장음표시 사용
191쪽
Candidauorum numerum, tunc erat Fac
um, cuius impertiendi Occasionem Vt arriperet , sane ipse auctor fui. Eam ad rem consequendam inter nos Conuenit, Vt duo detriginta numos, quos unciales, siue Ioachimicos nominant, aerario nostro inferendos, luat. Cumque inter nos diu collocuti essemus, placebat tandem conditio, si quidem tibi hoc institutum commendarem. Etsi autem cupiebat in primis, tuam iΠterponi auctoritatem et Consensum, tamen res tempusque non ferebat moram , ne erat, cur de assensu tuo dubitarem, in causa praesertim honesta, et ad ornanda pariter,
ac amplificanda studia pertinente. Rogo igitur magnopere, ut, si quid nimis maturatum est, id non filio, modesto et obedie ti iuueni, sed mihi, tribuuaS, atque, ex TQ eius sore existimes, quod cum laude doctrinae et commodo filii est Coniunctum. Incitandi enim iuuenum animi praemiisque alendi sunt, ut nostra et Ecclesiae exspectatione dignos se exhibeant, ac incitati vir, tute sua altius enitantur, deque republica
sacra magis ac melius mereantur. De me
ipsi amicum adiutoremque ad ingredienda antiquitatum sacrarum studia spondeo, neci ignoro, in reliquis doctrinae partibus eum magna industriae contentione ingenium e
192쪽
193쪽
a66 C. S. sCΠu REFLEIS CHII in posterum latine perscribam, et sigillatimeXsequar accurateque explicabo. Etsi enim 4criptores editi fere omnes, quos quidem sciam, Anhaltinos ex Bernardi Ducis Samniae sanguine derivant, nec ignoro, Con-ringium istud Anhaltinorum A. clICCCCLXXI euulgatum seriptum causae eorum palladium Censitisse, tamen, Opinor, ea res sic iam consecta est, ut credam, hun velut Aiacis clypeum deinceps non amplius obtendi posse. Nam Vt accepi, Omnes prope Luneburgici Principes et finitimi Dynastae eam in sententiam adducti sunt, e putent, cum Anhaltinis saltem iniquissime agi, si de praesidio obtinendi Ducatus Lauenburgici, qui iure sanguinis ad eos tanquam agnatos spectet, deiiciantur. Neci posse ipsis fraudi esse in uniuersum, quod multaneam, quae in foro dicitur inuestiaturam neglexissent: morem Imperii et fu hilitate, iuris a Saxonum consuetudine a Cellitas, non posse delere iura sanguinis ethecessitudinum, ampliusque constar, illa haci in parte Brandenburgicum et Luneburgiin Eos tacite patrocinari. Quanquam id ape , tum manifestumque est , sanguinis iura. quantum ad ciuiles essectus, utpote sicceiasionis, facto quodam interueniente, inter .cipi posse ac tolli, tamen hic cauto opus est, acia tempore rationum iniri expedit,
194쪽
EPIS ΤΟ ΑΕ. 167 ut si quid Diaci Lauenburgico Iulio Francisco humanitus accidat, ope auxilioque Daniae Regis eius Ducatus postellio obtineatur. Optandum est sane his miseris pro-
peque conclamatis temporibus, ut Saxoniae nostrae accessio perantiqua fiat, edeonsilia hominum Germanos ad Vnum
Christi ovile reduci cupientium, dissipontur, viresque patriae nouo et auspicato e emplo firmentur, quae non potest esse tuta, si obtentu iuris dependentiarum et reu- motus cum Regno Francorum omnia eiush- . capionum et dominiorum iura conuella tur. Primo enim Thuringiae metropoli i . . metuo, et Vereor , ne in ea, si res iratiore
isto sic prolabantur penitus, alteram Ger maniae Troiam habeamus. Omnino enim FranF-Gallus ex capite praedicti ed spe .eiosi iuris , atque ex persona Francorum. 'Regum Godoliaei, Dagoberti et sequiorum Vult atque cupit in ius nomenque Franco- /rum omnia et singula conflari. Hoc ipsim apud Gallos ex Patribus et Advocatis audiui: haec sane alea luditur. haec scena iam ab An. cio ioc LXVII. instruitur et astute paratur. Lacrimis temperare non possum, quum recogito in unico illo Argentoruto non modo totam Alsatiam, sed etiam totam kperiorem Germaniam amissam, aut prosecto praesentissimum periculum ac discrimen' I. addu
