장음표시 사용
281쪽
lius, itulo ius itilitas, Venuleius Venilius, inuleius Vinilius, et ut eius Vetilius. Ab his autem simplicissimis maximeque similibus exorsus sum ut antecedere aetate, non diem singula nomina quaeque in eius terminata potuerunt enim quaedam etiam posterioribus saeculis progigni ad exemplum antiquitatis, at hane ipsam terminandi rationem universam certa via argumentarer. Quod eum mihi sano vel eam ob caussam sit persuasissimum, quod linguam intellexisso
videor non crevisse in longarunt vocalium pondus a brevium exilitate, sed ad has tib illis deliuisui esse, taIue non minus gravi ac Drtasse planiore runtinent hoc utor, quod eandem linguant scio non esse uniquant ab iis u progreSSam, sed contrario ordine u vocalem in tenuiorem i mutasse, ut
in monumentum testumonium caputatis carnufex opusex magnusicus signit sic et quae sunt amnia propoinnumerabilia. Vnde perspicitur triplici vicissitudine quomin-dam ex illis nominum cinnas si sese excepisse Venuleius
Venutius Venilius, Tituleius Titullus Titilius, Canuleius Canuleus quod aut a Canuleius aut a Canulius non differs Canilius. A quibus alia, ut Amuleius mulius, Appuleius Appulius, Babuleius abutius, Camuleius Camulius Herculeius Herculius, Rabuleius Rabulius, Satii retus Saturitis, et ut eius et ullus, eo tantum disseruiat quod in prima forma a secunda subsistens consuetudo non es ad tertiam tirogressa. Verum no in his
quidem acquiescendum est sed eadem societat illud genus comprehendendum, quod sola vel geminatarum vel non geminatarum consonantium discrimine ab illorum similitudine.
distat. Quis est enim qui ab Appuleius Appulius Armis segregare Apullius Apilius animum indueat vel Babullius abillius a Babuleius abutius, anullius a Canuleius Canuleus anilius Camillius a Camuleius vicam ullus, abuti ius a Rabuleius abutius, ensilius a Venuleius Venutius senilius, Vettuleius a Vetuleius stilius, pullius ab Eppuleius Vtilius
abstullius. Romilius a Romullius Nec enim umquam obliviscendum est geminatas consonantes latinum Sermonem Diuitia ' Corale
282쪽
DE SEI VLCRO FURIORVM TVSCVLANO.
principio nullas habuisse, sed a sexti demum exitu saeculi paullatim ascivisse unde non est mirum in aliis vel diu Vel semper fluctuatum esse, in aliis ipsa illa consuetudinis ineo
stantia commodo usum esse sermonem, qua consuli ei dedita opera discemeret utilitatis caussa qua suapte origilieiiiiiiiiii itiserpia essent. Qiiod gelius onme ita comparatum os ut longi si urissima illinc lux in quaestiones grammaticas plurimas reduI1det.
Multum autem fallatur qui liis cognatisque exemplis varietatem omnem terminandorum sive in eius sive in ius nominum gentilium conclusam putet. Quae tam late patet
ut vix ullos fines habeat. Non equidem ullo modo mutendo utraque forma singularum nomina gentium effera i solita esse, quemadmodum nee Clodii singuli vel Plotii etiari Claudii et Plautii dicti sunt sed ut horam nomina non sunt origine, verum usu solo diversa, ita origine sua non diversas
esse illas terminationes pronuntio, potuisseque uniuscuiusque gentis nomen ex fia forma transire in ta incredibileui exemplorum multitudinei mihi persuadere patior. ὶuis enim quaeso a principio discretos suisso credet plut hos quos infra posui: Abina eos quando haec quoque ad iden genus
pertinere constat et Abinios, Aeteios Aetios, Agiletos Agillios, Agneios Agnios, Aloios Alios Allelos Al-lios, Ametos Ammios, Ancaeos Ancios, Anaeos ne-ios Anio Annaeos Anneios Anneos Annios, Aniceios Anicios, Antaeos Anteio Antios, Appaeos Appeios Appios, Argaeos Argios, Arunteio Aruntios Arrunitos, Arteios ritos, teios Alios lietos Attios, Aioleios tellios, Atreios Atrios, uel Os uios,
Bassaeos Bassios, Belleios Bellios, Bureios Burrios, Calceios Caletos, Caret Os Carios, Casineio Casinios, Colotos Celios, Coceios Cocceios Ocios, Cosset OSCossios, repereios reperios, Crispeio Cristitos,
