cardinis lis Su. Viti cum de mandato D. nostri Papae Martini V. totiusques eri Concilii alta & intelligibili voce pronunciasset haec verba: Domiana ite in pacer atque Reverendus Episcopus Catamensis, ordinis Praedicatorum sacrae Theologiae Profestor , mandato D. nostri Papae Meonsensu Concilii Ambonem ascendiiset, ut concionaretur: - bassiatores Serenissimi Principis Regis Potoma, ta Alexandri Magni iacis Lituania petierunt 2 hum liter supticarunt Pomino nostro Papa nomines,orum Pominorum, L I B R U M QU ENDAM FRATRIs Io ANNIs FAL REM BERG notorie 'crudelismos errores ta haereses continentem , rite damnatum tanquam Haereticum per deputaros in eausa μdrae ac etiam per omnes Narones Concilis, ta per Collegium Cardinia u-
conclusum cur publicis constabat instrumentis etiam in Sessione publicia per sacrum Concibum damnari; seu publuce damnatumpronunciari, a tequam praesens Concilium iussolveretur: alioquin nomiue suorum Dominorum dixerunι protestari de gravamine , E de appellando ad futurum Concitium. Qui sus sic factis Sanctissimus Dominus noster Papa dixit, respondendo ad praedicta; quod omnia es singula determinata, conclusa, ta Decreta in materiis ei per praesens Concitium Concisariter , t nere ta inviolabiliter observare vo bra , ta nunquam contra/re quoquomodo: Ipsaque sic Conciliariter facta approbat ta ratificat, ct non. aliter, nec Go modo. Et illud iterato fecit Ho per organum Pomιni a sum mde Tisii Fificatas, G scri Consistorii Advocati , c c. Hic rogatum velim I ectorem amantem veritatis, diligenter ad propositionem Polonorum ti Mar-
135쪽
HIs TORIA& Martini V. responsionem attendat: quoniam hoc pretium operae ncita Illi enim narrant publicis constare instrumentis aibrum Fratris Ioannis Falhemberg notorie crudesissimos errores atque Mercio continentem, rite damnatum tanquam haereticum; primo quidem per deputatos in causa fidei, de quibus vi. Sessione: deinde per quinque Nationes Concilii, atque etiam per Collegium Cardinalium: quod tribus & viginti Cardinalibus constabatur. Ex quo urierunt &petunt, librum memoratum debere necellario in publica Sessione damnari, aut pronunciari publice damnatum csse, antequam Conci lium dissolvatur: hocque nisi fiat, nomine Regis Poloniae & Magni ducis Lituaniae protestantur de gravamine, & de appellando ad tuturum Concilium: Ratio est, quia secundum leges a Patribus Synodi Constantiensis positas & constanter servatas, nulla possit desideram aut excipi conditio vel allegari causa, cur liber ille nefarius Synodice damnari non debeat: maxime vero quod Eccletiae regimen sit Aristocraticum. Contra haec NIartinus cffugium opponit cum potestate absoluta: Respondens quod omnia E singula determinata, conclusa, tadecreta in materus sues per praesens Concilium Conciliariter, tenere, Gi ι violubiliter observare volebar, cs nunquam contradicere quoquomodo e I a' que sic Conciliature facta approbabar tarat cabat , eg non abier nec alio modo. Qua ex responsione intelligimus in hac ultima Scissione, has duas voces Nationes rem 2 Concitatorer quasi inter scsse opponi a Νlar-tino V. Ita ut quae essent primum Nationaliter conclusa ex damn ta , nec tamen de hinc Conciliarster a Synodo in publica Seliuione approbata, Martinus a Synodi Conclusione cxciperct, atque excluderet: & hoc in genere esse librum Fratris Joannis Fal inburg clare X X I II. Quibus accurate subductis, patet Belluminum libro secundo de Conciliorum auetoritate cap. XIX. post Casetanum ti ultra contendere Martinum V. hac voce Concilia ter , Decrcta IV. Δ
v. Sessionis de auctoritate Concilii supra Papam voluisse a Synocli Conclusione & confirmatione excludere: propterea quod more aliorum Conciliorum re diligenter examinata & discussa, numine con
clusa & stataita fuissent. Nam sola lectione ultimae Sestionis digno scitur, Martinum de solo libro Joannis Falhemberg, necnon estis similibus agere, quae tantummodo Nationaliter & non Lonc I liariter damnata essent : quo in numero etiam reponenda Conci
sim Nationum de se natu non solvendo cujus supra meminimus. At
136쪽
Cosci Lion UM GENERALIUM. 137 At decreta iv. de Sessionis & Nationaliter & Conciliar, ter conclusa fuisse , supra probavimus. Prosecto Cajetanus Iibro
