Jo. Brunatii Chartarum Coenobii S. Justinae explicatio

발행: 1763년

분량: 169페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

161쪽

gerius ibi, quem domo Fontaniva putamus, advocatiministerio seu dignitate. Notantur alio titulo alii. Ua

lerius judex, Oddo judex , Ugo judex , Cadalo iudex, Odelgerius iudex, odetricus judex , Allo judex . Alii

praeterea boni viri, quorum sunt nomina; Pengo, Vibio, Ugo, atque Vitto, Frogerius , Adelardo, Beria, do, Sigibaldo , Rogo, Joannes de pre RoZo , Bernar do, Erme nardo, Attingo, TeuZo, Liuprando , AZo , Toringo , Martino de Zuliana , Donatus, Albertus:& reliqui plures, admodum scribendo nimis adnumerandoque : sicut eos actorum scriptor in summam profitetur . Hos autem , qui propria tamen appellatione vocati nunc erant, omnes in censum transtuli meorum commentariorum; sperans iis plerisque nominibus hominibusque trahi multas historiae Patavinae successiones ac familiarum derivationes. Hoc itaque mortalium congressu Ioannes adstitit abbas pro suo monasterio Sandis Iustin q, cum suo pariter advocato, cui

nomen Vberto.

II. Scripti verba ferebant indicium quarumdam quσ-stionum de Sanctae Iustinae possessionibus aliis aut aliis.

Usc enim simul abbas 3c advocatus ejus obtendunt, eoque modo; cives, inquiunt ii , vel intra eiυitatem vel extra nobis intentionem mittunt . Haec erat intentio qualis aut querela dicitur , aut sis alterius partis adversus alteram. Cives adversus eos Monachos intendere , contendere, judicio agere : capita praeterea que

162쪽

resarum per eos deponi . Primum fuit de terrσ quae valle da mercato dicitur & prato eum Zairo , domibus, hortis: haec erant prope c nobium confinibus iis, uno latere via strata silicibus , ab hac usque fluviolum; aliis partibus idem coenobium tenet . Alterum suit caput querelarum de fluυit Rodolonis aqua loco subtus eum Uicentinum pontem sive Molinum ; scilicet habendae ibi molae atque tenendae . Tertium , si quod erat, hoc etiam jactant, de quibuslibet coenobii rebus, agris, domIbus, ac decimic, & servitiis , aut beneficiis. Id enim fatemur : esse chartas huic in te dum similes ex antiquitate, qui praeserre videntur eas intentiones, aut fori contentiones: at sere sunt edicta patrocinii publici, vel emunitatis , ut haec etiam se-ςulum vocabat. Et nonnihil attendi chartam quoque praetentem , num spectaret ad hunc ordinem potius; ut dedi nonnullas in annalibus anno maxime millesimo quinquagesimo quinto: ceteras autem dabo post. Eae chartae sic habentur, ut specie quadam jactationis apud iudices adversus alienam factionem : quae tameneli nulla ; nec ulla forensis altercatio . Tantum peti tiones erant edicti desensionis a magistratu ; simul exhibitio. Multum similitudinis ergo cum scripturis iis haee mihi prs serebat; ut apparatu scilicet eo tot actinrum formularumque, denique clamorum significaretur

id unum; bona Sanctae Iustinae possessionesque muniri

decreto regii ministerii ; nec adversus aliquos, aut ali quem qui contradiceret. ι IRDiuitiaco by Corale

163쪽

IU. Haec existimans id praeterea suspirabar , ultra modos eos, aliquid huic inesse tractationi , si ve seriptioni : parum dici chartam tuitionis appellandam quoque judicatus. Antea proposui ,.quae Vel abbatis expostulatio vel advocati fuit . Ex iis ergo dictis interpretemur , id esse publicum judicium, praeter edidi impublicum: maxime quod hoc eveniebat ex eo: nec ex alterutra definitione mutat negotium seu factum Sanctae Iustinae. Bona coenobii pro se rescriptum tulerunt, id conitat : ex judicii colluctatione probabile est: hoc, an alio modo fuerit idem valet. Demum propositio maneat quam secimus ab initio; causamque p sentem persequamur , ut actionem disputationis ex utraque

parte.

