De Philostratis Sophistis ...

발행: 1894년

분량: 59페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

et socerum.

Ut supersedeam singula persequi, quae hac de quaestione Joannes Jonsius )protulit, hic enim et ipse vitam Apollonii hilostrato II., vitas sophistarum autem hilostrato III. reddendas esse censet Gamex nam, quam de his hilostratis sententiam aperuerit Νanus ille montius'. Atque hic quidem arbitratur vitas sophistarum idcirco non ab auctore vitae Apollonii scriptas esse verisimile videri, quod invita Dionis' Apollonius reprehendatur a scriptore vitarum Soph, starum. Illum enim ex dignitate philosophi se minime gessissenilemontius errore captus censet, id quod ex illis in vita Apollonii verbis V. 39. intellegitur. - rimum locum tribuit historicus ei, Philostrato L), qui vitam Apollonii scripsit eundemque Imaginum prior. Heroici pistularumque esse auctorem existimat, Phil strato II autem illemontius Imagines post adjudicat et hil strato III vita sophistarum. Ss haec hactenus;

J. Alb. Fabricius quod his de sophistis fecerit judicium, paucis jam absolvam cui

viro auctor vitae Apollonii, Imaginum prior. Hemici pistularumque hilostratus II esse videtur, vitae sophistarum et Im gines poster Philostrato IH ab hoc attribuuntur.

Olearius si)deinde exstitit atque haec attulit emendandi consilia: Non recte se habere illud Suidae testimonium: ,οιλόστρατος

ὁ πρωτο .... νεγονως ἐπὶ Νερωνος, ἔγρα in λογους . . . . G1 Joan Mnsius: De scriptoribus Bist philos lib. III. cap. XIII. 2 Nanus illemontius, Bist imp. vita Severi, articula XXXVII. Misit soph. 7 20 - 24ὶ Singulos infra locos attuli ex editione C. L. ΚΜsori lapsia MDCCCLXXI. M. Alb. Fabricius Bibliotheca Graeca, lib. Iv. cap. XXIV. b Philostratorum editio Oleariana Lipsiae 1709. Praedit par. I--.

12쪽

. . . . . ἐπὶ Λέρωνα γραφε λογον scripsit contra Neronem); explicaturum enim nonneminem , γεγονέος addidisse; aeque depravatum esse, monet, illud in Imaginibus post testim nium, quod paulo supra attuli; nam pro ,μητροπάτορι re8tituendam 88 Vocem ,μητρωιc Velisa τριρρ avunculo, sororiS filio). eunti conjectura, qui pro ,,OHόστρατος ερβιανον

αδελφοπαιδος emendandum Sse censet . . . . ,ἀδελφόπαις

probata repugnat jam olearius ostio Jonsio, eursio, illemontio de auctore vitarum sophistarum, atque has Philostrato II. scriptori vitae pollonii, reddendas esse judicat aeque atque emicum, Imagines prior. Epistulas exceptis illis ad Aspasiam litteris, quas una cum Imaginibus posterior Olearius hilostrato UL tribuit. Valesius i)autem vitarum sophistarum auctorem putat esse eundem, qui vitam Apollonii memoriae mandaverit, idque confirmari illo in vitis sophistarum loco II 6) ,,τοντο μῖν δὴ ὁπόσοις τροποι ἀπίθανον, εἴρηται σαφῶς ἐν τοῖς ἐς Ἀπολλωνιον. Epistulas vero

haud dubie Philostrati III. Lemnii esse, atque ab hoc eodem Heroicum et Imagines priores esse confectas Menandrum rhetorem docere Valesius monet praeter hos fuisse etiam alium Philostratum, Phil. Lemnii ex filia nepotem ejusque Imaginum esse alterum opus. Atque haec quidem de Valesio. Veniamus jam ad ea, quae

commemorat his de sophistis. Atque praeter antiquiorem aliquem sub Nerone rhetorem duos fuisse hic tenet hilostratos a Philostrato II scriptam esse vitam Apollonii, Imagines, Heroicum Philostrato III autem reddendas esse vita sophistarum et Imagines

posteriores). Theoph. Christoph. Harlesius δ)vero duos distinguit Philostratos, quorum uni vitam Apollonii, He-

