장음표시 사용
291쪽
Nec est condiarium, quod haereditas 3u non adiis non transmittatur,t quia hoc verum est quoties aditio est necessaria. Coeterum , quoties ipso iure fit acquisitio, magis est. vi et lati si non sit adita, nihilominus transmittatur, ut patet ex suis haeredibus , qui paternam haereditatem etiam non adita transinittunt, tamquam Ipso iure sibi quaesitam, ut ostend-- in
Fiinc intelligimus transmissonem in proposito non prouenire ex visi abstitutionis. sed ex vi iuris accrescendi. Transmittitur enim substitutio pupillaris , dc Per consequentias haereditas pupilli vir. Die iuris accrescendi, scilicet quia per idemcitur, ut haereditas cenicatur acquisiita, non acquirenda.
Ad quartum denique responsio patet ex ijs, quae dicta suot: Nam haeres admittitur ex iure accrescendi, di ex eius vi. non ex vi substitutionis, si confideremus Causam transmissionis, scilicet, quia lo- Inm ius accrescendi transmissionem operatur, Sed, si consideramus causam, dc titul uni acquisitionis, & vero etiam estectum, magis est , ut admittatur , ex iure stibstitutionis pupillaris. Itaque admittitur, ex substitutione pupillari ad se tramissa, virtute iuris accrescendi. Et ita controuersiam hane definiendam puto. Planε, sa non umis, sed plures fuerint pupillo substituti, & unus, aut etiam plures ex iis moriantur vivo pupylo, an sit locus transmissioni quandiu , vel unas su-
3r perest substitutus, quaeri solet. t Et ij
quidem, substituti haeredem non, nisi iure accrescendi admitti censent fatemur cessare transmittionem , quia potentius est ius substitu Donis,quam ius accreicenm di Vti id res apud ol. - d. -υνή. Pams haereis, o rc hoc pura vers. oe est B-t.
38. Et an DeM declarat Baia. an d. I. Patru , Def. Ista timν a. At ii, qui censent, admitti
etiam iure substituta cinis sunt in contra. xi a sent otia,& putant hς redem praede fun- ehi, simul cum aliis lubstitutis admitti, scilicet, quia sunt omnes in in re substitu tionis pares, cum trant missarius ta quam petio nam defuncti in substitutione reis praesentans censeatur , dc ipse pupillo
DctSed est verius cessare transimissionem, etia in si dicamus admitti iure substitutio
sunt. Non , quia ccsiat transini Gsio, quoties ea redundaret in prς iudicium rerti, nempe alterius sit bstituti νι -νειμι ι.f. m d. ι. γε ure1. 23. na. s. sed , quia substitutio. tamquam non coniuncta cui ure accrescendi, et νι onendimus su hoe cap.
non potest huellisi transitusi
a r Cessat enim tune ratio propter quarti ius inducitur accrescendi. Nam hoc ideo, fit, quia alit et posito iure pupillus decederet intestatus, quod eius utilitati repuis gnat, i in ostendimus su eadem qu. 37, num . M.
At haec non cestat, quoties 1 uper sunt alii subiti tuti, quia, licet non habeat haeredem eum, qui decessit, poterit tamen habere luperilites. Ergo cessare debet, dc iuris accrescendi inductio, Et per conse-Ieqilentias substitutio, tamquam simplex, sic cum iure accrescendi non coniuncta
non trant mittetur ad haeredes.
Nec obstar, quod haeres prae defuncti sit in iure pari cu C teris subiti tutis , ideoqrpariter cum eis videatur admittendus', quia respod ei Baldus, neg2do paritatem. Nam , qtira ius substitutionis regulare est potentius irregulari, & ceteri substituti veniunt ex regulam, tamquam vocati ex iudicio testatoris , haeres vero prςdefuncti venit ex irregulari, tamquam eo, qu in sublidiu in introductum est , ne testator decedat per parte testatus, ct per parte inressatus, ideo fit, ut huic illi praeferan
dant mero iure substitutionis, hς res vero prae defuncti succedat adminiculo Iuris accrcicendi Conseqtiens ea, ut non si ut Pares , q iia, qtii nititur l. lis virinus substitutioiiis est potentior . Iιa Bara. sud. I. qui patriae, vers Vel aliter. Haec re Iponlio, licet vera sit. quatenus negat paritarem, non tauaen cst vera quatenus affert rationem: Nam ideo Vult. haeredem prae defuncti cum aliis non admitti , quia , licet omnes veniant est iure substitutionis, ius tamen illorum est huius iure potentius. Itaque excludendo haeredem per modum plς lationis supponit etiam eum veniret ut substitutum. Atqui hoc falsum est, quia cum in hac specie substitutio non sit coniuncta cum iure
accreicendi ut ostendim- sn d q. 3l.-1 Consequens est , ut nec potuit ad haeredem trans alitii.
inamobrem verius est. non ideo prae det uncti haeredem sitivit cum alij substitutis non admitti, quia ius habent debilius , sed quia ius iubstitutionis, tamquam simplicis ι non transmittitur, quo ties alii super tu in substituti d. ι ιι si plurει.
Sane si superstites repudiarent paterna haereditate aut etiam extranei iubstituti hς reditate pupilli, aut aliter essent ab ea exclusi, t tunc centcretur haeres, qui decesserat post adita in haereditatem , paternam transmisisse haredem filiis secun mdispositionem d. ι qui parris, quia paria sunt solum esse cohaeredem. oc substitutum , Vel cum aliis qui defecerant. Et hoc est, quod signficant dicentes tunc demum habere locum transmissionem, cum alii iure substitutionis admitti nequemit, Vel,quia non sint, vel, quia sint exclusi, via vid reor ind. t. qui patris, in Ureba patris h. redi. vers. Et iac puto ing. Es est Bart. num. 3. Pers icit imo.
