Iac. Frid Ludouici ... Vsus practicus distinctionum iuridicarum iuxta seriem digestorum adornatus. Recensitus, illustratus ... a Io. Gerardo Schlittio ..

31쪽

N LIB. XVII. TIT. L DISTINCTIO II. Ilitet Mandatum iudicisse &

extraiudiciale.

Hic xepeti debent, quae de pactis iudici

libus&extraiudicialibus in genere supra circ. m. tit. depastis monuimus ,.quibus adhuc addere posses, actus iudiciales Gilius probari posse, quam extraiudiciales. Atque adeo regulas iustitiae regulariter quidem non exigere, Ut aliquid in iudicio tit, bene tamen regulas prudentiae Adde & hoc, quod mandata extraeudi ,

A) Addendae & hae differentiae, I quod

'mandatum extraiudiciale sit gratuitum, rium eidem adcedere possit. l. 1. F. eod. non vero iudiciale hodiej licet ab initio honorarium haud promissum.

i aliud enim de iure eluili dicendum, vi cu- . ius aduocatis quidem de salario offa odidinem ius dicebatur, ling. Io.β. de Emtraorae cognit. l. 6. st. 9. C. de Iudae. munus vero procuratoris erat gratuItum,t. C. de Procurat.' a) In mandato

elati locum habet substitutio, L δ

32쪽

MANDATI VEL CONTRA. 33

Halia sint simplicia, & nihil nisi qualem qualem consensus declarationem exigant; ast in iudicialibus variae clausulae requiruntur, unde maiori cautione etiam concipienda,ne eX-ceptione insufficientis & inidonei mandati procurator a iudicio repellatur, Illustr. Ian. . . Stryn Caul. Contr. Sect. a. Cap. I. IL I. Vnde in multis prouinciis, V. gr. in Ducam Mag- , eburgico, Brunsvicenu, in Ciuitate Hain burgensi, Sta certa formularia typis eXpre sa prostant, quae tollendarum litium di disputationum cause a partibus subscribi di no . mi procuratorum iisdem inseri solent.

DISTINCTIO III. Inter mandatum quod fit I. mandam .ris tantum, ' mandantis remandatarii coniunctim, 3.3 mandantis V rertii, M.

mandantis, mandatarii ertii, IJ tertii tantum, 6atorii er mandatarii gratia.

Sedes huius distinctionis est in dis L de Mandar. S in La. β. h. t. S.

h. t. e.I. de Procurae. in 12 nisi certae pedisqnse industria electa, arg. LII. st aliud in mandato itidiciali hodie, nisi s cultas substituendi diserte a principali

33쪽

LIB. XVII. TITI.

sc eadem est rextualis, non magisterialis. Scio quidem, nonnullos inaPugnare Pler que huius distinctionis membra, quod impertinentia sint, S ad materiam mandata referri nequeant; sedcillis Stisfieri posse puto ex iis, quae hic tradit Struu. S. L. QExere. aa. u. δ. Sic e. g. si mandatum sit tertii causa, non adest quidem obligatio in omnibus casibus ad illud expedientim; quod si tamen ego gesserim hactenus ne gotia Cati, eaque nunc vlterius Sempronio gerenda demandem, hic Sempronius, postquam semel in se suscepit expeditionem mandati, ad illud exequendum quoque sine dubio obstringitur. Sic, ut verbis dicti Struvii utar, si mandavi tibi , ut Titio pecuniam

crederes, licet mea non interesset credi, tamen si impletum est mandatum, tibi contra me ob Pecuniam mandato meo credi- ram Titio, competit actio mandati con

traria

Quicquid interim sit de usii theorer, Co, Vsum practicum , qui in praesenti ad nostrum scopum spectat, non adesse lubentes fatemur. Omnis enim ille, qui ex mandato agit, interesse aliquod docere de- .het, ut ipse innuit Vlpianus in LI'. .gj. h. i. '

alias enim agenti obiiceretur exceptio: Tua non interes. Ex quo etiam dubitare liceret . Contra Struvium, an mandatum tertii tantum Tratia fieri posset, cum in exemplo ab codem

34쪽

MANDATI VEL CONTRA. 3s

eodem adducto, mandantis, qui negotia Casi hactenus gesserat, omnino interiit, mea negotia continuentur, si scilicet connexa sint. Ergo omnes sex species mandatorum in eo conueniunt, quod agens semper ad proprium interesse prouocare teneatur. Quamuis vero mea hac vice magis intersit, quam alia; hoc tamen non statim constituit peculiarem contractus speciem, quoad effectum talem, cum magis S minus numquam variare soleant. o. .

