장음표시 사용
301쪽
exili vel levidens plerumque, aut perae pretium non est morari aut alienum a consilio meo.
ab anno 1828 uso regii Berotinensis commemorata a Braunio Diar. Instit arct. a. 183 p. 130, descripta in
Arellaeol. Intelligenκblati a. 1833 p. 4 et post Campanarem in Actis ae . I in VII p. 16 a Mamero de vasisses p. 42, item in De-Wilii Collere Beum. p. 78 n. ita, deseripia ab Samuele Birinio in Gerhard Dium archaees. nov. a. 847 p. 5 sq. C. I. L. I n. 43J, meum in usum delinosti Londini iniereddonto egregi amico 'vallem Per , per plurimos annos hospite Bonnensi suavissimo. Videri . IX g. I et .J3. Ibidem reperta: ΚΕΙ POCOLOM nune Roma
in museo trus eo rogoriano commemorata a Cani panar 18
Κram eroque, edita Mus ei Gregor. II ab. 8 descripta C. I. L. I n. 46. Vide ab I fig. D et mi. 4. Hortant reperta: LAVURNAI Pi 'i LOM: iusdem nunc inlisei Gregoriani commemorata a Braunis, edita
ibidem deseripia C. I. L. I n. 47. Vide tab I fig. v et ei 5. Ibidem reperia: SALUTE . P00 - mi dieiusdem mmmemorata a Braunio descripta c. I. L. I n. 49l: mihi delineat ab Henrie Brannio. Vide lib. IX g. et fl6. Ineompertum ubi vel reperta vel nunc servata:
Vnui velim ab harunt pruni peritis quale sit mihi expediri: quod non ni pl. sed triplici exena lito iant orni circuli in media sors ater conspiciuntii in speciein parrεζοε ih conlocata Quos Par
tim iuxta personas pictos parum per ipsas figuras pertinentes vides iugeri alaus Laverna poculis, sine guris ipsum sandum pateras mu-panies in poeula Aeoli . Quod quoniam ter Melum est pariliter rixa im casui tribuere. Diuitiae by Corale
302쪽
Dis Fica miM LITTERAT' BΕΛO AD POCOLOM apud illingelium Florentiae visa Velcher suisque in diariis ab eo raptim consignata, post commemorata cum ceteris in edition tertia euehiridii
Muelleriani p. I95 frustra a me quaesita in museo Brbianitico, quo perlatam esse una cum altera illingeniana suspicabar. )ARus ut ab ea quam postremo lam posui patella ordiar, eum quintam ab initio litteram 'Velcherus talem pinx rit ut, utrum Maii V legerit, non appareat, iure su M-- sonus ab Iabnio ommemoratas scriptum osso in vasculo ΒΕΛΟΝΑΙ, ol quod potius duxerim, ΕΑ ΝΑΙ coniecit:
ipialido incredibilo dictu est pio tions in iis brevissimis opi- graphis legendis a quot viris doctis siniis, quorii in I Omina supra posui miris ni odis variatum sit.' se liquis nihil
dubitationis vel VOLCANI vel LAVERNA nomina creant. Ne plus SALVI 8 memorabile id quidem propterea quod alterum exemptuni e pro i litterae etiam in tenetivo tortiae
declinationis servatae aecedit illi, quod est APOLONES invenerandae vetustatis aere Monacensi apud rellium, i a C. I. L. I n. 87 P. L. M. E. ab H m. Sequitur MI poculum, ut selieissimo successu Rev. Pater ecthius in Diar. Inst. Meli. a. 1843 p. 72, item in commentatione doinusivo Antoniniano Romae eodem anno vulgata, de qua Hengenus rettulit Diarii illius i. 27, lucem admovit ex Pauli Diaconi liis orbis, sex serptis o sest p. 22 M. et in car- Inute aliari erus Dianus intoll0gitur croatur honus. Noe meo sensu improbabiliter in carminum Saliarium seliquiis Varronianis de l. lat. VII, 26 duinus cerus es verba contra
id nunc C. I. L. I n. 44 repperit liut n hanc paterani Iueriinnitis tandem in Musco Ciιmpana et accuratius delineavit videtab X G et cf. supra p. 266 adn.). - Praeterea vid quae do COERAE
303쪽
Muellerum Beroius p. VIII tutatus est, spectantia illa qui iadem ad Ianuin deum. Vndo etsi non sane efficitur ipsum Ianum esse qui Creatoris nomine diceretur simpliciter, tamen via saltem expediendi m illius patefacta est uuam ultra persecuius Montrusenus do disi Rah p. 133 conlatis seis
horri erri lamis intellexi aequare vetus cerus nomen recentiore usu frequentatam gen ius formam notionemque. Minus autem felicit se fidem Seochio illi ros ossit in
