장음표시 사용
11쪽
LIB. XIV. ΤΙΤ. IV. ea hodie non sit locus . quia filii, negotiationetii exercentes, eo ipssi pro tacite emanc,
patis habentur, vid. Schulig. Synops instit. tit. quod cum eo M. M. C. Bever. Posit. ΤΛ.LHalin. ad I seviae. h. t. in m. quem sequi-.tur Laurerh. h. t in fin. Verum haec opinio non Placet. Tacita enim emancipatio non nisi ex separata demum oeconomia colligi. tur, Brunnem. ad 3I.j se adopt. Dau. Meuius ad ius Luber. I. I. tit. 3. Rubric. num. cons omnino Illustr. Stryk. ad Laute . h. e. veta. habeantur. Sed talis separata cecoIIomia, in filiosam. peculium administrante,
non deprehenditur. Quod addit Dn. Beyer Alta eis. quod hindie , exorto creditorum concursu, non pater
bonis obaerati diuidendis praesit, sed iudex, ct quod per consequens ex hoc etiam capite actio tributoria cesset; in eo iteruna allitur. Non enim de eo est quaestio, quid pater post concursum coram iudice motum fecerit; sed de distributione, quam suscepit, antequam causa ad iudicem deuolveretur. Nec enim & bodie creditores statim iudicem adeunt, sed prius tenta e' solent, annon extraiussicialiter suum a de- . hitore consequi possint. Interim , quod rarior hodie sit actio tributoria, quam olim quidem, facito largior , cum rario sint illorumfam. peculia , seruos autem non ha
12쪽
Disputant hic quoque, annon benefimum quasi separationis ex hoc titulo deduci possit 8 Quodsi enim seruus apud Romanos plures exercebat negotiationes, vel
eiusdem negotiationis plures habebat tabemas , time quilibet creditor intuitu eius negotiationis, vel tabernae, cuius intuitu specialiter contraxerat , reliquis Praeferebatur. Exinde DD. colligunt : si hodie mercatorhliquis plures habuit negotiationeS , aut ra- , . bernas , S alter huius tabernae intuitu sp ciatim contrarit, quod tunc quoad bona in illa taberna reperta reliquis praeferendus siti. Hic quidem, quoad theoriam, placet opinio' ieorum, qui dicunt, a negotiatione serui ad liberi hominis negotiationem non procedere consequentiam. Cum enim serui pro nullis habiti, rumor magis, quam persbnee ereditum videbatur, & inde oriebarur sepa-xatio. At liberorum hominum persona obligatur, aesque alienum, quod contra hunt, totum ipsisum patrimonium imminuit , non certi loci facultates respicit, Gro, newegen ad Ly. g. b. γ l. h. t. quem sequitur Dn. 13eyer Ac.prox. ciet. ad h. t. iu f.
sed si de praxi quaeritur, prout hoc ad sco pum nostrum primario spectat, illa iterum . i
13쪽
quos ibi citat. Ceterum de tu e separationis & quasi separationis pluribus actum in der Einteitung tum ConcurS
DISTINCTIO L Inter Peculium castrense, quasicastre se, profectitium Scaduentilium , idque
Communiter hae distinctiones, tam .
quam inutiles, obiter saltem tractam tur, quasi non sint dignae, utvllum temporis spatium iis recte intelligendis in. sumatur. Verum ea , quae moX dicen-rur, ostendent, fallere non solum DD. qui talia pro autoritate adfirmant, sed simul & eos falli, qui eadem coeco impetu sequun-.