195쪽
adductum fuisse. Agitur religio, agitur di
gna tas Principum, et salus omnium, ut nisi Germania Conspiratione consiliorum, et consensu aduersus tam horribiles conatus se armauerit, non secus, ac quondam Graecia, perire teneatur. Detestor omen, et Comitia, quae nunc habentur, et omnia consilia tua, Domine, bene feliciterque euenire volo, Deumque precor, Vt immortale gloriae tuae lumen nunquam extingui nobis pati
Alamitas Germaniae et iactura Arge
torati omnes nos Conturbauit, nec fere numerum inire positim malorum Communium, quae noS circumstant. Imminet o
casioni iste Hannibal, et spem longius proferet, et iura accessionum, siue dependenti rum, quotidie cumulat, specioseque adornat. Quo pacto sancta, nec quondam in dubium vocata, longaque temporis possessione, et a multis inde saeculis firmata iura Conuellentur.omniaque tandem in Franco- Galliae nomen ditionemque conflabuntur. Nec tutiori loco Bataui, Belgae et Frisii. posthac erunt, si repetendi iste nouus acipericulosus adeo praetextuS valebit, ac deinceps in immensum usque relinquatur Nam
196쪽
Nam diu est, quod toti Belgio inhiat, etaeoniungi denuo omnes prouincias Cupit, quas nunc deuolutionis, nunc dependentiae et retinionis, Ut loquuntur, titulo facile de- . stinabit. Tantum, more suo, Occasionem exspectat. De Cadouio nostro addo,eum, me hortante Magistri honores suscepisse , neque stetisse , et Vitam probe gnaviterque emendasse, ut praeclare de eo deinceps sperem. Ordini nostro XXX. numos unciales, nomine impensarum, soluere. neCesse habet. Honori atque indoli et necessitudini id tribuendum taxi, ut eXCitaretur magis, atque a Vulgo studiosorum virtute praemiisque distingueretur. Ita Valere te cupio et saluere.Prid. Cal. Decembr. A. G
ΜVltae quidem, nec ignotae,tibi causae
iunt, cur de meliori temporum sori na vel parum, vel nihil, sperare debeamus. Vix tempero mihi, quin dicam, Cum antiquis moribus pristinam temporum felicitatem esse mutatam,quando ea nos omnia destituunt,quorum rationes expeditissimas haberi, oportebat. Prosecto urgemur fatis,et
patiendo ignauiam , resistendo imbecillita-L s eras
197쪽
17o C. S. Se HUREFLEIS CRII. tem ostendimus hosti. Nihil autem perinde doleo, ac Argentorati iacturam, in qua urbe robur et praesidium insignioris Ger .ananiae partis amissum est,neque modo gloria , sed etiam salus nostra, iam in periculo . versatur, et, quod caput est, religio quoque nouo telo petitur, et inauspicato repetendi titulo omne diuinum humanumque ius con--Mellitur et conturbatur. Nunquam enim modus finisque erit vindicandi armis aliana, si tandem ista ab accessionibus, et, ut vocant, dependentiis, sumpta ratio sussciat, ut nouum gentium nationumque ius eonficiatur. Et tamen Veterno suo indulget Eur pa Christiana, trepidatque Belgium, et Ct cumspecte dissidit Anglorum Regi, Germaniaque prorsus eXterrita et exhausta, et voluntatibus studiisque diuisa,ac nuper admo, dum sic denudata est, ut resistendo esse nequeat. Italia ipsa iam sero agnoscit, quam periculosum sibi fuerit consilium recepti in Italiam Gallici sanguinis, qui in Nivernensibus domicilium,non animum,mutauir. Forsan tamen Europa barbara excitabitur in vitionem,et distinebit maximas vires,neque permittet, cliente suos regulos n maritima Africae ora tam impune vexari,multo minus imperium Archipelagi eripi sibi patietur. Cum legato Gallico iam tum indignissime actum est,nec dubito, quin haec
