Kleine philologische Schriften Zur lateinischen Inschriften uns Sprachkunde

131쪽

1l TITVLV MUMMIANVS. debebat inellius suscipere prorsus enim missa copula eam antiquitatem decet, cuius speciem manu iam atque adeo imcultiorem rigorem cum numerorum asperitate tum sermonis quadam inopia totus titulus irae se fert. Corollarii loco, ut Mummiae genti memoritim epigraphicam omnem coni plectar, tribus verbis tituli ruterianili. 1073, 2 mentioliem iiiiciam, quo MIVS . ACHAICUS

PRAE COHORIB MIL AB EPIST. . AES DIVI AVG . R nobis offertur, quem fuerunt qui L. Mummii Ach iei eos nepotem, Galbae Imp. avum crederent. Verum titulus merito suspectus eum Mipioni insito sui Artis erit lapid. p. 385 tum inissinio in his litteris duci et antesipnano praestantissimo Bartholomaeo orghesio in Annal. Insi aris. m. a. 1846 L XVIII. 326 0pp. p. 16J soli enim Boissata Anum ii debetur, de cuius hominis ignavissimi fide vereor ne non satis severe vel rellius i. I p. ue' iudicaverit vel udorinus luculenta de lege Thoria commentatione.

Τypograptius cum aliquid materiae a nobis peteret, quo ne vacua relicta pagina oculos ostenderet, tres titulos Reatinos, in quos sermo incidit supra p. XII sq. INJ, ins oti fuimus emendatiores bonorum fide auctorem quam apud Gruterum

exstant. Et primum quidem quae est D i5, , talis habetur apud Manutium apud Angeloitum

132쪽

Ε sic itidei Angelottus s. est Sehenardio: an aliud xVIlIHavereampium v. 4 scribitur EDES pro .v. pro F - Ρ ob Angelotio autem non differre Laurentium Matthaeum s. dicit Sehenardius, iis quod RESPUB

habeat et ultimo D pro DONAVERUNΤ. Ceterum in Eootestatu hodnui si Angrioitus seribit, positum in Moeseo S. Cusin a P. Graiorianam autem p. 8 idem Angeloitus memoratrui maurmo eisi Mum in uenti misitque serimum ii in Cinitive, in P nk- - Aedibus, iret Misita mutilani, hisce inseris 'tum literis': apud Havexemplum

DD. apud Schenardium

Cum quorum exemplorum avereampiano ita convonii Fabrettio I, 14 p. 30, ut tantum BETVLΝIVS oxhiboat v. 4, ΠηMVS v. autem Τ ΕΤ ΤIVS et v. 9 plenius

133쪽

II TiTVLV MUMMIAN . . SABIΝVS, ACΙIORISTUS, utrimulue eum i uteri exemplo priore prae quo quam sit eius alterum exemplum . . Ligorianum et vitiis inquiliatum et licenter interpolatum, satis

nunc apparere utamus.

MINERVAE FORTUNAE .HERcVLI SACRUM

134쪽

Monumenta epigr luca tria.

DE MILIARIO POPILLIANO )

aeredit tabula lithographa p. Memorabilis in paucis titulus Pollanus postquam inde

ab Apiano et Aldo Manutio ad rellium n. 3308 et liti rarum epigraphicarum dedecus Zellium incredibili tum neglegentia tum licentia editus est a plurimis, nunc demum THEODOR MOMMsExi e fiet ea et fide repraesentatus et eum explanatus habetur Inseriptioniin Regni Neapolitaniis 6276, vix ut habeas quod iam persectae operae addas praeter

exemplum ipsas figuras litterarum imitans omnemque lapidis speciem cum religione exprimens. Iale exemplum illiο-

Programma eademicum Bonnens anni 1852: Sacram me

moriam Regis Augustis, i Divi Oderici Gulielmi III. . . die III mensis Augusti K. MDceeLu ... pie redolendam victorumque minuagonem otium arum eriam biis prodeuntium indies E. Mesciivi', singiuariter sic inseripiunt: m miliario Popilliano deque epigrammate SoranoMurimentarius F. Bit schelsi. Consociatmii eum prooemio indicis scholarum hibernarum Bonnensium a. 1852 et 1853 de titulo Aletrinati prodii in libello nunc rarissimo: Monumenta ei,igrai,hica tria ad arcitetvporum fidem exemplis lithographis exprossa commentariisquo grammaticis iu- lintrata cura F. iuchelii. Erotini apud G. Trautwpin 1852. C. W.J Nunc id C. I. L. I n. SI P. L. M. E. tab L B tranare.

