장음표시 사용
511쪽
76 CONTRADICTIONE squas parteν, in acutis praesertim morbis, cuare demus, quod interna sane cubiti vena licit, mururos magis, quando redundans sanguis, adseveriora vergat, aut superna thoracis partes assecta sint; tum etiam in brachio, or mammagrauitas magis percipitur .iorum itaque est, ipsamsanguinis detractionem, omnes in uenis contentos huccos educera
posse; fieri tamen aliquando, ut ipsa,non corpus uniuers- ,sedsolas tantum, in aliqua corporis parto infammationα, euacuare in animo sit . Amplius O non aqualiter euacuare posse sanguinis durastionem, intelligere hoc pacto possumus; quum enim partes , ordine quodam constitutasint, prius, ac magis e propinquis, quam e distantibuου; qu lims alia uestna in alias propagentur partes; celerius,atque vali' dius ab lys, qua e direIIo, quam ab his, qua ex tranqDispositasunt, haurier . CXXX. SANGUINEM detrahendum non esse admonet , aluo fluente ibro . de Ratione uictus in Morbis acutis com. III.& libro I. ad Glauconem capite I 3. REQv IRE huius contradictionis resolutionem
superius; ubi declaratum est. Evacuandum esse qua Gque a nobis cte. CXXXI. SANGUINIs missionem, in morborum statu, nullo pacto a nobis tentandam esse testatur aperte a. Aphorismoru sectione cona. 29.
512쪽
ubi in textu habet Hippocrates . Cum morbi inchoant, si quid uidetur mouendum , moue, cum uero cosistunt,ac uigent elius est quietem habere; in quo commento Galenus dixit , in statu,tempus non esse amplius mittendi sanguinem,uel exhibendi pharmacum. Quod si in statu, id fieri minime licet, multo minus indeclinatione,dum iam conquiescit morbus remittiturq;. Cuius tamen oppositum exequi uidetur, dum libro nono Therapcutices memthodi , cap. q. duos iuuenes curans, nobilem unum, seruum alterum, continenti febre correptos, in paracinastica, quae continuo decrescebat, uenam secasse uisus est;declinante ita que febre, sanguinem extraxisse uidetur. SANGvINEM in satu, nequaquam mittendam esse dicamus; circa initia nempe morborum.
si quid mouendum videtur , mouere debemus, instatu uero silentium habere melim est, quemadmodum ab Hippocrate traditum nobis in sephori is est. At in iuuene illo, qui continenti detinebatur fibra . qua tamen continuo decrescebat ct erat a sanguine 'bris9 licar ipsa iam decrescereo, sanguinem misit, quoniam principium eius, ac statvi, in ipso seri
prιncipio continebantur; reliqua uero eius tempora,declinationis uere. ipsum naque agritudYnis principtum , non dierum,aut horarum determinatur numero,sed ipso dispositionis modo, quemadmodum ab ipso scriptum in libro I. de dister. fbrium capuσ
513쪽
η78 CONTRADICTIONE sxi. in natu istaque Valenumsanguinem misisse,hac ratione dicere possumus, quoniam natus is, ab ipse-m bris principio, diuersu nullo pacto fui . S
cuit nanque nos i bro I. de Crisibu3 ad calcem, aegritudinis principium, vel primum insultum esse, vel, quod, ad tertium extenditur diem; velatam, quod, ranquam pars accipitur totiua morbi, cotitionis fiagna mani st ne definiens, in principium, arimentum , statum, atque declinationem diuiseum. Quod reiam repetitum in prima Aphorimorum sectione
SANGUINIs profluuia,&πληθύραν,&κακο- μων, hoc est multitudinem, atque succorum uitium pariter euacuare refert 3. Apho rismorum sectione com . 2 o. in haec uerba scribes. Alio uero modo in tuberculis,& articulo rum doloribus, profundum corporis expurga tur,uitiosis humoribus ad loca uiliora transpositis; quod autem profluuia sanguinis, & mul titudinem, & uitium humorum euacuando c hibeant morbos, qui ex ipsis oriuntur, perspicuunt existit. Cuius contrarium passim scri pium reliquit,plethoram asserens, sanguinis missione tolli,cacochymiam vero purgatione. . x SANGUINIs pro uia, Φαν hoc est plen;
rudinem euacuant utique, ac tollunt; quon/am plenitudo, auctore Valeno libro a. de Compositione medicamentam Minniam locos, capite I .sit, quatuor . humoribuι
514쪽
humoribus proportione adauritis, aut sis sanguine. profluuio autem sanguinis, ct sanguis, 2 qui in ipso, qua proportione contineutur succi, educuntur. καM πιπιαν vero, hoc est succorum vitiiv. a sanguinis. proluutys euacuari, dum asserit, hoc pacto intelligatur, quod cacoch=mia illa, illuaeue juccorum vatiu, Dagrutiis tollitur profluuio, qua cum plaboria, seu plenὶtudine coni; nola est. banc nanque sanguinis promulo euacuante , ct cacoc miam de medio tollere est neces; quapropter Paulus ε Eginora quoque i bro capite qo. ubi de dolore egit, cacoc mia eadem ratione tolle udam esse suasit, atque ubi πλit - 2ωρα At Me ino μια simul adsunt, sanguinis mi anem, prιus Iaciundam esse ayerte edocuit, dema purgationem, sic inquiens. Si quidem anguis, modum natura transibat, vena secanda est continuo, magna videlica, assectam prope particulam, solanaque κακοπιμια boc eii uitiosa, Ut sic interim loquamur,succoyἰtabi molestiam instrens,expurganda est;
coeuntibus autem utra que, utriaque euacuatione,
sanguinem prius durabentes, utemur . quo in loco, διnaa, caco ormiam cum plenitudine ex entem , sanguiuis misone euacuari debere tradidit. Pontam uua cum plenitudine , ct Usa tollitur ; si qua uero remanes Usius portio,pbarmaco demum educi inam consuluit.
