장음표시 사용
311쪽
An ea, quae capiuntur per ius accrescendi, imputentur in legitimam.
Quaestio inadragesima octaua Ex his in furri potest ad decisionem il
lius coiitrouersae quaestionis, an ea quae filio oblien inni per ius accre iccndi, in legitimam imputentur. Dubi tationem autem fecit illud, quia, cum tria requirantur ad hoc, ut aliquid in legitibi mam imputari debeat, i res, causa, tempus. Res, quatenus id. quod imputatur, debet capi ex substantia patris, non ex-
mε σ rix Canta vero, qualenus debet ca-- , pl iudicio testatoris, non casu i d. I simus
quatenus debet capi tempore mortis pa- tris, non post,t m scribant Pang. - . 6. naia
scente duo tantum si verita em spectamus 9 videntur concurrere, scilicet, quia capitur ex lubstanti X patris, & ex eius ius dicio, ri tomin33 considerant Ang. a d.
Iio. in L C. δε inst. trit. Seraph. dus 136 . nu. 33. Vertium vero non videtur concurrere vere , sed tantum ficte, quia tempore mortis patris non poterat pars, quae po-' stea accreuit, cenieri vere fuisse filii, tamquam ea, qtiae deserebatur coniuncto, qui, cum ad partem admitti speraretur, interim faciebat partem, m comurru T. σαρ. st δε num s. Sed censetur tantum eius misse ficte. sei licet per retro tractionem, quia pars, quae pollea vacat, retro-1inetitur ei iam usque ab initio accreuisse, etsi di iam est in q. maeod num. s. Unde nata
est quaestio , an , quoad imputationem idem operet ut haec fictio, quod veritas, ita, ut pars postea accrescens perinde sit
in legitimam imputanda , ac, si tempore mortis patris re vera filio fuisset acquisita. Fuerunt autem de hac re duae nostr ruiti interpretum sententiae, Prima existis niantium non imputari, i Disomo
bus verbis aperte docet, ea, quae filio obueniunt per ius accrescendi in legitibmam non imputari. becundo mouentur, quia, quae filius etiam ex paterna substantia , ec ex eius iudicio conlequitur,si ei post mortem patris obueniant, non imputantur in legi-7 rimam, i m scribunι ν, quos retulimur supra nu. scilicet, quia legitima non patitur dii 1 tionem, ted statim haberi debet
num. io. I. Quamobrem ea quae filio in diem, vel sub conditione relinquuntur, in huiusmodi quartam non imputantur 9 tis est de mente Biad. ιη d L feamus 36. an mi
crescendi capit filius, utiq; et post patris mortem obuenit, quia tempore mortis patris non competenat filio, nisi pars ei retula, ut ductum est. Non debet igitur id in legitimam imputari. Nec est,quod respondeas,accretionem, etia in si post multum temporis fiat, nihi- .ilo milius retro trahi ad tempus mortis P
hoc si alter quanaam fictionem, Cons quens est, si in legitima non debeat a
Tcrrio mouentur, quia lucra, quae filio casu obueniunt, in legitimam non impu-
It lucrum est: t lucrum enim appellatur in Lun s. 'o secundo, ct sane avitιm C. de cadoc casu obuenit filio, id est propter morte hi, aut repudiationem coniuncti, quae casualis est. Ergo non debet in legitimam - imputari. Quarto mouenturi quia, quod capitur ex sudstitutione, non imputatur in legiti-
accrescens capitur ex substitutione salictacita, ut dis su in a. cap. 'λ-.7 Et σ
312쪽
De iure ac crest. Cap. 9. Quaest. 48. χ3 3
Non deberis: itur in Icgui inanis imputari. Quinto vitiivo videtur hac pars ea ratione comprobari, quia, qtrod in fauorabit,bus no a diarit titit r. multo minus de
3 het admitti in odio iis . t eum 30.f-ρυ . Sed . quoties agit iu deam: enda latat ima , dc sic ste tosilio fauorabili, non atte tulitur rctro tractio , quae virtute iuris accre iccndi sit, ut ιn praeced. AEum Frgo inulto. ininus debet attendi . quoties agittar de legitima Per impritationem minuenda, & sic de resil o odio lati ciuia id, quod imputatur, noceat elis, quibus imputatur.& aliis prosit, PMd:ciis tamen non obstantibus contrarium verius est , dc receptius. ea scili. cet. Quae per ius accrescendi capiuntur, in
rum esse constet, distinguendi sunt varii Casus, qui in proposito considerari lo-
Primu autem casus est, quando tracta. mus de iure accrescendi haereditario , Et in hoc casu fatentur omnes, ecbere id, quod per hii ius modi ius capitur, in legiis tunam imputari, r invidere est apud Pic. n
Iaci, idq; rocedit., siue pars haereditas acis crescat, siue etiam tota haereditas, ut , quia filius in re certa institutus sit, & datus cohaeres uniuersistis. qui postea defi-
haeres fiat, re perinde habeatur, ac, si in eo, quod accreIcit, fuisset a patre haeres
scriptus, ve diximus 3n hoc cap. quast.Α .hum. s.
Consequens est, ut boc ei pro Iegitima satis esse debeat γε considerat Peret. Lartu. N. mum. I. νισ. si ara tem. Secundus vero cam est, quando tractatur de iure accrescendi imia haeredita. xio, sed personali, ut, quia testator Conis iunctim filio,& extraneo reliquerat usum fructum, Et in hoc casu , si coniunctus aesciat, dc eius portio filio accrescat, CCI lent communiter omnes non este Io-xs cum imputationi. t mimorem apud Imal.
