Kleine philologische Schriften Zur lateinischen Inschriften uns Sprachkunde

21쪽

SI ICILEGIUM EI IGRAI'IliCVM. tamen huius praestantilla longo lon reque tiam superat. Eius Bitti m Q aniplitudinem liuiu proo iiiii Iae capiuiit, nec explanatiorae sutis sex podire posse iiiii l ip ica ars vidi fur. Quapropter emittitissimi collogat , Iet celebPirimi, curis OIIimendatam, speraro licet fore ii brevi reci lieremus sagaciter

suppletam et luculenter illustratu in. Reliquarum autem maxima pars, ut sero fit, ad sepulcrale genus pertinet ad res sacras publicasve numero pauciores spectant. Ab illis igitur, pariun sequaces Mensis poetae, ordiamur ad graviora et gravissima progrediamur deinceps. Etsi autem de universa odicis condicion disputationem

ampliavimus, tamen paucis di eiulum de ius fidi seritimus. Quam qui deni earum inscripti omn11 Oni parati prorsu EOmnieridat, quae aliis ex fontibus nam Romatio codice nemo

usus in Gruteri, einesii, abretti Donii, Muratorii, Donati syllogas manarunt Velut quam a Donio XII, si Maedistri othecae Vaticanae petitam meminianus earendum est enim in his terris D si et Donati libris), eam Romanae auctor collectionis sol. 264a in domo Alexandri Puniarae de Re me Trini iri ista uortiis, ipso viderat descripseratque Elinam i s. ood e Gruiems 249 7 sumpserat, quae in Rom. cod. f. 276 in ostio disi pera dispersa ter a chira fili S. Inois

dieitur. Notabile est quod in alie rem s. 278 a monetur: utranuque inscriptionem ad autoumpha us id ian dem ipSi, iacte-nire vero non occwrra. Testem culatum tum similitudo monstrat tum ipsa dissimilitudo locorum deseriptionis praetereaeor dein monumentorii alia aliis temporibus condicio quo Meedit haud spernenda in quibusdam seripturae discrepantia. curuleriana 28 6 prodisse eae aedis icta cimius au aqvim vim sinis distur addit Rom. eod. s. 247a iuxta aedes Bulsu uno basim osso setiuine seruptum, fugi si s litteris quippe

evanuerant reliqua praeter ex VerSus XtremOS, quorum

solorum exean plum in codice perscriptum est. Similiis sἰru-

ferianae 623, 1 codex L 267J, quattuor tantum extremos' signis Vi Basehelius his verbis Philippum Muardum timebis,

22쪽

8Picii EnivM EPIGRAPHIC, M. Versus tenet et ne eos quidem integros Gruierianum 3 let plenius et diligentius Rom. Od. ad pag. testatur burim esse cum suprastinue statua Cirmis Vestiuis reperω- in hortis Foderi Cuessi in Ex iis . IMI, et praeclara emendatione EIUS V. 3 in ETIAM converso e nulla optimam effecit vo . borum constructionem hanc Coeliae Ciso diae Virmni Vestoli

Maris, a Fabia uulina F. statuam faci dam cuilia an-5 ἰέι inque navit cum propter ecyroian eius 1 udicitiam insis/m ιι quocirca culium divinum s Mictitatem, tum quod Luco rior eius viro

Vettio Asorio 'ruet tum V. C, omnia inquiori, dimisque etiam ab huiusn-li liminibus et sacerdotibus coli, statuam conloca, ut ' Etiam lapicidarum fabricas Romani codicis collector perreptaverat In domo cuiusdam optes. Q repud rei sium S. Mamiae Loture funae a s reperiam nune i ostiensi in vilia Humonia servari testatur s. 262 Gruierianarum25, 4 e Suncto Gesurio ad liberi u promptant secundum Sinctium ap. rvt. Cuius v. 2 POMP. intogrius praebet iro OM., v. A QUAESTOI iro VAESTOR. Item M via quadam

cuiusdam lapicidae ἰruterianan 407 8, quam metitis viderat in vinea Francisci Montoni Guli ad viam Flaminium e raportam Flum lanam. Gruteriairam IOD. 6 codex noti tantum in eoelest S. Muriae in Porticu in sede I, uoso fuisse, sed nunc esse pud D. o. Andream de Rubris memorat, dierum