13쪽

- 11 micum, Imagines, vitas sophistarum, pistulas tribuit, alteri ἡλω ginum librum singularem adjudicat. Ut omittam de eis, quae Boissona diu si)attulit, pluribus disserere, hic enim et ipse existimare videtur vitam poli., Heroicum, Imagines priores), vita sophistarum ab uno eodemque sophista, Philostrat V., confectas esse, jam pergam ad judicium, quod de hilostratorum scriptis fecit Fr. Jacob sius ):ἡQuod ad orationis genus attinet, pro meo quidem sensu nihil impedit, quominus Suidas verum tradiderit, qui vit Apoll. Vii.

mph. Imag. Heroic. a Philostrato II esse composita narrat. Ce tum est, in omnibus illis peribus . . . . magnam esse Sermonis

similitudinem, eundem colorem et ingenii quasi cognationem. μΚay serus δ)denique auctorem vitae Apoli sine controversia etiam sophistarum vitas scripsisse arbitratur atque huic eidem hilostrato H. adjudicat Gynmasticum, Magines prior. Hemicum, Epistulas, Neronem; libros Philostrati I. enim interisse omnes existimat Vserus Imagines poster autem et libellum de inimicitiis Philostrati III.

Recentioribus temporibus jam exstitit Bergkius, qui nusquam non Valesii vestigia premit, nisi quod ,EpistulasqPhilostrato H. tribuit. Aeque atque Olearius reicit illud Suidas

te8timonium: , Φιλοστρατος ο πρωτος γεγονως ἐπὶ Νέρωνος υneque tamen illius conjecturam: ,ἐπὶ Νέρωνα γραφε Sequitur, sed haec verba ab Hesychio privato consilio esse adscripta censet. Ρraeterea Berghius in Suida improbat illud: Φιλοστρατος ερ- βιανος ἀδελφοπαιδος Φιλοστρατον του δευτέρου eursuque

1 Philostrati Heroica ed. I. r. Boissonade. Parisiis MDCCCVI. 2 Philostr. Imagines d. r. Jacobs Lipsia MDCCCXXV. 3 Flav. Philostrati vit soph. ed. c. L. ΚΜser. Heidelb. MDCCCXXXVULPraefat. p. XXXΠΙ . - hilostrati libri de inninastica, quae super it d. C. L. Vser. Heidelberga MDCCCXL. Praef. p. X sqq. - l. Philostrati, quae supersunt ed. c. L. Vser. Turio MDCCCXLIV. Praefat.

14쪽

- 12 amentum illi, quam antea ait ut, conjecturae. Testimoniis Onandri rhetoris atque anonymi epitomatoris nixus Heroicum et Imagines prior Philostrato II abrogat tribuitque Philostrato III. haec scripta Philostratum IV. addens, cui adjudicet Imagines steriores. ,Gymnasticus utrum sit Philostrati II. an Philostrati III., a Bergrio non dijudicatur. Cujus viri sententiam paulo post impugnavit Εr Winius Rohdius. Negat quidem hic et ipse Philostratum H et Philostratum III.,Imaginum' esse auctores, quippe cum Philostratus junior m jorem vocet avum Philostratum HI autem secundum Suidam fuisse discipulum et generum Philostrati II. Illud Midae testimonium: ,Φ στρατος, Νερβιανον αδελφοπαιδος οὐ δευτέρον Φιλοστράτου ita defendit, ut emendato loco haec legenda esse existimet: , Φιλόστρατος ερβιανο αδελφοπαιδος του πρώτου

Φιλοστρατου. Quod erreius monet genus dicendi in Heroico et Imaginibus prioribus observatum valde abhorrere ab oratione Ρhilostrati II., nil, hoc probat Rohdius atque argumentorum illorum momenta ex Menandro rhetore et anonymo epitomatore allata ad ,Imagines posteriores pertinere censet. Itaque ,M gines priores attribuit hilostrat L ,Imagines posteriores' autem atque ,Heroicum una Philostrato III adjudicat. ἡGymnasticus utrum a Philostrato H. an Philostrato III sit confectus, a Rolidio et ipso in quaestionem non Vocatur.

Ac de singulis sententiis, quae usque hunc ad diem de hilostratorum libris sunt pronuntiatae, satis dictum sit. III.

