Kleine philologische Schriften Zur lateinischen Inschriften uns Sprachkunde

101쪽

cum tabula lithographa' ). Quom vobis tituliani saeculi si litinii iii untis sat memorabilem propolii naus. ει, typo chartace usi ea IlEODORI MOMM- SENI penu liberaliter nobiscum communicato, eum primus

CAi ΕΥΛΝ vs Amitus edidit in Aetis fratrum Arvalium LI p. 30 ex scriptum a se in Campanae horto ad Lateranum, indutiis vicinia ipse lapis effossus erat qui nune omat opias Vaticanas. Idem iam Marinius de Mimmiis versibus cogii bat, prosectus ab Atilii Fortuniinani estimoni p. 2080 P. 324Gais opsi nostros nutem in is bulis rentiquis, quos tru et mi iri duces in Cupitolio Debum victoriaeque suo sitidum Saturniis resilms noSem obantire . . . quicum conserebat Liviana exempla ad Vaticani lapidis similitii linem prope accedentiat. XL e. Mai. Mityironi j racchi eos imperis auspicisque triumph ins in urbem Ginmam radiit ius rei er in hanc tilbulam tiniann Ioui vidit et t. XL c. 52 . . . auspicinimperio felicitate duritique eius eius rei eryo aedemoribus permarinis uouit, cuius ipsius tituli initium utra turnii metri exemplum Fortunatianus posuit Vermini quales

' Prooemium ladios scholarum aestivamim Bonnensim anniciolocces ii seorsilia alm G. Trautweinium I inittentavi in publicum prodii sic inscriptum: Titulus Mummianiis ad fidem lapidis

Vaticani exemplo lithographo expressus attius enarratus cura F. tit- schelii Berotini 1852. Ceterum nunc vide C. I. L. I n. 541 p. 50;UI n. 331; . L. M. E. tab L A et narr. li 45 Buccholeri Anthol. epigraphicae at spec. III Bonnae 1876 n. II p. b. C. W.J

102쪽

in Mumnii an tabula Di vorsus osμ ut, nec Marinius On Str.

vi nec post eum rellius definivit, Saturnios esse simpliciter affirmans a sis A. Miro invsent versus, quos nullos esse ipse

salaretur, in Anthologia lai n. 13 Meyerus deseripsit, uitamen pedisequiis non defuit Zellius n. 1922 horribile autem numerorum monstrum quoddam ediderunt, quorum cons elatis somniis satius fuerat bonas litteras non dehonestari Contra quos omnino versibus as eiam orationem esse alii negarunt, non Streuberus tantum cucrtitus de inseripti in

commentariolo p. 33 3 set prava optationis defonsor Cors- Senius Orig. Oes Ilom.. sed setiam sata vir iudieii I nricus Keilius 1 Ostor in Dium: is antii l. stud. a. 1848 p. ii. Cui tamen ut de aliis quibusdani non assentior, ita in Eurysaeis monument verSus esse non magis credo quam non esse in

Mummiano omnino autem ii sentio ut praeposter egisse credam quicumque a poetarum fragmentis exorsi ad versuum Saturniorum legem eruendam perrexerint, certissimumque verse doctrinae sontem esse monumentorum exempla existimem, librariorum nulli vel induriae vel libidini obnoxia. Quaria ubi firmum fundamentum ieceris, tum demum expendet dum erit, si quae sorte res sint in quibus ab indagatae nominae eonstantia Livii Naeviique ars discesserit aliquanto plusileentiae sibi sumens. Nam constans est sane quam monu- . Iuenta legem et regulani servant euius is demonstrati atque probatio in ulla ui opportunitatem illerenda est, tamen Sultimam ipsam tuu is sie Ouipra liendsere licet, ut se Omittatur umquani vel prioris Qui isti illi una erusis vel ulterutrius thesis finalis, nec umquam allu ri te mistichio unucrusi addatur, nec saepius quam in singulis hemistielitis semel reliquae theses supprimantur, nec quisquam offensionis vel aratum soluti vel neglectio caesurae vel voealium hiatus habeat. Ad quas regulas Mummianum titulum nullo negotio Meorumodabimus, modo duo largiare haud sane ardua

largitu primum ut lapidarius, eum ad suem versus exii pervenisset Q D litteris terruiuati, praetermissa quam indidere debuerat I syllaba ad similem quae sequebatur in

voculam imprudenter transiluisse credatur, alteram, ut in duo vocabula sive numeris sive eisdem numeris non Diuitia ' Corale

103쪽

Duetu auspieio ruperioque - eius eliuia euplu, cortato sileti Ro-mum redi ei triumphans. ob haseecisis bono gestas, qudi is in bsillo usi uerat,

Hanc aedem est si gnu in Herculis ui et siris Imperator dedi eat.