CXXX III. OEM sNI in ipsis uarici formibus amplexi di bus, non pei fecte generari asseruit libro no
515쪽
noide Usu partium, non longe a principio; sedcxiguum quid requiri ait, quod ei a testiculis
accedit, atque ita inquit. Nam uenae, & arte .riae, in multiplici illo flexu contorquentur, atque in i piis primis flexuum partibus, sanguinem sincerum continent, qui certe in ultimis flexibus, ad ipsos testiculos, non amplius ruber plane est, sed iam quodam modo albicat succus is, qui in ipsis continetur, exiguum ad . huc requirens ad substantiae seminis generationem, quod ei a testiculis ipsis accedit. Quod etiam Aristoteles libro 3. de Natura animalium capite I. sentire uidetur, binos u rici formes amplexus delineans, his uerbis.' Testes ipsi, omnibus gressilibus uiui paris sunt ad hunc modum, meatus duo uenales, ad capita testium, de uena a orta pertendunt, & alij totidem, renibus eodem deueniunt. Sed ij, sanguine lenti; illi, quos mittit aorta, exangueS sunt; a capite autem ipsorum testium, meatus excipit spissior, illo superiore, atque neruosor, qui progressus per testem, flectit sese inde, & caput eiusdem repetit, unde rursus in idem coeunt, & in parte priori subeunt genitale. qui caput repetunt, ipsi, tam continua membrana ob velantur, cum ijs, quae resident testibus, ut unus esse meatus uideantur , nisi membranae diuortium feceris . humorem
sanguineum adhuc continet is, qui residet, sed
516쪽
ndmis quam illi superiores. At uero, qui reuersi, ceruicem subeunt genitalis, humorem iam habent candicantem . Idem quoque uoluit, &libro i . de Generatione animalium, capite sexto. Cuius oppossitum tenere uisus est Galenus libro i . de Usu partium; semen ipsum, dum testes ingrcditur, confectum iam csse, inquiens, his uerbis. Vena enim superiacet, subiacet autem arteria utraque flexus multos, numero aequales efficies instar capreolorum quorundamnarie inflexorum; quo implexu, sa
guis ,& spiritus, qui ad testes feruntur, diutissime coquuntur, clareq; cernas, humorem,
qui in primis habetur flexibus , sanguineu adhuc , in sequentibus deinceps magis, magisq; albescere, quoad in omnium poliremis, totus albus omnino fuerit redditus, qui flexus postremi, in testes derivantur. Quibus liquido eonstat, semen, in uarici formibus ipsis amplexibus, aut saltem in eorum altero , perfectum prorsus generari prius quam testes subintrent. . Quod etiam libro I. Prognosticorum com. ultirno comprobauit, his uerbis. Porro proditum est in libro de Semine, ut in conceptaculorum tuniculis, de quibus aluntur, testes sae-pe apparet, liquido commutatus iam sanguis ad seminis creationem; non enim conuenit ipsas conceptaculorum tuniculas, ab alio quopiam enutriri.
517쪽
4 1 c o N et It εDI Crβ γ N B sSEMEN in ipsis varicisti mibus amplexibis gσnerara omnino 'teamur necesse eit, quemadmodum libro I . de Usu partium, proditum ab ipso est. per-fIIum tamen in i sis minime esse; in testibus nempe compleri, persicis, atque ultιmam, ac elaborataωfrmam suscipere, nec non ad generationem aptuis reddi, apud omnos pro comperto est; quoniam si secus essor, semine non alerentur tectos; per vasa quippe seminis, adducto, conuersos semine, se nutriunt. qui, adultis in corporibus, praeflantia iam roboris excellentes, semen esseiunt, ex quo deinde procreatio sit, oe generis conseruatio. Hon itaque diuersa sentit ; continuo nanque in amplexibus generari, intestibus vero perfici contendit. Quam sententiam ipsa quoque Hippocratta habere usus est, dum in libro de Veniturascripsit. Eunuchos ea de causa non posse coire, quiagenitura transitus ipsa est sublatus; non enim quia amputati sint restes, semen in ipsis non amplius generari contendit; sed quia, lys ablatis , ad quos, ab amplexibus varicisermibm deducebatur
semen, idcirco generare minime balent.
