Iac. Frid Ludouici ... Vsus practicus distinctionum iuridicarum iuxta seriem digestorum adornatus. Recensitus, illustratus ... a Io. Gerardo Schlittio ..

131쪽

Nest. U. sect. r. membr. a. f. ' iposse r indistincte omnes fructus restituiti lsiue adhuc extent, siue consumti sint, curri leX consumtione' non potuerit firmius ius Consequi, quam antea quidem habebat. Ceterum hic non solum consumtio naturalis , sed etiam ciuilis intelligitur, quae fit pelltranslationem dominii, in emtione, donatione, Permutatione. Sc. cons. Gomosted.

DISTINCTIO VIII. Inter Fructus pereeptos & perin

cipiendos. .

pti vendentibus opponebaΠrur,. tunc actum perceptionis , hic vero , ubi percipiendis opponuntur , ad debitum mo- sdum respicitur. Vocant enim percipiemdos, qui reuera quidem non sunt percepti,

sed tamen debita diligentia adhibita, facile Percipi potuissent, 9 ct ab aliis patribus-

M AEstimantur autem fructus perripiendi lnon eX persona possessoris , sed petitorii, lucri donum, quos hic, si ipse rem Gl

132쪽

familias etiam percipiuntur. Quoad usim iterum inter b. &m. f. posses rem disti qui oportet. Ille de percipiendis non tenetur, HI sed de perceptis solummodo, hic vero de percipiendis etiam, cum sibi imputare debeat, quod negligenter in ea re, quam tamen alienam esse sciebat, Versatus sit, . Vid. f. a. f. de m. Iud L aa C. de R. V. , Ad materiam de usuris & fructibus anatocismus etiam pertinet, unde distinctiones ibi obuenientes hic simul

Inter Anatocismum mens um Sc

anniuersarium.

Vocatur, quando Vsurae quolibet mense exeunte, in sortem comis Putantur, anniuersa ius autem, quando hoc, in fine cuiusque anni fit. Vterque

est possedisset, honeste percipere potuisset.

l. Q. f. I. β. 4e R. V. eod. HI Ante fitem contestatam, bene tamen x post L. C. L. H. g. 7. st . de. Her. Pet. quam- uis adcuratius dicatur , eundem moX a tempore actionis institutae , ad mictus Percipiendos teneri, per d. l. '. g. I. ibi: quini post eontrouersiam motam . - Ι'3

133쪽

334 . . LIB. XXIL Ur L 'prohibitiis, di sic distinctis theores

tita est.

conisuctum. Coniuxctum, quando scilicet usurae sorti principali immiscentur, per leg es pro- bibitum esse , fatentur commuDiter. DD. Propter L a f. C. de inur. Separatum autem, suando super usuris debitis specialis obligatio conficitur, tanquam super noua sorte, in praxi communiter pernullam esse testan-

P. Dec. NM quamuis si theoretice dispu, . temus, haec opinio dubio non careat, II de

Vtique perquam magnis sententia illa dissicultatibus premitur, I) quoniam Imp. in Z Laδ. generatim prohibet, ne VLLO MODO viurae praeteriti temporiS in sor- ,

. tem redigantur, ac earum Vsurae promidi tantur. Si nullo modo hoc licet, Iane nec hoc modo, si super usuris, tanquam noua sorte , peculiare chirographum. detur,. Praesertim, quum illeseparatus anatoci-

sinus multo ante iam fuerit prohibitus, Prout

134쪽

quo vid. Brinnem ad Z LaP. de bfur Srruu. Exerc. τῖ. tb. N. nisi supponas, d hitorem esse diuitem, eumque Vsuras Pro. rate soluere posse, eas tamen ad Prom.

Prout ex ipsa L aiy. patet. 2 Doniamin essectu nihil penitus interes, sine Vsu- rae praeteriti temporis sorti admisceantur, . siue super iisdem, vel nouas te, peculiare chirographum detur, ytrobique enim creditor iniustum lucrum capit, . vlarodiique debitorpraegrauatur. 3 QuO- .niam admista anatocumo separato, Pr .hibitio d. l. II. ludibrio & deridiculo est . futura; callidus quippe creditor semper Vrgebit, ut super usuris, Velut noualbr te, Peculiare chirographum detur. Ne- 'que obstar illud, quod ab A v C T o R E h. l. adfertur, temperamentum, debitore . diuite, qui usi iras haud difficulter stiluere potest, sed illas siti commodi caussa, Ut sortem, retinere mauult. Resp. I Hoc Pacto etiam defendi posse anatociorum coniunctum, quem tamen illicitum esse, , nec ipse AvCTOR dissitetur. 2 Hoc tem, Peramento scrupulum omnem haud . . euelli, Partim, quum dissicillimum sitiudicare, utrum debitor pauper, an locu- ples, Partim s quum S illi debitores, quibus res angusta domi, se locupletessisu-

135쪽

uendum commodum suum, tanquhm sis rem retinere malle , Vid.-j, h. e.

persona. Quotiescunque ex re inducitur mora, toties nulla interpellatione opuS est, quae tamen praecise requiritur, si ex persona Mem oriri debet. Multum ergo interest,

Vt Vtraque mora ab inuicem accurate separetur.' Ex re autem moriam . iuduci dicunt , si dies certus solutioni adiectus: si pupillo vel minori aliquid debetur: si quid nico debeatur: in fideicommissariis liber.

Inre , ut creditorem ad fidem ulterius habendam inducant, nec is sorte fortem repetat. Plura dabit, qui hoc argumen-rum egregie disceptat, FRANE X. Lis. a.