non diserepans, nisi quod ultimo versu plena voce exhibet 8VA. P. I ut p. interum 75, 1. 94 9. Roinosium I 255 alibi si a pecunia donum vel lano dederimi,

iii si ni avi dederunt , donaverunt, vel dedicaveritait. Explicare en in talia luunturia vis nota sati iis lux inius iliai moria ditis potius quam vobis scribamus. - EOS leui hortos

missili S. Petri ad Cim,ula in cod. Hom. eodem f. 262M niquo u p. si rut lyu 4, i utrobique mutila inscriptio refertur,

cuius v. 3 et 5 PHILUMENAE e codico restituendum pro PHlL0MINAE inaudita forma, ut non licet praesidium potero ex item eorrupi PHIL0MΕΝ0 p. urat 970, i. Quid quod dubii vii resisti etiam do PHILUMINA forma

23쪽

ap. Grut 960, 3. t i,3. i. t 86, 7 994, 2 quoniain uitiam et litterarum tam in lapidibus tum in antiquissimis libris solet similitudo esse, ut saepe prorsus nequeant discerni tametsi minimo nos alia sugiunt, qualia sunt Mesromine, romisi ap. Grai 25, 9. 982, 1 ex vulgari pronuntiandi neglegentia

repetenda. Rationi convenienter scriptum non inhelluonsito non exstat otium in titulo ab niti ieissilii Aeluilio raimio nobiscum colit muni Cuto, queli in Aini Iuliitue euiusdati lita iiivilitat urna culle cortile a nobis inspectum hac occasione Prodimus:

D. ratione, quae inter Chrysanthidem et Claudiuin inium

intere ebat, infra dicemus. Qilariiquum litem non Oe nunc agimus, ut illii ad emendationein prius editarum ita seriptionum Loin anus Odox conserat, dedita opera doceamus de quo dicetur Suo tempore:

tamen, cum sit sane properandum ad incognitus proferendus, propter egregia quaedam sui pleruenia medium inter editas et laeditas locum una tenet, quae minus integra apud Fabretium X, 364, si scripta in eodie exstat:

24쪽

Apud F rettuli l. 1 deest l. 2 post ZOI I itum T illud valet sauera reliqua omissa omnia, item v 3 relii pia litast CONIVNX v. 4 duae litterae extremae. V. Meti EORVM v. 7 D A supplevit de suo, v. 11 exhibuit VEL IUS ISTEIAE. Permira autem huius inseriptionis ratio est, si cum alia e -- tenderis post Doniuin XIV, 16 ab Muratorio 1500, i sierepetita:

Tum inter se et differim et eo inunt hae et illa inseripitio, ut ne haberi pro eadem nee pro diversis queant. Egregia igitur Oroesi oniectura, iteratam in altero latere eiusdem

sopuleri eandem inseriptionem fuisse, ito non carere exmplis. Atqui ion est prorsus eadent. Diversitaten igitur itariosmet interpretantur, ut di VPrSi utruDiquct sexe inplun temporibus consi stilui arbitremur, priore pridi i a nobis prolutum, posteriore Muratorianum. Suadere lio ipsa ratio com-liaratarum inter se inseriptionum videtur. Nam P. Sullius otieus cum coniuge posteaquam sibi et suis sepulari laeum paraverant monumeniumque secerant, ne ne quis umquam alienaret, multa constitui interdixerant, unus ex posteris, Sullius Stephanus vel ut iune loquebantur Mephanus, sepulta ibidem coniugis meruinam eonsem Mures subseribi aliquot

versus curavit, quibus ad illius quoque conius is libertos sertinere sepulcri uSuin separatim iuberet. Sed ita eum et pariuncone inno Ordine tota ili scriptio procederet, et vero multae

obligatio a Zotico coiistitutae ne pertineret quidem ad coniugis illos libertos, quippe quae non illiseripia sed praemissa esset rescribi universum titulum Stephanus voluit, in unamque eontinuitatem duplici deditatione redacta pravum ordinem emendari, simul autem Meuratius quaedam definiri quam esset