135쪽

MOMMENTA EPIGRAPHIc TRIA.graphi nostri arte se industria paratum cum per academici

officii opportunitatem haud inepto laxas dari videatur, tantum de tempore saeti olim tituli nec inutiliter quaeri putamus et aliquanto etiam distinctius quam adhuc actum est posse statui intellegimus. Et antiquiorem quidem anno Messe, cui temere interpolarum vulgo tribuuni multis ludulentisque argumentis docere ipse sermo poterat quorum si alia

aliis, ubi per se singula spectaveris paullo vel certiora sunt vel incertiora, aine noli iotest uim pluriuium Valereo Ou- iuncta vis milium. Vertitur autem hinc dueta ratiocinutio in his ita infra posui si ustioris latinitatis documeniis:

quibus contrariam vim habet adiecta in vocabulorum terruinatione M liuera Dieam de his singillatim, sed breviter, et ut in gravissimis eriissimisque desinam. Ad primum G seripturae exemplum medii quidem saeculi septimi nullum novi, si ab ima radice ea recessero a

his enim solis priscum scribendi modum tenax vetustatis consuetudo legalis servavit ud legem usque Antonium anni circiter J82. Sed ita tamen servavit ut cum in C. de

4 Baeanalibus constanter scriptum sit IOVUM IOUSISENT IOVBΕΑΤIS COXIOVRASE, paritorque in aer Bantino

RAmo, prima omissae exempla iam lapides Patavini anni 17 praestent ter I I exhibentes, semel IGMT, apud Furia itum Anti lap. Putav. p. 68 tab xl l sq. et Mamium Muse Veronensis p. 108 C.' L. I n. 547 548; P. . . . ab. VIII A B Q I inde autem ab hoc tempore

' Vide nune P. L. M. E. Enare. p. i, ubi haec se ruitselim lius: Rationem inter titulos gestitellos hanc intercodere apparet, quam post Furianetium paucis significavit Mnaemiis oriri. III, II et 5115: ut pristini Au 1 B tituli eum in modum iterarentur, illi ut evanido Disiligo b Corale

136쪽

utrumque genus prorsus promiscue cum tabula Genuati anni 63 ipsaque Antonia leges repetundarui et anni id a grariam Servilia et Thoria' frequentent quando simillicem vocalem Omnino exclusa altera sorina, ut mittam exiles Setido sesepiade Clazomenio reliquias anni 76, leges demum Iulia inimicipalis et Rubria a Mum 709. 711 probarunt Celer vocabulam seripturam passa in talibus monumemus habentur omnia, quorum aut explorata sit antiquitas aut

ea saltem condicio ut ab antiquitata nihil abhorreein Sunt autem hare: LoVem in Pisaurensi apud affetum Mus. r. p. 470 se. I. L. I n. 71; . . . . si XL IN Jinquo lamina Neapolitana apud Langium t. III p. 35 ed. ali. U. I. L. I n. 189 P. L. M. . ab. II item LOV- ἈΝAu in titulo Scipionis Ilarbati s NOUNDINVM in SC. de acanalibus; LOVS ter in eodem ito PLOVRVMAin inscriptione Aquilana Muratorii p. i,5κ I. L. n. 1297; . . . . ab XLIX FOVRI vel OV vel FOV octiens in sepulcro Furiorum Tusculano, item in titulo Tusculano Diari Instituti archaeol. Rom. a. 1847 p. 166

dem non rectius nostra sententia ann 664 Vel 665 Vi contius conogr. Rom. I p. 88 quam quinto saeculo Nisibulirius isti Rom. i. II p. 309 sqq. eique acta

rons lausenus eneae t. I p. 1062. 1085, vel mirabilio roetiam liberalitate adeo quarto arquardus ἰudius tribuit; POLOVCΤΑ in notissima Ietigoni ierit Sorana: OUBLICOM et OVBLIC ... in Venusinis ommsen I. R. N.

novum exemptui b in eodem lapide inhieeretur, huic superimpon retur novum novo adiecto lapidei conglutinatos enim B eis lapides suum ipsa eorum perforati docet Paucorum tamen annomun intervalla vetera et nova exempla distinori eum e persimili scripturae genere intellegitur, quamvis non sane prorsus pari, tum e formaram mmmaticarum usu promiscuo Etsi enim in solis veteriini spme scriptum est IOVSi in i gemel CONSULTU in A, tamet et I SI scripturam cum recentioribus B communicat et CONSULΤ cum eisdem A a.

137쪽

ii MONvMENTA EPIGRAPHICA TRIA.