292쪽
De iure ae erest. Cap. 9. Quaest. O. R Is
Haec autem . quae dixtimis, an proc dant etiam in hς rede particulari, qui pupillo substitutus eii, ii tota haereditas cidebet accrescere, dubitati potest l. Et
hoc plerique negant, ut usu. d. t. ινυ, --. II. Et recte, non, quia ius accrescendi non transmittat ad haeredes, is
An, & quando ius accrescendi censeatur coniunctum cum substitutioiae fidei commissaria.
' est, ct receptius γ. Quaevio quadrages ama.
cia. num. 6. σ-s ed , quia non pote ithςe substitutio censeri coniuncta cum tu. 37 re accreicendi, t Nam, aut supponimus, pupillum non fuisse institu Mina naerede in uniuersalem , sed , vel exhς redat uin, vel institatuna in re certa, Et subiti tutio ei facta non potest censeri coniuncta cium
iure accrescendi, w ρώει ex νι, a d -- fusae ea . Aut vero lupponi imis, eum fuisse institutum irae redem uniuersa
Iem, Et time, siue ex asse institutus sit,siu E. Cx parte datis ali , cohς redibus , nDn potest dari casus , quo substitutio censeatur cum hoc iure coniuncta : Aut enim pupillus existit hς res, dc non potest esse locus accretioni fauore haeredis particularis, quia etiamsi cohaeredes pupillo dati deficiant , non tamen eorum portiones accrescetit haeredi rei certae, sed iplina et pupillo, tamquam coheredi uniuet tali ι.
iis res, Et tunc etiamsi deficiant ali ι--nets, S sic hς reditas debeat ad institutum In re cerea pertinere, non tamen substitutio dici poterit coniuncta cum iure ac ἀcrescendi, quia ad hoc necessarium est, ut pupillus sit haeres, Oιψ-domus md 37. Quamobrem verius est, nullo
casu posse huiusmodi coniunctionem in 38 hqrede rei certς considerari t . Et hec de iure accrescendi coniuncto cum subistit tione pupillari.
SVpςxest, ut videamus de eo iure acer
scendi , quod est coniunctum cuin substitutione fidei commisiaria . Sed . quoniam haec disputatio praecedentem habet illam inspectionem, an secundum iuris principia detur talis colunctio,ideo ratio postulat, ut prius di Ipiciamus , , n, a t & qualiter ius accrescendi possit esse cum tideicommissaria substitutione conis iunctum. Constat autem is hac re quatuor esse distinguendos casus, q Οrum Primus est, quando tractamus de Iegato usus fructus , in quo ius accrescendi etiam post acquisitionem locum habet
pluribus conluctis unus alteri post mortem substitutus est , & tunc omnes faten. tur , fidei commissariam censeri Onniun a Cham cum iure acet escendi i Mi Oid .a
tuo coniuncto pars eius omnimodo fixad coniunctum etiam sine substitutione per ius accrescendi peruentur a d. t. r. Lintre re, Consequens est, ut data substitutione concurrant in eundem,& illsacia
crescendi, dc ius substitutionis, & per
consequentias substitutio censeatur cum iure accrescendi coniuncta, seu d. . a. ;- -- πιι ιμ-- -- p. q. 16. n. a.
Sed hae e selitentia , tametsi communL3 ter recepta non est Vera. t non, quia su uitutio non sit in casu proposito eum i re accrescendi coniuncta, quia hoc indubitatum est, sed , quia talis substitutio non est fidei comm Issaria, lud vulgaris, sic directa : Nam, etsi conferatur post acinquisitionem . quo tempore non Vn Igaris, sed fidei commissatia locum habere so
leis, ut ditemur an nam s. re vera tamen
in proposita specie locum habet anteae inquisitionem, quia , cum legato usu fructu
tot censerantur legata, quot anni,menses. dies, teaque ratione censeatur usus se ctus quotidie legari, & constitui, d. ι. LS imodam , itaιὸ dix-m in eodam T. - . . s. n. Os o . sit et fit, ut, licet coniunctu acquisierit suam portionem , dc sic co currerat cum socio per aliquot annos, Cum tamen moritur, censeatur quidem concurrisse in legatis perteritis, sed an futuris. d. g. --δε- ν Iate essendam- in L q.D. n. 1 6.σδε rq d per conseqtientias, ut socius, qui eidem post acquisitionem dem cienti substitutus est, reipectu annorum, seu legatorum futurorum censeatur stib.
