Kleine philologische Schriften Zur lateinischen Inschriften uns Sprachkunde

121쪽

102 WrvLV MUMMI Vs. primum quidem in liae SANCΤO FIDIO SABI I Urit a Fabricio. Aia e sola Pomporii explanatione manus AB EPr- tum est, partim Ovidianis versibus superstructa, partim eis itiscriptioisibus in quibus illius de Reatim reapse mentio fieret, ut apud Gruterum p. 96 5, quae emendatior ex Atat in Deseriptione urbis Romae III, 3 p. 565 VI, 1

exhibento subditiciam osse idom intellexit de dial Ital. p. 357 I. . n. 897 J. Nihil nisi unum SANCΤΕ nomen hi voatilio lapide Victoritis Aldus, Angelottus a priuit, lectum invenit iuratorius: luibus iiiiiibus diligentior is, cui sua

um non esse priscae aetatis Hercule formam, quam ines

xii Aiunili avi Prolog. in latit Trin. p. LXXXVl si 'robrum uutem ruentissi vocativi usum ipsi Ierculi dedicati tituli monstrant, ut in epigrammate Vis contii supra tractato, et

senariis versibus apud rellium n. 534 C. I. L. VI, 1 n. 319): Argius uictor Hercules, donum hoc tibi Vrbunus praetor Vel dum nimius Iunius: elegiacisque n. 533 C. I. I. VI, I n. 3im: Aleides, sacri generis deus, hoc tibi praetor Ei Iouis antistes dedie perpetuus: et apud Gruierum p. 42 7 his correctis in Bumanni Min. p. 720 Aleides, hominum uictor domitorque ser Diuitia ' Corale

122쪽

rlam P. q. s. Nec in 1 Iesilieris Piusden Herculis totissim uni

cognoinentum ΑΝ ΤVS, ut rut p. 46, 7. C. L Urim p. 814 , Gud. p. 34, 6 Mur 4 1084 4. 1l ηλ . Quodsi ii pili ostii pletissium auctores MVNIVS nomen, non VMIVS habet, tamen in hoc valde dubitari posse sentio, num sorte illos oculi vel potius temporum iniuria eo

rosus lapis oculos sesellarii, quo effectum est ut aliis MVRIVS, MAMIVS aliis, pleris De M W apparere videretur pro quo VINVS apud Angeloitum positum neses an Operamini vitio debeatur. Non desunt quidem sive misi sivo uti,niti vel in lupidibus Vol apud seriptores, aestum saltem Histi IV,

18 sqq. quilinquam ne ii luidem iiii luiori aetatis sunt: scd ni agistratum lui ita auri te obtinuorit, iovimus neminit in Iuni latendunt Erit nil tu privatum Oini non minime incongruens Omli 4rx liment uni liuius carui in is SAD, mercatorem potissimum illi ales Vertuleios novimus in titulo

Sorano, qui re bene gesta decumam Herculi prosanatam pro usura laret, ab eodemque precaretur ut pecuniae se mercibus venditis musiciendae recteque denumerandae saeuitutem sibi rurei, simulque ii quid sori detrimenti o decumuo dimousioue ipsu euperet, iustam quaesius distributionem divitio numine adiuvaret. Nam hunc vim esse ei vendi dissoluendi verborum, satis multitudo exemplorum doee a Rubii ni tu Ter Heaui. I, 1 94 Emesitoque in Clavi leo congestorum: facultu em autem hac re, pro quo unii lue dictum est haedia

facere, ipsse Cicero ulixit in Verrsem l . . , lil . sed dotali tamen Luci Munio ni Pi Eutrar ulti uulnuS lildii Emu A ullum si liuid vide ciuiliodit uictGr Onieli: illuul, lira sortini Sic simpliciter positum, a privati luci uoti otio prorsus exclusit

veterum consuetudo. Quodsi quis hane viam patere animuin indueat, ut non eum L. Munius nomiitibus iungatur uictor, sed pro voeativo sit ad ipsum deum relato, hoc non una, sed

triplici disseultato laborat Nam primum parum omni eduos vocativos praemitu insequentibus versibus, tertium his ipsis miseeri apparet, pro quo exspectabas potius SANCTE

123쪽

IM GT V MUMMIAN . 1 IERCULES VICTOR supra seriptum Deinde iiiiii caussae suit cur noti mercatorum patrorio b rculi simpliciter, sed Victori potissimum Ierculi grates persolvereritur ad Ommercium et negotiationem solam pertinentes nam dispar est

