장음표시 사용
11쪽
num te validissimarum etiam naIlonum ortus lapsu spro
pemodum ineomperti videntur ι id quod in AvCusTA no-sνά manifestum esse video. EapropIer harum rerum curiosum Lectorem ad libros perist bis se a Nimi viri M. Velseri euoluendos remitio, ex quibus non nisiinsituto nostro magis consentanea buic Commentario inserenda esse idum. ι
13쪽
apud posteros propagarent; mihi sane ut magnorum mia
14쪽
NARUM VINDEL. PARS LC A P v x x
norum UsusTAM Uimblicaruis a prima origine inter Uinis L donem Sc Deum stetisse, praeter semisummin, Sc qui eum secuti sunt, prodidEre, profecto ipse iste v bis ibi endor, tot & tanta antiquorum aedificiorum rudera , uuae effodiendis fundamentis oceurrunt quotidie, fornices, cloacae, pauimenta, praeterea inscriptiones, scalpturae, statuarum bases, arae, numismata, vascula fictilia, non tenuiter i
Patriis annalibus proditum antiquissimis temporibus . Abor κω hoe solum tenuisse. Verissimi enim Aboruinu, qui non interrupta serie princirim hQm 'ς S ' eisi . .,
diluuium huc immigrasse, urbem condidisse, siue ranssiluam, sue Ciserans appellasse memorant. Certe istud Camporum aequor, modicis eoIlibus, tamquamqasciuientibus fluctibus interstinetiim, caelo maxime temperato & salubri, solo pascuis , laeto, agris frugifero, virentibus nemoribus, dc pisculentis r uis amoeno, intelligere possumus, ex quo hominum cultum Rhatia regio accepit,habitatoribus non earuisse: Quorum Irbem in ipsius planiciei acie, ad confluentes maiorum num rum Ginianu dc Lyci, qui maxima aquarum vI, fotarum in modum pleraque latera muniunt, dc commodo tamen interiecto spatio eluuionum metum procul habent, sitam iuili ,
15쪽
. Rerum Augustan. Vinae Partis L Cap. I. Gentis caput jam tunc extitis, idem situs suadet, totius regionis umbilicus: tum quod huc coloniam deduxere Romani, cum primarias prouinciarum urbes constituendis coloni js deligere consueuerint. Hinc Vindelicia quoque nominis fides constat,quando nihil in omni historia frequentius, quam principes urbes populorum nominibus obseruare. Illam Kal. Sextil. in Romanorum potestatem venisse, qui isdam in litteras retulξ re, & si eonte iura sedet, in istis campis pugnatum: credibile uno impetu urbem captam fuisse. Victoria victae urbi, quod raro pssolet, splendorem & ornamentum addidit. Nam quia colonia sonestatam intelligimus, scire interest praecellentem coloniarum dignitatem extitisse: nimirum propter amplitudinem maiestatemq. Pop. Romani, cuius ista linia quasi e gus parua simulachrai esse quadam videntur: Gesi, verba sunt. a Quo Suetoni' b locus de Aurusti coloni js spectat, iure ac divasione urbi quodammodo pro parte aliqua adaquavis. Coloniae locus in latissima planitie clementer editus, pro perindonti ila Lyci confluuium, Danubio ad commoditates vicinus, nec expositus nimia propinquitate ad pericula Germanicarum incursionum, Vindelica meditullio lectus: Nomen Λvcvs T E inditum, Vindelicorum cognomen additum, differentiae aliarum urbium, quae eodem nomine appellatae. Quoniam vero victoria haec anno post Romam conditam
nccxxxix. xia annis ante Christum natum ) parta fuit, indicio est, illo coloniam deductam: Quatenus nihil attinet ambigere, hoc genus praesidi a debellatis populis protinus imposita. Comergo, uti diximus, Rhatici belli exitus in Kal. Sextil. inci- Verit, videtur consequi deductionem ante proximam hiemem
maturatam, medium autumnum huic curae impensum. Aeeum vulgata fama, aliquibus etiam monumentis testatum sit, iv. Kal. Octobr. ex omni memoria religiose Ausus T. ῖ cultas,
quid prohibet cur non haec potissimum coloniae encaenia suspicemur Incidunt in Lix diem a Kal. Sextilib. quem Cis sa-erum veteres prodidere. Nam quod postea princeps Eccle suis eo die Christiano cultui dedicata, certo consilio factum autuismo. Fuit iam olim in more positum: superstitiosos Deorum eultus,
16쪽
Rerum Auguφη. Vind. Partu I. Cap. I. stultus, substitutis Christianu caeremon ijs , quae priorum loco ne, Ch istia- in vulgi oculos incurrerent, publico consensu abrogare, sue nis ritibus iverius expiare. Cuiusmodi, si res postulet, multa suppetant . ςψRλm MN κε exempla. Hic pia prudentit cogitatione, quae sacra Ioui Regi, Terra matri, & Femo coloniae fiebant annue, in Deum Opt. Max. Imrginem matrem, dc Spiriim caelestes tutelares, quibus omnibus Ecclesii a sacrata est , sanctiori ritu versa inter preter. Quin & ludos, qui equorum deeursu celebres ad nostram aetatem prope urbem durauere, ab usque Coloniae constitutione eadem occasione originem ducere existima
Memorabile vero est, ex innumeris pr0pς riui x xi V 3 sόi, , ....