Num seruum quod offensioni suturum esse sentio, bis3Η bam mensuram Herutri inae non peto magis ut condones, quam ut concedas postulo. Etsi enim syncopam pati ea verba, quae ingentiam O litteram habent, negavit Priscianus X, 3, 16 p. 885 P. et inaudita osso lusti larunt fasti osti dixit,

tamen et ipse non lotuit non agnoscere II Oratiana summo fra Unin orit, et iis addere gemella betae naulta potuerat ranu)rant eiusdem Horatii, Γνι Gesse Daran oratiι Ι.iteretii, tilmomiau

Vergilii, ministri u Propertii, admorint Ovidii, morim Silii: item Livianum emostis, Tulliana coquin scri commossct co λι- a nosse quonam ariet Ruddimannus congessites p. 326 sq. St. et Struvius de rei p. 170. Et ne verbi simplicis exemplum desideretur, morunt Silium posuisse XIV, 14 Nicolaus Iminsitis auctor est, sellator eis qui Martiali lII, 67 virilis inbuerunti Ne a poetis demum dactylies inveniam symeopam esse documento sunt Terentius eum Turpilio, liri rumille omni ut dixit Phormionis I, 2, 51, hic eadem sorina in Demetrio usus os tost Nonio p. 278. Ac ne substitit quid in i mouer Z orbi ista ratio, qualido vel ad ueo vel quod quidam Italunt til ustro liosuisse Ennium constat, item illi Ditvol id uerit, ut si in Basilie uno Vatican Oiliae, erentium

Phormionis III, 3, 4, ubi embinus ii tuerit pariter servat atque diuuero in Ciceronis Catone antiquissimus Regius: adeoque in verbo simplici uerisit Catullum in exitu pent metri XVI, 8, ubi item tuum is peccatum in codicibus. Quodsi ivlistbum uouerat seribendum fuisse uoru dixeris: etsi, rem si generatim ensemus, verissimum est ac longe latius Mens quam plerique opinantur, seripsisse priscos illos ut pronuntiarint ne aliter atque feribant esse pronuntiare solitos, amen non minus ectum si in quibusdam, quam-Diuitia ' Corale

104쪽

quam nurnero linueis, aut non exaequRRAE cripturum iroiiuntiandi modum aut exaequari coeptam non perseverasse. luius rei exemplo est Herculos nomen a quo etsi non tantumh rcle iactum est pro herci se sed ipse HERCL dativus in lapide Mediolanensi Musei Veronensis p. 369 4 n. i529 Oris G n. 549M prorsus irascorum more', tamen spondeum aequans dei nomen per tres syllabas perscriptum inest in Saturnio Vm tituli Sorani ab Hengeno editi in Di rio Institi arta Rom. a. 1845 p. 7 sqq. Mi eoque nostrophiles n. L V p. 78 C. I. L. I n. ii 75J ):

Idemque laetum video in senariis qui delituerunt in artio inseriptione si prodita a Viseonii Monum V in. . Iba

Vbi uni nillili sit mutis nec pluris Opido artificio nil Io. Lab ι xe Oiritatum GiGr. IM AP in ii scriptu in i uerit potius

SILVANE ENODIOS vel ENUΔlo' hoc modo: Hercules inuiete sun et Silvane cvobio cIlle duis nisti, hi quid hi sisti mali:

nani satis constat tui sint vOhioi pl. Quod autem Mummiana tabulae verba sextrema volui ab

Suturni metri societate exclusa esse habet id aliquam similitudinem eum talibus qualia sunt in Gruieriana p. 52, 3' Quamquam apud hos ipsos semel inveniorum L in medulo

105쪽

continuata verbortim constructione Oeutivis extra versus positi proii O uti ia in iliso ea iiiiii el rtur. Addas etiam Murat. i. m 4 l . Qua influam illi aeri toti si nurn ii an silit soluta invii ris verba illa. Aod in troeliat ean clausidam Imperator di dicat Fati irnii sersus desinere rectius sexistimentur: quando etiam in carmine fratrum Arvalium plenos Saturnios breviores quidam ordines of antecedunt et subsequuntur.