M. Octavii Herennii mereatoris apud Maerobium ratio, qui Imreuli Vietori aedem et igitum propterea saera8se dicitur, quod a praedonibus circumventus fortissime' mi Mari et vietor recessu Herculis opera. Postremo ne uero quidem in urbe Reate Victoris ereulis aera, quantum ex inscriptionibus

Rhesinis intellegitur Vel PATREM RE INVM testantibus es trutinana p. 96 8 quae in Manutii Orthographia annixiii 1566 frustra quaeritur evit eum Angelou. p. 43, F rere p. 30 Schenard. p. 1, vel HERCULEM simplieitor ut Gruti

p. 315, 6 coli cum Manut. ruaes per op. Il0, Angel. p. V. Selienard. p. 82 sq. vel IOVI MINERVAE FORTU- ΝΑΕ sociatum Sehon amitaria p. 2. iii uia cum ita sint, aut fallunt omnia aut belli ducem set inliserat ora m addita ICΤOR vox intellegi iubet, qualis iussus umquam Mimius fuit quamquam de nesci qua Parthie victoria ueti uni Ang lotius somniat. Hinc igitur si quod e Portiponi ut apparet

coniectura luctus munitus Marsus prodidit, LVCIVS MVMIVS in Meselli ut videtur schedis Muterus repperii quo propeaeeedit Mumius una eum Munius a Victori prolatum elapide. Nam quam proeliu errore, si quando in antiquissima illa scriptura dexterum semur M litterae evanuerii, M pro

habeatur, in propatulo est. Quamquam etiam contrarium accidit, velut nisi fallor animi in nobilissimo pigrammato L.

Cornelii Scipionis Cn. f. Cri. n. haudqvuipiam dum Persa- aiato.' ' Cuius extremus versiculus cum alie esse tradatur:

ades in is uti luor litterarunt ulti Inaru III sede marmore, nondum vidi qui ex illo MAN Dati Et sic enim supplerunt omnes ullo modo probabilem vel structuram vel sententiam emere

schol aestiv. Bonn. 1860, cuius argumentum rupetitum est in P. L. M. E. En re p. 34 sq. C. Wd

124쪽

Quapropter mihi aliud delitescere in illis litterarum reliquiis rimim est, hoc quidem NANC quo eximiam concinnitatem

sententiae nanciscimur: Ne quatratis, hon6re H ques minis si nάnetus h. e. quomodo actum si ut honores miniis nancisceretur: quippe qui XX annos natus mortem obierit. Arguta enim

oppositio haec sit qui sine honoribus vixit, nor earuit honoro: id enim ipsiim, honorem ei noli Esuisse, superioribus versibus dictum erat, qui non aliter atque sic aeeipiendi sunt: Quoi si uitii do fecit, is in honos, honore

Is lis situs que nunquam uictus est uirtute i eam enim mensuram olim dolandemus) Quem qui versus

item aere meipit ANNOS, NATUS XX I li DATUS exivi pravissimis supplemesitis lautarim Luiuis est nuti vel Laudibus est munDA 8 quibus longe selicior Ludovidus Langius Terreis est munD v eommendans ad ipsam tamen veritatem non penetravit. Nam ' sane litterarum superiorem partem in lapide religiose meis preeibus examinato supprstiton esse enricus Brennius meus locuples testis est eum seneten . sed duarum tantum litterarum intervallo a trima littora distantem hau autem ipsam ii ullo modo velo vel ciuisAe L mutilam posse esse: a qua tamen ullum lim lini veniens vocabulum tuis Ilere nego.

Vna sola ex ninibus littera restat quae praeter L in Pira-nes exemplum prorsus quadret, quae est , non qualis in PONDET exarata est, sed qualis in DEFECI et DuVS. Qua ascita suis ut puto numeris absolutum supplementum

' Ann6s gnatiis uiginti-is Difessi mandάtus prorsus ut Nunc data sum iri longum mansura peraeum dictum est in distichis Beneventani lapidis a Mo-- seno publicatis in Diar. Inst. a. 1847 p. 24 et Gerhardi Diari archaeol. a. 1846 p. 334 I. . n. 1623J.