- με . ere f. Qina t legitima debet haberi in corpora busnae reditariis, non in usustu
t Et ita hunc locum, t ouatenus de iure accrelcendi loquitur, esse intelligendum e. e. Ber M. Potu. εη supra rauiis locar, O ait,
Planε hoc ita videtur accipiendum, veprocedat, i si uactemur deuripui audis fructibus, qui pro tempore a filio percipientur ex vi vius fruct tis tibi a patre teli -
cti. Cceterum . si tractemus de imputando valore vius fructus estimati iecundum definitionem AEι nilii Macri in . his dia tim. 68.m 'M .f. ad I. D. verius videtur ,
etiam eum debere in legitimam impiit ari,aam pro parte principati, quam pro parte accrescente; quia talis compuratio reducit rem ad tempus mortis testatoris, dc operatur, ut perinde sit , ac, si id omne, quod lex vi usus fructus percipiet filius se. Cundum a stimatione ni praedictam, fuisset ei tempore mortis relictum. Et ita rem hanc esse intelligendam censuit Rota apud m8h. d. decu. 1361 aum. I . in si. Et sensit etiam Rota Vad. M AV. deras. 186. u. s. i Tertius castas est, quando tractamus de iure accrescendi non haereditario , sed reali, nempe de eo, quod in proprietate locum habet, α pars deficiens facta est Caduca vivo testatore, ut, quia coniumctus eo vivo decessit, Et tunc non est duo bitandum . quin pars illa debeat in legitimam imputari, cum eam re vera filius a 3 habuerit tempore mortis patris. t Ita en/
. Quartus casus est , quando portio deficiens facta est caduca post mortem patiis , sed tractatur de iure non decrescem di, Et in hoc similiter casu fatemur omisnes , debere partem illam in legitimam M imputari, et πιι videre ared Bald.s d. L
as quia r caducitas iuperueniens non operatur acquisitionem, ita, ut res dici possit ex post facto acquisita, sed operatur rotentionem eius, quod testa tot insolidum filio reliquit, nullius concursu dimini
tum L vn. s. ubi autem legatarii, υ. m. sin verbnemo vino C. δευέ. ιοί2. io ut . ut pars non decrescens, tamquam acquisita, non exost facto, sed initio debeat haud dimie in legitimam imputari. Quintus casus est , quando tractamus de iure accrescendi te ali, non haereditario , sed agitur de re propria testatoris, cuius portio post eius mortem defecit. Et in hoc casu, licet plerique cenitierint non esse iocum imputationi, ροσι retulam supra ..6. coriam tamen opinio fuit ab alijs magis conium niter improbata, quia verius , de receptius est, debere etiam id. quod obuenit filio per ius accrescendi indis legit linam imputari . t I enim censuerunt
Et fuit Giam de mente Seiaρα d. de . I P6s. nu. u. Probatur autem haec Senientia. Primo, quia in parte a resccate concurrunt ea omnia. quae ceniemur necessatia ad hoc, ut aliquid in legitimam imputari debet , sicundum ea , qua diximus Dyra in . l. Primum enim capitur ex substantia patris, qm a supponi vilia relictam es-
313쪽
serem testatoris. Secundo ea itur ex ei tu dicio , quia tractamus de iure accierii iandi non haereditario, quod non, nisi
inter contu iactos locum habet. x Mnd. o MM De p. ' 3. quo calta certum est.
ius accrescenci ex iacito defuncti iudicio
Tertio demum capitur tempore mortis patris, salie D per retrotractionc, quae in parte accrescente locum habere
Nec est contrarium, quod huiusmodi retro tractio, quasi quaedam fictio non attendatur in lcgitima, quia ad hoc, in quo tota quaestionis huius clinicultas con tinetur, rei mndeo distinguendo. t Aut enim retro tractio sit ad finem augendae
legitimae , ut euenit , cum de illius quantitate computanda, dc aestimanda tracta. tur. Et fateor ad hunc effectum , non attendi retrotractionem , quia talis coinutatio debet fieri inspecta quantitateonorum,quae r vera pater reliquit tem pore mortis, non et an eorum . quae
retro tractionis fingitur reliquisse
ctio fit ad finem legitimae loluendae, ut euenit, cum de impluatione in eam facienda tractatur, Et est verius, ad hunc e ctum debere etiam retro tractionem attendi, quia in legitimari, imputamur
omnia , quκ filius habuit ex partis iudi
cidi, dc substantia tempore mortis eius, etiam ii id per retro tractionem fiat.Quod ex eo intelligimus, quia, nisi attendere. tur retro ta actio, ne ea quidem, quae iure haeriaitario capiuntur, deberent in legitimam impluari, scilicet, quia hςc Te vera non acquiruntur filio inisi suus iit haeres tempore mortis patris, sed ran. tum tempore aditionas, quae plerumque differtur, ac in longum protra nitur
sse. ideo Virtute huius retro tractionis aliscimus , filium ea, quae conlcquutar iure haereditario. caperc icmpore mortis p
tris, oc per conseqnentias debere ea in legitimam imputare, Et simili ratione di ad Imputarionis escctum
non attenderetur retro tractio, ne pars
quidem legata principalis deberet in legiistisnam imputari, quia lcgata, etiamsi pure rclinquantur, non tamen verta acqui- anmur legatario ex die mortis testatoris. sed ranti m ea die a datae haereditatis, tu
sed, quia salis acquisitio decuta haerediis talis aditione retrotrahitur ad tempus
mortis, ut lacti- est, adeo vιrtute huius reis
trotractionis , di sic Acte dicimus etiam egata capa. time acquiri tempore mor-
