장음표시 사용
281쪽
tione.& operando, Vt omnimodo pupillus habeat haeredem ex testamentor Nam . quia expedit pupillo habere haereas dem ex pupillari substitutione t d.
ideo quibus crusibus efficitur , Ut, vel haheat haeredem, vel tacilius habeat, si dicamus, pupillarem subiti tutionem celi, seri te jamen tu in patris etiam respecti Ihaereditatis e Contra vero, vel non erit haeredem ex testamento habiturus, vel dilsicilius habiturus. si dicamus esse testa. mentum filii, censebitur, ut patris, no aut filii testamentium. Itaque pupillatis substitutio , quoad effectum, dicitur te-as namentum, vel patris, vel filii, t prout suggerit pupilli utilitas r Nam , quia adsosum pupilli commodum fuit introiu.
ta, ut scilicet ex prouidentia patris habeat haeredem, quom alioquin ex propriapto uidelia no posset habere obς tatis dear fectum t t. a. f. de νH. g. I. Instit. dei deci debet eam interpretationem recipere, quae pupillo Utilis est, non, qriae damnosa, id est , quae facilius operatur , ut habeat haerede in , quam, quae disticilius d. ι. sipapilius paterna. I. Τ. δε seq. hared. Isisitius, raei patir L 2.1. de Duq . Hinc insertur Primo, si tractetur de sustinetida pupillata subctitutione aduersus eos, qui l 1tamentum per querelam infirmare possunt, varie solere iudicari pro varietate perlonarum, quae querelam in uere Volunt : Nam , si mater pupilli velit impii. gnare substitutionem, quasi fili, testame .
tum, In quo dcbet habere legitimam, reis Pelleretur e praetextu, quod talis substi. tutio sit testamentum patris, dc siemariti sui , contra quod nullum uxori compc-18 tit remedium t d. l. Papinianus. 8. Nubm ιβ. δε νηοβ ea . si patre de re m. in o. Cum maritus non cogatur aliquid reJιn
ob rem disimus, pupillarem substitutio. nem excitruere matrem, etiam a legitima αρ alias ei debita in bonis fili j t d. sv. siparer, . in D. rite R. . ,α 6. Λt, si pupilli frater velit eandem iubstitutionem impugnare, quasi testamentum patris, contra quod habet querelam, si in eo sit iniuile ex hae. redatus, repelletur eo praetextu , quia talis substitutio effectu cli testarne tuum ti . iij, di sic fratris, contra quod nullum fra-ν tri ius competit i d. ἐ. Papinianus. 8. I ser
ias. Itaque iecundum diuersitate in per . sonarum modo patris, modo filii testa. mentum censetur, ad hoc, ut sustineatur, dc eo modo upillus habear ex t namento haeredem.
Secundo in sermr , si tractetur de detrahenda Falcidia pupillarem substitutionem censeri testamentum patris , ω, quasi tractetur de una tantum haeredita. te, unam tantum Falcidiam detrahi pos-3I.se tι. in rarisae. II. quod in F. indi. Fati. Poet. r s. 32. num. qq. via. a. fierique, tam bonorum, quam legator mi quae in utro-
cundis tabulis relinquuntur, perinde ha - . bentur, ac, li primis sub conditione fati-33 sent relicta t Liam Misana. II. S. quod vulsess. adleg. Fale. cana liae res institutus, & pupillo substitutus perinde habeatur, ac, s1 ex eadem haereditate partim pure, &par 3 tim Iub conditione institutus esset i d. I.
Tertio infertur, patrem substituendo pupillat iter posse facere necessarios hae-3 redes eos, quos sibi facere posset f Lsed, si
larii cr substitutum, que nradmodum transiliittit haereditatem paternam in quoscumque haeredes ex potentia sui taris, is
37 smittere fraternam. t Ira ferisit Dj in L I. Ρι, si plures. io.'ρνm. n. 3. J. de vulg. Quinimo, licet non posset traiti mittere paternam, ut, quia sit ex hae te datus, aut instio tutus sub conditione potestativa, aut alia ratione, di caula impeditus, nihilonianus transmittet fraternam, si fuerit pa-38 pilariter lubstitutus , t vim ibit ras an d. I. 39 sed , si plur/ι. Io. in ρ . n. D L. de vulg. quia tnon requiritur, filix in esse necessarium haeredem patris, ut sit etiam, sed Iussicit, cum potuisse esse necessarium, si simpliciter fuisset in multus, ut patet ex illis verbis , quibus utitur Ulpianus md. l. Da , si pluur. 1O. b. quor 8 ssum, quippe, 'o quae denotant i potentiam, non actum.
Quarto lasertur , si tractenuis de adstringendo haerede ad suscipiendam filii haereditate in , idem de haereditate pupilli esse indicandum quod iudicarctur de
Ar parte haereditatis paternae, et d. t. qui latris. 9 3npr n. vers. Nam, si ipsum f. d. aeq. hania. patebu ex js, qua duem- is q. δειε. Unde , quemadmodum, si quis fuisset ex diuersis eiusdem haereditatis partibus institutus, ex ultera purε, ex altera νς ro sub condi. Ione, non posset puraria agnoscere , dc respuere coditionalem, sed pura magnoscendo centeretur etiam ex conditionali haeres extitisse ι. si quM ita scrinerιι. 33. F. de
uitias cogeretur utramque partem amplecti , νι diximas ibu i 9. it a etiam, qui suit a
patre institutus,& p;ipillo substitutus non m est haereditatem pupilli rei puere, di paternam agnoscere, ted hanc sui cipiendo cogitur etiam pud illarem amplecti ..ι qui
Denique , Ut priore calti spe inconditionalis institutionis trant mitteret ad haereces , ingendum u/nεα ev. r.3Ο.1 .3. ita etiam .
282쪽
De iure ac crest. Cap. 9. Quaest. 3 7.
in posteriore. . t. ρον pare , cst diemmis Me 43 P. qu. 38. n. II. Et hoc ideo , quia i tracta tur de operando, ut pupillus habeat haeredem ex testamento , qui non haberet, si diceremus eius haered uatem esse diuersa in ab haereditate patris , fus --
n. G3. Unde, quia pupilli haereditas cena et ut, ut pars haereditatis paternae, licet re vera sit ab ea diuersa , ideo fit, ut inter haereditatem patris, dc haereditatem filii , tamquam inter putes eiusdem hae- seditatis consideretur ius accrescendi: Nam haereditas pupilli accrescit iploiure, etiam inuito haeredi, non minus, qua, ii pars haereditatis paternae vacaret. Et ita intelligitur, quod dicimus, substituti nem pupillarem esse coniundam cum iure accreicendi.