Ceterum in verbis Mummianis notabile est uene nihil, in litteris nec pavea nee levia. Nisi quod C INTO DELET utrum neutro an musculino genere dictum sit -- biguum est Num hoc quidem anare e Grasteorum in i ii iii potuit, pios etiam sev Kost iv00 dixisso is non iam certo, quam Straboni VIII p. 378 visunt si, Homeridum illud

siauus et Vrbinus sirmant, tamen et olybii codices idem1Viueiuni ominemorati SehWdictaeuseri in IV, 67 annotatione,

transiit ad sat bonos Pilarios ' Boirat tirobata sit in In iluae lixit stile P. q. s. nisi .iutini illurn litui uni veri si in ilius sit metu totum Porserit tui Esse vi l sit,ulis ab initi durius illis: Hic si si liuit Ι'iicilia Sospita pia Ι'roba bonis probata mi inina quae uixit fide.

Qui sine cognorunt, cogniti in bene existumanti naue t uale quae pias, ueniant tibi sit tuis. Diuiliae by Corale

106쪽

proditus et Stephano sygantio v. Γεvε et Zonobi III, 96 eum Arsenio p. 244, Suida . ubalutat Eustathioque in Il. p. 30l, 39. Sed e Latinis qui ne Abydum, Mummim, ratii urunt, o Mtu u, urentum dixerit, ignoro contra ad horum suntlibidinem, quae sunt ntus et hoc So --, De Tarentus et hoc Turonti m qualia habes apud Osrium de anat Lit multat Minium in Silii XVII, 329 eundem in Livii l XXI epii et eap. 21, intellogi potuisse etiam Decorin hiis et Me Corinthi in declinari.

Ad litteras ut transeaui, quod Orthograldaicitu frenus appellitant noni in paruit apposito ad reui, et inera in rabilis o utilis praeter alios titulus Milimni alius est propterou iluod, ii is ipsa cum alii di tum litterarum Appete fidem uelut urchetypum esse nec instauratum tantum, vix quicquam si cur non anno circiter quadragesim potius quam octavo saeculi

septimi tribuas.' Non loquor de vocalium longanim geminatione, quae ne fuit quidem remotissimi aevi, sed mannia iteorum ut puto uno morescentibus studiis septimo demtunsa es invenia est, ne prius illa quam in tabulis Bani ad Genuati apparens ne ullo tempore e stans. Verum duo genera sunt, in quibus eum ipso initi septimi saeculi illi tuarii scriptura, non antiquiorem potius quum recentiorem consuetudinem lapis Vaticanus participet tria alia, in qui .

bus ille receiitioris usus exemptu omnium antiquissini praebeat. Quae ita liaucis perstringant, ut nummo in iiii ii in praesens praetermittam. Acci rimum quidem simplicses ,ro geminatis con8onantibus illo labet nullas, sed MUMMI . I,

BELIAM v. 7. Quam geminationem' ), repetendam eam, si grammaticis credimus, a Q. Ennii auctoritate atque exemplo, eum vel M. de Baeanalibus prorsus ignoret, haud scio an

107쪽

non satis fido INNAI illud pro quo ΝΑ est apud Gruterum habeat in einesiana VI, 99 C. I. L. Dii AN VI, 1 i. 1281 anni ut apparet 4 , quamvis Manuti alietoritato stabilitum a Th. Mommsen Diar. Inst. arch. a. 1846

p. 47 sq. Qiiod ubi missum feeeris, antiquissima sunt ESSENTo ΤΕ illi in P. Solpionis logio anni ei rettser Or. 558tC. L L. I n. 33 P. . . . ab XXXIX FI), tametsi in