de e fuctoritate Tapa ta Concilis cap. VIII. cum non satis huic argutulae distinctioni ac essumo fideret aliam meditatus est evasi onerat asserens Martinum V. Semone ultima ea solummodo probare D creta quae facta est ent, in materia fidei: atque Sestione I v. & v. nondum factam fuisse deputationem virorum selectorum qui res ad mdem spectantes examinarent i hoc enim duntaxat factum ait Secta ne v I. Ex quo infert , Decreta de Concilii auctoritate supra P pam non spectare ad fidem Materialiter aut Formaliter. Censet vero aliquid attinere ad fidem Materialiter , si tractetur aut proponatur tanquam res pertinens ad fidem: deinde Formaliter si proponatur ab Ecclesia velut credendum aut damnandum. Haec ille, quo etiam Judice secundum conditiones a se positas causam suam perimit. Primum quod cavillatur de taputatione in materia fidei: Rependo in Synodo Constantiensi duo ruisse rerum genera ad fidem spectantia: quoddam ex ternum, aliud internum : Illudque soris allatum ad Patres Constan . tienses, cuiusmodi crant haereses Bolicinorum, liber Fratris Joannis Faliae erg. Item Propositiones haereticae Joannis Parvi, &alia ejus modi; pro quibus Semone v I. facta est deputatio , quatenus haec primum diligenter enuclearetur inter deputatos, deinde ad Nati . nes & Synodum deserrentur judicanda Nationaliter, & Synodice. Enimvero, cum ejusmodi errores varii ac multiplices essent ideo separatam deputationem desiderabant: & de hac deputatione agit Ca)et nus : non de interno genere rerum quod tractabatur in ipsa Synodo ad quod Patres universi, sicut in Deliberationibus contingit, satis sua causa instructi & parati erant: omnes enim illuc consuxeraut au GH silm in capite ta in membris reformandam. Haecque privatam disputa tionem non exigebant. Cu)usmodi etiam omnia sunt quae tempore schismatum disputata fuerant in omnibus Universitatibus Europae de immediata Ecclesia ta Concibi auctoritate supra inapam: quae his.nitu tur Fundamentur quod Christus per se immediare Ecclesiam funda
rat , quod indivisim ta in commune claves omnibus dederis Apostotas ut ab uno ministeriatiter exerceretur : sicut facultas videndi , quae propria est hominis, exercetur per oculum tamquam per ministrum: Bem quod θ' nodus umversuulegitime congregata Ecclesiam Catholicam repraesentet, tac.
Quae omnia cum sacris scripturis clarissime contineantur, aut inde levi ratiocinatione eliciantur, ut alias probavimus, pertinent qui
137쪽
rys H PS TORI Adem materialiter ad fidem: formaliter demum quatenus consensu C
tholico & communione Sanctorum credenda proponuntur a Synodo Constantiensi Sestione IV. & v. In cumque finem primum Nati naliter deinde Conciliariter sunt examinata. Verum, quando Mai tinus V. nominatim ait , quod omnia I singula determinata, concissa, et decrera in materiis fidei per 'nodum Constantiensem concitiariter.
volebat tenere ta observare inviolabibter , ta nunquam contraire quoquomodo e concepta sunt ejus verba: nemoque, nisi communis sei
ius expers negare potest , Decreta I v. & v. Sessionis Constat liensis conclusa iuisse Conciliariter & ad materiam fidei pertinere, ut statim amplius ex Bulla ipsuis Martini probabitur : ne cellario ii surgit, Martinum eiusinodi Decreta sic approbasse, ut ea observari velit inviolabiliter: quae ego dico ad hominem ex Dialecticorum regulis. Proculdubio qui Acta ipsa Concilii Constantiensis cogitate evo verit, quamprimum videbit hoc Cajetano, Bellarmino, & aliis Curiae Romanae Athletis propositum, ut more Pragmaticorum & vitiliti intorum fori civilis, veritatem notissimam cavillationibus atque verit tiis involvant, utque vulgo dicitur nebulis & pulvere oculos hominum compleant: Idque eos absque magno conscientiae morsu fac re mihi nullo modo persuadere possum : quod enim fit contra con scientiain grande peccatum est.Sed ut nos ad librum Fratris Ioannis FH-kemberg reseramus, quando Adia Synodi Constantienus enunciant
errores crudes simos continere , quantum coniecturis assequi possum,
aliquas propositiones non absimiles illis propositionibus habuisse a bitror, quae hodie vendi tantur super potestate Papae in abdicandis αinterficiendis Regibus, atque Principibus, qui Pontisci parere detrectarint: Conformiter ad ea quae a Francisco Suare docentur lib. vi. defensionis suae fidei Catholicae cap. IV. numero XVIII. Quam meam coniectiiram Gersonius dialogo Apologetico pro Adtis Synodi Constantiensis plane adjuvat: cuius hic verba attexere non pigrae bor: Considerent αἱ iores Christianae religionis G honoris Dinuni no stri Papa ac hujus sacra Concilii, si Articulus secundus principatis co vocationis hujus Concitis, qui est super herasium cs errorum exsti