Donneio Donnios, fere ios Hetereios Aterios, Fereios Ferios Flacceios Flaccios, Flaueios Flauios, Foleios Folios Follios, Genetos Gennios, atreios Hatrios, Heleios Helios, oraeos Horios, Irinaeos Irinios, ieios Ilios, Iuvandios Iuuanios, areios
283쪽
Luceios Lue eos Lucio Luccaeos Lucceio Luccios, II aestio Macios Maccios, Macretos Macrios, Magnetos Magnios, Maleios alios Mallios, Mammaeos aminios, Manetos Manios Manneios Mannios, Matheios
Mathios, Maiieios Mattios alios, Menetos Menios, Messeios Messios, Meteios Metios Mettios, Mineios Minios, Moneios Monios, Muineios Mumio Murumetos
Mum natos, Muietos Mutioios Mittios, Nanneios Nan-Iii Os, Nerei Os Nerios, Num ei Os Numios Num mei os Ni immios, Numeret os umeri OS, Occeios Oecios, petreios petrios, Paceio Pacio Paccios, Palpeios Palpios. anteio Pantios, Penei Os ennios, Petro
totos Pontios, Poppaeos oppeios oppeos Oppios, Pulleio Pullios Ruselleios Rusellios, Sabineios Sabinios, stidios alios, Saloneios Salonios, Sereios Serios, Servaeos Servios, Siseios istos, Tettaeos Totieios Tettios Tetios Tineios Tinios, Treboios
Trebios Trocceios Troecios Trocios, Tuceios Tuccios, ureios urios, Valetos alios alloios Vallios, Vellaeos Velleios Vellio Velios, Veneto Vettios Venilios. Vergilia eos Verginios, Vireios Virios, Viveios Viuios, Vitte ios Vittios, Volesios Volcios, Volteios Voltios, Voluseios Volusios Vrseios Vrsio A. Non me fugit non esse haec, quae coacervanda duxi,
pari omnia vel fido vel auctoritate, sed certis et exploratis quaedam dubia mixta, partim suspeeta partim ambigua quadela potueram sane et maior commodo me et vero mulio tutius prorsus praetermitiere, tamen adieci hoc consilio, ι haberet quo animum adverteret, si qui de universa ratioue nominum latinorum fructuosius h. e. et doctius et subtilius
suaerere institueret quam te cognominibus et agnominibus a Frid. Elisendii nupserri in non quaositiun Otius quam conscribillat uni vidi. Pantum concedi ab Omnibus puto, etiam
remotis dubiis exemplis milibus satis superque materiae Disiligo b Corale
284쪽
DE SEPULCRO FURIORVM TVSCVLANO.
superesse quo quod volumus demonstretur: unam et legem et originem vel in his vel in uis eoiis maiorum nominum gentilitana per omnia saecula pertinuisse. Id autem ipsum ut
eum gravissimis ilibusdam partibus gram Iiint ieiu latinaeliroxiiii vi ire ut eniti uitetum est, ita illi habet tamquam eous re taria, quibus breviter liueleandis finem huic disputationisaeiam.
Ad primum quidem spes est soro ut desinant numism tio Cassiae gentis nummo tuodam ut CASSUM formani exhibente, quo I litteris etiam brevem i vocalem notari solitam probent quod cur perseverantissime negandum du-
eam, exposui Musei nostri philologies i. VIII p. 870puse. II p. 63M sqq. Vbi quod exemplum quoddam sabiae specie singulare restare significabam p. 49 opus: II p. 643 sq.J, non aliud atque hoc ipsum fuit, cuius desos penes Morellium hes samil. Cass. tab l lig. I, ekhelium Doctr num. U. p. 311 et i, p. 25, Riccium Mon saniit. iab. XI fig. 11. Est autem dentirius in alitica parte caput Libertatis laureatum ostenderis eum hac inscriptione C CΑSSEP. III in aversa cancrum forficulis ac stolium tenentem eum hae M AEERVILIUS TEG. Quem nummum ad C. Cassium Longinum Caesaris interfectorem eiusque de Illio- diis victoriam anni 712 speetare, satis disputatum est ab Hi verumpi p. l, Ahelio, oro laque apud Riceium p. 50. Etiam gravius alterum est quod ex explicata a nobis Vm nominum ratione discitur Mimvero si ab eius forma transitum esse ad ius erium est, ipsa profecto ingenii linguauratio non suadere potius quam naturali quadam necessitato postulare videtur, illud ut non esse simpliciter laetum sed per gradus quosdam credatur. Itaque quemadmodum e pro- duetis illius istius ullius unius utrius totius alterius genetivis correptae formae prodierunt f in i conversa, ita