interliretando ΑΕCΕΤΙΑ nomino. Juani deam cum pro Aesreria accellit si ireria brin anului triisea in dixit latinae Aegedia vicariani qua postmodum transiisset in
Aegeria, responderi poterit dupliciter. Nec enim in reliquis horum pocularum exemplis trusei sermonis abhorrentis a mediarum quas graminatie meant consonantium mollitudine vestigium ullum apparet, ne in latina lingua, ut sane cinit, ita contraria vicissitudine cinis mutari solitam comperium est Singulare si nivi quod medidios exstitisso uniemeridies Varro testatur de l. lui VI, 4 euius mutationis ea sani iam Cicero Orat. 47, 157 intellexit iterata di syllabae insuavitatem suisse. Quamquam simili olim sententia
Momnuseitus fuissse videtur di dial. tui. p. 28. Diver8issinia iuvian ingra Asus ἰerluirdus Aec etiam lateriirotabatur ani- quant ali tuam cetariam vel Acetanam ab e et dictant
'Essiggdttin' tu cominent de eis Etruscorum edita Berolini a 184 p. 25 sq. Aegestus Acesιus nomina commemorans obscuriore comparandi ratiocinandivo artificio. Sei-
licet huic prorsus aeui ne egestum illum, qui Alba missus esse Lavinium narratur, ab eo appellatam esse, quod tamquam praeos aceto et muriae et emis petasonibusve salsisque muriaticis hinken uni 17heliteiseli' putaretur, persuaserat sibi lausenus de Aenea et Penatibus II p. 689. quali commento haud ita multum abhorruerit si qui OSogotia dea cogitet et conforro Segesta gosta egesta
formas unimum indueat pariani id tu id sena coiisiderate. Non dubitalii puto vir anili issimus in nostrana, iniui utque Ru-diiurii sontontiam concedere nec uini mea St, sed uno
tempore eum ab Iacobo Bernnysi coram tum per littoras qua Dinodor Im seno mecum ommunicata. Qu0rum ille Diuitiae by Corale
304쪽
prosectus a nequitia voce, quam non satis iiii duci a nequam videri, hi permutatarum o et u litterarum exemplausus urbis nomine Aeetanum, in Aequilia formam tral tiesue equitas visa iam uterque indiderunt atque meum certe assensum ille tulerinit. Quem longo ridentissima
ratione confirmo, exemplorum multitudine assatim comprobata. utlippo non aliter aequitia et aequitas disserunt
atque duritia vi l lurities et duritas, pigritia et pigritas , planitia planities et planitas, segnitia segnities et segnitas, tristitia tristitios et tristitas saevitia et posteriori aetati probatum saevitas, tardities et tarditas, vastities o vastitas. Quorum ut quaedam te tiam sormam asciscunt in udo terminatam, duritudo Planitudo tristitudo saevitudo tarditudo vastitudo, ita progredi Omparando licebit ad anitia canities et anitudo, mollitia mollities et molli iudo, pinguitia pinguities et pinguitudo, laetitia et laetitudo, maestitia et maestitu do in quibus eas laetum quod alteram
formam in ta exeuntem aut non probavit lingua aut non servavit memoria. Nec ab eodem genere alteria, immo pusillo intεrvallo renio tiora haec sunt o pulentia opulentitus, discordia di seor ditas, pauperi B paupertas, miseria miseritudo, et paullo longius recedens paenitentia
paenitudo ut taceam pervulgata illa puleritas pulcritudo, temeritas temeritudo, prope innumerabilia. Nihil est igitur eis non potuerit etiam ab eo quod est aequos fieri aequitia atque iactum esse, contrariae notionis nomen nequitia, nisi omnia fallunt, ostendit planissime. Quod si nequam ducunt, unde tandem hoc ipsum Nempe a ne particula negativa et relativi pronominis Meusativo quam compositum voliunt. E quibus partibus quomodo prodire
propria B quana vocabuli notio iotuerit, is non inepta ratiocinatiori demonstrare Doedorlinus Sunon et tym Izi p. 4 sqq. instituit, ante ne exclusam pisse aliam explicandi
viam video, nec illud probabiliter xpeditum qui actum sit
ut, cum sane in adverbii usum conversus quam accusativus
minimo destituatur analogia, tamen e tali adverbio, eoque non ab adiectivo duet sed a pronomine rursum declinata Diuitia ' Corale
305쪽