XXXVII CJ qui exeunti saeculo tribuendi sunt. Eodem annom simul O MUMMIVS sit MVMIVS scriptum esse infra apparebit quo minus nitrum est IOVSI O IVSI posita reperiri in annorum sill et 6 inscriptionibus Muso Estensis p. 2 h I. L. I n. 547 P. L. M. E. tab. LVII Ad se Voronensis p. 108, 1 C. . . I n. 549 P. L. M. . ab L Bl, circaque idem tempus et POSIDE et ΝNOS in Ioui L. Scipionis Cn. f. n. n. Or. 555 C. I. L. n. 34; . L. M. E. iub. XLI I), aliquanto autem post sic enim statuendum

I VI Eademque inconstantia summa in Bantina tabula et Genuati apparet, post quas demum haud pauli frequentior geminatio si in lege agraria anni o quam Thoriam voeitant, inque ego repetundarum quae creditur Servilia osse; primas autem inscriptiones. quae geminationen numquatili mittant, invenio Campanas inde ab anno sidi ess apud Orollium 24ΝΤ. udium p. 20 1 sorghesium ait in uri an otii Musco stens p. 15 sqq. C. I. L. I n. 563 sqq. P. . . .

tab. LXIII. LXIV A I ' cum supparis aetatis aliis ut anni 660 lege pagi Herculanei, et de iburtibus, lege Cornelia de XX quaestoribus. Quamquam vel post harum aetatem non desunt singularia quaedam eontrarii generis, velut a Giineisum est TVLI in inscription cavedonio publieaia Diar. Insi a QM p. 162 u. I. L. I n. 599 P. L. M. E. iub LXXXVI AJ, quod a provinciae longinquitate excusavit

108쪽

RVPUERI s in Fursensi r. fC. I. L. I n. 603 P. L. M. E. tab. LXXXIll vi, in tessor gladiatoria a. 698 PETILI

n. 256 Or. U. I. L. I n. 73i similiaque in lege Iulia in Uespali aliquotiens lierum quod pro Mummii aetate non exspectes, II C est pro HANCE v. 8, quamquam ΗΑ8C habes 5. Regnat enim forma ivssa a sola in

crebris exemplis ut soni et editum ΗΑ fidem non tali pat), in lapidibus Camlianis ΗΕISCE . Prima est 'ossana inscriptio anni ID. n. R. lo Or. C. I. L. I n. 51; . . . . tab. I in qua ot lNC et iniui HE I legatur qua posterior aetas bisyllabas Ormas prorsus ignorat, adeo ut decurtatis sino illa exception iam leges Cornelia de XX quaest et Antonia de Tormesibus utantur, item anni G76 Pompeiana I IC apud Gellium Pomp. I p. 3l C. I. L. I n. 690; IV, 1842 P. L. M E iab. HAEM. Quo magis mirari liret non tantum II S SVM inessum esse L. Scipionis en scit n. sepulem elaea a. 615 et Η0 PRO in Reatina r. 1862IC. I. L. I n. 542J, in quibus breviorem formam exigebat

numerorum ratio, sed etiam ante odales ΗΑΝ ΑΕDEM integroque ante hanc a uulo ONC INO in eo Scipionia uititulo qui os oninium antiquissimus r. 52 C. I. L. n. 32 VI l i. 12ΝT: R . . . ab XXXVIII hi , antiquior ipsius Barbati patris titulo Or ADU C. l. L. t n. 29. AD;

VI, 1 n. 1284. 285 P. . . . ab XXXVII EJ), ubi nihil vetabat HANCE et ΗΟΝ scribi. ὶuocirca, cum de grammaticorum aliqua doctrina prolater aetatem Seti domae. cogitari nequeat, haud set an reliquid in hoc genero iam illis temporibus arminum et legum diversitati datum sic Tertium in aspiratione consonantium ' heemitur, quae eum neglecta sit in RINT V 3, omnium primum apparet in

