Carmina

발행: 1819년

분량: 506페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

Rura serunt messes, calidi quum Adoris

aestu Deponit flavas annua terra Comas.

Hure levis verno flores apis ingerit Quem Compleat ut dulci sedula melle favos. Agricola assiduo primum satiatus aratro CantaVit certo rustica verba Peder

Ad itioenem festa est Mecta puella He. Propertius IV. I. 53. Hei mihi s quod nostro

Ubi ne unus quidem liber

scriptus editusque ante Broukhusiuin est omisit. Ovidius I. Fasti. 526. Num minus hic toto est altior Orbe aianus Z48. DEPONIT - ΑΝΝΠΑTERRA COMA AJ Hanc le-Ctionem corruptam inhi-heut nonnulli liuri in arida, cirrit , aurea. Hoo irrepsit in Edd. Veneti. Cum comment. Cyllenii, et Brix. Edd. a. 147 2. Uicent. Reg. Lem Codd. Paris. et Lips.

ingerit aloeo. Maior, venet. 1475. et Reg. Lep. erat. Vicent. et Uenest.2Ψ9I. 95. ingerit 5o. COMPLEAT UTJ Unus Anglic. Guarn. et Ρaris. Compleat ei. Hic etiam mera habet cum Lips. Pro

melle. 5 I. ASSIDUΟ - SATI

TUA ARATROJ Pro satiatus duo libri apud Brou husium onerunt defleasua, Scaliger lassatus. sed satiari aliquas dicitux noumodo robus iucundis, quas antea Cupide appetiverat, Verum etiam, quod negat IIcynius, aerumuis et I horibus vel alterius, ut apud Euripidem Phoen. 1764. Mρον eroves ἐμων κωκύν' Cicero pro Sin. Sy.

372쪽

53 -54 LIBER II. E L E G. I. ass

ia satur arenti primum est modulatus

. Carmen, ut ornatos diceret ante Deos.

τε ipsum iam, Torquais, expletum esas huius mi aeriis par erat,) vel suis ipsius, ut apud Homerum Od. δ. 541.

Fatendum quidoni bst, ambigui quia inesse huic

Ioco Propterea, quod agi i- Cola primum translate dicitur satiatus aratro, delude Sallu propite. Verum Deo Homerus hac translatione

oti dubitavit de homine,

assidua arborum caede Iussato, eodemque iam

cibo expleri cupientes n. a. 86. ημος-δρυτομος περ αν re

RET ANTE DEos Vulgo duceret. Duo Stati. tres Heliass. Colot. AALew. Μonae. diceret. Hoc mretus reposuit. Recte. Sed ita nondum apparet, quias carmen dixerit agricora, et quare ante deos, si orna tos capias, quod omnes faciunt, Pro aeriis CorO- natos. Quod agricolae inventum infra demum v. 59. praedicatur. Dicit autem alle nutio carmen, quest primum avena modulatus erat, ad celebrandos, lau- clandos deos, hoc est, Hy--iun. Quare ornatos hic sumo Pro laudatos, honoratos. Quo sensu saepe aliquis ornari dicitur vel simpliciter, vel etiam a tecta voce laudibus. V. C.

apud Ciceronem Phil. II.

c. II. Plato Sumpos. V. P. 18. ed. Wolf. ἄμα δὴ

hoc est, laudibus ornare. Hic enim ευκλέα est Prolepsi positum videtur, qua apud Tibullum ornatos, ex mea interpretatione.

373쪽

π Agricola et minio suffusus, Bacche, Tmbenti Primus inexperia duxit ab arte choros.

Quod genus scribendi Dequens est, Parum tamen

vulgo tutellectum. Huc pertinet locus propertii, supra descriptus I. b. 56. Alf rius clausis evulit e foribus.

Non eraim Verendum est, quod veretur doctissimus Editor p. 22. ne Propertius e clausa domo per fenestram aufugerit, sede foribus expulsus ille est, deinceps clausis. Sic hunc locum iam dudum explicuit ouwensius Nocti Hag. p. 65 r. n. II. 9. 3. Illum exspectando fa

cta remansit anus.

Ubi non putaram , in Subsidiiun vocatum iri Ital

Tum vocem rima re, ut demonstretur, quod demonstrari uullo modo ΡΟ-test, facta re nansit esso.

idem quod facta est. Hoedicit Propertius, Pone- Iopeu, profecto Uysse, remansisse domi et silum

exspectando factam esae anum. R. ΠΙ. 17. 2. Da mihi pacato Mela secunda, Pater.