Zine laetum. At id negotii eui demandarat, iam vel

25쪽

iM glogeiiter vel Ilitu rite egit, ut pos8ime ei res es9erit. Num tum in coniungetula Zoiici et Sulliae eum Iuliae Tatianae memoria tum in tortulo atque multa diligentius deseribendis adeo miserit diversa et recta turbavit, ut qui elmen et duro Muratoriani illius tituli turpicula vitia suseipiat operum perdati Facile, quid vel sibi voluerit vel seribere debuerit, apparet P. Sullius ineus e Sullia Nire sibi eis fore, uti et siliis et libertis Ubertatasque posterismi eo . Et Iuliae

Tutitii a cinι imo et libertis libertabi sqiM 1msterisque eorum Sul-l us Stephanus et libertis huiuS. Si i is ni thymian hortulunt, 3λurcreta esum ad civicrarum mil=untem, volturi donare via vcndere, tum inferet poenae ioniine quinquo'intia millia nummum

iroue ponti virmnibus Vestalibus. In his unὲ tumium est vera e velio, EDRVM 4 seriptum pro rara Nam nee usitata sane ne proba hae loeutio si et libertis libertobus posterisque eius, cum nec Tatianae posteri dieantur, qui praemittendi libertis fuerant, nec recte posteri simpliciter dicantur pro liberiorum posteris V. autem 5 ET TIB MVIVS

i. e. 't0pliarii coiiAult accesserunt. ALLIAE . , erratum isortassi tu ineri ab ipso Donio tiro IVLIAE. quod deiticeps iteratiar temere a lictet uiri in in v. 4 ΕΤ, in quo fallatur

qui tephani praenomen latere suspicetur feruet enim ipse correxit marmorarius, qui ab initio tum miserat aliauao nomen ium coniuncturus erat Stephani cum Tatianae libertis. Neque enim F h. e. Eicit ausim ex illo ET eruere, siquidem coniugi die a iunium, non dest nec ut videtur resedit sepulcrum. Alio modo supervacanem E particulam Mineius expediit Mus Veron. 152 3. In ET IN litteris,

cognoscere nobis visu inur I ΤΑ ΝΕ, a quibus particulis exorsus mox incidit in alteram constructi Onon1 ita sit vocibus se utraniqiti nil sere mi Scuit. Ita litiuuopia peccavit ua

sponte patent recte auteni se habet MAUEIUA CLUSA, quodno convertendum in CLVSV M putetis, monemus Fabreuianae III, 238 maceria in irratim clivo, et Griit. 4 maceria circunidula. Ne illud quidem peccatum a lapisida est, etsi pe datum in latinitatem, quod V 2 legitur SE IBI K e. M MULNam cum frequens sit in titulis hare loeutio VIVUS FECIT, VIVI P0SVERUNT, quo spectant compendia scribendi

26쪽

rint otiam Ε . VIVO . FECI ἰriit. 4l8. I, E. VIVO. DEDIT ib. 14, 2). Sed quod prope incredibilo cuipiam videsur, hae locutione postea ita abusi sunt, ut otium tibi nullus esset ablativo locus, tamen G adderent, vel si aliter essem lubet, ut tamquam unius vocabuli viri SERVVS haberet Non licet inieri soloecismum: amant exempla.

PARAVI 754, 10. Reapse una voco scriptum Exstat Ε-VIBUS .... COMPARAVIT MO, , SE VIVO . FECΙΤ Fabr. I, 281. Plurali iumero liabes SD VIVP. VIBI FECERUNT VA COMPARAVERUNT V Urut 608, 4. 14 2 877, 3.1li4, 1. Prorsus autem rationis modum excedit SD VIBOS. FECERUNT 799, 3. - Quorsum autem in huius tituli foridibus iamdiu haesimus Non hercle aliam ullam ob caussam, nisi ut eius auxilio geminae inscriptionis nostrae lacunas suppleamus. Atque extremis nihil deesse nisi Lot