quentias debete in legitimam imputari, ut insta d monstra in s. Omni modo igitur Uerum est,iuifice te, rem ei a per retro
tractionem haberi tempore mortis eius, de cuius bonis agitur, ut in legitimam imputari debeat. Nec obi cura est diuersitatis ratio inmteream spectent, in qua de computanda legitimae quanta rate, Neam, in qua de rebus in legitimam imputandis agitur znam tilla refertur ad obligationem in ducendam , siue augendam , nempe aladstringenduin patrem. vi maiorem Glio quantitatem relinquat, quam sit ea, quae ιn specio tempore mortis erat reli quenda, quae res, tamquam impugnanstellandi. re dii potiendi libertatem, cem 33 seriir odio iat L I. c. vi Sams Eceius. I. ym
ati s I. sis irra. 3. S iarm re πιιι V. 's . di per comeqaentias debet restringi, non autem a inpliari , ac extendi, ultra, quam
tibus inpoluit legitimae reli lienda: ne cellitatem, ita iit eius quantitas definita, ut sit quota eorum honorum, quae paIerin
Consequeus est, ut ad ea, quς postea obueni Iint, non fit talis nec cliti as, ii vh pa-36 tris obligatio trahenda, r υι-- aras Pe-AEN. 36. n. 13. oc per conteque nitas , ut, ii patet familias relinqtrai nito quoin tam eius substantiae, qualii tempore mortis habuit, censeatur obligationi tuae ia-tisfecisse, non habita ratione eorum,qus
postea obueniunt, etiamsi talia sint, ut Per retro tractionem fingatur in eius --nis fuisse tempore mortis; quia talis re trottactio non dinet in proposita specia attendi . ut pote, in qua tractatur de Imducenda, siue agenda patris obligati ne, quae stricta ni debet luterpretationem recipere , ut Iupradium. U. Denique non 37 debet fieri in praeiudiciu tertii l ωιμι
pe patris, cuius obligatio augeretur vl-itra , quam sit ex legis definitione inducta , μων - , - svr-κ-as. At ea species, in qua de rebus in legitimam imputandis agitur , non ad obliga i ronem inducendam, sed ad eam soluendam, α
extinguendam refertur, quae res, ut est
tilio reliquisse, quanta est pars Medes nita . ut obligationi suae fatis stetese intela tuti licet non statim, sed post aliquodae oris
314쪽
De iure accre se. Cap. 9. Quaest. 8. 23 T
temporis interuallum ad filium peruene.
irit, dummodo retro fingatur lain usque ab initio peruenissedi Nihil enim ex hoe detrimen ii lentit filius, quippe, qui re v. ra consequitur integram legitima in omnium bonorum, quae pater habuit tem pore mortis, secundum id, quod lex fieri voluit. Secundo vero probatur haec Sentent, a quia in legitimam imputamur omnia, quae capiuntur, alit iure haereditatio, aut iure legati, vel fuleicommissi, aut iure o donationis cali is mortistis pris. vos. Et bae quutim ι. δε-- ῖ6. in prin. α λι- M. S. In R.ενα Sed pars accrescens, aut iure haereditatu capitur , aut iure legata, vel fideicommissi, aut iure clois 4t natiomis caula mortis, i scilicEt, quia capitur ex cadem causa, & eodem iure, quo capitur portio principalis. puta ex eadem institutrone, vel leiato , vidi,tams in Me
igitur in legitimam imputari. Tertio, quia , quae in Falcidiam impii tantur, multo magi τ debent imputari In legitimam. , utpote in quam multo plura Aa imputamur , quam in Falcidiam: I nam in legitimam imputantur legata, fidei eo
missa, dc donationis causa mortis, invi B- en,qus tamen non imputamur in Faucidiam αι. - νωπιι - s .f. ad L Fale. D mque in legitimam impuratur dos filias
tamen extra palcidiae quartam esti . f ad ι. Fati Sed ea, quae iure ac ere Icendi capiuntur, , n Falcidiam impu.
θεθ. Ergo multo magis debent imputat in legitimam. Narto , quia portio aecrescens sumit naturam portionis principalis, & eodem
palis haud dubie imputatur in legitima ,
Quinto, quia una,atque eadem res non 43 debet diuerio iure cenieri t ι I. gins me
- ν' p. Sed portio accrescens. & portio Principalis sunt una, dc eadem res, cum virtute iuris accrestendi ita fiat unio, ve num tot una puta unus fundus constitu
quemadmodum portio principalis imp tatur in legitimam, ita etiam debeti m. putari portio accrescens. Neque obstant contrariat nam ad primum rei pondeo dupliciter, dc Primo. quod ibi dicitur de iure accrescendi esse restringendum ad eam speciein accreti innis, quae ibi subiicitur, nempe ad eam. qnae sit per consolidationem usu sfructus clim proprietate, ut patet ex illis verbis, ε ρ--Mfructu/,t Et νnsmie octinam μ
non fit imputatio, quia usus fructos non acquiritur filio ex iuuicio patris, sed casu, νιιιι Seraph. a L Sed haec acquisitio non fit
rius, dc usu fructuarius non sint coniuncti, nec eodem, sed diuerso succedant iure, Consequens est, ut inter eos ius ac- accrescendi considerari nequeat, ut dix
rum, si fieret per ius accrescendi, verius esset, debere id, quod obuenit, in legitima
Nec obstat, quod id, quod ibi dieitur
de usu fructu, ponatur exempli gratia, ut patet ex illa dictione, Ut puta, quae stat 43 exemplificatiue t l. inrugentium. T. f. quini m. , vers Vlpiu f. da pact. ι. planὲ 34. S lita
sanctimst . de Iet mmmo ideoq; non debeat re M stringere regulam, i νιμ perposito considerant
respondeo, dinionem illam plerianque 47 poni demonstrative, t.