quibus Avcvs et g nomen obtigit, & qu. rum splendorς plς , ,h homea rasque prouincias Octauianin illustrauit, unam muriscorμνω se,uauit. superesse, quae nomen non mutauerit, & Coloniae dignitatem post tot saeculorum atates adhuc tueatur ; cum reliquae quotquot fuere, omnes aut perierint funditus, aut nomine aut libertate aut utraq; re mulctatae fuerint.
primordia Christianae Religionis AUGUSTAE. Ac με, ηdςsque sacras, Augustanor credimus habuisse L
communia cum Romanis, cad quos imperium orbi, Augustae ca- terrarum etiam omnium gentium Deos, ritus, & s ''crifieia transtulit donec ab ea errorum colluuione in Chriasianam fidem pertracti antiquam impietatem exuerunt. Ab
ea tamen non sine sanguine discessum est, dum impij Casars, proscripta saepius Christiana religione,ubique fideles supplicijsexagitarunt. Hinc martyrij titulo claruere innumeri viri, ae mulieres, qui aduersus Tyrannos saeuissimis tormentis cruciati, ad mortem usque,susceptam fidem tutati sunt. Sublatis deinde hostibus Christiana fidei, eaque late recepta, sanctissimi
successere Antistites, qui diuinam rem multo splendore ac san- . . actitate curauere. Horum pluribus AususTA honestatur,quibus noster desudat labor, eorumque virtus & res egregie gesta merito opus nostrum deposcunt .
17쪽
In Historiam Rerum Augustanam in Vinde l.
Caput XVI. S. Asram ab igne illaesam mantisse, eius corpus adhuc integrum de incorruptum asservari. S a Caput XVlI. De alijs Sanctis, quorum corpora integra adhue ocincorrupta cum carne dc membris omnibus conseruantur. φῖ aput XV lli. Quando. quomodo, PROOEMlum fol. I. Rerum Augullanaru Vm d. PARst. Caput l. Augustae origo, litus, cultores primi, Colonia Roman
rum iacta. 3Caput II. Primordia Christianae
Religionis Augustae. s. Caput ili. Iudaei quando oc Hiaomodo Augusta peruenerim. 8.Caput i v. Christimae Religionis intrementa ibidem Caput v. Λ ngcifix N arci Tas 'fram, plures ad Chrilii tidem perducit. ii Caput Vl. Quo tempore id factu. exactriti disquiritur. D. Caput VlI Narcissi diuersi. Quis de qualis fuerit noster Narcii Ius, quando dc ubi passus. 14.
Caput vii I. Quae S Nareissio eausa fuerit Augustam veniendi ibidem gesta, reditus in patriam, di martyrium. νε. Caput lx. De S. Felice Diacono S. Narcissi. I94 Caput X. S. Narcissi Reliquiae Augustam delatae. 2l. Caput X l. s. Asrae de familiarium
martyrium. 23. Caput XII. Asiae nomen, genus, patria. 24. Caput xl l l. Afra m dc Hilar amVeneri mysteri S initIatas ruule. 26.
Caput XIV. Afra & Hilaria ubi ha- . bitarint. 2RCaput X. v. De loco Martyrij λ is κία die pastionis. 1 . quoue loco tepulta S. Asra. 37. Caput xl x. De S. Dionysio primo Episcopo Augustano. v. Caput xx. Alii praeterea Martyres pro fide Cunisii Augustae obis
Caput x xl. Coemeterium Cliri. stianorum Augussa , diu Sedem Episeopalem miste, de de SS. Martyrum Sepulchrta. A, T. Caput XX lI. Constantinus M. Au- , si istae fuit. Martyrum bona E elelii g adlud leata. Ciuitates Templis exornauit. F. Caput x xl l l. Quaenam Angustae nostrae non conueniant eam Attila affligit. Fortunatus inui- ut. so.
Cassi ii Epistopatus erigitur Augustae. Eiusdem limites, de amis Piltudo. σοῦ
Caput lil. S Magna Abbat s vriae nistoria compendio de Trip La.