M tacito intellegitis. v. autem 6 7 qualitum desideretur, ex demum comparatioris perspicitur. De supplemento v. 9 1ulla esso dubitatio potest: OPTIMAE . ΕΤ. LIBER J. Nec tamen liuius quidem vorsus longitudine proliibeamur, quominus v. non item novem, sed trium autum libterarum spatia xplonda esso existimemus in hanc speciem:

temporibus eripiorum alia condies et potuit esse et veros fuit, si ad diversum modulum ipsarum litterarum animum adverteritis. Verum prohibemur structurae ratione gra*- maiie ei sententiae defeetu et et 8. V enim seramus

illii QVOD S pro quoi si tamen carere apodosi nullo pacto OSSumus, qua OnStituenda poena erat. Neglectum post v 8 integrunt versum tum a Donio tum ab Romano collector esse, qui vel de ΕXIDΕΗΕ illo inter o consentiant, non magis est probabile quam eras extremo ZOtici

versu superscriptum ab lapidario primum Stephani fuisse. Atqui multas deseripitio, qualis fit in Muratoriuna, in nostra laeum habere nullo modo potest. Non licuit illam, si exem-

27쪽

plis molimur probabilitatem, brevius litteris significare quam sie: INF. M L, AR PONTIF vel ortasso PONTGET V quae videtis reliquum V. 8 post VOLVERIT spatium prorsus excedere. Ceterim I pro 'ineres est M. Grut 827, 2, it pro urorae frequens, Vir rimm s Vestrisint apud

Orellium n. 4428. Nec si alias in hoc genero soranulas circumspicias, satis probat it m versi iuni iequabilitater nunciscare. Cuius ii indi sunt, ut exemtilis illiniair IΝl R i. e. ut p. reli. U48 aerario populi coitumi vel brevius etiam

up. rvt. 25, 8. Mur. 4: omnis illa pontificum otvarginum molitio videtur ali Zotici inscriptione afuisse soliquo leberi Stephano, qui distinctius cavendum de non alienando hortulo putaret. Haec igitur omnia si recte disputavimus, consequens est ut haec sere suerit pristina inseriptionis forma: 6 EORVML CONTIGvvs

Ita probam nacti sumus constructionem: iurisi iii donare eum vel mi voluerit. UEL etsi non est neeossarium ac pleruntque in talibus omittitur, tamen recte asciscitur Ox Muratorii ex eiu plo. Pro COΝΤIGVVS possis otiani CONTINENS Vltim versu nihil deesse videtur praeter VS, paenultimo aut nihil ut fortasset h. e. limis vel odis t. In IMMANV nomine prima littera nec lapicidii errori debetur nec puncti instor Mendu est, quae relli sententia est de alia quadam inscriptione voL II p. 288, sed ad labam fis latinitatis eas formas pertinet, quibus haud obscure transitus quidam ad hodiernam Italorum consuetudinem significatur. Eiusinodi est scurra ab Isidoro Orig. X, 152 iota tum, quamquam ridicule explicatum. Ipsum STEFANU

28쪽

rudus XIV, 7 attulit ad XX, 28. mirum autem sit, ni pridem de singulari TATIANET forma nostrum exspectaritis iudicium. Quam mutavit sane Stephani lapicida, sed praeter neces,tialem. Fuit enim isto mos posteriorum tem- p uni, non ille in vulgus notus, genetivos et dativos Grae- comitu numinum in η ei ii desinentium ui aut in mis, eniali incitis, et syllabas terminarent es Reinorius ad XX, 114.

Velut Asiatho lini pro Agathocli Andronicolis Icho G1wn ii P. 'Avbpovi κη c. obortia ut probabiliter Orsellius 4 , Ν ami mii a civi κη, ii iit r. I, 46 coniecerit. Item ThemiSto , letis, Diogeneti, remeti Irmulti p. se ines XX, 104 Iguunt etiit, XX, 349. Eodem portinet ali dativus nominativorum in

desinentium, ut Sosiati ib. 265. Tamquam a Turiuvii igitur laetum Tatiam . Meierum rectius collocatur, ut e. e. p. mi 383, 4. Orest ora, quam inverso ordino M L Sulliae gentis menti eis rara est, fit tamen etiam apud Fabr. IX, 23 Mur. 56, 3. 1488 15. Quemadmodum hic, ita aliis exemplis saepe dirompti unius