Neque obirant contraria: Nam ad priamum res pol ideo, id procedere in subitit titione vulgari, in qua vere tractatur de haereditate patris . . Cceterum in pupillari, in qua vero tractatur de haereditate filii, ad hoc, ut ius accrescendi conliderari possit, necessaria in esse substitutione pupillarem , quoniam ea interueniente succedit consideratio utilitatis pupilli, quae operatur, ut haereditatem fili, consideremus, tamqtiam partem haereditatis Paternae, quibus casibus aliter intellecta Mon posset sustineri pupiliaris iubstitutio, ea vero amota talis conlideratio locum habere nequit, cum omnimodia pu- .Pillas decesserit intestatus , ideoque nil mirum , si interueniente pupillati substitutione , ius accre Icendi conssideretur, ea vero cessat te non conderetur, Dina sumaea ,si supra diximus.
Ad secundum vero rei pondeo dupliciter, Ec piino , id procedere, in iure acet eis scendi proprio, non etiam in improprio, cuiusmodi est id, de quo nos loquimur,
Secundci respondeo , etiam in proposito ius accrescedi esse pax tis, no totius, si respacinius ad fictione, per qua ius accre si di inducitur : Na ideo ius accrescendico iideratur inter haereditate patris,dc hς- reditate fili hquia huiusmodi haereditates m Pro Vna, ea deq; haereditate reptitantur,t
E3tas silii censes ur pars hς reditatis pater
n* , dc perinde res habetur, ac, si testator cundem ex parte suae haereditatis pu- τί, ex parte vero sub conditione haeredem instituisset a. l. obareda. Ilψε ἀπικνώθ. scilicet , qtliat pater, qui profi-l in tenatur, perinde accipitur , ac , si de Doriis suis disponeret, quoties hoc pupillo madet utilitas , in Δαιμι f. yan. a 4 o
4s Ad tertium respondeo distin gnendo, t
aut te ita menta vere duo sunt, non Vnum, ut euenit cum duo sunt testatores, Et tu c*cedit cottari ut na in iis ius coiuctionis, leti ius accrelcendi conliderari nequit. Et ita intelligitur d. t. si jus eandusane. I s. in .st. Dib. m. d. V. θ. amis. Aut vero testamentum re vera unum est, sed pro duobus testamentis reputatur, Vt euenit , cum Vnus tantum est testator, Et tunc subdistinguendum est, aut indistincte habetur pro duobus testamentis, ut, cum miles patrimonia distinxit, si similiter procedit, quod dicimus, in diuersis testamentis ius coniunctionis non contingere, Ut
seqq. Aut denique pro duplici te ita mento habetur, sed non indistincte, puta, quia talis fictio cum aliqua limitatione fiat, prout euenit in proposito, in quo, licet atris,& filii testamentum re vera lit unu, abetur tamen pro duplici respectu causarum, liud haereditarum, non tamen a solute , led cum 'illa declaratione, nisi contrarium suadeat utilitas pupilli. Et tunc verius est, in diuersis testamentis ius
Iq. n. 8. Nam , ubi militat fauor pupilli, Ut militat, cum tractatur desulti nuda pupillari substitutione, testamentum,etiam quoad estectum censetur unum, non duplex, & pater, ac filius censentur, ut unus testator, siuε ad unius instar rediguntur,
Quamobrem & una tantum Falcidialocum habet c. L in ratio ι. II. f. quod mago fad log. Fale. & coetera procedunt, quae di,
Ad quartum respondent nostri comis muniter, id procedere in iure accrescen. di simplici , non vero in eo, quod cum pupillari substitutione iunctum est. Nam id habet locum stiam in diuersis haereditatibus . Ita νεθ.ndent Bald. m d. l. vis patrM, vos. Et ad tuidentiam; Trahit enim ab ea,
vi etiam ad pupilli bona portigatur, H
quia . licet re vera haereditates sint diuer sae, tamen ad finem sustinendae pupillatis si ibstitutionis habentur pro una . dc --
dem haereditate, quia pater , qai de bonis filii disponit, perinde habetur, ac, si de bonis propriis disposuisset, vi dammas δε-
Ad q*ntu in denique respondent, id si. militer procedere in iure accresce di sini lici, non etiam in eo, quod cuin pupilati substitutione coniunctum est : Nam id trahit ab ea, ut ei iam post acquisitam haereditat M locum habeat , sicu/ ostend/
se sint . re. Et ratio est, quia, licet re vera patris haereditas fuerit quaesita filio. hoc tamen respectu habetur pro non acquisita,
283쪽
quisita, eum perinde sit, ac, si pater imstitui siet haeredem ex parte suae haereditatis pure , & ex parte sub conditione, si si .lius in pupillari aetate decesserit
Plane non semper pupillaris substitutio censetur coniuncta cum iure adcre-46 scendi, i sed in hae re vati, casus distimguendi sunt, quorum Primus est, quando institutus fuit etiapupillMnstituto,& sic cohaeredi Iuo substitutus, dc uterque patris haeres extitit, Et in hoc casu procedia ut ea , quae diximus , scilicet pupillarem substitutionem
censeri coniunctam cum iure accret Cn- 7 di. t d. t. parm. s. in pria. f. de aeq. hared. σά. l. quidam eugio. U. C. esur. Atib. Et austerieri rat Bald. in d. l. qui patris, vers. Item
Secundus vero casses est, quando non institutus fuit pupillo iubstitutus , Et tu ccerti iuris est, non posse talem substitu. tionem censeri coniunctam cum iureae.