Lintus ante acquisitionem , non v O
293쪽
post , & sic per vulgathin , non etiam pet
ndei commissariam. Et sanE non posse in casu proposito substitutionem censeri fidei comminari I, ,ed tantum vulgarem, patet ex eo, quia fidei commissaria sui natura resuriitisnes desiderat supram. rit. Τ. ad Tram. α quidem ab eo, cui sit . vel eius haerede, post Srauati mo ten conseratur. Itaque, sindei commisissis grauatus decesserit, tenebitur eius hς- res rem, vel haereditatem fidei commissa, ria restituere, quod facere pothrit , cum haereditas testatoris, vel res, in qua facta est substitutio ipso iure in est tras mittatur ι fletis. D. suis f. ad Tris. . si a I. C. dorari inmissans .il. s. sefideicommissism vers. Hoe antem fAtqui in propolito talis relii tutio fieri noa potest, quia, culta vius fructus non transeat ad haeredem eius, cui facta est substitutio, vidικι- in estdem cast. n. 9. Con Iequens est , ut eum rem tuere nequeat. Non poterit igitur lubstitutio post usu fructuari, mortem facta
censeri fideicommittaria, ted tantum vul garis, di pereonieci uentias non contineis bit onus coniuncti deficientis, sed haeredis, seu proprietati j , quippe, qui lene hitur pati socium suhstitutum uti frui tota re, quandiu vixerit. Secudus vero casus est, quando tractamus de legato proprietatis, in quo ius accrescendi non, nisi ante acquisitionemo locum habet i d. I. I. g. interm ,
r aut pluribus coniunctis unus alteri per fidei commissum subiti tutus est. Et tu screcte fatentur omnes, fidei commissariam non posse censeti coniunctam cum itire accrescendi, quia locum non habet, nisi post acquisitionem, quo tempore ius ac
πώ-δ. dariar. 3. Idque procedit, etia invitalis Dibstitutio fuerit ab initio coniuncta cum iure accrescendi,quia id non at
Tcerius caius eli. quando tractamus de haereditate , ix in ea cohaeres cohaeredi per fidei commisi uni substituitis eth, nou quidem compendiose, ted simplicia .r, Prout euenit, cum rei tator concepit lub- si tutionem verbis praecariis
Et tune similiter omnes fatentur, non posse si deiecim nissariam aliquo modo censeri coniunctam cum iure accreicen et ai t.ιimam astvud Ram. a Laol. - . T. -f. Et, rura I a. scilicet ι quia non hahet locum, nisi post aditam haereditatem. g.siri res manus .ia D . quo tempore ius accrelcendi locum lia.
attuI, dc vitiatus casus est, quando tractamus de haereditate, & in ea cohae.
res eo haeredi compendios E substitutus est, prout euenit cum restator duos, aut plutes habens filios eos inuicein lubili tuit, si quis eorum line liberis decesserit. Et tunc magna est controuersia, nuniquid fidei commissaria. quae sub tali substitutione continetur, censeri possit cum iures accrescendi coniuncta : t Nam plerique censent posse , idque habent in confesto, 'dum aiunt fidei comissatiam cum iure M. Creicendi coniunctam transmitti ad haeis t
qu. seq. num. a. Sed hanc unionem, & conis Iunctionem ita declarant, Vt procedat in IpLcto initio , 1 deli, eo tempore , quo nondum erat adita hς redatas e Nam , quia tunc compediosa erat cum iure ae- crescendi coniuncta , tamquam collata in personam cohaeredis, qui partem ait rius dincientis omnimodo fui flat per i accrescendi habiturus, νε ostendim suboeI6. .u. s. ideo hoc inspecto etiam post aditam substitutio, quae in fidei cominissariam telo luitur dici potest eo niun.cta cum iure accrescendi. Ira deeι raste Ser.
Et . si quis obi jciat, hoc repugnare naturae itiris accrescendi, quippe, quod Post aclitam hς reditatem locum habere nec Vir, rei pondent, imo non repugnarC. quoties eiu coniunctuin cum substitutione , idque tradunt patere ex substitutione pupillari, quae . c ipla post acqcii sitionem locuin habet: Nam . li cohaeres co . haeredi lubstiturus iit, quia ante aditam haei editatempore a esse locus itari accreicendi, Ac lic substitutio cum eo erat coniuncta, ideo etiam post tetinet stiam . naturam , S cum eo coniuncta stati nisu tio intelligitur ιεν norn. M. Si igitur re fidei commiliaria, licet pore aliatam locum habeat . quia tam eri initio erat con Iuncta cum iure accrescet ridi, ideo etiam post debet intelligi coiiancta,
di pristinam naturam retinere. ιν argae t
Uerum haec sententia, ut est commentitia, & iuris principiis repugnaris , Ita de
9 probata, i quia verius est, etiam in is cie proposita , fideicommissariam mori. posse dici cum iure accie; cendi αε nitania
294쪽
De iure accre se Cap. 9. Quaest. O. a. II
mitatu horeontrariae sententiae credidit eam absoIute veram , quia per verbum. fortε,& sic dubitatiue locutus est, dc in sine protestatur, se scholastice locutum esse. monens, ne in iudicando receda inmus a communibus, quicquid ibi dixerit,
Et sane fidei commissaria in nullo respectu posse censeti cum iure accrescen di coniunctam, patet ex eo, quia, aut eam consideramus inspecto tempore, no purificatur, de certum est non posteiei coniunctam cum iure accrescendi, cum locum habeat post aditam,quo te pore ius accrescendices at
res. Aut vero consideramus eam inspecto Initio , prout considerant ij, qui contra riam opinionem sequuntur , & neque hoe respectu dici potest coniuncta cum iure accrescendi, quia substitutio, quae tune temporis est cum eo iureco iuncia, non est fidei commissatia, ted vulgaris. Nec obstat , quod sit eadon compen dimis , quae diuersa tempora complectitur, quia verius es , compediosam non esse substitutionem , t sed formulam, quae varias substitutiones complectitur, Ec in eas resoluitur pro varietate casuum, qui
Contingunt, Itaque, si is, cui facta est substitutio , deficiat ante aequisitionen Compendiosa resoluetur in vulgarem, si vero post , resoluetur in pupillarem, vel Iadeicommissariam, idemque de ea iudicabitur, quod de simplici substitutione, In quam facta est resolutio Peret. vi fidate.