Vsiim scilicet habet ea distinctio. I. Hactionibus iudicialibus. Intuitu peculii ca- . strensis vel quasi castrensis, filius aduersus ipsum patrem &aduersus euraneum, steti lus,
14쪽
tis, sicio di uit6 patre agere potest, j. de iudic. l. φ. g. ae castrens pecunPropter profectitium nec aduersus patrem agit, ob d. I. - . de iussic. nec contra eXπω neum, Patri enim S proprietas & vsusfructus, id est, omne omnino ius, competit, diu Struu. Exere. s. v. es nisi forsan pater absens sit, tunc enim ex praesumto maΠ- i dato admittitur, ,. I. II. de iudici Ratione aduentitii regularis Pater, tanquam uisuctuarius S legitimus administrator, actionem instituit, consentiente tamen filio, si eius aetatis est, ut consentire queat, . vlt. C. de bonis quae Iib. quod si pater 'abest, vel furore impeditur, filius non mi- nus, Ut antea, admittitur, cum cautione tamen de rato, Vid. Struv. sic. G . Denique quoad aduentilium .irregulare distinguit quidem Lautestach. ad tu. de iudic. Vtrum . illud consentiente, an vero disientiente PD
tre, filius acquisiverit, sed ea distinctio ἀ- fectu hic destitui videtur, cum I. f. iv fp C. de bon. quae lib. filio agendi potestatem . Concedat, cum consensu tamen PatriS, quam uis
In ipsal f f.3. dicitur, quod filii prae
sentis consensiit adhiberi debeat, nisiam fue in pri-a a te constitutusA , h. e. nisi
15쪽
uis filius eulium eo dissentiente aequislluisset. Quidni ergo & eo casti, ubi patetia acquisitionem consensit, eius quoque consensus in institutione actionis requirere. tur 8 Ergo ita dicendum: in aduentitio tr. regulari filius semper agit, consentiente tamen patre, qui ad consensum illum praestan,
dum iuxta em is compelli potest per ludis
Sed anne quoad seculium aduentilium inter filium & patrem lis osse potest Z Negatur, ob vinculum unitatis, unde quamdiu patria potestas & per consequens ipsum illud peculium durat, omnes lites suspendun, tur , quae rem ipsam concernunt, de illis enim termo est. Quod si de Miamini. Irandi controuersia oriatur, V. g. si pater bona aduentitia dissipare inci it, tunc quidem patrem conuenire potest filius, iuxta Busium & Brunnemannum ML de tu,
die. sed tunc non adest actio proprie sic di Ela, sed nuda & siimmaria ossieti iudicis imploratio , vel potius denuntiatio aliqua. Quis vero exinde assereret, quod de re ipsa etiam inter patrem de filium actio institui possit 8 quod tamen facere videtur lan. Beyer inpi sit. g. de iudie. f. s. ae sto. II. Vsus distinctionis sese exerit in materia eontractuum ae m. Macedoniann . In peculio castrensi*quasi filius ex omnis bus contractibus obligatur, etiam ex mutuo
16쪽
i I. i. deSC. Macedon. &se ibi. Cessat SCti Macedoniani exceptio; secus
in reliquis, di quoties quis Pro filiosam. habetur , quod au aduentitium irregulare minus recte extendit Lauterbach. M it. de S Macedon: Cum hic filiusfam. mortem patris EXpectare non habeat necesse. Posses &hoc adderet Intuitu peculii militaris filius Cum Patre contrahit, non autem intuitu res,
III. In materia testamistorum. De peculio castrensii dc quasi castrensi testatue pro lubitu filius,pr. I. quib.non spermi De testam. I. a. C. de castri pecuL Lso. C. de Episse Curi non autem de reliquis, cuiuscun-uue generis ea sint, hoc Vnico eXcepto, quod de p ullo aduentitio ordinario G patre permittente, de extraordinario autem,patre etiam inuito, donationem mortis celebrare possit: ad hanc enim Praecise non requiritur, Vt quis sit paterfamilias, quod tamen in testamenti AAione necessum est, vid.
. quantitatem peralii castrensis & quasi castrensis. l. a. J SCt. -
17쪽
IV. la materia relinquenda legitimae Quando quis post emancipationem de iis honis testatur, quae ante ex Peculio adue titio ad ipsum pertinebant, tunc liberis, vel parentibus, ex iisdem legitimam portionem relinquere tenetur , υ. . Nov. III. c. sed quando quis testamentum de castrensi peculio condit, tunc ad legitimam relinquendam non tenetur, dia . C. deiπα. testam idem in quasi castrensi, w L . f. r. d. quod tamen intelligendum, o diu illa vera ves quasi militia duris ea enim
m Exceptio est quod ad filiosfamil. ci
ricos, qui omnino liberis, Vel his non e . tantibus , parentibus , legitimam relinquere tenentur. Nou. IM. cap. . ex singulari ratione, quod pietatis et charit iis ossicia hos maxime, & praeter rei,' quoS, deceant, secundum D O N E L L. ment. Ium civII. Lib. cap.f
EI Clarius ita distinguitur: Miles militiae
ammuae retinet hoc priuilegium, ut sine metu querelae testetur, etiam postqvom pauersam. factus , nisi sit veteranus L. L .s .3.F. testam. vel alio modo mis-Ius: Secus in milite rvisiciae togata, qui hoc priuilegio saltem gaudet, donee in sacris paternis constitutus , liberatus Ve- ro a patria potestate, sicut peculium habe- .