patione non tractetur vel expediatur praesertim m materias solenn ter denunciatis ta mustipliciter agitatis in hoc scro Concilio P qu liter hoc varia varie potuerint amputare. Quidam au negligent: in re tanta, atque praecipua Itacitudine tractandι prout fatesur Con
138쪽
Cosci LIORUM GENERALID M. ad ignorantiam . quod de paucis propositionibu qua non sunt de apicibus ei non decreverunt, quod secundum dochranam sacra Scriptura tenen in sit in viciei cet verae sint, velfalsa, sana vel insana, approbanda vel repra-bandae. ε tu adpersonamm acceptionem es human- timorem se or- - , cs ad illarum contra quos hic processum est m fides materiis. quemadmodum sunt Boiam, remurmuratum . M a Mapertam fusura δε- negationem m materia fidei ta morum , seu culpabilem disimulationem rasi ad inraelatorum re atrorum Avariciam, auaerentium in Ecclesiasticis r frematione qua seuaseunt vel utit a. non qua tesu Christi vel piruuabar Abi ad Regum cs 'Principum 2 Universitatum qui promoverunt praedictas m terras vi ensionem, ta indignationem : ut fuerunt REX FRANC RUM, REX POLONORUM, &Universitas studia Tarsensis, tapiares abar alii aci avictoritam hiauica Aper hare us exstirpandis in sui.
Haeresibus enervationem, ta au Curia Romana in et em erroribus erat pandis notoriam Commissionem. Alu au foriuuam multorum in hoc Con lio uno velatio modo corruptionem. e uia omnium qua facta sunt in Concilis scanda πιοnem, vel infirmationem. AS ad legatorum Regum versitarum quι ex myunctione vel instructione fiala eu promoverunt Upr movere debuerunt predietas materias, negligentiam culpabilem. Atia ad Theologorum U Praedicantuum vera: Mu saei periculum cs depressionem xbilibet per Christianitatem et maxime dum errantes fuerunt Potentes es Principes. ε L ad homicidiorum, proditronum, per7urtorum, seditionum nutritionem,stu justificationem : maxime dum belrifundantur in sust nenia erroribus. Alu ad haerencant m ta errantium non emendationem sed obstinarunem: nec ad starernam seu Iudicialem vel paternam comestionem, sed violentiorem est narionem. Alu au obedsentiae generiaspra ridebita modo summo Pontifici, fortassis quod absit peraculoso dilatiomem apud mustos Chri Lamiaris 'Principes auet Populos. AS ad Clericorum apud
Los, imo re apud infideles ta Paganos, is praecipue Petrum de Luna es
suos fautores seubsannationem vel 1rrisionem: quod in mat rus vulgo votissimo qua hunt ipsa praecepta moralia, taliter patiuntur errainae 2 iuversa Mirnvicem pertinaciter asserere in praesentia generatis Concitia. In tantum,
ut sub summo Pontifice, quem omnes pro exitirpatione errorum prae solabantur, myor disiimulatio suborara videatur. Ustii denique, quod omnium gravissimum est, ad offensam Dei m desertione defensionis Cathosicaveritatu, imo cs fautoriam haeretica pravitatu: dum soticet error cur non resistuur approbatur. Testet autem invocant huyus scheduti Compositores coelum ci terram, quod κon ad diffam ionem c uscumque vel arritatio S 2 nem,
139쪽
r o H Isaeon I Anem, sed ad propriam animarum liberationem, es au obviandum Haemita consimilitassicandalis: si non hoc durante Concilio occursu uerit eventuris, ista scribunt arque notis carite parati voce pubi ca linitu haec omnis deducere si capitacitum fuerit Domino nostra Tapa. XXIV. Subiungit Cancellarius: suod nulla data αἱ aes hac incoν- venientia provisiva responsio, sed in deteriora continue res lunae I, nsique adeo quod pro parte dominorum Polonorum tute ecta est tandem appellia γadfuturum Concitium. Cui appellaruni cum respondendum esset, cita e Fut dicitur in Consistoris generas republico quod ultimo Constant Me celebra
tum est , minuta quaedam Fub forma Bulti; destruens, ut asserunt qui leg
runt eam, fundamentale penitus robur nedum Pisani, sed Constantiensis Concissu, ta eorum omnium quae in eu praesertim super electione summi Pontis cis intrusorum e ritione attoritata fialaveseunt : Continebar itaque in nullo casu Imme appetiarionem a Papa facere nece us Iudicium in causis fidei decimare: plane contra legem Dra decretaque Concitis. Sed tam caeca sim per αἱ affectio qua non et elat veritatem, tam semper sibi contraria es disesona veratαι mens adversa. Dehinc transiit ad librum fratris Joannis. Falhemberg, notatque in illo AGI DE OCCISIONE OMNI u M. POL ON o RuM PACIENDA abfur lege vel ordine ipsis nec auditis
nec defensis. Et in prima parte operum suorum Tractatu Quo modo 's an hceat in ca sit ei a pumma Ponti lae appeltare seu 0us Iudicium declinare. Ita concludit alloquendo Papam tartinum. Porro, Dominus noster tot re poterat sicaciter suspicionem sinistram qua contra Sanetitarem.