ci potuerit cum iure accrescendi coniuncta, si filisset resoluta in vulgarem, non tamen dici possit cum eo coniuncta, si fuit xesoluta in fidei commissariam, quia perinde est, ac, si testa tot simplicem fide, commissariana secisset, quo calu non R tui siet aliquo respectu dici coniunciacum iure acciescendi, τι an 3. Nec obstat, quod substitutus ab initio aus habuisset acciescendi , quia ex hoc non sequitur, posse eodem iure censeri post acquisitionem : Nam dc ia ι is, sui comptura3. sa. st ἐν tigat 3. liberti , quibus fiandus erat relictus, tamquam coniuncti habuissent ante acqui titionem ius accre Icendi, de alios libeetos exclusissent, octamen, quia post acqt ijssiti ciuem defecit nus ex legatariis, oc factus est locus ficiei commisso, non censentur amplius illi ut coniuncti, nec alios libertos exclud ut, sed pariter cum eis admittuntur, MAE M II. sn et M o nibas. Ergo ex hoc paret, fideicominissariani non posse aliquo xespectu diei coniunctam cum iure a cac reicendi, licet id ab initio vocatis competiisset. INec obstata quod pupi Iratis substitutio, quae oc ipsa post acquisitionem locati et, censeatur coniuncta cum iure ac vi Cicendi eo. ipso , quod mi in eo iuncta Crat ante acquisitionem , ideoque debeat
idem dici de neeicommissaria, in Qua Pa
pillatis conuertitur, ut cum sua natura conuersio facta inteli atur, in eaημιναι
quia respondeo, primo ex mente alioria, longe aliam esse rationem pupillaris, xx aliam fideicommissariae: t Nam pupillaris , tamquam directa, de per conlequentias similis vulgari , facilius ab ea recipit interpretationem, dc sumit naturam, qua fideico ita missaria, quae est obliqua , α a
1i6. Qua umbrem dicimus inter diuersas suini tutionum species nullum esse e LIa fectum iuris acerescendit O. videre est vid
Olcin. re Menoch. sa supra reuiis locis, Et fidei commissariam minus regulari aitue accrescendi , quam directam, νι videra eiu apud Menoch. d. ems aco m. Ii . Denique
I 3 dispositionem ι. p., patria i non habere locum in fideicommissaria, νε θυι ρσι Rin n.
Secundo respondeo, non ideo pupil- Iarem censeri coniunciam eum iure accrescendi, quod substitutus initio, id est, ante acquisitionem id habere potuerit,
14 sed, quia pupilli haereditast considera
tur, ut haereditas patris, quando de ipsius pupilli utilitate agitur, perinde, ac, si nunci iam misi et aequisita, oc haeresin. stitutus, ac pii pillo eo haeredi substitu, tus perinde etiam inuitus consequitur haereditatem pupilli, ac , si ex parte pure, dc ex parte sub conditione fuisset institutus in eadem haereditate, osten
haec ratio cessat in fidei comissaria, quippe , quae grauari continet onus, non uti
fit. ut, quae de pupillari dicuntur, non tettrahantur aci fideicommissariam.
4 valet artumantum . iviliari ad fideis inmissa.
295쪽
Quid operetur ius aecrescendi, quando est coniunctum cum substitutionet fideicommissaria. Quaestio QIadragesima prima
SLd posito , quod inspecto inlato fidei.
commissaria dici posta cum iure accre scendi coniuncta, Maws dispi e iam iis , quid talis eo diunctio opere retur. T radunt autem hoc operari, quia fidei commissaria sumit naturam iuris ac croscendi, &secundum eam tegulatur
Vnde inserunt. Primo , quemadmodum in iure accre scendi coniuncti disiunctis praeseruntur ι. νη. 6 - ita d atris C derad. ιια cy-ω uia ,. Α π.κ ita etiam praesuta. xi in substitutione fidei commissaria, si ab inuio fuerit coniunm cum iure qccr ' φscendi. Dasmm scri orum , retula c
Sed est verius . talem praelationem non a coniunctione substitutionis cum tutua rescendi prouenire, sed a coniectur si voluntatis restatotis, quae ex coniuncti ne vocatorum colligitur; scilicet, quia, quos testator in institutione coniungeniacio praedilexit . censetur etiam in substi tutione, suε directa. si υε fidei commuta faria simpliciter vocando praedilexistε.
Secundo inserun , Ite et regulariter spes conditionalis fideicom nissi non tra. smittatur d haeredes, si fidei commissa
ous 9 num. I . vers. Cum ergo νοι. a. Moinuet tiar autem
3 primo. quia, t cum, ut dictum est , fideicomnii uaria fumat naturam iuri 1 aco reicendi, quod sui natura est transmise
seq aens est , ut di ipsa fiat transmissibilis:
ε ' Secundo mouentur, quin t valet argumentum a pupillari ad fidei commiisa riam, saltem, ubi par est ratio , prout esse videtur in propolito, scilicet, quia, Ut pupillaris locum habet post aditam,
Atqui pupillaris ii titio eoniuncta cum itare accrescendi transmittitur ad haeredes, si lubstiturus pendente condit Ione decesserit d. ι. parm. o. g. deae q. h υά. ct nos Iat. ostendiminis hoc cap. qu. 39. - . a. s sqq. Dchet igiturret iam transnitti fidei coinnat staria. Da Me. Sa . a. e L. s. nu. ρο νει. s Tertio mouentur, quia, t quoties. Vna species si ibiti turionis in aliam conuertiis tur , talis conuersio censetur fieri cum sua natura, oc Omnibus suis qualitatibus.
