De sectis et philosophia iurisconsultorum opuscula 1. Chr. Ott. a Boeckelen de divers. familiis ... 2. Io. Philippi Slevogtii progr. de philosophia papiniani ... collegit recognovit et præfatione De Elogiis Ictorum ... Gottlieb Slevogtius D. ..

발행: 1724년

분량: 486페이지

출처: archive.org

분류: 로마

31쪽

De didiersis famili is

mae stationibus jus publice docentium ac respondentium. Harum quoque disputat. meminit Cicero in Topic. ad Trebat. Hoc differendi genus attingit IsraS quoque in re-opondendo disputationes. & Asconisu Pa in Verrin. 3. Maleficia sponte, non disputatione Iurisconssultorum mugienda sunt.

Exstat hujus moris elegans. exemplum apud Cic. de Orator. lib. I. p. III. ubi An

tonius. Audivi, inquit, accessisse ad Crassum consulendi causa quendam rupicanum, qui cum Crasum sieduxisset, adclive ad eum retulisset, responsumque adeo verum magis quam ad rem suam accommodatum abstulisset, fae eum tristem Galba vidit, nomine appellavit , quaesivitque qua de re ad Crassum retuli set , ex quo ut audivit, commotumque vidit hominem, suspenso, inquit, animo σoccupato Crassum tibi respond se video. Deinde ipsum Crassum manu prehendis I Eeheus tu, inquit, quod tibi in menteω venieita respondere Z tum iEes denter homo peritissimus cons mare, ita se rem habere, ut respondisset, nec dubium esse posse: Galba aurem astadens varie fae copiose multab. ad erre similitudines, multaque pro aequitate contra jus dicere, atque istum cum disserendo par esse nonposset, ad auctores confugisse,s c.

32쪽

circa iuquoque esse non du-

a diversarum partium PatroniS, cujus moris illustre vestigium est apud eunae pro Caecinn. s. ases Dicebantur hae sori disputationes ICivile, angustissima earum vocum notione, Pomp. d. l. a. de O. I. g. F. quod & Ciceronis testimoniis confirmant Muretus ad h. I. Pomp. itemque Bacbovius, Sigonius de Ant. Jure C. Rom. lib. I. cap. X. Eadem pariter ut & caetera prudentium interpretatio, IDe Ii Disprudentia dicitur. Zassius ciuid de legat I. n. R. M. oesqq. sprudentiam ait primo considerari temtra Regum, quae in jure nostro nunquam attendantur, secundo tempora a LL. XII. labb.

etustissima Iurisprudentia dici possit,

usque ad Ciceronis tempora duraverit, inde secura ad Trajanum, veteriorem lenique siuccessis e steturam Iurisconis1ultorum Pauli, Papiniani, media Iuris prudentia dicatur. dem sibi fingit somnia, nullis aut guis argumentis subnixa. Alii ad Constallt inopolitanos Impp. mediae Iuris prudentiaei pora producunt, quos sane quis neget ορησιας culpa carere λ Ecquos enim a Gor-n temporibus ad Constantinum usque

33쪽

De diversis familiis

novimus jurisconsultos, qui parem cum veteribus auctoritatem habuerunt. Sed tutius hic arbitror menti Imperatoris inhaerere,

qui S. I. In s. de legit. Mn. successs. Media

autem, inquit, Iuri rudentia, quae lege XII. labb. erat junior, imperiali autem dia positioni anterior; quibus nimirum seniori interpretatione eos saltem Iurisconsultos comprehendi, qui a LL. XII. labb. ad tempora Impp. usque floruerunt, existimamus: Conser Aurel. Gaman. de usu frucI. cap. o. ξν Magnis. D. Rebhan hodeg. i, r. chart. a. Clim. S. parad. II. n. a. Caeterum illud dubio non vacat, quod Gaman. dict. tra Z. M. num.ρ. asserit, per Veteres in Sis plerumque mediae iurisprudentiae auctores intelligi ; u cunque enim id nonnunquam fieri non dinfiteamur, attamen & primi illi, qui Impp. temporibus vixerunt, hoc nomine veniunt, . illi imprimis, qui siectarum Principes fuerunt. Idcirco melius Coactus in L 37. V. de usurpat. Uica'. ex Veteribus ultimos esse ait

Sabinum & Cassium. Sic enim in lege illa: veterum siententia abolita es, fodi furtum fieri pose. Fuit autem illa Sabini imprimis, ut ex g. r. Inst. de furt. notum. Sic & in I. R. g. N. de ac puir. vel am. posse . Plerici ue veterum s Sabinus s Casses putave-

