Iac. Frid Ludouici ... Vsus practicus distinctionum iuridicarum iuxta seriem digestorum adornatus. Recensitus, illustratus ... a Io. Gerardo Schlittio ..

21쪽

ad nium spectat. In aduentitio extrao dinario Pater iterum nihil habet, Praeter- ouam nudam administrationem, M si filius imperfectae est aetatis , ubi ramen ad inuentarium conficiendum, & rationes reddendas , aeque est obstrict is, ut alius curator , non enim tunc vi patriae potestatis, II sed ut curator administrat. V. Illustri StrykἀImo ne hanc quidem semper patri com-Derere puto. Quodsi enim rei, filiolamil

legatae, vel donatae, usus ructus, ,patri ademtus administratio pertinet' ad illum, quem testator vel donator constituit, aut si nemo constitutus sit , vel et- iam,si forte constitutus notit administrare. Vel mortuus sit, tunc alius, omissis patre,

- ri, subscribit ipse B. Auc TOR Disp. de . Tacit.prohibit. Uuf.parem. .a . 6 Hinc in peculio aduentitio ordinario, quod vi patriae potestatis administrat pa- . . ter, ad inuentarii renoestionem, vel in SP. ' XOnia,ad iis tamhperificationem, haud to netur, bene tamen ad nudam. implicem

n. U. Nisi forte dissipationis subsit

. perb

22쪽

De Compensationibus.

DISTINCTIO I. Inter Compensationem perpetuam &

temporalem.

Prior mutuum debitum in Perpetuum Pro re nata, vel tollit vel minuit, fitque ipsbiure, ita utabil-

perieulum, ubi ad inuentarii consectio. nem haud iniuria compellitur, vel M- nistratione ipsi penitus interdicisur tertio Confertur, i hac lege, ut deductis 1i . alimentis, residuum patri, tanquamvsufructuario, soluatur. PHILIPP. ad Deris Sax. aI. Obseruat. I. F I N C Κ ELTH. OU. 1. n. IK. Ian. de B E R G E R Oecox. Iur. Lib. r. st . . Not. I. . Si alter tantundem mihi debeat, quam tum ego ipsi. - /m alter minis mihi debeat, quam ego

23쪽

lo momento, quo alter vicissim debere coe. pit, ego ad Vsuras ulterius soluendas non obligatus, v. l. C. h. t. ibique Gothose innot. P0imor eo Vsque saltem effectum suum exerit, donec debitor meus pecuniam mihi' debitam perspluerit, & quamuis ego iure hoc meo, quod retentionis ali-BS Vocatur , Vtar, Vsurae tamen interim nihilominus currunt. Deinde prior obtinet saltem, si quantitates debeanIur, aut spe cies quidem , . V. g. duo equi, sed in genero solum, sine certa determinatione, promissae in has enim non cadit presium affectionis; secus in rebus determinate promissis , Vm de certa species cum mecie, aut species eum quantitate, compensari nequit, qu diuti Persequitur Lauterbach. ad h. t. Iub lit. o. In posteriori autem species quoque ProPter debitam quantitatem . aur aliam speciem, iuste retinetur, donec solutio facta fuerit.

Hic enim rem alteri in perpetuum non au

sero, sed ad tempus saltem, S sic non obstat, licet ille maximum amemam erga eam rem foueat. : Ceterum & hoc notandum, quod retentio in hac distinctione a Laute hachio abusive compensatio vocetur . cum proprie talis non sit, prout obseruarunt Zam ferus, Maestertius, aliique a dicto Lauter, achio b. . allegati, qui eorum opiniones in

mςrigo scrupulosas limitationes appellat. λ

24쪽

DE MMPENSATIONIBUS. ets

Ilaec cum priore coincidit, vocabulis seolummodo mutatis. Per imprppriani enim temporalis; 'sive ius retentionis; pex propriam autem perpetua compensatio in-cigitatur; vid. FranZk. lib. I. refol. a1 Ergo sic eadem repetenda , quae ad praece dentem distinctionem adlata fuerunt.

Depositi yel contra.

Inter Depositum regula re Se

In , regulari trapsfertur . solum custodia, , non ius Utendi, qui enim re deposita ..Hitur, furtum usus committere dicitur , P. fl. 1. P. de oblig. quae ex delicit. nasci secus in irregulari , ideo enim hoc nomen accepit quia a regula, siue ab ordinaria de-

25쪽

LIB. XVI. TIT. III.

positi natura plane recedit, v. AN In regulari casus fortuitus pertinet ad deponentem. tanquam ad dominum: secus in irregulari, hoc enim, si res fungibilis emitoinenda datur, reuera nihil aliud est, quam mutuum, ergo etiam dominium cum omnibus suis erillibus, in irreMl rem hunc depositarium transfertur, Vid. Omnino LM .fNim. J. de reb. credit. Imo hinc simul deponens iura sua amittit, quibus alias in concursi. creditorum fruitur, L Is .pen.F. deris. l. a . y. a. ff. de reb. aut. i-

DISTINCI IO II. Inter Depositum iud ale, seu ta

questrum, & extraludiaciale. Haec distinctio ita generarim proposita

mi saltem habet theoreticum,' quod nempe depositum iuditiale, seu se restrum, circa res litigiosas tum , extraiudiciale autem circa non litigiosas versetur, custodia autem utrobique eodem modo depositario concreditur. Quod si vero deinde ad su, species descendimus, Vsiis non contemnem dus partim quoad ius Romanum, partim quoad mores nostros, apparet, ut ex sa,

sequentibus mox Patebit.