8 crescendi , t pupillus , cui facta est
substitutio, merita patre institutus, liue ex haeredatus , dc, siue patris haeres exti-49 terit . siste non, o uia, t cum substitutus nullam paternae haereditatis partem ha heat , Consequens est , ut nihil ei possit
accrescere , secundam ea, qua Lx-ussu T. east. 7O. n. a. Denique, cum haereditates patris , dc filii sint omnimodo diuersae, sequitur, in ijs ius acerescendi conliderari
non posse,secuniam remm , quam ratiannus
Nec obstat , si dicatur, licet diuersae
sint haereditates, delatri tamen ex eodem testamento, ideoque non excludi ius ac
crescendi , ratrona motus Ant. Fum. de con iunct. cap. I 1. n. 3 contrarsam est amplexur sente
piam, quia verius est, in diuertis haereditatibus etia tali ex eodem testamento deferamur .ius accrescendi non posse con-ιiderari, ut patet ex iis, quae testamento
militis patrimonia distinguentis dicemus
Ter ius carus est , quando Institii tus filii etiam instituto, dc sic cohaercdi tuo substitu us,red patris haeres non extitit, puta repudiauit paternam haereditatem, vel alia ratione fati ab ea exta usus, Et tunc certi quoquc iuris est, non cesteri
substitutionem cum iure accre Icendi co .so iunctam , tu crab niti. m d. l. qui pareis , in 3n νικών ex ιιμ, σι ει Bald. vem In gl. cumsitio, si quia . i cum is nullam paternae haeredita istis partem habeat, Consequens est, ut nihil ej poisi accrescere, secundum ea, i-μ-pra diximus. Denique, sicut non diceretur substitiatio Coti iuncta cum iure accrescedi, si non instit itus fuisset instituto subis. stitutus , νι ouendimὼν υνυμ praeademi , ita
etiam debet excludi coniunctio, quando inuitutus suit instituto substitutus . sed patris haeres non extitit, quia satia sunt, quem institutum non esse, vel esse, sed si
ne effectu , νι diximu , n T. ea . q. s. n. I.
cum . vhi dii positio locum non ha-sa het, pro non facta habeatur t t. ροιιν filio. . legatariu/. 38. S. L
Is Ide Igal. 1. Quamobrem non sine causa Neratius an d. l. γιρώνM, loquens de lub. stitutione pupillari coniuncta cum tute
accrescendi, in patruriret extitit, inquit, si idem sitia. ωkeri βόstitutus est, non 'oba- rectatem eis rasermittere, Itaque non dixit,iqira a patre haeres scriptus est, sed, qvi patris hares eviitu, quia non sus ieit institu. tio , sed requiritur etiam aditio, ut ius accrescendi considirati possit, siemi decla
Et si initi modo Iusti manus in ι. quidam
g o. 2O. C de iuri delib. de eadent materia loquens, Sis δεινὸm quis sitium suum haradem ex parte inutivit, inquit , or quodam extraneum in aliam partem, pugiliariter sub u tam pom etiam tenator Meesse , pupillus quirim piari eis
Itaque non fuit contentus dicere, t extraneum fuisse insinutum,& pupillo sabstitiuum, sed adiecit, eum patris haer ditatem adiisse , quia cessante aditione nec ellitas pupiliaris haercditatis amplectenda cellaret. Hinc tit , ut quoties institutus, & pupillo iubstitutus patris haeres non est,c λlent omnes effectus ex coniunctione iuris accrescendi, pupillaris substitutionis
P Ouctatae mes, quos νeferemas in q. seq. Itaque ιion cogetur pupilli haereditatem ex lub- ni tutione coni equi, sed ea marbitrio suo poterit adire t ι. quam in M. isse. β.GAE q. Lared. Et moecie declarat Bara. in d. l. qui tafri 3n 8 π. very w's adiam eod. Et, si ante ad tionem dec citerit, non transmittet spem. 1 ubstitutionis in haeredes, quia, cum ces set ius accrescendi coniunctio , quς χ-la transmissionem operatur, ut ostendemur Ony. U. n. 9. Con Iequens est , ut & ipsa transmissio cessare cleheat. .
Quartus casus cst, quando institutus, qui haeres extitit, fuit substitutus pupillo, non instituto , sed ex haeredato , Et tunc videtur dicendum, t substitutionem ni hilominus censeri coniuncta cum iure
Primo, quia ε νatio utilitatis pupilli, quam conliderauimus Iuriam . ses'. ita procedit in hac specie, ut & in aliis , scilicet, quia pupilli interest habere hae.
redem ex testamento, etiamsi fuerit a patre ex haeredatus. Qua ratione fit, , Ut etiam ei possit pater facere testamen tun t t. sed si plurea. io. g. ad subguut σι f. da via . y no serum, In l. de pupill. t. ναι funtam 86. I. qua Arios L ad let. Fiae. I. cum quι am. 24. C. Mugat. ad hoc. ut habeat haeredem in ijs bonis , quae ex materna haereditate , vel aliunde ad eum peruenerunt d. I. I.d, si plu
go etiam in hac specie debet habere loci cuni coniunctio iuris accrescendi cum pupillari subiti turione. Secundo, quia Neratius in LI.wpatris, ubi ide hac iuris accrescedi coniuncti ne loquitur, req iirit quidem substitutum csse patras heredem , sed non pupillum et Non enitati lupponit, eum fuisse a patr institutum, sed simpliciter scribit, eum,
284쪽
De iure ac crest. Cap. 9. Quaest 3 . χo 7
vi patris haeres extitit, fuisse quoque im-- beti sui substitutum.. Ergo ouendit, monesse hoc necessarium , quia aliqsuin id expressi set , prout expressit respectu niustituti ,- Naia cum . ---
i: Sed his non obstantibus verius est, non D ceniori t in proposita specie substitutionem coniunctant cum iure.accrescendi. Probatur autem Primo d. t. quid . elatis. xo. C. do ridetis.
