Iac. Frid Ludouici ... Vsus practicus distinctionum iuridicarum iuxta seriem digestorum adornatus. Recensitus, illustratus ... a Io. Gerardo Schlittio ..

71쪽

De Hereditate vel Actio.

Inter Hereditatem delatam &futuram:

Hereditas iam delata non minus dig.

positioni nostrae subiacet, quam aliae res , di ergo eandem quoque vendere sine dubio permissum. Ast in hi Teditate futura non item. Hic enim subdi. Binguendum, utrum vendatur hereditas tertii certi, an vero alicuius incerti. Priori casu venditio non est permissa, ob votumeaptandae mortis, nisi tertius ille consentiar, ct in eodem consensu persistat. vid. ιvle. C. de pact. Secus autem est posteriori casu, ubi eiusmodi praesumtum Votum in Plandae Martis cessati di sic quoque ratia Reuocato autem consensu, quae cultas re eandi tertio semper salua amque integra est,) pactum illud mox codiruit. Η A RT M. PI ST O R. 'ci. Z . 3ἐ. N LV

72쪽

DE HEREDIT VEL ACT. VEND. 3

ali. l. est. deficit, in quales edicitur, pactarie hereditate tertii certi odiosa esse, it tristissimi & periculosi euentus plenissima, adi

que adeo contra bonos mores ea impingere. vid. Hariman. Pistor. p. . I. I.

Inter Pacta de hereditate conseruarium, adquisitiua , resituriua di renunciativa.

Ρacta eonseruatiua Vocantur , quae inter cognatos, iure successionis ab intestato iam alias gaudentes, interponuntur, eo fine,, ne forsan a sperata successione, per testamen tum cognati excludantur. Talia sunt, quando e. g. filius metuit, ne a patre, propter de, Iictum ex Nou. Irm admisium', exheres fiat, ct propterea cum eodem paciscitur. Item, quando frater cum fratre pactum init, ne facto testamento, extraneum instituaP, Vid. Struu. S. L. C. Exerc. Io. th. II. in M. Haec

ipse iure Romano s& sic multo magis mωribus nostris) permissa esse, ostendit Illustri Stryk. in tri de sumess ab intest. Diff. δ. GR.

Adquisitiua sunt, quibus nouum Pla- ine ius successionis nobis obuenit, quod alias nec ex iure ciuili, nec ex praetorio, babebat mus. Haec iure Romano militibus quidem vi L F Per

73쪽

LIB. XVIII. TI T. IV.

permittuntur , B9 L N. C. de pacta. neutis Quam vero Pamnis, idque, siue simplicia sint, siue reciproca, Prout contra Gallium, Muiculum, aliosque, ostendit Id. d. L g. r sqq. Sed quid moribus nostris Z inter personas illustres, status scilicet imper l, aliosque imperio immediate subiectos, .ea licita esse, unanimis DD. est assertio, unde

pasta confraternitatis Zζ gone inatus ortis ginem habent. Vid. Halin. de iur. rer. cap. n.

seq. Myler. ab Ehrenb. de Prisc. V Stae. Imperi P. I. c. I. 3. 23. Strauch. Dissere. . ad 3. aph. I. de nobilibus mediatis idem. asserit Nic. Beis depact. familitastr. cap. α' .verum reclamat reliquorum c'hors, dc licillis quoque, qui ciuici ordinis sunt, hoc ius ineundi palia denegat. Rationem dis ferentiae adducunt, quia principes imperii legibus ciuilibus sunt soluti, ct sic quoad suo. cessionem, proprias leges sibi ipsis conde. re possunt , cis. Κlo R. Tom. 3. Conf. . num. 1. Illustr. Ian. Stryk.cit tr. Diff. d. c. 7 3. U. quod aliter sese ha. het

B J Non tamen indistincte, sed si an expedi

tione constituti sint. Ipr. fori pari. a. Const. s. def. 20. Et valet hoc pactum in vim ultimae voluntatis, atque adeo semper reuocabile est, ut quaevis alia ultima voluntas. B R V N N E Μ. est L U. π.3.