Alii baechato. Quae ut vera sit scriptura, quod vix

crediderim, alterius . tamen lectionis Sensum Pul-olixe enucleavit Barthius, Hegantis vir iudicii. Sed tot huius prolepsis eXUm-PIR OCCuimini, out a PO

iis antiquis cupide quaesita videatur: quod scribit Sohaeserus ad Theocritum VII. 7o. Iam a nostra loci, de quo nunc agitur, interPretatione prope abest lectio ΡMat. Sec. oratos, Proximo Horatii dictum de Hymnis in Junonem Ι. Curm. 7. 8. Plurimus in Iunonis

honorem

tum dicit equis Argos ditesque Ny-

374쪽

Huic datus , a pleno memorabile munus ovili, Dux pecoris hircus: duxerat hircus

secta est in Edd. Veuelas Cum commentario Cyllenii, Al ld. Colin. - Ab circe Scaliger malebat, clocte refutatus a Broiikhusio. 57. A PLΕΝΟ MEMORABILE MUNUS OVILIJ Glicis. u. e pleno. Ita Ι. I. Sy. Pro de Paupere mencta Dona, alii I iubent e pau-Pere mensa Dona. Illud, Credo, usitatius. Virgilius Ecl. I. 7. illius aram Saepe tener nostria ab ovilibus imbuet a-

guus.

Non obstat locus Catulli

XX. 124

Meisque pinguia agnus ex ovilibus Ura rem domum remittit aere dexte

ram.

58. DUX PECORIS UIR-cUsJ Santonius, rei'Tel, H-dens Balbum, voculam bis producentem P. 1845. haec scribit: is Arator lib. u. Ρ. m. 5O6. ne dicam, malum quantitatis auctorem Psse, aspiratione saltem adiuvit: Bis habitum, quem cura Pa Creat. iam be eribunus. Aspirationem autem po te Pioribus temporibus Producendae syllabae frequenter fuisse adhibitam Ostotidam in Addendis ad

teri aevo hanc licentiam abiudicavit vir rei metriacae peritissimus. Falso Sergius p. 18So. Tertius

modus est, quum correptam Mocalem duae CO AOnantes sequunt MV, qua rum prior est consonans et sequens b, gurae ami- rationis a plerisque creditur nota. Est enim longa in hoc Terga fatigamus hasta. Virgil. IX. Aen.

61 o. Sed in hoc Virgilii

mimerin brevis syllaba videri possit producta, ut

375쪽

Rure puer Verno Primum de flore coxo

riam

Fecit, et antiquis imposuit Laribus. Rure etiam, terieris curam exhibitura Μolle gerit tergo lucida vellus ovis; Hinc et semineus labor est; hinc Pensa colusque Fusus et apposito pollice Versat opus:

V. 59. primam. 64. ut - veraei.

apud Horatium L Sem. 5. 9o. Callidus ut soleat hu

Qua de re dicam infra ad Π. u. 5. Enimvero Propertius II. 28. 29. Et tibi Maeonias rnter

Ubi vido Vespium. Visegilius M. Aen. 69.

Seu mollis Miolae, seu languentis lay-ιnthi. Ausonius 44. 4.' - Mercator hodie, cras citharoe s erit. Hactenus etiam Tibullus scribere potuit, Dως pecoris hircus, neque opus est traiectione, quam PTO-osuit Titierschius, Duxi us Pecoris. Quod sequitur duxerat, Muretiemendatio est. Paris. Cuni aliis, et Edd. V tores auxerat. Ashew. et Lips. Mu- aeras. Pauci auferat. Lectio M. Voss. Heinsio debetur e Heynio asterisci, quos equidem, ut in versu, certo 111 Iiemisticlito suspecto delere Ilolui. Wuasedenburgius in opusec. p. 18o. corrigit curtas siv Par Mas - UM; IV assen- bergius ibidem: Dux pecoria. hircus rauxerat hircua OPea, 59. PRIMUM DE FLORE CORONAM FECITJ Ed. Inin. R. 1472. Primus. Quod BPouisus us, nou monito lectore, o edidit primam. hoc legitur tu Voss. v. et 5. - Unus Witt. prior

376쪽

Atque aliqua assiduae textis operata in

nervae

Cantat, et applauso tela sonat latere.

elegantior est vulgata, Orationem epico more Conti- Duillis, dicut V. 6O.