nomina nequior nequius ipsumque adeo nequitia serent: id quod et destituitur exemplis, et suapte natura non potest non permirum videri si iactam indidem sessio procreatum novum nequiter adverbiuin Apago igitur neredibilia et
praeter te dissitatem Ovrlph: leve aliunde venire nequam crede nisi Iule et nequior et sequitia et nequiter, ex obsoleto nequus via potius neqlios positivo eo inposito ex ne et aequos prorsus ut ab adipetivis suis proniis eam
bifariam multifariam. Nec dispar ratio est ne quos et iniquos lannarum atque harum quas sunt nefandus et insandus, nescius nesciens nescientia et inscius insciens inscientia, ne sapius Petronii et insipidus insipiens, necopinus et inopinus item sive nepus sive Graealigeri in esi p. 164 M. sententia nepurus et impurus, nisi serie etiam rectius mederiinus VI p. 27 nepius correxit, conserendum id quidem eum impius. Mi-
vero quod ad significatum attinet, etsi non incommode Do derlinus hinc prosectus est ut nequam illud interpretaretur quod in ii ullani partem i. s. nulli si osset, antei quid inipedit quominus nos nequam hominent' sum aecilii anuis qui id quod est aequum uota servet observetque, aequum iustumque modum non expleat, suas partes non exaequet
officioque sustinendo non par sit Vnde tam proclivis est ad vulgarem inutilitatis vel ut graece diem του cubmo ἐλλinossi h εαρ sum notionem transiius, ut vel sic e -- modis, in potuisse nequite ei rugaliter, nequam ei frugi notiones opponi intellegatur, velut apud laesuin Pseuduli Cupis me esse nequam iamen ero frugi bonae Ipsum autem aequos vocabulum neminem fugit
quam late patentem vim podem Plauto testo in vetustiors potissimum latinitato alui erit. Accedit quod uibent qui sta ne- a P quo ordiuntur, non ulu ni qui a ne tuis, unde Festicii. 62, 23 glossam ex liediant: n qualia detrimEnta. Nec enim aegrius credemus ne-aequalia dicta esse tamquam inaequalia, quani ne- aequiora tamquam iniquiora ut, si nequalia inierpretemur tamquam iniquitates, non lateat qui deflecti vox ad detrimentorum notionem pο-
306쪽
trahendo essecta ne syllaba, pro qua nae potius, aequiornuequitia, exspectamus. rarior est sane in antiquiore lingua e voealis vicaria diphilioni, verum eadem tamen aliquot exemplis orta. Tale est quod pervetustus titulus Marsicus exhibet in Mominsontes R. . 5567 VESTORES ,
est in uno i Saurensium titulorum U. I. L. I n. 108; . L. M. E. tab XLIV 4, quippo a caesius vocabulo ductum nec origine sua diversum a C SELLA. enim satis confidenter priscis dativis illis atque adeo genetivis utor DIANE
FORTI E VICI RAE PROVINCIES, ut quos intellegam
etiam aliam quandam explicandi rationem admittere. Quodsi qui sorte ex rustica pronuntiandi onsuetudin hae omniae similia repetere animum inducant, non vide hoc contra
valiturum. Non ignoro proditum esse dum in Latio rure fuisse qiu in urbe, ut in multis a addito, aedus a Varrone se l. lat. V s T. et Me sitim, non Maesium lib. VII, 96, item Coeilium iret orem in Lucili cavillatione ostibus eodem Varrone et Diomed II p. 447 At idem scio ipsius antiquitatis non fuisse tenaciorem custodem Onseo tricemque constantiorem quam eorundem rusticorim hominum consuetudinem. - uuamquam ipsae equam nequitia
formae quaeri potest num singulari ossa quadam et prinpria ratione hae regantur, ut non simplieiter e successisse in laeum ae diphthongi dieatur, sed de notissima se diphulongi in i vocalem mutatione, quam Umlaut nomino hodierniis grammatici appellant, cogitetur, pro i autem servata esse vetustior e vocalis putetur quam in tot aliis habes, ut in
307쪽
287 qui ita numquam, quod sciamus, aut NEIQVAM LIQVITIA aut NIQUAM NIQVIΤΙΑ eripia sunt, tamen id ipsum, si
modo placuisset, poluisse fieri noli miigis ii rationi abhorret quam iiii iniquos formam potuissse, quod item igI1OrallillS, in equo S I Obari, vel exest uni a re conquerere ante X- istunia re conquirere de quibus nuper dixi Moii epigr. r.