prorsus consentaneum est in hominum nominibus ab eius ad ius linguam per ius transisse. Atque ita reapso pronuntiatum esse aliquando longe gravissimo documeni L. Seipionis,
Barbati s elogium illud, quod es omnium antiquissimum
285쪽
te. I. . n. 30 VI, 1 Ll28J P. L. M. E. tab XXXVIII J, persuadet. Cuius tertius versus Lucio Sessione cistisis Barbilii, ubi si uti rei dimetiris, leges omnes Saturni indiri ad amussim explet eisdem res agatur ei aenex, si a brevi in uelom paenultima prosessestro. Nam etsi ei nomini non nescio synizesis artificium a quibusdam scisci, si ut
auensuram expleant Lucio In Scipio ii suppressa thesi prima, tamen idem sei purum id illos considerate iistituero, eiusque usum unigesis a vetere itinitate eadem, qua olim
sed Muso nostri t. VII p. D95 - Op e. II p. 694 sqq, eonfidentia etiam nune abiudico. Neve quis in lianc partem utier ornia abutatur, quae in P. Scipionis P. f. elogissu L I, I n. 33 VI, 1 n. 1288 P. L. M. E. tub. XXXIX Flin alamium versum si intravit Quibus se in lύnga
licui-ssit tibe iter uita, eri ratiocinatione satis me olim auturum spem.' Itaque ad illius, a quo exorsus sum, versus exemplum praestabit etiam eum recitare qui estis inmtis in ipsius titulo Barbati: Cornutius Lucius - Scipi Barbatus. Nam hunc quidem etsi licebat sane aliquo modo sic expellito nulla ascit synizesi, ut suppressa thesi altera in Mulum
exiret prius hemistichium cornsiliis Lucilis, tamen quo argumento spemabere quod cum per se et simi,licius sit et
elegantius, ium extum e lapidum seriptura LV IVS sim mentum nanciscitur Quid quod in eiusdem tituli illius Versu tertio positum VinV a ratione quidem non abhorreat qui trisyllabum quoius genetivum interpretetur, ad dativi urinam Vinsi prope accedentem, tales ut numeri
ὶ uoluS Or Ina Irtu - te para Sum fuit. Quam luam hoc salsendum est necessitaten non habere, lualidi,
ne vulgaris quidem mensura Quoius forma offensione ulla laborat. In id quod factum est, et Rhen. t. XIV ino n. XIV p. 405. c., J Cc quae Ritscholius disputarit uini Rhen. t. XIV inhan XIV p. 405 adn. C. W.JDiuitiae by Corale
286쪽
se fictilibus litteratis Latinoruni antiquissimis')
Saturni nomen eonfiat veteres partim a satu partima saturando duxisse nec enim dignae profecto in quibus
haereas iugivendorum quorundam hullucinationes velut rapti Div 60ia alnu Maerobium Sat. I, 8, 9 vel 'luasi saerumvobu' aut satorem Odu apud Fulgetitium Mytii. I, 2, iustet latonici in Cratylo p. 194 de κoptu li. e. καθaptu. κη purua ros voca somnii coiIImonefaciunt. Ac prioris quidem auctor notationis M. Varro non subsistens in simplici agrorum conserendorum consitorumve notione latius patere nomen voluit et ad seminandi generandique vim speclare telluri peraim Programma Mademicum Bonnense anni 185 M inscripti inii Natalis Augurissimi Regis Frideries suilesiuimis dis XV in Glabris a Golaec Illa neclebranda indies P. R Praemissa es do setilbbus litteratis Latinoriun antiquissimis disputatio ' Bibliopolae traditam
prodiit inscriptione id mutata: De fictilibus littoratis Latinomina antiquissimis quaestiones grammatica F. Ritschelii Aecedit tabula lapidi incisa. Berotini apud T. rauimoin I. Guttentag). Vide nunc C. I. L. n. 43-s,3 P. . . . ab X et nare p. 14 sq. et 101. C. W.J' Tabula X eadem est utque quas huic commentationi lini adnexa fuit ea iterum edita est P. L. M. E. tab. X, praeterquam quod,
qua in ecliuem G signi aia era desineatio satis raptim eo mala Belolai Deoloin', ibi erasa est, in clivi locum Meuratior imago in tabula X substitui est. Mire hane quoquo tabulam xl in nostra collectione n X signatam addidi vide infra in ne huius commeni tioni adiecta. C. W.JDiuiliae by Corale
287쪽
DE FICTILIIIVS LITTERATIS LATINORUM ANTIQUISSIMIS. 267
iem do velo. Intellegitur hoc primo ex libris do Isti νω his verbis: quare quod eaelum principiuiis ab sat est
