장음표시 사용
271쪽
duriusculo id quidem tigii eruitivi, te tamen, si quid 11Ρimus , te taneo. - Praeterea nescio qua incogitantiacii. IV supra P. 24 Olii eras interpretatus sum eum Servantio collio Lee H0ino, pro quo aut ii H0mo debebam aut fortasse etiam rectius Esi uomo. Aiquus idem et hoc viderat ei mei Gam indolem verborum perspexerat vir doctrina praestantiam humanitatis laudo aequans Rev. Pater Marcus, collegii Romani decus atque ornamentum.
Pag. III supra p. 38 addi poterant mei dictis illis, quae in
apud Ciceronein lint, ipsius Ciceronis de Caninio consule senarii: Vigiliint om habemus consulem Caninium, qui in consulatu somnum non uidit suo. Nam senarios esse iam Scaligo vidit, qui in Catalecta recepit p. 2i8
ed. ngd. at a. 1617 tametsi et Ordo verborum talis est apud Maci obiurii iit II, consulatu Rus Gm nutu non uidit et nutro non astri tuni κῆ uua cum idem Mailrobius VII, 10 tot ri turi ipso
Prodidit Cicero epist ud ain. VII, 30 1 nostibus liquantum differt
Trebellius Pollio tru i . . Pam tu sq. ut V supra p. 239 et 24 sq.J. In titulo salusinu Merulae eum mihi adsuiu in hexametriis, Monumen autem cum aliis, inussis tum propier incertam sontium sidoni ipso titulus sineti
visus esset, nec sere minus suspectus Graterianus illo ex Zaniosio sumptus . 98, 16, probi ceteroqui ctistos senarii utriquo iudicio collimVOsubvsenit beata memoria Aran inii oech liii hexametri liarentum Manilium IV, 1 subministrans senarii 'hac drum II, 7, 12, Outiun, ut hoc exeniplo apparet, non uti lii, tituluin post tiroci iiiiiiii cliolao Npe incommode idem Opi,hlyus cum lapidi villa Albanae, quem P. VI supra p. 24i tractavi, benientia Publilii ni versiculuin ea contulit Forisina dat inulta usu mancipio nihil sic enim transponi, quae vulgo ordinantur . usu dat multa, concinnitas munerorum iubet praeter controversiam. Pag. IV supra p. iri qua olim addideriun in appendicu ,
insea scriΡsi. Do Iruteriano titulo li. I 15 11 coni mei ita illi Dauilici uit rellius, B siu la tine Vati Vale interΡret in n. 4Ν I. Praet 'rmittens alit Hucidane genisellum apud ei indem illum ruterum P. 12, tu hunc titulum miris ut apparet turbis mendosum:
272쪽
Balnea uina Ventis corrumpunt corpora nostra: Sed uitam faciunt balnea uina, Venus. D quo ante dignissinium est quod expendatur Iosephi caligeri iudicium in lamitari t. II Corrig. . CCCXIII: Est socius recentioris poeiae, elegans itidem, ei anhelatae venustatis. Huiusmolli multa ab illis honiinibus nut,er conficta ut Menandri nechomeno ex Apulcio, Cornelii Galli elogia inelitissima ab Aldo superioribiti annis edita, et alia quomitu piget pudetque. Et paullo ima: desumptum autem ex
rian uni titulum p. io, ii suisse coniciens. Vide C. LAE. V, 1 n. 390'. C. IVPag. I supra . 243J. Urelliani tituli 4735, qui nunc est in Inso. R. eap. 7050, ident suadet ut prior tantum versus Pro vero
bonoque senario habeatur, euhis sententiam et per se optimam ct -- laikiam in sepulcris novo additamento, inquis sint, parum scit -- plificaveriti mirarii lata formulae recordatione nescio an etiam brettiani tituli, quem p. IV ima supra p. 240J posui, ultima verba
repetenda sint haud numquid uis uale qua iambici exitus spo-ciem manifestam rae go serunt. Vt tantum non satis ab arte valuisse vergificator videatur, qui a sat tirobabili exordio Dat sinunt Horo stos sine merenti coniugi non potuerit ad commodum finem Por-
Pag. VII supra p. 243 sq. positos T. Fla. Postumii Vari versiculos ut inione talos tueor quales p. XII f251J constitui levissima mutationo, plauce simplici sententia Fui enim msi diuini genetivum dolanderet, sic interpretatus: Verdest die schalten, duo dein Minen Sohaue elabWAM Gottos ast ei Dan de hsiron Εκ heit', simul adiecta hac
commendatione: de mystifche odanke, in diessem evinculi deii Cult der Wigkeit, das pias do GGtilichhei si findon passi nichisehlech m dioso sit. Quod ut improbem, duplex me caussa movet.