18쪽
enim cessante, ipsum quoque priuile tum cessat, L δ. in . test. IJ. ν. a. C. eod. Disputant vero, annon illud priuilegium
priis , in lassibus habent restandi licentiam, sublatum ut 8 ita videtar Couarruv. in αquia πω.f. n. s. X. de testam. Salyceto in LI C. de in . test. num. wesenb. Cons. II
C. de inQ. testam. Mihi tamen se adprobat sententia Donelli Comm. I. U. e. s. dc Mus-nehi de Testam. p. a. c. H. n. 7. FI quaesti nem negantium, quia specialia priuilegia generali correctioni subiacere non silent, ius testandi autem in peculio castensi vel quasi castrensi ex speciali priuilegio sine dubio dependet. Et ergo adlata Uerba Nou. δ' c. . quod liberi legitimam relinquere de beant re desinit, ita dc hoc priuilegium amittit, quamuis idem miles maneat. L.M. L a. C. de ins=testam.' λαοφηφοι sunt HARPPRECHT. ad L LAEHeredar. IULnss.seqq. go Es. ad
19쪽
heant a rebus propriis, in quibus habent e fandi licentiam, intelligenda sunt, scilicet
de iure commvni. VI. In materia codationis bonorum. Peculium castrense ct quasi castrense nunquam confertur, l. I. st. U.j. de costat. I. I. Que castrenspe ut nec adventitium, Lf. C. de coliat. bene tamen profectitium , υ'. l. G. cd . VII. Quoad beneficium competentiae. Filius enim intuitu rerum castrensium conuentus , Condemnatur in id solummodo,
quod facere potest, L 1 re ιδ. Τ. de re iussio. ouod ad quali castrensia ex DD. Opinione eodem modo pertinet. Secus in aliis, v. g. aduentitiis, Praecipue irregularibus. IIX.
GP Argumentum a militia armata ad mltitiam togatum , . quod DD. haec urgent, etsi illud analogia iuris tuetur, non tamen in uniuersum locum habere, Vel eX eo Paritet, quod de peculio castrensi filiusfamil.
stari possit, quod secus est in filiosemit.' respectρο eculii quasi castrensis. ν. LI. de Milit. Testam. Idem . argumentum in praesenti quaestione fallere persuasus sum, quoniam cit. L 1 ef IJ. loquuntur de mi. c lite, qui sub armata militia stipendia meruit, quae Verba excludunt milites t
20쪽
IIX Intuim ipsiuspatris. In castrem& quasi castrensi S proprietas ct Vs fruinctus pertinent ad solum filium, pater nihil habet, ne quidem administrationem, nisi
filius nondum maiorennis sit, ubi tamen pater non percipit fructus, vid. Carpetov. lib.s Res . s. ni . . In peculio prosectitio Contra Pater omne habet, filius nihil: in affluentitio ordinario aliquid nempe Vsiismictus ad patrem, aliqκid, id est proprietas
gatos, alias inepte uni speciei tribuerent, quod omnibus commune, prout Pluιο- Lophatur DomLLVS enucl. Lib. a 7. cap. s. Iit. n. Add. ENE CREL Baro de Priuilei' mitit. Lib. a. PrisHeg. s. v K HARPRECHT. ad .3δ. I. de Act. n. ra. Adcedit, quod iura singularia non possint extens ad Consequentiam, ne quidem ob identum rem rationis. Aliud utplurimum dicendum, si de interpretatione, uali sermo sit. Sic Clericis hoc beneficium compe-