ει ubi Iustinianus loquens t de necessitate pupillaris haereditatis amplectendae , quRex unione, & coniunctione substitutionis pupillaris cum iure acerescendi proficiscitur , non soluin requirit, substitutum esse patris haeredem, sed etiam fi Ilum, cui facta est substitutio , ut patet ex illis vero
ponit fuisse eum a patre institutum, non ex haeredatum, quia alioquin non posset haeres existere, dc per consequentias cessaret necessitas suscipiendet hi reditatis ex pupillati substitutione. 6a Secundb probatur ratione: nam i ideo eonsideratur ius accrescendi inter haer ditatem patris , oc haereditatem filia,quia, licet patris haereditas per acquisitionem factam a fit io vere desierit esse haereditas patris, & facta sit proprium filii patrimonium a. t. sed, si larer. io. F. it st.- νώρον.& hac ratione non possit amplius conliderari, ut haereditas patris, sed tantum vi haereditas filii, set Hur ruis, ρου νε
ante , qaam filius haeres existeret , una erat, dc dem haereditas. fauore pupi Ii . cui pater rubstituit, fingimus illam adhue eo patris haereditatem , quasi filius non videatur eum effectu haeres extirine, ubi in pupillari aetat cimolitur, nec Pinuit de ea revari. Itaque perinde ha --mus, ac, si pater de sua haereditate disponendo instituisset extra cum Pro Pa te Pure , dc pro parte sub conditione , si filius in aetate pupil lari deces erit d. f. eo,a-ν LA . seriareos δε- . Vnde, quia tra. chatur de Radeat haereditate k dc ae deferenda per his accrescendi eius Urte illi, qui iam aliam partem habuit, ideo nil mluxum , si tamquam in eadam haereditate consideratur ius accrescendi. At haec ratio cessat in ea specie, qua pater ex haere- clara it fida uia, cum nullam ei suae hinxeditatis partem reIiquerit , non potest per conseqaentias eiaiciacerescete, etia
postea, quam fuerit a puplus acquisita,
- Ο rimodo igitur in hac specia cedat iuris a resce adi cum pupulari substit
Umpis incit contraria: Adsensumento, res addo. negando rationem comitammonis in hae specie subesse . quia ratio. utilitatisvapilli. non*εonsideratur si moliciter, α per se, sed, quatenus est rea eicia ad eam haereditatis eartem, quo ante acquisitione notat ,-pro: met utilitatem pupilli, aὸ hoe stilicet ovehabeat haeredem ex testamento, fingimiis
eam, quasi nondum perfecie acquisitam adhuc patris esse , νε δερνιε-- ιλ. Λa secundiim vero res pondeo , licet Q Neratius hoc non dicat, i id tamen supponere, aut saltem Nerat,im debere suppleti ex loco Iustiniani in L quadam elog/o, qui hoc explessim requirita υι Istra denis in
Quintus, de ultimus casu eff, quando institutus , qui patris haeres extitit, fuit etiam substitutus pupillo instituto, qui
tamen se paterna haereditate abstinuit, Et tunc, si quaeramus, an lubstitutio cenis stat ut coniuncta cum iure accrescendi de sic, an procedat ι vi sanu, dispositio, constat, rem esse valde controuersam: Nam, quia Neratius in L LPipatris, supponit quidem institutum patris haeredem extitiste, sed non exprimit, utrum etiam pupillus haereditatem paternam agnoue rit, neςne, ideo in controuersiam deductum est, utrunt id sit necessarium, ad hoc,
ut um habeat praedicta dispositio. Et
nonnulli quidem censueriint , non esse necessari uin, sed, siue pupillus haereu tris extiterit, siue non, susticere, subni tutum adiisse , ut fiat praedictae dispositioni locus. t Fuit haesententia Axen. ues
4 extisu, s ιHBart. n. . quiat filius, qui se abstinuit, non babetur pro haered σι. si ia
habet ut perinde , ac, si non misi et institutus, scilicet , quia idem dicitur de filio , qui te abstinuit, quod de extraneo ,
qui repudiauit, ι. nam, nεc eman effatus. 91.
d. Igar. V Qtrem ad inoduni igitur, si filius non suisset a patre institutus, non
posset substitutio pupillaris ei facta dici
coniuncta cum iure accrescendi, ut ostea. iniur sin easu me denti, ita etiam non debet
censeri coniuncta, quando fuit institutus, sed hς res no extitit .Quantobrem, de Iustiis
. nianus and. ι quidam eluto, non solum reis
quirit , filium fui sie institu im, sed etiam patris haeredem extitisse Nec est contra. tium, quod abstinente filio pars eius cohaeredi accrescat t. eum hareditata. WΤ. de aeq.έ red. eaque ratione, dc in proposita specie ius accrescendi consideretur,qitia, non accrescit, ut haereditas filii, sed , ut haleditas patris, neque consideratur Iusaec reicenm , ut inter institutum, bc pupillariter substitutum, de quo nos loquimur, ted, ut inter duos institutos, secun-dlim tutis ordinarii rationem. Itaque non pertinet ad ius accrescendi, de quo loquimur, scilicet ad ius accrescendi.
qnod est cuni pupillari substitutione comi unctum.
Hinc intelligi inus . ad hoc, ut subituatio pupillaris censeatur coniuncta cum iure accre Rendi, duo necessatio requiri.
285쪽
αos . Ioannis Antoni j Belloni
flatonam , cst ex ustamenta sit , dos expuit lari subsi tutione vocatur ad heredit - ων, si
Quid operet ius accrescendi, quamlo
est coniunctum cum substitutione'ia in
n is sisectus est, ut pupillaris lubstititutio cum rure ac reuendi coniun.cta sumat eius naturam Iecl m. I dum ea reguletur , t ν δενιbit Ant. Gabr.
, 3. Hinc specialiter vatij proficiscuntur cffcchus, quorum . i. Primus est, quia , quemadmodum i Iure accii est eda coniuncti dii vinciis sara .
ita etiam praefertimur in substituti sq,
pupi Ilati, ut ostendamus in eodem λυρ.num. 3. Sed magis est, ut hic npia sit pro prius, ae verua eoruulIctionis en s, quia non proficiscitur hoc. ab Vnione . sis seiunonis cum tui accremena , sed cia sori testat Uris assectione , quia,qui L. iin inss tutione praedilexit, censetur aetii bl
substituendo praedilexisse , νι ἀ-ων ' - ,
Secundiis effect ita est . qui ' quem Mmolli in per ius accxescendi portio.acequiritur apsta iure, iacit siue iactO-ιnis, seu eius aditione,3. 1. - a. ita etiam ipso iure quaeritiat K reditas ex tu titutione pupillari ., , quae x eii cum iure accrescendi coniuncta. 1,
solum iii ipso mei substituto locu habet,si eo superstite pupillaris substitutio uisco, . ciditio purificetur , sed etiam in eius haereis 3 de : t Nam transmissio, quae in cum fit. ita intelligitur, ut non sit opus agnitione, sedi plo tute censeatur et pupilli hae reditas acquisita: Hoc enim est . quod si, gnificant ii, qui sinapliciter dixerunt, di-ipolitionem ι. in sum , locum habere etiam in haerede substituti, ει- νθ Minsul occv. q. . n. Et sanε, nisi ipso iure censeretur pupil si haereditas acquisita ianon posset ita haeredem substitui Litan. ferri , quia haeres haeredis non potesti
ideo transiriittitur, quia censetur iam ab initici quaesita instituto, & ius quaesitum
ad haeredes transfertur, .valeas. i. nota mino C. de cad. eou.