Nam et parum expedita constructi est, et in quinque reliquis locis, Disiligo b Corale
273쪽
quibus spondeum liberius genus iambicum concedebat, iambus Rervatus purus non esse hos versus scaenica libertate actos probabile sit.
Vertendum igitur sic potius: Wohnt ditliche rast voti Wiger uer es. Pag. iii M'. supra p. 245 sqq. eum aliis displieuit inserius in avi paeanistimum versi lus, tam vi seris neque id iniuria Proposuitque hi quarti ab initi versus hoe supplementum Moselissiua id salsitat ira si est valel, ut non quattuor, sed trium tantum liberonim mentio fieri putaretur. Restiat igitur ut, si modo possit, Moschidis nomen intret in versum liai nulliinum: in qu egi se corrui ta RAMM litteras hoc ertius tibi pergit ad Plikl, luod easdem ne nos quidem potuinius salvas servare. Quodsi hau vocem credibile sit in
quattuor exemplis semel non pro pyrrhichio, sed pro iambo fuisse, in promptu uerit si corrigere Have lipa blanda haud me M'-sehis: huue Puriri. Quod qui probabilitainin habere in manti sim carmine n t paullo miniis leni coniectura hae uti poterit, ut ANIMA item interpretatus V MEA simul de transposito sive ineibdenus sis describentis incitria vocabulo cogitet, hoc modo: aue
Pupa blanda have M lite his mea tuque hau Paris. Fatendunt os sano ita ordino inverti nominatornm a marito liberomanii ceterum concedendunt sati concinne in utriu8 lue sermonibus singula snotiones invicem sibi referri, MOSCHI TV et M EA MOSCHIS vel MOSCHIS EA, ιLANDA DULCIS VP et VPA BLANDA, item quae ad pu
ruin spectant .EM THS MAMBx -- sonas et uvκκα PEPERERAM. compensaturque illud, si quod est, incommodum commodo duplici primum quod ita essensis remota est nudo pinu uuius DIONYSIA nominis singulisque in mariti adlocutione versibus singulamin mentio liberorum iniustuditur deinde quod insolens in animula prosint mula accentus ovanuit. - Haec igitur si non improbabiliter ratiocinati unius, rectius duodecim quam tredecim senariis eoinprehensum epigramma tale prodibit: Have, dulci nobis nomen atque m En sterens Stephane uita nostrae, cito litui R decus. Vere corona In te sic Cepi aetati A neae. Moschis tua te salutat et diei uale,
llaue, mi Diodore, amice fraterque et parens: Nam et am se officia o pietatem habuisti patris. 10Hauora sipa blanda hau mea Moschi Ar clue P iris, Quem nuper e Dor eram, ut ab is ad Styssi sis ornos.
274쪽
Turio adque etiam FATABus simpliciter. Vnde inielimita quarui parieni alii tituli valeant FATm dieati vel Falis a talibus, diuinis, tetricibus, quos iam Furianinus ommemoravit in linteo recllim. illis subicere visum est quae seripsit ii sebelius in uini
lita risit ma nata derisus dunides Reelite erat re tela, te mangessias das et, licteri War, ei dein mansiet berullio haud Mindesiens mussi es doeli heisse Vere coninum se aeceperam saeuitia move sistit ore mi, da sciaeben dio selion odio Gattin ist, o die vorso geston aber
276쪽
Tibi Apirantem si diem patrii siminis,
Hasiam minus quae iucula refren si equo, Tuus M aure, Mea Medailrius. Zetelion deradit is die Verlangeruntder ersten Sylbe on
277쪽
1X. se sepulcra Furiorum Tusculano
accedit tabula lithographa 'η.