p. 2l supra p. IV sq.J, oblitus Naeviani illius re ii iuuesita' apud Charisium p. 186. Accedit quod ne i quidem vocali, in quam de more ae diphthongus transibat in compositis, non potuit vulgaris nequam serma nasci, si modo in nῆ-iquos quando ancipiti mensura sui negativa illa ne paribduri praeponderare e praeci, non prae e putaveris. Commendaretque, nisi mea in opinio allit, hane ratiocinationemoninem haud leviter risii p. 65, 30 memoria: ne gritu inauguris significat aegritudo', si minus obscuratam mutilatamque lil rario ruit neglegentia liaberentus. Vbi quod iegritu interpretantii ite eritia, id qua talide in rations subiectae a grammatie significatiotii conciliabis uvem etsi quid scripsisse dicam non habeo, tamen illud vix dubito
quin aliquod voeabulum a negr incipiens fortasse non aliud atque egritudo eo Usitum esse ex ne et aegr- tradiderit. Ad simplex nomen, unde deflexi, redeo MCETIA In euius altera syllaba e pro ι vocalis non plus offensionis habet
ne paullo longinquiora arcessam. Fuitquo haud dubie etiam nequetia aliquando usitatum ante nequitia. Aliquanto plus dubitationis facito cuipiam pro u posita e littora iniciat. Nam etsi praeter aequo exstitisse Otiam aecus formam satis exploratum At tamen haec quidem subsecuta 24ost semum naturali ii eps sitat O vocalis in v iulati OIi m. Sed tamen veterrimis iam temporibus quaedam Saltem in hoc
genere Nocabula e litteram ascivisse quo fortasse quiris euris pertinet potissim documento com con praepositio est, sic scripta pro quom non in antiquissimo tantum elogio
Seipionis Barbatio. SENTI0NT), item in pervetustis inulis Venusinis I. R. N. 715 7is c. I. Lo n. 185 186J
308쪽
cuius seripturae alitiquitatem ipsa CO nota testatur mi stans per munia saecula. Quodsi quis non sii essisse demiruteoni formam antiquiori quom seripturae, sed pari atque hane antiquitate ess contenderit, de quo sulendum est posse in uirumque partem sentiri a iste quidem concedere debembit ne hoc quidem seiri posse, ut sorte necos non minus antiquum sit quam aequos. In quo genere ut nescimus multa, ita multum variatum fluctuatumque esse priusquam
ad stabilem consuetudinem perveniretur, valde singularia exempla quaedain docent velut MIll ὶ IlIO illud in sp0culoni iii Berotinensi l C. I. L. I n. fili P. . . . ab PI 'J, at quo aditi in C. de Baea italibus ni ira QVOLTOD scriptura. ovibus longe commodiora gravioraque ad nostram unostiOnem illa essent, in contrarium partem valentia, quae Lael, ruannus Merein p. 220 composuit per e scripta corum coca undam carundam alico condam, nisi ea non ex in
numentis petita essent sed a librariis aerepta ui, qua aetate talis scriptura quove auctore invaluerit, tesse nullo constet. Ceterum ultum deorum inhiuvi in his poeulis inseris torum antiquissimum fuisse partim proditum est partim consentaneum. Et Aequitatem quidem dem iuxta eum Victoria Paco, item Pietate Concordia Salute Honor Virtuto Felicitate omni mora Arnobius adv. lat. IV, 1 SIGNUM. AEQVIΤΑΤI dieatur in titulo Praenestino ἰrtiteri . 76, 3. Saluti aedem anno CDXLIII votam a C. Iunii Bubulco ab eodeni locatam esse a CDXLVII, dedicatam a. CL LII Livius
tradit X, 43 et X, 1, picturis ornatam a Fabio Pictore li-ranius N. H. XXXV, 4, 7 eundemque, unde et colli Salutari et portae Salutari nomen de quibus reete Beckerus sensit Antim Rom. I p. 13 et 578 , in Argeorum sacrificiis om- memoratam Varro repperit de l. lac , 52 eui deae etiam Pisaurensium istularum illorum unus SALUTE diectus si, qui nulla dubitatio est quin sextum saeculum aetate superent. Lavernali portae ab ara Lavernae, quod ibi ara eius nomen inditum idem Varro seribit V, 63, cui accedit Festus Pauli p. 11 M. unde de antiquitate eius deae, surum patronae lauto apud Onium p. 134 . Novio illidem p 483 , oratio, Arnobio testibus, fieri coniectura potest. Diuitia ' Corale