Fecit et antiquis imposuit Latribua. pro Fecit ut imponeret. Vide inisa II. 4. 4. Sio supra L 2. 8o. 16. Ut - luat subst1tui vidianus optimae lectioni

Et mea nunc Poenas

impia lingua luit'

65. ASSIDUAE TEXTIA OPERATA MINERVAEJ Cod. Paris. Ed. mai. a. 1472.

Cum multis aliis, qcriptis editisque, libris:

assidue textrix πω rata MinerMam Cantat in quae lectio, ait Hunius, nescio an mutari debuerit,hoo est, an mutari riwn debuerit. Νempe non displicebant illi textrices Minervam inter opus c-tantes, quemadmodum V.C. apudTheocritum XXIV. 74. AIcmenam ἀεIδουσι. Sed textrix abire iussa a Frutorio locum fecit textis - Minerνae, ab eodem substitutis. Non male, auctore Gebhardo, si libri alicuius veteris ms. auctoritas confirmaret. Atqui MinerWae complures libri confirmant, nec dubium videtur, qu in textis scripserit Tibullus; pro qua voco in Monach. est textris. Hauo Fruterii emendationem Consummavit Brou husius corrigendo: assiduae textis ροσα- ια Minereas quae lactio exstat etiam in contextu Ed. Uossianae, sed invito Editore, qui assidue voluit, idque Propterea Voluit, quia hoc negotium puellis curam e hibiturum esse praedixe-xat a bullus v. 61. Enimvero nunc illae cantant, ut curas depellant. Casetant autem non assidue, quod per ambiguitatem illius scripturae aeque fa-Cere possunt atque textis' Operari Minerνae, sed cantant assiduae textis ope-

377쪽

234 TIBULLI

Piter alea, sibi telas operosaeque inura

- Studium aufert, Neobule, Et rei niιor Hebri.

Qui locus Obversatus Videtur librario cuidam, νε-ro3a Pro Operata scribenti. Caeterum egregia Broukhusii emendatio iamdudum eXPressa conspicitur in Ed. miu. a. 147 2. Atque aliqua assiduae textrix Vera ια --

Reg. Lep. a Muso tae a. Pauci libri, ut Cod. Lipa.-nant, quod de coniectu-,a substituit Scaliger, tela sumens pro histonis instrumentis, et avulso mutans in areluso. Perpexam i Insignem librorum

in recepta scriptura Consensum paululiam Contra

bat unus Angi. qui habet: et orauiso pective

tela sonat.

cui accedit ignotus alter, laudatur a V Ossio ad C 'tidium p. 249. pective Ianaaonat. Hoc mihi dubium Don videtur, quiu Prosectum sit ex Interpol tioue dicam, ara interpretatione. Νam Otium CyΙ- lenius locum IioC modo interpretaturr Tela sonat appulso latere I Gestum textricis innuit. Νam Bppulso Pectine vi brachiorum latus telarii constrepit cum tela ct iugo. Cuius interpretali Oilis Pamtem suam secti Η nius, latus intelli iis textricis, quod applausurra, hoc ES cum strepitu allisum te-Me , id est, iugo textorio, aOnat. Hoc ridiculum esse concedimus Vossio. Num

ropterea falsa est lectioil ullo modo. ihil enim obstat, quin latus intelligatur tisae ipsius, quae Pulsa pectine vel radio

scilii tuin edit, satis Cel bratum a poetis. Proprie quidem radius sonat, dictus propterea κερκὶς αὐ δος ab Euripide apud Aristophanem Ran. 1516. vhi rem illustrat Brai chius. At etiam lolci 4O'

378쪽

Unde simul patet, quam ingeniose et cleganter a Sophocle in Tereo dicta sit ἡ τῆς κερκίδος φωνuapud Aristotelem Poetic. AXIX. p. 56. quo SenSU, vidit Tyrwliit tus. Quid vovo aliud est κρεκειν ἱστ νquam, amlaudere telam ita, ut vocem id est, SO-num edat 8 Et hactenus quidem bene. Sed quid tandem sibi voluit Catullus, de Parcis scribens Epithal. Ρel. et Thet. 52 I. Hae tum clarisona pel- lentes vestera voce Trita dirino fuderumec mine JμιαῖEtiamne voce et eantu pelluntur vellera et telae, sicut apud Virgilium vase Iesi Ed. VI. M. Ille canit. pulsae referunt au sidera val

les.

Quid alii interpretes de hoc Catulli loco scripse-xint, nunc non quaero.