Initer Mandatum, Commendationem Sc Consilium. In mandato, Prout modo dimim, semper eius Vertit interesse, qui alteri m-dauit, & propterea a mandatario actione mandati contraria ad indemnitatem mandari nomine praestandam conueniri potest, I. V. .-2ο.j. O. t. I. M. I. eod. Secus in consilio, hic enim, qui consilium dat, nullum plane . interes te habet, sed ipsi perinde est, an pedificiatur negotium, .an non, Vnde non tenetur, quamuiS res male cesserit, &quamuis

ille , qui consilium est secutus, illud alias Plane non fecisset, v. l. a. ν. 1. st h. t. Vbi ratio additur, scilicet, quia liberum es euique, apud se explorare, an expediar Abi consilium, a V. I. . ι .Τ. depos Excipitur consilium

35쪽

Daudulentum , ex generali fundamento, quod fraus nullibi impunita esse debeat, L 7. . de R. I. In commen tione aliquo quidem modo commendantis interest, sed tamen nec hic principaliter, & sic indemnitatem non promittit alteri, intuitu rei, aut personae commendatae, sed tantum suadet atque adhortatur. Vnde Vlpianus in L Iai ρ. ra. Φ. t. cum quidam , inquit, talem epistolam scripsisset amico suo: Rogo te, tam . mendatum Dabeas Sextilium Crescentem am, cum meum: non obligabitur mandati, F θ

m In eis. Lia. sermo est de Commendatione generali, eX qua commendantem, haud obligari facile largior. Aliud, Opis nor , dicendum de Commendatione spe- ciali, e. g. si quis scribat: Commendos tibi hunc hominem , petoque , Ut DP consilioque, dc, si eget, pecunia, eum

quo casu iVtique commendantem, vetuit ex mandare , teneri existimo, armi T. C. h. t. cui sententiae calculum quoque situm adiiciunt M Ev. ad Itis Lube .lan.3. Tu. m. an. et . n. V. seq. Η Ε R I N G. de Fidei Dr. cap. s. n. II. B. S Τ R Y Κ. Caut.Con tradi. Sect. a. cap. II. . s. NVI mod=. b . t.

36쪽

et a commendandi magis hominis , quam mandati causa, scripta est Excleptio est imeter mercatores. Et huc pertinet lib.A. tu. Io.

DISTINCTIO I.

Inter Societatem Vniuersalem omisum bonorum Ad bonorum in i a specie.

uomodo 'quoad conceptum disse rant hae duae societates, satis eX-plicat Lauterbach: aliique DD. ad h. t. scilicet insocietate omni inoovorum so-

37쪽

eius socio ad ea quoque communicanda tenetur,. quae titulo obtinuit. v. g.

hereditatis, legati, fideicommissi, donationis, dic. I. r. i. A 2.3. . r. β. t. Mantica de tacit. t ambig. coment. lib. 1 tit. ast in secietate bonorum insperis inuae dc gener fis vocatuo ea selum sibi inuicem communicant steti, quae titulo oneroso acquirunt, seu, Per quaestum dc negotiationem, Ut communiter loqui sueuerunt, h. t. Felic. desuriet. c. II. num.1. seqq. Vsus practicus Draecipue circa quaestionem: quos in du- Mosocietaspraesumidebeat J sese exserit. Putamus autem, in dubio societatem omnium

honorum non praesumi, sed pro societato honorum in specie potius pronunciandum esse. Quoniam enim in priori illa λcius filiam socii dotare, eiusque filiis silmius studi um praebere tenetur, quamuis ipse filios aut filias non habeat, quorum intuitu alter socius idem vicissim praestare possit, L IMM.Libi e- utrinque imputanda, Τ. h. t. hinc aperte sequitur, quod dicta societas omni- mi bonorum inuoluat speciem alicuius do- nationis; .ast vero haec nunquam facta esse Censetur, v. l. 7. J. b. t. Et hoc ex iis quoque, quae ante dicta sunt, confirmatur, 'uod nempe socius etiam ad lucrativa, ct sic

etiam ad thesaurum inuentum communicam 'dum, Vt Vult FHic. d. tr. c. v. n. M. obstrictus