Oiusdeniqtie lallidis binae inscriptiones Seorsum innotii 'rulit. Ita quae a ἰrutor assertur' . 7 h. 1 tana luani ingularis, cum altera ii adam la coniunctam codex L 270 consignavit ):

MAVR TE . .

nientum Ctesias quidam posuit, aliquot exemida suppetuntas. Grut 1072 6. Mur. 84, 1042, 2 de quibus vid Oreli. 176M. 330 1, Praesentis nullum seminimus. Quamquam per se nihil hoc habet issensionis. APOLLINI GII ANNO ET . IN AD DIS PRAESENTI dieatum monumentumnquid mine s. i. v. i. n. isi. c. IV.JDiuitiae by Corale

29쪽

DEO, PRAESENTI Q. Mur. 69, 12. 123 4 C. I. L. VI, i n. 648J, NUMINI, PRAEGNTI, CAELESTI ib. im, dic. I. L. VI, i n. 545J, aliis alia operae tamen pretium fuerit apponere Borghesi dierum urin dissimulo pero, he is temo qui di

gentiam a veteribus quoque marmorariis non raro commissum eΗse. Velut ut ex nostri exeniplum proferamus, in intilissimi illa, cuius tib initi meriti iiiiciebatur, inscriptioii v. ii

positum est Ασ. ASCELII ,ro 'ASCELLI. Nec dilis,arest, quod ex CUM AEEP relli acumen neci CUM . R AEPn. 44l2. Attamen estus ille in Ctesiae locum substitutus videri sane potest e novicia Italorum pronuntiatione repetendus ess0. Ceterum ne in illo haereatis, iribus verbis monemus

ERUNT, quae non esse rariora seiunt, qui aliquem veterum lapidum usum rubent, quam simillimae stribliginis et quodammodo contrariae exempla CONIVCX DICXIT. Aliud exemplum dirempti in duas partes tituli hoc habet e fol. 258 a:

30쪽

i , Verba ipsi ura inscripta diu est eum abretius vulgavi X, Di, basi inserit tu nondum innotueriini Atque apparet ad

eundem Ambiviam sive gelitem sivo familiam hunc atque illum titulum pertinere ut fortasse ilistus tibi ii, qui uram florinoti liatri et Iucimilae sorori posuerat, Aniphia iit pliata

coiitu 1 userit filius autem Festus. V. , alnii l 'abr. MXlim Η-

suiu est XVII tiro LXV, diligentius ut 1 acile perspicitur. Sed quod idem v 7 P MDerta praebet proci , F ilia, discopiari in utramque partem potest. Etsi enim liberi in patrenuia non sui libertina, tamen potuit ani manumissumpstire situ, postea demum situs nasci, in libertatem autem illa simul eum Hermes patra voeari a Publio Ambirio Quamquam non habet hoc sane inultum probabilitatis. Contra in has commemorata Ambivia Agatho vi lotur quidsem otlibortitia diei o Ampliatae filia. Aiqii huc accomIn Odari illa sextilis aiuli ratio plurimis se nussis ii eqiiit. ensendum illud si inprimis, natu minorem Agathen quam Festum fuisse. Comminiscaro omplura licet, quae quot di cultate removere videantur, tot novas creent redarguiquo evidentissime

possini quo pertinent etiam, quae erudite et suo loco aptissima de similibus abretius disputavit. 7 sqq. Vnum inimium Me perfugium, ut Ambivii Festi ipsius liberta Agatholadrii, non fuerit Mia Ampliatae. Constat enim servas manu- milii sollitas opto ab ipsis eris ducerentur. Consectarium est, FILO CANIS non valero diis ε arissiniis non enim ii uului

volens nurui proximo vinculo uxoris cum mariti memoria iungendam putaret. - Nunc autem ulterius etianari rogrediamur, et quae uxor uerit Hermetis patris, mater igitur P. Ambivii P. F. Hermetis, probabili ut arbitramur coniectura aperiamus. Exstat coniunctissimus eum nostro apud eundem

breuum X, 399 titulus hie DIIS MANIBUS P. AMBI.