Diligentius jam quaestionem instituam do orghiis Rohdii judiciis

modo relatis, quippe quae maxime hoc ad opus pertineant et accuratius ea, quae M viri in medium protulerunt de Philostratis, excutiam, utrum plane res se habeat, ut illi recte dicere sibi

videntur, necne.

15쪽

disputatio rebus proxime commemoratis continuatur et jungitur disseram jamque hoc loco ex parte quoad quidem erit necesse, meam do Philostratis sententiam iniciam, unde appareat, non semper recta suspicatos esse illos virog, quamvis magna veneratione ceteroquin prosequenda sit eorum sapientia. Antehac tamen velim mihi liceat testimonia Menandri rhetoris et illius monymi epitomatoris huc pertinentia transscribere, quo facilius judicari possit de Rohdii sententia. Atque enam de rhetor haec commemorati). υλλ' ταν πλουστέρα ἡ ἐξαγγελία τογχόνη καὶ φελεστέρα, ολ ἡ Ξενοφωντος καὶ

Νικοστρατον καὶ Λίωνος τοτ ρυσοστομον καὶ Φιλοστράτου του τῶν φωκῶν τὴν ξηγησιν καὶ τὰς ἰκονας γράφαντος. Alterum testimonium hoc est Tot του του Φιλο- στράτου ομεν εἶναι καὶ τὰ ς τον τανέα Ἀπολλωνιow ἐν τουτον γὰρ ρ βιβλίου μέμνηται των εις τον νανέα ο Φιλο- στρατος τουτον φαίνονται εἰναι καὶ α ἐρωτικαὶ ἐπιστολαLTot δἐ ημινίου Φιλοστράτου, το τὰς ἰκονας γράφαντος, μέμνηται οντος ἐν τοττε τι βιβλίον ἐπαινῶν τον ανδρα.

inhi quidem enander rhetor illis verbis Imagine priores, ut sunt arte insigniores, commemorasse videtur; neque enim erat, cur discernerentur ἡImagine priores hoc loco a posterioribus , quippe cum illae una cum Heroico afferrentur. Imagines autem priores et eroicum separari non posse, paulo infra demonstrabo. Aeque anonymum illum epitomatorem Imaginum priorum non posteriorum mentionem fecisse existimo. Nam posteriores Imagines, si commemoratas voluisset, illum ejusmodi notam appositurum fuisse Verbis: ,,το τὰς Εἰκονας γράψαντος quidem mihi persuasi. Quid plura aut ,priores solas noverat epitomator ille, aut utrumque opus ita ei notum erat, ut Imaones posteriores non dignas esse putaret, propter quas Imaginibus prioribus hoc apertissime planissimeque adscriberet.

16쪽

Φιλοστράτου Aημνίου καὶ τί ιιεν ἐν δικαστηρίοις ὁ α re οἶτος, τις δε ἐν δυιηγορίαις, τίς δε ἐν συπρώιοριασι, τίς δε ἐν μελέταις, ορτος δε ἐν σχεδίον ure .... ου ἐμε δεῖ γραφειν

Ρhilostratus III igitur, cui Rohdius Imagines posteriores ad-judicat, hoc loco eximia laude propter facundiam ornatur; at Imagines posteriores dicendi genere multo infra orationis elationem altitudinemque sunt et in Hemico et in Imaginibus prioribus elucentem, ut haec si compares scripta, Imagines posteriores haud ita absolutae et persectae esse videantur. Ρraeterea autem Philostratus ille tertius a Philostrato II invitis sophistarum pag. 117 11 his verbis omnemoratur atque

collaudatur: ,Φιλοστρώτων γαρ τυ ANινίον . . . δυο καὶ εἴκοσιν ετη γεγονοτι ἀναρριπτουντί τινα -οσχέδιον . . .' et ibidem

pag. 122 19): ,ἀλλ' ὐμως καὶ μετὰ ταυτα Φιλοστράτον τε Aημνων λειτουργιῶν ἀτελειαν ἐπὶ μελετε ἐψηφίσατο τετταρα