Tertius effectus est, quia, licet regu latiter, neque ex institutione, neque ex substitutione cuiquam inuito.acquiratur
tamen, si pupillaris substitutio sit coniuncta cum iure accrescendi. acquiritaro substituto, etiam inuito i d. l. Dip--. μυ q. Nam, si suum, in vo .pambia redi, ideoque, licet is . qui ex diuersis te. statilenti vocarur ad diuersas haereditates, possit unani ex iis adire, .&alteranti repudi re t τι scoris Ain, 2O ruti. C. desur. desis. tamen is, qui ex testamento patria meatur ali reditatem , pateruam, dc testament filii, ne E.
ex pupullari 1 insinutione vocatur alli . redii tem filii est illam ag*ouerit , notas poterit hae pr semittere, sed Utramque δε habere eompelletuae t dia. μιροπιεὶ 9. μό
tas pro Vna, eademque hqreditate repu-
286쪽
- . utori vi, Idqile a deo verum. Cst, ut procedat , etiamsi sublii tutus ve-1it omittere haereditatena paternam : Nabeneflchairit. eum hareduato G - . εs . quo conditio defertur. haeredi totius hς- reditatis, aut amplectendae , aut omittendae, si post aditam Diam portionem cohaeredis portio vacet, non pio cedit inoo, qui pupillariter fuit a restatore iubis stitutus, oc sic vocatur ex dispositione restatoris expressa r nam is omnino cogita r partem postea delatam luscipere, necio sua in dimittere potest ,
Non th Ium autem ipsemet institutus, dc pupillo nibstitutus cogitur pupilli hς- reditatem amplecti, sed etiam eius haeres, in quem spe nabstitutionis pupillaris transmittit vir: Nain , nec ipse poterit eam respuere , sed inuitus eam susci- ι pere compelletur t d. t. sui paιν- , ct iri Ita
12 68. n. 8. quia, i sietat inuitus cogi potuit defunctus, ita etiam eius haeres. Iea H. in a. l. γε patris, in νεώ. exuist insin. Et hoc est, quod significant tind. I. vi paινώ, illa Neratis verba r Nam, si et minuitum obligat,eo
Significant enim ideo tra lini Isioni locum esse, quia, cum aditio paternae haereditatis facta ab instituto obligaret eu , ut etiam limitus pupilli haereditate in habere cogeretur, si viveret, Consequens est . ut obliget etiam eius haeredes, ut . potὰ, in quos de sancti obligationes tran
in ris: vel f .H atd. vos Iu obligat. Quamobrem dicimus, spem substitiationis pupillaris per eum transinitti, qtii , si viveret, de necessitate succederet
I n, & quando substitutio pupillatis coniuncta cum iure accrescendi transmittatur ad haeredes.
Quaestio Trigesima nona. O V v ultimus huius un Ionis.
Et coniunctionis essectus est . quia, licet spes substitutionis pupisaris
287쪽
3 n Io3. Sumit enim i in hoc lubstitutio naturam iuris accrescendi , quod tamquana reale transmittitur ad haeredes, vi dixi-6a n. s. Et sanE . cum in hae sp te pupilli haerecutas non conli- .deretur, ut haereditas fili, , sed, vr pars haereditatis paternae t in dirimis in Mee . r. 38. N. s. stilicet, quia perinde est , ae, fiater instituisset sunstitutum ex parte ius .aereditatis pure, &ex parte sub condi tione , si filius in pupillari aetate decesses rit it. M od, AI.
admodum haeres ex parte pure,& ex parte sub conditiove institutus pendente conditione moriens transmittit parte ing eondition Mem ad hς redes, w ἐνκ-- ta-ωρ. q.E. n. 28. ita etiam cohaeres cohς- redi pupillo substitutus debeat transmittere pupilli liae reditatem , quasi partem haereditatis paternae, si pendente condi. tione decesserit. Nec obstandi . qui libem. 8H. bro veria, stι. sed, si pium. o. in ran. st de isu.
et Ioci, i in quibus scribitur pupillatem sitiastitutionem non transmitti ad haeredes etiamsi substitutus sit haeres patris, quiat secundum nonnullos procedunt, quando substitutio facta sub nomine ampellativo, secus vero quando sub nomi
8 Data: quia verius est i non referre vir unisub proprio , an lub appellativo nomine facta sit substituta O : Nam . & , cum proprium substituti nomen exprimitur, non transmitti spem conditionalis sub - de st. Quinimo, si qua diffintentia deheret in proposito coniti tui inter lubili tutione, quae fit sub nomine propriis, eam.qusi tib appellativo deberet potius hςc quam illa tiansmitti,quia nomen appellativum est magis conim unitabile, quani nomen
est a persona ad personam id, quod suba ellativo nomine relictum est , quam id , quod sub proprio . eum hic certa persona demonstretur, ibi laeus L -- ua
. Quamobrem verius est, ideo in specta inaram legum cessare transmissionem, quia plures ibi fuerunt Impnberi filios substituri, t quo casu , si unus decedat, non is animittat spem substitutionis ad
sinos hqredes, vi tendi Mann 3I. Coele ruin , u unus tantum iu lubstitutus , magis est, ut trani mittat, si pendente com, ditione mora atur,porea, qui θρυ dra m
qua tu quain, dc illud dici pollit, locos illos procedere in paternis hς redibus, qui
filio exhς reclaro rubili tuti lunt , quo ca 1u , quia lubiti tuto nou potest censeri coniuncta cum iure accrescendi . - dim- νη-eμ. q. 37. n. 37. ideo cessat itan
sinitIio. Λi fi coheres pupillo cohς redi . Et sic Instituto non ex is credato suostitutus tu, magis est , ut spem conditionalis substitutionis transserat ad hqredes, δε-
Fit a Ne in hςc teansmissa o non solum in primos si ibstituta lis redes , sed etiam . in ulteriores, toc usque in infinitum: Om nes enim iis tedis appellatione continen ture i-edis appollvii . oo ct L μιε--. Io. g. de νβ. signis quod etia significant illa Ne
dant iure ciuili, .ssiue iure prςtorio, ac siue Iur: directo, siue per fideicommil- sum: Nam dc honor u pollenores,dc fideicommissarii, quibus ex Trebelliano restituta est hς reditas, di omnes uniuers les succello res h ς tedum appellatione
Plane de illo dubitari solet . an hς res substituti ad pupilli hς reda ratem admittatur iure substitutionis , an vero tur accreicendi. Fuerunt autem de hac reduς veterum Interpretum ις mentis duos continentes eiusdem L qui patria, intellectus, Prima existimantiu in admitti iurera accrescendi, non iure si ibiti tutionis, t
Secundum quam sententiam non sa stitutio informatur a iure accrescendi, sed ius accrescendi in mimatur a subiti-lutione, quia . licet, quoad transmissi nem retineat propriam naturam , ut 1 licet transmittatur etiamsi nondum sit delatum, in coeteris tamen sumit. natu ram pupillaris substitutionis. Ita ue est quoddam mixtum ex duabus naturis c4- currentibus, is in Pelorietarat Bald. ind. ιών. Ρ'M. oe NM. Ροδ ι- νιν Eι -Hadriinam rem secundum hanc lententiam ita est concipiendum luminarium a. ι quipas is, spes iuris accrescendi transi inittitur
quod tu , Ad quod respexisse videntur discentes, ius accresceruli etiam conditionale transmitti, οι Farian. in AMA.ma η. 272. C. de an s. testam. Bee. d. - . 143. - . Io . Denique secundum hane sentenua nulla in hoc cocurru ut singolaria,
288쪽
De iure ac crest. Cap. 9. Qi laesis 9
ius accrescendi a substitutione tra
ius accrescendi locum trabeat etiam post aditam hς reditatem, quod propris ipsi iis iuris accrescendi naturς refragatur , ut fendem snboccv q. 37. n. 9. Secundum vero, ut ad pupilli bona, bc sic ad res di- Dertas porrigatur, quod iuxta sui naturam facere non posset, ut ostendem Nouetur antem , ut ira lenta ant. Prio od. l. vers Nam,si sum,
simandum est: Nani his verbis aperte ste-dit , haeredem Iubstituti non iure iubsti rionis admitti , sed iure accrescenai,
quippe , quo iure dicitur ei acquiri pupilli L redita .