bilissimo Scipionum sepulem ut impar dignitate et minoriimque ubertate, ita aetate superius sepulcrum Furiae geniis exstitit, anno 1665 mense Aprili us li effossuruin escis monaehorum Camaldulsensium cuius brevissima epigram ituita non dubitainus ipsi quinto ab . . Ra cui tribuere. Quo sepulcrum qualo suserit se quomodo liertum, duobus alietoribus constat: primo luidem Octavio Falconerio it scriptionum athletiearum Ilomae a. 1668 editarum p. 1434 lq.,
in mi viati Thesauri t. VIII iteratarum p. 2 Mysii l. alteri Athanasio irehero Latii sui a demum 167 Amstelaeduini publieuit, e scripti ut videtur anno 1670, ML I capite a P 6 sqq. Quorum fidem non immerit si aestimabimus, ut illum haud paullo acturatius cum rem omnem enarrasse erutaque e terris monumenta suis culis examinasse, tum singularum quae in sepulem reperiae sunt arearum inscriptiones figuris repraesentasse dicamus hunc ob additam ipsius sepulcri imaginem laudemus. Nam inscriptiones quidem quam-
n Tabula VIII idem xemplum xhibetur atque olim adhaesuhula commentationi et Remium est P. L. M. . in parte superiore i bulae XLα. c. W.J
278쪽
biguitate quadam verborum ipse dicti p. 6 una eum ni 'atque eruditissimo Viro, Domino elavio Falconerio, antiquariae lueraturae strudiosissimo, ea qua decuit fide et sinceritate sese deprompsisso' at testem inlatum Falconerio parem auctoritate nec figurae litterarum probant ad typorum similitudinem proxime accedentes quas xylographi arte
exprim uda FaleOIlerius curiiveIat), nec bis neglecta, si cum Falconseri ex semplis contuleris, versuun distincti O, 10 pro-sset illud quod ea si uoltu iii scriptiom solii attuor se s 1 h), quas noli vidisse semet sed a monacti transcripta acci pis ActFalconerius . I46 testatur, nullo signifieat diserimitte ir- cherus tamquam e ramentis petitas eteris sociavi Vt, ubicumque aliquid discrepantiae infer utriusque testimonia intercedit, non videatur nimium istaero tribuendum esse.
Qualia sunt, quod in ea, quam nos diximus, misit apud Faleoninum M litterae praemissames notam, nimirum non magis sibi quam nune nobis intellectam item quod his qua tuo titulis quiuium addidit tertio laeo positum hunee:
M . qui sane non ficticius videbitur, sed fortasse pars potius fuit sive e sive h litterae. Eodem pertinet quod, uni
titulum e semel rin fronto ureae lectum, iteratum auteni ibi di in in perculo Fauonerius dixisset, illo ruptermisso Κircherus satis tabuit hunc repraesentare. Qui laus discrepantiis paullo gravior haec est quod, cum duos titulos C.
dum in una arca ea, quae est litteratarum maxima x in classe Faleoninus, horum alterum ircherus seorsum posuitu in opereul eius areae seripium id quod fieri sano potest ut verius tradiderit
Non ninium, quotquot tu sepulcro repertae sunt maxima id quod Falconer p. 141 his verbis intellegitur: Conditorium in ipso topho excisum, in cuius medio sarcophagus erat quinque circiter
pedum, lapide iovi operius, cuiusmodi et aliae, ad duodecim, longo minores uritae in loculamentis ad utrumque conditorii laius p suae. Nam Turpleianas areae rinem latitudinis mensuram api,inxit 2 palmos . alii tudinis 2V, piam. Eodem est minor, cuius oriunitem dedit utorque, area illa A FOVri P dieata Q latitudin fidi vilius palmi et dimidii altitudin unius.
279쪽
DE SEPULCRO FURIORVM TVSCVLANO.