7. 9. uumo, snpran. f. de pact cum Pratis 33. g. is quam st. de ii die. Et ita poni sed I. δεν-., in pnn.-s Reputionem, ut driia MPHu. s. d. I. filium , quem. 24. nu.4 29. C. fam. erex L Deinde vero, dato, quod stet exemplificati vh . constat, exempla, licet non re stringant regulam, dec Iarare tamen, in 48 quibus terminis procedat, tute adactor. an I. . ruinis. ab aliud f. demo M aft. Urse,
F. d. uri . de hac ratione demonstrate,
quod ibi dicitur de iure accrescendi, non esse intelligendum de eo , per quod pars parti accedit, sed tantum de eo, per quod
totum toti acquiritur, quia exemplum,
quod ibi subiicitur, illius est , non huius
generis. Secundo respondeo ibi tractari de iure accrescendi, quod capitur extra substam ria in patris, put patet ex illis verbis, exiUa Iubstantia patris, ct non, si quid ex ali a causis
id est extra patris substantiam 3 Uius lu-
erasus est, vel exse. Datiana, vel ex aure accremis di, Et in syeis declarat Aesa. in d. l. su quartam.
nu .s sat scitur. Cuius exempla duo sunt, Priinum, cum pater, qui habebat solam proprie latciat, eam legauit silio,& posse aci accreuit usus fructus; nam tunc is non imputatur in legitimam, quia capitur extra substantia in patris, cum in eius patri. monio nunquam fuerit, Et ita d. vers titioinem esse intelliget adum Atia ist, ct aliqplerique censuerunt . secundum verti exemplum est, cum pater legauit filio resibi coniumst inicum alio reluctam: nam, si post mortem patris collegatarius deficiat, oc eius portio accrescat stio transit enim ius accrescendi etiam in legat artu, seu singularem successis rem, ut a ranas m . p. q. 67.m . 1 non imputabitur ei in Iegitimam , quia noncapitur ex substasse
315쪽
tia patris, sed extra, cum re vera pars Illa non tuerit in patrimonio patris tempore,
Ad reci indum hero te sponsio patet ex iis . qua dixi lanis snprima Iundamento. vh, de Dioni. rauum S ad impluationis c sectum si ilicere , si res capiatur tempore mortis Per retroci actionem, de respondimus ad
Contraria, ut Droinde non iit necelle hicit croni ea referre, quae ibi commemora in
Ad tertium respondeo, negando, par rem, quam filius consequitur iure acer scelidi, ad elim casu, non iudicio testato Tib peruenire, quia, cum ei Obueniat iure conitinctionis, Coialequens est, ut cx patris it uicio, salte tacito prouenire intel
Ad quarium respondeo maloi cm non esie indistincte veram, ted recipere vara rum casu uni distinctionem : Aut enim
tractamus de se bstitutione facta in bonis alienis, ut euenit in s hstitutione pupilla ri, quae fit in honis, & haeredit a te pupilli, d cui per eam succedit ut t
capiunt ut ex substaticia patris, sed extra. sa Et ita intelligenda limi tilia versnem, verba,ves ex Dbstitutio e. ut scilicet procedam ii calubuit uilone, per quam fi lius consequitur lucrum, non ex 1 ubstan. tia patris, sed aliunde, ut vel ba sequentia
si Mitione facta in bonis testatoris, Et tunc, ι quidem sit facta haeredi instituto, verius ,-receptatas cit. quod ex ea percipitur. debere in Icgit uirum impiarari, siue substitutio sit vulgaris, siue Meicommisesaria. quia capitur ex substantia. S pr uisione patris. dc sta im , siue ab initio, cum pro quantitate legitimae reiiciatur conditio, inquam colla a est iubstituti
intelligo, si vii letaris. x et fideicommissa,
Ha ilia acta haeredi extra O, utpote ara cuius praui diciti iij conditio rei citur diu.mmus. 3 . I cum autem .s icteriam, si sui λ-cia lilio institulo, qui non repudici, V Ilia S est, non in ip .uari pro portione,quamis e siet ab imessano habiturus sciti sicli, 36 qm a pro ea non rencitur condi cio. I At, si in maiore parte, quam estet ab intest to habiturus, aut e iam ua tota haeredit te institutus sit. idem de eo, quod de extra nco erit dicendum, quia rei Queius, quod excedit portione sit ab intellato cO- iiii geniem, reiicitur conditio pro quantitate legitimae altera filio , cidemq; R., ni luto debitae. ideoque, quod ex ea ca- s pietur, imputabitur iii legi rimam. t Plane, si filius, qui in portaviae sibi ab intest
to contingc me in iis tutus cst, eam repudici, an ea debeat alteri filio, qui virtute si ibit itutionis cani con: ccutus est, in legit in .am imputari, quaeri potest. Et Baldus quidem is d. ι.biwών in νιn. m. s. que
6 36. nu. iis. videtur lentille, inon debere imputari, quia, cum init io non potuerit rei Ni conclitio. stati in debuit ex reliqua patris lubitantia suppleti legitima, quippe, quae dilationem non paritur, c ideo, licet postea venerit conditio substituti nis, non tamen poterit fieri compensatio cum legitima, quae iam fuit exacta. Mas 7 Baldus accipiendus est i de filio iubstituto fratri per fidei commissa ira iri,cuius c ditio postea sit purificata, in quibus ira orinis vera cst eius doctrina .. Ceterum rusi per vulgarem stibilitutionem , aut eli1 per fideicomniassaria: a , quae filio repta, dia me in vulgarum resoluitur, stibstitutus sit, erius erat , quod cx ea capitur, debem S te in legitimam imputari t eae Η, qua desis
At, si non haeredi instorto, sed legata rio , aut si deicommisiarao facta sit substitutio , tunc refert, virum lcgatarius, vel fideico innii sarius te pudiet relictum, necne: Nam, si repudiet, verius Sc receptius. o est, debere etiam id, quod per huius ni odi substitiuionem capitur in legitimam im-s p putari, t uti videre eri apud AM. in d. I. In
se. D8. quia capitur ex substantia, dc iudi cio patiis, de statim, siue ab initio, saltem ope retrotractionis, cum secuta repudiatione perinde sit, ac, si res illa nunquam εο fuisset extraneo relicia i t. nee intereti l. l. id aωιem 73. νn sin. p. ad L Fale. I. nam Mur. st ad L Aquit. Jc retrosingatur illus fuisse , si ad quem pertinet 1 8 f. sceri. tet. I. quadam. 16. A. de re auis. t Ieruum*3 46. s. I .st. de DP primo qliae res urificit. ad hoc, ut res in legitima ii imputari det, at .vισι dimns supra nam. L. Si vero non repudiet, tunc veriorem esse puto sentem iam existimanti iam, non debere id in legitimam cla imputari i qua μιιywogi in L l. I mu .D. ufit n. vcrs rerimento, in vob. ec stuumne, o us
316쪽
De iure ac crest. Cap. 9. Quaest. 48.