Secundo mouentur. . si expiar G.9 υσί. Alia eausa desuas, ct Ieg. ubi licet cohς- res colis redi vulgariter substitu lux iit, ocper consequentias substitutio sit coniumcta cum iure accrescendi , non tanιen transmittitur ad hς redes, licet ius accre-icendi transnittatur, is ura inpran. dscitur.
Ergo, , in proposito arguendo a vul gati ad pupillarem, licet cohς res cohς; edi pupillariter substitutus sit, di per conseqtientias pupilis ris sit coniunctactam iure accrescendi, non tamen debebit transmitti ius subiti tutioris, ted tantumius accrescendi. Tertio mouentur, quia, si iure sub M. tutionis admitteretur, necessario deberet venire non, ut ad eandem lis reditatem , sed, ut ad hς reditatem diuersam , nempe, ut ad lis reditatem filii, ut pote, de qua tractatur in substitutione pupillari , m d ximmin- eap. q. 37. n. 1 . AtqtIi, si hoc modo veniret non posset esse locus
transnaissioni, quia, cuni pupilli hς reditas non fuerit adita 1 lubstittito, imo nec adire potuerit cum viveret adhuc pupillust. a. f. s. oc viventis in ulla hς reditas, ct notat l. I. de hMed. vel Met. vena. ita nec adiri, nec repudiari pos. sci I. qui superstitis. d. aeq. hiras. Conse quens est, ut non potuerit transmitti , ex regula l. vn. ν. in nemormoc. de rad. test. Atqui
filii transmissa. Ergo ex hoc patet, hqr ciem substituti non fuisse admissum, tam is quam ad hς reditatem diuersam, dc sieati re inbstiti uionis, sed potius, tamquam aci eandem hς reditatem , sit .h et sinem tis reditatis partem, quς Iure accrescit . quali ab initio assc relicto, vim is
Qia arto. Sc vlt id binouetur, quia hς res sub si ituti debet admitti eo iure , quod transmisIionem sui natura recipit , non eo , quod illi repugnat. Atinii ius substitiationis repugnat transmissoni, quia, ut swpe dictu meit , spes substitutionis, tamquam personalis, non transmittitur ad hς redes, Cotta vero ius accrescendi non refragatur transmissioni , eum sit realia, di per conseqtientias ad hς redes
Ergo h res substituti debet censeri ad
mistus iure accrescendi, non iure substi- . tutionis. Ita sensit Bara .an d. t. re eonis min. 8s
Nec secundum eos j obitat, quod tua
accrescendi non, nisi ad bona patern, videatur pertinere, quia hoc procederet si ius accrescendi secundum propriam naturam regularetur, sed quia propter unionem, quam habet cum 1 ubstitutione pupillari iuniit eius naturam . ideo trahit ab ea , ut etiam ad pupilli bona porrigatur ; με enim scribunt omnes , ν os reseramus hoc cap. q. a. nu. a. vel secundum alios
haeres substituti consequitur bona paterna iure accrescendi, bona vero pupilli
iure substitutionis, ut Meuiant ,-refer et
Verum his non obstantibus mihi verior videtur sententia existimanti unam, stituti haeredem admitti iure substituti nis ad se transmisiae ex vi Iuris accrescendi, quod cuin ea coniunctum est, dc sic Is utroque Iure t. μιροι No M. Ra. O cI.
mendi . nast 3 i. Idq; mihi videntur freque tes interpraetes sensisse , dum simpliciter scribunt pupillarem substitutionem conii inuam cum iure accrescendi transmitti
mus supra nu. 3. Significant enim transmitti ius ipsum inbstitutionis non vero ius solum ccrescendi. Et se eundum hanc sententiam non ius accreseendi informainis tur 1 substitutione , t sed sit bstitutio a iure aceret cendi, quia sumit eius naturam quantum ad necessitatem luccessionis, d per consequentiam etiam quantum ad iustrant missionis, quod ab illa proficit citur, non quantum ad alias regulas iuris accrescendi , nam in cς teris retinet tuam propriam naturam , ut declaraa Ea Id. ind. ι. qui patris, vors Iuto. aecrescenda sure, est in vos. Sed secundum aliam , ty vos Eteon, da, Denique
secundum hanc opinionem non plura concurrunt singularia ex specie, d. I. quι patris, sed Unum tamen, nempe ius transmissilonis ex necessitate acqui litionis proficiscens, ut declarat si B M. U. Erfecunda istam . Probatur autem haec sententia.
x et Primo d. l. Di patris, tubi diligenter po deranda sunt illa verba, potest ba dis tem im , id est lis reditatem pupilli narremisera,
Nam haec omnia ostendunt , Neratium tractate de haereditate pupilli, quae non potest ad aliquem ex testamento pertinere, nisi ex vi sit bstitutionis pupillaris quimpo quae pupilli testanientum intelligitur,
hoc vult Neratius . haeredem substituti, qui pendente conditione decessiit, etiam inuitum cogi suscipere ex pupillari surustitutione haereditatem pupilli , dc per consequentias pupillarem substitutione ad eum mn seri transmisian .