Atqui Nili tutio , quς intra pubertatem erat pupillaris, post pubertatem con strintitur in fisetcomianslatiam. Debet igitur censeri co . Uerti cum sua natura te an sinissibili, ira, ut si iei commissaria, quae non erat iratis millibilis sumat naturam pupillaris uansmissibilis Da SM. Ses.
uri arto mouentur alii. quia fidei commilium, licet sui natura non sit trans in is sibile, tamen transmittitur, si constet ex aliqua circunstantia, talem fuisse voluna talem demi icti , t ε ε IeiountsM. Sen. eos α
de fidei minus art. I. ην-. s. s. ilicet. quia tellator potest facere , ut id, quod non et est trans ni issibile, trans ni ittatur . t ut feri
d. art. 31 num. 9 Atqui in propolato comstat de laeti voluntate leuatoris eo ipso, quod fidei commissum cum iure accreis scendi coniunxit, ut ea Quae Ceph. eonfri num. 13. Ee νη similari inpallara feribis Lain eos 336. nω . q. via. a. t Oct igitnr transmitti.
Nec obstar, si dicatur, coniunctionem hane non videli artendendam, propterea quod ius accrescendi non habuit statim, cum supponamus .haereditatem aditam a grauato , quo te inpore ius ac
quia respondent, in hoc non esse spectandum actum, sed potcntiam . Sufficit enim potuisse ius acciescendi ante acquuiti nem habere locum, ut substitutio etiam post aditam transmittatur . ceph. fons.
Idque adeo verum esse putant, ut di- eam procedere, etiamsi testator dixerit. se substituere super uiuentes, πιν θιderoeno Σα
296쪽
De iure ac crest. Cap. 9. Quaest. 41
Et talem transmissionem, vel maximE h
bere locum . si concurrant aliae come aiitae r Nam tunc facilius haec unioc - . adiuvabit transmittendi facultatem. Ita scribit Ruin. d cons Io -m. 7. O' 8. -l. 2. His tamen non obstant ibus contrariam sententiam veriorem arbitror , scilicet
s substitutionem, i quae in fidei commissa. riam resoluitur, etiamsi potuerit inspecto inirio centeri coniuncta cum iure accre icendi, non tamen post aditani ad hae r des transmitti , si substitutus pendente conditione decet serit. vsnissemn.
autem, ut ita sentiam L haeredes m. . ST. g.
ν σum ira F. ad Trab. t ubi transmisso cessat, etiam a fratres, qui inuicem fuerat substituti, potuerint initio ius habere accreis
quia nullam hie locus in proposito vim habere potest, non, quia fueri r ibi su stitutus descendens tellatoris , in cuius praeiudicium non sit verisimile voluisse eum fieri transmissionem, νινι Ρη SM.
sed, quia lubstitutio ibi facta fuit simplex
pertinet ad speciem eropositam, utpoto, in qua stipponimus factam esse compem dioiam, quae initio potuerit in vulgarem
cum iure aceret cendi coniunctam resolisui; Minus moueor regula generali, quae negat fideicommissi conditionalis transmiisionem , quoties fidei commissarius
Pendente conditione moritur , is etiam mo--ν Andν. Facb. d lib. lo. v. 2I. quia facilε potest euitari, si dicamus hanc esse exceptionem, sed moveor Ptimo, quia idem iudicamus de comiso pendiosa , t in fidele nimissariam xesoluitur , quod de simplici fidei com-
nussaria r Nam, qui compendios E su, si tuis, licet verborum compendio varias substitutionum i pecies complectartar, essectu tamen centetur illam tantum subiani intionem fecisse, in quam postea reso Nitur perinde ac , si simpliciter eo modo substituisset, γε ἐνκimur m- - .nu. I Sed simplex fideicommissam a non transmittitur ad haeredes, etiamsi in eum col. data lit, qui ante adι tam potuisset habe-xe ius accrescendi, wa. Nec Igitur transmittetur compendiola, si in fidei coni missariam resoluatur.
x Secundo moveor, quia cessat ratio, tquae in pupillari fecit transmissioni locur Nam ideo spes iubstitutionis pupillaris transmittitur; quia ipso iure, etiam in-Mito acquiritur nae reditas, ut patet ex ilistis verbis. Namsi ipse. ιηmtum δειν M, eon. -ris eam pater haraditari, re ae eraseari iura
incr/- ---M P. Gu baria. exist-aad. es , quae leguntur anil. L qui atrie. tarad. Quamobrem dicimus spem substitutionis pupillaris per eum transmitti, qui . si viveret de necessitate succederet, πιι γιrire est apud Bald. in d. . - 'Dis, in prin. ct vers Gaaamiantiam ,σ Ber. a. - . I 3.1o3. At haec ratio celsat in fideicomni in saria, quippe, quae, nec ipso iure line reis stitutione acquiritur ι facta. m. in prim g ad Tras. nec inuito. Ergo celsare debet transmissio . Ita aumr NM. d. Q. 68. n. s. Nequr obstant contraria: Ad primam enim respondeo, negando fidei commisesariam in hoc lumere naturam iuris a
crescendi i Licet enim hoc dicatur de Vulgari, non tamen sequetur , esse & de fide commissaria dicendum, quia longe alia est ratio vulgaris, alia fidei commisesariae: Illa eniim habet locum ante adita, quo tempore ius accrescendi vim, dc naturam sila in operari potest , Λt haec non habet locum, nili post aditam, quo tempore ius accrescendi, nec locum habere, nec vim aliquam operari potest , ut pasto
Ad leeundum vero respondent nostr I,
Imo aliud e I sein pupillati, aliud in fidei
prased. num. II. Ideoque ab illa ad hanc non recte duci a rgumentum. Nec obstar, quod utraque locu habeat post aditam, uia respondent habere, sed diuerso mino si ila enim habet locum iure directo, haec vero iure obliquo. Sed ego respondeo , longh aliam esse rationem pupillaris, aliam ndetoommil-fariae: Nam in illa conlideratur utilitas , pupilli , quae operatur , ut haereditas, licet sit adita, & non sit amplius testat tis, sed pupilli, fingatur tamen non adiista, & pro haereditate testatoris reputetur , ut se simus Hea . P. 39 ηu .aρ. quae ratio celsat in fideicommitSaria, quippe, quae non utilitatem , ted onus cominet grauati ,οι ἐι-Nυ in P. yraced.-m.14.