Ad L. Mummium ut redeam sis concedendum Sturarum dignos illius liberalitato dedicationis pio opportunitate verSi- Culos SAB, tamen quo nium iniit nomino alius victor nullus in promptu ηt, sic esse statuendum videtur, ut ad praedae

bellicae commode divendendae cogitationem vendi disso Diuilia πιν Corale

125쪽

TiTVLV MUMMI vs. xiv twndique verba ros raritur, decu Inuo autem cuius arte tuli-ttini altilii lio donum parabatur ac veram rationen plenumque mensuram exigendae auxilium divinum eo iiii ploretur,

quod summae religioni haberetur aliqua voti paria deum vel inconsulto fraudari. Nec scitur quam vel liberalis ingenio

et artibus politus vel expers elegantiae uerit, eui imponendi epigrammatis negotium mandaretur. Quamquam iam ille rudis et paene dixerim erritus esse non potuit ut eum in reliquis

satis bene opera ei processerit, haec tamen inter se constri erei Mum seu hoe -- se dure suo animo insiliu es , quin modo numquam qui siluam mortalium loeutus est. Ac vitii

monet ipso alter versus, cui aut ad plena in mensurani una syllaba deest aut foedissinius hiatii iii sidet tria sic traiispositis v rbis hoc pro usura semoto si itidulsit sibi caligoripiod in litae genere in inini liecti, nec anu Iis Onsuluit syntaxi uuapropter non 88 dubium tuto quin quadratarii

imprudentia liquid exciderit. Quod si qui ori tale fuisse coniceorit: Μ lacum uicis uberi Lucius uinius ovium, Moribus antiqueis pro usura hoc uou sese. Visum animo sim perfodit ut excusare possit uir uesui postium iumenterii versu subiecerit quod quam maxime liuea et prorsus supervacaneum sit ad sententiam. Vide igitur num probabilius et numeros et e siruetionem Mummiani poetae sieredipiscamur: De decuma uleio libet uetus umius

donum Moribus antique is pro usura hoc, quod dare

sese Visum an ini suo, persecit. Sunamae autem Ostensioni rui viden Prsu quarto tu ut

fucta foro. Pro quilius a Sealiger eleganter reposita ut felles verba quantuinvis ad intellegendum expedita sint, tamen illa potius reapse exstitisse in monumento tot tesibbus credendum est. Quae si duplici ratione defendi posse dixero, ut fidem aegre inveniam, inveniam tamen ut spero: quamquam utra ratio praesidi, non definiam. Aut enim syme rem patitur hucilio ei uini a pronuntiatum est quod nolo temere dicere videri eorum exemplo qui vel sibi vel bonis seripioribus nihil licentiae non licitum putare solent, sed eum ceriorum exemplorum comparation iuru ita ut et o plebeia

consuetudine repetat et trisco tantum aevo tribuam laedem Diuitiae by Corale

126쪽

heatrumeimoim usum nondum habenti. Nee enim bliviseeim dum est antiquissimum hoc esse in monumentis versuum

hereseorum exemplum quando elegiacos in Cn. Scipionis Hispani sepulem versus omnia suadent ut aliquant post sacto' esso existimemus. Igitur etsi exemplis arachneideri,

gramm lat. I p. 17 sqq. et nuper a Laelimanno in Lucreti p. 12 congestis alia eaque ex parto valde singularia addie inscriptionibus possunt, ut ABLEIS ABLARIA AEDI CLAM SANDLARIVS IVi; R et apud omnisenum di dial. Ital. p. 282 362 NUM SIVS OF DIVS. vel adeo e vulgari linguae consuetudine, ut Manlius ex Modius ortum oluamvis saliae specio diversum tamen in imo nunc subsistam, quo quid propius accedere ad trisyllabam facilia voeom dicam

non habeo: IUNI pro LICINI positum in inseriptione vetusti columbarii apud Lupum Severi martyr p. 93 c. I L. n. 892 P. . . Roab. XV, 7J Alier aulam via haec est ut omnino non sit pro dactylo furit , sed pro vero

proceleusinatim. Novum sane narrare videbor, eum albquando in duas breves solutam esse arsim dactylieani dixero. Nam cum vulgo prorsus inter se discreta haec genera habeantur liberius prosodiae numerorumque onus in Versibus trocli aleis . ainbicis plerisquo scaenicis et dactylici hexanteiri eum novo prosodia severioris geriere a Q. Enni invento: praeter haec etiam mixtum ex his genus exstitit hexametrorum cum scaenica licentia prosodiae coniunctoriam qualibus xv

antiquitus tamquam Pythia illa Itala usa est Fortuna, rusnestina maxime, unde nomen sortes Praenestinue invenere. )Atque in his, quarum partem rellius composuit n. 2485 ubi eorrige sine sivi si rogit sis, nune consulis: tsimpus abit iam et Laeliis lubsin pete: qu6 dabitur, gaudἡhis simperi, laeum datum esse etiam arsis

solutioni, praeter alia quae longiorem disputationem requirunt ' haec exempla documento sunt, quae purgata vitiis