289쪽
Seeundo probatur apertius illis verbis, quod sic recipiendum est, etiam si Mus
18 quia illud relatiuum, repetit iuusupra expressori m ideo fit, ut eius vi cem seri debeant in iis, quae vibi jciuntur,repe tita omnia, quae supra diua sunt. Atqui
supra dictum est, Eum, qui patris haeres extitit, denseri etiam haeredem ex causa substitutionis, de sic iure substitutionis consequi haereditatem pupilli. Ergo hoc
ipsum etiam intelligi repetitum in 1 pecie, quae iubiicitur, cum scilicet vivo pupillo
mortuus est subiti tutus , di sic facta est
Tertio probatur quia si substitutio non
censeretur in iis redem transnissa necessario sequeretur, eam facta in elle cadu-39 cam, it. Nn C. de rad. Du. de per consequentias non eo
se, quia, ubi substitutio locum non habet. perinde habetur ac, si facta non ellet, I. ias. F ril red. - . Atqui, ubi nulla est substitutio, ibi non porcitius accrescendi considerari, quia , cum tracte. tur de diuersis haereditatibus, non potest de una ad alia iii sese acciescendi, nisi, quatenus hac ius, cum pupillari substitutione coniungitur,mos nainim in hoc ea .
.73. nu 48 Ergo, si non transfertur sub stit titio, nec per conlequentia sceni ebi- . tur eranStatu inius accrescendi. & , si illa caducatur . censebitur etiam hoc cadu-xo tum t. Atqui fecundum omnes I non
caducatur ius accrescendi ted transfer tum in haeredem ..Lquipara is, Ergo, dc substitutio cente bitur transmilla. Qtiam in rem faciunt ea, quae tradit Baldus, in. L
guit. Si substitutio esticitur cadii ca, Ergo non est unita, nec potest infOImare , Ius ae crescendi sic tu pactum caducum non informat contra iam ii : Non enitia susscit vitio, quam iam ad ordinationem , testatoris, sed debet esse vitio cum essica cia. Vnd tali subitit ut io cilicitur cadiaca, re inanet ius acciescendi denudatum, Icabstractum ab omni substitutione. 4 modo igitur substitutio , quae non cli, in fuit in iure acciescendi. Dcindesti huc ites e cogitandum, quia non videt responsum, inserens super unione non esse fun-aiandum intellectum, ἐ. Et hoc ideo, quia prius dixerat vera esse semctaaglos ς dicentis in fiste de no it Ilire ubi i-autionem, sed tantum ius accrescendi, quod postea ex supradicto fundamento gognouit esse falsum, ideoque ad inteli vium 1a. Ita. di eius fundamenta renuit. ex quibus conuincitur censeri transmissi Iam substitutionem virtute tamen iuris accreicendi Iecundum ea, quae supra di-αimus is
Q Urto probatur. quia ad Opsum ius
αenietur in haeredem substituti transenn su in , quod ipsi met substituto eriam inui-sto censeret tir ipso iure qtraelitum, nec ab eo pos et et epudiari si vivere is ut probant
pe, quae lignificant, taeo haeredi substituisti acquiri pupilli haereditatem , quia substitutus, qui patris haeres extitit. etiam imuitus cogeretur haereditatem pupilli sit-scipere . Ergo , de eius haeres, utpoth in quem defuncti obligationes transferuntur, in ostendamus an . praee d. num. 3. Λtqui
ius, quod substit tuo etiam inuito quae fi- tum intelligeretur, nec ab eo potuisset repti diari, est ius substutationis, ut patet
ex illis verbis, 'ρularem subitutienem rapa diare; dc ex illis , vel etiam pupiliaremnem, quae leguntur, sol erus inmerito. a . C.
Ae Iur. detis. quippe , qtiae significant, nori posse eum postea, quam patri haeres extiarit, repudiare pupillarem substitutionem, sed eam omnino cogi admittere . Ergo , S hoc ipsum ius substitutionis censetur ad haeredes transmisium. Ouinto probatur, quia, si solo iure accrediendi haeres sub ilit uti vocaretur, noponet consequi bona , quae pupillus non , patre , sed aliunde quaesiuerat, scilicet, quia ius ae crescendi non, nisi respectu unius, di eiu Idem haereditatis, & sic hae. reditatis paternae considerari potest,ut Δ-
21 tur, t etiam alia bona, ne alioquin pupillus decedat pro parte testatus, & pro
parte intestatus, Ut ostendemus inlue ea . q. 41. nu. r. Ergo ex hoc constat, eum adimitti iure pupillaris substitutionis , inquam omnia pupilli hona veniunt. Nec obstat. si dicatur, etiam ad haec bona ad imii iure accrescendi, quasi hoc trahat ius accrescendi a pupilari, cum qua coniungitur, ut ad pupilli bona pot- Tigariar, quomodo refrondent , , quos referemus d. f. 4 . q. quia, licet hoc in se verum
dit , .su in acquiratur ex iure substitutionis, dii ippe, quae non potest in proposito a iure accrescendi separari, νι mox ostia
Nec obstant contraria r Ad primum enim respondeo, in hac acquisitione,quae fit substituto, dc eius haeredi, considerari. dc substitutionem pupillarem, & ius ac-I3 creicendi, sed diuersimode: 1 Nam substitutio consideratur, ut causa, dc titulus acquisitionis , ius vero accrescendi , Ut acquisitionis modus, it ut ostendi s an hae 6 ων. 8. Itaq; substitutus, seu eius
haeres necessarici cogitur habere pupilli haereditatem ex substitti Done, sed acquisitio non fit interueniente facto hominis, Ieu aditione , sed i plo iure, seu Iure accrescendi. Et ita res est decidenda in omnibus cafibus, in quibus dici inus, institutionem conditionalem. aut substitutionem vulgarem , aut etiam pupillarem transmitti ad haeredes , si sit coniuncta cum iure accrescendi, vi scilicet tralmittatur institutio, aut sunstitutio quasi Causa, ins vero accrescendi, quas acquisiti nis modus. Itaque haeres instituti . aut
a stituti partem ad se transmisam, c ita
290쪽
De iure accre se. Cap 9. 9. 273
re institutionis, aut substitutionis habet .