18쪽
De V Uigoldo xx lx. Caput IV. Series sequentium Epi. se oporum Augustanorum. 63. Caput V. De S. v victerpo. lx Eptiaicopo. οἶ. Caput VI. De S. Tomone, X. Episcopo. Caput VlI. De Carolo Magno Im-
ra sun data. γαι Caput lx. De S. Simperto xl. Episcopo. τη. Caput X. De Hantone xl I. Episcopo. to. Caput xl. D. S. Nilgario XIII. Epi. scopo. gr. Caput XU. De Uoda manno XIV. Episcopo. '23. caput xl l l. De V Videgardo XU.
Caput x v l. S. v da triens Episto oblatum subterfugit. Pq. Caput XVὲI. De Hillino xvi H. Episcopo. 94. Caput xv III. De S. Udalrieo MN. . Episcopo. Poscaput xl x. De Henrico huius nominis I Episcopo xx. 13. Caput XX. De Etlehone xxI. Ep scopo. i4. Caput xxl. De Marehionatu Burgouiensi, in Autumna Dioecesi Capnt xl. De Heirtvvleo xxxv.
Caput XXII. De Luithoido xxit. Caput MI. De Siseido xxxvi. Ep Epi seopo. iσ. scopo. 8 . Caput XXIlI. De Gebhardo xxiii. Caput MIL De Sibothone xxxvii. Episcopo. 3ip. Episcopo. 383. Caput
Captit xxxii. De Sanctis ae Beatis
19쪽
Caput XL UD. De aliis nonnullis horum temporum rebus gestis.
nominis, x Liir Episcopo. 24n caput L A De Henrieo Ial. huius nominis, x Liv. Episcopo. ait. Caput L Ia. De mrquardo xdv. Episcopo. arp. Caput LIII. De oalthero II. huius nominis. x LVI. Episcopo. M . Caput L In De Ioannexiviti Episscopo. 219. Caput L 'De Burcardo aetvim Ese scopo. 20.
caput L UL De Eberhardo ac rix. Episcopo. 129. Caput L m. De Anselaro L. Epia scopo. 23r. Caput LVIII. De Petro LL Epist po S. R. E. Cardinate. VI. Caput LI T. De Frideri eo Iri.
imp. A rebus gestis in his partibus. N. Caput Ex De Ioanne II. huius na. minis. Lll. Episcopo. 143. Caput L xL De Fridemo u. huius nominis. LIII. Episcopo. 247. Caput LxPI: De Maximiliano Lymp. ct horum temporum gestis
Caput Lam De Henrieo LV. huius nominis. LIV. Episcopo. 1 4. Caput LXIV. De Christophoro LU. Episcopo. 238. Caput LxV. De Carolo V. Imper tore inuictissimo. dc rebus sub eo gestis. 2έα Caput L . De Othone LVI. Episcopo de Cardinale. xt Caput Lam. De aliis horum temporum gestis. 28 Caput Lam1 De Ferdinando L oc Maximiliano Il. Impp. ct nostratibus gestis, sub eorum regia mine. 3ox. Caput Lx . De Ioanne Egolpho Episeopo LVII. 3o S. Caput Laa. De Marquardo II. huius nominis LVIIL Episcopo. 332. Caput Exo De Ioanne Othone, Lix. Episcopo. 337 Caput Laaia. De Henrico V. huius non inis. ix. Episcopo. 32 Caput LxME De Ferdinando II. Imp. st gestis horum temporum. I33. PERORATio. In horum temporum saerorum locorum expilatores.
20쪽
or existimatio, ut complures Gentes, qua laudare alias se nonpo sent, unasi vetustate praedicarint. Et AEgyptii, Diodoro Siculo, ε Herodoto, b ac Mela eauctoribus, primose mundι incolin iactaresoliti, quo praesarent dignitate cateros, vani ima multorum annorum enumeratIone contendebant. Principio itia in Avcvs TIRIrimaeva origine pervestigania quam quidam A mT annis ante CHRisrvM natumstetisse, deinde ab Amagonibus, maiorem Europae partem, Iustino teste, subegerint, Marthesia vel Marpessa Regina duee destructa uisse: ipostea insaurata nomen Zizaris a Zizaimpositum fuerit, prodideruntJ ut incomperta se irrepertae,immo verbcons Iasuperioris aut eommenta, quae ipsa temporis longinquitate insongiam o fabulas iure suo abierunt, in medio relinquamud ; quibuι, ut in Tuistonum prosapia, Herculis Alemanni; in Francorum hi oria Iliacussanguis, in alijs nscio qua Semideorum o Semonum propagines nobis obtruduntur; prout Agusis istis via gratia, ct fauor, vel ambitio, abaeg. historiarum pestis quibusdam velut emrorum pedicia i aquearunt: unumg. Agud agere vis uni, ut non tamgentiumprimordia, quam vanum quodpiam ct inane suorum ingeniorum in cerebro exsculptum smalacrum A apud