dictus Sati inius, et quod ignis, Saturnalibus erei superio inbus mittuntur' eui deo opem sociavit, terram interpretatus,
quod torra mater'. In litullinque partem valent quae ex Rertim clivinarurn libris excerpta ligustinus servavit de civ. de l. VII c. ', Saturnus umis de prineipibiis deus penes quem sationum omnium domi atus est', conlata quidem eum
illis l. VI, 8 sicut idem plantur Varro, quod pertineati tumaus ad semina, quae in terram de qua oriuntur iterum recidunt', item eum his VII, 19 Satureum dixerimi, quae naia ex eo essent, solitum deuorare, quod e semina, idenascerentur, redirent E Varrone eum Tertullianus pendet l. II ad nati e 12 aeque latini uocabuli a sationibus rati nem in dedumst qui eum procreatorem coniectantur per eum sentin seminalia caeli in terram deseret tum suorum partem Isidorus Orig. VIII, 11, 30 repetiit: hune Latini a
sat alipi illitii ferunt quasi ad pyum sati pertinea Omnium rerum uel a tempori longitudine, quod saturetur annis', et 1: quod semina, unde oriuntur, iterum redeunt'. Nec tamen a generali sationis cogitatione segregasse Varro ipsorum agrorum sationem putandus est, quando lalcom ha
here propter agriculturam' dixit teste Augustino VII, Ithliaque iraque notione sociata Maerobius ML I, 10 19 8a tumum ei que uxorem opem iam frugum quam metuum repe res eo credi scribit itaque omni iam et agrorum eouet ab hominibus hos deos coli quasi uitae eulti is aues res quos etiam' sic enim pergit g 20 la nullis caelum
ac terram ess persuasum est, Satiamumque a satu dictum, cuius ausa de caelo est' o. q. s. Contra ad vim eaelestem non exspatiantes in satorum i p. seget uni cogitatione Substitere et Arnolitus adv. nat. IV, 9 'prapsidem satiuis dicens de praeclara emendation Cantori proditum est pnim praesidem latinis'), o vero imprimis luculentis testimonii Festus, altero Oe p. 186 M. 'Opima spolia dicuntur originem ubdem trahentia b Ope Saturni uxore, quod ipse grorumetilior habetur, nominatus a satu, tenensque salem effingitur, quae est insigne agrieolae e. q. s. allem longe etiam
288쪽
DE FicTil invs LITTERATIs insigniore p. 325 a: Saturno dies sestus celebratur mense
Decembre, quod eo aedis est dedicata et is culturae agrorum praesidero indetur, quo etiam sal est et h. e. ei im ire uersus quoque antiquissilui, quibus Faunusmia rebuisse hominibus uidetur, Murun appellantur quibus et a Naeui hellum Punisum seripium est et a multis aliis plurae posita sunt qui deus in Saliaribus alumus nominatur, uidestes a sationibus Si enim haec in odie seripia esse H. eilius testatur Muso nostri philol. VI p. 025. In Saliaribus
tu nomine dictus fuerit lui ullo post quaeretur cum Verrio Flacco vulgars nominis Oi unam a prondo diu tam ad a i- colationem rei tulemnit artungius de relig. Rom. II 3. 22,
Schwenckius de mythol. Rom. p. 184. Et illi quidem pros diacae rationis disparilitas inter sator satus et Saturnus voeabula inter dens nihil serupuli iniecisse videtur quae non
inedioeri dubitationi Muruanno fuit Mythologi II p. 29 sq, iam gravi autem Offensioni lauseno de Aenea et Penatibus II p. 866 ut nullo modo tolerabilem pronuntiaret Contra de duplici stirpe linguas latinae Schwenatus cogitabat, aere
et favere, quarum illa ex se procreasse satus, altera, quam umquam exstitisse nullo praeterea vestigio conligitur,
saturandi nutem notione profectus primus e latinis uvet Oribus Cicero Saturnua' inquit est appellatus quod saturaretur annis de ut deor. 25, 4, item III, 24, 2: quae verba praeter Isidoni supra commemoratum sua 1 ecit
Lactantius Instit. I, 12. ius autem veriloquii apparet M. Tullium inussam non aliunde nisi a tralaticia apud popul res suos Saturni eum Movisi apud Graeeos autem ρμου cum x vi comparatione petiisse. Ne desuere qui eadem saturitate annorum ad ipsum adeo graecum nomen translata κρει --optu ducerent, ut Lydus de mens. II, 11 κατὰ, v