127쪽

Postquam ei ciderunt 1ies im nes , consulis tu me γSed ipsi tutio, graecae severitatis liter Romanos auctori et vindici acerrimo, cave talem licentiam tribuas cum ΙIermanno

Elem docis metr. p. 347. '' Nam in Hedyphagetico quidem si enim Florentinus apud Apuleium de magia c. 39, p. 489 versibus, qui non peius a librariis quam ab editoribus habiti sunt, dubitari nequii quin eum aliis eorruptus hiesii Melanurum, turdum merulumque umbramque marinam. Quem nescio an vitio si rectu liberem ascit o Mosella pisciculo:

Alburnum, turdum inerulamque umbramque muri Ilum: nisi forte aut turdum aut in uim a sciolo adiectum est, velatumulum ex ipso Hunurum rium, hoc piscium genus ut velut sic servetur: Alburnum, turdum, melanurum umbramque marinam. Minus etiam fidei alto versus Ennianus habet admissi lirOceleus ni utico sic propagari solitu A C tri iti in niuantis pinias rcctosque cupri,SOS. Quo versu Enniuin εἰ ellius XIII, 20 test, tus recto cupressos disisse contra raceptum ocu liis is, his verbis pergit conua uero domu Ennius in Annoti dum deuicerint e. q. s. quo non ex Annalibus prius esse exenla

plum petitum signifieari videtur. Gravius est quod ne repperit quidem cupitibus nutu nos apud Gellium seriptum eius compilator Nonius p. 95, sed eopstibus ni fontibus id quod etiam suesseriistanus eo lex Gellii habet in margine. V his

ipsis verbis xiium versus contineri appareat, qui cum proximi initio non ineommode eoibit, ubi unam voculam addideris, velut ibus litteris absorptam ibi hoc exemplo trochaico: clipitibus nutantibus Ibi pinos recisisque cupreSSOS Aique alibi quoque pro hexametris Enniana verba non dae-ulte Meepia sunt, ut apud Varronem dea lati VII, 12 illa:

I Μ et Rhen. l. s. s. p. 414 Itit schelius proposuit: Iubeo ut

128쪽

Quis pater iit coeundius volet nos colura lucri, quae si digero iambicis numeris: quis nos siter aut cognatis uolet Contra tueri' eaussa quidem atque ratione hac, ito istac aetate eorripi potuisse confra nego. Nuin liro illo Enniario, ut putant, apud Servium in Aen. VIII, 36 Contra carinantis, pridem prinpositum Me mitra raris in amplector hoc confidentius, quo certius hanc verbi obsoleti mensuram et ratio firmat quam nunc explicare longum est, et alio versus testatur ab eodem Servio proditus . . . noque me inne cur ni dere e rtis.

Non exaequatae autem cum pronuntiatione scripturae exemplis qualia Sup I tetigi etiam motio syllaba v. 3 SVO set V addenda sunt. Sed exaequandi perieuluin etia III in hoc geriere laetum est, et ab Ennio quidem nisi mea moeoniectum fallit quem cum consentaneum est tum ex li-scuratae memoriae vestigiis quibusdam intellegitur haud

paullum ipsi grammaticae stabiliendae emendandaeque et studuisse et profuisse. Itaque in hanc partem hoc interimet , quod dativum casum Ennius I extulisse dieitur a si p. mi, is hoc versu Postqvi in luminisu oeulis bonus Ancus Miquit eu propinqua sunt os pro suos ibidem commmoratam et sum pro suum in Pauli epitome p. 7, 3. Cuius scripturae exemplum I pro tuis lapis villii Alb nae IV, 139 n. 47 r. servarii CUM VITA .F eos IvNGAR TIS . UMBRA . FD; IS. Sod adem tamen rOnutiliandi ontracti neglecta est scribendo in Scipionis Hispani elogio: Virtutes generis mi eis moribus accumulaui, pariterque in antiquissimo apud Muratorium p. 58, 1 n. 2623 Oris carmine'), ipsa adeo SOVEIS sorma monosyllaba insigni, quod si esse scribendum arbitror