V. Notaveramus haec ut adversariorum capita, primum de valle mercati; alterum de fluvii Rodoloni aqua; tertium de bonis quaecumque serent, aliis. Hic di ordo tractandi fuit. Accepto quaestionum libello missi regis interrogaverunt iudices . Hi responderunt,

se ἰ caussas & instrumenta partes in omnes agitare, nul- . los ibi, praeter hoc coenobium, dominos aut posset so res occurrere. Quod sapientum responsum coram civibus invaluit. Ergo missi regis interrogaverunt omneseives , quinam vellent ex iis huc iuramentum suu in dare. Tres ex eisdem ciυibus accesserunt; AZo advocatus, Martinus de Iuliana , Donatus Guaragnolo ; separatos ad jurandum dixerunt : alii tacuerunte ex iis

nemo

164쪽

nemo reclamabat. Ii tres ad sancta Dei evangelia singuli jurabant de valle mercati, de Zairo, de terris in ambitu, domibusque ; sicut erant, a silice , vel a flu-

misello , vel a mereato monalterium usque ; sunt omnia Sanctae Iuli in s. Missi regis interrogaverunt iterum judices. Hi responderunt ex lege; cives injuria repetere. VI. Tum dixerunt ad cives ; venire υος omnes cives , Ο re utate in manu domni abbatis issam vallem

sere, quantique potuerunt xsugere fustem , . utaυerunt in manu Iobannis abbatis o Uudetrici pontificis . Ea de noltro monumento fuerunt . Ad ea Cavacius hoc modo: libet describere ex tabulis vetustam morem, quo praetentis renunciabatur ' ait : virgam ab iudice exten-fam adsersarii tangentes profitebantur renuuciare , nocaliud quicquam repetere . Praestiterunt id Pataυini eives quamplures. Arcanam vetultatem Cavacius habuit aliter a vero. Nam ritus in hunc modum fuit, atque ita .scriptum Patavinum vult. Accelserant cives e ii se-stucam virgamque sumpserunt : apprehenderunt eam

simul omnes ii , quotquot attingere pr. e longitudine totam potuerunt , eamque dederunt abbati Joanni , episcopo Oudetrico: sic a pelicione sua populus ac civitas recessit. Ex eo genere iudicium legimus habitum civitate Corneliense; nongentesimo nonagesimo octavo, Muratorii decima dissertatione . Missi regis eorumque

165쪽

riae bona coenobii, quod appellatur in Paulisti falsis

quaesiitoribus impetebantur: eo denique conventum est.

Ibi, praesentibus omnibus adprehenderunt Gerardus , re Racco , atque Guido, germani, filii quondam Guirini, virgam in manibus illoriam , ct miserunt in manum Ursus presbiter o monachus adque prepostus monast rii fandie Marte quod Meatur in Palatiolo , ct in m

num meam predicto Dominicus qui moratur Teucio, t bellio , avocato eiusdem -- dixerunt , exere ramus mobis medietatem fundi qui meatur Armenis raria cum terris , O vineis &c. Nostrum Patavinum

videtur in hac parte vel in aliis talibus ut exscriptum de Corneliense. VII. Valli mercati renunciaverunt in hanc sermam Patavini cives ; id enim primum caput inquisitionum fuerat. Alterum, quod erat, de Rodolonis aqua put bimus eosdem cives eadem iacti significatione dimisisse. Certus est hic unus agens pro ceteris Ugo de Yγpolito. Charta praesens eum, post primos Patavini coinmunis actores tres, alium designabat in hoc alio pacto. Simul eadem credimus esse de tertio petitionum capite; mobilibus, immobilibus omnibus omnis ordinis ac generis honestamentis, opibusque. Cives ac populus ob ea nunquam facere contra Justinam promiserunt; eandemque cessionem , vel quod aiebant resintationem simili proposito notarunt. Haec omnia civitatis acta coegerunt in unum legati Regis; ut in placito Disitigod by Cooste

166쪽

. EXPLICATIO CAp. XV.

II scito Corneliense, firmarunt adversus eos, qui post trans. latam virgam , possessionis indicium , vellent aliquid aliud, aut renovarent easdem querelas in easdem res ac possessiones. VIII. Ait scriptum Patavinum ; qui contra secerit agnoscat se compositurum duo millia mancoseos aureos . Ait scriptum Corneliense ; qui feceris , sciar se

compositurum Bizanteos aureos. Ita quaerimus; an scripti Patavini mancoseia 3 vo orrisos aut manucusos

aureos interpretemur ex Corneliense Bli ac cis aureos; aut aliarum quoque monetarum quae similis aestimatio nis erant: id enim potius arbitror. Eam mulctam di videre mos erat; medietatem camers regiae , medirem rem praedicto monaserio.