ει d. art. 36. xum .il . quia i non , ut in odium haeredis, ita Sc in odium legatarii, cui facta est substitutio, conditio reiicitur, prinyterea, quod non, ut haeres, ita & legata. rius legitimam supplere debet, νι declarane
38 .ve . aut vero. Et, licet pro tali stipplemento possit filius , etiam contra legata mos agere, hoc tamen verum est subsid v,
ubi scilicet de bonis haereditariis non test commode legitima suppleri : Alias regulariter non est legatariis inserem a
Ad quintum denique respondeo disti guendo, i aut consideramus perlon m patris, qui debet legitimam,& hoc respc . computationis quaestio celetur odiosa, imputationis vero fauorabilis, quia in illa tractatur de obligatione indui e ida, siuε augenda, quae res & odiosa est , dc intelligenda ; In hac vero tracta- . tur de obligatione tollenda .& extingit da, quae res, tamquam fauorabilis debet latam recipere interpretationem,
ea, quaa smus in prinis fundamenta . Aut ve
ro consideramus personam fili j,cui debetur legitima, Et hoc respectit censetur fauorabilis leg Itima, quatenus tractatur ecca conseruanda , & consequenda intra quantitatem lege definitam , idest . intra
quantitatem eorum bonorum, quae pater reliquit tempore mortis. C uterum,q' o. ties tractaria r de ea amplianda ultra praedictam quantitatem, licet res videatur filio fauorabilis. non tamen hic fauor debet attendi . quia vergeret in detriinentupatiis, cuius obligatio augeretur supra id, quod lege definitum est, ut generaliter dicimus de omnibus speciebus, in quibus agitur de augenda obligatione supra qua ferant verba pronaidionis: nam, licet tale augmentum redund ct in utilitatem cre iditoris, non tamen eius est habenda rario, ne durior, de maior fiat debitoris obligatio ι. quicquidad strangend. . 99. ct
Sextus, & vltimus casus est , quando tractamus de iure accrcicendi in legat rei alienae , Et in hoc casu, licet plerique censuerim , cellare imputationem eo , Quod legitima debet capi de stibilantia
snustita, Ego tamen idem in hac specie, quod in superiore statuendum censeo, quia legatum rei alienae effectii capitur de
66 siilistantia testatori , t terem nis cenis Mant Potit. lnd. I. Dum, quos , nu
365. vers. Sed absis, Crag. in s. legitima quast. o. πω. q. culli haercs teneatur, vel redimererem, 2 cam praestare, vel soluere aestimationem S.
1 Portio acerescis eum νsdem qualitatibus , oe eon ditianibus, qu.bus et Uetur portio principalis .i Portio aci reseηι est Eulρε m qualitatis, edi condiationis, cuius en portio prinoipalis. 3 Fortio acer essens eli et rim ratio is, condis onis , Os rarogativa, euius ect portio priae alis. 4 Remeia , quae competant pro porte principali, eo myravni etiam pro parte acerucente, oe nam.
Interd ctum , quorum bonarum, competit eluam pro purio accresceEr . 6 Intreictum , quorum bonorum e petis, stiam hare det partiescaνI, chi tota iam diras accrevis. 7 In te dictum, quo um legatorem, competit etiam pro parto accrescente. 8 caut o laxat Rιm, sta fideicommiseram atomne nassanda est etiam poplitra accrescente. 9 Fideiussor datas pro pamte priripa eeUetur et in datus pro partea: ιν Icente , erκι- IO. II.
a 2 M IO in possession m , quast op rte principali in facienda , debet etiam fieri pro parte accre
Is 'ado antiquo quod aceriseit , sistitis er ipsum naturam s udi antiqui. is c ditis uducta in tarte principali erastis etiam
In parte aci rej ex te repetita.
ao cond. tio vidu tatis istantia uxori in Mi semina innitatis e setvν etiam repetita respectu Ionas hareditati , quae δι accineuis. ar Oaur impositum partI prisci as cerasetur etiam imp serum parti accreheu ιι 22 Probibitus alien re partem saam crassur etiam prohibitur alienare partem a rhscratem, O rar
Prohibitus uIienare partem suam non censetur pinhibitus ulliena We parum, quam a socys
as cνapatus restisne e partem suam censet in et mgrauatus restauere partem a secarem. as Fidi est,m s in restitutis nem venit , etiam id, ouod gravatus est c secutus 'r I s accresceniadi, ct eur nu. 18. Amplia νι nu. 3P.-sqq.