309쪽
LATINORO ANTIQui Diis. 289 Isem Bellonae templum anno DLVII ab Ap. Claudio Caeco votum cum Livio studiore X, 19 constat tum vidi Fast. VI, 20 sqq. Quamquam mirationem sane non mediocrem
illud movet, quod BEL A ea dea dicta est in patera Miblingeniana, non DVEL A. Quod contra antiquitatem eri nominis praeter Saliarium arminum mentionem ipsa ser*ium firmata litterae usu insignis idemque illud in Sae-
turnum cadit, eui deo dieatam ius ab Euandro sive ab Herculo ad clivum 'apitolinum aram, vel aedem sive a Tito Tatio ius a Tullo ΙIostilio sive a Tarquinio Superbo factam quid est quod persequar copiosius Vel cum Romuli Τatiique nomine coniunctam Volcani memoriam, quam Volcanaletestatur et Volcanalis area Quo pertinet quod et Satu num et Volcanum in eis deis Varro de l. lat. V, 7 numerat, quibus arae Tati regis voto sunt Itomae dedieatae'. Horum igitur deorum quod pocula illa esse dicuntur, id vim habero dupli sem potest. Aut enim se domestica supellectile lirivata itere, usui tamen divino testinata, ut quibus libationes fierent extis deis eris ritu gentili dirutae aut reapse donata et consecrata sunt eis quorum nomina praese ferunt deis, sed tamen fortasse ne si quidem seiuncta
libationis cogitatione, quippe quo ipsum poculorum nomen spectare videatur. Ei in hane quidem partem illorum usum vaseulorum probabiliter me iudice iam D. Isinius interme relatus est Amialium antiq. studios Rhen sam XIII p. 115. Neque enim genetivi alia ratio est in illis inscriptionibus quae sunt ARM TRANQUILLITATIS, RA. PONI M
XVIII p. 244, apud Orestis 1824. Quo referrem etiam pervetustum inulum Romanum hodie non superstitem Do -
n. 1850 C. I. L. I n. 814 VI, 1 n. 96J), si singulari numero
Cornis eam esse dictam mihi constaret; nunc, quoniam Cornis earunt divarum locum ess trans therini cornicibus dicatum, quod in Iunonis tutela ess putabantur Paulus Diaconus e Fosto tradidit p. 64, 7 M., nescio an reetius
310쪽
tos, aut fortasse etiam simplicius accusativos simulacro earum dearum inscriptos. Nec vero, ad pocula ut redeam, inusitatum
fuisse Latinis vasa deis donare, eum e titulo quodam Augustano intellegitur qui est apud Gruierum p. 5, 6, apud rellium n. 1279 c. I.
mΤ, tum ex antiquissimi cuiusdam vasis figu- lini fragmerito sat memorabili recte, si quid video, conligi orarit. Quod fraginentum cum in ipsius Latii sepulcro, Ardeae quidem, lupero reis Ossum esse Henricus mininius mihi
scripsisset mense ulla superioris anni, addito inscriptionis exemplo vulgaribus litteris com signato ne enim delineandi veniam a posse soro impetrari posse nunc demum abhinc paucas septimanas eandem vidi in transmissis ad
me Diata Bulleitino' novi Neapolitani sol upartibus aeri incisam in tabula VI Dido tab. IX
fig. J ), commentario tamen vel interpreta- molito in eis lasciculis ipsius diarii, qui in meas Itianus venerunt, addito nullo. Est itiit mea haec litteris quidem ad summam antiquitatis speciem consormatis:
Accuratius xylograiihi ari expressum exemplum inscriptionis dedit Rilachelius Enarr. . L. M. E. p. 10I,
quod hi timuinum curavi ceterum s. c. I. L. In 166. c. Wd n me et P. L. M. E. Enandi. p. i5: Quod ειν mentum quibus verbis supplendum .it iani esse inde tum video ut ne mea teneam do fici lii p. 27 --
mendata nec Garmcciana amplecta l. s. s. ro Miap. 183. Coti mam pando inscriptionsem idem amiceius in lἰrastiti deI ompei p. 3 iteravit, sed litteris lange et minoribus et rudioribus. C. W.J