SEMEN in coitu emittere mulierem, atque foecundum id esse scripsit libro et . de Semine. Vbi causam declarans, cpiare, species animalis ad matrem magis spectet, similitudo uero, modo ad patrem,modo ad matrem,inquit . Nam etiam si quam maxime semen effundat foemina, & foecundum id sit, non dum tamen,se
518쪽
mine uiti, Decundius. Aphorismorum praeterea sectione 3. com . q8. ubi Hippocrates intextu habuit. Foetus, mares quidem in dcxtris, foeminae uero in sinistris magis, in commento ita Galenus scripsit. Confert autem aliquid ad conceptus calicitatem, & muliebre semen ,
profusirm quidem ex propriis testiculis. Quod etiam Hippocratem sensisse comperimus, dum in libro de Genit uia, semen uiri, ac mulieris
commist cri arbitratus est, cum conceptura est mulier; quod si eo commiscentur tempore, aliquid itaque, & muliebre semen ad concipiendum ualet. Amplius etiam, codem loco scripsit, masculinum, foemininumq; semen,& in uiro,& in foemina reperiri; quod si utruque in utroq; reperitur; in utroq; itaque pari ratione foecundum semen posuit. Quod etiam dilucidius credidisse constat, dum libro 1. de Diaeta, semen dixit, non modo, quod a uiro secernitur, auctile esse, sed etiam, quod a muliere ipsa. Contrarium tamen aperte sensit Galenus libro I . de Usu partium, Mulieris semen ad generationcm utile quidem , non autem foecundum esse scribens, his uerbis. Non enim semen eiusmodi, generando animali, satis esse potest, fuit tamen in eam rem, & ipsum utile. O Mi TTENT Es' plurima , atque diuersa . qua de muliebri semine scri it se ristoteles tibro I.
519쪽
8 CONTR A DICTIO NEsde Veneratione animalium capite I . π I9. ubi ipsum muliebresemen nequaquam ad generationem
concurrere contendis. quoniam excrementum est inquit sanguinei alimenti, quemadmodum ct menstrua ipsis; quod excrementum, in membra, uitiamum digeritur ; probat s muliebre semen in ipsis menaruis hac ratione ele, quod simul maribin semen fiat, ct foeminis menstrua innotescant, eadem aetate, tanqua mul ea loca dinendantur, qua utrunque recipiunt excrementum. Nam ct libro de Veneratione animalium castite 3 .Probans,quare equa, ubi si natura sit, ait, quia porgatione carra; quo in loco palam ontendit, purgationem, menstruas idemseeminis esse, quod, coitud, genituras , maribus , quibud uerbis amp*sime probat fieri non posse, ut dua simul secretiones seminales agantur , menstruasi licet, ct semen ; atque ideo semen ipsarum ad generationem non concurrere, nam emenesset, nequaquam menstrua frent. Quem Avicenna quoque sequatus, Galenum carpit libro nono da gnimalibus capite I. in capitis calce, asserem, impum,libros de semine conscrtu si,dum peritia natu ra rudis actua esset, atque hac uerba habes. Et videamus, quid dixerit iste medicus contra Aristot lem, putans se aliquid dixisse, cum nihil dixerit. γ licet multum sciuerit de ramis, gnorat tamen radices mentia ; atque inferius quoque ita in eundem inuehιtur. Nos enim mirati sumus si per illud, Podoscit meae tote cientia cuiuslibet rei oec. Auer
520쪽
GALENI. 48srois quoque libro a. GPectorum suorum, capite da
mu amento membrorum generationis, pariter cum
ristotele Urmat, muliebre semen non necessario ad generationem concurrere , historiam mulieris recensens, qua in aquae calida balneo, in quo, mali homnici, ferma emiserunt, grauida reddita fit.
Omittentes itaque ut dixi 9 philosophorum in
hac re opiniones, atque medici, medicorum placita sequentes, teneamus cum Galeno, muliebre semen omnino ad generationem Uluribus rationibus concurrere , quemadmodum in libro de Semine, atque
alibi frequentissime asseruit. Viri quippe, ac muli ris semen, eiusdem f=ciei essentialiter sunt, quare, ct eiusdem potentia activa. Causa prater ea, qua s viri, sir mulieris semen producunt, sunt omnci pari
modo esentialiter similes, ct materia similis, ct mnis idem, neque alium in his, quam in maribus, omtum , ct a tentibus, or a vasis accipit; utrorunque itaquesemen Jecifice idem est. Mulieres prater ea videmus, qMa ex morbo comitiali, calculo, aut ρ dagra a guntur, prolem gerere horum malorum heredem. Insuper oe partus plerunque matri similes esse. Qua re dicendum est ex Valeno, viri, atque mulieris semen, simul materialiter, atque essective ad generationem concurrere,quod esiam Hippocrare, ormauit in initio statim libri quarti de Mo his , in hac verba scribens. Ad hominis generationem , de omnibus, ct viri, ct mulieris partibus semcn progressum, ct in merum muliebrem illa um, GH conden-