Amiternina 575i, C. I. L. I u. 1290 ubi v. 5 obscurum est ΤOV), in Arpituit autem 4472 LOVACAS C. I. L. I u. 11 78 P. . . . ab. XXVI J in relliana AniTOVΤIA C. . . I n. 1155J; praeterea FOVL ιι ι. in nummo orelliano p. 86 apud Echhelium II 6 p. 221, Riceium p. 94); postremo LOVLe in Muratoriana p. 658,1 C. n. 1297 P. . . . ab XLIX GJ, do qua Lachmanni molimina a Momniseno n. 5882 commemorata probabilitatem me sensu non habent Iraesens iniit se

lutiesum o columna rostrata A J VS, parumque a fide tutum LGGm apud Grillarum p. 1055, i, alium autem eamque sat planam ob caussam 80 8 80V0M serii iuram aliquotidiis in lapidibus servatam una eum LGIO ei COM

OVONΤ. Quod autem VP notam etiam recentes Sudi Pant, OI mafris rorabere quam quod in vel lx sigia post inventam si litteram inans iuunt. Similique pertiliaeta factum est ut hereditate accepta OH scriptura in eis nummis PerStaret, quorum posteriorem originem adiecta PIHI I volCRASSIPES epigra plia testentur, vel CLOVLI in illis, quos cum sexto saeculo olim tribuissent, ad Mariana tempora Borghesius rettulit quod Riectus monuit Mon saniit. Rom.

Sequitur ut de P08n I si in dieatur. Qua cum in monumentis quidem par sibi exemplum soluin C P0MIVERUNT habeat in tabula Genuati scriptum, iam mimstans est in Plautinis omoediis, alteri ut ne locus quideruulius relictus sit. Vidulariae versu Nunc pili sinites mvululun posmimiis iam Priscialius X p. 98 I p. 99 r.)usus est ut posivi protulisse antiquos docerot. In nostris id sabulis quinquiens Vetus codex servavit, sinariae v. 1 ι,

Casina IV, 4, 27 ubi accedit ipsius Ambrosiani auctoritas, Pseuduli 1281, Trinummi 4b, ruculenti II, , 9: Quin pol si reposivi remum, sola ego in casteria. Paene uotiuit libito Cubitum ergo ire uolt

138쪽

MIMARDm P iLLIANO. 19 Commuto ilici pallium, Illud postili. Mihi tuli erodideris, silmes ubi postueris. Alienos dolores mihi supposivi.

Quibus in locis omnibus vulgarem formam eieri boni si Decurtatus cum Vrsiniano Vaticano substitueriini, in uno illi inposisse infinitio, quem ad idem genus reserendum esse apparet e ministes eum Vetere Mostellariae v. 434:

Sela siposisse in Indam, hau causast, sim. Quid igitur mirum si in octo qui restant versibus eademe ipsela etiam ad Veterem pertinuit e quibus nullus est

quin pristinam sorinam propter ipsos numeros magitet, comtra atque in Asinariae exemplo, ubi ne vetabat quid se in metrica ratio reposui dici. Ergo certissimuni est iudiciu in de . t ureultionis v. 356. 36, Bacchidunt 306, Mostellaria 382,

Militis gloriosi 905 Rudentis 357. 16 Truculenti IV, 3, 30, sic scribendis praeter librorum testimonia: sile suom anulum opposivit, inuocat mansistum. Quiis ego apud te deposivi, iam propera ponere. Nos si Theotimum me inrum deposimnus.

Leerri autem hi disosiuit taput et dormii suscita. Ad tua praeeepta si meo nihil novom adposivi. In Messiam et, quidquid domi sui, in nauem inposuiti. Luerim praeposses et quim. . Quid illa, quoi don6J donatust Supposivit. Quoi Sibi:

ita rum Ostremum probabiliter ampmutilius supplevit dorebus milit. l. p. 18. Nec magis in orentiano versu un. V, 3, 3 poetae manuni vel ceteri libri vel ipso Benibinus

servarunt, a uerno senuin item iubente metro instauratam:

Qui hunc supposivit n6bis Mouo uero ocius. Eundomne igitur erentium hos fecisse versus eristimabimus

Andriae IV, 3 14 4, 3. 4: Non taposuisse ut liquid possim. In ego. Puer Hest mulier, in posuisti hune Vbi illi esιγCedo ilium puerit hie Oposuisti Me mihi: praesertim cum e Cato sos iurem et potiueris, e I possintestium etiamtum catullus XXXIV, 8 quamquam hic quoque tacentibus libris sciues dixerit in lydoneis Aliud nisi

salior, lapides docent. In quibus non tantum DEPOSIE-

139쪽

MONUMENTA EPIGRAPHICA TRIAItVN os in senariis tabulae tuamn Dieae lier vetustae aluid

Gruisiuin i i 55, 1 fit . . l . U09 P. . . . ab . LXXXIJ, ut PONIER in recentioris i tatis Orsiliati sis εἰ IlI. Helv. n. 'sol' sed vulgaris formae, nisi luod me fugit, exemplum omnino nullum per totum septimum saeculum exstat. Neque enim plenam posivit formam continuo recens positit

excepti, sed prius illi post declinatio successit id quod tituli testantur Amiterminus 5820 C. I. L. I n. 1298 P. L. M. E.