109쪽

Titi V MI HANS . D. Antiquiora labos A AN ALIA in seriatus consulto, Νη IOCU in sepulcro I. Scipionis L. Asiatici s. 556 r. C. I. L. I D; P. . . . ab XL GJ),t li ACVS in titulo s. s. C. I. L. I et M. XXXI anni auti mi aut 59I ): primuin post uni inium aspirationis exemplum lex maria offert in CORINT IIOli VII, quamquam et ibidein CARTAG legitur et ui proxima aetas additae hlitterae exemplum nullum offert, omissa hasi ANTRAin in Campana unu 646 Uud orellium 248 C. I. L. I n. 565; P. . . . iub. LXm AJ, BRACIO in lege repetundarum, CALCIDICVM in Cum ivina anni Ao apud Gudium p. 73, 6

Oroll. 2561. 25624, Fabri I, 99 C. I. L. I n. 730. 731. 733. 736J, ipsumque R LVMΙ' ΙΙAL , in Mariniana Arval. p. 643 a

gentia Vitioias,inio et 8EG0Νlv et GRACV odentis laser ramise. t. II p. 23i, id quod Heneten quoque haud sui Annal las L Rom. a. 1855 p. 84 nam non AEMGONIVS tantum, sed ORAccus quoque, ut iam Muse Rhon. t. xlv infra n XIvli 28 dixi, in aurito ibi lapido

exstitisin manifestum est. Sed vel septimo saeculo recentiorem ipsius genus scrii tura prodit nec posse dubitari Bramnius me certiorem sedit qui principium intueamur talis elograt italia multa imperatorum aut vidit, ex arte in tabula nostra XCV ropraesoniata eaque ipsa Arretio potita. Ac reapse vianuisse tantum versus inferiores prorsus corroSi aut laevigati lapidis idem Brunnius testatus est. C. W.J

110쪽

anni quidem 20. - Quarto loco admirationem movet V pro Oboealis in HERCULI v. s. Nam etsi in Oelin tione quidem S et M terminati ultra initium saeeuli sexti, si ab uno MXATV08 genetivo recesseris, non duravit ut prorsus singulare sit ANTIDC pro Anti mini in L. Scipionis, quaesi is ann 588, ri,ulcro), tamen in ecteris longe diutius votustior o sonus an sit. Nec id in illud tantum p onus cadit quod ad ilisam stirpem Oeabillorum pertinet. Plut )sola POPLVCVS et POPLI CVS al, ulae antina et ἰ euiuatis norunt. 'i PLI CVS et V PLI 'US i l VBL 'VS sint ut bigo vi lemum agraria et rolis tintiturum, quamqua in P BLIO iam fuerat in sepulcro P. Scipionis vel NONTIARE eripituram cum et do ne ii n. sex sepset und participat tametsi in haeis exstat CONSULERE quod illi e CONSOLERE 'herat, in eademque et DI TOLEIUT et DETULERI seriptum est In ipsis autem derivativis vllabis quemadmodum HERCULESsormam, etiam a Priseiano I p. 554 iestatam, titubis oranus servat, ita ABDI A scriptura, quae eonstans est in Set de Bae. aere Bantino Genuuiique, reeontiori TABULA non priusquam in isdem illis ovibus agraria et repetundarum cessit, sed ita in inpii ut eum in illa stium HlΕΝΤ ABI LEis logatur tui se Pepi iti ir immo unii luior. 1 . Monum. Pigr. r. sinfra n V p. 9 et 1'. l. M. Ε. narr. p. 27 C. V. Promiscue tium Alli L i xliii, seu antiquitatemquo pariter servet in

'ONCILIABOLEIS FORΤICOLAS SINUOLOS Eandem SINUOLO sormam aes Genuense sociavit tumen eum VI Ν- CVLEIS seriptura, plane ut Bantinum POPULUS e POPVLVS formas, quarum sola posterior in legibus agraria et repetundarum regnin E quibus omnibus steti existimabis quam recte dicam Mummii lapidarium, eum HERCULI imcidebat, id genus occupasse quod a proximo sui exemplo aut viginti aut maiore annorum intem allo distet quando Bant,

num plebiscitum nec ante a. 625 nec post 636 factum esse cum ex materia legis a Monam sono de dial. Ita l. p. 56esseetum est tum ex ipso sermone ut certo intellegitur ' ') Cs Mon epigri tr. insta n Ris RJ