Post haec autem tempora ad principem sontem'. e. ad VFalconsertum mi quod sciam revertit nisi quod epulari figurae x ircheri exemplo desumptae inscriptione ab utroqii petitas. Sed se mixtas inconsultius ne eum eura transcripta subiecit nostra aetate tu Descriptiora Tusculi sua ab XXV Ludovicus Canina Vm autem ircher totum
sese Iosephus ochus Vulpius mancipavit in Vetoris Latii profani tonio VIII a. 745 vulgato, ab si in eo tantum ab illo diseedens etyod sua ut apparet oniectura ductus, ulti, mam litteram tituliis dubia esse lectionis laeus, edidit: FGRI M . R C . . um e Graiori fide iam ante Vulpium Petrus Sanctius Bariesius pependerat in Antiquori
sopulerorum sive Mausoleorum Romanorum irascorumque libro a. 16s, Romae prodito, cum Bellorii notis brevissimis iterato introiioviani hesauri toni XII ubi sellulerum quidem novo exemplo u semet delineat expressit in tabuli XXV, iuge liptiones autem in proxima abutia posuit a ircitero sumptas, hoc solo discrimine quod duabus arcis integris et inter se diversis titulos Turpleianos duos istiertivit. Post
hos duo soli ex omnibus tituli ad Raphaelim Fabreuium pera memini, qui nobis sunt et , recepti in illius cap. III p im, ire 13 Conis ab Abbate Petro Midoro missos ii edim Muratorius aecepit' nullaque superiorum editarum mentione saeta publiearii p. 678 8 ei 1757, 4, illi quidem
Octo Furianos e ruariis urnis', posteriore loe e tribus urnis Turpilianos tres. Et ex octo illis primi sex non sunt a Fal-
Vix enim dignum memoratu est, quod imniani sive Damii si v lenieritati exenu lo apud eundem Muratorium P. 1504, 2 quinque ex illis tituli in hanc speciem coniugati sunt:
idquo praemissis his verbis: In agro Tusculano. M P. Mrchero,
280쪽
et irelierum I iota septimus se octavus novi accesserunt:
itum eosdem esse eum aleoninanis, sed ne recte lectos nec diligenter transcriptos, item novum esse medium. Qui si reapse prae stabat VII ILIO sorinam, de quo est cur vehenii uti r lubites, at in illis nomo dubitabit si in 'l' RPLEIO seriptum exstiterit non 'VRPILEIO Quamqua Di Diui nelio quidem ration destitutum est, tamen tam vetust titulo aut in tres syllabas coartatum nomen conveniebat, quod genus nuper elim: Mon epigr. r. p. IX supra p. 73J, aut
quadrisyllaba TVRPULMO potius quaru TVRPILLIO so nia. Et hoc quidem quale sit, paucis nunc ita peraequar ut ea ipsa quaestiuncula hanc prooemiandi peliam eoniineam, ad Furiae autem gentis epigrammata Tusculana quibus duo tituli eique permemorabiles nuper demum a esserant in praesens non exspatier, praesertim eum eorum, quae in his singularia sunt, plurima iam perstrinxerim per aliarum disputationunt varias liportunitates. Non autem aliud esse ur pleios ur puleius nomen, sed plane idem atque Τurpilius, tam esse evidens puto ut, unde tandem oriri dubitandi caussa possit, ne divinando quidem assequar. An quis dubitabit nuru, qui in columbario mascano apud Lupum evor mari. p. 95 n. 32 C. I. L. In. 977 P. . . . ab XV, 32 est VERGUI Ius, non diverso stique gens Vergilia nomine ut lar tes puse. Π p. 779 sq. Quid quod adeo triplieis formae prorsus gemellum exemplum habes Mareuleius Maret eius Marei lius nomina, medium quidem in omniseni I. R. N. 5657.
Eandemque rationem alia Mon pauca tuentur, quae Delli negotio ex inseriptionunt potissimum thesauris eoacerves: uoleius uilius unde ueta Auleius Aulius), i anulo iusCanilius, Luculeius Lucilius Muticuleius uti cilius, Paculeius ne ilius, Pontuleius Pontilius, Proculeius Diuitiae by Corale