74쪽

DE HERED. VEL ACT. VENDIT. 7s

het intuitu subditorum, quippe quos ius ciuile adhuc stringit. Concedunt tamen Privatis pacta inter coniuges, & Aionis prolitim, de quibus prolixe agitur in d. Diff. R

Restitutiva pacta inuoluunt fideicommissum aliquod, dum de unius ex paciscem tibus propria hereditate alteri paciscentium, aut illi, cui is vult, restituenda, ineuntur, Haec iure Romano iam licita suisse probatur lor cop.s. f. & cap. M. f. 37, hodie inter famili s illustres praecipue isequentam tur, Unde bona Maioratus, seu Senioratus, C d. Cop. F. f. 7 Denique V cantur, quan. do quis hereditatem, alias ad se pertinentem, sponte omittit, V. g. si filius propter acceptas studiorum impensas, vel filia pro- Pter acceptam dotem reliquae hereditati . . Dicuntur ita, quod unus solum agnatus succed4t, ct quidem is, qui in tota aliqua' . similia aetate maior est, ber aettesta

do Fideicommiss-nobii, cap. 6. n. a Non tamen requiritur, ut filiai renuncians dotem acceperit, prout quidem existimat C A R p Z. θnfor. p. a. CVU

des s sed indistincte renunciatio Va

75쪽

LIB. XVIII. ΤΙΤ. IV: ii

tati paternae renunciat. De hoc quideira ldisputant, Vtrum de iure Romano value- lrint, annon 8 di non Pauci negativam deinsendunt; verum enim Vero, Vt rationes ab utraque parte adferri solitas prolixe hic re eenseamus, instituti nostri non est, videsis Illustr. Dn. Stryk. d. ij cap. M. seqq. qui affirmativam propugnat. . Nobis suiscerp potest, quod iuxta mores hodier- nos , validitas eiusmodi pactis non denegetur, idque siue a priuatis, siue ab illustrihus personis celebrentur. Vid. OrPZDV. p. a. c. B . do. δ. EXempla habes. in cit, tr de succus ab intes. HAC. δ. c. m. g. seqq. vid. Guttierez. in c. quamvis a. de tact. in igverb. filia in m. Struit. Exerc. 3δ. tbef. JHId probe hic obseruandum, quod non nuda sussiciat renunciatio, sed quod ea ciuramento confirmari debeat, c. a. depact. in K. Coler. decis. 3δ. adeo Vt assertibnem

Lib.3. cop. a .. quamuis, si propria bona inon habeat, dotis petitio, post re- lnunciatimem, Disa sit , quum dos sepa ratam Plane a iuro succedendi rationem

habear. HART M. PISTOR.

76쪽

Item an non susscere statuant, Rellenbenig de renuntiat. success. quoesto ssecus de iure Saxonico communi, ubi tale iuramentum non exigitur, E sed sola renunciatio susscit. lib. I. a t. U. Ricliter deris. θ. n, . . Struq. rit. Exerc. M. u.

DIST. Idem Iure Saxonico Hectorali obtinet

in masculo, secus in foemina, cuius iurata renunciatio requiritur, secundum C A R P r. for. p. a. Const. 3 p. def. . a cuiuS sententia tamen redhius diuortium faciunt. de B E R G E R Oecon. Δr. Lib. a. Tu.y. g. μ' Not.3. Iuror. Dud. cap. Is f. . qui, excitatis hanc in rempraesudiciis, re- . nunciationem matris, sororis, etiam iuramento validam censent, partim quodd. CONSTITVT.3y. non de quacunquefoe-

. mina, sedφflua saltem loquatur, partim, quod etiam quaestionem illam: Num tia feraritati Jaterna iurato renuntiar debeat, nec nep ex instituto non tractet, sed hanc: Num, Asba ivraeo heredita - renuntiauit, renuntiatio his ob l ovem ,

77쪽

78. LIB. XVIII. TIT. N.

DISΤII tCTIO 1 II. Inter venditum Nomen

Duplex in nominibus cessis inoveri alat quaestio : I.) an reuera debeatur & a ) an etiam debitor soluendo' 8 Ex assirmatione prioris, veri, eX posterioris autem, boni nominis praedicatum orituri Non sunt haec nuda saltem vocabula, ab is otiosis mei hysicis inuenta, sed effectum quoque post se trahunt. Quaeritur enim ' an cedens a virumque , veru ilicet re bo num nomen , an vero adulterutrum Dummodo prassandum obligetur Z Respondet Vlpianus in L .F. h. t. si nomen siit distractum, Deus rem esse debitorem, non debere praeo' stare t debitorem autem esse , debere praesta re, nisi aliud conuenit. Quod variis modis ampliant DD. scilicet, quamuis iam periculum tempore venditionis adfuerit, dc venis ditor euictionem expresse promiserit , aut denique emtor ignorauerit , FI debitorem