38쪽

- , PRO SOCIO. sy

. ' Porro, in secietate bono tam in sp, ese requiritur proportio lucri percipiendi, ει damni sustinendi , secundum quantit

rem rerum illararum , Vel operarum, aut

Periculi etiam suscepti, L 1. D LSO.Τ. b. cast in societate omnium bonorum lucrum de damnum aequaliter diuiditur, quamuis res illatae . maxime inaequales sint, Felic. c. s. num. n. sibi enim imputare debet alter, quod cum eo, qui parum, aut nihil in bonis habeat, societatem contraxerit, & e go de damno sibi obueniente conqueri non . Potest. In societate omnium bonorum tradi tiotie aliqua opus non est , sed res, quae tempore societatis initae iam praesentes sunt, 'ipse iure traditae este censentur, l. I. g. r. iunciLL. a. ff. h. t. nisi quod iuxta Ly-. eo nomina Cedi debeant pro Tata, puto ex illa ratio ne, quoniam ex hypothesi iuris Romani, nomina S actiones ossibus contrahentium co- . haerent, & ab illis sine cessione separari ne- queunt. Sed in societate bonorum in sp cie actualis traditio requiritur, .quippe cu- ius intuitu nulla in legibus exceptio Gepr

H9 Aliud in rebus, postea adqui

runtur, quae non ipso iure fiunt com- .munes, sed a sociis communicandae. t. v. seq.j. b. t.

39쪽

4 λIB. XVII. TIT. II. henditur, unde hic valet, quod alias dicitur , Contractus consensitates per feci nctis suaqa quidem ex solo habere consensu, sed ad consummationeri eorum traditionem etiam requiri.

Ceterum etiam videri posset, in hoc Iatere differentiam, quod in Lisi. . de re iudie. de sociis omnium bonorum solummodo dicitur, eos frui beneficio comP tentiae, non autem de sociis in secietate

bonorum; verum enim vero cum in Li'.

d. b. t. cuius idem est autor Vlpianus, db comp*tentiae beneficium etiam Vnius m sociis tribuatur, hinc illud quoque sociis in societate honorum generali haud denegandum esse videtur, praesertim cum ci L. IKj. de re iudic. non aperte sectos honorum excludat, yid. Bergen VLL.M L. h. t. qu.I. Illustr. Dn. Stryk. not. a Laurein b. t. - . obst. I

Ex hisce simul constat, quid differentiae inter societatem uniuersalem S genera- 'lem intercedat. . Inter societatem genera lem & specialem autem nullam aliam repe- ' .rio, quoad effectum, differentiam, quam quod . specialis finiatur, quamprimum negotium illud speciale, cuius intuitu comtraxerunt socii, finitum est; societas Vnbuersalis & generalis autem regulariter VM que ad dies vitae durare solet. Fateor denique, societatem uniuersalem hodie admo- ,

40쪽

PRO SOCIO.

dum raram esse, nam licet coheredes sepeir communione hereditatis, ipsis delatae, adtemPUS permaneant; 'eo tamen casu nonagest secietas initie alis , sed rei vn Mersetis, heresse. scilicethona, quae heredes extra hereditatem iam possederunt, ad hanc communionem non pertinent.

Inter Communicationem rerum illa. 'tarum quoadfructus tantum Vel . quoad ipsum dominium. Isus hic deprehenditur maximus. Si V. enim communicatio quoad ipsum do minium fit, tunc casum fortuitum in rebus

Communicatis contingentem Uterque socio-W1m,eX aequa parte,ferre tenetur,quod secus

est in priori casu, ubi res saltem quoad fru- , ctus communicatae fuerunt, ibi enim damnum fatale ad unum socium solummodo pertinet. Sed quaeritur; quidnam in δε- Pis praesumendum AE t Respondet Lautem hachius aliique, videri debere, quid inter Partes actum fuerit, iuxta de R. L. sed Cum hoc non semper appareat, ad coniecturaS quandoque recurrendum est. EX quo noua quaestio exoritur: in quam Partem niectura tunc tendere debeat 3 Mihi ita Videtur. Societas initur aut de rebus pr C s . mer