a Fid irammissi in re venis , etiam i , quod grauatus es in ecutus per vulgarιms-hitutionem. 38 Fidei remmis inreflautionem, an veniat Mud tas , qua accreuit iustisuto in re certa, O gratiato, σ num. s Triuilegium, mi praerogatiua, qua competit pro parte nise tali, competit etiam pro pote ae-
4I Legitima onus impositum, ut ν cItor da parte priae HS , ita etiam radicitur de parte acerescente a 41 L litina , si repud rati , er Dasat ia sabnisa. tum , vel cohaeredem , onus tui impositum non
317쪽
An portio accrescat cum ijsdem iuribus, qualitatibus,& conditionibus, quibus portio principalis. Quaestio Quadragesima nona
OVin tua effectus est, ut portio accreis
scens cenἱeati r eodena iure , quo portio principalis , ut diaram in breq3 κ μ ε dc easdem, quas illa recipiat qualitates , dc conditioncs. Quamobrem di mus partem accrescere ccina iisdem qtialitat thu . Sc coditionibus,r tv υι - . pud Ias 3n t si mIhi,intiba. 13.
in seq alitatis , dc conditionis , t Ut de qualia
Denique eiusdem ei te rationis conditio. 3 nis, oc praerogatiua , t cui is est dc portio principalis ι Iaa enim scrip ern e Batd..ud. L
parte principali , competere etiam prost parte acer escente. t Cuius rea mul apoiaiunt exempla asterri. Primum in remedio L vis. C. daed. Di H-ν lay qirod haeredi scripto non lotum
Pro patie principali competat, sed etiam
pro parte ac escente, γε assendimur in bu
U. M. n. IO. adeo , Ut competat etiam
haeredi particu Iari , cui tota haereditas
Secundum exemplum sit in interdicto quorum bonorum, quod, ut pro parte principali, ita & pro parte accrescentes dari certum est . t adeo, ut detur etiam haeredi particulari, cui tota haec haeredi.
Tertium lit exemplum in interdicto, quorum legatorum,quod etiam pro par-7 te accrescente dari t supponit Paulus is
Quartum exemplum afferri potest incautione, quam Praetor lagatorum, se a fidei commillorum nomine vult praestari
parte principali cauer debet haere, , ita, 8 dc pro parte accrescente , t Q a in imo , si pro illa cauerit, centetur etiam pro hac cautionem prς lirifici Hoc enim est,quod dicimus .fideiussore datu pro parte principali cenieri eria in datum pro part a s crescente t Lyen. J wle g. nom. n. l. a ναρν,. q. vii, tu σ s rabunt me. ιη I ed ta 3. n.
tis accretio fiat, ii ue ex parte legatari j. cui praestita fuit cautio: Nam, si ex duo. bus haeredibus inlii tutis,&grauatis unus legati nomine larii dederit, deinde pars alterius cohaeredis ei accreuerit, fideius Io res ab eo dati, non lotum tenebuntur pro parte principali, ted etiam pro parte Io acereIcente id. ι penuti. f. Ost De nam. .. Et simili n. di ii mihi, bc Titio fudus le-. gatus sit, Sc haeres iiii hi lati I dederit, deinde Titii portio mihi accre iterit fidei usi res ab herede dati tenebutur, e I P parte accrescet e. quonia etia pro hac fide. uiuas,ri se intelliguntur 'Id . . an ran. g. . . legat. Quin turn exemplum iit in missione in possessionem. , quae propter non prini
. t t. nam , ut pro patae principali e Det legatarius, aut fideicoirmissarius in posse Iionem mitti , si ei non caueatur ,1 3 ita & pro parte accrescente i Sane, sit pro principali facta sit, an etiam pro accre- seente facta intelligatur , ita , ut noua missione non sit opus. dubitari potest .' Sed est verius, ac receptius . non cense ri. dc esse necessariam nouam missionem. 13 t Ita enim feriserunt Bara. νn d. ι. . σεόιIas. n. I .SU. u. yΟ. Pury n 3 i. c quad ποριε. - .Pενουν defaetc. ara 48. n. 78. qui at ius a crescendi, licet operetur ipso iure, quoad ea, quae sunt iuris, non tamen idem operatur, quoad ea , quae iunt facti, cuiusmodi est possessionis apprehensio, νε
Sextum exemplum tit in decreto, quoaetiam super parte accre Icente debet ii
Is terponi. tbed, si iam fuerit super princi
318쪽
'De iure acer escendi Cap. q. Quaest. 49 α et
pali inter'ositum, non erit respectu partis accrescentis noua interpolitici necessaria , quia decretum super parte princi.j ali' interpositum censet tir etiam ante positum super accrescente, Sc ad ea in trare Mitiir i scri . uηt Ratd. ia d. t. vn. - . non
17 M. 4s. Quod utique accipiendum est, iquatenus decretiim respicit ea, quae iuristi Int, non etiam, quatenus ea , quae fa .
quoad haec decretum praecedens nihil
operatur ut patet ex decreto missionis in possessionem de qua sura daeimus .
septimum lit exemplum in actionibus pro parte principali competentibus: Naquemadmodum pro parte principali datur haeredi, vel legatario actio realix si
r. Gl gas. I. I. cum patrM .F. 28. f. citigal. 1.ant. si in trestavranta. s. f. de via αν. seeundum communem intellectum, licet nos aliter eum locum interpretati simus in T. ea . s. I. MN. 23. ct ιπωρ. . u. I M. 17. lcilicet.
quia , ut patiis principalis dominium ipso iure transit in haeredem, vel legataria. aut fidei commissarium, ut de hςrede co.