34쪽

Veterum Preconsultorum. I Frunt. N in L 3I. Τ. ad L. Falciae secundum Cassi veterum opinionem. Atque ita in sententiam nostram facit i. r. f. s. sf. ad aeL Falciae ubi jurisconsultus, Veteres, inquit,aesimandum totum usu rucam putabant, ita consituendum quantum sit in legato, sed Anseo a veterum opinione recessiit. Hinc apparet, posteriores quidem in istis non amplius veteribus accenseri. Vixit autem Aristo sub Trajano, ut ex eps. a. hb. I. Plinii constat. Imperatores postea omnes illos, qui tam sub libera republ. quam sub Princi-cipibus floruerunt,Iurisconssilios hoc nomi- ne complectuntur. Pater id ex s.f. IV. de donat. ubi ait: si s aliud quoque donationis genus, quod veteribus quidem erudentibus penitus erat incognitum, postea pero a junioribus D. Principibus introductum. Primus vero, qui hoc jus induxit, fuit Constantinus L .f. Cod. de donat. ante nust. Est& hanc in rem clarissima L aa. Od. de r-tis , ubi Imperator Salvium & Papinianum

inter antiquos recenset. Supersunt etiam nonnullae controversiarum, a mediae jurisprudentiae auctoribus agitatarum, reliquiae, qualis illa fuit inter M. Manilium & Laelium Brutum, Ulpiano in L δ, pr. 2f. de usust. relata: cujus & Cicero lib.

35쪽

De diversis familiis

lib. I. desin. p. m. l. meminit: An partus

Ancilla sit in fructu habendus d disserebatur

inter Principes Ciriatat , P. Scaevolam. M.

Manilium , ab hisque M. Brutus dissentiebat. Mucii & Sulpicii controversia de societate inaequali quoad lucri & damni perceptionem attingitur in L 3o. U. pro socio,& exponitur etiam in g. a. Inst. de societat Aliam quaestionem inter Brutum & Scaevo-Iam varie tractatam, an scit. qui hostibus deditus reversus, nec a Romanis receptus

esset, civis esset, adsert Modesinus in L I, de captiv. postlim. revers. QUMucii &Galli cum Servio & Ofilio controversiam exhibet Labeo in L ap. V. de legat. 3. Atque publicas hasce fori disputationes nec si quenti Impp. tempore plane in desuetudinem abiis te, ut alia omittam, vel inde patet, quod Iurisconsulti illi posterioris aevi disputationum publice tractarum integros conscripserint libros. Cujus farinae Scaevolatanum edidit, ut ex catalogo Iurisconsultorum constat, Vlpianus vero decem, qui etiam allegantur a Diocletiano & Maximino Impp. in L II. Cod. de quaestionibus. Caeterum, hi vero etiam nonnunquam coram Principe, cum de causa aliqua cognoscebatur, in varias ibant sententias. Vid. Cfaci.

36쪽

Veterum Preconsurorum. I γobis II. c. 32. Pater hoc ex celeberrima, &quae perpetuam interpretibus crucem figit, L o. . de rebus credit. Cui geminum exstat vestigium in I. M. F. de act. empl. Ubi Paulus: Lectum, inquit, es resflonsum Domitii Vlpiant; sed opponi; ibidem sententiam Iuliani, eamque ut veriorem probat. Penes Imperatorem tandem litis erat arbitrium, qui consilium, quod sibi videbatur magis in rem praesentem essh, sequi solitus: Quemadmodum ex consilio Nerati i&Aristonis D. Trajanum aliquando'respon

disse, sesert Papinianus in L ult. Τ. si a parente qui, manumiss Et Vlpianus in L 3. V.

de testam. militis D. Marcum aliquando secundum sententiam suam rescripsisse, gloriatur. Utcumque autem de hisce confitendum sit, diversias eorum opiniones ex se

ctarum studio propullulasse, ita de illis,.qui

scilicet sub libera republ. vixerunt, dubium non est, quin ex sola aemulatione, aut prout quisque vel in aequitatem vel instrictiore injuris rationem pronior suerit, promanarint.

Sepositis igitur hisice, de quibus paucula haec praemisisse fraudi non erit, ad id, quod diG

sertationis nostrae caput est, sectarum nempe diversarum historiam penitius evolvendam, procedamuS.

37쪽

1 3 De versiis familiis

C A P. II.