At Μiucheriichius Lecti in Catuli. p. 145. Cui, inquit, reconditiora placent, ille iungat, Vellera

pellentes voce Clarisona, . ita ut tela aOuum edat.

assHoe quomodo illuc Pe tineat, vides. Illud equidem ipso video, mal Bouileium interpolasse locum Horatii Ι. Se 1. 5.65. . Simpliciar quia re est;

ωιulerim tibi, Maec

gentem M tacitum impellat

ubi ille de coniectura edidit , impediat, addensesesi cui ab exemplaribus scriptis discedere hic re- Ityo est, is, si me audiet, is impellat sic explicabit tui simplicior ille, qui hio

describitur', Iegentem si Τuem aut meditantem OReuderit, manu vel cubito et impellat, et deinde sic excitatum verbis appellet: qui hodie rusticiorum et agrestiorum hominum mos est. Mira sane Tatiuncutstvu i mirifici. Nam qui aliquem impeAit sermone, non manu et cubito, sed ipsa Doce impellit, sive is

rusticus sit sive urbanus.

Infra H. Serm. 6. 97. meo urbani illius haee ubi dieta Agrestem pepulere, domo lepis exsilit.

379쪽

Ipse interque greges interque armetita Cup1do Natus et indomitas dicitur inter equa . Illic indocto primum se eXercuit RYCN. Hei nullii quam doctas nunc habet ius

manuS Neque vero, quod novissimus editor scribit, primus hoc Horatius dixit neC Solus. Homerus Us55

rππων έ ώκυποδων αμνὶ κτυπος Ουατα βαλλ . quem locum mpressit Apollon. Rhod. B. 555. I liiie convertit Ennius apud Nonium, Steph. P. 12O. Sed sonitus aures meas

Vide supra I. 6. 62. Varro apud eundem Nonium p. IBS. Otiem simulac Romam Menisse mihi attigit aures nuntius. Quod genus scribendi illustrat Bulin-henius ad Rutil. Lup. p.

58.. Hinc intelligitur, quid sibi velit Pindarus Ol. 1.36. 15 .

MDCoa noc contigit ullum V'x mea mortalem. Hoc est, non exaudita est Mox mea. Lucretius

IV. 527. Principio auditur Sornus et UOX Omnis, in aureis Insinuata, suo pepulem tili corpore sensum. Corpoream quogue enim Vocem constarct f tendum 'atra Sonitum, quoniam Possunt impellere

67. IPSE IΝTERQUE GREGEsJ Hoc Brouisu-sius e libris sex reΡosuit. vulgo: Ipse quoque intervi Os. Quo sensu indormiuiae equae sumeridae sint, docet v. 89. Monuit Doederieinius; vir doctissimus, Specim. nov. Ed. Tragoed. Sophocl. P. II. Ed. mai. a. 1672. aquad. 7O. HEI MIIIIJ Paris. my

380쪽

Nec pecudes, Vel ut aliis, petit; 'Rxisso Puellas

Gestit, et audaces perdomuisse Viros.

Hic iuveni detrinit opes; hic dicore iussit

Limen ad iratac Verba Pudenda Senem. Hoc duce, custodes furtim transgressa 7ς jacentos,

Ad iuvenem tenebris sola puella venit; Et pedibus praetentat iter, Suspensa ti

Explorat caecas cui manus ante Vias.

V. 78. dum Pro cui. unus Brouisus. et Hamb. Heu. Hoc Ald. intulit, fortasse etiam Ed. min. 14 2. At Ed. mai. Reg. Lep. Vicenti et Veneti. 1491. 95. Hei mihi. Dohac re dicetur infra ad II. 6. 28. ubi summo Consensu libri scripti editique tuentur mi mihi. 7I - 72. FIXISSE PUELLAS GESTITJ Veneti. 1491. 95. Puellam. Unus Witt. Gaudet. Colb. indomitos, pro disersa loci lotye, α uaces. Error ortus est e v. βδ. unde etiam in Ed. Lipo. apud HeyniuIu V. 69. indomito - arcu Venit pro indocto, cui Statius substituere ni Johat indo

Coib. Et pro me. Laudi liber et Bodl. d/ιcere. Vido

I. I. 72. 74. LIMEN AD IRATARJ iratae absulute, omi3s9M liae, notandum. HEYN. Propertius I. a. 22. Et nihil iratae POMO negara tuae. III. d. 28. Semper in irata pali dua eaae Melim. 77. ET PEDIBU= PRAETENTAT ITRRJ Burman- Nns Sec. malit digitis.

SEARCH

MENU NAVIGATION