U. At. Aμ. Quam ubrem λι. eama. 43. Dii Gobus d. t g. i. Coniunctus dieitur si pliciter Dominus rei legatς, dc sic tot iuvrci , non partis relictς, scilicet, quia res appellatione tota res non pars intelligitur , ut disininus in D cap. p. 3 num. g. Et ita
etiam accipi possunt, qui simpliciter scri-hunt substitutionem conitInciam cum ii xc aecrescendi trant mitti ad hqredem nospecificantes vulgarem antpripillarem, citat fidei commistariam,2ut spes substitutionis .ulgaris non transmittitur, virμνιι. a 4 1. de x q. l. siptam bas. s. 'ros Atiam dis is, δIQ. Nam ex his verbis apparet substitutionem etiamsi sit coniunctactam'harea rescendi, non tamen tran
sit,itta. Itaque, licet loquatur de substi. xtitione coniuncta cum iure accrescendi, scilicet. quia in eius speetem erit cohet os cohς redi substitutus negat tamen satistitutionem transmuti ad hqredes . si prius viam cohςtes deficiat moriatur rati stilumis. Secundo infertur, partem aceresce rem habere eandemnathratii, quam hutiet portior rincipalis , γν - aere
Tertio inscitur , conditionem a die actam parti principau, censeri quoque inry eo , qbod accrescit, repetitam, et sciliscet, quia portio accrescit cum omnibus qualitatibus. dc conditionibus portionis principalis, is diximuisupra nu r. Vndε, si maritus, q:ii uxorem in usu fructu instituit viduitatis ei conditionem indixerit, censebitur illa conditio, etiam respectu hςreditatis, quς postea accreuit, repeti-
Quarto institur , onus impositum par ti principali censeri quoque impositumar parti accrescenti. r. amobrem prohi.
bitus alienare parte suam censetur quo que prohibitus alienare partem accre xx scentem. t Ita enim scripsemAt Bau. in L si in
contrarium , quod prohibitus alienare partem suam non tensetur prohibitus 23 alienat partem. quam 1 sociis redemit t . atomum U. s. r. inde m f. da tegat. 3. quia alia est partis redemptae, alia partis ac Μ erescentis ratio νNami illani consequiatur grauatus ex proprio contractu, hanc vero ex testamento, de eadem causa, qua consequitur partem principalem,
hibitio, tamquam testamento facta ad
ea tantum pertinet, quae grauatus ex e dem testamento consequitur, ideli fit, ut pars accrescens, non et lana pars redemispia prohibitionis oneri subiiciatur. Da
m. 3. num. 17. Qua ratione dicimus etiam grauatum restituere partem suam censeri, quoque grauatum restituere partem acinus crescentem , tuti indoeest apud cun is mari
eras nu . H. νεθνε-- , Et in fide ieommissi restitutionem venire etiam id, quod quis in consequitur per ius acciescendi. Ita --
319쪽
M. Nam, quemadmodum venit id , quod grauatus consequitur ex substitutionen vulgari , ' νιδε-- ωιν-- n. 8. ct iri Imur νινί - , sui. O Q.
nire debet id , quod consequitur ex iurea tescendi, quippe, quod est tacita quP
tem iuppono, patiem deficientis accreuisse grauato prius. quam suam por iΟ- nem restitueret, t --urmisis remo Meori pluviam in via Castr. an .. Lm - . 43 F. a. Πι,. nam, si post restitu. ionN accresceret. non essemus in his remit ais, sed in terminis quaestionis, φνη - - V. .69. r. UMimiam an scilicet portio de iens accrescat grauato, an vero findet commissario. Adeo autem verum est, huiuAncidi portionem in fidei commisti rostitutio navenire, ut pro dat. Primo, si is grauatus adierit haeredi-titem coacte s quod minus habet dubitationis E etiam s me; nam vἔr in
ibmundo procedit, non solum, οβ tor in grauando sit vitas. verbis uniuers libus, irata dixerit. teuiluas qtii c*i id ad toptauenerit, vel ouania bona nacam 31 via mammeam haeredis ievi, t vel cita o si oratione indcfinita, puta dixeritas a xin Duas hareditatem, vel iana, tvel si ip-plici Is , sicut locutus , puta dixerit, sub mniore uia, ni illa bonorum , Aut ἔμ33 rum naeni one , t quibus casibiis res ditation non haber, sed etiam, si fecerit alentionen, te parte, puta duce ii restatuas partem tuam, vel partem, M 9ub te institui, vel, quam tior reliqui, t 3ν ε -
nam partis amellatione continet 0rsa ι qua a tetur, quipph, qua Len Alid
Quatio procedit, cti ais para accris
scens n6 fueritate statore grauata: Ad huc enim restitui debet, quia susticit fuisse quem grauatum restituere paciem
principalem, ut taleatur citam 3s tus restituere partem acciei centem, tin oceis docet d. art. 8. 4. Quintino de hoc potissini uni casu sunt accipi e nisi Π u. 3 qui dixerunt, rcsti tui debere, etiam partem accrescentem,
quia, si etiam huiuini odi pars tuisset a thi statore grauata, nihil traheret a parte principali. sed deberet restitui ex sui pro
eam debere restitui, quod sumat naturam portionis princip/lis , ex hoc intel. ligimus , eos loqui de eat pecie , in qua testator gratiauit partem principatu, ted
Plane, si testator haeredem in re certa institutum grauauerit, ut cain restituat,
dc posse 1 ob haeredis vrvuerialis desecta
tota haereditas accrς scat instituto, non censebit tir is grauat eriam haeredita, tem restituere. & sic in restitutionein iisi 38 non veniet id, quod accreuit, r νιμι stem.