t . LX C apud ominemni et cortaien is 5409 se L L. n. 28M, quorum ille P I socians elim BRVTIV et Pit Isse scriptura non potest medio saeculo septimo posterior esse' , hi TE ATA P08M exlubem, ideri

saeculum non excedit. Hinc igitur est quod etiam imperatoriarii aptas 'OSI 1 equentavit ut in rellianis 1. 32.1475 308 Gruterianis ius 61 8. il. 9. 724, 8. Contra trisyllabi postι perfecti usum facile perspicitii poetis denium dactylicis deberi. Itaquo ausus est prinius Ennius rigeiani

VI p. 691 in sexto Annalium Sulphureus posui spiramina Nuris ad undas semel tantum Lucretius exposui VI, 25 bis in pentametris Catullus diu nouum posui LXVI, 4 et sup

posuisse femio LXIX, 2, idemque in hendecasyllabo XLVII, Vorpus pruni suis D lupus itis. Quae eum ita sini vix ost

verendum ne inconsultius ab Terenisi quidem non aetate di- eam, sed poesis genere novietam declinationem abiudiemus Andriaeque versibus adposisse adposisti formas reddamus ad exemplum lautini infinitivi inposisse qualem etiam iambos poscere in orgilianis Cataloctis Ili 16 Scaliger perspexit:

nia is palmis deposisse sarcinos Alteram qui in iambos primus immi8erit, invenio Lucilium esse, quem lib. XXVIII ' fConseras qua seripsi liii iesitis in. P. L. M. E. Enarr. I, 52 ad tabulam LIX Η, ubi repraesentatus est titulus m,uleratis instarameenaro repertus c. I L. I n. 128 P08lino formari Miloes quae de hac declinatione Mon, pigr. r. p. si disputata sunt quam reeontioribus titulis etiam rellianus 1993 servavit. C. W.J Cf. Enarr. ab L G p. 53 cuius haec ratio est ut cum primo sit in ΙἰVΤIVS et in PRUIII SVM et in BRVTI non geminatuni esset constanter, post demuni supra scriptao littera corrigeretur BRVΤ-ΤIVS. Non sati dixi tum non esse posteriorem septimo saeculo medio

140쪽

MiLIARIUM POPILLIANUM

scripsissi Cui mp ni ille inposui phistarum in diem olitus testetur i. 496 Nani de Aecio dubia res est, adposuit illo an instituit scripserit in Ionis versu apud Prisciantini VI

p. 685, ut ex Ottonis Ribbeckii mei locupletissuli eodemque oratissimo apparatu didici. Paullo magis ambiguum de tertio iudieiiiiii est, quod ad AF praepositionem spectes. Quam formam paene obliviono rutam egregio Mumine Gulielmiis Freundius resuseitavit in scholiis loleo suo praemissis p. LVH sqq. Vbi a risebant planissimo testimonio prosectus I p. 56 h hebre uiue u

eo F littera mine scintinn quem ni ne habes V Deo consonantis posita, unde antiqui af pro ab scribere solebant sed quia

non Ut Si me, id est di iam nia in sim syllabae inueniri, ideo inutata est in h. line duce rectissimo usus est ad certantempndationem cum elii Longi verbis adnio vendani tum

Tullianae in Oratore 7 g 158 disputationi. Quorum hic uno inquit praepositio est os vulgatur os eoque nune tanti mi tubulis o me e ne his quid omnium, in reliquo sermone mutus est Longus autem p. 222 si Ciceronis verba bene enarravit nunc.a pro ositumes firma munus, αυ-- piem- - ω -- Cisero in ore, res bint iis soriuemni consurii do in aequo est, et o etiam e AV, ut eum dieinius, me, deinde ab illo, deinde abstulit, deinde aufert,

τιod sane tantum in duam uerbis usurpatum est aufert ecta usi Sit adiicit his praepositionibus et illam quae seribitur

1, F liferam vulgo B literam . quam ab antiquis usitatam au maxim in rationibus et in ac Uili atriuis: nam et otiens cicceptam 1 ecuniam referebant, ion dicebant a Lonsto sed a

Lousto sub L go vulgo): et dicit religionen hane scribi niti upud sucissimos remonsisse sumula suo. Tam laudabilem autem ratiocinationem mirandum est nescisse reundium exempla ullo eo robare, tam superesse exempla nega M. Atqui quinquiens, si recto numeravi, AF exstat in mon

mentis scriptum primum M 30BEI in M. Galbinibus, quod habeo eur ipsi exitu saeculi sexti tribuam deinde M. MVR in Praenestina ab Hengeno edita Muse phil nostrii. V p. 464 C. I. L. I n. ii43 P. . . . i . Lm AJ,

quam ante a. 640 factam esse FLACV8 forma docet, adeoque Diuitia ' Corale