Quod ad hunc articulum, in alia omnia qaem abit F R A N E K I V S cit. tu. n. 7 . sed A v c Τ oa i s sententia nihilominus praela tenda, quum cessionarius sibi imputare debeat , quod cessionem admiserit, nec in

78쪽

DE HERED. VEL ACT. VENDIT D

non esse soluendo, FranZh. ad tit. de euis. num. . seqq. LenZ. de uom.ces. c. Membr. 7. n. seqq. Lauterbach. adh. t. Exceptio est, nisi1 in dolo fuerit cedens, aut expresso promiserit, D quod non solum verum, sed etiam bonum nomen emtori Praestare velit,vid. Auct. adeg.

estitoris cessi conditionem diligentius inquisiverit, vel denique nomen, sine speciali pacto, de euictione idonei debitoris

GI Generatis enim & Amplex euictionis

. promissio,secundum naturam contractus, - de nominis veritate saltem, S de debitore vero intelligenda, non de idoneo. LENE. . eis. Tr. cap. n. membr. n. I .sig. B. S T R Y X.

Caul. Contr. Sect. μ. eap. a. g. 6. Nisi te circumstantiae alta variant, e. si is, cui nomen ceditur , de bonitate eius dub cedens vero se ad euictionem offerar, . ubi , quia de bonitate actum, adparet , ce' dentem hac sua promissione bonitatem polliceri voluisse, prout illam sententiam temperat B R v N N E M. Geson. Actio. ω in. α

79쪽

DISTINCTIO IV. Inter Actionem stilem & directam a

cessionario institutam. Vtim amonem illam vocant, quando cessionaritis sibi obligatum esse dicit debitorem, seque creditorem appellat, & ven-- ditionem, vel douationem, tanquam titulum cessionis allegat; e contrario autem directa quando cessionarius in personam cedentis concludit, in i a cessione sese fundat,

tiliter satisi unde videri poterat, hic idem applicandum esse, quod alias de distinctio. ne, inter actiones dire stas de viiles, diximus , eam mere theoreticam esse, & nullum/ omnino in praxi usum praestare; sed nescio, quo fato euenerit, quod communiter DD. hac parte adhuc Vtilitatem aliquam adesse

asserant.

Scilicet usus iuxta' eos conspicitur I. ineuitu reconventionis, a debitore cesso inli, tuta. , Quod si enim directa egerit actio. ne cessionarius, ad eandem respondere re herur; secus, si utili, Vid. Brunnem. d. c.s. num. Io. diu. Vbi tamen prius in eo casu limitatur, si cessio necessaria fuerit, aut volum raria quidem, sed tamen' ex causa onerose

Prosecta, modo absit dolus, ct laesio debitoris

80쪽

riscessi hic non expresse intendatur, quae de similes limitationes totam fere regulam absorbent. .

a.) Intuitu exemtionum, quae reson vis opponi possint. Exceptio enim, quae cedenti obstabat, indistincte etiam cessionario opponitur, si actionem directam instituit. Verum, si actione utili experitur, exce- ptioneS, ipsam rem coiicementes, seluin' modo admittere tenetur, v. g. solutionis, compensationis, quas suse recenset Brumneman.-tr. cap. 1 num. uJ non autem eas, quae qualitatem Personae cedentis respi- Ciunt, V. g. competentiae. Hinc si in v secius 'contra socium ipse ageret, fruere- rtur reus condemnatus hoc competentiae beneficio; verum si actionem eam eXtraneo cedit, & hic actione utili experitur, reus beneficio suo excidit. Dura sane assertio, quam propterea recte perstringit Idem

m De exceptione eompetentia B RV NN Ε Μ. loci est. non tractat, sed de exceptione quod haec locum habeat . . aduersus cessionarium, licet is Miti actio' ne emeriatur; quoniam actio utilis ho i, Potest ad plus dari, quam ad quod da-' tur actio directa. Add. DN. de AER GERResolun Laut. U. Interim recte se habeta v C T O RI s adseruo de. benefici' convP. II. . F Petein