Generalia quaedam de sinisconsili

rum sectis, tum de earum origine ac ore Iurisconsultorum, de quibus etiamnunc agimus, de voce SECTA prim cipio sollicitos nos esse convenit. Vsus enim hoc vocabulo ad hanc rem ipse Pomponius I. a. de O. I. g. - . Definit sectarei Isidorus lib. I. Orig. cap. I. Secta, inquit, es a sequendo re tenendo nominata, nam sectra dicimus habitum animorum, oe insti- ruta circa disciplinam ril proso situm tenendo sequuntur. Similiter & Diog. Laert. prooem. circa sin. Aiρε- δε λεγον τ λόγω - J τὸ Φαινομ ον ἀκολουθῆσαν ἡ λκῆσαν ἁ

κία καλοῦ δ . Primo id Philosophis tributum , quorum sectas eleganter Cicero de Orat. lib. R. cap. Issi familias dissentientes vocavit : Socraticam domum dixit Horat. lib. I. Od. v. re larem Socraticum I. Estoae r. vers. U. Sectae autem vocabulo de Philoso-Ilphis usus quoque Claudiani in pang. Masg

ures sio. primis auctoribus.

Omnia

38쪽

Veterum Preconsultorum. I 9 Omnia Cecropiae relegas 'creta seneritae, Discutiens quid quisque novum manda-.

verit aevs.

Suantaque diversae producant agmina sectae.

Tacit. annal. 6. cap. 22.6 ientissimos vel rum , quique sectam eorum aemulantur, di- versos repertas. Et sic quoque vocem hanc usurpavit Papinianus in I. I. g. devacat. D exc. num. Exstitish autem ejusmodi

inter Iurisconsultos diversas sectas seu dis. ' sentientes familias, praecipuus nobis auctor est Pomponius in L a. de O. I. g. - . Hi duo, inquit, Attores cs Lale primum diversas secias fecerunt. Nam Attum Capito in iis,quae ei tradita fuerant,perseverabat, La- leo ingenii qualitate s ducia doctrinae, quias caeteris operis sapientia operam dederat, plurima innovare insiluit, cae ita Attoo pitoni Massurius Sabinus successit, Labeoni Nerva, adhuc dissensisiones auxerunt. Te stis etiam Venulejus in L US. F. de Verbor Obligat. Eum, inquit, qui certarum nundinarum diebus dari sipuletur, primo die st tere posse, Sabinus ait: Proculus autem, scaeteri Gerse Scholae auctores, quamdiuvet exiguum tempus ex nundinarum spario superesset, peti pose exsimant. Indicat eos B et quO-

39쪽

De dioersis minis

quoque Imperator g. a. δε emst. Pendit. Sabinus N Cis ius etiam in alia re putabant, pretium posse consit sere e Diverse Scholae auctores contra sentiebant: re in g. δ. de man- at. Sabino re Cassio placuit , sed diversa Scholae auctores recte. Ostendunt idem &Iurisconsulti plerumque, cum his sere sommulis utuntur: Magna dubitatio fuit, L .f. r. ad L. Falciae Verior es dives senten-

tia exstruantium, L ir. f. o. ex sublata es dubitatio eorum, L I. g. s. ad SC. Trebed. non immerito dubitabatur, LaJ. pr. . eod. quibusdam exsimantibus, aliis contra, La . F. delegationibus. Istud tractatum es,l. p. f. a. F. de satu liberis. Scio tractatu es plerique probant, i. a. g. R. . ne quid in loco puli. apud veteres varium fuit, L ID . de verb. oblig. Et si in Δbirationem hoc a quibusdam male deducatur l. o. st . des-Dt. es liberat. Primi quidem post restitutam Romano Germanoque orbi jurisprudentiam Romanam interpp. Accursius, Bartolus, Baldus, frensis, Jason, Ripa, hanc rem ne attigerunt quidem. Accursius ad i. r. L sedan

. de contrah. empl. ad controversiam Sabinianorum cum Proculejanis illud suum

male adjicit, quod solenne ipsi in illis, quae

parum

40쪽

Veterum Dreconsul or .

Parum assecutus est, unde illud male secun- um Accusium. vid. Alciat. a. praetermiss

n f. r. Buri . ad h. l. r. de contrah. empe.

Ualem historiae imperitiam ubique fere, cum in subsidium advocanda esset, deprehendas licet in illis Interpp. sua alioquin laude non frustrandis. Primus uti inter omnes illorum temporum Iurisconstultos melioris iteraturae facem iterum alluxit jurisprudentiae, & eam situ squalore obsitam nativae dignitati suae restituere aggressus est, ita &hanc Pomponii legem non ineleganti commentario illustravit Zasius, & sectarum historiam quodammodo explicuit. Caeterum de earum serie compendiosam consignarunt tabellam Contius I. sucis a. Goth red. in man. jur. Cocco. ad i. a. F. O. qua tamen illiu solum, quos Pomponius recensiuit, comprehenduntur. Eam & hic apponere placet.

SABINI ANI PRO CVLEIANI

Cassiani. Pegasitani. Sub Auguso. Attejus Capito. Antistius Labeo. Sub Tiberio. Massurius Sabinus. Nerva Pater.

SEARCH

MENU NAVIGATION