198쪽
171 virium occasio sit futura. Sed nos neque consilia tempestiua asserimus neque subsidia et neruos belli in promptu habemus,et patientia discordiaque siniamus perdi pollirique rempublicam. Sed, cum huius sortis me,sane bonum hiuem,miseret, tum vulnus , quod in Serenissimo Duae Mauritio accepimus , satis deflere nono fium,in quo pietas, constantia,et proPen i in litteras voluntas, certe nostra memo na familiam ducebant. Miseros nos, qui tuiti Herois funus non . digne deplorare possiimus, cuius Virtutes per se lucent posteris , quarum lumen SaXOniae ademptum nunc maxime desideramus. Sed stabimus fidenter,et fortunam eXspectabimus,Deoque . permittemm rerum exitum, et caducas hu-inanasque res spernendo vincemuS. Ceterum Vngariae pax, nuper consecta, Caesari animum addit, propterea, quod Turcae inducias prorogarunt, turbidaque ingenia seuere ac stimulare desierunt. Sensim quoque Poloni et Sueones a Gallis redduntur alieniores, et, quorsum tanti regis consilia euasura sint, cum animis cogitant, nec tam facile, ut antehac,credunt. Genesius, qui ieripsit βασiλειων libros est in mea manu, et libenter eius copiam tibi faciam. Illustri, et eancestaris me commenda, cuius summae virtutes aeternum in animo meo, mo-
199쪽
XCIT GUIL. ERNESTO TENZELIO. SPero,sere,ut breui inter nos de loco illo
Clementis Romani colloquamur, ac ni hii quidem attinet dubitare, quin de veteri et moribus aeui Apostolici recepta Ecclesiae disciplina capiatur. Sed, quantuscunque etiam sitit ille rigor, omnino a iurisdictione ciuili abfuit, quippe qui tantum intra fines ecclesiae mansit, ac nihil adeo cum Iegislatione et coactione externa Commune habuit, adeo, ut Christiani omni magistratu et honore gerendae reipublicae ar-Cerentur. Ius tamen coercendi et prohi-hendi Communione sua lapsos permissim est , neque alio ex fonte arcani disciplina manavit. Sed Patris ipsiusmet inspiciendi otium mihi non fuit, propterea , quod aliae quaedam, et non spernendae, Occupationes ab ea cura me diSiunxerunt. Tantum tibi et summe reuerendo Parenti tuo. et uniuersae familiae , felicem anni coepti cursum, felicissimumque in Saxoniam ad- Mentum pro eo, ac par est, affectu sane prolixissimo, precor. Prid. Id. Dec. A. cla la
200쪽
FIdus promissi et ratio obseruantiae me Eexigit,ut de filii vita, moribus et studiis, perscribam. Etsi autem speraui,sore,ut ipse
partes suas recte agat, tamen res aliter, az
putaui, cecidit, et ab ossicio immane quantum recessit. Ignosce mihi, liberius scribenti, Patrone maxime. quod scio, iussis tuis in primis esse obtemperandum Nam , inscio et inconsillio me , et patrono mensae vix appellato, hinc abiit, pluresque hebdomadas Halis traduxit, reuersusque sodalitati cuidam, fiu riuos amores captanti, se addicere voluit, et non modo iuris, sed etiam humanitatis studia prorsus neglexit. Monitus quidem, modeste se gerit, et obsequium spondet, ac inter coenan dum nihil illiberale facit aut loquitur, sed, ubi surreximus, domo erit,et tempus inuti liter consumit, Tuae auctoritatis est, resi stere licentiae , et conatus haudquaquam laudabiles seueriori quadam comminatione deinceps inhibere. Mihi alioquin omnis ditisentiae ratio in eo posita est, ut bene ei cupiam et consulam,si quidem velit esse a diens, et vitam instituere pro eo,ac par est, semiliaeque illustris splendor requirit. Interea me summo patrocinio tuo Commen