Et iure a cerei cendi, in re institutionis, aut substitutionis , quatenus considera naus causa, si titulu ac qui litionis, it ire vero accrescendi, quatenus consideramus acquisitionis modu, .cuηdum hur dicta sunt Ad secundum vero diuertas nostri 1613 Ient responsiones afferre: t Primum enim rei pondet nonnulli, aliud esse in vulgari, ex plurib/υ, aliud vero in pupillari, de qua tractatur di d. ι. qui Patrιs , quasi spes vulgaris lubstitutionis etiam cum iure accrescendi coniunctς non tras
mittatur ad haeredes, Fecondum Vrmonem sutorum, quos inutimus in Me ev q. . nu D spes vero pupillaris transmittatur . Ita enim censent II. νn d ι.εm patris, εο veis. Patris harias,
Sed haec responsio non est vera, t eamq;
proinde merito, in is t. νι tam , num.
3. νενί. Opp. δε lege, ct aty plerique reproba- ' runt. quia nulla in hoc est differentia inter Vulgarem, & pupillarem, si cum iure accrescendi sit coniuncta: Nam, ut in illa tractatur de iure accreicendi, quod sui
natura transmittitur, ita etiam in hac.ogeon irat Bara.in d. Ριρπινιι, u. I. v. f. OV. de
ine, Et, ut in illa, ita etiam in hac magna est dubitatio, an transmittatur etiam ius
amobrem alij secundo loco responas dent , t in specie d. t. si εα pluribus
substitutum extraneum in specie vero d ι. fuisse substitutu suum, qui ficilius haereditatem transmittit. Ita νesponder IL,n d. ι. qu38atris, su veris. patris berias, vers. Item
Sed, 3c haec merito mit a Barti ind. t. γιratris, num . vers. Opt. de lege, ct atra corn- muniter improbata. quia Nerarius an d. l.
qui patris, supponit Ooligari lubstitutum ex aditione, quae res disi non posset, si e G
ι Tertio igitur respondent , t alii. in specie, d. t. si expiaribus, substitutuiti decessisse Prius, quam adiret eam haereditatis partem, in qua fuerat institutus eaque rati aie substitutionein ibi non fuisse coniun-riam cum iure accrescendi. At in specie. A. I. substitutum prius,quam mo-Teretur, patris haeredem extitisse , itide Obstitutionem, tamquam cum iure acis crescendi conuinctam ad haeredes transmisisse. Ita re mist xl. .n d. ι. νι patris, au. - . ρatris heredi, ve s. Item adhMe. Sed , de hanc respon fionem veteres in terpretes improbarunt, υι dare. in d. l. Da aer- , num. 3. vers. O p. d. lege, Et recte ,
qtata verius est , in specie d. ι sex νωγώ- is statutum pro sua parte haerede inextiistiGC, quod Dat et ex eo, quia, si haereditate 33 non aclijsset . non potuisset ad hae r cies suos transferre ius , ccrescendi, quip-νε. Quod ita demum traias haltei: ut, si portio principalis Retit ab haerede quaesita.
mi sit ius accrescendi, ut patει extrin. Erg. Pro ctia parte fuit haeres. Nec obstat, si dicatur, extitisse quidem haeredem in specie, qua tractatur de legitimis haeredibus, transmittentibus ius accrescendi, ted non in ea, qua tractatur de hqredibus substitiatis non trant mittentibus lpem substitutionis, quia verius est , et ana in posteriore specie supponendum cohaeredem ad ijsse haereditatem ,
εὶ uindifferentia , quam ibi tradit Martianus , esset inepta: Nam ibi proponit differentiam , quae est non inter ius accre inscendi, ec substitutionem, ut vulgo creditur, sed , quae est in inter haereditates legitimas, dc testamentarias , quae ex substitutione deseruntur, ut onendamus an hae eap.
quae disserentia clebet Fonsiderari in eis. dein terminis: nam alioquin disserentia non esset inter haereditates legitimas, de testamentarias, siue, Ut malunt frequentilis inter ius accrescendi, dc substitutioinnem, sed inter hareditatem adi iam, Ecdi non aditam. Atqui iuxta terminos te sirim ς hς reditatis, leta iuris accrescendi . quod ni ea lociam habet, haereditas fuit ab haerede ad ita , Ergo etiam in terminis substitutionis debemus supponere haer ditatem senste aditam a substituto. 28 Qitiam ob rem verius est, i ideo substitutioncm ibi non transmitti , tametsi cin haeres cohaeredi iubstitutus sit, di suam h creditatis partem adierit, quia substituiatio non erat coniuncta cum iure accreis scendit Nam , tunc temporis vigebant leges caducariae, quae ius accrescendi suis stulerant in testamentis , non etiam inhaereditatibus legit ianis, ideoq; legitimus haeres post aditarn haereditarem moriens patiem cohaeredis postea deficientis iras. mittebar, haeres vero in te ita mento inlit tutus, de cohaeredi suo substitutus licet post aditam decederer, non tamen transemittebat partem cla haeredis postea deficientis ad tuos haeredes, quia, cum substitutio non posset dici coniuntia cum iure
accrescendi, quod erat sublatum, cons . quens fuit, Vt tamquam simplex non potuerit ad haeredes transmitti, ut ostena, in tu hoe eq. qu. 3y. --. I. Coeterum hodie sublatis caducis magis est, ut transmitta
tur iubstitutio, si coliae res cohaeredi iub- si tutus sit, Sc suam portionem adierit, prius, quam decesserit, νε-IA. Ad tertium respondeo . haereditatem pupilli in hoc casu considerari, Jc, ut dis uersam. Ec, ut partem haereditatis pateris naeti Uerhen in consideratur, ut diuersa, quia semper dicitur haereditas pupilli, non patris, dc omnia pupilli bona coin- plectitur ; Ficte vero consideratur , ut pars haereditatis paternae ad hoc, ut ius acerescendi sibi locum vindicare possit. Itaq; quoad causam, dc titulum acquisi. tionis , Sc vero etiam, quoad effectum consideratur, ut haereditas pupilli, sed quoad modum acquisitionis consideratur. ut pars haereditatis paternae, ad hoc, ne sit aditio necessaria, sed ipso iure tu, stitutio acquiratur, Iesa --,