IX. Virgam, quae suit indicium possessionis, obsedivavimus hoc judicio, seu , quod est etiam vocatum, spectaculo , translatam civium Patavinorum manibus in manus Ioannis abbatis, Oudetrici pontificis. Hoc ad jus monasterii faciebat , ut manifestius abbati possessio cederet; ut dominii signum , quod hactenus iis

duobus, ut dominis, alternabat , inter alterutram deinnique partem discerneret. Huc itaque pars ultima judicii pertinet. Oudetricus , ut virgam refutationis ex civibus populoque per abbatem sulceperat, abbati dimis r. Omnis actio, ratio, jus abbatibus in posterum coenobioque mansit. Eadem vero mulcta pontifex agere , si poli repudii tabulas iterum affectaverit. V et X. Hac Di iligod by GOoste

167쪽

X. Hoc unum sibi deprecatus est; ut concedas, ait, mihi fodere de Zairo aliquantas petras, My possim per solHere debitum , quod habeo in Venecta. De Latro fi pius objectaverat hoc scriptum, semel, iterum , quinquies, septies, decies: id & m gnum dicit antiquitur aediscium suisse : nunc erui lapides etiam dicebantur ex eo, magnis debitis alicubi solvendis. Equidem puto , non proponeret Oudetricus aut nunciis regis, aut urbis universae civibiae , quod air debitum ,

si parvo ros exilii maretur. Id prsterea Tairum descri-hitur in media valle mei cati stetisse ruinis ingentibus. Ex eaque tempeltate post annos etiam quadringentos ita comperio, nostrates homines , ut erat Ongarellus,

aspectare suis adhuc oculis aliquos Zaeri muros, quitum supererant: hoc autem admonet is lib. I. cap. IV.Cavacius habuit prς sentia tantum suudamenta, vel v

sigia, quae in ipso prato vallis conspiciuniivr. XI. Haec itaque Lairi conditio situsque, simul usus, aut possesso: nam jus, regium potius erat; ex eoque participabant episcopi nostrates. Ii Monachis, ut alia,

sic Latrum permiserunt . Anno tamen alio millesimo septuapesimo nono rex iterum firmabat Oudetrico nominatim quoque Zadrum cum pratis ρο omnibns adimcentiis fuis. Alia praeterea serebantur anno millesimo nonagesimo caesaris ad Patavinos pontifices ea maxime : quicquid od nostram imperialem potesarem pertinet υel pertinuit tam in muris quam in viis seu aquis re omni- Dissiliaco by Cooulc

168쪽

Ex PLICATIO CAP. XU. III

re omnibus quae dici vel audiri possunt ad terram pem tinere , concedimus , inquit: arcuam quoqMe cum sauro , cum famulis re famulabus ad eamdem pertinentibus. XII. Hic injecimus & de nomine, ae vocabulo, designificatione Zairi; quod verbum maxime barbaricumsonat. Hic & Latrum vidimus, & Ladrum: nam de Satyro mox erit. obtervavit & Maphaeius , apud Polam urbem dici collem quendam , Tari ; quo loco

Theatrum sui nc . voces, ut Tarum , Za-drum, Jadrum communes iis ait secuit, . Apposuit &chartam, quae millesimo CCC. tertio memorat ibi duo antiqua palatia Iadrum re Harenam e quicumque ace,

pii aliquem lapidem de dictis palatiis Iadri re Hore

nae, pro quoliber lapide flvit bietantios centum . Deri. vat haec Iadrum, Ladrum, Larum, de Theatro; co rupta recentium pronunciatione . Sic alia de Graxis aut Gradicobarbaris apud Italicos mutari litteris adfinibus. Haec in ultima parte Veronae suae, capite ultimo vir immortalis elaboratissimum de Theatris aut Amphitheatris opus absolvens. Haesit, dum viderem Cau cium longe meliores hic interpretationes edere . Nam deducit ex Satyro. De Satiro Lati rum, de Latiro Lairum factum suit. Hinc aliud Zadrum pro Latro , seu Zatiro, Satiroque. Tum Polae similia noitratibus aedificia similibus iis appellationibus. Eadem pronunciandi corruptela penes utramque gentem suit. Rideas de po-- pularibus his nostris, ut hodie sunt: si de Satiris eos

169쪽

138 CHARTARUM S. IusTINA

interroges, omnia de Latiris enunciabunt. Ego de Ca-vacii magis interpretatione decerpsit , quam descripsi. Zairum ex rescripto Augustalium legimus extiti se antiquitus aedificium maximum . Habemus ex monumentis huius coenobii Theatrum in eampo Martio olim fletisse ;ex quo destis lapides ad construendum eoenobium trans Iari sint . Visuntur adhuc veteres parietes ex his constructi. Sed re Zairi υocem obnixe quaerenti visum esen vulgari fer moue forsan mendum ν Messe . In vetusto priυilegio Cae arenam cum Sauro dedit, famulis, o famuliabus ad eam pertinentibus. Arena, vel amphitheatrum adhuc spectatur pone templum Eremitarum. Sa rum locum esse , ubi scena instar sisestris alicuius regionis excitaretur ad poemata Savrica recitanda, deducimus ex Vitruvio Pollione. Itaque si theatrum nostrum ad Sat risum opus distinctum ab Arena dicamus , pro Satyro Zairum scriptum P ut illius aetatis fuit Im

rinas voces depravare.

Magn.im laudem Cavacius ex hac interpretatione depoposcerat sibi prae maximis hujus itatis antiquariis.

SEARCH

MENU NAVIGATION