Ad tertium respondeo negando, supinpositam conuertionem: Nam, cum sub stitutio niana quam fuerit in pupillarem resoluta , dc hac ratione perinde sit, ac, si numquam fuisset facta, Lya νβών. F. d. hered ans. Consequens est, ut nec dicipo Isit in fidei commissariam conuerti. Ad quartum denique respondeo, negando talem suisse voluntatem defuncti: Nam, licetis varias viro verborum coinpedio sit complexus substitutionum species , perinde tamen est habendus, ac, si eam steisset substitutionem, inquam fuit facta resolutio,issupra di m Mna. o. Unis de , quemadmodum, si simplicem fecitaset fidei commilsariam , non rectet dicer tur voluiise fieri transmissionem, ita et i 1 non debet censeri voluisse, licet compendiose substituerit. Et haec ex lijs enectibus, qui consistunt in propria natura
297쪽
Ioannis Antoni; Bellonis VM MARIUM.
r o Pudiaria sub Iuuiis exeludit matrem, non ius ac crescιndi , quod es cum ea cos ηctum.
Quid trahat ius accrescendi ab ijs dispo-strionibus , cum quibus
Quaestio Quadragesima secunda NVnς de iis effectibus dispiciamus,
qui consistunt in aliena natura stricipienda. Horum autem duo constat csse genera: quidam enim relpiciunt naturam illarn in dispositio nun .cu inquihus ius accrescendi coniungitur, quidam vero naturam portionis principalis. Dii platauius igitur primo de ijs, quν respici ut naturam dispositionum, di videamus, auius accrescendi sumat in aliquo naturam illarum dispositionum, cum quibus cou- iungitur. Et, si quidem coniungatur cum instituistione, aut lubili Milione vulgari, certum est, nihil ab huius inodi dispositioni hiis trahere , sed tantum illis communicare
Coeterum, si coniungatur cum substitutione pupillari, aut etiam sve alijs vllum est cum fidei commissaria magis est , Ut
ab illis trahat. haec quae regulariter natu xat iuris accrescendi refraga iu ur. Primum enim trahit illud , quia, licet regulariter ius accrescendi non habeat locum post aditam haereditatem, Deo n- ἀ- su T. σαρ P. tinu. O. es seqq. dc in hoc. differata iubstitutione pupillari, quae . tui natura post aditam haereditatem locum x habet, i I. praci 8. C. de impub. stat. μία
ctat. Λυ. id est, sub conditione . si filius
haeres crit, L . b. I. l. ram hae ure 4 de Diag.
d. ρrru tit. Inst. de pupat. tamen, quando est coniunctum cum substitutione pupillari locum habet etiam post aditam hς cciita-
3 Icenda qu. I . num. 3. Et ratio est, quia, t Iicet haereditas patris vere sit a filio quς ii ta, fingitur tamen non quaesita, N perinde habetur, ac, li pater eum, quem pupillo substituit, haeredem instituisset ex partes nae haereditatis pure . dc ex parte sub Oditione , si lilius in pupillari aetate dec stas erit, ut ostendamus in λι νην ev. q. 37. n. 63 σsqq. unde quia ad Qxemplum pupillarisce lent plerique ius accrescendi posse coniungi cum fidei commissaria, ot ostendamus m
Secundo vero trahit illud, quia, licet ius accreicendi regulariter nou trahatur ad res diuersas, sed tantum ad partcs eius η rei, quaestit relicta, i ut octondsmus an .cv.
ne , si quis a patre tuerit institutus , non pollit virtute tutis accrescendi consequi bona pupilli, tamquam diuersa , di sepas rata ab haereditate Daterna , t t. eobaredia eum. DoLdo I viga. Et in hoc differat a pupiliam subiti tutione , quae sui natura etia, illi facta sit in bonis, Sc lis reditate patris , nihilominus.trahitur ad ε omnia bona pupilli, id. Leobareas.
Tamen, si ius acere icendi lit coniunctum cum lubstitutione pupillari, trahit ab ea, ut etiam ad pupilli hona. quae non a pa
si. Griniam. p a 76.d VcV For. nu. g. Itaque an ir lollini Iubitaturus, sed etiam eius lis. res, in quem transmisia est lubstitutio, bona pupilli virtute iuras accre icendi con-8 sequetur , t t. qui ρ iras. Ei hoc est,quod significant ii, qui simpliciter dixerunt, dispositionena, d. ι qua patris, locum habere etiam in haerede substituti, OB m
Et , licet plerique contrarium verius 9 arbitrentur existimantes substitiuum,t de eius haeredem cole qui hona paterna itire 1 stitutionis, dc iure 4ccre1cendi, bona
298쪽
De iure ac crest. Cap. 9. Quaest. 2.