θεολο siau i diaκopsi vos interpretam, κατὰ ἐτυμολοTiuvo iovε Πλημη ut μεcTov T v lini οὐ μακpatu Va. Eandemque originationem ad graeeum simul atque latinum nomen accommodans, sed seiunctam ab inepta nitiarum cogitatione, haec verba Dionysius ni rat. I, 38 posuit, in quibus verum
vidisse unum 1lburgium putamus postli ius teph i, C
289쪽
ad Movo adscriptuni esset ab interprete povo h povov vel povou ir xpi vov), pulso de sede sua latino nomine prediit quod nunc est in odicibus εἴτε povo .... iTεvovo dic pu Muioi Faventque ei emendationi quae cap. 34
randa abscisorii genitali ut fabiit a Fulgenti autem et Cicoronis I1terpretationes iunxit Mythographus Angeli a II l. Tuiti sunt saturitatis i. s. secunditatis copiaeque per terrum atque adeo mundum diffusae notioneni sex hodiernis hominibus Sippellus edita a. 1848 Marburgi do cultu Saturni dissercitione, Schw0glerus istoriae Rom. I p. 224 sq. item salaris atque saturatoris cogitationem consueta ambiguitate miscens reveterus Symbol. III p. 68 ed. teri. Ne displicere sibi lausenus signis vis seeurus de sat satis satur meum prosodia quae tanta ei offensioni in salum fuerat, sed compensans eam inconstantiam nova excogitata origine qua enim via e PLE Eo stirpibus nata essent plenus egenus, eadem e SA 8ARE et sanus pullulasso et eum hoc cognatum Saturnus quae stirps pio signi licatu fuisset non alteruit. Contra mutatam in Lares Larentia et homo humanus prosodiam auxiliari sibi Schweglerus voluit illo quidem exemplo usus incertissim et cui persuadendi vim vix ipse tribuat, hoc non satis valido, si modo recte humanus non ex hovi, sed ex homn homin derivatur, similiter non sane pariter atque publicus puplieus psipliens non simpliciter flexa esse de dpulus, sed
290쪽
povbli eos Ovplicos oriunda docui comm de monum. epigr. tribus . .',ii Sul ira p. 6 IJ Sq.
Ad cona Iulii en lani alit uti derivatuli coiitrovorsiam con-ssentarie uni Est ala a Iitiquior forma Nati Irnus nominis proficisci, sialem exstitisse Fosita prodidit testimoisi a librariis obseurato qui deus in Saliaribus Satiarnus nominatur. Vbi Satirnus rostituendum putabat Antonius Augustinus frustra id qui deui defensum a Tobia Gutberletho de
Saliis. 739 in Oleni Thes antii ol. V manibiae con- libernali reeiperatus formis, quando non ad ι -- calem, sed ontraria vi lingua progressa est. Aliud Lipsi placebat Satura se . I, 2 Satunnus suadenti, formatum sellicet ut Portunnus Neptunnus quae formae
nullae sunt. titilue suit iii annus . Gl alumnus potius continendabat, faciunt ut alunt nus Vortumnus Clitu ninust 'icumnus quat se tamen fornias i Odie litelle tun est tamquam de prisco participi praesentis passivo ductas esse ad similitudinem participii graeci in kεvo exeuntis, velut ex alumenus contracta alumnus forma. Rursus aliam viam
Merkelius ingressus Protegoni in Ovidii Fastos . CCXXX Festum scripsisse Sarturnus coniciebat, nomine a sarpendo dues unde etiam sarmenta et sartura a nobis quidem ad sarire verbum revocari solitum germinasse hoe quidem argumento, quod sale infimictus Saturnus conlueandis supputandisque arboribus praefuisses, ramorum detonsos immo i sor' ob id di tus Arnobio VI, 12. Vana haec quidem
omnia certoque fundanient carentia. s uali funda monto excerpta a Paulo Diacon p. 32: M. glossa esset, nisi ipsa corrupta exstaret. Nam cum Sater inius SaturnuS' Scrip tum sit in uolserbytano primo, sui rurnus in ipsiensi Berotinensique veram a te urnus scripturam servasse eum Monaeensi alterim Guelferbytanum indemannus uellerusque eum sibi persuaserunt tum Beroto de eam. Sal. p. IV. Quos nune quidem compertum est sorte fortuna ad verit iem prope necessisse, quam ipsam eoniectura assequi non sane potuerunt Enimvero recte in illis libris servatam e ueram ubi si transposueris ste turnus, lectum in Saliaribus dei nomen