Eum igitur, qui a hilostrato II his tantis efferatur laudibus, qui praematuro ingeni praeditus XXII annorum adulescens Olympiae in publico habuerit orationem subitam et fortuitam, qui ab

imperatore Caracalla propter declamationes praeter ceteros tum sophistas immunitate sit donatus viginti quattuor natus annos, eum profecto, Imagines posteriores si scripsisset, maiorem orationis elegantiam, qua quidem Heroicus est insignis, fuisse exhibiturum, nonne est verisimile γItaque non recte Rohdium judicare equidem censeo, cum dicat, nihil impedire, quominus Magines illae intellegantur Imagines posteriores', utrumque enim auctorem et enandrum rhetorem et epitomatorem nonymum ambigue dicere decimaginibus. Quae si cui nondum satis comprobata esse videantur, jam nonnulla docuiuenta ex dicendi genere petita afferam, unde appareat per sermonis genus non licere Heroicum et Imagines posteriores una attribuere Philostrato III. Nam magna in similitudine verborum usus, ipse enim hilostratus junior in praefatione' Imaginum posteriorum profitetur,

I pag. 390 s . . . Ἀσποοδασται τις γραφικῆς ἔργων ἔκφρασις ωρ φ

17쪽

- 15 se avi, qui Imagines priores conscripsit, vestigia legere, nonnulla in Maginibus posterioribus inveni, quae sunt diversa ab

Heroico.

Atque Hemicus habet omnibus locis: a verbum simplex , ὁρμηνευε ιν interpretari); -- quam inveniuntur verba composita cf. pag. 129 32), 158 24),162 6), 167 6 sis, 183 6). Imagines posteriores omnibus locis erilibent verba composita: φερμηνευω 402 10), 405 17), 414 ab), αφερμηνευω 406 2 l), 409 26), nusquam verbum simplex.b Verbum Ἀπειτ περχειν αυτ ον properare in Heroico nusquam repperi, Imagines posteriores illud verbum his locis

D in emico inveni vocem ,ἀνεκτος' 156 32), Imag. St. praebent formam ,ἀνασχετος 411 2). Peracrutemur jam nonne, quantum ad Verba supra commemorata attinet, ,Heroicus et Imagines priores' melius inter se congruant a Verbum ,ερμηνευε ιν in Imag. prior pariter

6 si M. 183 63 simplex invenitur, nunquam compositum φ-, ἀφ ερριηνευειν ut in Imaginibus post.b Verbum ,επHτπερχειν quod in Imag. posterioribus quinque lacis inveni, neque in Heresco, neque in Imag. prioribus occurrit, cum in utroque opere nonnunquam ea offeratur occasio;

18쪽

18, 208 l8 inveni, Imagines priores quoque exhibent his locis:

formam ,στενανri', cum Imag. posteriores, uno loco, quo invenitur haec vox, habeant , εφον '

cum in Imag. posterioribus reperiatur forma δεης . D Vox ,ανεκτός obviam facta inrasmico: 156 32 in Imag. prioribus quoque offertur 343 9); Imag. posteriores uno, quem inveni, loco habent ,ανασχετός 11 2). Quae cum ita sint, equidem non intellego, quo iure Rohdius negaverit, quidquam esse in Heroico et Imag. posterioribus, quod nos vetet haec duo scripta uni eidemque auctori attribuere, Philostrato HI. Sed jam doctum illum virum non sententiae meae esse repugnaturum, censeo, quippe qui in exeunte illa disputatis haec profiteatur: Μla iam ill es, bis etWa genauere Unte suctangen andres ahrscheinlicher gemach haben ais das Glau, litaste erscheinen daas Philostratus III. Enhel des eraten, esseun SchMegersοhi des Writen Philostratus, de Versasse derjungereinhones, des Heroicus und Wohl auch des Gymnasticus sei.μRohdius, qui ratiocinationibus solis nixus Hemicum et Imag. posteriores hilostrato III. attribuit, ipse concedere videtur, se hanc rem obiter perlustravisse. Itaque neque operae neque diligentiae me pepercisse miror aggressum hanc ad quaestionem ut indagarem atque exquirerem, num recte se haberet illius viri

de bilostratis judicium, Mnque et rationis conclusionibus et arguinopus e dioendi genere petitia aus - quantum quidem hoc

19쪽

Sed haec hactenus; de ἡHeroico et maginibus prioribus' paulo infra pluribus verbis disseram. B. Mhdii sententia refutata redeamus jam ad judicium Bergkil. Ut jam supra dixi, hic Valesii insistit vestigiis, nisi quod, istulas hilostrat ΙΙ. tribuit. Ego, cum Berisii pinionem

sequar universam, tamen hunc nonnulla haud ita recte judicasse

censeo.