vero aliunde utraesita iure tantum stabsti
mihi tanten verius videtur omnia iure accre Icendi, quia, si bona pupilli non postent ad subiti tutum, dc eius haeredem per ius accrescendi pertinere, sequeretur, illa non posse ad haeredes trant mitti, si substitutus praedecesserit, quia spes litbstitutionis pupillatis non trans inittitur ad haeredes, nisi, quatenus est cum iure accrescendi coniuncta , ut diximus an his Atqui trant mittuntur, ne alioquin pupillus decedat pro parietellatus. dc pro parte intestatus,
C. de impus .inai .s . Ergo pertinent etiam tute accrescendi, ac per consequentias ex hoc patet, hoc ius trahi etiam ad bona
Nec obstat, si dicatur, haec procedere secundum eam lententiam, quae vult hς- redem iubstituti non admitti iures tibi iis tutionis , sed iure tantum accrescendi. Nam, quia ius accrescendi a lubstitutione informatur reluti nus1n hoc eq. P. 39. mam. I. ideo recte tunc dicitur a lubili. tutionc praedicta trahere. Et in bis terminis D ιuur Bart.'ati quos supra retutimus. Coeis
ictum retenta contraria sententia, quς vult haeredem admitti iure substitutionis, & sic substitutionem a iure accrescedi informari, & sumere naturam quam nos veriorem esse diximuS ind. qu.39. n. s. Cottarium videtur dicendum. Non enimius accrescendi a substitutione trahet, sed substitutio a iure accrescendi, quia verius est procedere etiam retenta hac sententia : Nam, quia dicimus admitti Vtroque iure , nempe iure substitutionis, ει iure accreicendi, quippE, qu K in proposito separari nequeunt, fit ut commuis nicatio sit recipi oca , nam oc substitutio a iure accrescendi trahit, ut ostendimus in hoc ea . oc ius accrescendia substitutione. Et vero, cum in proposito substitutio pupillaris consideretur, ut causa acquisitionis, ius vero accre Icendi, Vt nvidus,
est, ut, siue bona tinr paterna, siuε alium cie quaesita, debeant ad Itibst mirum, vel eius haeredem, dc iure iubili tutionis, Scitare accrescendi pertinere, iure lubstitutionis, quasi titulo, quo vocatur ad pupilli haereditatem, iure vero a crescendi, quasi inodo, quo pupilli hereditas acqui. xitur , scilicet ipso iure, ac Line aditione, ut euenit in iis omnibus, q iae cohaerediistius accrescunt, sicut ιρater ex νι, Pad xιm-- R. - . quTertio demi intrahit illud qnia,quemadmodum pupillaris substitutio oci id it
easus. g C de ιmpis. ev si ρMis in fin de te ira etiam eam excluditi ac crescendi , qtiod cum ea coniunctum est. io t νι post Au. ct AIια. fuisse a Rota Romana νομα lutum teritum Pin. ld. I. deers. 339. Sed est verius matrem excludi a pupillari, non et iaa iure accreicendi, quippe, quod in proposito non consideratur , ut causa succcisionis, dc per consequentias exclusio nis , sed, ut acquisitionis modus , νιβρ dictum est. Et haec de hiis effectibus , qui consistunt in suscipienda natura earum dispositionum , cum quibus ius accre inscendi coniungitur .
An portio accrescens sumat naturam portionis principalis. Quaestio Quadragesima tertia. SV perest, ut de iis effectibus dispiciamus,
qui respiciunt naturam porrionis principalis, di videamus, quid circa eam ius accrescendi operetur. Et generaliter quidem hoc constat operari, ut poristio accre Icens sumat naturam portionisi principalis, Dor. snt. vn. in prima
scentem eiusdem esse , seu, fieri naturae, a cuius est pars principalis tot νιῶνι os apud
3 Eiusdem naturam sapere t fecῶdum See.Sen. .
299쪽
s ri , quod de parte principali t mna ηι
Et dispontum super principali censeridi quoque dispositum super accrescente, t
Huius autem rei triplex potest afferris ratio , t Prima, quia accessorium sequis tur naturam sui principalis r I veri
s. ores NMi is , si dicatur, seu consecuis It tiua ad portionem principalem.
ea cum per hoc ius fiat accessio, t ι ιπιεν m. 13. S. I. f. dabar. inst. Et auiuit inmanis duia νPeru' d. n. I8. νει s. Qua ratione dicimus,ace reicere nihil aliud esse, quamaecedere, & adiungi , - -- - . ,.
dc pars acere Icens est veluti quoddam 14 Iortionis principalis augmentum , t ve
tur alluvioni 3ς. I. i. f. GUUM quae dicitur incrementum S.π-- IU--ν. με dc assimilatur et , cui accedit .. si ust. 13. I. adam au adi in f depas M. Tertia demum, quia una, dc eadem res ιν non debet diuerso iure censeriaris. 13. - C. δευμ μι. i. vers. ratiost ἀννεν. p. m. Sed pars accrescens centetur una. dcaden, cum parte principali, oram--- - Ie .umn. . Debet igitur eodem cum illa, non diuerso cem seri iure.
An portio accrescens censeatur eadem cum portione principali.