129쪽

Pl6urum qu se ei popul foveis gaudia liges. Vbi iiihil est quod dii ii HEICEI: e scripturant. Ion aspiratam tu i probavit antiquitas: LOVLei autem prorsus ut T CLOVL os in nummis sive servus sive libertus dici Protogenes videtur. Nec de simul dubitandum quin ab erit olim ultimam productam, ut hostis in Oraculis Praenestinis supra memoratis:

et quisquis in pigrammat Salernitatio item satis pii isto

quem nominativum esse meiatum illi IVΝO nomen docet. )Num i litteris inveteratus error est idemque perniciosissimus et tum brevem i Dialem antiqua aetate notari cuius rei exenipla longo ex tempore tralaticia aut fidem non liabolit ut Orii rarium in partem valent. 1lertur o legeuu ruri a QVEIBVS, pio a Brissoni demum invectum nec Sigonius nec Vrsinus nec ruterus nec G ulingius II,3 norunt, sed aut V aut v tantum. Bis adom VMBVS forma exstat sane in Rein iana apud relliin n.

4404 sed hae qui e sdere animum induxerit, legat quaeso Fabretii p. 672 sq. et narrationem ei disputationem, ut

intorpunctions EleΕ lapidarius sociavit impraulens, prorsus ut in F i. e. Amiternino vel Aquilano omnigeni I. R. N. 5765, C. I. L. I n. 1287 DL pro discretis Dat Lubens. Non spiratam, interiectionem libri s vetustiorequentant. 'rogodiae asperitas prope accedit ad ilin genus exaniptroruna, Diod in sortibus Latinis tab. II II Q regnare alibi demonstravi Non excusabili licentia lapidis Amitemini memoria Lachmannum inludere a omnisen commemoratam iam

l. . s. in . epigri iri p. 4 sentiebant. c. δ' Vid quae do hoe versu disputavit RusAelius, et Rhen. t. XIV infra n. XIV p. 397 adn. c. .l Pro dativo IOVE nomen habendum esse intellii xit postmodum Ruschelitis Ionio auctore in Mon epigri re infra, V p. 35 adn. e. .lDiuitiae by Corale

130쪽

et dolo iratio Aulipli iiiiii litellogat et ab ipso salsari non illam tantum formam, pro qua VIBVS etiam Muratorius

testatur p. 17 73 8, sed multo magis mirabilem VIVOVS nominativum illatum sibi persuadeat. Porro SEIN editur quidem in lege de repetundis p. 63 exempli'lenetiani, verum in ea tabulae parte olim sive Parisina sive elissentanea vu

XIV nune deperdita, qua post Vrsini Mographiunnem praeter levissimae indolis hominem Boissardum vidit: quae ipsa pars alia habe quam maxime suspecta, velut HAc pro I e supra notatum. Iure autem meritoque et GIT seriptum est in lege vidi Fursentis n. 2488 0r se. I. L. n. 603J o in SC de Baean POSEDΕΙΤ plane ut REDILEI in ii Ostitu Vaticanae v. 4 t orborum perfecta ad munomitia. Nec IBE SIBI I dativos qui in nihilii aeqiuibunt antiqilitus ut ΙΒΕΙ ΒΕ ΝΙSEI, niillo modo mirandum staliquamdiu eam seripturam servasse etiam post attenuari eoeptam in pyrrhichii modum pronuntiationem. Vnde recte

eum do primo versu Reatini lapidis iudieabitur, in qu est xvii uictor tinei Lurius, tum de hoe in Scipionis Hispani titulo: Maiorum optenui laudem ut si bei me esse ereatum. Satis expediisse singilla videor, ut iam totius carminis

hanc speciem commendare testas: Nereules Sancte,

De docum uictor tib et Lucius Mumius donum Moribus antiqueis pro usura hoc, quod dare sese Visum animo suo, perfecit tua pae rogans ie, Cogende dissoluende tu ut Deilia sax seis, Persidias de eum ain ut sacta uerae rationis, Proque hoc ad quo alie is donis de digna merenti.

Vbi adque ut scriberem, non Graiori potius vel Metselli auctoritati dedi quam huc epodonti Atili testim iii AC ὶVΕ prodentis. Num litae lituo terea e Metellana supellectito in Grut ri Exi Dalil ulli transiero mera sordes sunt vix illa pluris habenda luam e Boissardi commentis excerpta in adnotatione. Ab uno autem Muratorio additum non I Hado Accuratius explanavit et retraetavit Ritschelius in uini Rhen. i. VIII p. 487 sqq. - Θuse ii p. 632 sqq. c. mJDiuilia πιν Corale