suam fieri post, si diri a sim fassitu compensit: hoc ess si ponte nutu inquirente damnet doctrinam illam pestiferam & crudelem contra Polonos, cum si tibin acus cum tali celeritate es rigore qualem fido materiis urgens in scandalum cs perniciem reipubtica populin ta requira, procul. MVecta quavis acceptionepersonarum. Haec ibi demum dialogum mem ratum hac clausula jam paulo ante laudata sic concludit: Hoc unum. scio quod et elus habendae unιonas in schismate tam desperino tantique te poris secit multa tolerari quae fui siciat aliunde nec tolerabilia nec toleranda. Video quod Ecclesiae resormatio nunquam siet per Concibum sine. praesidentia du Ioras assectati bene prudentissimul cs constantis. Provideant sibi dum foverint ta potuerint membra per provinci, aut regna non quiadem in traphaationeConstitutionum novellarum: hoc magas ιnterturbat quam adjuvat, sed per exequutumem vivacem es virilem earum legum-
qua Iam latae sunt abundantissime supervacu etiam resecatu vel omissis
video quod in doctrinis qua sidem, qua religionem, qua bonos cs s ubi et
140쪽
CONCILIORUM GENERALIUM .rsiciunt mores vix invenietur in hac tempestate rebus ut sunt manentibiti, nec habito forti favore potentia secutaris terminatio debita vel expodita justitia. Experto crede, neque deductionem pro nunc aliam pete, ne que de remediis apponendis verbum feceris surditati. Ubi non ent oditin.
3ubet sapiens ne ebundo verbum. Hucusque Doctor Christianissimus, demonurins quantae sit molis his sequioribus seculis Ecclesiam reso mare : Nam anicquam Papa creatus esset Martinus V. omnes Christianae Nationes in magna spe futurae reformationis erant: utque ad eam sibi iter munirent facile decreta de Concilii auctoritate supra Papam, irum de unoquoquc decennio frequentandis generalibus Conciliis decreverunt : atque in x L. Sessione x O . Articulos super futura emendatione Ecclesiae in capite & in membris conceperunt: ruae omnia Pontilices postea irrita fecerunt: quare Cersonius monet ituram Ecclesiae reformationcm impossibilem ab uepraesidentia dum
ris bene affectati prudentis Amul ta constantis Papam intelligit: ostenditque tale facilius posse desidera i quam haberi, ut experientia haecque Historia docent: hisque dcsperatis; subnectit Cancellarius m dodiris
nil qua fidem, quae religionem, quae bonos si bres mores respiciunt, vix in hac tempestate, rebus ut sunt manentibus nec habito forti favore potentiae seculans , non posse definitionem debitam vel expeditam Iustitiam haberi. Ratio est, quia, ut ibidem ait, Curia Romana ino modi rebus quaerere
solet qua sua sunt, vel utilia; non quae Iesu Chrasti, vel pirituatiar quod
multo clarius docet de Examine Achrinarum parte secunda consideratione v. providendum HI ait sedulo per Restores Christianitaris ne studium Theologica veritatis depereat: sed alicubi res eat velut in fonte. AbNum timendum ei ἱ ne superseminentur haerestum euania, propter varietatem tot capitum, tot insuper passionum diversarum unde mustipiscatio sequitur Iudiciorum: ubi si desit recursus ad Theologos non depravatos ta in unum Eritos quis ora providebis 8 Si dixerat aliquas, set recursus ad Sedem &Curiam summi Pontificis, non negabimus hoc, si Theologra Egic halu rit duos doctores non partiales, non seductos, no astuosos, non quae orser aut invidos, non potes ara seculari, non stirituati plusquam veritati fave res. Moquin tolerabilius esset nutus habere quam tales pini: Haec illo: Deus
bone si nostra vidisset secula quibus malum in immensum pG singulos dies ita excrevit ut semper posterior dies acerbior di nequior priore extiterit, & continuet. v vero quantum disciplinae Ecclesiastica &Ecclesiae ipsi, optime consultum fiderit sub potenti Imperio Principum Politicorum, liber primus Historiae nostrae Conciliorum reseravit.