Specialiter autem, si quaeramus, qui sint
effectus iuris acer escendi respectu illius, quod a parte principali trahit , constat,
3 dem proprie, t non culm-usdam meoia d. cons ο88. u. 3. 2 improprie , quia partes, de quibus in tota iuris .accre ieendi materia fit mentio, non confidei antur post incrementum . siue unionem, sed anter Pars enim accrescit , sed , ubi accreuit, non amplius est pars, sed totum. Itaque non consideratur amplius , ut quid diuersum a principali , ico, ut una, dc e ε dem res, i Uriela M R'. in d. t. rae sitium
m. quod patet ex eo, quia, si esset di Metia non accresceret silco, qui partem prim
300쪽
De iure accre . Cap. 9. Quaest. 44. - 223
principalem abstulit ab indigno, scilicet, . quia fiscus id ei solum aufert, in quo pe caluit L exm S sin. F. de vulI. A tamen
Certum csi, parte tir vacant pin accre icer fisco t. si tot m. 8 r. st. d. a q. rea. cynis lat. laudimus in . eap. q. 66. n. Non cst igitur res diuersa. sed eadem. Ita ratis eruatur
Quamobreni dicimus, id, quod accr scit, id aesieri cum eo, cui ni accessio, et uti τι dire est apud Urem in se . i. sed erylares π.d. vers. Savero agmuus , per fiat inus. Et partem accrescentem elle eamdein cum parte principali interpretatiue , Di πι-dere est a d i ct am eadem t4. S. cum
partem m. I. f. aere iurie. Ur rar eraam dicimus m
iti sed in usus luctu neque vere, neque interpretatiue censetur cariem , quia non accrescit portioni, Icd
Hinc intertur exceptionem rei iudicatae, qtiae obstat agenti ad partem princi in Palem,obstare etiam agenti ad partem
obstet exceptio sufficit rem esse eamdem interpretatiue, γε dax ursu. q. Tin Sed haec procedi in in proprietate, nain usu fructu verius est non obstare, quia Pars neque Vere, nς que interpretata uecensetur cadem, ita uitieria, propterea quod no accrescit parti ut in propietate, sed persona, ideoq; non censetur ut ac Cesbria, Si per conicquens nec eadem in-
Hinc infertur, si in iudicio petita sit
pars principalis, re lite pendente luper. Deniat altera pars per ius accrescendi, posse Iudicem, etiam luper accrescenteferre sententiam. litie cauia iit prinis in 1 antiae, siue appellationis. eo, quod pars accrescens cenietur eadem cum parte 3 principali. t Ita oririt gnand. se .c 3 1πd. non e t. a t. n. Ξ9. Sed alii coin muniter duos distingi iunt casus, quorum Primus est, quanso actor initio petiit totum , licet non deberet petere, nisi Partem Propter spem coniuncti , fecundum ea , viximus in 7M p. qu s. nu. I. Et tunc, ni pendente hi dicio coniunctus repudiet, poterit Iuper toto ferri rententia , de ita
ς lata insolidum acto proficiet illa feri'
Se iidus vero casuς cst , qtiando actor initio petiit parte ni sibi competentem, Et tunc .:licet pendente iudicio pars alicta accrescat, non tamen poterit Iudex sulla per ea Drre sententiam r
a crat opus no ira petitione, si uc a 2ione rheundam gi. 3 t. si 'M. 23. g. D. in vers. ae. ινεβιι f. de ct G,aad. εα ι. εω feta tru. 3. n. 21 . C. Vnd. tio. dia in Iudex iron potest. Pronuntiare, nisi ii pereo, quod ii iura dicio petitum cit i l. Ut fundu/. 6. R. erum. Quad. l. AEL ter. 1 . 9. νιι- ciendum n. de cviI.esu. Cum igitur non sit petita . nisi pars, cuius appellatione totum non contin I Iur i l. nomro filiarum. Ioq. f. portionis. d. deverb. signis. Conicqueus est , ut super toto pronuntiare nequit. t . ta Ang. sud. L qua
Denique ius accreicendi pendente ludicio lupervcniens , pcr quod res rosingitur aciori totum etiam ab innitio cope. tisse, non potest plus operari , quam , si re vera totum ab initio coinpeti siet, cum fictio non pol sit plus operari, quam c- Is ri tas i ι. si M , qua pro emptore. II. 3n tran. f. de Hucay. l. filio , p rιν. 13. f. de lib. σSed, ii an initio totum actori competis ins et , dc is partem tantummodo peril siet , non posset iudex super toto ferre sentem 37 tentia in t g. t minus, ct ιιι II. Iμuit. de actio.
tradunt omnes in I. edua.3. de eata. Ncc igitur serre poterat, licet Virtute iuris accrescendi totum ci censeatur initio comia petiisse. Ira Ang. in a. I. 'uι Npud nIM . nu. a.
Sand . si in hoc posteriore calu velit actor partem. qirae postea ac cuit, no-iuinatim addere libello, an hoc ei post litis contcstationem facere liceat, dubita. ri potest. Et quamquam plerique cenae eis rint licere, quod ius accrescendi inducati plo iure prorogationem tir dici, ad id. is quod est eiusdem sormae, Sc materiae, tua
in singularibus actionibus non potest addi liberto, quod pendente iudicio superuenit, oc noua liuerpellatione opus est
Nec obstat, quod appellatione partis contineatur etiam pars accrescens, quippe, quae videtur dem cum principali, in quia procedit hoc in iis, i quae sunt iuris. in quibus fictio conliderata potest. Coeterunt in iis, quae sunt facti, vi est conceptio ti belli, magis est, ut unius partis apis pellatione, nec totum, nec altera pars contineri pollit, secundum se , q=- supra diis Hasum. Qua ratione uicimus inlisionem in ponestione in factam respectu partis principalis non operari respectu partis
n. dc ius accrescendi operari quidem ipso iure, quoad acquisitionem dominis, sed non, quoad acquisitioncm possessi