dicimus' partem accrescentem asuuae te naturam partis principalis, Sc per consequentias venire tu restatutionem pro-
is cedit, t quando tra atur de iure acci scendi proptio. per quod scilicet portio
a reicit portioni, nou etiam, quando. tractatur de haeredi particulari, cui pro pter uniuersalis deiectunt tota hς reditas te accrescit : nam tyyc 0on est proprie ius accrescendi , iesius co eruonis, qnia institutio particularis si apta nientacuae e rei conuertitur in Vmum aleni, ut ιμιπι
Nec loheat, si dicatur, imo non rei rci , qui , sit filio repudiant: legitima ad alium, mira urbstitutum, aut conae redem a Mansietatur, onus de ea non rei jcitur, rita ut prohati Malcelsi ipsus in I. cur ιν-- ad 1 de M. a qui, licet loquatur dς tot gii una patrosi, ex identita e tymen ra υ rionis trahitii rad iiiii legii unam. ἐπε s. ' λιωη ἡ ι cum ρ--- νιυ quia
320쪽
De i ure accre . cap. 9. Quaest. 49. z43
G. cum a legitima patroni adlegitimani filii valeat argumentum L .C. de νηοβ. tui. quia respondeo hoc procede. re, i si legitima filii repudiatis tr asseratur in extraneu, ideo est, cui legitima no debetur: tunc enim verum est, onus non reiici, s sed ab eo praestandum est, i m semunt. Baia.
quia legit ima repudiata non transit in extranei na, Ut legitima, ted ut pars haeredi
tio operetur, ut res maneat in haereditas te t t. vn. f.'yrimo, g. nos cu d. , ct g. sin
V ad I. Fate. dc haereditatio in re capiam iit 8 ab haerede id. t. ia autem D. S. . fit, ut nec in eius persona legitimae priuilegium habete debeat. Quamobrem dicimus segitimam mutatione personae,& O- ην men, dc priuilegium legitiinae amittere t
cst in .. t. si amegator, n .a quod est generale in omnibus rebus, ut mutatione personae in utetur earum qualitas, dc priuilegius o 1 t. rauim Mi ηι ι. ρεν πιι Materem 6 δε acp
tamquam personae concessum ad aliosset transferri nequeat i t. ex pluribus. 43. f. de
ribu , n. 8. At, si legitima transseratur in eum, cui debetur, puta filium, verius est, onus ita debere reiici de parte accrescente , ut depaite principali reijcitur: t Ita
quia, i cum portio accrescetissumat nais turam portionis principalis, S eodeni, quo illa censeatur iure, ut diximuιιn hoc cap. q. s. m. sit, ut quemadmodum de parie principali reiicitur onus, ita etiam
debeat reiici de parte accrescente , ut sis Hum ei I, D sn his terminu e Merat Per . . da ei. Q an e 8. n. I. Ex quo apparet, ni ale Surdum s. e. e n. 39. νιέ. Nee duatur,s 4 cen mille, i onus in parte accreicente stis linera non soluin, si legit mira extraneo accielcat, sed etiam, si filio, quod doctores indutincte loquantur, quia verius est, imo eos distinguere, ut patet ex iis, quκcupta dirimus. Nec obstat, quod in fideicommissi restitutione ni veniat etiam id, quod grau tus per ius accrescendi est consecutus , νι
36 quia respondeo distinguendo: t Aut enim portio, cui fit accesto, subiacet restiti tioni , D tunc verum est, id, quod accrinicit, in restitutionem venire, Et inbuto- minis proe edunt ea, Prae diximus μyranu. s. Amucro portio , cui si I accessio , non subiacet restitutioni, Ut portio legit inae, cui altera legitimae,p is accrescit, Et tunc verius, dc receptius est, partem accrescems 7 tem non venite in restitutionem , t
enim censuerunt omnes, quos retia mur in L eap. 6. q. lo n. 6. El. mater eos Curi. Iun. d. eo . 168. n.1 . vers. Nec premissa , - r. ω f. 23. nu. 22.
18 quia, t eum pars accrescens sumat naturam partis principalis, consequens est, ut ita demum venire debeat in restitutionc, sidc portio principalis veniat. θυι ndum ea,
Hinc intelligimus filium granatum fidei commissis,qucadmodum potest detra. here legitimam,& trebellianicam de par.
te principali e V. mmmus, s cap. Ravnal 3, ex tr. detestam. ita etiam posse eam detrahe- σν re de parte accresce tetis rectisWipsit Pereg.
si s verbi gratia filiu, suerit institutus in dimidia, dc grauatus fidei commisso , in alia vero diruidia fuerit institutus extraneus , dc propter huius deficientiam tota haereditas pertineat ad filium, detrahet is primo trientem totius haereditatis pro legitima, deinde de reliduo detrahet, non scin unciam, quae erat quarta pars eius, inuo suerat grauatus, sed sextantem, occ pro legitima, dc Trebellianica detrahet dimi sam totius haereditatis perinde. ae . si ab initio solus fuisset institutus , dc grauatus, quia Trebellianica detrahitur de toto eo, qzod ex Trebelliano restitui- ω tur, t υι declar- Pereg. d. -ικ. 8 nu. a. in procedit , etiamsi Trebellianica fuisset prohibita extraneo: nam talis prohibitio non asticeret filium, cui non esset prohibita . vcl etiam prohibita, posito , quod prohiberi non potuerit, ut in pleriique tribunalibus obieruatur; t duiarat
hibitio Trebellianicae non extenditur de
Secundum exemplum afferri potest in permissione, im licentia alienandi a tectatore data haeredi instituto, sic grauato in parte principali; nam haec censetur etiam data in parte accrescente, t ut in ρο-