M Mora ex re est, quam Lex introducit, Ponendo aliquem in mora, citra factum hominis. Σ O E s. ad s. tit. n. με. Modo minores habeant tutores D quibus solui possit, alioqui nulla, debitore mora facta. I. r . g. 3. Τ. b. tit. MasEN de HIu kDrar. cf. n. 66.

136쪽

talibus; MI in praedonibus & furibu ,

Quae de adiectione certi diei diximus, 'quod Sicet ea moram sine interpellatione 'inducat, nonnulli ex DD. restrinynt ad eum casum, si creditor & debitor sint eiusdem fori, quod si vero sub diuerso foro de- Prehenduntur, interpellationem nihilominus requirunt, vid. Mytising. Cent. 3. Obs.sr. Brunnemann. Cent. 3. decis. ω. Bereri Ps. J. h. t. pos D. 63. Verum quod salua autoritate dissentientium dictum sit, nobis illa sententia principiis iuris aperre contrariari videtur. Quid enim diuersitas fori ad hoc contribuere valci, ut dies non interpellet pro homine Z aut, an homines, qui sub . diuerssi foro vivunt, propterea etiam diueris' se statim iure utuntur Θ Ridiculum sane: Hinc de ea iam dubitare coepit Saporta demora cap. a. num. . .

w e. g. si heres a testatore rogatus sit, ancil- Iam Praegnantem manumittere, is Veromanumissionem Qifferat, tunc si ancilla . ' ante manumissionem pariat, partus non est seruus, sed liber, quia mora ex re fit. l. H. f. r.=de fideicomm. libera. '- II

137쪽

- Xrss. TIT. L. . . Ceterum interpellationem unicam stis ficere, M neque opus qsse, ut praecise in iurdidio fiat, sed extraiudicialem huic προ Ollere, satis notum est.

NOVA DISTINCTIO q

Hi termini, etsi a nonnullis promiscue carPiantur, magnopere tamen inter se di- stant. Uura enim tantum circa quantitatem versatur, tuteresse vero circa aliam iamcun- que rem contrastum. H o TM A N N. Dil Eo quia interest. cop. 8. f. a. a Vsurae, a debitore promisi , nec Particulariter sol tae, ultra alterum tantum Peti ac exigi nequeunt, L avff. g. r. J. de Condict. indeb. I. a f. ι. Q de Uur. Dixi: nee particulariter D. Iutae: si enim debitor quotannis ysuras stluit, tunc Vpque Vltra alterum tantum ςu

loquuntur , at sermo pisciter prolatuh de actu primo unico intelligendus , ubi aliud spediatim non est cautum, sunt Vedi. ba G o E D D. ad i. o. f. R. 1. de V. S. n. a. Adcedit, quod debitor una interpeliati ne satis certioretur, ut pluribus admoni

tionibus opus haud liti

138쪽

Mnd Coneos ovis. q. aa. DE CIS. SAXON ubi hoc & ad illum casum profertur, si debitor morosus a credirore iudicialuer interpellatus sit, quod secus se habet in interesse, hoc enim ultra alterum tantum cur. vere , Patet ex l. a. q. δ.st de Eo quodcert. Ac. E AapE ABI. debitori Posit. a . u. M .seqq.3 Vsurae in imp. terminantur in pro centum, nec ξdmirtuntur, etsi promissae: quod secus se habet quod ad in. teresse. . Etsi enim loco huius . quincunces usuras petere licet, si creditor iis contentus esse velit , admittitiar tamen , si e e probare intendat, quo probato, dehitor, soluendo Usuras quincunces, non liberatur. R. I. de anno IDo. g. I . Η ΑΗ N. ad mesenbec. b. t. n. v. Add. CARPZOV. LIB. XXII. TIT. II.

De Nautico Foenore.

Inter Usuras vulgares δέ nauticas. stis partim in foro Romano, Padi tim etiam in nostro deprehenditur.

139쪽

Apud Romanos in contraini multu vsh rete non debebantur, nisi per stipulatio-

, .nem Promissae erant i at intrae nauticae e

iam nudo pacto valide promittebantur, , , r. l. T. V. b. t. Verum. ea differentia hodie non amplius attenditur, postquam nudis pactis ubique eadem Vis tribuitur, quae olim stipulationibus competebat. Mansit adhuc hodie usus intuitu quantit lis Gurarum. Vulgares enim V1urae per leges ita sunt restrictae, Ut maioreS, quam quincunces, Promitti non possint, nisi quis Poenas, Vsurariae prauitati dictitatas, sustinere velit; at naisticae eum modum longe excedunt. Non solum enim iure Romano, Lasi β. seu. C. h. t. centesimaei sed &hoye adhuc maiores valide promittuntur, . vid. Illustr. Stryk. Caul. Contr. se 1 3. c. g. s. v. add. Halin. ad N Uenbec. h. t. num. r.

Posses etiam hoc addere, quod propter ini-ras nauticas periculum sortis ad creditorem, Pertineat, Propter vulgares autem ad debitorem , Via. Hagen de Uu usurar. ap. t. num. t .sere. . '

140쪽

De Probationibus & Prae-. sumtionibus. DISTINCTIO I. Inter Probationem artis talem &

i , inartificialem.

Ι pro mere theoretica est. Artificialis dicitur, quae per indicia & com. iecturas : Aartificialis, quae per testes vel instrumenta perficitur. Perinde autem est siue artificiali, siue inartificiali '

. inter probationem olentaenati minussolennem.

Ρrior, quae in causis ordinariis obtinet, requirit articulorum oblationem in iudicio, citationem aduersae partis, ad videndum iurare testes, danda interrogatoria, i cad recognoscendum, ac, quod Pro Princi pali meritobabotur, ad terminum Probato