Atque inprimis quidem, quod erisius defendit sursu illam

conjecturam: , Φιλοστρατος Νερβιανο αδ φόπαις pro δελφοπαιδος Φιλοστρατον του δευτέρου , equidem non esse arbitror,

cur Suidae illud ,αδελφόπαιδος emendetur, vel, ut rectius dicam, depravetur. Gravibus causis illud ,αδελφόπαιδος bene defendit Rohdius, cui hac in re, neque tamen in illa conjectura ,,Φιλο-

στρατος ερβιανον αδελφοπαιδος Φιλοστράτου του πρωτοτ

pro δευτέρου assentior. Nonne enim fieri potest, ut liberi eorundem parentum XV et XX annis vel pluribus inter se aetate differant Nonnulla ejusmodi exempla afferre possum, sed aliis me jam supersedere puto hoc uno satis luculento commemorato. In urbe Asciburgio quartam gymnasii, quod Vocatur, clamem frequentabat puer quidam, nomine Blitinerus in prima ejusdem gymnasii classe erat discipulus et ipse Blitinerus appellatus. Qui interrogatus, num frater illius pueri natu majoris esset, se ejus, avunculum esse se jactabat avunculus igitur tribus annis natuerat minor quam sororis filius. Haec atque talia his diebus eveniunt atque evenient in posterum quae, cui antiquis temporibus accidere non potuerint, equidem non intellego. Mirum igitur mihi videtur, cur Bergkius illud ,ἀδελφοπαιδος repudiaverit, cur Rohdius ita servaverit, ut dicat legendum esse ,,ἀδεινόπαιδος του πρωτου Φιλοστράτου pro δευτέρου atque affirmaverit est Suida Philostratum III. fuisse natu minorem quam ut filiam Philostratim in matrimonium ducere posset. Num

enim incredibile est dictu filiam neptem y Philostrati I. quindecim vel viginti annis natu majorem fuisse ipsius atre hilostrato II 3

20쪽

- 18 Praeterea, qua ratione, quo testimoni nixus neget quisquam praeter hanc filiam a hilostrato III in matrimonium ductam alias quoque filias natu majores fuisse Philostrati II. Μρο enim judicio Suidae testimonium universum erit tenendum, quamdiu non absurda et inepta ratio inde efficietur, aut aliis argumentis, velute dicendi genere ductis, comprobatum erit, non se recte habere, quae Midas tradidit. Quae si jam probabuntur, nihil erit, quod prohibeat, quominus Philostratus III. filiam Philastrati II. aliquot annis natu minorem duxerit uxorem quidquod tantum temporis intervallum ossicietur, ut conjux hilostrat ΙΙΙ. vel decem annis post ipsius maritum nata esse possit, licet hujus conjugis pater sit avunculus magnus Ρhilostrati III. Talem igitur iam gentis originem esse describendam jussico:

Philostratus I. filius Veri

Filia

Philostratus ΙΙ. Nervianus 'hilostratus ΙΙΙ.

Filia Philostratus IV

Videamus jam, utrum stemma supra descriptum re probetur necne: Si filia II. Philostrati II viginti annos nata, ejusque m ritus Philostratus III. viginti quinque annos; quae si ita se Mbeant, Philostratus ΙΙ. aetati annum agat XL.-XLV., ipsiusque soror, avia Philostrat ΙΙΙ. - sit anus LX vel LXX annorum. Ex ei8, quae supra exposui, apparet Philostratum II viginti fere annis esse majorem natu potuisse Philostrato IIL, ipsius genero. Hunc autem in lucem editum esse anno CXCL, cum imtellegatur e vitis sophistarum 117 n), 122 20), Philostratus II. natus sit circiter annum CLXX. eum enim literarum laude floruisse Septimi Severo regnante cum Suidas testis est, tum De Philostrati II magistris i in vitis sophistarum haec inveniuntur Atque Proclumi Fasti Romani . . . by Η. ynes Clinton. Oxsor 184b. I. 159.

SEARCH

MENU NAVIGATION