26쪽

DISTINC ΤΙΟ m. inter Depositum extraiudiciale vο- luntarium & necessarium, seu mise-

rabile.

Vis de uixe Romano in eo consistebat, quod actio depositi miserabilis contra inficiantem in duplum dabatur l. I. I . r. l. I f.' st maior enim in eo d Zositari' est malitiae Dadus, qui affiso afflictionem addit,

ct misero nouam miseriam, ergo etiam magis coercebatur quam quidem alius quis-Piam, qui in dψonto voluntario restitutionem vel deponiae dolo 'malo deuectabat: Hodie eiusmodi. nequam sine dubib etiam rauiter est coercendus, sed non praecise in uPlum , quia assiones poenales illae apud , nos, teste fori experientia, non siint receptae. Ipse B. Brunnem. ad Z I. I. ILLO. t. num3. fatetur, actionem in duplum in

Nimis confidenter hoc adserit A VC Τ Ο cuius sententiae quo minus subscribam, facit, quod multis in locis haec actio in duplum expresse confirmata sit, veluti, in Ducatu wurtenbergico, vid. di telib. itfando p. a. Tu. 3. .f. Norim bergae, Refmrmat. Norimis L. pari. n. Tu. in Electoratu Saxoniae. ORD PROC. RECOGN. Tit. IKk.I. '

27쪽

28 7 LIB. XUL: TlT. III. deposito miserabili nonfrequentari in soro,

sea simul tamen negat , eam exoleuisse. Nobis vero Vnum ex altero profluere videtur, quod quaecunque amo nunquant 1nGro fuit frequentata, ea quoque non possit esse Noepta, ita melius dicitur, Quam exoleuis δε, 'hoc enim receptionem praecedetitem

supponit.) Μelius secisset holus ille Groe. ne egen, si tractatum situm, non de legibus abrogatis, sed potius de non receptis, ima,

Volotariu- , quoniam consensu viriumque litigantium fieri solet, in omnibus musis est permissum; sicut enim quilibet iuri suo irenunciare potest, ita ille quoque, qui hactenus in possessione fuit, .eiusque

fauore vii potuisset. Necessarium autem, quod a iudice decernitur, inuita etiam Padive, regulariter est prohibitum, quia 1cilicet speciem executionis constituit, a qua processus non est inchoandus, & pos hs1orem beneficio possessionis priuat, v. l. υv. de probib. sequestr. pecun. c. r. X. de sequestri posses. Excipiunt tamen commimiter sequentes casuS, si1 nempe metus armo

28쪽

1hfficietis cautio pmaestari nequeat a Persona suspecta , vid. taceddeus de sequestrui. c. a. n m. IKkqq. Trentacinqv. lib.3. tu. defotat. refol. Ia. Dum. seq. dc quΟS magno numero allegat Brunnem. ad Z I. vn. C. de prohibin que . pecvn. Vbi quoque in sine recte monet, quod si immarie tamen constare debeat de iure sequestrum petentis, ct quod illud petat ad Conseruationem iurivsta. Mynsing.

. DIST

M Duo , ad id ut sequestrationi locus sit,

coniunctim requiruntur, id metus m morum, V litigium depos mone. vid Cain. - meus Beritis Ordiiung para. a. Tu. am. ibi e possession oder quasi aus rediichen linιeigungen. und se liche Eniporuns, Geiteruns, oderi eiustuhe daraus m besorgis, cetera. Vnde ii certum' esteram partem possidere,

licet metus armorum subsit, adsequestrationem haud deuenitur, sed mandatispoF- .nalitas defendendus , qui possidet, di Coercendus qui turbar. G A I L. L,L I. obseruat.f. n. . ME V. sint. a. Dec. m.

29쪽

DISTINCTIO R

. Inter Depositum

Depositum iuris vocatur, quando debitor ob creditoris moram in accipiemdoo pecuniam debitam in iudicio deponit, praeuia legitima & reali oblatione, v. I. N. Q devortas. C. deflui. de quo inspeciali tra- ctaeu egit Schullgius, mittis. Issa. Iamri quem excerpsit Dn. BeVer Posj tit. de a reptil.posit. 1 seqq. Et hoc depositum te dit ad obligationem, quae antea suberat, dissoluendam, ac per illud dominium in creditorem transfertur, unde, postquam debis tum semel rite depositum fuit, casus fortuitus superueniens non ad deponentem amplius , sed ad dictun creditorem pertinet, qui sibi imputare debet, quod non statim

receperit rem depositam, eandemque ipse, melius custodiuerit. Ast vero in illo deposito , de quo sub praesenti titulo agitur, inducitur demum obliotio, quae antea nomdum suberat, di casus fortuitus ad deponentem adhuc spectat, neque enim hic depositi contractus ad transferendum domini um habilis reputatur. '

30쪽

Mandati vel Contra

DISTINCTIO I. ' Inter Mandatum expressum Se

racitum.

Expressim Vo tur, quod per verba,

tacitum, quod per facta contrahitur , V. g. quaniuo quis aliquid, me sciente & non contradicente, suscipiti Differunt ergo quoad conceptum illa duo imandata, sed in usu praxeos non differunt. Illa enim re latam affirmative, quam n gatiue iamdudum communi DD. calculo probata est: Quicunque expresse consentire potes , iste reiam tacite hoc facere valete contra et quicunque expresse consientire ne-guit, isse nec tacite soc potest. Item: quod

earia. Quod propterea semel hic generaliter monuisse suffciat, nam ad reliquos cuiuscunque generis contractus , qui in citos & expretas dispescuntur , eodem modo pertinet , cons Illustr. Thomasius in Iurispr. diuis. lib. a. cv. . Ica .